အခန်း (၁၆၁-၁၆၂)
Vol. 17 Ch. 161-162
အခန်း ၁၆၁ - သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခြင်း။ သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ကြမည်။
စကားသံမဆုံးမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းနက်ရောင် အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင် သည် သင်္ချိုင်းဂူတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ကျိနှင့် ကျန်ရှိသော လင်းမိသားစုဝင်များမှာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ယခုအခြေအနေမှာလည်း အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မည်မဟုတ်ရာ တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် သူဆုံးဖြတ်ထားသည်။
ဤလူများကိုရှင်းထုတ်နိုင်သည်နှင့် သူသည် လွတ်လပ်ခွင့်ရရှိကာ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ဆီသို့ ချီတက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါကျလျှင်သူအလိုရှိသလောက် သက်စောင့်အားများကို ဝါးမြိုနိုင်မည်မဟုတ်ပါလား။
တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများမှာ သူတို့ကဲ့သို့ တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များအတွက် သက်တမ်းဖြည့်တင်းရန် အာဟာရများသာ ဖြစ်သည်။
ထောင်ချောက်ကို အသက်သွင်းခြင်း။
လင်းရှောင်ကျိနှင့် အခြားဘိုးဘေးများသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားကြပြီး မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့နေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော်သူတို့၏ အကြည့်များမှာ သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင်ထံတွင်သာ စူးစိုက်နေကြသည်။
သူတို့၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အနည်းငယ် ပိုသွားသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထင်နေမိသော်လည်း။အရှင်သခင်က ဤမျှအထိ မာနကြီးပြီး လွယ်လွယ်နှင့် ယုံကြည်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သူတို့သည်သရုပ်ဆောင်မှု ပိုမိုပီပြင်စေရန် မိမိတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတွင်းကြေဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
"ဒေါက်။"
အရှင်သခင်၏ ခြေလှမ်းသည် အင်းကွက်၏ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ နင်းဝင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် လင်းရှောင်ကျိ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အင်းကွက်ကို ဖွင့်လိုက်ကြတော့။"
ချက်ချင်းပင် ဘိုးဘေးအားလုံး နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။
ပါးစပ်ထောင့်မှသွေးစများကို သုတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ပြန်လည် နိုးကြားလာကြသည်။
ရှေ့တွင်အရှိန်အဝါရှိသောအလင်းတန်းများနှင့်အတူ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် အင်းကွက်ကြီးနှစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အရှင်သခင်ကို အမိအရ ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။
အရှင်သခင်၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှု။
အင်းကွက်အတွင်းရှိနေသော အရှင်သခင်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ သူထွက်လာစဉ်က ဤနေရာတွင် အင်းကွက်ရှိသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။
သို့သော်ယခု ပေါ်လာသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးများနှင့် ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသော နတ်ဘုရားဓားများမှာ အလွန်ပင် စစ်မှန်လှသည်။
ငါ အကွက်ချခံလိုက်ရပြီ။
အရှင်သခင်သည် လင်းမိသားစုဝင်များ၏ လှည့်ကွက်ထဲသို့ တည့်တည့်ကြီး တိုးဝင်မိသွားမှန်း သိလိုက်ရသည်။ ထိုသူများမှာ ဒဏ်ရာရဟန်ဆောင်ပြီး သူ့ကို ဤနေရာသို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် သူသည်လည်း အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
"လင်းရှောင်ကျိ... ငါ မင်းတို့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်သွားမယ်။"
အရှင်သခင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ဓားမကြီးတစ်လက် ပေါ်လာကာ ဧရာမလက်ဝါးကြီးများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
သူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမမှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် အင်းကွက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်းအင်းကွက်မှ စွမ်းအားများမှာ အဆုံးမဲ့သကဲ့သို့ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဝိုင်းရံထားဆဲဖြစ်သည်။
စွမ်းအားသုံးစွဲမှုနှင့် စိုးရိမ်မှု။
အရှင်သခင်သည် သက်တမ်းနှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကို ယဇ်ပူဇော်ထားသဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်နေရာ အင်းကွက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရသော အကြီးအကဲများနှင့် လူကြီးပိုင်းများအတွက် ဖိအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေကြသည်။
လက်ရှိအခြေအနေအရ သူတို့သည် ဤအင်းကွက်ကို အနည်းဆုံး တစ်နာရီ ခန့်သာ ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်မှာသူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ လျော့နည်းနေသည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။
ဘိုးဘေးကြီးများအနေဖြင့် ဤတစ်နာရီအတွင်းမှာ အရှင်သခင်ကို အပြတ်ရှင်းနိုင်ပါ့မလား။
အခန်း ၁၆၂ - လုံးဝရူးသွပ်သွားသော သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင် သက်တမ်းနှင့် သက်စောင့်အားကို ထပ်မံလောင်ကျွမ်းစေခြင်း။
“တောက် သေချင်းဆိုးတွေ လင်းရှောင်ကျိ... မင်းတို့အားလုံး တကယ်ကို သေသင့်တာ။”
ဧရာမလက်ဝါးကြီးများနှင့် နတ်ဘုရားဓားများ၏ ဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲနေသည်။ ကစားစရာသဖွယ် အလှည့်စားခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်က သူ့ကို အဆုံးစွန်ထိ ပေါက်ကွဲစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ထဲမှ ကောင်းကင်ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ကို ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အရာအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်နေသည်။
သို့သော်အင်းကွက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အဆုံးမရှိဘဲ တစ်ခုပျက်စီးသွားလျှင် နောက်တစ်ခုက ချက်ချင်းပြန်ပေါ်လာကာ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားဆဲပင်။
အရှင်သခင်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် အားငယ်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် အရှင်သခင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် အင်းကွက်ကြီးနှစ်ခု၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသည်။ ထို့အပြင် အပြင်ဘက်တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၁၂ ဦးက သူ့ကို အကွက်ချောင်းနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။
အကယ်၍ သူ အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်း ပြမိပါက ထိုဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့သော လင်းမိသားစုဝင်များက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ကြမည်မှာ သေချာသည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်များ ပျက်သုဉ်းခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ မဟာဧကရာဇ်ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လက်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်အောက်အဆင့်ရှိသူများ၏ လက်တွင် သေဆုံးရမည့် အဖြစ်မျိုးကို သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။
အရှင်သခင်၏ နောက်ဆုံးဖဲချပ် သက်တမ်းကုန် လောင်ကျွမ်းခြင်း။
“မင်းတို့ ငါ့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို အကုန်မသတ်နိုင်ရင် ငါ လူအဖြစ်က ရပ်စဲလိုက်မယ်။”
အရှင်သခင်၏ အသံနှင့်အတူ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခရမ်းနက်ရောင် မြူထုများမှာ အဆမတန် တိုးပွားလာသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ သိသိသာသာ အိုမင်းသွားတော့သည်။ ဆံပင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖွေးသွားကာ အရေပြားပေါ်တွင်လည်း အရေးအကြောင်းများ ထင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် သေခြင်းတရားအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံလာသည်။
“ဟားဟားဟား သက်တမ်းနဲ့ သက်စောင့်အား နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကိုးသောင်းကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရလာတဲ့ ဒီစွမ်းအားက တကယ်ကို ထူးကဲလှတာပဲ။”
နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကိုးသောင်း။
ယခင်က တစ်သိန်းနှင့် ယခု တစ်သိန်းကိုးသောင်း စုစုပေါင်း နှစ်သိန်းကိုးသောင်းကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်ခြင်းပင်။
အရှင်သခင်၏ လက်ကျန်သက်တမ်းမှာ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ် သို့မဟုတ် သောင်းဂဏန်းမျှသာ ကျန်တော့ပေလိမ့်မည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သေတွင်းထဲ ခြေတစ်ဖက် နင်းကာ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုမိုသန်မာလာကာ အင်းကွက်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လာသည်။
သူသည်အင်းကွက်ကို ချိုးဖျက်ကာ အပြင်မှ လင်းမိသားစုဝင် ၁၂ ဦးလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ သက်စောင့်အားကို ပြန်လည်ဝါးမြိုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လင်းမိသားစု၏ အရေးပေါ် အခြေအနေ။
အပြင်ဘက်တွင် လင်းရှောင်ကျိ နှင့် အခြားဘိုးဘေးများ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်နေသည်။
အရှင်သခင်ဤမျှအထိ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ယခုအခြေအနေအရ အင်းကွက်ကြီးနှစ်ခုမှာ နာရီဝက် ခန့်သာ ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
အင်းကွက်ကို ထိန်းသိမ်းနေသော အကြီးအကဲများမှာလည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေကြပြီဖြစ်သည်။
သူတို့သည်ဆေးလုံးများကို မြိုချကာ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ အင်းကွက်ကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
ဘိုးဘေးကြီးများဖြစ်သော ပထမ ဒုတိယနှင့် တတိယဘိုးဘေးတို့မှာမူ သူတို့၏ လက်ထဲမှ ဧကရာဇ်အဆင့် အင်းစာရွက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အရှင်သခင်၏ အားနည်းချက်ကို မမှိတ်မသုန် ရှာဖွေနေကြသည်။
လင်းချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်။
သီးခြားဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လင်းချန်သည် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေမိသည်။ အရှင်သခင်၏ သန်မာမှုမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
သို့သော်သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင်... ငါတို့ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေက ဒါတင်ပဲလို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား။”
“ငါက ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဧကရာဇ်သစ်ပဲ။ မင်းကို သေရမယ်လို့ ငါ အမိန့်ပေးထားတဲ့အတွက်... မင်းက သေကို သေရမယ်။”
လင်းချန်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အင်းစာရွက် ၆ ရွက် ကို ထုတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ဘိုးဘေးများ အခက်တွေ့လာပါက သူသည် ဤအင်းစာရွက်အားလုံးကို သုံးပြီး အရှင်သခင်ကို အမှုန့်လုပ်ပစ်ရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။