အခန်း (၄၁၉-၄၂၀)

အခန်း (၄၁၉)

လင်းရှန်းရှန်း၏ ထိုကဲ့သို့သော စိတ်အားထက်သန်မှုက လင်းပုဖန်ကို ရုတ်တရက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိစေခဲ့ချေသည်။

“ကဲ... အခုရော မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ သခင်လေးနင်းကျော့တို့ တွေ့ဆုံနေတာကို သွားပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးချင်သေးလို့လား” ဟု သူက သမီးဖြစ်သူအား ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ “မသွားတော့ပါဘူး ဖေဖေ၊ အဲဒီကို သွားရင် သူတို့ကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်၊ သမီး စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ သခင်လေးနင်းကျော့ကို ယုံကြည်ပါတယ်” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

လင်းပုဖန်က ခေါင်းညိတ်၍ “အေး... ကောင်းပြီ၊ မင်းအခန်းကို မင်းပြန်တော့” ဟု ဆိုသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်ကာ “ဖေဖေ... သမီး ခွင့်ပြုပါဦးရှင်” ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လင်းရှန်းရှန်းက သူမ၏ အနီးကပ်အစေခံမလေး ရှောင်ကျူကို “သခင်လေးနင်းကျော့နဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့ တွေ့ဆုံတာက ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုကြားက ရေရှည်မဟာမိတ် ဖြစ်ရေးအတွက် အရမ်းကို အရေးကြီးတယ်” ဟု ညွှန်ကြားလေတော့သည်။

“ငါ့ဖေဖေက ဒါကို သုံးပြီး သခင်လေးနင်းကျော့နဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့ကို စမ်းသပ်ချင်နေတာ”

“ငါက စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး ဖြစ်သလို သခင်လေးနင်းကျော့ရဲ့ သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်နေတော့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ကူညီပေးရမှာပေါ့”

“ငါကိုယ်တိုင်တော့ သွားလို့ မဖြစ်ဘူး ရှောင်ကျူ၊ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကိုယ်စား သွားရမယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ တစ်ခုခု အဆင်မပြေတာ ရှိခဲ့ရင် မင်းက ကြားကနေ ဝင်ဖြန်ဖြေပေးရမယ်၊ အခု ငါစိုးရိမ်နေတာက သခင်လေးနင်းကျော့က အစမှာတော့ ပညာစမ်းရုံလောက်ပဲ ရည်ရွယ်ပေမဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနဲ့ အကြီးအကျယ် စကားများကြမှာကိုပဲ”

“သူက တည်ငြိမ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပေမဲ့ လူငယ်ပီပီ သွေးကြွတာမျိုးတော့ ရှိမှာပေါ့၊ အသက်ကလည်း ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အောင်မြင်တဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားနိုင်တာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ မာနက အပြင်ပန်းက မြင်ရသလို နူးညံ့နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါကို ငါကောင်းကောင်း သိတာပေါ့၊ ငါ့ဖေဖေနဲ့ အတူတူပဲလေ”

လင်းရှန်းရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောနေရှာသည်။

အပြင်ပန်းတွင်မူ လင်းပုဖန်သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အေးချမ်းနူးညံ့သူဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ ဘေးနားတွင် ၂၁ နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သော လင်းရှန်းရှန်းအဖို့မူ သူ၏ တကယ့်ဒေါသကို မြင်ဖူးခဲ့လေသည်။

သူသည် ရန်သူများကို ပြုံးပြုံးလေးနှင့်ပင် ကရုဏာမဲ့စွာ ရက်ရက်စက်စက် အပြစ်ပေးတတ်သူ မဟုတ်လော။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး၊ ကျွန်မ သွားလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ရှောင်ကျူက ပြန်ပြောသည်။ သူမသည် လင်းရှန်းရှန်းအပေါ် အလွန်သစ္စာရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် မငြင်းဆန်ဝံ့ပေ။

“ရှောင်ကျူ... အရာအားလုံးကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်ထားလိုက်မယ်နော်” ဟု လင်းရှန်းရှန်းက ဆိုသည်။

ရှောင်ကျူလည်း အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် လင်းပုဖန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံအောက်တွင် ရှိနေသည်ကိုမူ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မသိကြချေ။

ရှောင်ကျူတစ်ယောက် တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းပုဖန်က စိတ်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လေးပင်စွာ ချလိုက်မိသည်။

“ငါ့သမီးလေးလည်း အရွယ်ရောက်လာပြီး ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်တွေ ရှိလာပြီပဲ၊ အရင်တုန်းကဆိုရင် သူက ဒီလိုမျိုး ကွယ်ရာကနေ လှည့်ကွက်တွေ သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး”

သို့သော်လည်း ထိုဖခင်ကြီးသည် ရှောင်ကျူကို တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူသည် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူဘက်သို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ကလေးတွေမှာလည်း သူတို့ဘဝနဲ့သူတို့ ရှိကြတာပဲလေ။

လင်းပုဖန်သည် ဘဝနှောင်းပိုင်းမှသာ သားသမီးနှင့် တပည့်များကို ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇနီးနှင့် တပည့်များကိုလည်း မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် သေချာစွာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် သူ၏ အစီအစဉ်များက အသီးအပွင့်များ ဝေဆာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နောက်ပိုင်း ကျိုအာ့သာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် ငါလည်း ဂိုဏ်းချုပ်တာဝန်တွေကို လွှဲပေးပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲ အာရုံစိုက်နိုင်တော့မယ်”

ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်များသို့ ရောက်ရှိလာပါက ပုံမှန်ကျင့်ကြံခြင်းကပင် အရင်းအမြစ်များစွာကို ကုန်ဆုံးစေသဖြင့် လင်းပုဖန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကို ခဲရာခဲဆစ် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူသည် တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်မျိုးဆက် ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ လင်ဟုကျို၏ မွေးရာပါ ပါရမီက လုံလောက်မှု ရှိသလို စိတ်သဘောထားကလည်း ရက်ရောမှု ရှိလှသည်။

ဤအရာများမှာ လင်းပုဖန်၏ စနစ်တကျ ကျိုးနွံစွာ ပျိုးထောင်မှုများ၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းပုဖန်သည် လူပျိုးရာတွင် ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အတင်းအကျပ် ပျိုးထောင်ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ သမီးနှင့် တပည့်များကို နေ့စဉ် ဆုံးမသွန်သင်ရာတွင် နူးညံ့စွာနှင့် မသိမသာ လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး အခြေခံမူဝါဒများနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များမှလွဲ၍ တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများကို သုံးခဲလှသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သမီးဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ၏ လုပ်ရပ်များကို တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

“မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အချစ်မှာ မျက်စိကွယ်တတ်ကြတာပဲ”

“အဲဒီ နင်းကျော့ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့သမီးရဲ့ တာအိုအသိအမြင်က သိပ်ကို နုနယ်သေးတယ်၊ သတိမထားရင် သူ့ဆီမှာ အနှိမ်ခံနေရလိမ့်မယ်”

“ကျိုအာ့ကတော့ ရှန်းရှန်းထက်စာရင် ပိုပြီး အားကိုးရတာပေါ့”

လင်းပုဖန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် နင်းကျော့နှင့် လင်ဟုကျိုတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံပုံကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအခါ သူသည်... အချိန်အတော်ကြာအောင်ပင် ဆွံ့အသွားရလေတော့သတည်း။

အခန်း (၄၂၀)လက်တောက်တမ်း ကစားခြင်း

တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်။

တောင်နောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွင်းဝယ်။

နင်းကျော့သည် ယိမ်းယိုင်လျက် ထရပ်လိုက်ပြီး လင်ဟုကျိုအား လက်သီးဆုပ်ကာ ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ချေသည်။

"ဒီလို ကံထူးလှတဲ့ အခွင့်အရေးကို ရရှိတာဟာ အစ်ကိုကြီးလင်ဟုရဲ့ ရက်ရောမှုကြောင့်ပါပဲ။ ဒီကျေးဇူးကို နင်းကျော့ တစ်သက်လုံး ရင်ထဲမှာ မှတ်ထားမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး"

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ်။

ဤပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်သည် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။

နင်းကျော့ ကျင့်ကြံနေသော ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ ပညာရပ်များမှာ ထိုဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ နင်းကျော့သည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ် တစ်ခုလုံးကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအကျိုးအမြတ်မှာ အလွန်တရာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

လင်ဟုကျိုသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ပြုံးလျက် "ကျွန်တော့်ဘက်က လုပ်ပေးတာ နည်းနည်းလေးပါ၊ ဒါဟာ သခင်လေးနင်းကျော့ ရဲ့ ကံတရားပဲ။ သိတဲ့အတိုင်း ပညာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံဖို့ဆိုတာ အဲဒီပညာရှိရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရမှ ဖြစ်တာ။

သူတို့က မင်းကို သဘောမကျဘူးဆိုရင် ဘာကိုမှ သင်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"နင်းကျော့... မင်း ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး အမွေကို ဆက်တိုက် ရနေတာဟာ မင်းကို ဒီကျင့်စဉ် သင်ပေးတဲ့ ပညာရှိက မင်းကို အရမ်းသဘောကျလို့ပဲ။ ဒါက တစ်ချက်ပေါ့။"

"ဒုတိယအချက်ကတော့ မင်းရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသာ မပြည့်မီဘူးဆိုရင် ကျင့်စဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သင်ပေးပြီးတာနဲ့ အဲဒီပညာရှိက မင်း နားမလည်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိပြီး သင်ကြားမှုကို ရပ်လိုက်မှာပဲ။"

"ဒါကြောင့် မင်း ရရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကြောင့် ရတာ။ ငါ့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး သေးငယ်ပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်ဟုကျိုသည် ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်အိုးနှစ်လုံးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ တစ်ကိုယ်တော် ဓားကျမ်းကို ရတုန်းက ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင် တစ်အိုးပဲ ကုန်ခဲ့တာ။"

"မင်း အခု ရထားတဲ့ ကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို တန်ဖိုးကြီးလှပါတယ်။ ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ။ ဒီကျင့်စဉ်ကိုပဲ အသစ်ကနေ ပြန်စပြီး ကျင့်ကြံဖို့ စဉ်းစားမိလား။"

နင်းကျော့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ်မှာ ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ဟူသော အမည်ကိုလည်း နင်းကျော့ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

စာပေဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော နင်းကျော့သည် သူ၏ ခေတ်ကာလနှင့် ယခင်မျိုးဆက်အနည်းငယ်အတွင်းမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများနှင့် ပညာရှိများအကြောင်းကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ဟူသော အမည်ကို မတွေ့ဖူးသည်မှာ သေချာသဖြင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ပို၍ ရှေးကျသော ကာလမှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်းကျော့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် "ကျွန်တော် အဓိကကျင့်ကြံတဲ့ ပညာရပ်က ချော်ရည်နန်းတော်ကနေ လာတာဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတွေဆီက ဆင်းသက်လာတာပါ။ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း ဒီပညာရပ်ထက် မနိမ့်ပါဘူး။"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ စက်မှုပညာရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝါသနာရှိတယ်၊ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ပညာရပ်တွေက ကျွန်တော်နဲ့ ပိုကိုက်ညီတယ်။"

"ဒါ့အပြင် အခုရတဲ့ နည်းလမ်းက ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်လို့ အရေးအသားနဲ့ ခေတ်စကားတွေက အများကြီး ကွာခြားနေတယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ရှားပါးခဲ့ပေမဲ့ အခုခေတ်မှာတော့ ပေါများနေပြီ၊ ဒါကြောင့် ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေက ခေတ်သစ်ကျင့်စဉ်တွေလောက် မကောင်းနိုင်တာမျိုးလည်း ရှိနိုင်တာပေါ့။"

ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန် လိုအပ်သည့် ပြဿနာရှိသကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ကျင့်စဉ်များမှာလည်း အစဉ်တစိုက် တိုးတက်ကောင်းမွန်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ပျက်စီးသွားစေကာမူ ငရဲဘုံရှိ ပညာရှိများက ထိန်းချုပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သွေးသားအဆက်အနွယ် တစ်ဦးဦးက ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အတတ်ပညာကို ပြုလုပ်ခဲ့လျှင် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများထံမှ အမွေကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။

ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ ပညာရပ်များတွင်လည်း အားနည်းချက် ရှိနေပြန်သည်။ ၎င်းမှာ နင်းကျော့အနေဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အပိုင်းများကိုသာ သိရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်များကို ရရှိရန်အတွက် ချော်ရည်နန်းတော်သို့ သွားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ ပညာရပ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိ မရောက်ရှိနိုင်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်းတို့ကို ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပါရဂူကြီးများက ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ ဖန်တီးသမျှ ကျင့်စဉ်တိုင်းမှာ ထိုအဆင့်အထိ ရောက်ရှိမည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ်သည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကိုသာ ဦးတည်သော်လည်း ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ ပညာရပ်မှာ တန်တျန် သုံးခုလုံးကို ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်သည်။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အခြားကျင့်စဉ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေချေပြီ။

"ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျွန်တော်က နမူနာအဖြစ် အသုံးပြုမှာပါ၊ ဒါဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့ကျင့်တဲ့အခါ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

နင်းကျော့က လင်ဟုကျိုအား "ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အမည်က 'ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ်' လို့ ခေါ်ပြီး ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ဆီက ဆင်းသက်လာတာပါ။ အစ်ကိုကြီးလင်ဟု... ကျွန်တော်တို့ အတူတူ လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့သည် ကျင့်စဉ်၏ အဖွင့်ပိုင်းများကို ရွတ်ဆိုပြလေသည်။

လင်ဟုကျိုသည် လက်ကို အမြန်ဆန့်ကာ တားမြစ်လိုက်ပြီး "နေဦး... ဒါဟာ မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ၊ ကျွန်တော့်အတွက် မဟုတ်ဘူး။"

"ကျင့်စဉ်တွေကို ဒီအတိုင်း စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ မဖြန့်ဝေသင့်ဘူး။"

"ဒီကျင့်စဉ်က ဓာတ်ငါးပါးရဲ့ နက်နဲမှုကို အလေးပေးထားတာဆိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး။"

"အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော့်ဘက်က လုပ်ပေးခဲ့တာဟာ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်အချို့ပဲ ရှိတာပါ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်မျိုးကို မယူထိုက်ပါဘူး။"

နင်းကျော့မှာ အံ့ဩသွားပြီး "ဒါကတော့..."

လင်းပုဖန်၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး "မိုက်မဲလိုက်လေခြင်း... ကျိုအာ့က တကယ်ကို မိုက်မဲတာပဲ။"

"ဟိုးအရင်တုန်းက ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ဟာ လောကကို စိုးမိုးခဲ့ပြီး ဓာတ်ငါးပါးကို မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လာတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးလို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အဓိကကျင့်စဉ်ပဲ။ ရှေးဟောင်းအရေးအသားတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ဓာတ်ငါးပါးရဲ့ နက်နဲတဲ့ အခြေခံသဘောတရားတွေ ပါဝင်နေမှာပဲ။"

"ယနေ့ခေတ်လောကမှာလည်း ဒါဟာ အင်မတန် တန်ဖိုးရှိလှတယ်။ အကယ်၍ ဒါကို ငါတို့ဂိုဏ်းဆီ ယူလာနိုင်ရင် ဂိုဏ်းကို တည်ငြိမ်စေမယ့် အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ။"

လင်းပုဖန်မှာ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာချေပြီ။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်သို့ ဖြန့်ကြက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ တပည့်ကြီးမှာ ပြင်ပလူဖြစ်သော နင်းကျော့အတွက် ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်များကို ရက်ရက်ရောရော လောင်းထည့်ပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူငယ် နင်းကျော့ကလည်း အားနာမှုမရှိဘဲ တစ်ပိဿာပြီး တစ်ပိဿာ သောက်သုံးကာ အလွန်အမင်း ပျော်မြူးနေလေသည်။

လင်းပုဖန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိ ကျသွားသယောင် ရှိ၏။

ထို့နောက် နင်းကျော့က နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို မျှဝေရန် ကြိုးစားသော်လည်း လင်ဟုကျိုက တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပြီး တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်သို့ ပြေးသွားကာ သူ၏ တပည့်ကြီးကို ဆွဲချိတ်၍ ရိုက်နှက်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာတော့သည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလောက်အထိ မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားတွေ ရှိဖို့ သင်ပေးလိုက်တာလဲ။ ငါ သင်ပေးခဲ့တာ ဒါမျိုးလား။"

လင်းပုဖန်သည် နင်းကျော့အား အာရုံစိုက်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်ကလေးတော့ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် နင်းကျော့မှာ လင်ဟုကျို၏ မြင့်မြတ်သော စိတ်ထားကို ကျယ်လောင်စွာ ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ပြီး နတ်ဘုရားပညာရပ် မျှဝေမည့်အကြောင်းကို ထပ်မံ မပြောတော့ပေ။

လင်းပုဖန်မှာ စိတ်တိုလွန်း၍ နားထင်ကြောများပင် တဖျပ်ဖျပ် တုန်လာကာ "နင်းကျော့... ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ကို ဘာမှ နားမလည်တဲ့ ကောင်ပဲ။"

"ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးပါး ကျောင်းတော် ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားပညာရပ်ကတော့..."

"ငါက နင်းကျော့ကို ကျိုအာ့နဲ့ တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်တာ၊ သူ ဒီလောက် အကျိုးအမြတ်ကြီး ရသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဟူး... ဒါတွေက ဘယ်လိုဖြစ်ကုန်တာလဲ။"

နင်းကျော့မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အကျိုးကျေးဇူး အကြီးအကျယ် ရရှိခဲ့သည်ကို သိရှိပေသည်။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ "အရင်တုန်းက လင်းရှန်းရှန်း ရှိခဲ့သလို အခုလည်း လင်ဟုကျို ရှိနေပြန်ပြီ။ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းဟာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ၊ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းစေတဲ့ မြေမြတ်မဟာပါပဲ။" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်မျိုး ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

မူလက နင်းကျော့သည် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမည့် လင်ဟုကျိုအား တွေ့ဆုံ၍ အခြေအနေ စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကံတရားက ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"အင်း... ကံတရားက မျက်နှာသာပေးလာပြီဆိုရင် ဘယ်အရာကမှ တားဆီးလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။"

နင်းကျော့သည် ယခုရရှိထားသော နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို သေချာစွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် တစ်ဦးတည်း အနားယူ ကျင့်ကြံချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားပါက ရိုင်းစိုင်းရာ ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် မျက်နှာပူစရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။