အခန်း (၄၂၇-၄၂၈)

အခန်း (၄၂၇) - ဟွာကူးကျိ၏ ဝိုင်အရသာ စစ်ဆေးခြင်း

"ဒါက ဝိုင်အတုလား"

ဟွာကူးကျိ၏ မှတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်လေးနင်းကျော့မှာ မျက်ခုံးနှစ်ဖက် ပင့်တက်သွားပြီး "မင်း သေချာလို့လား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

ဟွာကူးကျိက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို အားကိုးတကြီး ပုတ်ပြရင်း တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အာမခံချက် ပေးလေတော့သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မက ဝိညာဉ်စားဖိုမှူး တစ်ယောက်ပါ၊ ဝိုင်ချက်တဲ့နေရာမှာ မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဝိုင်ဆိုတာကလည်း ဒီဘာသာရပ်ထဲမှာပဲ အကျုံးဝင်တာလေ"

"ဒီဝိုင်ဖော်စပ်နည်းက တကယ်ကို ရှေ့နောက်မညီပါဘူး၊ ဒါ အမှားမကင်းနိုင်ပါဘူး"

ခဏမျှ တန့်သွားပြီးနောက် ဟွာကူးကျိက ဆက်၍ ပြောပြပြန်သည်။

"ကျွန်မ ခုနက မြည်းကြည့်လိုက်တော့ ဒီဝိုင်ထဲမှာ အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း နှစ်မျိုးရှိနေတာကို သိလိုက်ရတယ်၊ တစ်ခုက ငရဲမြစ်ရေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ ညလှည့်ကင်းမြက်ပါ"

"ငရဲမြစ်ရေက ဝိညာဉ်ကို စုစည်းပေးနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်စေနိုင်တယ်၊ ဆေးဖော်စပ်တာနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေမှာ အသုံးများပေမဲ့ ဝိုင်ချက်ဖို့အတွက်တော့ သူက အေးစက်လွန်းပြီး ယင်ဓာတ်တွေ များလွန်းတယ်၊ သောက်တဲ့သူရဲ့ ယန်ဓာတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်လေ"

"ညလှည့်ကင်းမြက်ကတော့ မှောင်မိုက်စိုစွတ်တဲ့နေရာတွေမှာ ပေါက်တတ်ပြီး စိတ်စွမ်းအားနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သဘာဝက မှေးမှိန်အုံ့မှိုင်းလွန်းတယ်၊ ဒါကြောင့် လူ့လောကက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် မသင့်တော်ဘဲ ငရဲဘုံက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ပဲ ပိုပြီး အဆင်ပြေစေတာ၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီမြက်က ညလှည့်ကင်းနတ်မင်း နားခိုရာနေရာ ဖြစ်နေတာပေါ့"

"ညလှည့်ကင်းမြက်နဲ့ ငရဲမြစ်ရေ နှစ်မျိုးလုံးက အေးစက်ပြီး ယင်ဓာတ်ဆောင်တဲ့ သဘာဝရှိကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အရမ်းကို တူညီနေတာကြောင့် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အားဖြည့်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊ အဲ့ဒီအစား ဝိုင်ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကို တစ်ဖက်စောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေပြီး ကျင့်ကြံသူတွေကို အအေးပတ်တဲ့ ရောဂါမျိုး ရရှိစေနိုင်တယ်"

အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းများအကြောင်း ပြောပြီးနောက်တွင် ဟွာကူးကျိက ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများအကြောင်းကို ဆက်၍ ရှင်းပြလေသည်။

သူမသည် ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ကို တစ်ငုံ ထပ်မြည်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် အစီအရင် လက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် ဖော်ဆောင်နေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက နင်းကျော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးနင်းကျော့... ဒီထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတွေက လရောင်နှင်းရည်၊ ငရဲကျောက်စိမ်းနဲ့ ရေသူမမျက်ရည်ပုလဲတို့ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား"

နင်းကျော့က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး အမှန်အတိုင်းပင် ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ငါ သိသလောက်တော့ ပထမ နှစ်မျိုးက မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ခုက မျက်ရည်ပုလဲ မဟုတ်ဘူး၊ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျက်ရည် ဖြစ်တယ်"

ဟွာကူးကျိက ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ညည်းညည်းလေး ဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားလေသည်။

"လရောင်နှင်းရည်က စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည်လင်လန်းဆန်းစေပြီး အေးမြတဲ့ သဘာဝရှိတယ်၊ ဝိညာဉ်အစားအစာတွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ အပူဓာတ်တွေကို လျှော့ချဖို့အတွက် အသုံးများကြတာ၊

ဒါပေမဲ့ ဒီ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ထဲမှာတော့ သူက အေးမြမှုကိုပဲ ပိုပြီး မြှင့်တင်ပေးနေတာ၊ ဓာတ်ညှိပေးတဲ့ အစွမ်းမရှိတဲ့အပြင် ဝိုင်တစ်အိုးလုံးကို ပိုပြီး အေးစက်သွားစေလို့ ဝိုင်ရဲ့ သဘာဝက အစွန်းရောက်သွားစေတယ်"

"ငရဲကျောက်စိမ်းဆိုတာကလည်း ငရဲဘုံရဲ့ ထွက်ကုန်တစ်ခုပဲ၊ တန်ခိုးရှင်လက်နက်တွေ ပြုလုပ်ရာမှာ အသုံးများပြီး ယင်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိရှိတယ်၊

ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးပြီး တည်ငြိမ်စေဖို့အတွက် အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းအနေနဲ့ သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ သူက လေးလံလွန်းပြီး ပိတ်ဆို့မှုကို ဖြစ်စေတယ်၊

ဝိုင်ထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေတာကြောင့် ဝိုင်အရသာကို ပေါ့ပါးမှု မရှိစေတော့ဘူး၊

ငရဲကျောက်စိမ်းမှာ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း အားကောင်းတာကြောင့် ဝိုင်ထဲမှာရှိတဲ့ တခြားသော ဝိညာဉ်သဘာဝတွေကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူသွားနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဝိုင်အရသာက ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာ ကောင်းသွားပြီး လန်းဆန်းတက်ကြွတဲ့ အာရုံကို မပေးနိုင်တော့တာပါ"

"နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျက်ရည်ပေါ့၊ ဒီမျက်ရည်တွေက ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တယ်၊ စိတ်အာရုံ ထွေပြားမှုတွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်၊

ဒါပေမဲ့ သူက ခံစားချက်တွေအပေါ်မှာ အလုပ်လုပ်တာ ဖြစ်လို့ အတက်အကျ အရမ်းများပြီး ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲတယ်၊

ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အအေးဓာတ်ဆောင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျက်ရည်မှာ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိနေပေမဲ့လည်း အလွန်အမင်း အေးစက်နေတဲ့ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကိုတော့ မညှိပေးနိုင်ပါဘူး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အသုံးပြုတဲ့ ပမာဏက နည်းလွန်းလို့ပါ၊ ခုနက မြည်းကြည့်တုန်းက ကျွန်မ လုံးဝ အရသာ မရခဲ့ဘူး၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျက်ရည်က ဝိုင်ထဲမှာရှိတဲ့ အအေးဓာတ်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းသတ္တိကို မဖော်ဆောင်နိုင်တော့ဘဲ ဝိုင်ထဲမှာ ပျော်ဝင်သွားတာ ဖြစ်မှာပါ"

ဟွာကူးကျိက ရှင်းပြပြီးနောက်တွင် နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင် ဒီဖော်စပ်နည်းမှာ ပါဝင်တဲ့ အဓိကပစ္စည်းတွေက သဘာဝချင်း အရမ်းတူညီနေတယ်၊ ဝိုင်ရဲ့ အပြောင်းအလဲနဲ့ နက်ရှိုင်းမှုကို လျှော့ချပစ်လိုက်သလို ဖြစ်နေပြီး ဝိုင်ရဲ့ သဘာဝကို တောင့်တင်းခက်ထန်သွားစေတယ်"

"လရောင်နှင်းရည်နဲ့ ငရဲကျောက်စိမ်းလို ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတွေကလည်း အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဓာတ်ညှိပေးနိုင်ခြင်း မရှိတဲ့အပြင် ဝိုင်ရဲ့ အေးစက်မှုနဲ့ ပျင်းရိမှုကိုသာ ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားစေတယ်"

"မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျက်ရည်ကလည်း ပမာဏ နည်းလွန်းတာကြောင့် ယင်ဓာတ်ကို မညှိပေးနိုင်ဘူး၊

သူ့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ အတက်အကျတွေကြောင့် အေးစက်နေတဲ့ ဝိုင်နဲ့ သဟဇာတ မဖြစ်ဘဲ ခံစားချက်တွေကို အကြီးအကျယ် ကွဲလွဲသွားစေနိုင်တယ်၊

အကယ်၍ သောက်တဲ့သူက စိတ်ဓာတ်မခိုင်ခံ့ဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားနိုင်ပြီး ခံစားချက်တွေ အစွန်းရောက်သွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်"

ဟွာကူးကျိက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ကျွန်မသာဆိုရင်တော့ အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း အချို့နဲ့ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်း အချို့ကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဓာတ်ညှိပေးဖို့အတွက် နွေးထွေးပြီး ယန်ဓာတ်ဆောင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သုံးမှာပါ"

"နေမင်းသီးတို့၊ မီးလျှံမှိုတို့၊ ခရမ်းရောင်အာရုဏ် ကြာစေ့တို့လိုမျိုးပေါ့၊ ပိုပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ဖီးနစ်ရွှေတောင်ပံကိုတောင် သုံးမိမှာပဲ"

ဟွာကူးကျိက နင်းကျော့အပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ သာမန်လူများနှင့် မတူပေ။

သူမ၏ ရှင်းပြချက်မှာ လုံးဝကို ရိုးသားဖြူစင်ပြီး မည်သည့် လိမ်လည်လှည့်ဖျားမှုမှ မပါဝင်ချေ။

နင်းကျော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီဝိုင်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးတွေကို ချဲ့ထွင်ပေးပြီး ငရဲဘုံကို ရောက်သွားစေနိုင်သလား၊ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ပညာတွေကို သိမြင်စေပြီး တခြားကမ္ဘာက လမ်းညွှန်မှုတွေကို ရရှိစေနိုင်လား"

ဟွာကူးကျိက မျက်လုံးလေးများ ပြူးသွားပြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သခင်လေး... ရှင် အလိမ်ခံလိုက်ရတာများလား"

နင်းကျော့မှာ အတွေးထဲသို့ ပြန်လည် နစ်ဝင်သွားပြန်သည်။

သူက ဝိုင်ကို ထပ်မံ မြည်းစမ်းကြည့်သော်လည်း အရသာမှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

လင်ဟုကျိုက သူ့ကို လိမ်လိုက်တာလား။

လင်ဟုကျို၏ စရိုက်ကို သူ နားလည်သလောက်တော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိချေ။

လင်ဟုကျို ပေးလိုက်တဲ့ ဝိုင်က အတုများလား၊ အကယ်၍ သူ မပေးချင်ဘူးဆိုရင် နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ဝိုင်တစ်အိုးကို ပေးစရာ မလိုဘဲ အကုန်ကုန်သွားပြီလို့ ပြောလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်နေသည် မဟုတ်လော။

ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံပြီး လုပ်နေရမှာလဲ။

နင်းကျော့က ဘာမှ ဆက်မပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွာကူးကျိကလည်း နင်းကျော့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကူညီထမ်းပိုးပေးချင်လာသည်။

သူမက ဦးဆောင်၍ အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးအနေနဲ့ ငရဲဘုံနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ရှေးလူကြီးတွေဆီက လမ်းညွှန်မှု ရချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

"အမှန်ကန်ဆုံးနဲ့ အန္တရာယ် အကင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ ကြီးကျယ်တဲ့ ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲ အစီအရင်ပဲပေါ့"

"သွေးသား တော်စပ်မှုတွေကြောင့် ငရဲဘုံက တစ္ဆေတွေက ကျွန်မတို့ကို အလွယ်တကူ ရန်မမူကြပါဘူး၊ ကြီးကျယ်တဲ့ အစီအရင်တွေ လုပ်တဲ့အခါ သူတို့လည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပိုရရှိကြပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားတွေ ရှိလာကာ လူသားဆန်မှုတွေကို ပြန်လည် ရရှိလာနိုင်တယ်လေ"

"တကယ်တော့... ယင်နဲ့ ယန် ခွဲခြားထားတယ်ဆိုတာ သဘာဝတရားရဲ့ စီမံမှုပဲ၊ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ရှိမှာပေါ့"

"ငရဲဘုံက လာတဲ့အရာတွေရဲ့ အေးစက်ပြီး လေးလံတဲ့ သဘာဝက လူတွေရဲ့ စရိုက်ကိုတောင် ပုံပျက်သွားစေနိုင်တယ်၊ မုန်းတီးမှုတွေ၊ အာဃာတတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ယန်လောကမှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေနဲ့ ရှင်သန်နေတဲ့ အရာတွေအပေါ် မနာလိုမှု၊ တမ်းတမှုနဲ့ ဖျက်ဆီးလိုတဲ့ ဆန္ဒတွေ ကိန်းအောင်းနေတတ်တယ်"

"ယန်လောကက ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ အဲ့ဒီအရာတွေနဲ့ အလွန်အကျွံ မပတ်သက်သင့်ဘူး"

"ဒါမှမဟုတ်ရင် မကောင်းတဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်တွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ"

ဟွာကူးကျိက နင်းကျော့အတွက် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့ကမူ သူမ စကားကို အလေးအနက် မထားဘဲ ထိုကိစ္စကိုသာ ဆက်၍ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ့ရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေနဲ့ ဟွာကူးကျိရဲ့ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်အပေါ် သုံးသပ်ချက်တွေကြောင့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုလုံးက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။

"တကယ့် အမှန်တရားက ဘာလဲ"

"ဘယ်နေရာမှာ ထူးဆန်းနေတာလဲ"

"ဟွာကူးကျိက တကယ်ပဲ မှားနေတာလား၊ သူမနဲ့ လင်ဟုကျိုက လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတာပဲ..."

"မဟုတ်ဘူး... ဒါမှမဟုတ် သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက မှန်နေတာလား"

နင်းကျော့က တွေးတောရင်း အနည်းငယ် စိတ်လွင့်သွားမိသည်။

ဟွာကူးကျိက သခင်လေးနင်းကျော့၏ မျက်နှာကို အနီးကပ် ကြည့်နေရင်း သူမဘာသာ ရင်ခုန်စွာဖြင့် တွေးနေမိသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သခင်လေးနင်းကျော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားနေတဲ့ ပုံစံလေးက တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ"

"သူ့ခေါင်းလေးကို ကျွန်မရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး အားရပါးရ ပွတ်သပ်ပေးချင်လိုက်တာ"

ဟွာကူးကျိ၏ ခံစားချက်များက ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် နင်းကျော့မှာ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်း ပညာရပ်မှတစ်ဆင့် ထိုခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားလေသည်။

နင်းကျော့ : ...

သူက ဟွာကူးကျိကို အမြန်ပင် ပြန်ခိုင်းလိုက်တော့သည်။

"ကျွန်မကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီ၊ သခင်လေးနင်းကျော့က ကျွန်မကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီ"

နင်းကျော့၏ ဂူဗိမာန်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဟွာကူးကျိမှာ ရင်ခုန်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း နီမြန်းနေလေတော့သည်။

နင်းကျော့မှာမူ ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက် ဆက်၍ စဉ်းစားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အခုလို မြူထူတွေ ဆိုင်းနေတဲ့ အချိန်မှာတော့ အကြီးအကဲရဲ့ ဆွေးနွေးမှု ရလဒ်တွေကို စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အပင်ခန်းမမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို နင်းကျိုဖန်က ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာက နင်းကျော့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေပြီး တော်တော်လေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိစေသည်။

မကြာမီတွင် နင်းကျိုဖန်က သူ့ထံသို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး ဆက်လက်ဆွေးနွေးနေသည့် အခြေအနေများကို အသိပေးလေသည်။

သတင်းကောင်းနှင့် သတင်းဆိုး နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်နေသည်။

သတင်းကောင်းမှာ လင်းပုဖန်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို လက်ခံယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအပင်ကို ကောင်းမွန်စွာ ကုသပေးနိုင်သော်လည်း တော်တော်လေး အားထုတ်ကြိုးပမ်းရမည်ဟု ဆိုသည်။

အပင်ကို ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာယူရမည့်အပြင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာလည်း လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအများစုမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်နေသဖြင့် နင်းကျိုဖန်က သူ၏ မြေကမ္ဘာမီးလျှံကို စရန်ငွေအဖြစ် လင်းပုဖန်ထံ ချက်ချင်း ပေးအပ်လိုက်ရသည်။

သတင်းဆိုးမှာမူ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ဖော်စပ်နည်းနှင့် ပတ်သက်၍ လင်းပုဖန်က ထိုအရာကို လုံးဝညှိနှိုင်း၍ မရကြောင်းနှင့် ရောင်းချမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့နှင့် သတင်းအချက်အလက်များ ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင် ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်က နင်းကျော့အတွက် အကျိုးမရှိတော့ကြောင်း နင်းကျိုဖန်က သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဆွေးနွေးမှု အခြေအနေက တင်းမာနေတာကြောင့် ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကိုပဲ အရင်ဆုံး အာရုံစိုက်တာက ပိုပြီး ပညာရှိရာ ရောက်လိမ့်မယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်လင်းပုဖန်ကလည်း ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကို ရချင်ပုံရတယ်၊ သူ့ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အသုံးပြုခွင့် ရချင်နေတာပေါ့၊ ဒါတွေအားလုံးက ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့အပေါ်မှာ မူတည်နေတာပဲ"

"ဒါက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်က မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်ရဲ့ တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းဆီက ရထားတဲ့ လက်ဆောင်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်"

နင်းကျိုဖန်က ထိုသို့ အကြံပြုလိုက်သည်။

သူဆိုလိုသည့် အချက်မှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ အဓိကအားဖြင့် အချက်နှစ်ချက် ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ ထိုသို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို သဘောတူလိုက်ခြင်းဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စုအပေါ် ကျရောက်နေသည့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဖိအားများကို များစွာ လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူသို့ အသုံးပြုခွင့် အချို့ ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် နှစ်ဖက်အကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာ နက်ရှိုင်းစေကာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို တည်မြဲစေမည် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ နင်းကျိုဖန်၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ခံကျင့်သုံးလိုက်လေသည်။

သူက ဟွာကူးကျိ၏ မှတ်ချက်များကိုလည်း နင်းကျိုဖန်အား ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

ဒါက နင်းကျိုဖန်ကိုလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ထိုကိစ္စကို အချင်းချင်း ထင်ကြေးပေး ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့် ရလဒ်မှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

"ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်က သေးငယ်တဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ၊ အများကြီး တွေးနေတာက အကျိုးမရှိဘူး၊ အရေးကြီးတဲ့ အရာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ" ဟု နင်းကျိုဖန်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့က သက်ပြင်းချကာ မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရလေသည်။

သူက အပြင်ပန်းတွင် သဘောတူလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုကိစ္စကို လက်မလွှတ်နိုင်သေးချေ။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်က အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပင်ကိုယ်သိစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ဆိုတာ သူ မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုပဲ၊ အဲ့ဒီထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အမှန်တရားက တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေလိမ့်မယ်။

ထိုညတွင် နင်းကျော့မှာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လှည့်ကာ အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူက စွန်းလင်ထုံကို တည်ကြည်စွာဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။

"အကို... ကိုယ်တိုင် သွားပို့ပေးရမယ့် အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ စာတစ်စောင် ရှိတယ်"

သူသည် စွန်းလင်ထုံအား ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်မှ ဝေးရာသို့ တိတ်တဆိတ် မောင်းနှင်ခိုင်းပြီးနောက် တမ်းတခြင်းပြည်၏ စာပို့စခန်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် မြို့တော်သို့ စာပို့ခိုင်းလိုက်သည်။

မှန်ပါသည်၊ ထိုစာမှာ ကျူးရွှမ်းကျိထံသို့ ပေးပို့မည့် စာပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိအနေဖြင့် ဒီစာကို လက်ခံရရှိတဲ့အခါ တော်တော်လေး အံ့သြသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်၏။

နင်းကျော့က သူ့ဆီကို ဒုတိယမြောက်စာကို ဒီလောက်အမြန် ပို့လိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားမှာ မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ နင်းကျော့ကိုယ်တိုင်လည်း ကျူးရွှမ်းကျိဆီကို ဒီလောက်အမြန် စာထပ်ရေးဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

စွန်းလင်ထုံက ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် မောင်းနှင်လာပြီး နင်းကျော့က အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် သူသည် နန်းတွင်း ဝိုင်အဟောင်းကို ယူဆောင်ကာ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

"အကိုလင်ဟု... ကျွန်တော် ပြန်လာပြီ"

နင်းကျော့က ဝိုင်အိုးကို ပိုက်ကာ စိတ်တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်ဟုကျိုကလည်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "လာပါ... ဝင်ခဲ့ပါ" ဟု ဖိတ်ခေါ်လေသည်။

"ညီလေး... ဒီတစ်ခါရော ဘယ်လို ဝိုင်ကောင်းမျိုး ယူလာခဲ့တာလဲ"

လင်ဟုကျိုက နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကြည့်သော်လည်း ဝိုင်နံ့ကို မရရှိချေ။ အကြောင်းမှာ ကျူးရွှမ်းကျိက နန်းတွင်း ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ယူလာပေးသည့် ဝိုင်မှာ အလွန် လက်ရာမြောက်သည့် ဝိုင်အိုးဖြင့် ထည့်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝိုင်ရနံ့မှာ အပြင်သို့ တစ်စက်မျှ မထွက်ဘဲ အိုးထဲတွင်သာ လုံခြုံစွာ ရှိနေလေသည်။

နင်းကျော့က လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပင် ဂူထဲသို့ ဝင်ကာ ကျောက်စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ဝိုင်အိုးကို ချလိုက်သည်။

သူက ဝိုင်အိုးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး "အကိုလင်ဟု... ခဏလောက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားအောင် ထားပါရစေဦး၊ ဒါက ဘာဝိုင်လဲဆိုတာ အိုးကို ဖွင့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"

"ဝိုင်သောက်တဲ့ ခွက်တွေ ဘယ်မှာလဲ"

အခန်း (၄၂၈)- မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူအတွင်းသို့ အတူတကွ လေ့လာခြင်း

လင်ဟုကျိုမှာ နင်းကျော့၏ အတားအဆီးမဲ့သော စိတ်အားထက်သန်မှုကို အလွန်ပင် နှစ်သက်မိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမိုတိုးပွားလာချေသည်။ သူသည် ကျောက်ခွက်များကို ထုတ်ယူကာ တစ်ယောက်တစ်ခွက်စီ ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ကမန်းကတန်း ထိုင်ချလိုက်ရင်း "လာပြီဟေ့၊ လာပြီ" ဟု သူက ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လေသည်။

လင်ဟုကျို၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံကို မြင်လျှင် နင်းကျော့မှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကြည်နူးမိရုံသာ ရှိတော့သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နင်းကျော့ လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းစဉ်ကလည်း လင်ဟုကျိုမှာ ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ယခုလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

နင်းကျော့သည် ကျူးရွှမ်းကျိ ပေးပို့သော စာထဲမှ သင်ကြားပေးထားသည့် အိုးဖွင့်လက်ကွက်ကို အသုံးပြုကာ ရွှံ့စေးချိပ်ပိတ်ကို အောင်မြင်စွာ ခွာလိုက်လေသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ဝိုင်၏ ရနံ့မှာ လွင့်ပျံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂူတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ရနံ့ကို ရရချင်းမှာပင် လင်ဟုကျိုက "ဟင်... ဒါ ငါတို့ တမ်းတခြင်းပြည်ရဲ့ နန်းတွင်းဝိုင်များလား" ဟု လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ကာ "အလိုလေး... ဒါက နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ နန်းတွင်း လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်ပဲ၊ တွေ့ရခဲလှတဲ့ အမျိုးအစားပါလား"

"ညီလေး... ဒါကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ။ ငါ တခြားလူတွေကို အခါခါ ဝယ်ခိုင်းဖူးပါတယ်။ နန်းတွင်း ဝိညာဉ်ဝိုင်တွေကို ဈေးကွက်ထဲမှာ အများကြီး တွေ့နိုင်ပေမဲ့ ဒီလို နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ အမျိုးအစားကိုတော့ ရဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတာပါ"

"ညီလေးရဲ့ ကံထူးမှုကြောင့်ပဲ၊ ငါတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ့်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သောက်ရတော့မှာပဲ၊ ဟားဟားဟား"

နင်းကျော့က ပြုံးလိုက်ပြီး မိမိအတွက်ရော လင်ဟုကျိုအတွက်ပါ ဝိုင်ကို ခွက်အပြည့် လောင်းထည့်ပေးလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခွက်ချင်းတိုက်ကာ ဝိုင်ကို စတင်သောက်သုံးကြလေသည်။

ကျောက်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်မှာ ပတ္တမြားနီရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပကြည်လင်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သူတို့၏ မျက်နှာရိပ်များကို ထင်ဟပ်စေသည်။

ရနံ့ကို အသာအယာ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဝိုင်နံ့မှာ ပဲနီလေး၏ သင်းပျံ့သော ရနံ့နှင့် ရောယှက်ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း စွဲငြိဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။

ပထမဆုံး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်နှင့် ဝိုင်မှာ နူးညံ့ချောမွေ့လှပြီး နွေဦးနေရောင်ခြည်ကို ပထမဆုံး ထိတွေ့ရသကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

ပဲနီလေး၏ သိပ်မပြင်းသော အချိုဓာတ်သည် လျှာဖျားပေါ်တွင် အရည်ပျော်သွားကာ ခံစားချက်များကို သယ်ဆောင်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးအရသာတွင်မူ ခါးသက်သက် အရသာလေးကို ပေးစွမ်းလေသည်။

ယင်းမှာ ရင်ထဲတွင် လေးလံစွာ ကိန်းအောင်းနေသည့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စုဝေးနေသော လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ပြေပျောက်မသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ အရသာကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားနေကြလေသည်။

အတန်ကြာမှ လင်ဟုကျိုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး "နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ နန်းတွင်းဝိုင်ကတော့ တကယ်ကို နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ကောင်းပါပေတယ်။ အရသာက သောက်ရတာ နူးညံ့ပြီး ပဲနီလေးရဲ့ အချိုဓာတ်နဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာရဲ့ ရင့်ကျက်တဲ့ ရနံ့တို့ ရောယှက်နေတယ်။ လွမ်းဆွတ်မှုရဲ့ အနှစ်သာရက ဖမ်းဆုပ်ရခက်ပေမဲ့ သေချာ မြည်းစမ်းကြည့်ရင် ပိုပြီးတော့ နက်ရှိုင်းလာသလိုပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

"နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကြာသွားပေမဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုကတော့ ကျန်ရှိနေတုန်းပဲ..." နင်းကျော့ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "နှစ်တွေ ကြာလေလေ လွမ်းဆွတ်မှုက ပိုပြီး နက်ရှိုင်းလေလေပဲ။ ကောင်းတဲ့ဝိုင်၊ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ဝိုင်ပဲ"

မကြာသေးမီက နင်းကျော့သည် ဝိုင်သုံးမျိုးကို မြည်းစမ်းခဲ့ရ၏။

ယင်းတို့မှာ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်၊ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင် နှင့် လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ရှေ့နှစ်မျိုးထဲမှ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့်အတူ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ဆောင်ယူလာနိုင်သဖြင့် လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။

လင်ဟုကျိုမှာ ယင်းမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့၏။ ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်မှာမူ အစစ်ဖြစ်စေ အတုဖြစ်စေ ယင်နှင့်ယန်ကြားမှ ဆက်သွယ်မှုကို ဖန်တီးပေးကာ ဘိုးဘေးတို့၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိစေနိုင်သည်။

ဤဝိုင်နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ပြင်းထန်သော အစွမ်းသတ္တိများ ရှိကြသည်။

သို့သော် လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်မှာမူ ရှေ့နှစ်မျိုးနှင့် မတူပေ။

ယင်းမှာ လွမ်းဆွတ်မှု၏ အရသာကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့် လူသုံးကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိုင်မျိုးမှာ ထိန်းသိမ်းရ ခက်ခဲလှပေသည်။

အကြောင်းမူကား လွမ်းဆွတ်တမ်းတသည့် ခံစားချက်မှာ အချိန်အကြာကြီး တည်မြဲရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ လွမ်းဆွတ်နိုင်ပါမည်နည်း။ တစ်နှစ်လား၊ နှစ်နှစ်လား။ ဆယ်နှစ်လား၊ သို့မဟုတ် အနှစ်နှစ်ဆယ်လား။

လူ့နှလုံးသားမှာ ပြောင်းလဲလွယ်လှပြီး ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာ မေ့လျော့တတ်ကြသည်။ အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ခံစားချက်အားလုံးမှာ ပျက်ပြယ်သွားနိုင်ပေသည်။

ခံစားချက်တစ်ခုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ ခက်ခဲလှရာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအထိ ထိန်းသိမ်းရန်မှာ ပို၍ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

အကြောင်းမူကား သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်ကဲ့သို့သော သံယောဇဉ်မျိုးကမှ လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားတွင် တစ်သက်လုံး ကိန်းအောင်းနေနိုင်ပါမည်နည်း။

တစ်ခါက တမ်းတခြင်းပြည်၏ ဘုရင်မကြီးသည် ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ယနေ့တိုင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သော လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်ကို သူမကိုယ်တိုင် စီမံပြီး ချက်လုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူမသည် ထိုဝိုင်ကို တစ်စုံတစ်ဦးအား ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ဤကောင်းမြတ်လှသော ဝိုင်မှာ ဝိုင်ချက်ရာ မြေအောက်ခန်းထဲမှ ဘယ်သောအခါမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်ကို ပြုလုပ်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။ ယင်းကို ချက်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးတစ်ဦးတွင် ပြင်းထန်သော လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု ခံစားချက်ရှိရန် လိုအပ်၏။

လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထိုဝိုင်အတွင်းရှိ လွမ်းဆွတ်မှု ခံစားချက်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်မြဲနေရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဈေးကွက်အတွင်း နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိသော လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်ကို တွေ့ရခဲလှခြင်း ဖြစ်၏။ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ကြာသွားသည်နှင့် ဝိုင်မှာ ပျက်စီးသွားတတ်ပြီး သောက်သုံး၍ မရတော့ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ နင်းကျော့နှင့် လင်ဟုကျိုတို့မှာ ဤဝိုင်ကို သောက်သုံးနိုင်မည့် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ခဏတာမျှ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု ခံစားချက်များအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေကြပြီး ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

နင်းကျော့၏ အတွေးများမှာ သူ၏ မိခင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခုအခါ စက်မှုရုပ်သေးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေသော မိခင်မှာ သူ၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသော်လည်း ဝေးကွာနေဆဲဟု ခံစားနေရ၏။

ဒုတိယမြောက် ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေမှာလည်း အလှမ်းဝေးလွန်းပြီး ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ ထိုလှေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ခိုင်မာသော နည်းလမ်းကို နင်းကျော့ ရှာမတွေ့သေးပေ။

လင်ဟုကျိုမှာမူ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးဖြစ်သူ လင်းရှန်းရှန်းအကြောင်းကို တွေးနေမိသည်။

လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်၏ အရသာမှာ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း ပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ့နှလုံးသားကို ချည်နှောင်ထားသည့် ကြိုးများကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လင်းပုဖန်၏ မွေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လင်းရှန်းရှန်း၏ ကြီးပြင်းလာမှုကို တဆင့်ချင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။

လင်းရှန်းရှန်းနှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် ချိုမြိန်သော်လည်း ခဏတာသာ ဖြစ်သော အချိန်များမှာ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့် အနည်အနှစ်များကဲ့သို့ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာဝိုင်သည် လင်ဟုကျို၏ လွမ်းဆွတ်မှု တစ်ခုချင်းစီကို ဝိုင်စက်ကလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားကို တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လျှံစေတော့သည်။

"ဘဝဆိုတာ ဝိုင်တစ်ခွက်လိုပဲ၊ လွမ်းဆွတ်မှုကတော့ သီချင်းတစ်ပုဒ်လိုပါပဲလား" ဟု လင်ဟုကျိုက လွမ်းဆွတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး "တချို့ လွမ်းဆွတ်မှုတွေက အချိန်တွေ ကြာလာရင် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပေမဲ့ တချို့ လွမ်းဆွတ်မှုတွေကတော့ ပိုပြီး ရင့်ကျက်လာတတ်တယ်"

ယခုအကြိမ် ဝိုင်သောက်ကြသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့် အလွန်ပင် ကွဲပြားလှပေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအကြိမ်မှာမူ ခံစားချက်များ နက်ရှိုင်းနေ၏။

ဝိုင်သုံးခွက် သောက်ပြီးချိန်တွင် နင်းကျော့က သူ၏ အခြေအနေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်လေသည်။ "အကိုလင်ဟု... ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ကို ထပ်သောက်ခဲ့ပေမဲ့ ဘိုးဘေးတွေဆီက လမ်းညွှန်မှု မရခဲ့ဘူး"

လင်ဟုကျိုက နင်းကျော့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ" ဟု အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ထားရမှာက ဒီလိုဝိုင်မျိုးကို သောက်တာက အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကိုပဲ ပေးတာပါ။ ငရဲဘုံမှာ ရှိနေတဲ့ ပညာရှိတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးမျိုးပေါ့"

"အချိန်တစ်ခုမှာ ငရဲဘုံက ပညာရှိတစ်ဦးက ဆန္ဒရှိမယ်၊ အားလပ်နေမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ ငါ့အပေါ်မှာ စေတနာရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အသိပညာတွေကို လမ်းညွှန်ပေးကောင်း ပေးပါလိမ့်မယ်"

"ငါကိုယ်တိုင်လည်း ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်ကို သောက်တဲ့အခါ အများအားဖြင့်တော့ ဘာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် ဖမ်းဆုပ်ရခက်တဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောသံလောက်ပဲ ကြားရတတ်ပြီး နားလည်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ငါကတော့ ငါ့ရဲ့ မူလပါရမီကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီအသံတွေထဲကနေ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ရအောင် ယူရတာပေါ့"

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ပွင့်ထွက်လာခဲ့တာမျိုးက ပုံမှန်မဟုတ်ပါဘူး"

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူသည် လင်ဟုကျိုကို အတန်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

လင်ဟုကျိုသည် နင်းကျော့၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး "ညီလေး... ပြောစရာရှိရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောစမ်းပါ" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးမပြုဘဲ ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ဖြင့် လင်ဟုကျို၏ နှလုံးသားအတွင်းပိုင်းကို ခံစား၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သက်တမ်းရှိသော ဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် လူ့သဘာဝကို နားလည်မှုအရ လင်ဟုကျို၏ ရိုးသားမှုကို သူ ယုံကြည်နေမိသည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိသည်များကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ပြောလိုက်တော့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ဘိုးဘေးအား ဝိုင်ချက်နည်းကို တောင်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း လင်းပုဖန်က အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုခဲ့ကြောင်းကို ပြောပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ဝိုင်ကို ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးအား မြည်းစမ်းခိုင်းပြီး ဝိုင်ချက်နည်းကို ရှာဖွေခိုင်းခဲ့ရာတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ပြောပြလိုက်သည်။

လင်ဟုကျိုမှာ ယင်းကို ကြားလျှင် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "မင်း ပြောချင်တာက ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်က အတုကြီးလား။ ငရဲဘုံက ပညာရှိတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်း မရှိဘူးပေါ့"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

လင်ဟုကျိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒါက ငါ့ဆရာကိုယ်တိုင် ငါ့လက်ထဲကို ထည့်ပေးခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့လည်း သူက အလေးအနက် မှာထားတာလေ" ဟု အပြတ်အသတ် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် လင်ဟုကျိုမှာ အနည်းငယ် နေရခက်သွားပုံ ရလေသည်။

သူ၏ စရိုက်မှာ အေးအေးဆေးဆေးနှင့် လွတ်လပ်စွာ နေတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ခံစားချက်များ သို့မဟုတ် ဆန္ဒများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသည့်အခါ သူ ရရှိထားသည့် ညွှန်ကြားချက်များကို မေ့လျော့သွားတတ်ပေသည်။

ငရဲဘုံ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ ဝိုင်မှာ အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

သူ့ဆရာက ယင်းကို လျှို့ဝှက်ထားရန် အလေးအနက် မှာကြားထားသော်လည်း လင်ဟုကျိုအဖို့မူ ထိုဝိုင်မှာ သူ၏ မူလပါရမီ ရှိသော်ငြားလည်း သူ့အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသလောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် တန်ဖိုး သိပ်မရှိဟု ထင်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နင်းကျော့ကို သဘောကျသွားသည်နှင့် ထိုဝိုင်ကို ထုတ်ယူကာ နင်းကျော့အား စိတ်ကြိုက် သောက်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ဟုကျိုက လင်းပုဖန်အပေါ်တွင် အလွန်ပင် ယုံကြည်နေသည်ကို မြင်လျှင် နင်းကျော့က "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အကိုကြီး ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အကြီးအကဲလင်းပုဖန်က အကိုကြီးအတွက် ဒီဝိုင်ချက်နည်းကို ဖန်တီးပေးဖို့ စားဖိုမှူးကောင်းတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေပေးခဲ့တာပါ"

"ဒီလိုပြောရတာ အားနာပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရဲရင့်တဲ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အကြီးအကဲလင်းပုဖန်ကိုယ်တိုင်လည်း လိမ်ညာခံထားရတာများလား။ သူက ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးမှ မဟုတ်တာ။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာ တစ်ရာထဲမှာမှ ဝိညာဉ်အပင်တွေ၊ ကုသခြင်းတွေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွေမှာ သူက ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေပေမဲ့ တခြား နယ်ပယ်တွေမှာတော့ လိုအပ်ချက် ရှိကောင်း ရှိနိုင်တာပဲလေ"

"နယ်ပယ်တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုကြားမှာ တောင်တန်းကြီးတွေလို ခြားနားချက်တွေ ရှိတတ်တာမို့ လိမ်ညာခံရနိုင်တဲ့ အလားအလာကတော့ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

လင်ဟုကျိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တာပေါ့"

သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီလိုက်ကာ "ညီလေး... ဒီအကြောင်းကို ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ သင့်တော်တဲ့နေ့ကျရင် ဆရာ့ကို ဒီအကြောင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်"

သို့သော် နင်းကျော့က လက်ကို မြှောက်ကာ တားလိုက်ပြီး "အကိုလင်ဟု... ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်လေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒါက ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာပါ..."

နင်းကျော့၏ ပြောစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လင်ဟုကျိုမှာ ချက်ချင်းပင် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း ပြောချင်တာကို ငါ နားလည်ပြီ ညီလေး။ ဒီနေရာမှာ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ မင်း ဆိုလိုတာ မဟုတ်လား"

သူသည် တောင်ဂူကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

"မှန်တာပေါ့" နင်းကျော့က လက်ခုပ်တီးကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ရှေးဟောင်း တောင်တန်းနှင့် ယနေ့ခေတ် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ... ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်က ဒီမှာ ကွယ်လွန်ခဲ့တာပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုများ ချန်ထားခဲ့မလား။ အပြင်လောကကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အထိပေါ့"

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး ဝိုင်ရှိန်တွေ ပြေသွားချိန်မှာ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်အောက်မှာ သူ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တစ်ခါ ထပ်ရခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓာတ်ငါးပါး နယ်ပယ်ကလည်း ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်သွားခဲ့တယ်"

"ဒါတွေက ပုံမှန်တော့ မဟုတ်ဘူး"

လင်ဟုကျိုသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ"

"ငါကတော့ ဆရာ့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပေးမှုကို ခံရပြီး ဒီမှာ အကျဉ်းချခံထားရတာ။ ဒီနေရာက ထူးထူးခြားခြား မရှိဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ ညီလေး ထောက်ပြလိုက်တော့မှ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေသလို ခံစားလာရပြီ"

"စိတ်လှုပ်ရှားနေတုန်းမှာပဲ ငါတို့နှစ်ယောက် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲကို အတူတူ လေ့လာကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား။

ငါကလည်း ဒီမှာ အစောင့်အဖြစ် တာဝန်ကျနေတာဆိုတော့ အခွင့်အရေးပဲပေါ့"

နင်းကျော့မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး "ဒါက ကျွန်တော် လိုလားနေပေမဲ့ မတောင်းဆိုရဲတဲ့ အရာပါပဲ။ ကြွပါ အကိုကြီး" ဟု ဆိုလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဘေးချင်းယှဉ်ကာ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

ဂူအတွင်းမှာ မှောင်မည်းနေပြီး သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကျောက်လှေကားများမှာ စိုစွတ်ကာ ချောကျိနေသည်။ ကျောက်နံရံများမှ ရေစက်ကျသံများမှာလည်း ဂူကြီးတွင် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်များကို တိုးတိုးလေး ပြောပြနေသည့်အလား ခံစားရစေသည်။

နင်းကျော့နှင့် လင်ဟုကျိုတို့မှာ လက်ကွက်တစ်ခုစီကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရှေ့ရှိ လမ်းကို လင်းထိန်စေရန် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။

တဆင့်ချင်း ဆင်းသွားလေလေ လေထုမှာ ပို၍ လေးလံလာလေလေ ဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသံပို့စနစ်ကို အသုံးပြုကာ ဆက်သွယ်နေကြသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော ဂူကြီးအတွင်း သူတို့၏ ခြေသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျောက်လှေကားများကဲ့သို့သော လူလုပ် အမှတ်အသားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။

အမှောင်ထုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ထွန်းညှိထားသော အလင်းတန်းများမှာလည်း သိသိသာသာပင် မှေးမှိန်လာတော့သည်။

ဂူအတွင်းရှိ လမ်းမှာ ပို၍ မတ်စောက်လာပြီး အချို့နေရာများတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဘေးတိုက် တိုးဝင်မှသာလျှင် ရှေ့သို့ ဆက်သွားနိုင်တော့သည်။

နင်းကျော့သည် သူကိုယ်တိုင် မြေအောက်အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသက်နေရသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားနေရ၏။

သူသည် ရေစီးသံကို စတင်ကြားလိုက်ရသည်။

ယင်းမှာ ကျောက်နံရံများမှ ကျလာသော ရေစက်သံမျိုး မဟုတ်ဘဲ စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်း၏ အသံမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

လင်ဟုကျိုမှာ ထိုလမ်းကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့် လမ်းခွဲများ တွေ့သည့်အခါတိုင်း နင်းကျော့အား မည်သည့်လမ်းမှာ လမ်းပိတ် ဖြစ်သည်ကို အသိပေးလေသည်။

"တစ်ခါတလေ အကျဉ်းချခံထားရလို့ ပျင်းလာတဲ့အခါ ငါလည်း ဒီမြေအောက်အတွင်းပိုင်းကို တစ်ယောက်တည်း လေ့လာဖူးပါတယ်"

"ညီလေးကို အားနာပေမဲ့ ငါကတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို သတ်ခွင့်ရဖို့ ခဏခဏ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။ အဲဒါမှ ငါ့ရဲ့ ပျင်းရိမှုတွေ ပြေပျောက်ပြီး ဆရာက ငါ့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို လျှော့ပေးမှာ မဟုတ်လား"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို အကြိမ်တိုင်းမှာ ငါက လက်ဗလာနဲ့ပဲ ပြန်လာရတာပါပဲ"

"မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ သားရဲလှိုင်းတွေတောင် ဒီမိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲမှာ ပေါ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်းမှာတော့ အားလုံးက ငြိမ်သက်နေခဲ့တာပါ"

"အကြီးမားဆုံး ဆူပူမှုကတော့ မင်းတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုတွေ မြေအောက်မြစ်အတိုင်း ငါတို့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ဝင်လာခဲ့တာပါပဲ" ဟု လင်ဟုကျိုက အသံပို့စနစ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့က ပြုံးလျက်ပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းတက်ရင်း စကားများ ဆက်လက် ဖလှယ်နေကြလေသည်။

လမ်းချိုးတစ်ခုကို ချိုးလိုက်ပြီးနောက် နင်းကျော့၏ အမြင်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွားတော့သည်။

သူတို့သည် ကြီးမားလှသော မြေအောက်ဂူကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်၏။

ထိုဂူ၏ အမိုးမှာ ကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ မြင့်မားလှပြီး ကြယ်ပွင့်များအလား တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဂူတစ်ခုလုံးကို အိပ်မက်ကဲ့သို့ လှပစေသည်။

နံရံများတွင်လည်း ရေခဲချောင်းများအလား တွဲလောင်းကျနေသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများမှာ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားခြင်းကြားတွင် မှိန်ပျပျ အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

နင်းကျော့မှာ ဤကဲ့သို့သော လှပသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိတော့သည်။

လင်ဟုကျိုမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း နင်းကျော့အတွက် အချိန်ပေးသည့်အနေဖြင့် ခဏတာ ရပ်စောင့်ပေးလေသည်။

"ဒီနေရာကို ကျော်သွားရင်တော့ သက်ရှိတွေရဲ့ အမှတ်အသားတွေကို ပိုတွေ့လာရလိမ့်မယ်"

"လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာလောက် လမ်းဆက်လျှောက်ရင် မြေအောက်မြစ်ရဲ့ ဘေးကို ရောက်လိမ့်မယ်။ မြေအောက်အနက်ကြီးထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေတာကို မင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မလား"

"ဟားဟား၊ အဲဒါကတော့ တကယ့်ကို မြင်ရခဲတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ"

လင်ဟုကျိုမှာ နင်းကျော့၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်မမှန်ကို သက်သေပြရန်ထက် နင်းကျော့အား လိုက်လံပြသနိုင်သည်ကိုပင် ကျေနပ်နေပုံ ရလေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်မူ နင်းကျော့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အကြောင်းမူကား နင်းကျော့သည် အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်ဟု ထင်မှတ်မိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုအသံမှာ သူနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးလှသော ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်၏ အသံပင် ဖြစ်ပေသည်။ "ကလေးလေး... မင်း ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ဒီအောက်အထိ ဆင်းလာတာလား။ ဟားဟား၊ ဟိုက ကျောက်စက်ပန်းဆွဲကို ကြည့်စမ်း၊ သေသေချာချာ လေ့လာကြည့်။ အဲဒါက ဝင်ပေါက်ပဲ"