အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း (၄၇) - ငါ့ဘဝကို ငါပိုင်သည်၊ ကောင်းကင်၏ လက်ထဲတွင် မဟုတ်

ယွဲ့ရုရီက ဖောက်သည်များအား စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြနေသည်။

“ထီပေါက်ခြင်း ကစားနည်းက ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်တွေလောက် အချိန်မပေးရပါဘူး။ တစ်နေ့ကို

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ပေးပြီး ဂဏန်းရွေးရုံပါပဲ။ နောက်တစ်နေ့မှာ

ဘယ်သူပေါက်လဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရုံပေါ့”

“တစ်စောင်ကို ရွှေဒင်္ဂါး (၂၀) ပဲ ကျသင့်တာပါ။ ဆယ်စောင်ဝယ်ပြီး ပေါက်မယ်ဆိုရင်

ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းအထိ ရနိုင်တာမို့ အမြတ်ကြီးမားပါတယ်”

ကူဟယ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် အိမ်မှ

ငွေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းကျော် ယူလာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မူရုံယီ၏

အကူအညီကိုသာ မှီခိုနေရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သည့်အချိန်တွင်

ပြောင်းလဲမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“ရုရီ... ကျွန်တော့်ကို တစ်စောင်ပေးပါ... မဟုတ်ဘူး၊ ဆယ်စောင်ပေး”

ရုရီသည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့ ရှီလုံရန်... ဂဏန်းတွေကိုတော့

ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်လို့ ရပါတယ်ရှင်”

ဂဏန်းရွေးရမည်ဟု ကြားလိုက်သော်လည်း ကူဟယ်မှာ ငိုင်သွားသည်။ သူက မည်သို့

ရွေးချယ်ရမည်ကို မသိသေးပေ။ ရုရီသည် ဆိုင်နောက်မှ

စက်ကလေးတစ်ခုကို ထုတ်လာသည်။ ၎င်းတွင် ဂဏန်းသုံးလုံး ပေါ်နေပြီး

ဘေးရှိ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ဂဏန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ

ခုန်ပေါက်သွားတော့သည်။

“ဒါကို ‘စက်ဖြင့် ရွေးချယ်ခြင်း’ လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဘော့စ်က အချိန်ကုန်သက်သာအောင်

စီစဉ်ပေးထားတာပါ”

“တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ စက်ကလေးပဲ... ဘော့စ်ဆိုတာ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့

ကောင်းတဲ့သူပဲ”

ကူဟယ်သည် စက်ဖြင့် ရွေးချယ်ခြင်းကို သဘောကျသွားသည်။ သူသည် ရွှေဒင်္ဂါး (၂၀၀) ပေးကာ

ကံစမ်းလိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး လုယက်ကာ လာရောက်

ရွေးချယ်ကြသည်။ ကစားနည်းမှာ ရိုးရှင်းသဖြင့်

အချိန်ကုန်သက်သာသောကြောင့် လူတိုင်း သဘောကျနေကြသည်။

ထိုစဉ် လီယွဲ့ ဆင်းလာသည်။ ရှီလုံရန်သည် သူစုဆောင်းထားသော ပုံစံအပိုင်းအစ ၁၂ ခုကို

ပြသလိုက်ရာ လှပသော ရှုခင်းပုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လီယွဲ့သည် သူရထိုက်သော

“အရည်အချင်း မြှင့်တင်ဆေးရည်” ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘော့စ်”

ရှီလုံရန်၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သူ ရှီပင်းယန်နှင့် ရှီပင်းဖုန်းတို့မှာ သူတို့အတွက်

ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော် ရှီလုံရန်က သူတို့အား

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပိတ်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤဆေးရည်ကို သူ၏ ဒုတိယသားဖြစ်သူ ရှီပင်းအန်းအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီပင်းအန်းမှာ ရှီမျိုးနွယ်စုတွင် အရည်အချင်း အရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

“အဖေ... ကျွန်တော်တို့လည်း ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရမှာပဲ” ဟု သားနှစ်ယောက်မှာ

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့်

ပြောလိုက်သည်။ သူတို့မှာ ကံကြမ္မာကို ကောင်းကင်၏ လက်ထဲတွင်

မထားတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရှီလုံရန်၏ ဆူပူသံမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ကံကြမ္မာကို

ပြောင်းလဲမယ် မင်းတို့နှစ်ယောက်က ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်

တစ်စောင်တောင် မပေါက်သေးဘဲနဲ့ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။

တကယ်ကို ရူးနေကြတာပဲ”

သူက သားဖြစ်သူနှစ်ဦးကို ဒေါသတကြီး ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

***

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၄၈) - ရှောင်ကျွယ်

ရှီမိသားစုမှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့မှာ

ဆိုင်၏ ဟာသသရုပ်ဆောင်များ ပီပီ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖန်တီးခဲ့ကြပြီးနောက်

ဆိုင်အတွင်းရှိ ဖိအားများမှာလည်း ပြေလျော့သွားသည်။ ညနေပိုင်း ဆိုင်ပိတ်ခါနီးတွင်

ဖောက်သည်များမှာ ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်အများအပြားကို ဝယ်ယူသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့်

ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ လက်ကားယူသူများကဲ့သို့ပင် ရာနှင့်ချီ၍

ဝယ်ယူသွားကြသည်။

ဟောက်ယဲ့ဂိုဏ်း၏ တောင်နောက်ဘက်တွင်...

ရှောင်ကျွယ်က ငါးနှစ်ကြာ တရားကျင့်ကြံနေရာမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အဆင့် (၃) အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည်

တောင်ထိပ်မှနေ၍ ဂိုဏ်း၏ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ

တပည့်များအားလုံးမှာ ငြိမ်သက်စွာ တရားကျင့်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အလွန်ပင်

ကျေနပ်နေမိသည်။

“အစ်ကိုကြီး မာရှီဖူ တပည့်တွေကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးထားတာပဲ” ဟု သူ တွေးမိသည်။

သူသည် တပည့်များကို မနှောင့်ယှက်လိုသဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ

ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည့်

မြင်ကွင်းမှာ သူထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

တပည့်များမှာ တရားမကျင့်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို အလုအယက် ခြစ်နေကြသည်။

“ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ”

အနီးရှိ တပည့်မလေးတစ်ဦးက မကြည့်ဘဲ “အဘိုးကြီး... ကျွန်မကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့၊

အလုပ်ရှုပ်နေတယ်” ဟု ပြန်အော်လိုက်သည်။ ရှောင်ကျွယ်မှာ ကြောင်သွားသည်။

“နံပါတ် (၈) ဆိုတာ ဘာလဲ”

“အဘိုးကြီး... ဟိုဘက်မှာ သွားနေပါလား၊ ကျွန်မရဲ့ ကံကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့” ဟု သူမက

ပြန်ပြောသည်။

ရှောင်ကျွယ်မှာ ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ တပည့်အားလုံးမှာ

ကတ်များကိုသာ ခြစ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစဉ် လေပြင်းတစ်ခု

တိုက်ခတ်လာပြီး ကတ်များမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပျံဝဲကျလာသည်။ သူ၏

ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“မာရှီဖူ... အပြင်ထွက်ခဲ့စမ်း”

ဂူအတွင်း၌ ကံစမ်းမဲ လက်မှတ်ကို ခြစ်နေသော မာရှီဖူမှာ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်

လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သူသည် အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှောင်ကျွယ်၏

အတားအဆီးနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ပြန်လည် လွင့်စင်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် ရှင်းပြပါ့မယ်”

“ရှင်းပြစရာမလိုဘူး၊ အရင်ဆုံး ငါ့ရဲ့ဓားချက်ကို ခံယူလိုက်”

ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မာရှီဖူ၏ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရင်ပြင်ရှိ

တပည့်များမှာမူ ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို သိသော်လည်း

“အဘိုးမာ... ကံဆိုးတာပဲ”

ဟုသာ ပြောကာ ကတ်များကိုသာ ဆက်လက် ခြစ်နေကြသည်။