လွတ်မြောက်ခြင်း
Vol. 81 Ch. 850
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို မြင်လိုက်ရတဲ့ တစ်ခဏမှာတင် သူ အရာတစ်ခုကို အသေအချာ အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးဆိုတာ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စနစ်နှစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ပင်။
ကမ္ဘာ့အရှင်နဲ့ စကားပြောပြီးနောက်မှာတော့ သူက ဒါကို ခန့်မှန်းရုံသာ ရှိခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်ကြားက ဆက်နွှယ်မှုကို အတည်ပြုနိုင်တဲ့ တိုက်ရိုက်သက်သေ မရှိခဲ့ပေ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ထန်ထျန်းက အကြွင်းမဲ့ အတည်ပြုနိုင်သွားပြီပင်။
ဒါက ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မှန်ကြည့်နေတဲ့အခါ မှန်ထဲက ပုံရိပ်က ကိုယ်ပဲဆိုတာကို အများကြီး စဉ်းစားစရာမလိုဘဲ သိနေသလိုမျိုးပင်။
ထို့နောက် များပြားလှတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက ထန်ထျန်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို စီးဝင်လာခဲ့သည်။
ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရတွေပင် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့ ဒါဟာ ကမ္ဘာ့အရှင်က ထာဝရအထက်က စွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ စွမ်းအားသက်သက် သီးသန့်တည်ရှိမှု တစ်ခုပင်။
ဒီစွမ်းအားခန္ဓာက သူ့ရဲ့ အမြစ်တွေကို စကြဝဠာအနှံ့အပြား ထဲ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး မူလစွမ်းအားတွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေခဲ့သည်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ အလွန်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ရဲ့ သဘောသဘာဝကို လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တည်ရှိနေစေကာ ထန်ထျန်းရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့လည်း နီးကပ်စွာ ချိတ်ဆက်ပေးထားခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထန်ထျန်းအတွက် အဲ့ဒီစွမ်းအားကို သန့်စင် ပေးထားသလိုမျိုးပင်။
ဒါကြောင့် ထန်ထျန်းမှာ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးအပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေသည်။
သော့ ဆိုတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ ကမ္ဘာ့အရှင်ကိုယ်တိုင် ပြန်လာရင်တောင် ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ထဲကနေ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို ပြန်လုယူနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပေ။
ထန်ထျန်းက သူ့အလိုအလျောက် ပေးအပ်လိုက်မှသာ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ အနှစ်သာရ အားလုံးကို နားလည်ပြီးနောက်မှာတော့ ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်သည်။
အခုမှပဲ သူ စိတ်အေးသွားတော့သည်။
ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့်က သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကြောင့် ကျွင်းချန်ချင်းက ဒါကို အသုံးချပြီး ထာဝရကို တက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို အရင် ကျော်ဖြတ်ရမှာပင်။
ဘယ်သူက နောက်ဆုံးမှာ ပြုံးနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မသိနိုင်သေးတဲ့ ပဟေဠိတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေပါသေးသည်။
ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ သိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက ကျွင်းချန်ချင်းထက် နောက်ဆုံးမှာ သာလွန်သွားခဲ့ပြီပင်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကမ္ဘာ့အရှင်က ကျွင်းချန်ချင်းကို ပေးခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီသော့က ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို ချောချောမောမော ပြန်ခေါ်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာကို ကျွင်းချန်ချင်း မသိလို့ပင်။
ဒါဟာ ထန်ထျန်းအတွက် အသုံးချလို့ရတဲ့ သတင်းအချက်အလက် ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သေချာစဉ်းစားဖို့ လိုအပ်သည်။
ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်းတော့ မဟုတ်သေးပေ၊ အချိန်အနည်းငယ်ပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က အခုတော့ အတော်လေး ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်တာကို ထန်ထျန်း ခံစားနေရသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူက ထာဝရနယ်ပယ်ကို မရောက်သေးဘူးလေ။
လှမ်းကြည့်ရုံသက်သက် ဆိုရင်တောင် အလွန်ကြီးမားတဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေကို အသုံးချရတာပင်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ သူ လိုချင်တဲ့အရာကို ရသွားပြီဖြစ်လို့ ဒီမှာ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
သူ့ရှေ့မှာ လွင့်မျောနေတဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းရဲ့ ပုံရိပ်က မီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"အဟွတ် အဟွတ်..."
စိတ်ဝိညာဉ်က မူလခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်ဝင်လာတာနဲ့ ထန်ထျန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးတော့သည်။
ထာဝရအထက်ကို အတင်း လှမ်းကြည့်လိုက်တာက အတော်လေးတော့ အားစိုက်လိုက်ရတာပင်၊ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဂျင်ဂိုကမ္ဘာက ဖြည့်ဆည်းပေးနေတာတောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကုန်ဆုံးမှုကို မတောင့်ခံနိုင်ချင်ပေ။
ခဏလောက် အမောဖြေပြီးမှ သူက ထာဝရဧကရာဇ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်တောင် မပြည့်သေးခင်မှာတင် ထာဝရဧကရာဇ်က ပိုပြီး အားနည်းသွားပုံရသည်။
"မင်း လိုချင်တဲ့အရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီလား"
ထာဝရဧကရာဇ်က မေးသည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ရှာတွေ့ပါပြီ"
"မင်းရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထာဝရဧကရာဇ်က လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယမ်းပြကာ "မင်းက ငါ့ဆီက ထာဝရအော်ရာကို ငှားသုံးရုံတင်ပါ"
"မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါ့အကူအညီ မပါလည်း ဒါတွေကို လုပ်နိုင်မှာပါ"
"ဒါကြောင့် ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းမရှိရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာ အမှန်ပဲ"
"အဲ့ဒီ သတင်းအချက်အလက်တွေကြောင့် ဒီကမ္ဘာရဲ့ မျှော်လင့်ချက်က နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု တက်သွားပြီ"
"တကယ်လို့ ကမ္ဘာကြီးကို သေခြင်းတရားရဲ့ အစွန်းကနေ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဒီကောင်းမှုက လူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ ထာဝရ မှတ်ကျောက်တင်နေမှာပါ"
ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ ထာဝရဧကရာဇ်ကတော့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ ကြီးကြီးမားမား မရှိပေ။
"တကယ်ပဲ... မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးလို့လား"
သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ခုနက မင်းထွက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ငါ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်တယ်"
"ခြောက်သွေ့နေတယ်၊ ဆုတ်ယုတ်နေတယ်၊ သေဆုံးနေတယ်..."
"မင်းတို့ အခု ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုအရဆိုရင်တော့ ဒီအခြေအနေက ပြန်ပြင်လို့ မရတော့တဲ့ အခြေအနေပဲ..."
ထန်ထျန်းရဲ့ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်နဲ့ အတူတူပင်။
နောက်ဆုံးမှာ သူက ကျွင်းချန်ချင်းကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကမ္ဘာကြီးကတော့ ပျက်သုဉ်းခြင်းဆီကို မလွဲမသွေ သွားရလိမ့်မည်။
ငါးမွေးသူ ဆိုသူက လက်ဝင်မပါရင်ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ငါးမွေးသူရဲ့ အလိုဆန္ဒကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူမက ကယ်ချင်ရင် အစကတည်းက ကယ်မှာပဲ၊ အခုလိုအချိန်အထိ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ
ကမ္ဘာ့အရှင်က သူ့ကို ငါးမွေးသူက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ ကယ်တင်ရှင်လို့ ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လိုကယ်ရမလဲ၊ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုး ရယူရမလဲဆိုတာ သူ တကယ် မသိပေ။
အခု သူ လုပ်နိုင်တာက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိသည်။
ကျွင်းချန်ချင်းကို တားဆီးဖို့ပင်။
တကယ်လို့ အောင်မြင်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက အဲ့လောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်တော့ပေ။
"ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲလေ"
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ခါတလေကျရင် အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုခု ပေါ်လာနိုင်တာပဲလေ"
ထာဝရဧကရာဇ်က ဒီမေးခွန်းကို ပြန်မဖြေပေ။
ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်မှာတော့ ထာဝရဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး အလွန် ရိုးသားတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ထန်ထျန်းကို ကြည့်လာသည်။
"ငါ မင်းကို ကိစ္စတစ်ခုလောက် အကူအညီ တောင်းလို့ ရမလား"
ထန်ထျန်း ခဏ မှင်တက်သွားပြီး "ရတာပေါ့"
"ပြောပါ"
"ငါ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာဆိုရင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမှာပါ"
ပထမဆုံး သက်ရှိအားလုံးကို စုစည်းခဲ့ပြီး စကြဝဠာ ကို တစ်လုံးတစ်ခဲတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အပြင် ထာဝရကိုပါ ပထမဆုံး ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တဲ့ ဒီရှေ့ဆောင်လမ်းပြ သက်ရှိကြီးအတွက် ထန်ထျန်းအနေနဲ့ သူ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ဆန္ဒတွေကို ကူညီဖြည့်ဆည်းပေးချင်မိသည်။
ဒါပေမဲ့ ထာဝရဧကရာဇ် တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ အရာကတော့ သူ့ကို နေရာမှာတင် ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။
"ငါ မင်းကို တောင်းဆိုချင်တာက..."
"ငါ့ကို သတ်ပေးပါ"
ထာဝရဧကရာဇ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားရသည်။
"ဘာ..."
သူ့နားတောင် သူ မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ထာဝရဧကရာဇ်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါတော့"
"ဒီနှစ်သန်းပေါင်း တစ်ရာကျော်မှာ ငါက ရူးရူးနှမ်းနှမ်း ဖြစ်နေခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့..."
"ငါ့ရဲ့ နာကျင်မှုတွေ၊ ငါ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကတော့ တစ်ခါမှ လျော့ပါးမသွားခဲ့ဘူး"
"ဒီလို နာကျင်မှုမျိုးကို ငါ ထပ်ပြီး မခံစားချင်တော့ဘူး"
"ငါ့ကို သတ်ပေးပါ၊ ဒါက ငါ့အတွက် လွတ်မြောက်ခြင်းပဲ"
ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ အလွန် အလေးအနက်ထားတဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ထန်ထျန်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။
ထာဝရဧကရာဇ်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် မခက်ခဲပေ။
ဒါပေမဲ့ သူ တကယ် မရက်စက်နိုင်ပေ။
ဒါဟာ အလွန် လေးစားထိုက်တဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြကြီး တစ်ယောက်လေ။
ဒါပေမဲ့ ထာဝရဧကရာဇ် ပြောသလိုပဲ၊ တကယ်လို့ မလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ နာကျင်မှုတွေကြားမှာပဲ ထာဝရ နစ်မြုပ်နေရမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို သတ်ပေးလိုက်တာကပဲ သူ့အတွက် လွတ်မြောက်ရာ လမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"မင်းကို မရူးသွပ်တော့အောင်၊ ပြန်ပြီး သတိဝင် လာအောင် ငါ နည်းလမ်းရှာပေးနိုင်ပါတယ်"
ထန်ထျန်းက ထာဝရဧကရာဇ်ကို ဖျောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားကြည့်သည်။
ဒါပေမဲ့ ထာဝရဧကရာဇ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ မင်း သူမကို ဖြေရှင်းနိုင်လို့လား"
"ဆိုလိုတာက မင်းပြောတဲ့ အဲ့ဒီ ငါးမွေးသူ ပေါ့"
"ငါ့ရဲ့ အိမ်မက်ဆိုးတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်က သူမပဲ"
"သူမ ရှိနေသရွေ့ နာကျင်မှုက ထာဝရ ရှိနေမှာပဲ"
"သတိဝင် နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရူးသွပ်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့"
"ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါ၊ ဒီလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို ငါ ထပ်ပြီး မရင်ဆိုင်ချင်တော့ဘူး"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူ ကျွင်းချန်ချင်းကိုတောင် မဖြေရှင်းရသေးတာ၊ ဘယ်မှာ ငါးမွေးသူကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိမှာလဲ။
အဲ့ဒါက ကမ္ဘာ့အရှင်လို စိတ်ဓာတ် မခိုင်မာတဲ့သူတောင် တာအိုနှလုံးသား ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ တည်ရှိမှုလေ။
ထာဝရဧကရာဇ်လို တာအိုနှလုံးသား ထာဝရ ခိုင်မာနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူမျိုးအတွက်တောင် ငါးမွေးသူ ဆိုတာက ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်လို့ မရတဲ့ အိမ်မက်ဆိုးကြီးပင်။
အဲ့ဒီ နာကျင်မှုကို ထန်ထျန်းအနေနဲ့ အပြည့်အဝ ကိုယ်ချင်းမစာနိုင်ပေမဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတော့ နားလည်နိုင်ပါသည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ အသိစိတ်တွေ ပြန်လည် ဆုတ်ယုတ်တော့မယ့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာတဲ့အခါ ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
"ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်"