အခန်း (၇၇၁-၇၇၂)

အခန်း ၇၇၁ ကျန်းပုခု၏ စွဲလမ်းမှု

"အဲဒီ ဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်က သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် လို့ ဆိုနေတယ်... သူက သူ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ အရာအားလုံးကို ငြီးငွေ့နေပြီး သူ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အရာအားလုံးအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတယ်... သူက ကောင်းကင်တာအို ကိုယ်တိုင်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာ... အဲဒီလို ဆိုးယုတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အခုချိန်ထိ ကျွန်မကို ကြောက်လန့်နေစေတုန်းပဲ... တကယ်လို့ ဒီဆိုးယုတ်တဲ့ အကြံအစည်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဆီကနေ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာတာ ဆိုရင် မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ၏ မျက်မှောင်များ ကွေးညွတ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

သူမသည် အမတနတ်ဘုရား များကို မြင်တွေ့ဖူးပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နှင့် ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီများကိုလည်း ကြားဖူးခဲ့ပေသည်။ မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် ၏ ဒဏ္ဍာရီများတွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ အချို့သော ဒဏ္ဍာရီများက ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းသော ဧရာမ ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားကြီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

မည်သည့် ဒဏ္ဍာရီတွင်မဆို ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် အထက်သို့သာ မော်ကြည့်နိုင်စွမ်းရှိသော ထိပ်တန်း တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကုအန်သည် ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ၏ စကားများကို သံသယ မဝင်ခဲ့ချေ။ ယင်းအစား ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု သူ ထင်မြင်မိ၏။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ ရပ်တည်မှုကလည်း လှုပ်ခတ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာနေခဲ့သည်။

အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားနှင့် အဆုံးမဲ့ သက်တမ်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းက သူသည် အရာရာတိုင်းနှင့် လူတိုင်းအပေါ် အသားကျသွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။ ထိုသို့ အသားကျသွားပြီးနောက်တွင် ငြီးငွေ့မှုများ ဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ရန်လိုမှုဆီသို့ပင် ဦးတည်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ယခု ပြန်လည် တွေးတောကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် ကောင်းကင်သားတော် များ၏ ပဋိပက္ခကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနေခြင်းမှာ အပျော်သက်သက် အတွက်သာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကုအန်ပင်လျှင် ကောင်းကင်သားတော် များ၏ ပဋိပက္ခ ဦးတည်ရာကို ကြိုတင် မြင်နိုင်ခဲ့ပါလျှင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် အဖို့ မည်မျှပင် ပို၍ လွယ်ကူနိုင်မည်နည်း။

ကပ်ဘေးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိသိရက်နှင့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သည် ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ၏ အမြင်တွင် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးအတွက် ကျရောက်မည့် ကပ်ဘေးဆိုသည်မှာ ပျော်စရာကစားကွက် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။

သေချာပေါက် ကုအန်က ယင်းကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယူဆထားသော်လည်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ကို လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ရသရွေ့ သူ့အပေါ် မည်သည့် ကောက်ချက်မျိုးမျှ ချမည် မဟုတ်ချေ။

"မဖြစ်လာသေးတဲ့ အရာတွေအတွက် ဘာလို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေရမှာလဲ... တကယ်လို့ အမှန်ပဲ ဆိုရင်တောင် မင်းနဲ့ ငါက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

ကုအန်က ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ကို ကြည့်ကာ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ရွှမ်ချီကမ္ဘာဦးအမတသည် အလွန် ဝေးကွာသော အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်တာအို ၏ အဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်သကဲ့သို့ မဟာတာအို ၏ ကံကြမ္မာကိုလည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ချေ။

ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် က ကုအန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလာသည်။ "ရှင်က တစ်ချိန်တုန်းက အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ် ကို လိုက်စားခဲ့တယ်... အခု ရှင်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေမဲ့ ရှင်က ဒီကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တယ်... အဲဒါက ကောင်းကင်နန်းတော် ကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

ရှန်းကျန် ၏ ပြောစကားများအရ ယုံရှန်းဧကရာဇ် သည် တစ်ချိန်က အမတနတ်ဘုရား များ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မဟာ အကြောင်းအကျိုး ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့ရသည်။ ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ၏ အမြင်တွင် ဤအဖြစ်အပျက်များက ယနေ့ခေတ် ကုအန်ကို ဖြစ်တည်လာစေရန် အထောက်အကူ ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယုံရှန်းဧကရာဇ် သည် အလွန်အမင်း တက်ကြွလန်းဆန်းပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းဆိုသည်ကို ဘယ်သောအခါမှ မသိရှိခဲ့ဘဲ ရဲရင့်စွာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ပြုမူလှုပ်ရှားခဲ့သူ ဖြစ်၏။

မဟာ အကြောင်းအကျိုး ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ယုံရှန်းဧကရာဇ် သည် သေဆုံးမသွားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ သို့သော် အမတနတ်ဘုရား များကြောင့် သူသည် မိမိ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စတင် ဖုံးကွယ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုထဲတွင် ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှုကို အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင် သူမကို ချက်ချင်း လာရောက် ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းကြောင့်ပင် ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် သည် ကုအန်၏ ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်ထားမှုကို ဖွင့်ချမည် မဟုတ်ချေ။ ကုအန်က အမတနတ်ဘုရား များကို ကြောက်ရွံ့နေသည်ဆိုမှတော့ အဘယ်ကြောင့် ပြဿနာ ဖန်တီးရမည်နည်း။ သူမ အနေဖြင့် ကောင်းကင်နန်းတော် နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ကို အသိပေးရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

ကုအန်က ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ၏ အတွင်းစိတ် တွေးတောမှုများကို နားထောင်နေရင်း အတော်လေး ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းလွန်းနေပါရောလား။

ကုအန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ကောင်းကင်နန်းတော် နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... မင်း ဘယ်လိုပဲ စိတ်ကူးယဉ်နေပါစေ အဲဒါက မှားတွေပဲ... ငါက လက်ရှိ ဘဝကို နှစ်သက်တယ်... ငါက တိုက်ခိုက်ရတာကို ကြိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာ၏။ "ကျွန်မလည်း ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး လက်ရှိ ဘဝကို နှစ်သက်ပါတယ်... တကယ်လို့ ရှင်က ကောင်းကင်နန်းတော် အကြောင်းကို သိချင်တယ် ဆိုရင် ကျွန်မဆီမှာ မျှဝေစရာ အချက်အလက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်..."

"အင်း... အဲဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကုအန်က တွေးတောလိုက်သည်။ အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ် အတွင်း၌ ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် ခံစားခဲ့ရသော ဆိုးယုတ်သည့် အကြံအစည်ကို သူက ကောက်ချက်ချ၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းကို သူမ ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည် အမှတ်ရခြင်းဖြင့်သာ သိရှိနိုင်ပေမည်။

ယင်းကို ကြားသောအခါ၌ ယောင်ရွှမ်နတ်မိမယ် က ပြုံးလိုက်၏။

တိမ်ပင်လယ်ပြင် အထက်တွင် ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က ရှေ့မှ လျှောက်သွားနေပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် ကျန်းပုခု နှင့် ရွှီယို အပါအဝင် ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးက လိုက်ပါသွားကြသည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းပုခု နှင့် ရွှီယို တို့၏ ဟန်ပန် အမူအရာများက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်စစ်သည် များ၏ ဟန်ပန်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းပုခု သည် ရွှီယို နှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်နေပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ မည်သူနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေ၏။

"ကြယ်တာရာအရှင် ဒါမှမဟုတ် အမတအရှင် နဲ့ သွားတွေ့ရဖို့ များတယ်..."

ကျန်းပုခု ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားသိရှိလျက် ရွှီယို က အသံလွှင့်ကာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

သူသည် ကောင်းကင်နန်းတော် အကြောင်းကို ယခုမှ စတင် နားလည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဆင့်ဆင့်သော ရာထူးအာဏာ အဆင့်အတန်းများကြောင့် များစွာ စွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

သူသည် အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် အပေါ်သို့ ရောက်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသည် ကြယ်တာရာအရှင် သို့မဟုတ် အမတအရှင် နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် သူက တွေးတောနေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့၌ ကြယ်တာရာအရှင် နှင့် စကားပြောဆိုနိုင်ရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးရာ အမတအရှင် နှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆိုသည်မှာ ဝေးစွတကား။

"နောက်ကျရင် ငါတို့ ဘယ်သူနဲ့ပဲ တွေ့ရ တွေ့ရ မင်းတို့ ဒူးထောက်ရမယ်... နားလည်လား..."

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ၏ အသံက ရှေ့ဘက်မှ ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"နားလည်ပါပြီ..."

ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးက တစ်သံတည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အတူတကွ နေထိုင်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်တည်လာသော နှုတ်ဆိတ် နားလည်မှု တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ၏ စကားများကလည်း သူတို့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

မွေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်၏။ ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးကလည်း အလျင်အမြန် လိုက်လုပ်ကာ သူ၏ နောက်တွင် တစ်တန်းတည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းပုခု က ရှေ့ဘက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အဆုံးအစမဲ့သော တိမ်ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် ကျယ်ပြောလှပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်နေ၏။ ထိုနေရာတွင် အခြား အမတနတ်ဘုရား များ၏ အရိပ်အယောင် ဝေးစွ၊ အဆောက်အအုံ တစ်ခုတလေမျှပင် မရှိချေ။

ကြယ်တာရာအရှင် က ဘယ်မှာလဲ။

ကျန်းပုခု သည် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်တရာ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်စွမ်းအား တစ်ခု ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ ကောင်းကင်စစ်သည် များ၏ အမူအရာများကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပါးစပ်များ ဟသွားကြတော့သည်။

ဧရာမ ရွှေရောင်တောင်ကြီး တစ်လုံးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်များကို ယူဆောင်လာကာ တိမ်ပင်လယ်ပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ရာ လေလှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ဤရွှေရောင်တောင်ကြီး ၏ ရှေ့တွင် ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးမှာ သူတို့၏ သွေးချီစွမ်းအင် များ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

သူတို့ ထပ်မံ မတွေးတောနိုင်မီမှာပင် နောက်ထပ် ရွှေရောင်တောင်ကြီး တစ်လုံးက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် နောက်ထပ် ရွှေရောင်တောင်များ ဆက်တိုက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကမ္ဘာကြီးက ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ရွှေရောင်တောင်ကြီးများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျသွားစဉ် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေခဲ့ကာ အဆုံးမရှိ အထက်သို့ ဦးတည်နေသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အမြင့်ဆုံး နေရာကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံ ကို သွားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းပဲ... ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေတောင်မှ ဒါကို နင်းဖို့ အခွင့်ထူး မရှိကြဘူး... လှေကားထစ် တိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်စွမ်းအားတွေ ကိန်းအောင်းနေလို့ အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်ကျော်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ရွှီယို ၏ အသံက ကျန်းပုခု ၏ နားထဲသို့ အသံလွှင့်ကာ ရောက်ရှိလာ၏။

ကျန်းပုခု သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

အခြား ကောင်းကင်စစ်သည် ခုနစ်ဦးမှာလည်း အလားတူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်စွမ်းအားက သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အရိုအသေပေးလိုသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ဤမျှ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

ဟိန်းဟောက်သံများ မှေးမှိန်သွားသောအခါ ကျန်းပုခု သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ၏ ထိပ်တွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အထက်တွင် နေမင်းကြီး တစ်စင်း ဆွဲချိတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုအထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှေကားများပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုပုံရိပ်၏ အစစ်အမှန် သဏ္ဌာန်ကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နှလုံးခုန်သံများက စစ်စည်သံများကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ အတွင်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ကို တက်လှမ်းချင်သည်။ သူက အစစ်အမှန် အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်ချင်သည်။ သူက ကောင်းကင်ဘုံ တွင် ရပ်တည်ကာ ကောင်းကင်အားလုံးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာနယ်မြေများ ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုချင်သည်။

အမတ အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းလိုသော သူ၏ ဆန္ဒက ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိဖူးလောက်အောင် အားကောင်းလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က အမတနတ်ဘုရား အောက်သို့ ဆင်းလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမတနတ်ဘုရား သည် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းခြင်း မရှိချေ။ သူက လှေကားထစ် များကို ဖြတ်သန်းလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်ပကောင်းကင် မှ ဧရာမ ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားကြီး လူသားကမ္ဘာ သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ဧရာမ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးထံသို့ ကြီးမားသော ဖိအားများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ငါက ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ပဲ... မင်းက ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား လား..."

အေးစက်သော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာ၏။ ယင်းကို ကြားချိန်၌ ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ပါ... အမတအရှင် မှာ ဘာအမိန့်များ ရှိပါသလဲ..."

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းမာနေပြီး အမတအရှင် တစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပုံ ပေါ်ပေသည်။

အခန်း ၇၇၂ လူသားမျိုးနွယ်၏ အရှင်သခင်

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ပါလား။

ကျန်းပုခု ၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွား၏။ ရောက်ရှိလာသူမှာ ကြယ်တာရာအရှင် ထက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သော အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ရာ သူ့ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဆက်လက် ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ ခံစားရသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်က လျင်မြန်စွာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူက ခေါင်းပင် မမော့နိုင်တော့ဘဲ ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ၏ ပုံရိပ်ကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်ရှုရန် ဆိုသည်မှာ ဝေးလားပင်။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလဲ။

ကျန်းပုခု မှာ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး အတွေ့အကြုံ ရှိသူ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ကောင်းကင်စွမ်းအားကြောင့် သူ တုန်လှုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မဟာတာအို လမ်းစဉ် တွင် တစ်ချိန်က သူတို့၏ ကောင်းကင်စစ်တပ် တစ်ခုလုံးကို နှိမ်နင်းခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မဟာစွမ်းအားရှင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မည်သူက ပို၍ အစွမ်းထက်သနည်းဟု သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် သည် အောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များနှင့် ကောင်းကင်စစ်သည် များကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ထိုက်ရီ အမတအရှင် နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။

အချိန် အတော်ကြာပြီးနောက် ယင်ရွှမ် အမတအရှင် သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြေပြင်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ပေါ်တွင် လှုပ်ခတ်၍မရနိုင်သော ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ မတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား... ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင် က မင်းကို အရာအားလုံး ရှင်းပြပြီးလောက်ပြီပေါ့..."

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ၏ အသံက ခမ်းနားထည်ဝါသော လေသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က မော့ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူ ရှင်းပြပြီးပါပြီ... ကျွန်တော်တို့က လူသားဧကရာဇ် ကို ထောက်ပံ့ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်..."

လူသားဧကရာဇ်လား။

ကျန်းပုခု သည် လျှို့ဝှက်စွာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လူသားဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်သားတော် များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ၏ ရှေ့တွင် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ခိုဥ အရွယ်အစားခန့်ရှိ ရွှေရောင် ဆေးလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာ၏။

"ဒီဆေးလုံးကို သေချာ သိမ်းထားပါ... ကောင်းကင်သားတော် တွေရဲ့ ပြိုင်ပွဲ စတင်တဲ့အခါ မင်းက ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်... ဒီဆေးလုံးက မင်းရဲ့ အားကိုးရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား သည် ဆေးလုံး၏ ဇာစ်မြစ်ကို သိရှိနေပုံရပြီး ထပ်မမေးတော့ချေ။ ရွှေရောင် ဆေးလုံးကို လက်ခံရယူပြီးနောက် သူက ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ကို ချက်ချင်းပင် အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် သည် ထပ်မံ စကားမပြောတော့ဘဲ အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် လှည့်လိုက်သည်။

"အမတအရှင် ကို လေးစားစွာနဲ့ ပို့ဆောင်နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးကလည်း လိုက်လုပ်ကြရာ သူတို့၏ အသံများက ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ပေါ်ရှိ ယင်ရွှမ် အမတအရှင် ၏ ခြေသံများက အလွန် လေးလံနေပြီး လိမ့်ဆင်းလာသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ သူ ရောက်ရှိလာစဉ်ကထက်ပင် ပိုမို ကျယ်လောင်နေခဲ့သည်။ ကျန်းပုခု သည် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရသကဲ့သို့ မပီဝေဝါ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်အစဉ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။

ယင်ရွှမ် အမတအရှင် သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား ၏ အဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်စွမ်းအားများ ကွယ်ပျောက်သွားသောအခါမှသာ ကျန်းပုခု မှာ မော့ကြည့်ရဲတော့သည်။

သူ၏ အကြည့်အောက်တွင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကား သည် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး တံလျှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် များလည်း သက်ပြင်းချကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"နတ်ဘုရားအရှင်... အဲဒီ လူသားဧကရာဇ် က ကျွန်တော်တို့ ထောက်ပံ့ရမယ့် ကောင်းကင်သားတော် လား..."

"အမတအရှင် ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဘာများလဲ... အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်ဝါပဲ... ခုနက ကျွန်တော် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းကျပ်နေပြီး လှုပ်တောင် မလှုပ်ရဲဘူး..."

"ကျွန်တော်တို့က ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ရမှာလား... ဒါက ကောင်းတာလား ဆိုးတာလား..."

"သေချာပေါက် ကောင်းတာပေါ့... ငါတို့မှာ မသေနိုင် ဖျက်ဆီးလို့မရနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော် ရဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိနေတာပဲ... ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ... ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် ကုသိုလ်ရယူဖို့ အခွင့်အရေးပဲ..."

ကောင်းကင်စစ်သည် များက အလုအယက် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့က ဉာဏ်ကောင်းကြသဖြင့် ရွှေရောင် ဆေးလုံး အကြောင်းကို မမေးခဲ့ကြချေ။

ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား က သူတို့ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဒါက တကယ်ကို ကုသိုလ်ရယူဖို့ အခွင့်အရေးပဲ... ငါတို့က လူသားဧကရာဇ် ကို အလုပ်အကျွေး ပြုနေတာ... လူသားဧကရာဇ် က တစ်ချိန်တုန်းက မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် မှာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုက လူသားမျိုးနွယ် ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... သူက သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးအတွက် သနားကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... သူ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှသာ ကောင်းကင်တာအို က လမ်းမှန်ပေါ်မှာ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာ... ဒါကြောင့် လာမယ့် ကောင်းကင်သားတော် ပြိုင်ပွဲက ငါတို့ရဲ့ အကျိုးအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တာအို ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပါပဲ... မင်းတို့ နားလည်လား..."

ယင်းကို ကြားချိန်၌ ရွှီယို မှလွဲ၍ ကောင်းကင်စစ်သည် အားလုံးက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ရွှီယို ကတော့ အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းစူနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား သည် သူတို့၏ မူလလမ်းကြောင်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် ကိုးဦးကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာရှိ ဝူရှီသက်တမ်းတာအိုနယ်မြေ တွင် ကုအန်က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် ဤမျိုးဆက်သစ် ကျန်းပုခု အပေါ် အလွန် အလေးထားနေခဲ့သည်။

သေချာပေါက် ဤသည်မှာ ကျန်းပုခု က သူ၏ အကြောင်းကို အမြဲတမ်း တွေးတောနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ ကျန်းပုခု က သူ့ကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဆိုလျှင် သူက ဤမျှ ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းပုခု ၏ အတွေ့အကြုံက အသေးစား ပုံရိပ်လေးတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် တွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များ၏ လှုပ်ရှားမှုက မကြာခဏ ရှိနေပြီး ကြယ်တာရာအရှင် များနှင့် အမတအရှင် များသည် အောက်ဘုံသို့ အဆက်မပြတ် ဆင်းသက်လာကြကာ မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် ၏ ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ ကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနေကြသည်။

ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ က သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက အမတ ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်စေရန် ကူညီပေးပေသည်။

မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် မှ သက်ရှိများသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များ၏ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုများကို မသိရှိကြဘဲ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ကမ္ဘာများသည် ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ရွှေခေတ် တစ်ခုကို ကြိုဆိုနေကြသည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သည်လည်း မဟာကမ္ဘာ သုံးထောင် အတွင်း၌ ရှိနေ၏။ ၎င်း၏ ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာ မှာလည်း မြင့်တက်လာနေပြီး လူသားကမ္ဘာ သည် ပါရမီရှင်များကို အဆက်မပြတ် မွေးထုတ်ပေးနေကာ ယင်းက ဝိညာဉ်ကိုးပါး တိုက်ကြီး ကို ထိခိုက်မှု မရှိစေခဲ့ပေ။

ကုအန်က သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အန်ကျီကျိုက် နှင့် စွန့် တို့ လေထဲတွင် မိုးထိတောင်တန်းများဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက လှုပ်ရှားမှုမရှိဟု ထင်ရသော်လည်း ကုအန် ဖန်တီးထားသော နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲ ဝင်နေကြ၏။

အန်ကျီကျိုက် သည် သောင်းပြောင်း အဓိပတိ လက်ဝါး ကို ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှု အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကုအန်က ဤလက်ဝါးသိုင်း ကို အခြား မည်သူ့ကိုမျှ သင်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ တပည့် အသီးသီးသည် မတူညီသော တာအိုပညာရပ် များကို ကျင့်ကြံကြမည် ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးတည်းကို အရာအားလုံး သင်ပေးရန် မလိုအပ်ပေ။

အန်ကျီကျိုက် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စွန့် ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် များအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုက ပို၍ ကျယ်ပြန့်၏။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် စွန့် တွင် မည်သည့် နယ်ပယ်၌မဆို အားနည်းချက်များ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုကမှ ထင်ထင်ရှားရှား ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိပေ။

သို့တိုင်အောင် စွန့် က တိုက်ပွဲတွင် အန်ကျီကျိုက် ကို အားသုံး၍ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသည်။

ကုအန်သည် စွန့် ကို အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး ကျင့်ကြံရန် လမ်းညွှန်ပေးသင့်၊ မပေးသင့် တွေးတောနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက ယုံရှန်းဧကရာဇ် ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အမတဧကရာဇ် မျက်လုံး ကို တိုက်ရိုက် အစားထိုး၍ ရသော်လည်း ကုအန်က ထိုသို့ မလုပ်ချင်ခဲ့ချေ။ သူသည် စွန့် ကို ၎င်းအား ကျင့်ကြံရန်သာ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ပြီး စွန့် တွင် ယင်းအတွက် ကံကြမ္မာ ရှိ၊ မရှိ စောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီ အကြာတွင် စွန့် နှင့် အန်ကျီကျိုက် တို့သည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို တစ်ချိန်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အပြင်းအထန် မောဟိုက်နေကြသည်။

အန်ကျီကျိုက် ၏ မျက်နှာက အတော်လေး အကြည့်ရဆိုးနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဂုဏ်ယူရသော သောင်းပြောင်း အဓိပတိ လက်ဝါး က စွန့် ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်သည်ကို သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ စွန့် မှာလည်း အံ့အားသင့်နေပြီး တတိယ မျိုးဆက် တပည့် တစ်ဦးက ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"အန်ကျီကျိုက်... မင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... တစ်နေ့နေ့ကျရင် မင်းက ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့် တချို့ကိုတောင် ကျော်တက်သွားနိုင်တယ်..."

စွန့် က ရိုးသားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သွေးကျဉ်းထောင်သူတော်စင် နှင့်အတူ နှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ရန် အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် ထိုမျှလောက် မာနမကြီးတော့ဘဲ လူ့လောက အမူအကျင့်အချို့ကို သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူက ဤမျိုးဆက်သစ် ကို အားပေးစကား ပြောရပေမည်။

အန်ကျီကျိုက် က အတင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က အဲဒီလောက် မတော်ပါဘူး..."

သူတို့နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုပြီးနောက် ကုအန် ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

"စွန့်... မင်း အခု ပြန်လို့ရပြီ... ငါ အန်ကျီကျိုက် ကို သီးသန့် သင်ပေးစရာ ရှိတယ်..."

ကုအန်က ပြောလိုက်သည်။ ယင်းကို ကြားချိန်၌ စွန့် က တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် အရိုအသေပေးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အန်ကျီကျိုက် က ကုအန်ကို အပြစ်ရှိသလို မျက်နှာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ စွန့် က သူ၏ ဆရာဦးလေး ဖြစ်သော်လည်း စွန့် သည် ဝူရှီ သို့ သူ့ထက် နောက်ကျမှ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စွန့် ကျင့်ကြံနေသည်ကို အနီးကပ်ပင် ကြည့်ရှုခဲ့ဖူး၏။ ယခု စွန့် ၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဆရာဘိုးဘေး၏ မျှော်လင့်ချက်များကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အများကြီး တွေးမနေနဲ့... မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်က တခြားတစ်ယောက်ထက် ပိုအစွမ်းထက်နေရင်တောင် မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မိသားစုဝင်တွေပဲ... အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရင်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ရှာဖွေပြီး အတူတူ တိုးတက်လာဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ... ဂိုဏ်းတူ တပည့်တွေ ဆိုတာ ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း မိသားစုလို ဖြစ်နေသင့်တယ်... နားလည်လား..."

ကုအန်က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ ယင်းကို ကြားချိန်၌ အန်ကျီကျိုက် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့... မင်းကို သောင်းပြောင်း အဓိပတိ လက်ဝါး ရဲ့ ဒုတိယ လက်ဝါးကွက် ဖြစ်တဲ့ သောင်းပြောင်း နဂါး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း ကို ငါ သင်ပေးမယ်... ဒီလက်ဝါးကွက် ထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ချုပ်နှောင်ခြင်း စွမ်းအားတွေ ကိန်းအောင်းနေပြီး မင်းရဲ့ လက်ရှိ အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

ကုအန်၏ စကားများက အန်ကျီကျိုက် ၏ မျက်လုံးများကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။ သူက ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တပည့်က သောင်းပြောင်း အဓိပတိ လက်ဝါး ကို ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံပါ့မယ်... တစ်နေ့ကျရင် သည်လက်ဝါးသိုင်း ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ နာမည်ကြီးလာအောင် လုပ်ပြီး စကြဝဠာထဲက အစွမ်းအထက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်လာစေရပါမယ်..."

ကုအန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလာ၏။ "မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ငါ သဘောကျတယ်... အမှန်တော့ မင်းအပေါ်မှာ ငါ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားပါတယ်... မင်းက ဝူရှီ မျိုးဆက်ထဲမှာ ငါ အမျှော်လင့်ဆုံး တပည့်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ဤစကားများက အန်ကျီကျိုက် ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်လောင်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သိသိသာသာ နီရဲလာခဲ့တော့သည်။