အခန်း (၃၃-၃၄)

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၃၃) - ဆိုင်၏ ရေပန်းစားမှု

“ဖေဖေ... ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးက ရုန့်ကျိုးကို ပြန်သွားတာလား” “အဘိုးက ဘယ်သူမှ

မသိအောင် လာတတ်၊ သွားတတ်တာလေ၊ သူ ဘယ်ရောက်နေလဲ ငါ ဘယ်သိမလဲ”

ဆိုင်အဝတွင် မူရုံယီနှင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လာသည်။ ထိုသူမှာ

မူရုံမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် မူရုံချုန်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏

စကားပြောသံများကြားတွင် မူရုံယီမှာ မနေ့တစ်နေ့က ကြုံခဲ့ရသည့်

အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးမိပြီး တုန်ရီသွားသည်။

ဆိုင်ဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ လူအများ စုဝေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ

ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးမှာ အကဲခတ်နေသည်။ သူကား

မူရုံမျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းဘိုးဘေး မူရုံပိုင်ချွမ်

ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် နဂါးမင်းကြီး ရောက်လာသည်။ “မူရုံပိုင်ချွမ် ခင်ဗျားတို့ကလည်း

လောဘကြီးလွန်းတာပဲ”

အသက်ရှည်စေသည့်အရာမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသဖြင့် မည်သူမျှ ဝေမျှလိုခြင်း မရှိကြပေ။

မူရုံပိုင်ချွမ်က အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ “နဂါးမင်းကြီးရောပဲ၊ ခင်ဗျားကရော

ဘာလာလုပ်တာလဲ” “ငါ့မှာ သက်တမ်းက ခင်ဗျားတို့လူသားတွေထက် ပိုရှည်တယ်။ ငါ

ဘာလို့ လောဘတက်ရမှာလဲ”

ထိုအချိန်တွင် တခြားသော လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာသည်။ သူကား

လုမျိုးနွယ်စုမှ လုယွမ်ပင်။ အဆင့် (၃) ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး

သုံးဦးမှာ ဆိုင်ဝင်းထဲတွင် တစ်ဦးကို တစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ယွဲ့ရုရီသည်

အလုပ်သင် ဝန်ထမ်းပီပီ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ရှင်းပြသည်။

“ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးတို့၊ ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာမို့ ကျွန်မ ရှင်းပြပေးပါမယ်။

ဒီစိန်ခေါ်မှုနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် အသက်ရှည်စေတဲ့

အသက်စွမ်းအင်ကို ရရှိမှာပါ”

အသက်ရှည်စေတဲ့ အရာဆိုသည့် စကားကြားလိုက်ရလျှင်ပင် ထိုလူကြီးများ၏ မျက်လုံးများမှာ

တောက်ပသွားသည်။ အသက်ရှည်ဖို့အတွက်ဆိုလျှင် သူတို့ ဘာမဆို လုပ်ရဲကြသည်။

သူတို့သည် စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေထဲသို့ အလုအယက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင်မူ အသံကြည်လင်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ “အစ်ကိုကြီး

မာရှီဖူ... ဒီနေရာပဲ”

ယဲ့ရွှမ်အာသည် ခုန်ပေါက်ကာ ရောက်လာသည်။ သူမနှင့်အတူ မိုအိုကြီးနှင့်

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် မိန်းမပျို တစ်ဦး ပါလာသည်။

ထိုမိန်းမပျိုမှာ ဟောက်ယဲ့ဂိုဏ်းမှ ဂျီလင်လုံပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည်

ဆိုင်ပိုင်ရှင် လီယွဲ့အကြောင်းကို အလွန်

စိတ်ဝင်စားနေသည်။

“အစ်မ ဂျီလင်လုံ... ဘော့စ်က တကယ်ကို ရက်စက်တာ၊ သတိထားနော်” ယဲ့ရွှမ်အာက သတိပေးသည်။

ဂျီလင်လုံက သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ “ကောင်းတာလား၊ ဆိုးတာလားဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်

သွားစမ်းကြည့်ရမှာပေါ့” ဟု ပြုံး၍ ပြောသည်။

ဆိုင်ဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ လူအများအပြား ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂျီလင်လုံ၏

ကျက်သရေရှိသော ပုံစံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးသားများမှာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ

ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူမသည် စလော့မက်ရှင်ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ

ကျင့်ကြံသူများမှာ သူမနှင့် နီးကပ်စွာ ထိုင်ခွင့်ရသဖြင့်

စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အပေါ်ထပ်တွင် လီယွဲ့သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကြောင့် နိုးထလာသည်။

“အရောင်းအဝယ်ပန်းတိုင် ပြည့်မြောက်သွားပါပြီ”

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းအထိ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ အရောင်းအဝယ်မှာ

အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၃၄) - ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်အသစ်များ

ဆိုင်အပြင်ဘက် ဝင်းအတွင်းသို့ လီယွဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လူအများအပြား

ရောက်ရှိနေပြီး မျက်နှာသစ်များလည်း အမြောက်အမြားပင်။ ဆိုင်မှာ

အလွန်ပင် ရေပန်းစားနေသည်။

လီယွဲ့သည် မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ ချက်ပြုတ်ပြီး ရုရီအတွက်

တစ်ပွဲ ချပေးလိုက်သည်။ “စားလိုက်ပါ၊ ရုရီ။ အလုပ်လုပ်တဲ့သူက ဗိုက်ဆာရင်

မကောင်းဘူး”

ရုရီသည် ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။ သူမ ခေါက်ဆွဲတစ်လုတ် စားလိုက်သည်နှင့်

မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။ ဘော့စ်၏ လက်ရာမှာ ဤမျှထိ

ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုစဉ် ရှဲ့ချင်း ရောက်လာပြီး လီယွဲ့၏ ခေါက်ဆွဲကို မြင်ကာ သူမယူလာသည့်

အစားအစာများကိုပင် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားသည်။

လီယွဲ့သည် စနစ်မှ ပေးအပ်သော စိန်ခေါ်မှုအသစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ

“ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်အသစ်” ပင် ဖြစ်သည်။ ဤလက်မှတ်မှာ အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ပုံစံ

၁၂ မျိုးကို စုဆောင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ပုံစံပြည့်စုံပါက အဆင့်တက်စေသည့် ဆေးလုံးများ၊

သက်တမ်းတိုးဆေးရည်များအထိ ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် လီယွဲ့ သိထားသည်မှာ

ဤအရာမှာလည်း “ထောင်ချောက်” တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ပုံစံပြည့်ဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်

ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ဘော့စ်... ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ”

ယဲ့ရွှမ်အာ ရောက်လာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုရီစားနေသော ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ပေါ်သို့

အလိုလို ရောက်သွားသည်။ လီယွဲ့သည် သူမအား တစ်ချက်ကြည့်ကာ “ဒီနေ့တော့

ခေါက်ဆွဲမရှိတော့ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ရွှမ်အာမှာ စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းငုံ့သွားသည်။

ထိုစဉ် မူရုံပိုင်ချွမ်နှင့် လုယွမ်တို့ စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေမှ ထွက်လာကာ

ကျိန်ဆဲကြသည်။ “ဒီဘော့စ်က တကယ်ကို လုပ်ရခက်တာပဲ၊

တိုက်ရိုက်ရောင်းပေးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ”

လီယွဲ့သည် သူတို့အားလုံးကို ဝင်းထဲသို့ ခေါ်လိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။ “ဒီနေ့တော့

ပရောဂျက်အသစ် တစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်မယ်။ ဒါက ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်တွေပဲ”

သူသည် ရှင်းပြချက် အသေးစိတ်ကို ပြောလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ

တောက်ပသွားသည်။ အဆင့်တက်ဆေးလုံးများ၊

အသက်ရှည်ဆေးရည်များတဲ့လား

“ဘော့စ်... အမြန်ထုတ်ပေးပါတော့၊ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး”

လူအုပ်ကြီးမှာ ဆိုင်ရှေ့တွင် တိုးကြိတ်နေကြသည်။ လီယွဲ့မှာ အသံတစ်ချက်ကို

အုပ်လိုက်ရာ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် ယွဲ့ရုရီအား

ကတ်များ ထုတ်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက လူပြည့်နေသော စလော့မက်ရှင်ဧရိယာမှာ ချက်ချင်းပင် လူရှင်းသွားပြီး

ကံစမ်းမဲ စားပွဲဝိုင်းတွင် လူများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ လီယွဲ့မှာ

ဤနေရာသည် သေးငယ်လွန်းနေပြီဟု တွေးမိသည်။ ထိုစဉ်

စိန်ခေါ်မှုနယ်မြေထဲမှ လုံကျန့် ထွက်လာသည်။

သူသည် အဆင့် (၁) ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူသည်

မှော်စွမ်းအားကို မသုံးဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ

ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လီယွဲ့၏ အိမ်မက်ထဲတွင်မူ လုံကျန့်သည် ကြောက်စရာကောင်းသော လိပ်ကြီးနှင့်

ခေါင်းချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို

မြင်ယောင်မိသည်။ “တကယ်ကို လူသားတွေရဲ့ ခွန်အားပဲ”

ဆိုင်ရှေ့တွင်မူ ရုရီမှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ရှဲ့ချင်းက သူမအား ကူညီပေးရန်

ကြိုးစားသော်လည်း လီယွဲ့၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကတ်များကို

ကိုင်တွယ်ခွင့် မရှိပေ။

မူရုံပိုင်ချွမ်နှင့် လုယွမ်တို့သည် ကတ်ပေါင်း ၃၀ စီ ဝယ်ယူလိုက်သည်။ သူတို့သည်

မှော်စွမ်းအားကို သုံး၍ ကတ်များကို အလိုအလျောက် ဖွင့်ရန်

ကြိုးစားသော်လည်း မရရှိပေ။

“ဘော့စ်... ဘာလို့ မှော်စွမ်းအားနဲ့ ဖွင့်လို့မရတာလဲ” “ကံစမ်းမဲဆိုတာ လက်နဲ့

ဖွင့်မှ ပျော်စရာကောင်းတာလေ၊ ခင်ဗျားတို့က အဲ့ဒီပျော်ရွှင်မှုကို

ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား” လီယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောသည်။

သူတို့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ထိုင်ခုံငယ်များ ယူကာ လက်သည်းဖြင့်

ကတ်များကို ခြစ်နေကြရတော့သည်။ အဆင့် (၃) ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ

ယခုအခါတွင်မူ ကံစမ်းမဲ ခြစ်သူများအဖြစ် ပုံစံပြောင်းသွားကြသည်။