အခန်း (၃၉-၄၀)

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၃၉) - ထီပေါက်ခြင်းနှင့် အကြံအစည်

ဆိုင်ဝင်းတစ်ခုလုံးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသဖြင့် ဧည့်သည်များမှာ အလွန်ပင်

စိတ်ကျေနပ်နေကြသည်။ လီယွဲ့သည် ရုရီအား အလုပ်အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်ရာ

သူမမှာလည်း အဆင်ပြေကြောင်း ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ လီယွဲ့၏

အကြည့်တွင် ရုရီမှာ အလုပ်လုပ်ရခြင်းကို သဘောကျနေဟန် ရှိသည်။

ထိုစဉ် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရောင်းအားပန်းတိုင်မှာ

ပြည့်သွားပြန်ပြီ။ ဤမျှမြန်ဆန်လှသော

အရောင်းအဝယ်ပမာဏကြောင့် လီယွဲ့ပင် အံ့ဩရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် “ထီပေါက်ခြင်း”ဆိုသည့်

စီမံကိန်းအသစ်ကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ

ဂဏန်းသုံးလုံးကို ရွေးချယ်ကာ ကံစမ်းရသော ကစားနည်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လီယွဲ့၏ နောက်ထပ် “အကြံအစည်” တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖောက်သည်များ၏

ပိုက်ဆံအိတ်ကို အပြီးတိုင် စုပ်ယူရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ

တရားမဝင်သော ဆိုင်မဟုတ်ဘဲ “အိပ်မက်များကို ရောင်းချပေးသော ထီဆိုင်” သာ ဖြစ်သည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ ဧည့်သည်များမှာ ကံစမ်းမဲလက်မှတ်များကိုသာ အသည်းအသန် ခြစ်နေကြသည်။

ထိုစဉ် ဆိုင်ရှေ့သို့ လူတစ်ယောက် အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီး”

ထိုသူမှာ ရှီလုံရန်၏ ညီဖြစ်သူ ရှီပင်းဖုန်း ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းမှာ ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့

ရောင်ရမ်းနေသည်။

“ဘယ်သူ... ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလို လုပ်လိုက်တာလဲ” ရှီလုံရန် ဒေါသတကြီး

မေးမြန်းလိုက်သည်။

နောက်မှ လိုက်ပါလာသူမှာ မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့်

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှီပင်းဖုန်းကို

ရိုက်နှက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မူရုံယီသည် သူမကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်

ချက်ချင်းပင် လန့်ဖြန့်သွားကာ ဆိုင်ဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

“ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး မပြေးနဲ့တော့”

အပြင်ဘက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ မူရုံယီနှင့် ထိုမိန်းမပျိုတို့မှာ

လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြရင်း မိုးရေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဆိုင်အတွင်းရှိ ဧည့်သည်များမှာ ထိုအဖြစ်အပျက်များကို စိတ်မဝင်စားကြဘဲ မိမိတို့၏

ကတ်များကိုသာ ဆက်လက် ခြစ်နေကြသည်။ ကူဟယ်မှာမူ ငွေကုန်သွားသဖြင့်

စိတ်ညစ်နေသည်။ သူသည် မူရုံယီထံမှ ငွေချေးရန်

စီစဉ်ထားသော်လည်း သူထွက်ပြေးသွားသဖြင့်

အခက်တွေ့နေရသည်။

ထိုစဉ် လုံကျန့် ရောက်လာသည်။ သူသည် ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်များထက် “စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေ”

ကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားသည်။ ထိုနယ်မြေသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့်

စိတ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သဖြင့် သူ၏ မိသားစုဝင်များအတွက်

အလွန်ပင် သင့်လျော်သည်။ သူသည် သူ၏သား၊ မြေးများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး

စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မူရုံယီ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေဟန် ရှိသည်။ သူသည်

ကူဟယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ခေါ်၍ အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

“ကူဟယ်... အဲ့ဒီမိန်းမကို ဆယ်ရက်လောက် ချုပ်နှောင်ထားပေးပါ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့

ထိမ်းမြားလက်ထပ်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်”

ကူဟယ်သည် ငွေတစ်သိန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

“သဘောတူတယ်”

မူရုံယီသည် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည်

ဤကိစ္စပြီးဆုံးလျှင်တော့ အိမ်သို့

ပြန်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၄၀) - ချီချောင် ပွဲတော်

လီယွဲ့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း စခရင်ပေါ်မှ စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေအတွင်းရှိ

မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုနေသည်။ လုံကျန့်ဆိုသူ သက်ကြီးရွယ်အိုမှာ တကယ်ပင်

ထူးချွန်လှသည်။ သူသည် မွန်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အတားအဆီးများကို

ကျော်ဖြတ်နေသည်မှာ အခြားသူများထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဆိုင်ပိတ်ချိန်သို့ ရောက်လာသည်။

“ဘော့စ်... ကျွန်မတို့ ချီချောင်ပွဲတော်ကို သွားလည်ကြမလား”

ရုရီ၏ ရုတ်တရက် အကြံပေးချက်ကြောင့် လီယွဲ့ တစ်ခဏမျှ ငေးမောသွားသည်။ နှစ်ပေါင်း

နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း ချစ်သူနှင့်အတူ ပွဲတော်မဆင်နွှဲခဲ့ရသည်မှာ

ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း

နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... သွားကြည့်ကြတာပေါ့”

ရှဲ့ချင်းနှင့်အတူ ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။ မြို့တော်၏ လမ်းမများမှာ

လူငယ်များဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ မူရုံယီသည် မီးပုံးလေးကို ကိုင်ကာ

ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ မိုဂျန့်ရွှဲ့ဆိုသည့် အမျိုးသမီး

ရောက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။ သူသည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကူဟယ်နှင့်

ပူးပေါင်းကာ အကြံအစည်တစ်ခု ဆင်ထားသည်။

လမ်းမပေါ်တွင် မီးပုံးအဖြေရှာခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ရုရီသည် အဖြေများကို

လျင်မြန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်သဖြင့် ရောင်းသူ၏ ချီးကျူးခြင်းကို ခံရသည်။

လီယွဲ့မှာမူ ဘေးမှနေ၍ ဤကဲ့သို့သော လောကီပွဲတော်မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ်

ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤလောကနှင့်

မသက်ဆိုင်သလို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေဆဲပင်။

ထိုစဉ် မြို့တော်၏ တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းမတစ်ခုတွင်...

“မိုဂျန့်ရွှဲ့၊ မင်း ဘယ်လောက်ထိ ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်မယ်”

အမှောင်ထဲမှ အရိပ်မည်းတစ်ခုက တိုက်ခိုက်လာသည်။ မိုဂျန့်ရွှဲ့မှာ အလွန်ပင်

စွမ်းရည်ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း အဆင်သင့် မပြင်ထားမိပေ။ သူမသည်

ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သော်လည်း နောက်မှ ရောက်လာသော

တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားသည်။ ကူဟယ်သည်

အခွင့်ကောင်းယူကာ အထူးလက်မှတ်တစ်ခုကို သုံးပြီး သူမအား ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖုန်းထျန်းချန်းမှာ အိုဒေါင်းရှင်းနှင့်

တိုက်ခိုက်နေသည်။

“ယင်ယန် စစ်ကွင်း”

ဖုန်းထျန်းချန်း၏ စစ်ကွင်းအောက်တွင် အိုဒေါင်းရှင်းမှာ သွေးအန်ကျသွားသည်။ သူသည်

အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိသဖြင့် အမြန် ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဖုန်းထျန်းချန်းမှာ

ရန်သူကို အနိုင်ရလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်မှာ

“သေပြီ အကျဉ်းထောင်...”

ဝမ်ယန်ယီ ရှိနေသော အကျဉ်းထောင်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။