အခန်း (၄၃၁-၄၃၂)

အခန်း (၄၃၁) လင်းပုဖန် စိတ်အေးသွားစေရန် နင်းကျော့ ကူညီပေးခြင်း

“ဂိုဏ်းချုပ်လင်း... ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရတာလဲဗျ” နင်းကျိုဖန်သည် အလွန်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရချေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် လင်းပုဖန်သည် အကြီးအကဲယွမ်ကို တက်ကြွစွာ ကုသပေးနေခဲ့ပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြရာ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် သင့်မြတ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်။

လင်းပုဖန်၏ မျက်နှာပေးမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ နင်းကျိုဖန်အပေါ် အလွန်ပင် ခက်ထန်သွားပြီး အပြစ်တင်သည့် လေသံဖြင့် မည်းမှောင်စွာ ပြောဆိုလာတော့သည်။

အမှန်တကယ် ဘာများ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သနည်း။

လင်းပုဖန်သည် နင်းကျိုဖန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လက်ခုပ်တီး၍ သက်ပြင်းချရင်း “အထင်ကြီးစရာပဲ... တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ” ဟု ဆိုလာ၏။

“တာအိုကျင့်ကြံဖော်နင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက တကယ့်ကို ကျွန်တော့်ကို အံ့ဩစေခဲ့တာပဲ”

“စဉ်းစားကြည့်စမ်း... ငါ လင်းပုဖန်ဟာ နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူ့ဆီကမှ ဒီလောက်အထိ သဘာဝကျပြီး အပြစ်ဆိုစရာမရှိတဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကို မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး”

“ကံမကောင်းတာက အလင်းဆောင်မှန်ကို လုယူဖို့ မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါ ရိပ်မိသွားတာပဲ”

“ကံကောင်းမယ်လို့ မတွေးနဲ့တော့... မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် နင်းကျော့ဟာ သူ့နားမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ စက်မှုနဂါး ရှိနေပေမဲ့လည်း အစီအရင်ထဲက အစီအရင်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီး ပြန်သွားခဲ့ရပြီ”

နင်းကျိုဖန်က “ဟင်” ဟု အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားသည်။

“နေဦး... နေဦး”

“အလင်းဆောင်မှန်ဆိုတာက ဘာလဲ... နင်းကျော့လား... အဲဒီကောင်လေး အခု ဘာပြဿနာတွေ ထပ်ရှာပြန်ပြီလဲ”

“ဂိုဏ်းချုပ်လင်း... ကျွန်တော့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက ရိုးသားပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လို အကြံအစည်မျိုးပဲ ရှိရှိ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ခင်ဗျားတို့လက်ထဲမှာ မထားခဲ့ဘူး မဟုတ်လား”

နင်းကျိုဖန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြရင်း “ကြည့်ပါဦး... အကြီးအကဲယွမ်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကျွန်တော် ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရသားပဲ... ဘာလို့ မလိုအပ်ဘဲ ကိစ္စတွေကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ရမှာလဲဗျ” ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းပုဖန်မှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်လျက် နင်းကျိုဖန်ကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်ကာ “မင်း တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်က ခေါင်းခါပြပြီး ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် “ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်သွားလဲ မသိပါဘူး” ဟု ဆို၏။

လင်းပုဖန်က လက်ညှိုးကို နင်းကျိုဖန်၏ နှာခေါင်းနားသို့ ထိုးကာ “မင်းက နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး ဘာမှ မသိဘူးလား” ဟု မေးပြန်သည်။

နင်းကျိုဖန်၏ မျက်လုံးများလည်း လှုပ်ခတ်သွားကာ “ဂိုဏ်းချုပ်လင်း... ခင်ဗျား မသိတာက နင်းကျော့ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက အလွန် ကောက်ကျစ်တာ။ သူ တစ်ခုခု ပြဿနာရှာပြန်ပြီ ထင်တယ်... ကျွန်တော် သိသားပဲ... သူ ကျွန်တော့်ကို ဒီကို ခေါ်လာကတည်းက တစ်ခုခု ကြံစည်ထားမှန်း သိပါတယ်” ဟု ညည်းညူလိုက်သည်။

“ဟူး... သူက အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေး မဟုတ်လား”

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် တကယ့်ကို စိတ်ညစ်ရပါတယ်။ သူက စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်လွန်းတယ်... ပြီးတော့လည်း မဆင်မခြင် လုပ်တတ်သေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းအပေါ် တစ်ခုခု စော်ကားမိတာရှိရင် သူ့ရဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူပြီး တောင်းပန်ပါတယ်”

“ဂိုဏ်းချုပ်လင်း... ကျွန်တော်တို့နဲ့ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကြာရှည်လှပြီဖြစ်သလို အမြဲတမ်းလည်း ကောင်းမွန်ခဲ့ပါတယ်။ နင်းမျိုးနွယ်စုဟာ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းကို ရန်လိုဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါဘူး... အမှန်တရားကို သိမြင်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်”

လင်းပုဖန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ “အခုမှ စကားတွေ ပြောနေတာက နောက်ကျသွားပြီ” ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။

“နင်းကျိုဖန်... အညံခံလိုက်စမ်း”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နင်းကျိုဖန်သည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာချေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏမှာပင် လင်းပုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို လုံးဝ နှိပ်ကွပ်လိုက်တော့သည်။

နင်းကျိုဖန်က သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ “ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက မြောက်ပိုင်းသား တစ်ယောက်ကို တိုက်ပွဲမဆင်ဘဲ အညံခံဖို့ ခိုင်းရဲတယ်ပေါ့... ဒါက တကယ့်ကို အနိုင်ကျင့်တာပဲ” ဟု ဆိုသည်။

လင်းပုဖန်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နင်းကျိုဖန်က လက်ကို မြှောက်ကာ တားလိုက်ပြီး “နင်းမျိုးနွယ်စုက ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းနဲ့ အမြဲတမ်း ခင်မင်ခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ဒီမဟာမိတ်ကို တရားဝင် ခိုင်မြဲအောင် လုပ်နိုင်ရင် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအထိ ကြာရှည်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ ခဏတာ နားလည်မှုလွဲတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားအောင် ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ” ဟု ဆက်ပြောလေသည်။

“ကျွန်တော် တကယ့်ကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး သတ္တိရှိတဲ့ နာမည်ကို ထိန်းသိမ်းချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအနေနဲ့ ကျွန်တော် မဆင်မခြင် မလုပ်နိုင်ဘူး”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူငယ်လေး နင်းကျော့က အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်လို့ ဒီပြဿနာတွေ ဖြစ်ရတာပါ။ အကယ်၍ ကျွန်တော်ကသာ အခု တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခြေအနေက ပိုပြီး ဆိုးမသွားပေဘူးလား”

“ဟူး... ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ခက်လှပါတယ်... ကျွန်တော့်ဘဝ ခရီးလမ်းကလည်း အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာက ကျွန်တော့်နှလုံးသားကို ဝမ်းနည်းစေပြီး စိတ်တည်ငြိမ်ဖို့ ခက်ခဲလှပါတယ်... အညံခံခြင်းကလွဲလို့ တခြား လမ်းမရှိဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိနေလို့ပါပဲ”

“တော်ပြီ... တော်ပြီ... ကျွန်တော် နင်းကျိုဖန်ဟာ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ချင်ပေမဲ့လည်း မျိုးနွယ်စုအတွက်၊ အများအကျိုးအတွက်၊ ပြီးတော့ အကြီးအကဲယွမ်အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ခေတ္တမျှ အရှုံးပေးလိုက်ပါမယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရင်က ခင်မင်မှုကို ထောက်ထားပြီး နင်းမျိုးနွယ်စုကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့နဲ့ အတိတ်က ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေကို သစ္စာမဖောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

လင်းပုဖန်မှာ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရပြန်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်ကို လှမ်းဖမ်းကာ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

နင်းကျိုဖန်သည် သူ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ခုခံမှု မပြုဘဲ အဖမ်းခံလိုက်ချေသည်။

လင်းပုဖန်သည် သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားကာ “မင်းက တကယ့်ကို အခြေအနေကို သိတတ်တဲ့သူပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့မျိုးနွယ်စုက နင်းကျော့ဟာ အလွန် ဉာဏ်များလွန်းပြီး ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားလို့ပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“အကယ်၍ မင်းသာ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နင်းကျော့ကို ဒီကို ခေါ်လာနိုင်ရင် ဒီနေ့ကိစ္စက အနည်းငယ် ပြေလည်သွားနိုင်တယ်”

နင်းကျိုဖန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာလို့ ကျွန်တော် အမြဲ ခံစားနေရတာပါ။ အခုပဲ အဲဒီကောင်လေး နင်းကျော့ကို ဒီကိုလာဖို့ သတင်းစကား ချက်ချင်း ပို့လိုက်ပါမယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

“ဒါ့အပြင် ဂိုဏ်းချုပ်လင်းကို ကျွန်တော် အလေးအနက် တောင်းဆိုချင်တာက... အကယ်၍ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒါမှမဟုတ် နင်းမျိုးနွယ်စုကို အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုရင် သေချာ စဉ်းစားပေးပါဦး”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုက မြောက်ပိုင်းဒေသကနေ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်မှာ အခြေခိုင်ပြီးသားပါ။ ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ ပင်မမျိုးနွယ်စုကနေ ခွဲထွက်လာပြီး အင်အားချဲ့ထွင်ခဲ့ရုံတင် မကဘူး... ကျူးမျိုးနွယ်ဝင် နန်းတွင်းသားတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကိုလည်း လျှို့ဝှက် ရရှိထားပြီးသား ဖြစ်တယ်”

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အရာရှိ ရာထူးတစ်ခုကို ရယူထားပြီး ကျူးမျိုးနွယ်ဝင် နန်းတွင်းသားတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ကတိပြုထားတာ ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတံဆိပ်နဲ့ တခြား သက်သေအထောက်အထားတွေကို ကျွန်တော် တင်ပြနိုင်ပါတယ်”

လင်းပုဖန်မှာ အံ့ဩသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မင်းက... အရာရှိ တစ်ယောက်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ပြီး ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာသူဖြစ်ရာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော လူငယ်တစ်ယောက်၏ အပြောင်းအလဲကို စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် လင်းပုဖန်သည် နင်းကျိုဖန်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။

သူ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် နင်းကျိုဖန်သည် သူ၏ အရာရှိတံဆိပ်နှင့် အခြား အရာများကို ထုတ်ပြကာ လင်းပုဖန်ကို စစ်ဆေးခွင့် ပေးလိုက်သည်။

လင်းပုဖန်မှာ ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရပြန်၏။

သူသည် မိမိလက်ထဲရှိ အရာရှိတံဆိပ်နှင့် စာရွက်စာတမ်းများကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ထပ်မံ လှုပ်ခတ်သွားရချေသည်။

သူသည် တပည့်များကို စေလွှတ်၍ သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခိုင်းခဲ့သော်လည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသော နိုင်ငံရေး အားပြိုင်မှုများကို အလုံးစုံ မသိရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုတွင်မူ ဤအရာရှိတံဆိပ်နှင့် စာရွက်စာတမ်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်းမျိုးနွယ်စုသည် နန်းတွင်းသားများနှင့် အလွန် နီးကပ်စွာ ဆက်ဆံနေကြောင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး မီးလျှံသီး မသေမျိုးမြို့တော်အတွင်း၌ ပရိယာယ်များစွာ ရှိနေရမည်ကို သိလိုက်ရတော့သည်။

နင်းကျိုဖန်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် တောင်ပိုင်း တမ်းတခြင်းပြည်၏ အရာရှိ တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤအရာရှိသည် ကျူးမျိုးနွယ်စုနှင့် အလွန် နီးစပ်နေခြင်းပင်။

လင်းပုဖန်မှာ စတင်၍ ခေါင်းကိုက်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါး အတွင်း၌ နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့သည် တောင်လေးလုံးနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြီးမားလှသည့် အစီအရင်ကြီးကို ကြည့်ကာ နှစ်ယောက်စလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြလေတော့သည်။

အခန်း (၄၃၂)

အတန်ကြာမှ စွန်းလင်ထုံက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ရှိုက်ထုတ်လိုက်ကာ "လင်းပုဖန်က တစ်တောင်လုံးက ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ကို ပိတ်မိနေတဲ့ လိပ်တွေလို ဖမ်းချင်နေတာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်ချေသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး တည်ကြည်လှသော မျက်နှာပေးဖြင့် "ကျွန်တော် ခန့်မှန်းထားတာနဲ့ သိပ်မဝေးပါဘူး။

မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက အရာက လင်ဟုကျိုရော ကျွန်တော့်အတွက်ပါ အကျိုးအမြတ် အများကြီးရှိနိုင်တာမို့ အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဆို၏။

"လင်းပုဖန်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်လာခဲ့တာ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမဲ့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ကိုယ်တိုင်ယူပြီး အုပ်ချုပ်လာတာ ကြာပြီ။ သူ့ရဲ့ စရိုက်က အခြေအနေတိုင်းကို ထိန်းချုပ်ချင်တဲ့သူမျိုး ဖြစ်တာ ထင်ရှားပါတယ်"

"ဒါကြောင့်လည်း သူက အခုလိုမျိုး လုပ်တာပေါ့"

ထိုအခါ စွန်းလင်ထုံက "မင်းတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကရော ဘယ်လိုနေသေးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ဖြင့် နင်းကျိုဖန်ကို အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် "သူ အသက်ရှင်ပါသေးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်၏။

စွန်းလင်ထုံက ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ဒါဆိုရင် လင်းပုဖန်က ဆုံးဖြတ်ချက်မပြတ်သေးဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲကို သတ်လိုက်ရင် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားမှာပေါ့။

ဒါဆိုရင် နောက်ဘယ်သူကများ လာရဲတော့မှာလဲ။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရောင်းအဝယ်တွေကိုတော့ ထည့်တောင်မပြောနဲ့တော့"

"ဒီအခြေခံအုတ်မြစ်က လင်းပုဖန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရတဲ့ ရလဒ်ပဲ။ မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်သိမ်းပိုက်ပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဖြစ်သွားဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ မရည်ရွယ်သရွေ့တော့ သူ အခုလို မလုပ်လောက်ပါဘူး"

"ပြဿနာက ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားသခင်ဆီက လမ်းညွှန်မှု ရနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက သူက မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူထဲက ရတနာအားလုံးကို မယူနိုင်သေးဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ"

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲမှာက အရာရှိရာထူး အဆင့်အတန်းရှိတယ်။ လင်းပုဖန်က သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် သူကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းစဉ်ကနေ အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် ငါတို့ လင်းပုဖန်နဲ့ ဒီမှာတင် တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ ညှိနှိုင်းဖို့ နေရာရှိသေးတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာက တည်ကြည်နေပြီး "လင်းပုဖန်က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိပြီး ဒါက သူ့ရဲ့ နယ်မြေလည်း ဖြစ်တယ်။ စိမ်းလန်းတောင်တန်း တည်မြဲခြင်းအစီအရင်ကလည်း သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ သူ ဒီမှာ အခြေချနေထိုင်လာတာ နှစ်ပေါင်းမနည်းတော့ဘူး"

"ဒီမှာ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ဆိုတာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိနိုင်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် အကယ်၍ တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့အဆင့်အထိ ရောက်သွားရင် အခြေအနေက အတော်လေး ဆိုးရွားသွားပြီလို့ ဆိုရမယ်"

"ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်တယ်"

စွန်းလင်ထုံက "ဟင်... အခုက နင်းမျိုးနွယ်စုဘိုးဘေးကို ကယ်ထုတ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူးလား။ သူက လင်းပုဖန်ရဲ့ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ ရှိနေမှာပဲကို" ဟု မေး၏။

နင်းကျော့က စွန်းလင်ထုံကို အသာပြုံးပြကာ "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... အကိုစွန်း။ အကိုက ကျွန်တော့်ဆိုလိုရင်းကို မှားနေပြီ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးက အကူအညီ မလိုပါဘူး"

"သူက ဓားစာခံအနေနဲ့ ရှိနေတာက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ လင်းပုဖန်ကို ကူညီဖို့ လိုတာ"

စွန်းလင်ထုံက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကာ "ဟေ..." ဟုသာ ရေရွတ်နိုင်တော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဘာဖြစ်လို့ တစ်တောင်လုံးရဲ့ အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်တာလဲ" ဟု ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ဦးက အခြားသူများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်းပုဖန်သည် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိပေ။ သူက ရှင်းပြနေစရာ မလိုဟု ယူဆသဖြင့် ပြုံးလျက်ပင် တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် "မင်းတို့အားလုံး အမိန့်အတိုင်းသာ လုပ်ကြစမ်းပါ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူ၏ ဆက်တိုက်ပေးလိုက်သော အမိန့်များကြောင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားချေသည်။

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် နင်းကျော့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို စတင်ရှာဖွေကြတော့သည်။

အမျိုးမျိုးသော မှော်လက်နက်များ၊ ရတနာများ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် အခြားအရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသုံးပြုကာ နင်းကျော့ကို မတွေ့မချင်း မနားတမ်း ရှာဖွေရန် သန္နိဋ္ဌာန် ချထားကြသည်။

နင်းကျိုဖန်ထံမှ လွှတ်လိုက်သော သတင်းပေးစာက တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရှိ ဂူဗိမာန်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး တံခါးမရှိဘဲ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချေသည်။

သို့သော် နင်းကျော့၏ သတင်းပေးစာမှာမူ လင်းပုဖန်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ကိုပဲ သတ္တိက ကောင်းကင်လောက် ရှိနေတာပဲ" လင်းပုဖန်သည် စာကို ဖတ်ပြီးနောက် မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားကာ နင်းကျိုဖန်ကို ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်၏ မျက်နှာမှာ ခါးသက်နေပြီး သူသည် လင်းပုဖန်၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရကာ သူ၏ ခါးပတ်အိတ် အပါအဝင် ပစ္စည်းအားလုံးကိုလည်း သိမ်းဆည်းခြင်း ခံထားရသည်။

လင်းပုဖန်က ထိုစာကို သူ့အား ဖတ်ရန် ကမ်းပေးလိုက်၏။

ဖတ်ပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် ခါးသက်သွားချေသည်။

စာထဲတွင် နင်းကျော့က မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ အောက်ခြေတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးလျှံဓာတ်များကို မြှုပ်နှံထားပြီး စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဝှက်ဖုံးနေသော နေရာအနှံ့အပြားတွင် စက်မှုကိရိယာ အများအပြားကို တပ်ဆင်ထားပြီး လက်ချောင်းတစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ရတနာများအကြောင်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံး သိအောင် ဖွင့်ချပစ်မည်ဟု ဆိုထားသည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့သည် နင်းကျိုဖန်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးရန် လင်းပုဖန်ကို ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"နင်းကျော့ကတော့ မိုက်မဲနေပြီပဲ"

"ငါက အခု လင်းပုဖန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ အသားတုံးလို ဖြစ်နေတာ။ သူက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်တော့ ငါ့အပေါ် သုံးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက အများကြီးပဲ"

"သူက ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို သုံးပြီး ဒီဘေးဒုက္ခနယ်မြေကနေ မြန်မြန် ထွက်ပြေးသင့်တာ။ ပြီးမှ ကျူးမျိုးနွယ်စုကို အကြောင်းကြားပြီး စစ်ကူခေါ်ရမှာ။ ဒါမှ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်မှာပေါ့"

နင်းကျိုဖန်သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိပြီး အပြင်ပန်းတွင်မူ နင်းကျော့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆဲဆိုလျက် လက်နက်ချရန် ဖျောင်းဖျသည့်စာကို နောက်ထပ်တစ်စောင် ရေးပေးမည်ဟု ကိုယ်တိုင် ကမ်းလှမ်းလိုက်ချေသည်။

အကယ်၍ လင်းပုဖန်သာ နင်းကျော့ကို ရှာတွေ့နိုင်ပါက သူသည် တစ်တောင်လုံး၏ အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် အခြေအနေမှာ သူ့အတွက် အတော်လေး အကျပ်ရိုက်နေရသည်။

နင်းကျိုဖန်၏ ဖျောင်းဖျစာ မထွက်ခွာမီမှာပင် နင်းကျော့ထံမှ ဒုတိယမြောက်စာ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းပုဖန်သည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားချေတော့သည်။

"ဒီလူယုတ်မာကတော့ အတော်ကို လွန်လှချည်လား။ သည်းခံနိုင်စရာ မရှိတော့ဘူး" လင်းပုဖန်သည် စားပွဲကို ဒေါသတကြီး ထုရိုက်ကာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသဖြင့် နီမြန်းနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အလားပင်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သော် နင်းကျိုဖန်၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး နင်းကျော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြန်သည်။

သူသည် နင်းကျော့က ဘာတွေများ လုပ်လိုက်လို့ လင်းပုဖန်နှင့် အခုလို အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေ ဖြစ်ရတာလဲဟု သွယ်ဝိုက်၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

"အထင်အမြင်လွဲတာ ဟုတ်လား" လင်းပုဖန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ "မင်းတို့ရဲ့ နင်းကျော့က ငါ့သမီးကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတာ။ အဲဒါကို အထင်အမြင်လွဲတာလို့ မင်းက ပြောရဲသေးတာလား"

"မင်းတို့ လူယုတ်မာတွေ"

"နင်းကျော့... မင်းကတော့ အမိအဖကို မလေးစားတဲ့ ကောင်ပဲ"

"ငါ့သမီးသာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့ကတော့ ငါ လင်းပုဖန်က ကျိန်ဆိုရဲတယ်။ မင်းတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ကပါ မကျန်အောင် ချေမှုန်းပစ်မယ်"

အမှန်စင်စစ် လင်းပုဖန်သည် တောင်ကို ရှာဖွေရန် အမိန့်မပေးမီကပင် လင်းရှန်းရှန်းကို နေရာရွှေ့ပြောင်းထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းရှန်းရှန်းသည် နင်းကျော့၏ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ဖြင့် အမှတ်အသား အပြုခံထားရပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူမ မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းနေပါစေ၊ အလွန်လျှို့ဝှက်သော အခန်းများတွင် ရှိနေပါစေ နင်းကျော့အတွက်မူ ထင်ရှားနေသည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းများတွင် ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေးအစီအရင်များနှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်များ ရှိသော်လည်း ထိုကာကွယ်ရေးများသည် နတ်ဘုရားပညာရပ်၏ စွမ်းအားကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

ထို့နောက် နင်းကျော့သည် ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို စီးနင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လင်းရှန်းရှန်းကို လက်ညှိုးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိုးကာ ဖမ်းဆီးလိုက်ချေသည်။

ရှောင်ကျူမှာမူ တုံ့ပြန်ရန် နောက်ကျသွားသဖြင့် သူမပါ အဖမ်းခံလိုက်ရ၏။

နင်းကျော့သည် သခင်မနှင့် အစေခံနှစ်ဦးလုံးကို စက်မှုနဂါးအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် အမြန်ဆုံးပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလေတော့သတည်း။