နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှု
Vol. 81 Ch. 851
ထန်ထျန်းက ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ သေဆုံးခွင့်တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။
ထာဝရဧကရာဇ်ကတော့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ပြခဲ့ပြီး ထန်ထျန်းကို ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်ခဲ့သည်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ထန်ထျန်းက ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ နဖူးအလယ်ထဲကို ပို့လွှတ်နေတဲ့ အသက်မူလစွမ်းအားတွေကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်ရာ ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သွေးရောင်အော်ရာတွေ ပြန်လည်ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။
ရူးသွပ်မှုတွေက အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ဖိနှိပ်လိုက်ပြီပင်။
ထန်ထျန်းက ထာဝရဧကရာဇ် သတိဝင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီကိစ္စကို မလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။
ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် သတိဝင်နေတဲ့ ထာဝရဧကရာဇ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရူးသွပ်နေသလို ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အရူးကြီးက ထန်ထျန်းရဲ့ ရှေ့မှာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းကတော့ အရူးကြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ ပြန်ရလာတဲ့အထိ စောင့်မနေတော့ပေ။
သူက လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်နိယာမသံကြိုးပေါင်းများစွာက အရူးကြီးဆီ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စုပ်ယူအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
အရူးကြီးရဲ့ ခွန်အားတွေက နိယာမသံကြိုးတွေကတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ လျင်မြန်စွာ စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မူလစွမ်းအားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထန်ထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စီးဝင်သွားခဲ့သည်။
ဒါဟာ ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံပင်။
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ဝါးမြိုနတ်ဆိုးရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရ အားလုံးကို နားလည်သွားပြီးနောက်မှာတော့ ဒီနည်းလမ်းကိုလည်း သဘာဝအလျောက် တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ့ ခွန်အားတွေ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံနေရတာကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါ အရူးကြီးရဲ့ မျက်လုံးထဲက ကြောက်ရွံ့မှုတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်မှုတွေကလည်း လျင်မြန်စွာ လျော့ပါးလာခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ထန်ထျန်း စုပ်ယူလိုက်တဲ့ ခွန်အားတွေက ပိုပိုများလာပြီး အရူးကြီးရဲ့ အကြည့်တွေကလည်း ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ခွန်အားအားလုံး စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ တစ်ချိန်က ထာဝရဧကရာဇ်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသလိုပင်။
သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ပြီး အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက မီးခိုးငွေ့တွေလိုပဲ ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လွင့်ပျံ့ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပထမဆုံး သက်ရှိမျိုးနွယ်စု အားလုံးကို စုစည်းခဲ့သူ၊ ပထမဆုံး စကြာဝဠာ ကို တစ်လုံးတစ်ခဲတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သူ၊ ထာဝရနယ်ပယ်ကို ပထမဆုံး ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြကြီးက အခုတော့ လုံးဝဥဿုံ သေဆုံး သွားခဲ့ပြီပင်။
ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ ပုံရိပ်တွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ နက်စိမ်းရောင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းက ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ဖဝါးထဲကို ကျလာခဲ့သည်။
ဒီလက်စွပ်က ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာဝတ္ထုပင်။
သူက နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ရူးသွပ်နေခဲ့တာတောင် ဒီလက်စွပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ဒါက ထာဝရဧကရာဇ်အတွက် တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိမှာ သေချာသည်။
ဒါကြောင့် ထန်ထျန်းက ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ ခုနက စုပ်ယူလိုက်တဲ့ ခွန်အားအားလုံးက ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ဖဝါးကနေ ပြန်ပေါ်လာပြီး အဲ့ဒီလက်စွပ်ပေါ်မှာ အကုန်လုံး ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။
"မျှော်လင့်ပါတယ်... မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ခေါ်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမယ်လို့ပေါ့"
"တကယ်လို့ ငါ ငါးမွေးသူကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်ပေါ့လေ..."
ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး လက်စွပ်ကို သိမ်းလိုက်သည်။
အမှတ်တရ တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့မည်။
ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"နောက်ဆုံး ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်က ကြယ်ကမ္ဘာထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
.......
ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ
လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တဲ့ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးဟာ တင်းကျပ်တဲ့ ကာကွယ်ရေး အခြေအနေမှာ ရှိနေသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ဘာထူးခြားတဲ့ ကိစ္စမှ ထပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။
မြင့်မြတ်နယ်မြေ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် တွေရဲ့ စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ အရာအားလုံးက အရင်လိုပဲ လည်ပတ်နေဆဲပင်။
သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အရင်လိုပဲ နေထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိတာက မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင် က ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုတာပါပဲ။
ထန်ထျန်းနဲ့ လုံကျိုကျိုးတို့ ကြားက အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီး ကျိကျွင်း စာချုပ် အသက်ဝင်သွားတဲ့ တစ်ခဏမှာတင် မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲက အဆင့်မြင့် တာအိုအရှင် တွေက ဒီကိစ္စကို သိပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းရဲ့ အလိုအရတော့ ဒီကိစ္စကို အခုထိ လူသိရှင်ကြား ထုတ်မပြောသေးပေ။
အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် တွေက အကြောင်းရင်းကို မသိကြပေမဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့မှန်းတော့ သိကြသည်။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအရှင် က မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တခြားသူဆီ ဘယ်လိုလုပ် ရောင်းချလိုက်မှာလဲ
ဒီအတောအတွင်းမှာ သူတို့တွေဟာ စိတ်မအေးဖြစ်နေကြပြီး အရှင်သခင်အသစ် ရောက်လာမှာကို စောင့်နေကြသည်။
အရှင်သခင်အသစ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူတို့ မသိသလို ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ အနာဂတ်က ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာလည်း မသိကြပေ။
မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ပင်မ တောင်ထိပ်
ချန်ဝူဟွေ့၊ တာအိုအရှင် ကျွင်းယာ အပါအဝင် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် အားလုံးက ပင်မ ခန်းမထဲမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထိုင်နေကြသည်။
ထိုက်ယ် မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ထိပ်တန်း တာအိုအရှင် တွေ အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေကြတာ ဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ အဓိက မြို့ကြီး ၁၀ မြို့ရဲ့ မြို့သခင်တွေလည်း ပါဝင်သည်။ ဝမ့်ချွမ်းမြို့ရဲ့ မြို့သခင် တာအိုအရှင် ကျွင်းယန်လည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေသည်။
အခုအချိန်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရှင်သခင်အသစ်က သူတို့ဆီကို မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ အသိပေးထားလို့ပင်။
အရှင်သခင်အသစ်က ဘာမူဝါဒအသစ်တွေ ယူဆောင်လာမလဲ၊ သူတို့ရဲ့ အခြေအနေက ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုတာကတော့ လုံးဝကို မသိနိုင်တဲ့ အရာပဲ ဖြစ်သည်။
အရာအားလုံးက အရှင်သခင်အသစ်ရဲ့ စိတ်အလိုပေါ်မှာပဲ မူတည်နေသည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူတို့တွေ ဆက်မထိုင်နိုင်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ ကြီးမြတ်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုက ပင်မခန်းမထဲကို ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အော်ရာတစ်ခုက တစ်ရှိန်ထိုး ကျဆင်းလာသည်။
ပင်မ ခန်းမရဲ့ အထက်မှာ ဝေဝါးတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့ပြီပင်။
လူတိုင်းက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ အရှင်သခင်အသစ် နောက်ဆုံးမှာ ပေါ်လာပြီဆိုတာ သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။
ဝေဝါးတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် က တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာပြီး လူတိုင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အားလုံးက နေရာမှာတင် မှင်တက်သွားကြတော့သည်။
သူတို့တွေဟာ ရှေ့က ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးတွေ ပြူးကာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။
"ဘာလဲ"
"မတွေ့ရတာ ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ငါ့ကို မမှတ်မိကြတော့ဘူးလား"
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ချန်ဝူဟွေ့က အရင်ဆုံး သတိဝင်လာပြီး အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ငယ်သား က အရှင်သခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
အဲ့ဒီနောက်မှ တခြားသူတွေကလည်း သတိဝင်လာပြီး အကုန်လုံး ဦးညွှတ်ကာ အရှင်သခင် လို့ ခေါ်လိုက်ကြသည်။
ထန်ထျန်းက လက်ကို ယမ်းပြလိုက်သည်။
"ငါ့ဆီမှာ ဒီလို အရိုအသေပေးတာတွေ မလိုဘူး"
"အားလုံး ထိုင်ကြပါ"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ပင်မ ခန်းမရဲ့ အရှေ့ဆုံးကို ပျံသန်းသွားပြီး အရှင်သခင်ရဲ့ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်သည်။
သူ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက်မှ တခြားသူတွေကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထိုင်ကြသော်လည်း သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာတော့ အံ့သြမှုတွေ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။
ထန်ထျန်းရဲ့ ခွန်အားကို ကြိုသိထားကြတဲ့ ချန်ဝူဟွေ့၊ တာအိုအရှင် ကျွင်းယာ နဲ့ တာအိုအရှင် ကျွင်းယန်တို့လောက်ပဲ အခြေအနေ နည်းနည်း ပိုကောင်းနေကြသည်။
အားလုံး ထိုင်ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ထန်ထျန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး စကားစလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ၊ ငါတို့က သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေလို့ ပြောလို့ရတယ်"
"ဒီအတောအတွင်းမှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါတွေကိုတော့ ငါ တစ်ခုချင်း ရှင်းမပြတော့ဘူး"
"အချိန်က သိပ်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် အခု ငါ ကိစ္စတချို့ ပြောမယ်၊ အဲ့ဒါတွေကို အမြန်ဆုံး အချိန်အတွင်းမှာ အပြီးသတ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ထန်ထျန်းက သူတို့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ အစီအစဉ် တချို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။
တာအိုအရှင် တွေကတော့ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်း ပြောပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း တွေဝေသွားကြသည်။
လူတိုင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"
ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ဝူဟွေ့က လက်သီးဆုပ် ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်"
"ဒီအစီအစဉ်တွေက ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်နိုင်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ကြားရတာက..."
"ဘာလို့များ ဒုက္ခသည်တွေလို ဖြစ်နေရတာလဲ"
ထန်ထျန်းရဲ့ အစီအစဉ်က အရမ်းကို ရိုးရှင်းသည်။
မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာ ရှိသမျှ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် အားလုံးကို မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲကို အကုန် စုစည်းခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်သည်။
ဒါတင်မကဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှု တွေပါ အကုန်သယ်လာပြီး ရေရှည် နေထိုင်မယ့် ပုံစံမျိုးနဲ့ လာခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားရင်တော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အပြင်ဘက် သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ရှိနေတဲ့ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့မှာ ဖြစ်သည်။
ဒါက ဒုက္ခသည်တွေနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပင်။
"မှန်တယ်"
"ပြေး တာပဲ"
သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းကို သွားမရင်ဆိုင်ခင်မှာ သူ နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားဖို့ လိုအပ်သည်။