← Chapters

အခန်း (၃၉၅-၃၉၆)

Vol. 21 Ch. 395-396

အခန်း (၃၉၅-၃၉၆)

Vol. 21 Ch. 395-396

အခန်း (၃၉၅) ဝိညာဉ်သစ်ပင်စိုက်ပျိုးဆောင်အား အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း

‘ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အပင်များမှတ်တမ်း’၊ ‘မသေမျိုးဥယျာဉ်တွင်းမှ ထူးခြားဆန်းပြားမှုများ’၊ ‘ဝိညာဉ်အနှစ်နှင့် ဆန်းကြယ်သောပုံပြင်များ’ စသည်ဖြင့်။

နင်းကျော့မှာ စာအုပ်များထဲတွင် စိတ်နှစ်၍ လေ့လာနေပြီး သူ၏မျက်ခုံးအစုံမှာလည်း တွန့်ချိုးလျက် ရှိနေချေသည်။

ယင်းစာအုပ်များမှာ ရှားပါးပြီး ထူးခြားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအကြောင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မိတ်ဆက်ထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အပင်များစွာကို စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ကိုင်းဖြတ်ခြင်း၊ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် မျိုးစေ့ချခြင်းတို့အကြောင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရေးသားထားသော ကျင့်စဉ်ကျမ်းစာများသာ ဖြစ်ပေရာသည်။

စာအုပ်များထဲတွင် ဖော်ပြထားသော အချို့သော ရှားပါးဆေးပင်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလွန်းလှသဖြင့် ယင်းစာအုပ်ကို ရေးသားခဲ့သော စာရေးသူကိုယ်တိုင်ပင်လျှ လက်တွေ့စမ်းသပ်ဖူးခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း ခိုင်မာသော သီအိုရီများအပေါ် အခြေခံ၍ ယင်းတို့အား မည်သို့ပျိုးထောင်ရမည်ကို အသေးစိတ် တွက်ချက်ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းအရာများမှာ နင်းကျော့အတွက် အလွန်ပင် နက်နဲလွန်းလှသဖြင့် စာအုပ်ထဲရှိ ရှင်းလင်းချက်များကို ဖတ်ရှုနေရသော်ငြား လက်တွေ့အသုံးချရန် သို့မဟုတ် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းများကို ချဲ့ထွင်စဉ်းစားရန် ကြိုးစားသည့်အခါတွင်မူ သူသည် ဝေခွဲမရသည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားရချေသည်။

ယင်း၏အကြောင်းရင်းကို နင်းကျော့ သိရှိနားလည်ပေသည်။

"မျိုးနွယ်စုကျောင်းမှာ သင်ပေးတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးပညာက တကယ့်ကို အခြေခံကျတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အခြေခံတွေထဲကမှ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အခြေခံတွေပဲ ရှိသေးတာ"

"အခု ငါဖတ်နေတာတွေက အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွေ၊ အလယ်မှာ လိုအပ်နေတဲ့ အကူးအပြောင်းအပိုင်းတွေ ကျန်ခဲ့တာကြောင့် ငါ့အတွက် နားလည်ရခက်နေတာပဲ"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယင်းစွယ်စုံကျမ်းမှတ်တမ်းများထဲတွင် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အား ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အစီအစဉ်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

စာအုပ်တစ်အုပ်တည်း၌သာ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း ယင်းနှင့်ဆင်တူသော ဝိညာဉ်ပန်းတစ်မျိုးအကြောင်းကိုမူ လေ့လာတွေ့ရှိရပေသည်။

သို့သော် နင်းကျော့အနေဖြင့် စာအုပ်ထဲရှိ အချက်အလက်များကို ပုံသေကားချပ်အတိုင်း လိုက်နာမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် မြေဆီလွှာ၊ ရေနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများကို ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဝယ်ယူရဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အကဲခတ်ကောင်းသူ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ နင်းကျော့ ဝယ်ယူသည့် ပစ္စည်းများကို စုစည်းကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အား စိုက်ပျိုးရန် ကြံရွယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှ ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူများက အလွယ်တကူပင် ခန့်မှန်းမိသွားနိုင်ပေသည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးအစီအစဉ်၏ သဘောတရားများကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း စာအုပ်ထဲရှိ စိုက်ပျိုးနည်းလမ်းပေါင်းများစွာကို နှိုင်းယှဉ်လေ့လာပြီး ပေါင်းစပ်မွမ်းမံကာ အသင့်အတင့် ကောင်းမွန်သော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူသည် စာအုပ်ကမ္ဘာထဲတွင် စိတ်နှစ်ထားပြီး နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးကာ နောက်ဆုံးအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

ထိုအစီအစဉ်အား စွန်းလင်ထုံကို ပြသကြည့်ရာတွင်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ အားနည်းချက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ အကိုစွန်းမှာလည်း ဤနယ်ပယ်တွင် အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"စိတ်ချရအောင်လို့ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို သုံးပြီးတော့ပဲ နောက်ဆုံးအစီအစဉ်ကို ပြန်စစ်ဆေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

နင်းကျော့မှာ အနည်းငယ်မျှ လွဲချော်သွားခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ဦးစွာပထမ နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ရေတစ်အိုးကို ဖော်စပ်လိုက်ပြီး စတိုခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အား ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို အိုးကြီး၏ အပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ပြီး ယင်း၏အမြစ်များအား ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသော ဝိညာဉ်ရေထဲသို့ အပြည့်အဝ မြုပ်နေစေရန် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ စွယ်စုံကျမ်းမှတ်တမ်းများထဲမှ သူသင်ယူခဲ့သော အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အသုံးပြုရသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေရာသည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်၏ အောက်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏လက်ဖြင့် သစ်ပင်စည်ကြီးကို ပုတ်လိုက်ကာ "ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ရေ... မင်းကို ငါ ဒီလိုမျိုး အသုံးမချချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကျမ်းစာတွေက တကယ့်ကို နားလည်ရခက်လွန်းလို့ပါ၊ ငါပြင်ဆင်ထားတဲ့ စိုက်ပျိုးနည်းက မင်းကို ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် အစီအစဉ်ကို ပြန်စစ်ဆေးဖို့အတွက် မင်းရဲ့စွမ်းအားကို ခဏလောက် အားကိုးရလိမ့်မယ်"

"ငါလုပ်သမျှ အရာအားလုံးက မင်းကောင်းဖို့အတွက်ပဲနော်"

နင်းကျော့က သက်ပြင်းချလိုက်ရာ လေမတိုက်ဘဲနှင့်ပင် မိုးမခကိုင်းများမှာ သူ၏မျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွ လာရောက်ထိတွေ့နေပေသည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်လေးသည် မြင့်မားသော မိုးမခပင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားသည့်အလား ပြုံးလိုက်ကာ "ငါ နားလည်ပါပြီ၊ မင်းက နေထိုင်ဖို့ တည်ငြိမ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လိုချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား၊ ဒါဆို စကြစို့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် နင်းကျော့မှာ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သစ်ပင်အောက်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်နှင့်တကွ သူရရှိထားသော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို ထုတ်ယူကာ လေ့လာဆန်းစစ်နေတော့သည်။

မိုးမခရွက်များမှာ သစ်ကိုင်းများမှ ကြွေကျလာပြီး နင်းကျော့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လွင့်ပျံနေကြကာ ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းစက်များကြောင့် နင်းကျော့မှာ လောကီထက် လွန်ကဲနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေချေတော့သည်။

ယွမ်လိုင်တောင်ရှိ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ ပျံလွှားငှက်လေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် နင်းကျော့အား တိုက်ခိုက်နေပေသည်။

သူမ၏ လက်ဝါးချက်များမှာ ခပ်ဖွဖွ ရွေ့လျားနေသော်လည်း ခန့်မှန်းရခက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော လေပြေများသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

နင်းကျော့၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်သွားပြီး သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ကာ နဂါးတစ်ကောင် လွင့်ပျံသကဲ့သို့ လင်းရှန်းရှန်း၏ လက်ဝါးချက်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ ဘေးဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်းရှန်းရှန်း၏ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများနှင့်အတူ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှန်းရှန်းမှာ နင်းကျော့၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ လက်ဝါးရိပ်များမှာ ဒီရေအလား မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်းကျော့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားချေသည်။

နင်းကျော့မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်များကို ယှက်နွယ်ကာ မာကျောသော အားကို ပျော့ပျောင်းသော အားဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြီး ဟန်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းထားပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်း အမောဖောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နင်းကျော့မှာ အခွင့်ကောင်းကို ယူကာ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လင်းရှန်းရှန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

နင်းကျော့မှာ ညှာတာခြင်း မရှိဘဲ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ လင်းရှန်းရှန်းမှာ အခါခါ နောက်ဆုတ်သွားရချေသည်။

အင်အားအပြည့်နှင့် နင်းကျော့မှာ လင်းရှန်းရှန်း၏ ခုခံမှု အားနည်းသွားသည့် အပေါက်ကို တွေ့ရှိသွားပြီး သူမအား သူ၏ပုခုံးဖြင့် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

သူမမှာ လက်သီးများကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် မြှောက်ကာ ခုခံထားသော်လည်း ပြင်းထန်သော အားကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ယိုင်တိုင်တိုင် ဆုတ်ခွာသွားရလေသည်။

တကယ့် တိုက်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါက နင်းကျော့အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရန်သူအား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမှာ အပြန်အလှန် လေ့ကျင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေရာ လင်းရှန်းရှန်း၏ အားနည်းချက်ကို မြင်သည့်အခါတွင်မူ နင်းကျော့မှာ ချက်ချင်းပင် လက်ဆွဲလိုက်ပေသည်။

"သခင်မလေးလင်း... အဆင်ပြေရဲ့လား"

နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော လင်းရှန်းရှန်းမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် အောင့်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ချွေးများ စို့နေသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမက နင်းကျော့အား ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ "သခင်လေးနင်းကျော့... ရှင် တိုးတက်လာတာက တကယ့်ကို သိသိသာသာပါပဲ၊ ကျွန်မတို့ ပထမဆုံး အကြိမ် လေ့ကျင့်တုန်းကဆိုရင် ရှင်က ခုခံဖို့ပဲ ကြိုးစားနေတာ၊ အဲဒီတုန်းက ခုခံပုံကလည်း မကောင်းတော့ အားနည်းချက်တွေ အများကြီးပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"အခုတော့ ရှင်က ခုခံရာကနေ တိုက်စစ်ကို ပြောင်းလိုက်ပြီ၊ ရှင့်ရဲ့ တိုက်စစ်တွေက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းလို့ ကျွန်မတောင် ခံရခက်လာပြီ"

နင်းကျော့က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါတွေ အားလုံးက သခင်မလေးလင်း ကျေးဇူးကြောင့်ပါ၊ သခင်မလေးနဲ့ လေ့ကျင့်ရတာက ကိုယ်ခံပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်အတွက် အမြင်သစ်တွေ အများကြီး ရစေခဲ့ပါတယ်၊ အဲဒါတွေကို လေ့လာမှတ်သားပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တကယ့်ကို ထိရောက်မှု ရှိသွားတာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုနောက်ပိုင်းမှာတော့ ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ အမြင်သစ်တွေ ရတာ နည်းနည်း နည်းလာသလိုပဲ..."

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဒါက သဘာဝပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ပထမအချက်က ကိုယ်ခံပညာ အဆင့်မြင့်လာလေလေ၊ နောက်ထပ် တိုးတက်ဖို့ ခက်ခဲလေလေပဲ၊ ရှင်က အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်နေပြီလေ"

"ဒုတိယအချက်က ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်တည်း အတူတူ လေ့ကျင့်နေတာ ဆိုတော့ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ခံပညာနဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံတွေကို အရမ်း ကျွမ်းကျင်နေပြီလေ၊ ကျွန်မရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ဘယ်လို ပြန်တိုက်ရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း ရှင်က ကောင်းကောင်း သိနေပြီ" ဟု သူမက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် ခိုင်မာတဲ့ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်တွေ ရရှိဖို့အတွက် အခြေခံတွေ ပိုင်နိုင်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ တခြားသူတွေနဲ့လည်း ပြိုင်ဘက်လုပ်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လိုလာတာပေါ့"

နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် အသွင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဪ... အခုမှပဲ နားလည်တော့တယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။

"နောက်ကျရင် ကျွန်တော် တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး လေ့ကျင့်ရမယ်၊ အဲဒါမှပဲ အရင်တုန်းက လေ့ကျင့်မှု ခံစားချက်မျိုး ပြန်ရမှာ"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကို ရွေးရမလဲ..."

နင်းကျော့က လင်းရှန်းရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "သခင်မလေးလင်းမှာ ကျွန်တော့်ကို အကြံပေးစရာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုလုံးမှာ လက်ချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ဘယ်သူက အတော်ဆုံးလဲ"

လင်းရှန်းရှန်းက တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ "ဒါကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်ကြီးပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ဓားပညာက တကယ့်ကို ထူးချွန်တာ၊ သခင်လေးနင်းကျော့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ဆိုရင်တောင် သူ့ရှေ့မှာ သုံးကွက်ထက် ပိုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ တပည့်ကြီးကတော့ ရှင့်ကို တွေ့ဖို့အတွက် အလွယ်တကူ အားမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အနားယူရင်း စကားစမြည် ပြောဖြစ်ကြသည်။

"ဒါနဲ့... သခင်လေးရဲ့ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းကရော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ" ဟု လင်းရှန်းရှန်းက စတင် မေးမြန်းလာသည်။

နင်းကျော့က "ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင် သခင်မလေးလင်းကို တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ၊ ဒီတစ်ခါမှာ သခင်မလေးက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အစီအစဉ်တွေ အကုန် ဆွဲပြီးသွားပြီ၊ အခုက လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ ကျန်တော့တာ"

လင်းရှန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး "ဘာတွေ လိုတာလဲ၊ ကျွန်မကို ပြောပြလေ၊ ကူညီနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမလားလို့ စဉ်းစားပေးမယ်" ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းလေသည်။

နင်းကျော့က "မြေဆီလွှာအတွက်ကတော့ နဝရတ် နတ်ဘုရားသဲနဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာတွေ လိုအပ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ရေအတွက်ကတော့ ကြယ်စင်မြစ် ဝိညာဉ်ရည် လိုအပ်တာပေါ့"

"တကယ်လို့ မိုင်တစ်ဆယ်နွေဦးလေပြေနဲ့ နတ်ဘုရားသံစဉ်တွေသာ ရနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပိုပြီးတော့တောင် ကောင်းသေးတာပေါ့"

နင်းကျော့ ပြောသမျှကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသော လင်းရှန်းရှန်းမှာ သူပြောလိုက်သည့် ပစ္စည်းအမည်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ဖြူလျော်လာရချေသည်။

နင်းကျော့ စာရင်းကို ရွတ်ပြနေစဉ်မှာပင် လင်းရှန်းရှန်းက သူမ၏လက်ဖြင့် တားလိုက်ကာ "သခင်လေးနင်းကျော့... ရှင် တစ်ခုခု မှားယွင်း နားလည်နေပုံရတယ်၊ အဲဒီလိုမျိုး စိုက်ပျိုးရေး ရတနာတွေက တကယ့်ကို တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရသလို ဒီလောကမှာလည်း အလွန်ပဲ ရှားပါးတာ၊ ကျွန်မတို့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူရဲ့ အဓိက စိုက်ခင်းတွေမှာတောင်မှ ပဉ္စရောင် နတ်ဘုရားသဲနဲ့ ရတနာသုံးပါး ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာ နည်းနည်းပဲ ရှိတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကြယ်စင်မြစ် ဝိညာဉ်ရည်ကတော့ နည်းနည်း ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ကြယ်အလင်းက ကြယ်အနည်းငယ်ကပဲ ရတာ၊ အဆင့်မြင့် အမျိုးအစား ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ကြယ်ပေါင်း သုံးဆယ့်ခြောက်လုံးက အလင်းကို ရဖို့ လိုအပ်တာ"

"မိုင်တစ်ဆယ်နွေဦးလေပြေနဲ့ နတ်ဘုရားသံစဉ်တွေ ဆိုတာကတော့ ငွေပေးပြီး ဝယ်လို့ရတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါတွေကို ရထားတဲ့ သူကလည်း တန်ဖိုးထားပြီး သိမ်းဆည်းထားမှာပဲ၊ အဲဒါတွေက အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း ပစ္စည်းချင်း လဲလှယ်ကြတဲ့ လေလံပွဲတွေမှာမှ တစ်ခါတလေ တွေ့ရတတ်တာမျိုးပါ"

လင်းရှန်းရှန်းမှာ နင်းကျော့အား ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး "သခင်လေးနင်းကျော့က စိုက်ပျိုးရေး ပညာကို အခုမှ စလေ့လာတာ ဆိုတော့... ရှင်ဖတ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာတွေက ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ကျမ်းစာတွေ ဖြစ်နေတာကြောင့် ဒီလိုမျိုး အထင်မှားတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူးပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့မှာ ယင်းပစ္စည်းများမှာ မည်မျှ တန်ဖိုးကြီးကြောင်းကို အမှန်စင်စစ် သိရှိပြီးသားပင် ဖြစ်သည်။ သူက သူတောင်းဆိုလိုသည့် ကိစ္စအတွက် လမ်းခင်းရန် တမင်တကာ ထည့်ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သူ၏နှာခေါင်းကို အားနာသလို ပွတ်လိုက်ကာ "ဪ... အဲဒီလိုကိုး" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့..." နင်းကျော့က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "ကျွန်တော်ပဲ လျှော့ပြီး တောင်းဆိုပါတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးတို့ ဂိုဏ်းမှာ ပဉ္စရောင် နတ်ဘုရားသဲနဲ့ ရတနာသုံးပါး ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာ ရှိတယ်ဆိုရင်... အဲဒါလေးတွေ ကျွန်တော့်အတွက် နည်းနည်းလောက် ခွဲပေးလို့ ရမလား"

"ကြယ် နှစ်လုံး သုံးလုံးက အလင်းကို ရထားတဲ့ ကြယ်စင်မြစ် ဝိညာဉ်ရည် ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့၊ အဲဒါလည်း ကျွန်တော့်အတွက် လိုအပ်ပါတယ်"

"မိုင်တစ်ဆယ်နွေဦးလေပြေနဲ့ နတ်ဘုရားသံစဉ်တွေ မရှိရင်တောင်မှ... နှစ်မိုင် သုံးမိုင်လောက်ရှိတဲ့ နွေဦးလေပြေ ဖြစ်ဖြစ်၊ သာယာတဲ့ အသံလေးတွေ ဖြစ်ဖြစ် မရှိနိုင်ဘူးလား"

လင်းရှန်းရှန်းမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး "အဲဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်..." ဟု ဆိုသည်။

ထိုရတနာများမှာ ရရှိရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသော်ငြား နင်းကျော့၏ ပထမတောင်းဆိုချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ယခုတစ်ကြိမ်မှာ လက်ခံနိုင်စရာ အခြေအနေ ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော်လည်း လင်းရှန်းရှန်းမှာ အခက်တွေ့နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာလည်း အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပေသည်။

သူမက နင်းကျော့အား ကြည့်လိုက်ရာ နင်းကျော့ကလည်း သူမအား တည်ငြိမ်ပြီး ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပြန်လည် ကြည့်နေလေသည်။

သူမမှာ နင်းကျော့၏ အကြည့်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး ခက်ခဲကြောင်း ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း...

‘ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်’

‘ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်’

နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းရှန်းရှန်းက "အင်း... သခင်လေးနင်းကျော့အတွက် ကျွန်မ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပြီး ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်လေတော့သည်။

နင်းကျော့က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ သူမအား အလေးအနက် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး "သခင်မလေးလင်းရဲ့ အကူအညီက ကျွန်တော့်ကို တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ သွားကို ကြိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်မ အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးမယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်တာပါ" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က "သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ အမြဲတမ်း ကူညီပေးတာပဲ၊ ကုန်ကျစရိတ်တွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်ပဲ တာဝန်ယူပါ့မယ်၊ သခင်မလေးကိုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် အကုန်ခံခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူးလေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ" ဟု ဆိုကာ လင်းရှန်းရှန်းမှာ နင်းကျော့အား ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ခေါ်ထုတ်သွားပြီး လိုအပ်သော ပစ္စည်းများအတွက် သူမ၏ အကိုများနှင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများထံသို့ သွားရောက် တောင်းဆိုပေးလေတော့သည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ထူးခြားချက်မှာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုး ပေါများခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ယင်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းကိုယ်တိုင် အသနားခံပြီး ညှိနှိုင်းပေးခဲ့သောကြောင့် ဂိုဏ်းသား အများစုမှာ အခက်တွေ့နေကြသော်ငြားလည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ယင်းပစ္စည်းများကို ဝန်လေးစွာဖြင့်ပင် ထုတ်ပေးခဲ့ကြပေသည်။

နင်းကျော့မှာလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မြောက်မြားစွာနှင့် အခြားသော ရတနာများစွာကို ပေးဆောင်ခဲ့ရလေသည်။

ဤနေရာတွင် လင်းရှန်းရှန်း၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။

အကယ်၍ အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသော်ငြား ဤကဲ့သို့သော ဆက်သွယ်မှုမျိုးသာ မရှိခဲ့ပါက နင်းကျော့အနေဖြင့် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော ပစ္စည်းများကို ရရှိရန် ခက်ခဲမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ပုံမှန်တန်ဖိုးထက် များစွာပိုသော ဈေးနှုန်းများကို ပေးဆောင်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် နင်းကျော့သည် တစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်သစ်ပင်စိုက်ပျိုးဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ နင်းကျော့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တရားဝင် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများကို စတင်လိုက်ချေတော့သတည်း။

အခန်း (၃၉၆)သခင်မလေးကို မရှာပါနှင့်တော့

ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးခန်းအတွင်း၌ ရပ်နေရင်း နင်းကျော့သည် ဦးစွာပထမ အခန်းတွင်းရှိ အစီအရင်ကို စတင်လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

ဤအစီအရင်သည် ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ရာ အခြေခံသဘောမျှသာရှိသော်လည်း စွမ်းအားများကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရုံမျှမက ဟင်းလင်းပြင်ကိုပါ ချုံ့နိုင်ချဲ့နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိပေသည်။

နင်းကျော့သည် ယင်းအခြေခံအစီအရင်ပေါ်တွင် အစီအရင်သစ်တစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်လေတော့သည်။ သူသည် လောကဓာတ်ရှစ်မျက်နှာကျောက်တုံးများစွာကို အောက်ခံအဖြစ် ခင်းကျင်းပြီးနောက် အစီအရင်အင်းကွက်များကို ရေးဆွဲကာ ထျန်းကန်းကျောက်တုံးကို အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းအချို့ကို အစီအရင်မျက်စိအဖြစ် အသုံးပြုကာ လောကဓာတ်ရှစ်မျက်နှာ လေပြန်အစီအရင်ကို အပြီးသတ် တည်ဆောက်လိုက်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းများကို ရှစ်မျက်နှာအနေအထားအတိုင်း စီစဉ်ပြီးနောက် အစီအရင်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လေပွေတစ်ခု ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ နင်းကျော့သည် အခန်းတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတန်းများ အခန်းတွင်း၌ ပုံသေစီးဆင်းနေသည်အထိ အချိန်အတော်ကြာအောင် ညှိနှိုင်းနေခဲ့ပြီးမှသာ ကျေနပ်သွားပုံရလေသည်။

“ဒါဟာ ဝိညာဉ်သွေးကြောတုတစ်ခုရဲ့ အစပျိုးပုံစံပဲ၊ ဟဲဟဲ”

နင်းကျော့သည် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရလိုက်သကဲ့သို့ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် ဆက်လက်၍ ရွှမ်ဟွမ်မြေဆီလွှာအမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ စိုက်ပျိုးခန်းအတွင်း ဖြည့်တင်းလိုက်ပြန်သည်။

မြေဆီလွှာများမှာ သူ၏ ခါးတစ်ဝက်ခန့်အထိ မြင့်တက်လာသောအခါ နင်းကျော့သည် အခြေခံအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ မြေဆီလွှာကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ချုံ့လိုက်ရာ မြေသားမှာ ခြေကျင်းဝတ်အထိ ပြန်လည် နိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။

သူသည် ဤသို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှသာ စံနှုန်းမီသော မြေသားပမာဏကို ရရှိခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရတနာသုံးပါး ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဤမြေဆီလွှာမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ ကောင်းကင်ရတနာ၊ မြေကမ္ဘာရတနာနှင့် လူသားရတနာတို့ကို အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ မြေဆီလွှာတွင် ကောင်းကင်ရတနာ ခရမ်းရောင်မြူလေ၊ မြေကမ္ဘာရတနာ ချော်ရည်သွေးနှင့် လူသားရတနာ သူရဲကောင်းပြာတို့ ပါဝင်ကာ သေချာစွာ ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ပင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှရာ ထိပ်တန်းဆေးဖက်ဝင်အပင်များအတွက်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်း၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့လျှင် နင်းကျော့ကဲ့သို့ အပြင်လူတစ်ယောက်အဖို့ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းကောင်းများကို ရရှိနိုင်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မသေမျိုးမြို့တော်ရှိ ဈေးများတွင်ပင် ရှာဖွေရန် ခဲယဉ်းလှသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် ကျင်းတစ်ခုတူးကာ ဝိညာဉ်မြေဆီလွှာများကို ခင်းကျင်းပြီးနောက် ပဉ္စရောင် နတ်ဘုရားသဲများကို အပေါ်မှ ညီညာစွာ ဖြူးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကြယ်စင်မြစ် ဝိညာဉ်ရည်ကို ထုတ်ယူကာ မြေသားပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လောင်းချလိုက်၏။ ကြယ်ရောင်များ လက်ကနဲ လက်ကနဲ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်ရည်မှာ မြေဆီလွှာကို စိုစွတ်သွားစေပေသည်။

ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နင်းကျော့သည် မြေသားကို ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

မြေသားမှာ ခြောက်သွေ့နေသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဝိညာဉ်ရည်ကို အနည်းငယ်စီ ထပ်မံလောင်းထည့်ကာ စံနှုန်းမီသည်အထိ ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်နေခဲ့ပေသည်။

နင်းကျော့သည် အမှားအယွင်းမရှိစေရန်အတွက် အကိုစွန်းကိုပါ ခေါ်ယူစစ်ဆေးစေလေသည်။ စွန်းလင်ထုံမှာ ဤအရာများတွင် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသော်လည်း သူ၏ ယခင်က ဝိညာဉ်ပင်များကို ခိုးယူခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများအရ မြေကျင်းကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက်

“အင်း၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမယ် ထင်တာပဲ” ဟု နင်းကျော့အား ပြောလိုက်လေသည်။

စွန်းလင်ထုံ၏ စကားမှာ စိတ်ချမ်းသာစေရန် ပြောခြင်းမှန်း နင်းကျော့ သိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း ထပ်မံစစ်ဆေးကာ စံနှုန်းမီပြီဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးမှသာ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို ထိုကျင်းအတွင်းသို့ စိုက်ပျိုးလိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက် မြေသားကို ညီညာအောင် ပြုလုပ်ကာ လောကဓာတ်ရှစ်မျက်နှာ လေပြန်အစီအရင်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပေသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတန်းများကို မိုးမခပင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နေရာချလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးတန်းမှာ မြေအောက်ရှိ အမြစ်များအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ကျန်နှစ်တန်းမှာ သစ်ပင်၏ ပင်စည်နှင့် သစ်ကိုင်းများကြားမှ စီးဆင်းနေစေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုသိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းမှာ သဘာဝနှင့် တူညီမှု မရှိသေးပေ။

ဝိညာဉ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးရာတွင် အဓိကအချက်မှာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အတိုင်း ဖြစ်စေရန် ဖန်တီးပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့သည် ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက် အစီအရင်များကိုပါ ထပ်မံ တည်ဆောက်လိုက်ပြန်သည်။

မကြာမီမှာပင် မိုင်တစ်ဆယ်နွေဦးလေပြေနှင့် သာယာသောအသံ အစီအရင်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျေးငှက်သာယာသံများကဲ့သို့ သာယာငြိမ့်ညောင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်၏ သစ်ကိုင်းများမှာ လေပြေထဲတွင် ငြိမ့်ညောင်းစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြရာ အေးချမ်းမှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ ပြည့်စုံလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကြောင့် မိုးမခပင်၏ အရွက်များမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမိုစိုပြည် တောက်ပလာခဲ့ပေသည်။

“ဒီပတ်ဝန်းကျင်လေးက တကယ်ကို နေလို့ကောင်းတာပဲ၊ ငါတောင် ဒီထဲမှာ ဝင်အိပ်ချင်လာပြီ” ဟု စွန်းလင်ထုံက ရေရွတ်လိုက်၏။

နင်းကျော့က ခေါင်းခါရင်း –

“ဒီနေရာကို ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အတွက်ပဲ ချန်ထားပေးလိုက်ပါအကိုစွန်းရာ၊ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ စွမ်းအားတွေ အများကြီး သုံးထားရတာဆိုတော့ သူ့ကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး အားပြန်ဖြည့်ခွင့် ပေးလိုက်ရအောင်ပါ”

နင်းကျော့သည် ဤအလုပ်များကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းသွားသဖြင့် နောက်တစ်နေ့အထိ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းရှန်းရှန်းကို တွေ့ရန်အတွက် ယွမ်လိုင်တောင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သို့သော်လည်း တောင်ခြေအရောက်တွင်ပင် သူသည် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပေတော့သည်။

“မင်းက နင်းကျော့လား”

သူ့ကို တားလိုက်သူမှာ လောင်ဒေဟု ခေါ်သော အရပ်ပုပု အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“စီနီယာလောင်လား၊ ကျွန်တော် နင်းကျော့ပါ” နင်းကျော့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အလေးအနက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လောင်ဒေက နင်းကျော့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး မလိုတမာကြည့်ကြည့်ရင်း –

“မင်းက ငါ့ကို စီနီယာလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့၊ မင်းက ငါတို့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူက မဟုတ်ဘူးလေ”

နင်းကျော့က အပြုံးမပျက်ဘဲ လေသံကို ပြင်လိုက်ကာ –

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလောင်ပေါ့”

လောင်ဒေက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း –

“ငါက ရှန်းရှန်းရဲ့ တတိယမြောက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုပဲ၊ ဒီရက်ပိုင်းမှာ ရှန်းရှန်းဟာ မင်းကိစ္စတွေနဲ့ လျှောက်သွားနေရလို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ပစ်ထားတာ မင်းသိရဲ့လား”

နင်းကျော့က အလေးအနက် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်မှာ –

“သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော့်အတွက် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာပါ၊ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီကျေးဇူးကို မပျက်မကွက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်”

လောင်ဒေက လက်ယမ်းလိုက်ပြီး –

“အနာဂတ် ကျေးဇူးဆပ်မှာတွေကို လာပြောမနေနဲ့တော့၊ ရှန်းရှန်းဟာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပျက်ကွက်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သိသွားပြီး အခုတော့ အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ ပိတ်ထားလိုက်ပြီ၊ ဒီနေ့တော့ မင်း သူ့ကို တွေ့လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

“ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ၊ သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော့်အတွက် အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတာပဲ” နင်းကျော့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားလေသည်။

လောင်ဒေမှာ နင်းကျော့ကို တားဆီးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ အခုပဲ ပြန်လိုက်တော့” လောင်ဒေက နှင်လွှတ်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့သည် လင်းရှန်းရှန်း၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းသော်လည်း လောင်ဒေ၏ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရပေတော့သည်။

နင်းကျော့၏ ပုံရိပ် ယွမ်လိုင်တောင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မျက်လုံးပေါင်းများစွာက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

“ဒီကောင်က ဘာမှလည်း ထူးခြားတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းတူညီမလေးက ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် စွဲလန်းနေရတာလဲ မသိပါဘူး”

“ဟွန်း၊ ငါကတော့ ဒီလို ရုပ်ချောချောနဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောတတ်တဲ့ ကောင်တွေကို အမုန်းဆုံးပဲ”

“ကဲပါ၊ အခု ညီမလေးလည်း အပိတ်ခံထားရပြီဆိုတော့ သူ ဒီကောင့်အတွက် ရတနာတွေ စုဆောင်းပေးရင်း တင်ထားခဲ့တဲ့ အကြွေးတွေကို ငါတို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတွေကပဲ စုပေါင်းပြီး အကြီးအကဲတွေဆီမှာ အရင်ဆပ်ပေးလိုက်ကြရအောင်”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက နည်းနည်းတော့ မတန်သလိုပဲ၊ ငါတို့က ဘာလို့ နင်းကျော့အတွက် အနစ်နာခံပေးနေရမှာလဲ”

“အဲဒါဆိုလည်း သူ့ကို ခေါ်ပြီး ပေးခိုင်းလိုက်လေ”

“မဖြစ်သေးပါဘူး၊ သူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလေ၊ သူ့နောက်မှာ နင်းမျိုးနွယ်စု ရှိနေတာပဲ၊ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးကလည်း သူ့ကို မျက်နှာသာပေးထားတာ ဆိုတော့ ငါတို့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် နင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းကြားမှာ ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားနိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ခံလိုက်ရတာတော့ ရင်ထဲမှာ တကယ်ကို မကျေနပ်နိုင်ဘူး”

“ဘယ်သူက မကျေနပ်တာ မဟုတ်လို့လဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမလေး ဖြစ်နေတာကိုး”

“ညီမလေးကတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီပဲ၊ နင်းကျော့ရဲ့ ကျော့ကွင်းထဲမှာ လုံးဝကို ပိတ်မိနေတာ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးကိုပဲ သနားမိတယ်”

“အစ်ကိုကြီးသာ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှာ အစောင့်အရှပ်အဖြစ် အပြစ်ပေးမခံထားရရင် နင်းကျော့က ဒီလို အခွင့်အရေးရပါ့မလား”

၎င်းတို့ ဆွေးနွေးရင်းဖြင့် ပိုမို ဒေါသထွက်လာကြလေသည်။

“မရဘူး၊ နင်းကျော့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုခုတော့ ပေးမှဖြစ်မယ်၊ ဒါမှ ငါတို့လည်း အိပ်လို့ပျော်မှာ”

“ဟုတ်တယ်၊ သူ့နောက်မှာ နင်းမျိုးနွယ်စု ရှိနေတယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့က မီးလျှံသီးတောင်မှာ အဝေးကြီးပဲလေ”

“ငါတို့ တိုက်ရိုက်တော့ သွားလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး၊ အပြင်ကနေ လာရောက်ကျင့်ကြံတဲ့ သူတွေကို သွေးထိုးပေးလိုက်ရင် ရတာပဲ”

နင်းကျော့သည် သူ၏ ဂူကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စွန်းလင်ထုံထံမှ သတင်းများ ရရှိလေသည်။ စွန်းလင်ထုံသည် ထိုဂိုဏ်းတူအစ်ကိုများ ပြောဆိုခဲ့သမျှကို တစ်လုံးမကျန် ပြန်လည် ပြောပြခဲ့ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် နင်းကျော့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာစဉ်ကတည်းက သူ၏ ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို တောအုပ်အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပစ်ချထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စွန်းလင်ထုံသည် ထိုစက်မှုရုပ်သေးကို ထိန်းချုပ်ကာ လောင်ဒေတို့နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး စကားလုံးအားလုံးကို ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က သက်ပြင်းချရင်း –

“သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော့်အတွက် တကယ်ကို အနစ်နာခံပေးခဲ့တာပဲ၊ အချိန်တန်ရင် ဒီကျေးဇူးကို မဖြစ်မနေ ပြန်ဆပ်ရမယ်”

စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ –

“အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေက မင်းကို ဒုက္ခပေးချင်နေကြတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး

“ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးဖို့ အပြင်က ကျင့်ကြံသူတွေကို အသုံးချမယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ၊ အထူးသဖြင့် ချန်ရန်ကို ကျွန်တော် အနိုင်ယူလိုက်တာကို အားလုံးက အသိအမှတ် မပြုချင်ကြသေးဘူးလေ”

“အဲဒါက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ၊ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်လို့ ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဖော်မရှိဘဲ လေ့ကျင့်နေရတာက နည်းနည်းတော့ ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်”

နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံကို ကြည့်ကာ –

“အကိုစွန်း၊ ဟန်ကျိုးကို ဘယ်လို မြင်လဲ”

စွန်းလင်ထုံက

“သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာက တကယ်ကို ပြင်းထန်ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့လည်း လိုက်ဖက်တယ်လို့ မြင်တယ်” ဟု မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို သူ့ဆီ သွားပြီး စကားပြောကြည့်ရအောင်” နင်းကျော့သည် ပြုံးလျက် ထရပ်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ဟန်ကျိုးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပေသည်။ ဟန်ကျိုးမှာ နင်းကျော့ ရောက်ရှိလာမှုအပေါ် အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။

“ဟန်ကျိုးညီအစ်ကို၊ အထဲမှာ စကားပြောလို့ ရမလား”

ဟန်ကျိုးကလည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ နင်းကျော့ကို သူ၏ ဂူကျောင်းအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့သည် သူနှင့် စကားပြောရင်း ဆီးနှင်းကမ္ဘာ အေးမြခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို ဝေမျှလိုက်ပေသည်။

ဟန်ကျိုး၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိုင်းစက်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“နင်းကျော့ရဲ့ သိမြင်မှုတွေက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ၊ သူက ဆီးနှင်းကမ္ဘာ အေးမြခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တော်တော်လေး နားလည်နေတာပဲ”

“ဒါဟာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ၊ ငါသာ သူ့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ကတိကဝတ်တွေကလည်း မကြာခင် ပြီးမြောက်တော့မှာ”

အချိန်ကောင်းရောက်ပြီဟု ယူဆကာ နင်းကျော့သည် ဟန်ကျိုးကို ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်ကစားရန် အဆိုပြုလိုက်ရာ ဟန်ကျိုးကလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်လေတော့သတည်း။

All Chapters