မှော်ရတနာ မှာကြားပြီး ရတနာဖလှယ်ပွဲ တက်ရောက်ခြင်း

သဘောတူညီချက် ရသည်နှင့် ဝေကျန်းကျစ်က စရိတ်စကအကြောင်း ဆက်ပြောသည်။

"ကဲ... အခု ကုန်ကျစရိတ်အကြောင်း ပြောကြရအောင်။ ခန်းမရဲ့ စည်းကမ်းအရ ဧည့်သည်က အဓိကပစ္စည်းကို ထုတ်ပေးမယ်ဆိုရင် အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာတစ်ခု သန့်စင်ခက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၀ ကျတယ်။ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာအတွက်ဆိုရင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၅၀ ကျတယ်။ အကယ်၍ ဧည့်သည်က အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေနဲ့ ပေးချေချင်ရင် ဈေးက နှစ်ဆ တက်သွားမယ်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တွေနဲ့ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ဈေးက ငါးဆ တက်သွားလိမ့်မယ်"

"အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုအတွက်ဆိုရင်ကော ဈေးက ဘယ်လောက်လဲ" ဟု စုန့်ဝမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာ ဟုတ်လား" ဝေကျန်းကျစ်က ပြုံးရင်း "အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာကို စတုတ္ထအဆင့် ပညာရှင်ကပဲ သန့်စင်နိုင်တာ။ ငါက တတိယအဆင့် ပညာရှင်ဆိုတော့ အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာတောင် မသိဘူး" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြေလာသည်။

စုန့်ဝမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေကျန်းကျစ်က ထပ်လောင်း ရှင်းပြသည်။

"ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားက အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာကို အသုံးပြုဖို့ပဲ လုံလောက်တာ။ ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့သူတောင် အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာတစ်ခုကို အပြည့်အဝ အသုံးချဖို့ ခက်တယ်။ သုံးလည်း စွမ်းဆောင်ရည် အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စုန့်ဝမ် အံ့အားသင့်သွားသည်၊ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို သေသေချာချာ မသိရှိပေ။

"ရှင်းပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

"မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သားက ရှားပါးပေမဲ့ မင်းဆီမှာရှိတဲ့ အပိုင်းနှစ်ခုက အရည်အသွေး သိပ်မမြင့်လှဘူး။ အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာအတွက် ပြဿနာမရှိပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်ဆို နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ တခြား ရှားပါးပစ္စည်းတွေ အများကြီး လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၅၀ နဲ့ဆိုရင်တောင် ငါတို့က ဒီအလုပ်ကို လက်ခံဖို့ တွန့်ဆုတ်နေဦးမှာပဲ။ အကယ်၍ မင်းက သစ်သားပိုင်းတစ်ခု ငါ့ကို ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ကိုယ်တိုင် ဦးစီးပြီး မင်းအတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု သန့်စင်ပေးမယ်၊ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀၀ ပဲ ယူမယ်"

စုန့်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့အနေဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု လိုချင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထိုမျှလောက် မရှိပေ။ ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် လဲလှယ်နိုင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများစွာ ရှိသော်လည်း ထိုပစ္စည်းများသည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်သဖြင့် ဈေးပေါပေါနှင့် မရောင်းလိုပေ။ ထို့ပြင် ဝေကျန်းကျစ်က မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သားအပေါ် စိတ်အားထက်သန်နေခြင်းက စုန့်ဝမ်ကို သူ့အပေါ် လွယ်လွယ်နှင့် မယုံကြည်ရဲအောင် ဖြစ်စေသည်။

စုန့်ဝမ် နှုတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေကျန်းကျစ်က စုန့်ဝမ် ဈေးနှုန်းကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားသည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုအတွက် ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ဆိုတာ အတော်လေးကို တန်တဲ့ဈေးပဲ။ မင်းရဲ့ဆရာ သိသွားရင် မင်းကို သေချာပေါက် ချီးကျူးမှာပါ"

စုန့်ဝမ် အခက်တွေ့နေဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာဝေ... ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးသိန်းပဲ ပေးလိုက်တာပါ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀၀ ဆိုတာ ကျွန်တော် မတတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏပါပဲ"

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးသိန်းပဲလား"

ဝေကျန်းကျစ်က နှမြောတသဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။

"မင်းရဲ့ဆရာက အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာ တစ်ခုပဲ လိုချင်ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမီးလျှံအကြေးခွံသစ်သားတွေကို အဲဒီလို သုံးလိုက်ရမှာ နှမြောစရာပဲ"

နှစ်ဦးသား ကိုယ်စီအတွေးများဖြင့် အသံတိတ်သွားသည်။

ခဏနေမှ ဝေကျန်းကျစ်က စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ဟန်ဖြင့် "အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးဆယ်ကွာ။ မင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၅၀ နဲ့ သစ်သားပိုင်း တစ်ခုပဲ ပေးရမယ်။ သုံးလပြည့်ရင် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခုကို လာယူနိုင်ပြီ"ဟု ဆိုလာသည်။

ဤကမ်းလှမ်းမှုကို ကြားသောအခါ စုန့်ဝမ် ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာ တစ်ခု၏ မူလဈေးမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၅၀ ဖြစ်သော်လည်း ယခု မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သား တစ်ခုတည်းကြောင့် ဈေးကို ၅၀ အထိ လျှော့ချပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက စုန့်ဝမ်ကို သံသယဝင်စေသည်။ မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သားသည် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ထိုမျှလောက် ရှားပါးသလော။ ၎င်းက တကယ်ပဲ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိသလော။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးတွင် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သားဖြစ်သော မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သားမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၁ သိန်းခန့်သာ တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်တွင်မူ ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းမှာ ဆယ်ဆခန့် တက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မှာလဲ။ အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာပဲ ယူမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရွေးမှာလား" ဟု စုန့်ဝမ် စဉ်းစားခန်းဝင်ကာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေကျန်းကျစ်က တိုက်တွန်းလာသည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ရတနာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုရှိတယ်။ အခုလောလောဆယ် သစ်သားပိုင်းတစ်ခုကိုပဲ စီနီယာ့ဆီ ပေးနိုင်မယ်။ သုံးလပြည့်လို့ မှော်ရတနာ ပြီးသွားပြီဆိုမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဒုတိယမြောက် သစ်သားပိုင်းကို ပေးမယ်"

ဝေကျန်းကျစ်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့"

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ဝိညာဉ်စာချုပ်တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးကြသည်။ ဝေကျန်းကျစ်က မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သား တစ်ခုကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထျန်းကျိုးက စုန့်ဝမ်ထံသို့ ရွှေရောင်ကတ် တစ်ခုကို ကမ်းပေးသည်။

"ဒါက အရောင်းအဝယ် သက်သေခံ ကတ်ပြားပဲ။ သုံးလအကြာမှာ ဒီကတ်ကို ကိုင်လာပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ မီးလျှံအကြေးခွံသစ်သား ယူလာတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို မှော်ရတနာကို လာထုတ်နိုင်တယ်"

စုန့်ဝမ် ကတ်ကို သိမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရတနာစုဝေးပွဲကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်။ အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား"

ထျန်းကျိုးက လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူသည်။

"မိတ်ဆွေက ကျွန်တော်တို့ ခန်းမရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တော် တစ်ဦးပဲ၊ ရတနာဖလှယ်ပွဲကို တက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လမ်းပြပေးပါ့မယ်။ ၁၀ ရက်နေ့ ညသန်းခေါင် မတိုင်ခင် ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့ပါ"

ထျန်းကျိုးနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် စုန့်ဝမ် သန်းကြွယ်ရတနာခန်းမမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဂူအိမ်သို့ တိုက်ရိုက် မပြန်ဘဲ လှည့်ပတ်သွားလာနေခဲ့ပြီး နောက်ယောင်ခံလိုက်သူ မရှိကြောင်း သေချာမှသာ ဖန်မြို့တော်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။

...

နောက်ရက်များတွင် ရှင်းချန်ထံမှ နှောင့်ယှက်မှု မရှိသဖြင့် စုန့်ဝမ်သည် ဂူအတွင်း၌သာ ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ ဖန်မြို့တော်သို့ လမ်းလျှောက် ထွက်လေ့ရှိသည်။

၁၀ ရက်မြောက်နေ့ ညသန်းခေါင်အချိန်တွင် စုန့်ဝမ်သည် သန်းကြွယ်ရတနာခန်းမသို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာသည်။ နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် ထျန်းကျိုးက စုန့်ဝမ်ကို မှောင်ခိုဈေးမှ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။

ရတနာဖလှယ်ပွဲ ကျင်းပစည့်နေရာ ရောက်သောအခါ စုန့်ဝမ် အနည်းငယ် အံအားသင့်သွားသည်။ ပွဲကျင်းပသည့်နေရာမှာ မြင့်မားလွန်းသော တောင်ထိပ်တစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင် တောင်ထိပ်မှာ မြူထူများ အချိန်ပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် နေ့ဘက်တွင်ပင် ရေရေရာရာ မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မြူထုဆီ မရောက်မီ တောင်ထိပ်နားရှိ စင်္ကြံတစ်ခုပေါ်သို့ နှစ်ဦးသား ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ စင်္ကြံပေါ်တွင် အခြေတည် အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသည်။ ထျန်းကျိုးက လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ ဖြတ်သန်းခွင့် ရခဲ့သည်။ မြူထုထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ကြမ်းတမ်းသော တောင်တက်လမ်းတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ လမ်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ထူထပ်သော မြူများ ဝိုင်းရံထားသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းဝူ... ဒီနေရာကို အခြေတည် အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တည်း စောင့်နေတာကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးပါနဲ့။ ဒီမြူတွေက တတိယအဆင့် ပုံရိပ်ယောင် ဝင်္ကပါအစီအရင်ပဲ။ တံဆိပ်ပြား မပါဘဲ အဓမ္မ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားရင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီဝင်္ကပါထဲမှာ ပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသား ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်လမ်းအတိုင်း တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ တောင်ထိပ်ကို ညီညာအောင် ပြုပြင်ထားပြီး ဧကအနည်းငယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်လည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။ အချို့က အုပ်စုငယ်လေးများ ဖွဲ့ကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသည်။ အချို့က တစ်ယောက်တည်း တရားထိုင်နေကြပြီး တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

တောင်ထိပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခု ရှိသည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူ့အရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။ စုန့်ဝမ်က ဤလူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း၌ ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ရတနာဖလှယ်ပွဲ မစသေးဘူး၊ ခဏလောက် စောင့်ကြတာပေါ့" ဟု ထျန်းကျိုးက စုန့်ဝမ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ ထို့နောက် သူနှင့်ရင်းနှီးသူများ ရှိရာ အုပ်စုတစ်စုဆီ လမ်းလျှောက်သွားပြီး စကားဝိုင်းတွင် ပါဝင်လိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ညသန်းခေါင် ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအချိန်အတွင်း ကျင့်ကြံသူများ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြရာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ညသန်းခေါင် ရောက်သည်နှင့် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူက ထရပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းတို့ အားလုံးကို ဒီလရဲ့ ရတနာဖလှယ်ပွဲက ကြိုဆိုပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး လေလံပွဲနဲ့ စတင်ပါ့မယ်၊ ပြီးရင်တော့ ကိုယ်ပိုင် အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ အချိန်ပေးပါ့မယ်။ လေလံတင်မယ့် ပထမဆုံး ပစ္စည်းက အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ဓား ဖြစ်ပြီး အခြေခံဈေးက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက် ၅၀,၀၀၀ ပါ။ ဈေးခေါ်ရင် တစ်ကြိမ်ကို ၂,၀၀၀ ထက်မနည်း တိုးပြီး ခေါ်ရပါမယ်"

ပြောရင်းနှင့် သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူက တောက်ပနေသည့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်မှန်း ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိသာလှသည်။

ဤနေရာကို လာစဉ်က ထျန်းကျိုးသည် ရတနာဖလှယ်ပွဲအကြောင်း စုန့်ဝမ်ကို အနည်းငယ် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ တရားဝင်အားဖြင့် ရတနာဖလှယ်ပွဲကို စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကန်းဟုန်အမည်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူက ဦးစီးကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ရှင်းမိသားစုနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိသည်။ ဖန်မြို့တော် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အကျိုးအမြတ်များသော လုပ်ငန်းအားလုံးနီးပါးသည် ရှင်းမိသားစုနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး သူတို့၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှု မပါဘဲ ကြာရှည် ရပ်တည်နိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

မကြာမီမှာပင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ဓားကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉၀,၀၀၀ ဆိုသော မြင့်မားသည့် ဈေးနှုန်းဖြင့် လေလံအောင်သွားခဲ့သည်။ လေလံပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပလာရာ လေလံတင်သော ပစ္စည်းအများစုမှာ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပြီး တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကိုမူ ရံဖန်ရံခါမှသာ တွေ့ရသည်။ စုန့်ဝမ်သည် ဤပစ္စည်းများကို အထူးတလည် စိတ်မဝင်စားသဖြင့် မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမျှ ဈေးမခေါ်ခဲ့ပေ။

"နောက်တစ်ခုကတော့ တတိယအဆင့် ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့ အခု ၅၀ ပါ။ အခြေခံဈေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်ခေါ်ရင် ၁,၀၀၀ ထက်မနည်း တိုးခေါ်ရပါမယ်"

ကန်းဟုန်၏ ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သေတ္တာထဲတွင် သစ်ကြားသီးခန့်ရှိသော ရွှေရောင် အသီးများ ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူလိုချင်သော အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စုန့်ဝမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့အတွက် လူများစွာ လုကြလိမ့်မည်ဟု စုန့်ဝမ် ထင်ထားသော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မည်သူမျှ ဈေးမခေါ်ခြင်းပင်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀,၀၀၀"

မည်သူမျှ ဈေးမခေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ဝမ်က အခြေခံဈေးနှုန်းကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ကန်းဟုန်သည် အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ ဈေးခေါ်ရန် အစီအစဉ်မရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အခြေခံဈေးဖြင့်ပင် ရောင်းချလိုက်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ကန်းဟုန်လည်း ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့အတွက် မည်သူမျှ ဈေးခေါ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင် တွေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့သည် ရွှေကျောက်စိမ်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ဖော်စပ်ရန် တတိယအဆင့် ဆေးဆရာ တစ်ဦး လိုအပ်သည်။ ရတနာဖလှယ်ပွဲကို ကျင့်ကြံသူ အများအပြား တက်ရောက်သော်လည်း ဆယ်ဦးထက်မနည်းသာ ရွှေအမြုတေအဆင့်၌ ရှိပြီး သူတို့အားလုံးကို သူ သိထားသည်။ သူတို့ထဲတွင် ဆေးဆရာ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ပေ။

ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို ဈေးအလွန်ပေါသွားစေရန် ကန်းဟုန်သည် အခြေခံဈေးကို တမင်တကာ မြှင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့ တစ်ခုကို ၆၀၀ နှုန်းဖြင့် ရောင်းရခြင်းမှာ မဆိုးလှပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဈေးကွက်ထဲတွင် ရံဖန်ရံခါမှသာ တွေ့ရတတ်သော ရွှေဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ဈေးနှုန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤဈေးမှာ အနည်းငယ်ပင် ပိုမြင့်နေသေးသည်။

ကန်းဟုန်သည် လေလံတင်ရန် ပစ္စည်း ၃၀ ပြင်ဆင်ထားပြီး တစ်နာရီခွဲအတွင်းမှာပင် အားလုံး ရောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။

"နောက်တစ်နာရီကတော့ မိတ်ဆွေတို့ ကိုယ်ပိုင် အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ဖလှယ်နိုင်သလို၊ စင်မြင့်ပေါ် တက်ပြီး ရောင်းချင်တာတွေ ပြသတာ ဒါမှမဟုတ် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တောင်းဆိုတာမျိုး လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ရတနာဖလှယ်ပွဲက ဒီကိုယ်ပိုင် ဖလှယ်မှုတွေအတွက် နေရာပေးရုံသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင် အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ စစ်မှန်မှုအတွက် မိတ်ဆွေတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ တာဝန်ယူရမှာ ဖြစ်ပြီး ရတနာစုဝေးပွဲကနေ ဘာတာဝန်မှ ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် အားလုံးကို သတိပေးချင်တာကတော့ ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း လုံးဝ မပြုရပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကန်းဟုန်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းရှိ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

"မိတ်ဆွေတို့ထဲမှာ ဆန်းကြယ်ရွှေကျောက် ရှိတဲ့သူ ရှိပါသလား။ ကျွန်မ အဲဒါကို ဈေးကောင်းပေးပြီး ဝယ်ချင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် တန်ဖိုးတူ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲချင်ပါတယ်"

ဆန်းကြယ်ရွှေကျောက်သည် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်း ဖြစ်ပြီး သတ္တုဓာတ်မှော်ရတနာများ သန့်စင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူသည် စင်ပေါ်တွင် အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာခန့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြန်သည်။

..........