အခန်း (၇၆၇-၇၆၈)

အခန်း (၇၆၇) မဟာတာအို အကြောင်းအကျိုး၊ ဆိုးယုတ်မှုအတွက် အပြစ်ပေးခံရခြင်း

ကုအန်က ရှန်ကွမ်ရှန်းအာ၏ အတွင်းစိတ် လှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်ရင်း ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်၏။ တိတ်တဆိတ် မည်သို့သော ကောလာဟလများ ပြန့်နေသနည်း။ အပြင်ထွက်သွားပြီး ပြန်မလာသည့် တပည့်များကို ကုအန်က ဖယ်ကြဉ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။

"မင်းရဲ့ ဆရာတွေကိုပဲ သွားမေးစမ်းပါ... မင်းကို ငါသင်ပေးဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားရုပ်တုကို ဆက်လက် ထွင်းထုနေလိုက်သည်။

ရှန်ကွမ်ရှန်းအာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ဓားစွမ်းရည်တွေက မလုံလောက်သေးလို့ ဆရာဘိုးဘေးရဲ့ အမြင်ကို မဝင်သေးတာ ဖြစ်ရမယ်..."

ဤသို့ တွေးလိုက်သဖြင့် ရှန်ကွမ်ရှန်းအာက အဖြေတစ်ခု ရသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုအန်၏ ရှေ့တွင် သူမက သရုပ်ပြခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ အောင်မြင်မှုများက မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို သိချင်ရုံ သက်သက် ဖြစ်သည်။ လိုအပ်ချက်များ ရှိနေသေးသည် ဆိုမှတော့ သူမက ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရမည်သာ ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ ဓားအသိအမြင်ကို ရရှိရန် သူမတွင် ပိုမို ခိုင်မာသော စေ့ဆော်မှု တစ်ခု ရှိလာပြီ ဖြစ်၏။

အဖြေကို သိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှန်ကွမ်ရှန်းအာက တက်ကြွလာပြီး သူမ၏ ဟန်ပန် တစ်ခုလုံးက ပုံမှန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူမက အလျင်စလို ထွက်သွားတော့၏။

ကုအန်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးတက်သွားပြီး သစ်သားရုပ်တုကို ဆက်လက် ထွင်းထုနေလိုက်သည်။

ရှည်လျားသော နှစ်များတစ်လျှောက် သူ့တွင် ဝါသနာများစွာ ရှိခဲ့ပြီး သူ စွဲမြဲစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အရာများကို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အလေ့အကျင့်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းခဲ့၏။

လက်ရှိ သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားရုပ်တု ကဲ့သို့ပင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတွင် နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။

ဤရုပ်တုများကို အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစု တစ်ခုအဖြစ် သူ ပြောင်းလဲပစ်ချင်၏။ သူ စုဆောင်းထားသော အရေအတွက်က အတော်လေး များပြားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကတော့ မလုံလောက်သေးချေ။

ရှန်ကွမ်ရှန်းအာ ထွက်သွားပြီးနောက် ကုအန်ကို အခြား မည်သူမျှ လာမနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

ဆည်းဆာအချိန် ရောက်သည့်တိုင်အောင် မှရတနာ သန့်စင်မီးဖို ရှေ့တွင် တရားထိုင်နေသော ရှန်းကျန်က မျက်လုံးများ ဖွင့်လာ၏။ သူမက လက်ထဲရှိ သစ်သားရုပ်တုကို သဘောကျစွာ ကြည့်နေသော ကုအန်ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကုအန်... ကယ်တင်ဖို့ အကြောင်းအကျိုးက ရှင်းပြမရနိုင်လောက်အောင်ရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ငါ မြင်လိုက်ရတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ကုအန်က သူမကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။

"ဘယ်သူလဲ..."

စကားပြောနေစဉ် သူက ရှန်းကျန်၏ အကြောင်းအကျိုးကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ မြင်တွေ့ကြားသိလိုက်ရသည့် အရာက သူ၏ ရင်ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမကို ရှာတွေ့ပြီပဲ။

"အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပဲ... အမှောင်ထုထဲမှာ တရားထိုင်နေတယ်... အဲဒီ အမှောင်ထုက... ငါ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်ဘူး... ဖိနှိပ်မှုကအရမ်းများတယ်..."

ရှန်းကျန်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကုအန်က သစ်သားရုပ်တုကို သူ၏ ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူက ရှန်းကျန်ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်၏။

"မင်း သွားကြည့်ချင်လား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းကျန်က ချက်ချင်း သဘောမတူဘဲ ချီတုံချတုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အန္တရာယ် ရှိနိုင်မလား... ကျွန်မက ရှင်ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုခုရဲ့ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်တာကို ခံနေရတာလား..."

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးနောက် သူမက ချီစုပ်ယူခြင်း ကျင့်စဉ်ကို သိပ်မလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ဉာဏ်လင်းအသိအမြင် ရရှိသည့် ကာလက အရှည်ကြာဆုံး ဖြစ်၏။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးနောက် နယ်မြေ အတွင်းတွင် သူမက အန်ရှင်းထက်ပင် ပို၍ ဝင်စားခြင်း ပုံရိပ်ထင်ဟပ်မှု အများဆုံး ရှိနေခဲ့သည်။

အန်ရှင်းက ဘယ်သောအခါမှ ထုတ်မပြောသော်လည်း လာမည့် တိုက်ပွဲ ညီလာခံ အတွက် ရှန်းကျန်သည် သူမ၏ အနာဂတ် အကြီးမားဆုံးသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည်ဟု အန်ရှင်းက သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ကုအန် သိ၏။ သွေးကျဉ်းထောင် သူတော်စင်က သူမအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

နက်ရှိုင်းသော တာအို ကျင့်စဉ်နှင့် အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ် အပေါ် ကြွယ်ဝသော နားလည်နိုင်စွမ်း တို့ဖြင့် လောကရှိ မည်သည့်အရာမျှ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားရသည်။

အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူမ တရားအသိအမြင် ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလို သူစိမ်း တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် အကြောင်းမဲ့ ပြင်းပြသော ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်လာရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ဦးဦးက အကြံအစည်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

သူမက မည်သည့်အရာကြောင့် ဤသို့သော အကြံအစည်များ ခံရရန် ထိုက်တန်နေရသနည်း။ သူမ တွေးနိုင်သမျှက ကုအန် တစ်ယောက်သာ ရှိ၏။

"မှန်ပါတယ်... မမြင်ရတဲ့ အင်အားစု တစ်ခုက အဲဒီ အမျိုးသမီးကို ကယ်တင်ဖို့ မင်းကို လမ်းညွှန်နေတာပဲ..."

ကုအန်က ပြုံး၍ ပြောရင်း သူမထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းကျန်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ရှင်က ဒါကို စောစောကတည်းက သတိထားမိတာလား... အဲဒီလူကို ရှင်သိလား..."

"သွားကြစို့... လမ်းကျမှ ငါတို့ စကားပြောကြတာပေါ့..."

ကုအန်က သူမ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

ရှန်းကျန်က မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ကုအန်၏ ခြေလှမ်းများ နောက်သို့ လိုက်သွား၏။ သူမ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ငါးအုပ်များကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိ အရှေ့သို့ စီးဆင်းနေသည့် ငွေရောင် မျဉ်းကြောင်းများ ခြေအောက်တွင် ရှိနေပြီး သူမက အမှောင်ထုထဲသို့ ရောက်ရှိနေ၏။

ကုအန်က အရှေ့မှ လျှောက်သွားရာ ရှန်းကျန်၏ အကြည့်က သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

သူမက ကုအန်နှင့် ပခုံးချင်းယှဉ် လျှောက်နိုင်ရန် လျင်မြန်စွာ အမီလိုက်သွားပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ... ဘာလို့ ဒီမှာ မဟာတာအိုရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ မရှိရတာလဲ..."

"ဒီနေရာက အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ်ကနေ ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုပဲ... ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ အစွန်းတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ အကြောင်းအကျိုး အတားအဆီးတွေ ရှိတယ်... ဒီအတားအဆီးတွေက မဟာတာအို သုံးထောင်က တည်ဆောက်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေပဲ... ဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရင် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်... တာအို ကျင့်စဉ် အားလုံး လွင့်စင်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ မပျောက်ကွယ်သွားခင် အထိ အဆုံးမရှိတဲ့ ကံဆိုးမှုတွေကို ခံစားရလိမ့်မယ်..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူ့အတွက်လည်း ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး ဤနေရာသို့ ရောက်လာလျှင်တောင် မဟာ အကြောင်းအကျိုးများ၏ စွန်းထင်းမှုကို ခံရပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

သူက ရန်သူများကို ကျိန်စာတိုက်ရန် အကြောင်းအကျိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က မဟာ အကြောင်းအကျိုး၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံစားခဲ့ရဖူးသော်လည်း ဤရှုထောင့်ရှိ အတားအဆီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းမှာ လမင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ပိုးစုန့်ကြူးတကောင် ကဲ့သို့ပင် သေးငယ်လှသည်။

သန်မာသော်လည်း ဤနေရာရှိ မဟာ အကြောင်းအကျိုးက မူလဘူတ တာအိုအသီးကို မထိခိုက်စေနိုင်ချေ။ အခြားတစ်နည်း ပြောရလျှင် ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတ တစ်ပါးက လွတ်လပ်စွာ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ ဤနေရာရှိ မဟာ အကြောင်းအကျိုးက သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"မဟာ အကြောင်းအကျိုး ဆိုတာ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကုသိုလ်ကံကို ဆိုလိုတာလား..."

ရှန်းကျန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"မင်း အဲဒီလို နားလည်ထားလို့ ရပါတယ်... နောက်ထပ် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ငါ ပြောပြမယ်..."

ကုအန်က သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် ယုံရှန်း ဧကရာဇ်၏ ပုံပြင်ကို စတင် ပြောပြလိုက်၏။

ခရီးစဉ်က ရှည်လျားလှသည်။ သူက အေးအေးဆေးဆေး ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေပြီး အပေါ်ယံတွင် ပုံပြင် ပြောပြနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်တော့ သူက တာအိုဆန္ဒကို အသုံးပြု၍ ပိတ်မိနေသော ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို မဟာ အကြောင်းအကျိုးများ၏ အပြစ်ပေးမှုများမှ ဖယ်ရှားပေးနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်က မဟာ အကြောင်းအကျိုးများ၏ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မှုကို ခံထားရပြီး သူမ၏ အသိစိတ်က အဆုံးအစမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ နစ်မြုပ်နေကာ သူမ အကြောက်ရွံ့ဆုံး အရာများကို အဆက်မပြတ် ခံစားနေရသဖြင့် ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ ကံကြမ္မာ ကာကွယ်မှုကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူမ အသိစိတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်လေသည်။

တာအိုဧကရာဇ်က မဟာတာအိုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဖန်ဆင်းမှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

အမတ နယ်ပယ် အတွက်တော့ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်၏ မဟာ အကြောင်းအကျိုးကို ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ဘဲ ယုံရှန်း ဧကရာဇ် ပင်လျှင် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့ရ၏။ သို့သော် ယခု ကုအန်အတွက်မူ သူမ၏ မဟာ အကြောင်းအကျိုး အပြစ်ပေးမှုကို သူက ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေသည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ ရှန်းကျန်က သိပ်စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘဲ ဤစိမ်းသက်ပြီး မသိရသေးသည့် စကြဝဠာကြီးကို ခံစားရင်း နားထောင်နေခဲ့၏။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ယုံရှန်း ဧကရာဇ်၏ ပုံပြင်ထဲတွင် သူမ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ဒုက္ခများကြားတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး မိဘမဲ့ ဖြစ်ခဲ့ရကာ ကျင့်ကြံနေစဉ် ကလဲ့စားချေမှုများကို ပခုံးထမ်းထားရသည်။ ချစ်ရသူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း ကွဲကွာခဲ့ရပြီး စွဲလမ်းမှု တစ်ခုဖြင့် နယ်ပယ်များ အနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကာ ချစ်ရသူကို မကယ်တင်နိုင်မီမှာပင် အမတနတ်ဘုရားများ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ရှန်းကျန်က အမြဲတမ်း စာရေးသည့် အလေ့အကျင့် ရှိသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ယုံရှန်း ဧကရာဇ်၏ ဘဝ ဇာတ်ကြောင်းထဲတွင် စွဲလမ်းသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များက လိုက်ပါ ယိမ်းနွဲ့နေတော့သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာပင် သူမက သူ့ကို ကိုယ်ချင်းစာနေမိသွားခဲ့သည်။

"ယုံရှန်း ဧကရာဇ်က ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို ရှာဖွေဖို့ အကြောင်းနှင့်အကျိုး လမ်းစဉ်ရဲ့ အပြည့်စုံဆုံး ဖန်ဆင်းမှုကို အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားရင်း မဟာ အကြောင်းအကျိုး ကျောက်တိုင်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ကုအန်က စကားရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က ရှန်းကျန်ထံသို့ ရွှေ့သွား၏။

ရှန်းကျန် နားလည်သွားသည်။ သူမက မေးလိုက်၏။

"ငါ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသမီးက ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ပေါ့...ဒါဆို သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ငါ့ကို လမ်းညွှန်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအကျိုးက ယုံရှန်း ဧကရာဇ်ရဲ့ စွဲလမ်းမှုပေါ့..."

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မှန်တယ်... ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို ကယ်တင်ပြီးသွားတာနဲ့ ဒီအကြောင်းအကျိုးက ပြီးဆုံးသွားမှာဖြစ်ပြီး မင်းကိုလည်း ထပ်ပြီး သက်ရောက်မှု ရှိတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ရှန်းကျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ယုံရှန်း ဧကရာဇ်က ငါ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ... ငါက ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်နဲ့ ပတ်သက်မှု တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား... ငါက သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်များလား..."

"မဟုတ်ဘူး... မင်း မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် စွန့် ကတော့ ဟုတ်တယ်..."

"ငါ မဟုတ်ဘူးလား... ဒီလိုဆို ဘာလို့ ငါလဲ..."

ရှန်းကျန်မှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။ ရုတ်တရက် သူမက တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှင်က ယုံရှန်း ဧကရာဇ်ရဲ့ မျိုးဆက်များလား... မဟုတ်သေးဘူး... ရှင်နဲ့ သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ... ရှင်က သူ့ရဲ့ ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ်များလား..."

ကုအန်က ယုံရှန်း ဧကရာဇ် ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုသည့် အတွေးက ရှန်းကျန်၏ ခံစားချက်များကို ရှုပ်ထွေးသွားစေပြီး ရှင်းပြမရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ကုအန်က ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"သူက မဟာ အကြောင်းအကျိုး ကျောက်တိုင်ထဲမှာ ဝင်စားခွင့် မရဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ... ငါက သူ့ကို သိရုံသက်သက်ပါပဲ..."

၎င်းက မှန်ကန်ပေသည်။ ယုံရှန်း ဧကရာဇ်က ဝင်စားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တော့ သူက ကုအန်၏ ဝင်စားခြင်း ခန္ဓာကိုယ် သာ ဖြစ်ခဲ့၏။

အခန်း ၇၆၈ ပြည်နှင်ဒဏ်နယ်မြေ

ကုအန်သည် ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ ဝင်စားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ကြားရသောအခါ ရှန်းကျန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကုအန်တွင် အမျိုးသမီး အနည်းငယ် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကုအန်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မေ့မရနိုင်သော ဝင်စားခြင်း အချစ်ဇာတ်လမ်း တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်ဟူသော အတွေးက သူမကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေဆဲပင်။

ကုအန်က သူမ၏ အတွေးများကို ကြားနိုင်ပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်၏။

သူသည် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ် နှင့် သူ၏ အတိတ်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရ၏။ သူက ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို ကယ်တင်ပြီး ယုံရှန်းဧကရာဇ်၏ စွဲလမ်းမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်သာ လိုအပ်သည်။ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်၏ နောက်ပိုင်း ကိစ္စများကတော့ သူမ၏ သဘောအတိုင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းကျန်က မေးခွန်း အနည်းငယ် ထပ်မေးလိုက်သည်။ သူမသည် ယုံရှန်းဧကရာဇ်နှင့် ပတ်သက်၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ၏ အတွေ့အကြုံများက အန်ဟောင်၏ အတွေ့အကြုံများထက်ပင် ပို၍ ဒဏ္ဍာရီဆန်နေပြီး ပုံပြင်များထဲတွင် စကြဝဠာ အလွှာများနှင့် ကြီးမြတ်သော တည်ရှိမှုများ၏ အမည်နာမ များစွာကိုလည်း ကြားခဲ့ရသဖြင့် မဟာတာအို၏ အထွတ်အထိပ်ကို ထိတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုအန်က သူမ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရင်း သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မလျှော့ခဲ့ချေ။ သူသည် အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လှမ်းနေပုံရသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက သူ့ကို ကြီးမားသော အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ သို့သော်လည်း ဤစကြဝဠာက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလွန်းလှသည်။

ရှန်းကျန်၏ မေးခွန်းများ အားလုံးကို ဖြေကြားပေးပြီးနောက် သူမ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကုအန်က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လိုက်သည်။

ရှန်းကျန်က မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့ရှိ အမှောင်ထုထဲတွင် ပွင့်လန်းနေသော ခရမ်းရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ခရမ်းရောင် အလင်းဝိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လှပသော်လည်း အန္တရာယ်များသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ပျံ့နှံ့စေနေ၏။

ထိုခရမ်းရောင် ကြာပန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ သူမ တွေးတောရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ ၎င်းက သူမ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီ ကုအန်က သူ၏ လက်ဝတ်ရုံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခြေအောက်မှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် ကြာပန်းကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ထိုသူမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကာ ရှေးဟောင်း အမတနတ်မိမယ် တစ်ပါးနှင့် တူညီနေပြီး အထီးကျန်ဆန်သော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့သော အသားအရေနှင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုတို့က ထင်ရှားနေသည်။

တကယ့်ကို ထူးကဲလှသော အမတနတ်မိမယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းကျန် သည် မည်မျှပင် များပြားသော ဝင်စားခြင်းများဖြင့် ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်သမီးတော်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစေကာမူ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်၏ အသွင်အပြင်နှင့် အမူအရာကြောင့် သူမ အံ့အားသင့်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"သူမ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... သူမ အသက်ရှင်နေသေးလား..."

ရှန်းကျန်က ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်စိုးသဖြင့် အလျင်စလို မလုပ်ရဲဘဲ ကုအန်၏ ဘေးတွင် ရပ်ရင်း သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သူမ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ... ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အသိစိတ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အချိန်လိုသေးတယ်..."

"ဪ... နားလည်ပြီ..."

ရှန်းကျန်က တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ကုအန် ဘာလုပ်လိုက်သည်ကို သူမ နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို ကယ်တင်လိုက်သည်လား။

သူမက ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ နက်ရှိုင်းသော အားလှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရကာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။

သေချာပေါက် ကုအန်မှလွဲ၍ သူမ မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်၏။ ကုအန်က သူ၏ အရှိန်ဝါကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ မရှိချေ။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် သူက သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း သူ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသူတိုင်းက သူ၏ ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားစေသည်။

အချိန် အတော်ကြာပြီးနောက် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ရှန်းကျန် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမကို စိုးရိမ်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

ကုအန် ပြောပြသော ပုံပြင်၏ အဓိက ဇာတ်ကောင်မှာ ယုံရှန်းဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှသာ သိရှိထားသော်လည်း ပုံပြင်အရ ဤယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်သည် မဟာတာအို လမ်းစဉ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထူးကဲလှသူ ဖြစ်ပုံရလေသည်။

သေချာသည်မှာ သူမ ပို၍ ကြောက်ရွံ့မိသည်က ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်နှင့် ကုအန်တို့ကြားမှ ဆက်ဆံရေးကို သိရှိသွားမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့က ယုံရှန်းဧကရာဇ်နှင့် သိကျွမ်းခြင်းကြောင့်သာ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို လာရောက် ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းလော။

ထိုအရာက ယုံတမ်းစကားတစ်ခုလို ဖြစ်နေ၏။

ဤနေရာက သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခု မဟုတ်သည့်အပြင် အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်က မည်မျှတိုင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။

ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကုအန်နှင့် ရှန်းကျန်တို့ ဖြစ်သည်။ သူမက ရှန်းကျန်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သော်လည်း ကုအန်၏ မျက်နှာကမူ သူမအတွက် မှုန်ဝါးနေပြီး သူ၏ ဝတ်စုံကိုသာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများက ဗလာကျင်းနေပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့ကာ နက်ရှိုင်းသော ရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ရှန်းကျန်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူမက စကားမပြောဘဲ ကုအန်နှင့် ရှန်းကျန်တို့ကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

ကုအန်ကလည်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်က သူမ၏ အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။ သူမ၏ ကျင့်စဉ်က မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတအဆင့် သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း တာအို ဧကရာဇ်၏ ကံကြမ္မာက ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။ အချိန်ရလာသည်နှင့်အမျှ သူမက မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို ပြန်လည် ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ တိတ်ဆိတ်မှုက နှစ်ဘက်စလုံးကို တစ်ဖန် လွှမ်းခြုံသွားပြန်သည်။

နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ရှန်းကျန် စိတ်မရှည်တော့သည့် အချိန်မှာပင် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်က စကားပြောလာသည်။ "ရှင်တို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ကျွန်မဆီက အကြောင်းအကျိုးတွေကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့တာ ရှင်တို့လား..."

သူမ၏ အသံက အက်ကွဲနေပြီး စကားလုံးများက တုံ့ဆိုင်းနေ၏။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူမဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ယုံရှန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အကြောင်းအကျိုးကို မင်း ခံစားမိလောက်ပါတယ်... မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ငါတို့ကို ခေါ်လာတာက သူ့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုပဲ... အခုကစပြီး မင်း တာအိုစကြဝဠာကို ပြန်သွားပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ကို ရယူနိုင်ပြီ..."

"ယုံရှန်းဧကရာဇ်..."

ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ထိုအမည်နာမကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

သူမက ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်မသွားတော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကျွန်မကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား..."

ကုအန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီကို ရောက်အောင် လာနိုင်ခဲ့မှတော့ သဘာဝကျကျ ပြန်ထွက်သွားနိုင်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မထွက်သွားခင် မင်းအတွက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ပြဿနာတချို့ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးပါမယ်"

သူက လှည့်လိုက်ပြီး စကြဝဠာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ထွက်လာခဲ့စမ်း... အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်ရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်ကနေ ဖြစ်တည်လာတဲ့ အရာ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်၌ ရှန်းကျန်က ကြည့်ရန် အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်သော်လည်း သူမ မည်သည့်နေရာကို ကြည့်စေကာမူ အသက်ရှင်မှု အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရချေ။

ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကလည်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်က နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ မျက်လုံးများက ပို၍ အေးစက်လာ၏။

"ပြည်နှင်ဒဏ်နယ်မြေ ကို လာချင်တိုင်းလာရအောင် မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ..."

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ဧရာမ မျက်လုံးတစ်စုံက အမှောင်ထုထဲတွင် ပွင့်လာကာ ကုအန်နှင့် အခြားသူများကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ရှန်းကျန် သည် သူမအပေါ် ကျရောက်လာသော ထိုမျက်လုံးများကို ခံစားလိုက်ရချိန်၌ အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားပြီး အဆုံးစွန်သော ဆိုးယုတ်မှုကို ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်ကနေ ဖြစ်တည်လာတဲ့ အရာလား... သက်ရှိ တစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးလား..." ရှန်းကျန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ် ဆိုတာ သက်ရှိ သတ္တဝါတွေ အားလုံးက တာအိုနိယာမ တွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ရလဒ်ပဲ... ဒီလုပ်ရပ်တွေက ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည် အမျိုးမျိုးကို သယ်ဆောင်လာပြီး အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်က ဒီဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်တွေကို စုစည်းလိုက်တဲ့အခါ သူ့ကို မွေးဖွားပေးလိုက်တာပဲ... သူက အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်ပဲ... ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်တွေနဲ့ များများကြုံတွေ့လေ၊ သူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလေပဲ... သူက သက်ရှိသတ္တဝါတွေ အားလုံးရဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်တွေကို စုပ်ယူဖို့ တာအိုစကြဝဠာဆီကို သွားချင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ သူက အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ်ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကို ခံထားရလို့ တာအိုစကြဝဠာကို မရှာတွေ့နိုင်ဘူး... အဝေးကြီးမှာ သူ လိုချင်တဲ့ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည် ရှိနေတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သူက ခံစားသိရှိနိုင်တယ်... ဒါကြောင့်မို့ ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ် က သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာတာပဲ..."

"တကယ်လို့ ငါတို့က တိုက်ရိုက် ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် သူက ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ် ကို တွယ်ကပ်သွားလိမ့်မယ်..."

ကုအန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမ မျက်လုံးများ၏ ဇာစ်မြစ်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ထိုမျက်လုံးများက ဆိုးယုတ်မှုများဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

ထိုအတွေးကြောင့် ရှန်းကျန် မှာ တုန်ရီသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါက ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပါလော။

သူမက နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ဘဲ ရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမ မျက်လုံးများကို သတိထားကာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်တာပဲ... အခြေအနေက ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

အေးစက်သော အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် လိုလားမှု မရှိခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ်ကို အရှုံးမပေးလိုချေ။

ယောင်ရွှမ် နတ်မိမယ် က ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ သူသည်လည်း ပိတ်မိနေခဲ့၏။ ဤနေရာတွင် နေရခြင်းက သူ၏ တည်ရှိမှု အဓိပ္ပာယ်ကို မရှာတွေ့နိုင်သည့်အပြင် ထိုဆိုးယုတ်သော အကြံအစည်များက ယူဆောင်လာပေးသည့် ပုံရိပ်များက သူ့ကို လူသားကမ္ဘာ အပေါ်ပို၍ တောင့်တလာစေခဲ့သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... တကယ်လို့ မင်းက ပွဲကို ဆက်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ရလိမ့်မယ်..."

ကုအန်၏ စကားက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမ မျက်လုံးများနှင့် ရှန်းကျန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

အခြား လူတွေ ရှိနေသေးတာလား။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဧရာမ မျက်လုံးများက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ထိုလူ၏ နေရာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေလိုက်သည်။