အခန်း (၃၃၁-၃၃၂)

အပိုင်း (၃၃၁) - ဒဏ္ဍာရီ

ရှောင်ဇီရင် သည် သူမ၏ လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ၊ ခိုဥအရွယ်အစားခန့်ရှိ သလင်းကျောက် တစ်လုံး လက်ဖဝါးမှ ဖြည်းညင်းစွာ မျောလွင့်လာလေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို သေးငယ်သော အပေါက် ကိုးပေါက် ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အပြင်ဘက်မှ လေတိုက်ခတ်လာသောအခါ ကြည်လင်ပြီး သာယာသော ဖီးနစ်ငှက် အော်သံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။

ရှောင်ဇီရင် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါက အံ့မခန်း ကျောက်တုံး ပါ၊ ဆရာကြီး က ပေးသနားထားတဲ့ လက်ဆောင် တစ်ခုလေ... အဲဒါက လောကမှာ အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံး ကျောက်တုံး ဆယ်ခု ထဲမှာ နံပါတ် ၁ ပဲ... အလွန် အေးစက်တဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အပြင် သူ့မှာ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း လည်း ရှိပါတယ်..."

ကျန်း နိုင်ငံကို သွားတဲ့ ခရီးစဉ်မှာ ဒီကျောက်တုံးကို ယူသွားခဲ့တာပါ... ကူမော့နဲ့ ကျွန်မ တစ်ချိန်လုံး အတူတူ ရှိနေခဲ့ပြီး သူက တကယ့် လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်... သူ့ဆီမှာ ဝိညာဉ် စွမ်းအား၊ မှော် စွမ်းအား မျိုး ဘာမှ မရှိပါဘူး... သူက ဘယ်မျိုးနွယ် ကမှ မဟုတ်ဘူး တကယ့် လူသား စစ်စစ် ပါပဲ...

ရှောင်ကျောက်လင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေတာတောင် သူက လူသားပဲလား... ကလေးဘဝ ကနေ လူကြီးဘဝ အထိ ကူမော့ရဲ့ တစ်သက်တာလုံး ကို ငါ သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပြီ... သူက ကန်တိုင်းပြည်၊ ယွင်ကျိုးက သာမန် သိုင်းလောက မိသားစု တစ်ခုမှာ မွေးဖွားခဲ့တာပါ... သူ့မိဘတွေကလည်း သာမန်..." "သိုင်းလောကက သာမန် ပြည်သူတွေပါပဲ..."

သူ့မိဘတွေက သိုင်းလောကက ဘဝကို ငြီးငွေ့လာပြီး တောင်ပေါ် ရွာလေး တစ်ရွာမှာ အခြေချခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ကူမော့ အသက် ဆယ်နှစ် အရွယ်မှာ သူ့မိဘတွေကို ရန်သူတွေက ရှာတွေ့သွားတယ်... ကူမော့နဲ့ ကူချူတုန်းတို့ကို မပေါ်လွင်စေဖို့ သူတို့က သိုင်းလောကထဲကို ပြန်ဝင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ပွဲ တစ်ခုမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လေ...

နာမည်ကြီး ဝတ္ထုတွေရဲ့ ပုံမှန် ဇာတ်ကွက် အတိုင်းဆိုရင် ကူမော့ဟာ ကြီးလာတဲ့အခါ သိုင်းပညာကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ပြီး သူ့မိဘတွေအတွက် ကလဲ့စားချေသင့်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ကူမော့ မကြီးပြင်းခင်မှာတင် သူတို့ရဲ့ ရန်သူ မိသားစု ကို တခြားသူ တစ်ယောက်က အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ်...

လောကမှာ ဒီလို မိသားစုမျိုးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပါတယ်... ဒီလို သာမန် မိသားစု တစ်ခုက ကောင်လေး တစ်ယောက်... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ် အထိ သာမန် လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါ... လုယက်မှု တစ်ခုလို ထင်ရတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုက ကူမော့ကို မျက်စိကန်း သွားစေပြီး၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုလို့ မရတော့ဘဲ ဇာတိကို ပြန်ဖို့ ဖိအားပေးခံခဲ့ရတယ်...

ဇာတိပြန်တဲ့ညမှာ .. သူတို့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ကာမရာဂ ထန်တဲ့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သိုင်းလောကမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု စတင်ခဲ့တော့တာပဲ...

"အဲဒီအကြောင်း ပြောရရင်"

ရှောင်ကျောက်လင် သည် စားပွဲပေါ်မှ ရွှမ် စက္ကူ အထပ်လိုက် ကို ကောက်ယူကာ ရှောင်ဇီရင် ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"အစ်မတော်... ဒါတွေ အားလုံးက ကူမော့ရဲ့ ဘဝ အတွေ့အကြုံတွေပဲ၊ ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

သူက လှောင်ပြုံးပြလျက်

" သူက အဆိပ်သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကြောင့် မျက်စိကန်းသွားရတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်သက်သက်ပါ။ ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင်... အဲဒီနေ့က မောင်နှမနှစ်ယောက် လင်းကျန်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာသွားတာဟာ သိုင်းလောကမှာ သာမန်သက်တော်စောင့်တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားပြီး၊ သာမန်ပြည်သူတွေကြားမှာ အသက်ကြီးတဲ့အထိ အေးအေးလူလူ နေသွားမယ့် ဒါမှမဟုတ်....... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေဆုံးသွားမယ့် မျက်မမြင်တစ်ယောက် တိုးလာတာပါပဲ။ ဒါက ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်တဲ့၊ သိုင်းလောကမှာ နေ့စဉ်ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေထဲက တစ်ခုသာ ဖြစ်သင့်တာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဇာတိပြန်တဲ့ညက အဖြစ်ပျက်ကနေစပြီး သိုင်းလောကတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်‌ စေမယ့်အဖြစ်ပျက်‌ တွေ စတင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့ လင်းကျန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ကူမော့ဟာ သာမန်သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်ဘဝကနေ အတွင်းအားဆရာကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူ့ရဲ့သိုင်းပညာဟာ အကန့်အသတ်မဲ့လာကာ အခုဆိုရင် လောကရဲ့အထွတ်အထိပ်နေရာကို ရောက်ရှိနေပြီ။ အခုထိတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်အတိုင်းအတာလဲ၊ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ကျန်သေးလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်သေးပါဘူး။

ရှောင်ဇီရင်က လက်ထဲက ရွှမ်စက္ကူအထပ်လိုက်ကို ကြည့်ရင်း

“ဒါက သိပ်မများလှဘူးပဲ...”

လို့ ပြောလိုက်မိတယ်။

ရှောင်ကျောက်လင်က စားပွဲပေါ်ရှိ တခြားစက္ကူအထပ်ကို ပုတ်ပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်တယ် -

"အစ်မတော်ဆီမှာရှိတာက ကူမော့ရဲ့ ပထမအနှစ်နှစ်ဆယ် ဘဝမှတ်တမ်းသက်သက်ပါ။ ကျွန်တော့်ဆီမှာရှိတာကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့သုံးနှစ်အတွင်း သူ့ရဲ့အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ သိုင်းပညာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်တွေ...။

အခုထိ ကူမော့ဟာ မတူညီတဲ့သိုင်းပညာပေါင်း ၃၀ ကျော်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး အဲဒီပညာရပ်တိုင်းမှာလည်း အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတာချည်းပဲ။ သုံးနှစ်တည်းနဲ့ ဒီလောက်အထိ ပြောင်းလဲသွားတာကို လူသားတစ်ယောက်လို့ အစ်မတော် ယုံကြည်နိုင်သေးလို့လား..."

ရှောင်ဇီရင် က အကူအညီမဲ့စွာဖြင့်

" သူ့ဆီမှာ တကယ်ကို ဘာထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါ မှ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့..." "ဒါပေမဲ့၊ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း က အရင်က တစ်ခုခု ပြောခဲ့ဖူးတယ်... သူက ကူမော့ဆီမှာ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ဘဝတွေရဲ့ အကြောင်းနဲ့ အကျိုးကို မြင်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲဒါကို ဗုဒ္ဓဘာသာ က လူဝင်စားခြင်း လို့ ခေါ်တယ်လေ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က

"ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ဟာ ဗုဒ္ဓ ရဲ့ လူဝင်စား လို့ နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီး လျန်ရှန်း ရဲ့ ဗုဒ္ဓ ရဲ့ လူဝင်စား ဆိုတဲ့ ပြောဆိုချက် က ကောလာဟလ တစ်ခု လို့ ပြောတယ်... သူက ဗုဒ္ဓ သဘာဝ နဲ့ မွေးဖွားလာရုံ သက်သက်ပါ၊ ကူမော့ ဆီမှာတော့ တကယ့် လူဝင်စားခြင်း ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတာပါ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် အရဆိုရင် ကူမော့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အခွင့်အရေး တစ်ခုခု အောက်မှာ သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ မှတ်ဉာဏ် ကို နိုးထလာခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်... လောကမှာ သူတော်စင် ခုနစ်မျိုး ရှိပါတယ် -

သူငယ်အိမ် နှစ်ထပ် ရှိသူ၊ နံရိုး နှစ်ထပ် ရှိသူ၊ နဂါးလို မျက်နှာ နဲ့ နေလို ဂျို ရှိသူ၊ တောက်ပတဲ့ အနီရောင် နဖူး နဲ့ မြစ်လို မျက်လုံး ရှိသူ... " "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ် ငါးခု၊ ယိုစိမ့်မှု သုံးခု ရှိတဲ့ နားခြောက်ဖက်၊ ပြီးတော့ အသိပညာ နဲ့ မွေးဖွားလာသူ ခုနစ်ယောက် လေ!

မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာ ကို နိုးကြားစေတယ် ဆိုတာ အသိပညာ နဲ့ မွေးဖွားလာတာကို ဆိုလိုတာပါ... ဒီ မွေးရာပါ အသိပညာ ဟာ သားအိမ် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေကို နားလည်တာကို ရည်ညွှန်းတာပါ၊ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာ နဲ့ သေချာပေါက် မွေးဖွားလာတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကူမော့ဟာ မင်းလိုပဲ မွေးရာပါ သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်တယ်လို့ အရင်က ကျွန်မ ပြောခဲ့တာပါ..."

ရှောင်ကျောက်လင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

"အစ်မတော်... ကူမော့ကို ကျွန်တော်တို့ ဘက် ပါလာအောင် စည်းရုံးဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုသည်

"အဲဒီအကြောင်း မစဉ်းစားပါနဲ့... ဒါပေမဲ့ ကူမော့အပေါ် အရမ်း အာရုံစိုက်နေဖို့ မလိုဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်... သူက အရမ်း အစွမ်းထက်ပေမဲ့ တကယ်တော့ လူသားဆန်မှု နည်းပြီး နတ်ဘုရား ပိုဆန်ပါတယ်... တစ်နည်းပြောရရင် ကျွန်မတို့ သူ့ကို ရန်မစသရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။သူ့ကို ကျွန်မတို့ ဘက် ပါလာအောင် စည်းရုံးနိုင်ဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ရှောင်ကျောက်လင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ဆိုလိုတာက သူ့ရဲ့ အောက်ဆုံးစည်း ကို ရှောင်သင့်တယ် ပေါ့..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"အဲဒါက သဘာဝကျကျပဲ အရှင်မင်းကြီး စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စပါ... ရှင် ပြောသလိုပဲ၊ ကူမော့ရဲ့ ဖဲချပ် တွေကို ကျွန်မတို့ မသိရသေးပါဘူး။ဒါပေမဲ့ သူက အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်နေပါပြီ...သူ့ရဲ့ အောက်ဆုံးစည်း ရှောင်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ပါပဲ..."

ရှောင်ကျောက်လင် က ဆိုသည်

"သူ့ရဲ့ စည်း ကို ရှောင်တာက လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့ နတ်ဘုရား သဘာဝ အပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် တွေကို ပုံအပ်ထားလို့ မရဘူး... တားဆီးဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ ရှာရမယ်... ဒါကြောင့် သူ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာနဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ တာကို ရပ်တန့်လို့ မရပါဘူး... သူ့ရဲ့ အားနည်းချက် တွေကို ရှာတွေ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်..."

ရှောင်ဇီရင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ"

ရှောင်ကျောက်လင် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ပြောသည်

"ပြန်သွားပြီး ရေချိုး အဝတ်အစား လဲလိုက်ပါဦး... နောက်မှ အဲဒီ အရှင် နှစ်ပါး နဲ့ တွေ့ဖို့ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ... အရှင် နှစ်ပါး သာ သတိမပေးခဲ့ရင် ယဲ့နန်ထျန်း က ကျန်း နိုင်ငံနဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်း နိုင်ငံက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းဗျူဟာကို ဖုံးကွယ်ထားတယ် ဆိုတာကိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး... တကယ်လို့ တိုက်ပွဲကြီး အတွင်းမှာသာ ကျွန်တော်တို့ အဲဒါနဲ့ ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့ခဲ့ရင် ဆုံးရှုံးမှုတွေက ကြီးမားလှမှာပါ..."

ရှောင်ဇီရင် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်မှာ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို ကျွန်မ မြင်လိုက်ရတုန်းက တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့တာ... ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ဂူ နဲ့ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သေချာပေါက် ပြဿနာ အများကြီး ဖြစ်လာမှာပါ..."

ရှောင်ကျောက်လင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ပြောကြားသည်

"အချိန်ကိုက်ပဲ... ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ ဆိုတာကိုလည်း အဲဒီ အရှင် နှစ်ပါး ဆီ သွားမေးချင်နေတာ..."

ရှောင်ဇီရင် က လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး

"အရှင်မင်းကြီး... ရှင် သတိထားသင့်တဲ့ သူ နောက်တစ်ယောက် ရှိပါသေးတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ဟု ရှောင်ကျောက်လင် က မေးလိုက်သည်။

"ယဲ့ကျင်းလန် ပါ"

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"ဒီလူက ချီလင် သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်... ကျန်း နိုင်ငံ မြို့တော် တိုက်ပွဲမှာ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် က အလွန် ထူးချွန်တယ်... ကျန်း နိုင်ငံ မြို့တော်က မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဝက်လောက်ကို သူ သတ်ခဲ့ပြီး စစ်တပ်ကိုတောင် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့တယ်...

ဒီလူမှာ ကြီးမားတဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်... ကူမော့ သာ မရှိခဲ့ရင် ယဲ့ကျင်းလန် ဟာ ဒီတစ်ခါ လောက တစ်ခွင်လုံးမှာ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးလာမှာပါ၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာပါ!"

ရှောင်ကျောက်လင် ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး

"ဒီ ယဲ့ကျင်းလန် အကြောင်း အချက်အလက် တွေကို ကျွန်တော်လည်း စစ်ဆေးပြီးပါပြီ... သူက တကယ်ကို မှတ်သားလောက်စရာ ပါပဲ... ကန်တိုင်းပြည် ရဲ့ သိုင်းပညာ ကံကြမ္မာ က အလွန် ကြီးပွားတိုးတက်နေတယ်... ဒီလူရဲ့ အလားအလာ က အစ်မတော် ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုကြီးမားပါတယ်...

ယဲ့နန်ထျန်း ဟာလည်း ချီလင် သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ယဲ့ကျင်းလန် ရဲ့ သွေးနဲ့တော့ မတူပါဘူး... ဒီတစ်ခါ ယဲ့နန်ထျန်း အသတ်ခံလိုက်ရတော့ သူ့ရဲ့ ချီလင် သွေးကိုလည်း ယဲ့ကျင်းလန် ယူသွားလောက်တယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်... တကယ်လို့ ယဲ့ကျင်းလန် က ချီလင် သွေး နှစ်မျိုးကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းမှာ သေချာပေါက် နေရာတစ်ခု ရလာမှာပါ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

အပိုင်း (၃၃၂) - မြေခွေး မိစ္ဆာ

ကန်တိုင်းပြည်၊ မြို့တော် အစွန်အဖျားတွင်၊

ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် ချီမြောင်ရွှမ် တို့ တောင်တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် လှိုဏ်ဂူ တစ်ခု အတွင်းသို့ ယှဉ်တွဲ လျှောက်သွားကြလေသည်။

လှိုဏ်ဂူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ယဲ့ကျင်းလန် သည် အေးစက်မှု တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ချီလင် သွေး နှင့် ယန် ခန္ဓာကိုယ် တောင်မှ၊ အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

လှိုဏ်ဂူ မှာ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နေ၏။

ယဲ့ကျင်းလန် သည် အလင်းရောင် အတွက် သူ၏ လက်ဖဝါးရှိ မီးတောက်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ ပေအတော်များများ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်၊ ခြေဝက်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ငယ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း ၎င်း၏ အနက်ကို မသိရပေ။ ၎င်းက နက်ရှိုင်းသော အအေးဓာတ် ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ဆောင်များမှာ ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ရေကန် အတွင်းရှိ ရေများမှာမူ အေးခဲမနေချေ။

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"ဒီရေကန်အေး ဟာ အေးစက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ စုစည်းဖို့ မြေကြီးရဲ့ သွေးကြောတွေကို ငါ ဆွဲယူပြီး ဖန်တီးထားတာပါ... အဲဒါက အလွန် အေးစက်တယ်၊ မင်းအတွက် ချီလင် သားရဲ မီးတောက် ကို ဖိနှိပ်ပေးဖို့ အထူးတလည် အသုံးပြုတာပါ... မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီလင် သွေး ဟာ အခု အရမ်း သန့်စင်နေပါပြီ၊ ချီလင် ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နီးပါး တူနေပါပြီ... လိုအပ်နေတာက ချီလင် နှလုံးသား သွေး ရဲ့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ စွမ်းအင် ပဲ..."

ထိုသို့ပြောရင်း ချီမြောင်ရွှမ် က ကျောက်စိမ်း ပုလင်းငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။အတွင်းတွင် မျောလွင့်နေသည်မှာ အနီရောင်ပယင်းအလား တောက်ပနေသော သွေးတစ်စက် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ယဲ့နန်ထျန်း ထံမှ ရရှိသော ချီလင် နှလုံးသား သွေး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး၊ ယဲ့နန်ထျန်း ဟာ ငါ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့ အအောင်မြင်ဆုံး ချီလင် သွေးဆက် ပါပဲ... တကယ်ကို အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ချီလင် စွမ်းအင် ကို ရရှိဖို့ မလုံလောက်သေးပေမဲ့၊ အဲဒါက အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်ပြီး၊ ချီလင် စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲထွက်မှု ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါတယ်... တကယ်လို့ နောက်ထပ်တစ်လှမ်းသာ ရှေ့ဆက်နိုင်ရင်တော့ အဲဒီပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းဟာ ထာဝရအသက်ရှည်မှုကို ရရှိသွားမှာပဲ ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က

"ဒီသွေးတစ်စက်ကို ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး က ဘယ်လောက်ရှိလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြန်ဖြေသည်

"ဒီရေကန်အေး ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ၆၀% လောက် ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် က

"ဒါဆို စကြတာပေါ့!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် လောနေတာလား..."

ချီမြောင်ရွှမ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်

"ကျန်းနိုင်ငံရဲ့ အင်ပါယာမြို့တော်မှာ ချီလင်သွေးကို အသုံးပြုခဲ့တာဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အချိန်ပါပဲ။ ဒီစွမ်းအားရဲ့ ရင်ခုန်လှုပ်ရှားမှုက တကယ်ကို မူးယစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချီလင်စွမ်းအားရဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်မှုက စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းလွန်းလို့ နာရီဝက်တောင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ဘူး..."

"အခု ချီလင်သွေးကတော့ ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိစေရုံတင်မကဘဲ အတိုင်းအဆမဲ့တဲ့ စွမ်းအင်တွေကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ။ ဒါကြောင့် စတင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပြီ။ ကျွန်တော် ယဲ့ကျင်းလန်ဟာ စွမ်းအားအတွက်ဆိုရင် ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မကြောက်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင်လည်း အစကတည်းက မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အခုဆိုရင် ငါ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ယုံကြည်မှုရှိသွားပြီ။ မင်းရဲ့နှလုံးကို ခွဲစိတ်ပြီး ဒီချီလင်သွေးကို အထဲမှာ ထည့်သွင်းပေးမယ်။ အဲဒီနောက်မှာ မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ချီလင်သွေးနဲ့ အမြန်ဆုံး ပေါင်းစပ်ရမယ်။ မှတ်ထား... မင်းမှာ ၁၂ နာရီပဲ အချိန်ရှိတယ်။ ဒီရေကန်အေးရဲ့ အအေးဓာတ်က ချီလင်သွေးရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို ၁၂ နာရီပဲ ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ။ အဲဒီအချိန်အတွင်း မင်းသာ မပေါင်းစပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မိစ္ဆာစွမ်းအားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရပြီး သိုင်းပညာလမ်းလွဲသွားလိမ့်မယ်"

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကျွန်တော် ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး... အစ်ကိုကူ နဲ့ တိုက်ဖို့ ကတိ တစ်ခု ရှိသေးတယ်လေ!"

ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒါ မလုံလောက်သေးဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"ကူမော့ရဲ့ အတွင်းအား က အရမ်းကို နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ငါ့ရဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး၊ သူရဲကောင်း တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမဲ့၊ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ လက်တစ်ဆုပ်စာတောင် မရှိပါဘူး... ချီလင် ရဲ့ သွေးနဲ့မင်း အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ရင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ အားသာချက် ရမှာ မဟုတ်သေးပါဘူး... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ချီလင် စွမ်းအား နဲ့ဆိုရင် ကူမော့ကို အနိုင်ယူဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"မကြာခင်က ဖုန်လိုင် မသေမျိုး ကျွန်း ကနေ ဖိတ်ကြားစာ တစ်စောင် ကျွန်တော် ရခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုင်ယွီကျင်း ကို သွားကြည့်မယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်မေးခွန်း ဓားဆယ့်သုံးကွက် ကို ထပ်ပြီး သန့်စင်မယ်၊ ပြီးရင် အစ်ကိုကူ နဲ့ တိုက်မယ်..."

ချီမြောင်ရွှမ် က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး

"ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို ဘာလို့ သွားတာလဲ... အဲဒါက နေရာကောင်း တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီကို ရောက်ဖူးလို့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"သေချာတာပေါ့ ရောက်ဖူးတယ်... ငါ ဒီလောက် နှစ်တွေ အများကြီး အသက်ရှင်ခဲ့တာ၊ မရောက်ဖူးတဲ့ နေရာတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ကုန်းပေါ် မတက်ခဲ့ဘူး... ကျွန်းရဲ့ အစွန်းကို ရောက်တာနဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း က ငါ့ကို သတိပေးခဲ့တယ်လေ... အဲဒီအရာကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါ မယုံကြည်သလို အဲဒါကိုလည်း မစော်ကားချင်လို့ အပေါ် မတက်ခဲ့ဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က အံ့သြစွာဖြင့်

"ပိုင်ယွီကျင်း က သက်ရှိ သတ္တဝါ တစ်ခုလား... အဲဒါ နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည်

"အင်း... အဲဒါ သက်ရှိ သတ္တဝါ လို့တော့ ခေါ်လို့ မရဘူး... သူ့မှာ တိကျတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး، ဒါပေမဲ့ အသိစိတ် တော့ သေချာပေါက် ရှိတယ်، မဟုတ်ရင် ငါ့ကို သတိပေးခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

" ပိုင်ယွီကျင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ ဆိုတာတော့ ငါ့ကို မမေးနဲ့ အဲဒီမေးခွန်းကို ငါ မဖြေနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အသိစိတ် ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုဟာ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်၊ ဒါကြောင့်..."

"မသွားဘဲ နေလို့ ရရင် မသွားနဲ့..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျွန်းကို သွားတဲ့ လူတွေမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် မကြားဖူးပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ် က ပခုံးတွန့်လျက်

"ပိုင်ယွီကျင်း ဆိုတာ ဘာလဲ ငါ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ မေးခွန်းကို ငါ မဖြေနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ ကျွန်းသခင် နှစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် သုံးရာကျော် က ဖုန်လိုင် ကျွန်း လောကမှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာတုန်းက အဲဒီ နှစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ အခုလည်း အဲဒီ နှစ်ယောက်ပဲ ... နှစ်ဘယ်လောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်နေမှန်း မသိတဲ့ လူနှစ်ယောက် လေ... သိုင်းလောကက လူတွေကို လျှို့ဝှက် လက်စွဲကျမ်း မျိုးစုံ ပေးတဲ့ နေရာမှာ သူတို့က ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘူး ဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်

" သူတို့က နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ အသက်ရှင်နေကြတာပေါ့... မင်းက နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ အသက်ရှင်နေတယ်، ပြီးတော့ ကပ်ရောဂါ နတ်ဘုရား လည်း နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ အသက်ရှင်နေတာပဲ... ဒီလောက် အများကြီးလား... မင်းတို့ အားလုံး ဘယ်လိုများ အဲဒီလို လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ..."

"အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"ငါ့အပြင် ဒီသုံးယောက်ပဲ ငါ သိတာ... တစ်ယောက်စီမှာ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ ရှိကြတယ်... ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ က ထပ်လုပ်လို့ မရဘူး... ကပ်ရောဂါ နတ်ဘုရား ရဲ့ ကံကြမ္မာ က ချီလင် နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... ဖုန်လိုင် ကျွန်း က အဲဒီ နှစ်ယောက် အတွက်ကတော့ ပိုင်ယွီကျင်း နဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် ကိုတော့ ငါ မသိဘူး..."

ထိုနေရာတွင် ချီမြောင်ရွှမ် က ယဲ့ကျင်းလန် ကို ကြည့်ကာ

"သီအိုရီ အရပြောရရင် မင်းမှာလည်း အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ဇဝေဇဝါဖြင့်

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြန်ဖြေသည်

"မင်းဆီကနေ ချီလင် ရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ သုတေသန လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းက ချီလင် ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားရင်၊ မင်းလည်း ချီလင် ရဲ့ ထာဝရ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း ကို ရရှိနိုင်ကောင်း ရရှိနိုင်မှာပါ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်

"မင်းဆိုလိုတာက၊ မင်းဆီမှာ ချီလင် အနှစ်သာရ သွေး နဲ့ နှလုံးသား သွေး တွေတစ်ခုထက် ပိုရှိတယ်ပေါ့..."

ချီမြောင်ရွှမ် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သေချာတာပေါ့ မရှိဘူး... အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ဖုန်လိုင် ကျွန်း ကို မင်း သွားစရာ မလိုဘူးလို့ ငါ ပြောတာလေ... ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်ခံ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေလိုက်ပါ... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းက ချီလင် ရဲ့ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို တကယ် ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းလည်း အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်!"

"အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ ဟုတ်လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် က အံ့သြစွာဖြင့်

"ချီလင် ရဲ့ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို ကျွန်တော် ကျွမ်းကျင်နိုင်မယ်လို့ မင်း ယူဆထားတာတောင်မှ၊ တကယ့် နံပါတ် ၁ မဖြစ်နိုင်သေးဘူးလား..."

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ကောင်လေး، ချီလင် ဆီကနေ အဲဒီအရာတွေကို ငါ ဘယ်လို ရခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း စဉ်းစားဖူးလား..."

"ဟင်..." ယဲ့

ကျင်းလန် က ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်

"မင်း... ချီလင် ကို သတ်ခဲ့တာလား..."

"အဲဒီလိုပါပဲ"

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးရာကျော်က ချီလင်ရဲ့ သဲလွန်စကိုရှာဖို့ ငါအတော်လေး ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သားရဲရှိရာ နယ်မြေထဲကို ငါဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီသားရဲကို သတ်နိုင်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းအလိုမှ မီးဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက် ရောက်လာပြီး ချီလင်ကို ကယ်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအစောင့်အရှောက်ကပဲ နောက်ပိုင်းမှာ 'ကပ်ရောဂါနတ်ဘုရား' ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့..."

"ငါက မီးချီလင်နောက်ကို တောက်လျှောက်လိုက်ဖမ်းရင်း အမည်းရောင်အပျက်အစီးနယ်မြေထဲအထိ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ခူးရွှီး အပျက်အစီးတွေကြားက မီးဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဟာ ချီလင်ဥကို သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတာ။ မီးချီလင်ကို ရှာမတွေ့တော့တဲ့အဆုံး အဲဒီဥကိုပဲ ယူသွားဖို့ ငါကြံစည်ခဲ့ပေမဲ့ ကပ်ရောဂါနတ်ဘုရားက အကြံကို ရိပ်မိပြီး ဥကိုယူကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်။"

"ခူးရွှီးအပျက်အစီးတွေထဲမှာ သူ့ကို ငါတိုက်ခိုက်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒီနေရာရဲ့ ဝင်္ကပါစွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး ခုခံခဲ့လို့ ငါ့အနေနဲ့ သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံး ချီလင်ဥကွဲသွားတဲ့အခါ အထဲမှာ အပြည့်အဝဖွံ့ဖြိုးနေတဲ့ ချီလင်သားပေါက်လေးတစ်ကောင် ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကပ်ရောဂါနတ်ဘုရားနဲ့ငါဟာ အဲဒီသားပေါက်ကို တစ်ဝက်စီ ခွဲယူလိုက်ကြရတာပဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏ ။

"ဒါဆို ယဲ့နန်ထျန်း နဲ့ ကျွန်တော် သုံးခဲ့တဲ့ ချီလင် သွေး က အဲဒီ ချီလင် သားပေါက်လေး တစ်ဝက်ဆီက လာတာပေါ့..."

"မဆိုးပါဘူး"

ချီမြောင်ရွှမ် က ပြောသည်

"ဒါကြောင့် မင်း တိုးတက်ဖို့ နေရာ အများကြီး ကျန်သေးတယ်... ချီလင် သွေး ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးတဲ့နောက်၊ ချီလင် အရိုးတွေ၊ ချီလင် သံချပ်ကာ၊ ချီလင် ဂျိုတွေ စသဖြင့် ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ချီလင် ရဲ့ စွမ်းအား အားလုံးကို မင်း တကယ် ရရှိရင်တောင် မင်းက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး... ဒါကြောင့် မင်းက အမည်ခံအားဖြင့်ပဲ လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်နိုင်တာပါ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က

"မင်း ကျွန်တော့်ကို အရာအားလုံး ပြောပြပြီးပြီ... မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခု ရှာတွေ့သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ချီမြောင်ရွှမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဒါဆိုရင် ငါ အရမ်း ဝမ်းသာမှာပါ၊ အရမ်းကို ဝမ်းသာမှာပါ... ဒီလောက် နှစ်တွေ အများကြီး၊ ငါ အတော်လေး ပျင်းနေခဲ့တာ... ငါ့ကို အပျော်ဆုံး ဖြစ်စေတာက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် လေးရာကျော် က ခူးရွှီး အပျက်အစီး မှာ ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာ ပဲ... ဒီဒဏ်ရာက အနှစ် လေးရာကျော် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ငါ့ကို အရေးပါတဲ့ ခံစားချက် နဲ့ တစ်ခါတလေ အကြောက်တရား ကိုတောင် ပေးစွမ်းတယ်..."

"ဥပမာ၊ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း မြောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ ကို သွားပြီး ကပ်ရောဂါ နတ်ဘုရား ကို ရန်စတယ်၊ ပြီးတော့ အရှေ့ပင်လယ် က ဖုန်လိုင် ကျွန်း ပေါ်က ပိုင်ယွီကျင်း ကလည်း ငါ့ကို ဖိအားပေးပြီး ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို ခံစားရစေတယ်... အဲဒါက ငါ့ကို အသက်ရှင်နေတယ်လို့ ခံစားရစေတာပဲ... ဒါကြောင့် ဒီဒဏ်ရာကို မပျောက်ကင်းအောင် ငါ တမင်တကာ ထားထားတာ..."

ယဲ့ကျင်းလန် ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားပြီး လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ

"မင်း ရူးမနေဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ အရေးမကြီးပါဘူး"

ဟု ချီမြောင်ရွှမ် က ဆိုသည်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မီးချီလင် အပေါ် ငါ့ရဲ့ သုတေသန က လုံးဝ မအောင်မြင်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ အလောတကြီး မဖြစ်ပါဘူး... မဟုတ်ရင် ဒီ အမည်းရောင် အပျက်အစီး လေးကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်တာ ကြာပါပြီ... ငါ ဧကရာဇ် အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်؛ စစ်တပ် စုစည်းတာက ကိတ်မုန့် တစ်ခုလို လွယ်ကူတာပဲ မဟုတ်လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ချီမြောင်ရွှမ် ကို ကြည့်ကာ၊ သူ့ရှေ့ရှိ ဤအဘိုးကြီးကို လူသား အဖြစ် ဆက်လက် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ စကြရအောင်!"

ချီမြောင်ရွှမ် က ယဲ့ကျင်းလန် ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက မျဉ်းတစ်ကြောင်းကို ရေးဆွဲလိုက်ရာ၊ ယဲ့ကျင်းလန် ၏ ရင်ဘတ်မှာ ချက်ချင်း ကွဲဟသွားတော့၏။ ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်း ပုလင်းကို ဖွင့်ကာ ချီလင် ၏ နှလုံးသား သွေး တစ်စက်ကို ယဲ့ကျင်းလန် ၏ နှလုံးသား အတွင်းသို့ လမ်းညွှန်ပေးရန် သူ၏ စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

...