အခန်း (၄၁၁-၄၁၂)

အခန်း(၄၁၁)

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးတို့သည် အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ် လေးနက်လှချေသည်။

ဟွာကူးကျိကိုပင် ကြည့်ဦးတော့၊ အကယ်၍ သူမသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် မိသားစုမျိုးနွယ်တစ်ခု တည်ထောင်ကာ အခြေချလိုပါက ဤကျင့်စဉ်တို့သည် ထိုမိသားစု၏ အရေးပါသော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“ဘိုးဘေးကြီးက နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်လာတော့မှာပဲ”

“ရောက်လာတဲ့အခါ အဆိပ်မီးလျှံ ဂန္ဓာမာပန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို သီးသန့်ထုတ်ယူပြီး မိသားစုက အသုံးပြုဖို့ ပြန်ပို့ပေးရမယ်”

နင်းကျော့သည် စိတ်ထဲမှ ကြိုတင်စီစဉ်ထားလိုက်၏။

သူသည် ဘိုးဘေးကြီး နင်းကျိုဖန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရင်း မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုလည်း ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ယနေ့တိုင်အောင် သူသည် ဟန်ကျိုးနှင့် တိုက်ပွဲ၊ ချန်ရန်နှင့် တိုက်ပွဲ၊ ဟွာကူးကျိနှင့် တိုက်ပွဲစသည့် တိုက်ပွဲကြီးများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်တွင် ခြေကုပ်မြဲနေပြီဖြစ်သလို ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုလည်း ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် စီနီယာမလေး လင်းရှန်းရှန်းနှင့် အခြားသူများကလည်း သူ့အပေါ် မကောင်းကြံစည်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် နင်းကျော့၏ နေ့ရက်များသည် ပိုမိုအေးချမ်းလာခဲ့သည်။

သူသည် နေ့စဉ် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ သွားကာ အစ်ကိုဟန်ကျိုးနှင့် လက်ရည်စမ်းလေ့ရှိသည်။

ထို့အပြင် ဟွာကူးကျိနှင့်လည်း လက်ရည်စမ်းဖြစ်၏။

ထိုမိစ္ဆာသွေးနှော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည် လက်ဆောင်များ ပေးပို့ပြီးနောက်တစ်နေ့တွင် နင်းကျော့၏ လမ်းကို တစ်ဖန်ပိတ်ဆို့ကာ လူအများရှေ့၌ နောက်ထပ်လက်ဆောင်တစ်ခုကို ပေးအပ်ပြန်သည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် အစ်ကိုဟန်ကျိုးထံမှ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်မှု မရနိုင်တော့ဟု ယူဆသဖြင့် ဟွာကူးကျိအား ၎င်းတို့၏ လက်ရည်စမ်းပွဲများတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ရလေသည်။

ဟွာကူးကျိမှာမူ အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ထိုညက အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ စောင်ကို ခြေထောက်ကြားညှပ်ကာ တစ်ညလုံး တလူးလူးတလှိမ့်လှိမ့်ဖြင့် အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့တော့သည်။

သူမသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အားနည်းသော်လည်း ဂါထာမန္တန် ပညာရပ်များတွင်မူ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။

လက်ရည်စမ်းသည့်အခါ နင်းကျော့သည် သူမနှင့် ဂါထာမန္တန်များကိုသာ အဓိကထား ယှဉ်ပြိုင်လေ့ရှိ၏။

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်လျှင် နင်းကျော့သည် ဟွာကူးကျိကို မယှဉ်နိုင်သေးပေ။ သို့သော် သူသည် အခြားရွယ်တူများကဲ့သို့ စိတ်တိုခြင်း မရှိဘဲ မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ခါးသီးသည့် အတွေ့အကြုံများက ဘဝအတွက် မည်သည်က အရေးကြီးသည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် လက်ရည်စမ်းခြင်းတွင် စိတ်နှစ်ထားကာ အာရုံသစ်များစွာ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။

လက်ရည်စမ်းပွဲတိုင်း အပြီးတွင် သူသည် ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်နှင့် အားနည်းချက်များကို သေချာစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်လေ့ရှိ၏။

ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါတွင်လည်း ထိုနေ့၏ တိုက်ပွဲများကို စိတ်ထဲမှ ပြန်လည်ပုံဖော်ကာ အတွေ့အကြုံများကို စုစည်းပြီး ကျင့်စဉ်များကို အမြဲမပြတ် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သိသိသာသာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

“သခင်လေးနင်းကျော့ကတော့ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ” နင်းကျော့၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဟွာကူးကျိသည် မြှောက်ပင့်လိုသော အမူအရာဖြင့် မကြာခဏ ချီးကျူးတတ်သည်။

စကားပြောနေရင်း သူမသည် နင်းကျော့၏ အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်ရန် ကြိုးစားလာ၏။

“မဟုတ်တာပဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ လေ့လာရဦးမှာတွေ အများကြီးပါ” နင်းကျော့သည် အလိုက်သင့် နောက်ဆုတ်ကာ ဟွာကူးကျိနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိရန် အမြဲသတိပြုနေရင်း နှိမ့်ချစွာပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းသစ်သားဓာတ် ပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုတဲ့အခါ တချို့က အရမ်းမြန်ပြီး ဘာအရိပ်အယောင်မှတောင် မပြဘူး၊ အဲဒါ ဘာကြောင့်လဲ”

“အဲဒါ စိတ်အာရုံတံဆိပ်တော်တွေကြောင့်ပေါ့” ဟွာကူးကျိက နင်းကျော့ကို စွဲလန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း လွယ်လွယ်ကူကူပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“စိတ်အာရုံတံဆိပ်တော်” နင်းကျော့၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။

သူ စဉ်းစားနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဟွာကူးကျိက ရှေ့သို့ နောက်ထပ် အနည်းငယ် တိုးကပ်လာပြန်၏။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာထားက တင်းမာသွားကာ “အဲဒီမှာတင်ရပ်ပြီး အဲဒီနေရာကပဲ ရှင်းပြပါ”

ဟွာကူးကျိသည် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကြည်နူးစွာဖြင့် “ငါ့ကို ငေါက်လိုက်တာ၊ သခင်လေးနင်းကျော့က ငါ့ကို ငေါက်လိုက်တာပဲ” ဟု တွေးနေမိသည်။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ လွှမ်းမိုးသွား၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်နှင့် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်တို့မှတစ်ဆင့် သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုကို သိရှိနေသော နင်းကျော့မှာ မျက်နှာထား ပို၍ညိုမှောင်သွားရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဟွာကူးကျိသည် နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ရှင်းပြလာခဲ့သည်။ “သခင်လေးနင်းကျော့ သိတဲ့အတိုင်း နှုတ်ထွက်တံဆိပ်၊ ကိုယ်ဟန်တံဆိပ်နဲ့ စိတ်အာရုံတံဆိပ်ဆိုပြီး သုံးမျိုးရှိတာပေါ့”

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဟွာကူးကျိက ဆက်လက်ရှင်းပြ၏။ “ဒီသုံးမျိုးစလုံးက ကျင့်ကြံသူတွေ ဂါထာမန္တန်တွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းစနစ်တွေပဲ၊ အခြေခံကတော့ တူတူပါပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လမ်းညွှန်ပေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေပေါ့”

“နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ဆိုတာက သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဂါထာမန္တန်တွေနဲ့ အသံတွေကို သုံးပြီး ထိန်းချုပ်တာ၊ ဥပမာ ‘ကျား’ ဆိုတဲ့ အသံမျိုး ဒါမှမဟုတ် ‘ဟိန်း’ နဲ့ ‘ဟား’ ဆိုတဲ့ အသံမျိုးတွေပေါ့”

“ကိုယ်ဟန်တံဆိပ်ဆိုတာကတော့ များသောအားဖြင့် လက်ချောင်းတွေ လှုပ်ရှားတာမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တခြားလှုပ်ရှားမှုတွေကို သုံးပြီးတော့လည်း လုပ်ဆောင်လို့ရတယ်၊ နာမည်ကျော်တဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကကွက်ဆိုတာ အဲဒါရဲ့ ဥပမာတစ်ခုပဲ”

“စိတ်အာရုံတံဆိပ်ကတော့ အတွေးနဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လမ်းညွှန်တာ၊ အဲဒါကြောင့် ဂါထာမန္တန်တွေကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတာပေါ့”

“ကျွန်မရဲ့ ပညာရပ်တချို့က အရမ်းမြန်နေရတာဟာ စိတ်အာရုံတံဆိပ်ကို သုံးနေလို့ပဲ”

နင်းကျော့သည် ဤအချက်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်သည်လည်း စိတ်အာရုံတံဆိပ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟွာကူးကျိက ဆက်ပြောသည်။ “စိတ်အာရုံတံဆိပ်ကို သုံးနိုင်ဖို့ အချက်နှစ်ချက် လိုအပ်တယ်၊ ပထမကတော့ စိတ်အာရုံ စူးစိုက်မှု အဆင့်မြင့်ဖို့ လိုတယ်၊ အဲဒါကို လေ့ကျင့်ယူရမယ်၊ ဒုတိယကတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း တန်တျန်မှာ ဂါထာအင်းကွက် မျိုးစေ့တွေ ရှိဖို့ လိုတယ်”

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။ “အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်ပညာရပ်တွေအဖြစ် အချို့သော ဂါထာတွေကို ရွေးချယ်ကြတယ်မဟုတ်လား”

“အကယ်၍ လေ့ကျင့်မှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်လာပြီး ပညာရပ်အပေါ် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖြစ်လာရင် ဂါထာအင်းကွက် မျိုးစေ့ကို ဖြစ်တည်စေနိုင်တယ်”

“နောက်ဆုံး ရွှေအမြုတေကို ဖြစ်တည်စေတဲ့အခါ အဲဒီအင်းကွက် မျိုးစေ့တွေက ရွှေအမြုတေရဲ့ မျက်နှာပြင်မှာ ထွင်းထုပြီးသား ဖြစ်သွားပြီး ပင်ကိုယ်ပညာရပ်တွေ ဖြစ်လာတာပေါ့”

“ဒီပင်ကိုယ်ပညာရပ်တွေကို သုံးတဲ့အခါ အစွမ်းထက်ရုံတင်မကဘဲ ပိုပြီးတော့လည်း လျင်မြန်တယ်၊ ဒါ့အပြင် တခြားပညာရပ်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုပြီးနက်နဲတဲ့ အစွမ်းတွေကိုလည်း ထုတ်ပြနိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီပညာရပ်တွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုနားလည်အောင် လုပ်ရမလဲ၊ ဂါထာအင်းကွက် မျိုးစေ့တွေကို ဘယ်လိုဖန်တီးရမလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်လိုရွေးချယ်သင့်လဲ”

ဟွာကူးကျိက ပြန်ဖြေ၏။ “ပထမဆုံးအနေနဲ့ ပညာရပ်တွေကို ရွေးချယ်တဲ့နေရာမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်၊ ကိုယ်ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်စဉ်ပေါ်မူတည်ပြီး အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ တချို့ဂါထာအင်းကွက် မျိုးစေ့တွေက သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာတတ်တယ်၊ ဒီပညာရပ်တွေက အစကတည်းက ကျင့်စဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ”

“ဂါထာအင်းကွက်တွေကို ဘယ်လိုဖြစ်တည်အောင် လုပ်သလဲဆိုရင်တော့ ကျွန်မကတော့ ပညာရပ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုတယ်၊ ပြီးမှ ပြန်ပြီးသုံးသပ်တယ်၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် မျိုးစေ့တွေ ဖြစ်လာတာပဲ”

နင်းကျော့က သူမ မည်မျှအထိ အသုံးပြုခဲ့ရသနည်းဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟွာကူးကျိကိုယ်တိုင်လည်း တိတိကျကျ မပြောနိုင်ပေ။

သူမသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်မှ သူမ၏ တန်တျန်အတွင်း ထိုအင်းကွက် မျိုးစေ့များကို ဖြစ်တည်စေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ပင် ထိုအင်းကွက် မျိုးစေ့များကို လိုချင်နေသော နင်းကျော့အတွက်မူ အခက်အခဲများစွာ ရှိနေပေသည်။

“တစ်ဖက်မှာလည်း ပညာရပ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်ဖို့က ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ၊ နောက်တစ်ချက်ကတော့ အင်းကွက် မျိုးစေ့တွေကို တည်ဆောက်ဖို့အတွက် တန်တျန်က ဝင်းလက်တောက်ပနေဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒီလို တောက်ပမှုရှိမှသာ ဂါထာအင်းကွက် မျိုးစေ့တွေကို ဖြစ်တည်စေနိုင်မှာ”

ဤစကားကြောင့် နင်းကျော့ စိတ်ပျက်သွားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တန်တျန် ဝင်းလက်တောက်ပလာမည့် အခြေအနေမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင် သူ ရောက်ရှိနိုင်သော အဆင့် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တန်တျန်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များ ပြည့်လျှံလာမှသာ ထိုကဲ့သို့သော ဝင်းလက်တောက်ပမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

စိတ်အာရုံတံဆိပ်ကို မရရှိနိုင်သေးသဖြင့် ကိုယ်ဟန်တံဆိပ်နှင့် နှုတ်ထွက်တံဆိပ်တို့သည်သာ လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဤကိစ္စကို ဟွာကူးကျိနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ဟွာကူးကျိသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းမွန်သော အမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ဤအကြောင်းအရာများကို အလွန်နှံ့စပ်လှသည်။

သူမသည် နင်းကျော့အား ဘာမှမချန်ဘဲ အကုန်အစင် ပြောပြခဲ့ပေသည်။

သူမ၏ စွဲလန်းသော အကြည့်များ၊ နင်းကျော့အနီးသို့ အမြဲကပ်ရန် ကြိုးစားနေမှုများ၊ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော ရယ်သံများနှင့် သွားရည်ကျခြင်းများကို ခဏဘေးဖယ်ထားမည်ဆိုလျှင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆရာကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ကို လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဟွာကူးကျိ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် နင်းကျော့၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ မကြာမီမှာပင် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အကန့်အသတ်အထိ နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

“မြေအောက်အကြောများ၊ တိတ်တဆိတ် စီးဆင်း၊ နက်နဲသော အမြစ်၊ အသံတိတ် ကြီးထွား၊ နွယ်ပင်များ ရစ်ပတ်၊ သက်ရှိမှန်သမျှ အကျဉ်းချ။ ထလော့”

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ် — သစ်မြစ်နွယ်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခြင်း။

“ထင်းရှူးတော လေဟုန်သံ၊ စိမ်းလန်းသော လှိုင်းလုံးများ၊ သစ်တောသမုဒ္ဒရာ လှုပ်ခတ်၊ မြေပြင်ကို လှန်ပစ်။ ဝှေ့ယမ်းလော့”

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ် — ထင်းရှူးတောလှိုင်း စိမ်းလန်းဒီရေ။

“ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီး၊ သစ်ပင်ကမ္ဘာ အဆုံးမဲ့၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အရောင်ပြောင်း၊ ဝိညာဉ်အမြစ် ဆင်းသက်။ ရောက်လာလော့”

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ် — သစ်တောကမ္ဘာ ဆင်းသက်ခြင်း။

လက်ချောင်းများမှာမူ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်အတွက် လိုအပ်နေသဖြင့် လက်ချောင်းသုံး နည်းစနစ်များကိုမူ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

စိတ်အာရုံတံဆိပ်မှာလည်း လက်လှမ်းမမီသေးသဖြင့် သူသည် နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ကို အသုံးပြုရသဖြင့် သူ၏ ဂါထာများက ပိုရှည်လာကာ ပညာရပ်ကို အသုံးပြုချိန်မှာ ယခင်ကထက် ပို၍မမြန်သည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် နှေးသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင်မူ နင်းကျော့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က နင်းကျော့သည် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ စူးစိုက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စေ့စေ့စပ်စပ် ထိန်းချုပ်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူသည် နှုတ်ထွက်တံဆိပ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရုံဖြင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အာရုံကို စက်မှုပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် ညီလေး နင်းကျော့က ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာတာပဲ၊ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်” ဟန်ကျိုးသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ဝင်လာရင်း နင်းကျော့ လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

စွန်းလင်ထုံသည်လည်း စက်မှုနဂါးအတွင်းမှ ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်၏။

သူသည် အကြောင်းအရင်း အမျိုးမျိုးကို သိထားသည်၊ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“နင်းကျော့လေးရဲ့ အခြေခံ အရည်အချင်းတွေက အလွန်ခိုင်မာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်မှာ နေခဲ့တဲ့ ဆယ့်လေးနှစ်ပတ်လုံး သူဟာ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်တာနဲ့ လက်ရည်စမ်းတာတွေကို လျစ်လျူရှုခဲ့ရတယ်”

“အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ လူသိမခံဘဲ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် ကျောင်းမှာ လက်ရည်စမ်းတာ ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ပွဲတွေရှိရင်တောင် သူက ဆယ်ပုံတစ်ပုံ၊ နှစ်ပုံလောက်ပဲ ထုတ်ပြခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိခဲ့ဘူး”

“မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို သူ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အချိန်မှာ တိုက်ပွဲတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပေမဲ့ အသေအလဲ တိုက်ပွဲတွေက အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ရှိသမျှအစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရတာ၊ အဲဒီလို အခြေအနေက မိမိရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ လက်ရည်စမ်းပွဲတွေလို အကျိုးမရှိနိုင်ဘူး”

“အကိုဟန်ကျိုး” နင်းကျော့က လက်ရည်စမ်းနေရင်း အသံပို့လွှတ်ခြင်း ပညာရပ်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဟန်ကျိုးက ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဟွာကူးကျိ၏ အသံကလည်း ကပ်လျက် ပါလာခဲ့သည်။

“နင်လို သူတောင်းစားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီထဲကို ရောက်လာတာလဲ”

“ဒါက သခင်လေးနင်းကျော့နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်တည်း ရှိရမယ့် ကမ္ဘာလေ”

“အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း”

ဟန်ကျိုးမှာမူ ကြောင်အအသာ ဖြစ်သွားရသည်။

သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အသံပို့လွှတ်ခြင်းဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “တာအိုကျင့်ကြံဖော် ဟွာ မသိသေးလို့ပါ၊ ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းက တာအိုကျင့်ကြံဖော် နင်းကျော့နဲ့ ကျွန်တော် လက်ရည်စမ်းနေကြ နေရာပါ၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းကမှ အသစ်ရောက်လာတဲ့သူပါ”

ဟွာကူးကျိမှာမူ လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု မရှိဘဲ နင်းကျော့နှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေစေရန် ဟန်ကျိုးအား ထွက်သွားခိုင်းနေတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း သိရှိသွား၏။

ထို့ကြောင့် သူက ဟွာကူးကျိအား အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တာအိုကျင့်ကြံဖော် ဟွာ၊ အစ်ကိုဟန်ကျိုးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ ဒီကိုလာတာပါ၊ စကားပုံရှိတယ်မဟုတ်လား၊ လူသုံးယောက် အတူသွားရင် တစ်ယောက်ကတော့ ကိုယ့်အတွက် ဆရာဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာလေ၊ လက်ရည်စမ်းတဲ့အခါ လူပိုရှိတာက အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိပါတယ်”

သူသည် ဤစကားကို အသံပို့လွှတ်ခြင်း မပြုဘဲ အပြင်သို့ ထုတ်ပြောလိုက်သဖြင့် ဟန်ကျိုးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ဟွာကူးကျိ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားကာ အလိုက်သင့်ပြုံးပြလိုက်ရ၏။

“သခင်လေးနင်းကျော့ ပြောတာ မှန်ပါတယ်”

စကားပြောရင်း အာရုံလွင့်သွားသဖြင့် သူမသည် နင်းကျော့ ထိန်းချုပ်ထားသော စက်မှုလက်သီးဖြင့် ဗိုက်ကို အထိုးခံလိုက်ရလေသည်။

ဟွာကူးကျိသည် ပုစွန်ထုပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ဟန်ကျိုးမှာ ထိတ်လန့်သွား၏။

နင်းကျော့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“တာအိုကျင့်ကြံဖော် ဟွာ၊ လက်ရည်စမ်းနေတဲ့ အချိန်မှာ အာရုံအပြည့်စိုက်ဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်”

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဟွာကူးကျိက “သူ ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ရိုက်ပြန်ပြီ၊ သူ ငါ့ဗိုက်ကို ရိုက်လိုက်တာ နာလိုက်တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီနာကျင်မှုက သိပ်ကို သာယာတာပဲ” ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။

ဟွာကူးကျိသည် သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုများ အပြင်သို့ မထွက်လာစေရန် မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့ထားသော်လည်း နင်းကျော့ကမူ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်။

“ဒီအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကတော့...” နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားရသည်။

ဟန်ကျိုးသည် နင်းကျော့အတွက် စိုးရိမ်နေမိ၏။

ခဏအကြာတွင် ဟွာကူးကျိသည် ပြန်လည် လွင့်ပျံလာကာ နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေးနင်းကျော့၊ ကျွန်မကို ဆုံးမတာ မှန်ပါတယ်”

စကားပြောအပြီးတွင် သူမသည် ဟန်ကျိုးအား မလိုတမာ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဟန်ကျိုးမှာမူ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဟန်ကျိုးသည် ဟွာကူးကျိ၏ မလိုတမာ အကြည့်များကို မကြာခဏ ရရှိနေခဲ့သည်။

“ငါကပဲ အပိုဖြစ်နေတာလား မသိဘူး” ဟန်ကျိုးသည် စိတ်ထဲတွင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကာ သူသည် ဖယ်ထုတ်ခံထားရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သို့သော် နင်းကျော့ကမူ သူ့ကို ပို၍ပင် ဂရုစိုက်ကာ လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။

နင်းကျော့သည် ဟွာကူးကျိ၏ ရူးသွပ်မှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဟန်ကျိုးအား တတိယလူအဖြစ် အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် အပြင်လူတစ်ယောက် ရှိနေသဖြင့် ဟွာကူးကျိသည် သူမကိုယ်သူမ ပို၍ ထိန်းချုပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့၏ လက်ရည်စမ်းပွဲ ပြီးဆုံးသောအခါ သုံးယောက်သား လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်လာကာ အတူတူ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

နင်းကျော့သည် အလယ်မှ လျှောက်ကာ ဟန်ကျိုးက ဘယ်ဘက်၊ ဟွာကူးကျိက ညာဘက်မှ လိုက်ပါလာကြရာ အဖွဲ့ငယ်လေး တစ်ခုအသွင် ဆောင်နေပေသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော နင်းကျိုဖန်သည် နင်းကျော့ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။ “ဒီကောင်လေး ရောက်တာ မကြာသေးဘူး၊ သူ့နောက်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်တောင် လိုက်နေပြီ၊ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်တွေက နင်းကျော့ထက်တောင် မြင့်သေးတယ်”

“သူက ငါ့နင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အနွယ်တော် ဖြစ်ဖို့ အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေတယ်”

နင်းကျော့သည် ဟန်ကျိုးနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ကာ ဟွာကူးကျိ၏ သူနှင့်အတူ ဂူဗိမာန်သို့ လိုက်ပါလိုသည့် ဆန္ဒကို အေးစက်စွာ ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ဂူအတွင်းသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နင်းကျိုဖန်သည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

နင်းကျော့သည် သူ့အား ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ ကြိုဆိုလိုက်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ၊ ကျွန်တော် စောင့်နေတာ ရက်တော်တော် ကြာပါပြီ”

နင်းကျိုဖန်သည် နင်းကျော့၏ လှည့်ကွက်များကို ယခင်က ခံထားရဖူးသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်မိသည်။

“မင်း ဘာလှည့်ကွက်တွေ ကြံစည်နေပြန်ပြီလဲ၊ ဟေ့... မင်း တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှာထားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”

အခန်း (၄၁၂) မင်းက ပြဿနာမရှာခဲ့ဘူးလို့ ပြောဦးမလို့လား

နင်းကျိုဖန်၏ မေးခွန်းများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများအောက်တွင် နင်းကျော့မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည့် မျက်နှာထားကို ပြင်လိုက်လေသည်။

သူက နာကျင်ခံစားရသည့် လေသံဖြင့် "ဘိုးဘေး... ကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လောက်တောင် အထင်လွဲနေတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော် မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခု ထူထောင်ပြီး စွန့်စားခန်းတွေထွက်ဖို့ ဇာတိမြေကနေ ထွက်လာခဲ့ကတည်းက ဒါတွေအားလုံးဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပါပဲ။"

"ရုကန်းတောင်က ကိစ္စတွေဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် အပင်ပန်းခံ ကြိုးစားခဲ့ရတာပါ။ နေရာအနှံ့မှာ လှည့်ပတ်ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခဲ့ရပြီး အတော်လေးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ကျွန်တော် အိမ်နဲ့ဝေးရာကို ရောက်နေပေမဲ့ မိသားစုကို တစ်ခါမှ မမေ့ခဲ့ပါဘူး။ မျိုးနွယ်စုခွဲ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်တွေကိုလည်း လစ်ဟင်းတာမျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။"

နင်းကျိုဖန်မှာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်မိ၏။

စကားလုံးများထက် လက်တွေ့လုပ်ရပ်များက ပို၍ သက်သေထူနေသည် မဟုတ်လော။

မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်ရှိ နင်းမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခွဲသည် ကျောက်စိမ်းနက်သံရိုင်း လုပ်ငန်းကို မည်မျှအထိ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို နင်းကျိုဖန်ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအောင်မြင်မှုကြောင့်ပင် ပင်မမျိုးနွယ်စုဝင်များစွာက မနာလိုဝန်တိုဖြစ်ကာ ငြူစူစောင်းမြောင်း ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်ကပင် နင်းကျိုဖန်ထံသို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုစာထဲတွင် အကြောင်းအရာ အတော်များများကို အသိပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်က နင်းကျိုဖန်မှာ စာကိုဖတ်ပြီးနောက် ပြုံးမိခဲ့သည်။ မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်တွင် နင်းကျော့၏ စွမ်းဆောင်မှုများကို သူက အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရခဲ့သည်။

နင်းကျိုဖန်က ခေါင်းညိတ်ရင်း "မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်က ကိစ္စတွေကို မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့က ပြုံးရွှင်လျက် "ဘိုးဘေး... ဒီတစ်ခါမှာတော့ ကျွန်တော် မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်တုန်းကလိုပဲ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူနဲ့ ပိုပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်" ဟု ဆို၏။

နင်းကျိုဖန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်သည်။ "မီးလျှံသီးတောင်နဲ့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းက အတော်လေး ဝေးတယ်လေ။ နေရာရွှေ့ပြောင်း အစီအရင် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ဆိုတာကလည်း ကုန်ကျစရိတ်က အတော်များလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ စာပို့စခန်းတွေနဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေကိုပဲ အားကိုးမယ်ဆိုရင်လည်း အန္တရာယ်က ပိုများနိုင်တယ်။"

"ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ လုပ်ငန်းကလည်း အောင်မြင်နေတာဆိုတော့ သူတို့ဘက်က ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အလောတကြီး လိုအပ်နေတာမျိုးလည်း မရှိဘူး။"

"ဒါတွေက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့နေရာမှာ တွေ့ရမယ့် အဓိက အတားအဆီးတွေပဲ။"

နင်းကျိုဖန်သည် နင်းကျော့၏ စာကို ဖတ်ကတည်းက ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စကို စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ "ဘိုးဘေး ပြောတာ အချက်အလက် ကျကျနနပါပဲ။ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နင်းမျိုးနွယ်စုက မရှိလည်း ဖြစ်တဲ့ အနေအထားပါ။"

"ဒါ့အပြင် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူက စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ပူးပေါင်းချင်လာအောင် ကျွန်တော်တို့ နင်းမျိုးနွယ်စုဘက်က ကမ်းလှမ်းနိုင်တဲ့ ခိုင်မာတဲ့အရာကလည်း ဘာမှ မရှိသေးဘူး ဖြစ်နေတယ်။"

"ကျွန်တော် အကြာကြီး စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် လဲလှယ်ဖို့ သင့်တော်တာ ဘာမှ ရှာမတွေ့တာနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကိုပဲ လဲလှယ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲလို့ တွေးမိခဲ့တယ်။"

"ဘိုးဘေး... ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူက တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်းမှာ အားနည်းကြတယ်လေ။ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ သူတို့က တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရဲ့ မူဝါဒတွေကို သီးသန့် ချမှတ်ထားပြီး ပြင်ပကျင့်ကြံသူတွေကို အခိုင်အမာ ထောက်ပံ့ပေးနေတာပါ။ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲ အချို့ကိုတောင် အပြင်ကနေ ငှားရမ်းထားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေ မဟုတ်တဲ့အတွက် သတိထားပြီးတော့ပဲ အသုံးပြုကြတာပါ။"

"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ နင်းမျိုးနွယ်စုက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒီပြင်ပ ကျင့်ကြံသူတွေထက် ပိုပြီး ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်မှာပါ။"

နင်းကျိုဖန်က "ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ဖြစ်ရမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။

နင်းကျော့က ရှင်းပြသည်မှာ "ပထမအချက်က ကျွန်တော်တို့ နင်းမျိုးနွယ်စုမှာ အခြေခံ အုတ်မြစ်ရှိပါတယ်။ 'ဘုန်းကြီးက ပြေးနိုင်ပေမဲ့ ကျောင်းကတော့ ကျန်ခဲ့မှာပဲ' ဆိုသလိုပေါ့။ ဒီအချက်အရ ကျွန်တော်တို့က လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတွေ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေထက် ပိုပြီး ယုံကြည်ထိုက်တာပေါ့။"

"ဒုတိယအချက်က ကျွန်တော်တို့ဟာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူနဲ့ အတော်လေး ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေတာမို့ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေမှာ ပွတ်တိုက်မှုတွေ သိပ်ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"တတိယအချက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စု ပြောင်းရွှေ့တုန်းက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူဆီကနေ အကူအညီ ရဖူးပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ရှေးဟောင်း ကျေးဇူးတရားတွေကလည်း အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှုကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေနိုင်ပါတယ်။"

နင်းကျိုဖန်မှာ နင်းကျော့၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် လင်းပုဖန်နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ဆိုတာက ခက်ခဲနိုင်တယ်။"

"ငါ သူ့ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံဖူးပါတယ်။ သူက အလွန်ကို လည်မြတ်ပြီး ထက်မြက်တဲ့သူပဲ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ်ကို စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတဲ့သူပါ။"

"အခု ငါတို့ဘက်က ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကမ်းလှမ်းတာဆိုတော့ လင်းပုဖန်ကတော့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တောင်းဆိုမှုတွေ အများကြီး လုပ်မှာပဲ။"

နင်းကျိုဖန်သည် လင်းပုဖန်နှင့် ပတ်သက်၍ နင်းကျော့ထက် ပို၍ သိထားသူ ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ကောလာဟလတွေ လွှင့်ကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်လို့ ဝါဒဖြန့်လိုက်ရင်လေ" ဟု ဆို၏။

နင်းကျိုဖန်မှာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အဲဒါကတော့ မလုပ်သင့်ဘူး။"

"လင်းပုဖန်ဆိုတဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ သူက တကယ့်ကို ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါ။ သူက မင်းထက် အများကြီး အသက်ကြီးသလို ဒီနယ်ပယ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲလာခဲ့တာ။"

"ဒီလို ကောလာဟလမျိုးတွေကို သူက အလွယ်တကူ ရိပ်မိသွားမှာဖြစ်သလို အရင်းအမြစ်ကိုလည်း လိုက်ရှာနိုင်တယ်။"

"အကယ်၍ ငါတို့ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အကျိုးထက် အပြစ်က ပိုများသွားလိမ့်မယ်။"

နင်းကျော့မှာ သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို ချက်ချင်းပင် လက်လွှတ်လိုက်ရ၏။ သူသည် လင်းပုဖန်၏ မျက်နှာကိုပင် မမြင်ဖူးသော်လည်း နင်းကျိုဖန်မှာမူ ထိုသူနှင့် အတော်လေး ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးသူ ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျိုဖန်က နင်းကျော့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ "ကျော့လေး... မင်းဆီမှာ နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုး ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထပ်ယူထားဦးမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့က ရယ်မောရင်း နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးကို ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။

မည်သည့် ရှင်းပြချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။

ထိုအစား နင်းကျိုဖန်က နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးကို ပြန်ယူပြီးနောက် နင်းကျော့ကို ရှင်းပြသည်မှာ "ဒီအိုးက ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေအနှစ် ရတနာပဲ။ တစ်မျိုးနွယ်စုလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေမယ့်အရာပါ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဆီမှာပဲ ရှိနေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တန်ဖိုးက ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ပြုံးကာ "အတိအကျ ပြောရရင်တော့ ဒါဟာ ဆီးနှင်းကမ္ဘာ အေးမြခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ ပင်မမျိုးနွယ်စုဝင်တွေအတွက် အဓိက အဓိပ္ပာယ်ရှိတာပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဆီးနှင်းကမ္ဘာ အေးမြခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက အထက်ပိုင်း တန်တျန်ရှိ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ အခြား တန်တျန် နှစ်ခုထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာတတ်သည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးမှ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အခက်အခဲများစွာကို သက်သာစေနိုင်ပြီး အထက်ပိုင်း တန်တျန်၏ ကျင့်ကြံမှုကို အခြား တန်တျန် နှစ်ခု တိုးတက်စေရန် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည် နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကို ခေါ်ယူခဲ့ကတည်းက ဤသို့ ပြောဆိုရမည်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အသုံးဝင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်း၏ အဓိက အသုံးပြုမှု နှစ်ခုမှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ကုသမှု အာနိသင်ကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် နင်းကျော့သည် အိုးကို လဲလှယ်စဉ်ကပင် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်များကို အကုန်ထုတ်ယူထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ဒုတိယအချက် ဖြစ်သည့် ကုသမှုပိုင်းတွင်မူ နင်းကျော့မှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်ဖြင့် အစားထိုး အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဗလာကြီးပါလား။" နင်းမျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုး၏ အောက်ခြေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"မင်းက ဒီလောက်များတဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်တွေကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုအပ်နေတာလဲ။"

"ဒါကို ရောင်းမယ်ဆိုရင်တောင် အေးမြတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံပြီး ဝိညာဉ်ပင်လယ် ကျင့်ကြံမှု ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေမှပဲ ဝယ်ကြမှာ။"

"ဒီဝိုင်က ရောင်းရ အတော်ခက်တာနော်။"

နင်းကျိုဖန်က သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုအတွက် သင့်တော်သည့် မှော်ရတနာများမှာ အခြားသူများအတွက် မသင့်တော်သည်လည်း ရှိပေသည်။

အထူးသဖြင့် တောင်ပိုင်းပဲစင်းငုံနိုင်ငံသည် တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသဖြင့် လေထုမှာ စိုစွတ်နွေးထွေးလှရာ ရေခဲဓာတ် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူမှာ နည်းပါးလှပြီး သစ်သားဓာတ်နှင့် မြေဓာတ် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူများလောက် မများပေ။

"လောလောဆယ်မှာတော့ ဒီဝိုင်တွေကို ကျွန်တော် အသုံးပြုစရာ ရှိပါတယ်" ဟု နင်းကျော့က ခိုင်မာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်မှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။

ဒါက ဟာသတစ်ခု မဟုတ်လော။

နင်းကျော့ကို ဖိအားပေးဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နင်းကျိုဖန်မှာ နင်းကျော့သည် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်၊ သို့မဟုတ် ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသည်။

သူသည် စက်မှုလက်ရာများ၊ အထူးသဖြင့် မြွေနဂါး တံစဉ်ကြီးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချော်ရည်နန်းတော်ကို လုယူရန် ကြိုးစားမှုများ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်သည် နင်းကျော့အပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် နင်းကျော့ကို မျိုးနွယ်စု၏ ထူးချွန်သည့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ နင်းကျော့မှာ သူနှင့် တန်းတူ ဆက်ဆံမှုကို ခံထိုက်သူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဒါလေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး။" နင်းကျော့က ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ နင်းကျိုဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"အဆိပ်မီးလျှံ ဂန္ဓာမာပန်းလား။" နင်းကျိုဖန်က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ပစ္စည်းကောင်းပဲ။ မျိုးနွယ်စုခွဲကနေ ဒါကို စိုက်ပျိုးဖို့ ငါ ထောက်ပံ့ပေးမယ်။"

ထိုအခါ နင်းကျော့က "လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုခွဲမှာ လူအင်အား အကန့်အသတ် ရှိနေပါတယ်။ အဓိကအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းနက်သံရိုင်း စီမံခန့်ခွဲမှုမှာပဲ အာရုံစိုက်ထားရပြီး လူအနည်းငယ်ကပဲ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ နေရာတွေကို စောင့်ကြပ်နေရတာပါ။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဟာ အဆိပ်မီးလျှံ ဂန္ဓာမာပန်း လုပ်ငန်းမှာ ပင်မမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ချင်ပါတယ်။ အတူတူ စီမံခန့်ခွဲကြရင် ဘယ်လိုလဲ။"

"အို... မင်းက တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းချင်တာလား။" နင်းကျိုဖန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကို စိုက်ပျိုးတာက အနာဂတ်ရဲ့ အလားအလာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အမြတ်အစွန်း နည်းနည်းပါပဲ။"

"ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်စုခွဲရဲ့ လူအင်အားကိုပဲ သုံးမယ်ဆိုရင် ဒါက လုံးဝကို မလုံလောက်ပါဘူး။ လအနည်းငယ် မဆိုထားနဲ့၊ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်ဆိုရင်တောင် ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဘိုးဘေး... အခု ကျွန်တော် ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့ ငွေကြေး လိုအပ်ချက်က အတော်လေး များနေပါတယ်။ ပိုက်ဆံကတော့ များများရလေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။"

"ဒါကြောင့် အဆိပ်မီးလျှံ ဂန္ဓာမာပန်း လုပ်ငန်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး အကြီးအကျယ် ချဲ့ထွင်သင့်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ပင်မမျိုးနွယ်စုက ပါဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခွဲကပဲ အဓိက ဦးဆောင်ရပါလိမ့်မယ်။ အမြတ်အစွန်း ခွဲဝေတဲ့နေရာမှာတော့ ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်စုခွဲက ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ယူပြီး ပင်မမျိုးနွယ်စုက နှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရပါလိမ့်မယ်။"

နင်းကျိုဖန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။ "နှစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ခွဲမယ် ဟုတ်လား။"

နင်းကျော့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ဈေးဆစ်လို့ မရပါဘူး။ အကယ်၍ နင်းမျိုးနွယ်စု ပင်မမျိုးနွယ်စုက သဘောမတူဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရှာမှာပါ။"

နင်းကျိုဖန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "နင်းဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ခြင်း တူတူပဲကို... ကျော့လေး... မင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုအပေါ်မှာ အတော်လေးကို ပြင်းထန်တာပဲ" ဟု ဆို၏။

နင်းကျော့က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး နင်းကျိုဖန်ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ "ကျွန်တော် အရာရာကို နားလည်လာကတည်းက နင်းမျိုးနွယ်စု ပင်မမျိုးနွယ်စုက ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ဒီလိုမျိုးပဲ အမြဲ ဆက်ဆံခဲ့တာပါ။ တစ်ချက်ချင်းစီအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ရတာက လောကရဲ့ တရားမျှတမှုပဲ မဟုတ်လား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်၏။ "မင်းဟာ မှောင်ခိုဈေးကွက်နဲ့ ချော်ရည်နန်းတော်ကို သုံးပြီး ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာနေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ဒီလောက်တောင် ပြတ်လပ်သွားရတာလဲ။"

ထိုအခါ နင်းကျော့က သူ၏ ခါးတွင် ပတ်ထားသည့် ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးကို ဖြည်ချလိုက်ပြီး နင်းကျိုဖန်ကို ပြသလိုက်လေသည်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ စက်မှုလက်ရာပါလား။ ဒါက ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါး မဟုတ်လား။ ပစ္စည်းကောင်းပဲ" ဟု နင်းကျိုဖန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။

သူသည် စောစောစီးစီးကပင် သံသယ ရှိခဲ့သော်လည်း ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်မူ အလွန်အမင်း အံ့ဩခြင်း မရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင်းကျော့၏ ငွေကြေး အခက်အခဲ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့က ဤဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါး စက်ကိရိယာကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသူကသာ မောင်းနှင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုက်၏။

ယခုမူ သူသည် မီးလျှံဓာတ်ဖြင့်သာ အစားထိုး အသုံးပြုနေရပြီး ၎င်းကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုတိုင်း မီးလျှံဓာတ် အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးလှသဖြင့် ယခုအခါတွင်မူ သူ ဆက်လက်၍ မတောင့်ခံနိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နင်းကျိုဖန်က သူ့ကို ဆူပူလိုက်၏။ "သာမန် ခရီးသွားဖို့အတွက် ဘာဖြစ်လို့ ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးကို သုံးရတာလဲ။ ဒါက အရမ်းကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်တယ်။ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးကနေ ထွက်ပြေးဖို့အတွက်ပဲ သုံးသင့်တာပေါ့။"

နင်းကျော့မှာမူ သူ၏ မိခင်ကို အလွန်အမင်း တွေ့ချင်ဇောဖြင့် အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နင်းကျိုဖန်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။

"ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးက မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ ငါလည်း စိတ်အေးရတာပေါ့။ မီးလျှံဓာတ်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့် သတင်းအချို့ ငါ့ဆီမှာ ရှိတယ်" ဟု ဆိုကာ နင်းကျိုဖန်က မီးလျှံသီးတောင်တွင် အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ထို့ပြင် မုန့်ခွေသည် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို စုစည်းနေပြီး နင်းကျိုဖန်၏ မီးလျှံအမြုတေ သလဲသီးကို ယူဆောင်ကာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရသည်။

"ဒီအနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ ခိုင်မာတဲ့ ဝိညာဉ်သဘာဝ ရှိနေပြီ။ အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒါကို ရမယ်ဆိုရင် ကျော့လေး... ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

"အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ်ဟာ လုံးဝ ပျက်စီးမသွားသရွေ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။"

နင်းကျော့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာ၏။

ဒါက တကယ်ကို သတင်းကောင်း ဖြစ်သော်လည်း မုန့်ခွေ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ်ကို မည်သို့ ရယူနိုင်မည်နည်း။

ဘိုးဘေးနှင့် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီးနောက် နင်းကျော့မှာ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ ဘွားဘွားယွမ်၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် သူမသာ အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ် လုယူပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပါက မုန့်ခွေ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဘွားဘွားယွမ်သာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် နင်းကျိုဖန်နှင့် နင်းမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးအတွက် အဖိုးတန်သည့် အရာနှစ်ခုစလုံး ဆုံးရှုံးသွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ဖို့ ဘွားဘွားယွမ်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ကျန်းမာလာအောင် လုပ်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ။"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ပြီဆိုမှ ဘွားဘွားယွမ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ငါတို့ အနှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ မီးလျှံဝိညာဉ်ကို ရယူနိုင်ကောင်း ရယူနိုင်လိမ့်မယ်။"

နင်းကျော့နှင့် နင်းကျိုဖန်တို့မှာ ဤသို့ဖြင့် သဘောတူညီချက် ရရှိသွားကြ၏။

နင်းကျိုဖန်က နင်းကျော့၏ မကြာသေးမီက အခြေအနေများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

နင်းကျော့က ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စုဆောင်းထားသည့် သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို နင်းကျိုဖန်ထံ ပေးအပ်လိုက်၏။

နင်းကျိုဖန်က အမှားအယွင်း မရှိအောင် သူ၏ အတွေ့အကြုံများကိုလည်း အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။

နင်းကျိုဖန်မှာ...

နားထောင်ပြီးနောက် သူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "လင်းပုဖန်ရဲ့ အချစ်တော် သမီးလေးက မင်းကြောင့်နဲ့ အကျဉ်းချခံထားရတာတောင်မှ မင်းက ပြဿနာ မရှာခဲ့ဘူးလို့ ပြောဦးမလို့လား" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

နင်းကျော့ကလည်း ပြန်လည် ချေပသည်မှာ "ကျွန်တော်နဲ့ သခင်မလေးလင်းက တွေ့တွေ့ချင်းပဲ ခင်မင်သွားကြတာပါ။ သူငယ်ချင်းတွေအဖြစ် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီကြတာဟာ စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်ရဲ့ သက်သေပဲ မဟုတ်လား။"

နင်းကျိုဖန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် "ဒါဆို ဒီအဆိပ်မီးလျှံ ဂန္ဓာမာပန်း စိုက်ပျိုးနည်းကို လင်းရှန်းရှန်းက မင်းကို တိတ်တဆိတ် ပေးခဲ့တာလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။