အခန်း (၃-၄)

3 01

အခန်း (၃) မြေနှစ်ဧက

“မျက်ရည်တွေကို မြန်မြန်သုတ်လိုက်၊ ငါ့သမီးလေးက ဒီလောက်လှနေတာ၊ မျက်ရည်တွေကြောင့် မျက်နှာပေါ်မှာ အရေးအကြောင်းတွေ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်”

မိန်သည် သမီးဖြစ်သူကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ကြည့်ပြီး သူမ၏အင်္ကျီလက်ဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးကာ ဘာအိပ်မက်ဆိုးမက်ပြီး ငိုခဲ့သည်ကို မေးလိုက်သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် မိခင်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ဆက်လက်နေလိုပြီး မိန်၏လက်မောင်းကို ဖက်ထားကာ ခွဲခွာရမည်ကို နှမြောတသ ဖြစ်နေသည်။ မိခင်၏မေးခွန်းကို ကြားသောအခါတွင် မည်သို့ဖြေရမည်ကို မသိသောကြောင့် သူမသည် အလျင်အမြန် စဥ်းစားလိုက်ပြီး သူမ အိမ်ထောင်ကျပြီး မိဘများနှင့် ညီအစ်ကိုများကို စွန့်ခွာသွားရသည်ဟု အိပ်မက်မက်ခဲ့ပြီး ခွဲခွာရမည်ကို စိတ်မကောင်း ဖြစ်သောကြောင့် ငိုမိသည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိန်သည် သမီး၏စကားကို ကြားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုရန် ကြံရွယ်နေစဥ်မှာပင် လုမင်ဟိုင်သည် ကြက်ဥဟင်းချို တစ်ပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ အလျင်အမြန် ဝင်လာခဲ့သည်။

“ယွဲ့အာ၊ မြန်မြန်သောက်၊ အေးမသွားခင် သောက်လိုက်၊ ဖေဖေ သမီးအတွက် သကြား ထည့်ပေးထားတယ်နော်” လုမင်ဟိုင်သည် ရယ်မောနေပြီး မည်းနက်ဖြောင့်စင်းသော မျက်နှာတွင် ချစ်ခင်နှစ်သက်သောအပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လုမိသားစုသည် လယ်သမားမိသားစုဖြစ်ပြီး ချမ်းသာသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ကြက်ဥနှင့် သကြားဖြူကဲ့သို့သော အရာများသည် ကျေးလက်ဒေသများတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုမင်ဟိုင်နှင့် မိန်တို့သည် တစ်ဦးတည်းသော သမီးကို အမြဲတစေ ချစ်ခင်ကြင်နာခဲ့ကြပြီး ထိုပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရာတွင် တွန့်တိုခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် လုမိသားစုတွင် လူဦးရေများပြားပြီး မိသားစု မခွဲသေးသောကြောင့် အချို့ကိစ္စများတွင် မသင့်လျော်ပေ။ လုမင်ဟိုင်နှင့် မိန်တို့သည် တစ်ဦးတည်းသောသမီးဖြစ်သူ ငယ်စဥ်ကတည်းက ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်းနေသည်ကို စိတ်ပူပန်သောကြောင့် သမီးအတွက် သီးသန့် ပြုစုစောင့်ရှောက် ပေးခဲ့ကြသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက နေ့စဥ် ကြက်ဥတစ်လုံးကို စားရပြီး သူမ၏ အစ်ကိုများသည်ပင် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးကို မရရှိခဲ့ကြပေ။

မည်သည့်အရာကိုမဆို အများကြီးစားသောအခါ ရိုးသွားတတ်သော်လည်း လုကျောင်းယွဲ့သည် ထိုကြက်ဥဟင်းချိုကို အလွန်နှစ်သက်သည်။

ကြက်ဥဟင်းချိုဆိုသည်မှာ ကြက်ဥကို ခေါက်ပြီး ရေနွေးဖြင့် ဖျော်ကာ သကြားဖြူထည့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကြက်ဥအနှစ်၏ရနံ့သည် သကြား၏ ချိုမြိန်သောရနံ့နှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်။ ငယ်စဥ်က လုကျောင်းယွဲ့ ငိုသောအခါတိုင်း ဖခင်နှင့်မိခင်တို့က ကြက်ဥဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်ကို ယူလာပေးပြီး သူမ၏ငိုသံကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် ရင့်ကျက်လာပြီး စကားနားထောင် လာသောအခါတွင်လည်း ထိုအလေ့အထကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ထိုအလေ့အထသည် လုကျောင်းယွဲ့ လက်ထပ်သည်အထိ ဆက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက်တွင်မူ သူမအား ထိုမျှလောက် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုဖြင့် ပြည့်နေသော ကြက်ဥဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်ကို မည်သူမျှ ယူလာမပေးတော့ပေ။

ပူနွေးသော အငွေ့များသည် လုကျောင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများကို ထပ်မံစိုစွတ်စေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် လက်ရှိအခြေအနေကို နားမလည်သေးသော်လည်း ဘုရားသခင်က သူမအား မိဘများကို အသက်ရှင်လျက် ထပ်မံတွေ့ဆုံခွင့်ပေးသောကြောင့် ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။

ကြက်ဥဟင်းချိုကို သောက်ပြီးနောက် မိခင်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ လဲအိပ်နေခဲ့ရာ လုကျောင်းယွဲ့သည် မောပန်းလာပြီး အိပ်ငိုက်လာခဲ့သည်။ မိခင်က သူမကို အိပ်ရာပေါ်တွင် ချထားပြီး စောင်ခြုံပေးသည်ဟု ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ရသည်။

“ရှင်၊ ကျွန်မတို့သမီးလေးက တုအိမ်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေပုံပဲ” မိန်သည် သမီးဖြစ်သူ အိပ်ပျော်သွားသည်ကို တွေ့သောအခါ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

လုမင်ဟိုင်က စူးစမ်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မိန်သည် တွန့်ဆုတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အမျိုးသားကို အခန်းပြင်သို့ ညင်သာစွာ ဆွဲခေါ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ရင်၊ တုအိမ်ရဲ့ အခြေအနေတွေကို ကျွန်မတို့ လက်ခံလိုက်ကြမလား...”

တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်သည်နှင့် မိန်၏အသံသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လုကျောင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာမှ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။

ယခင်က သူမသည် မိဘများကို ပြန်လည်တွေ့ဆုံရသော ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ ယခုမူ မိခင်၏စကားများကို ကြားရသောအခါနှင့် ယခင်ကကြားခဲ့ရသော အရာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိနိုင်တော့စရာအကြောင်း မရှိတော့ပေ။

သူမသည် အိပ်ရာပေါ်မှ ဆင်းပြီး ဖိနပ်ကိုစီးကာ မှန်တင်ခုံသို့ သွားလိုက်သည်။

မှန်တင်ခုံပေါ်တွင် သေးငယ်သော ကြေးနီမှန်တစ်ချပ် မှောက်လျက်ထားရှိသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် တုန်ယင်နေသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကြေးနီမှန်ကို ကောက်ကိုင်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြည့်လိုက်သည်။

3 02

မှန်ထဲမှ မိန်းကလေးသည် အသက် ၁၄-၁၅ နှစ်ခန့်သာရှိသေးပြီး နုပျိုသောအရွယ်ဖြစ်သည်။ ဆံပင်နက်၊ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ၊ နူးညံ့သောအသွင်အပြင်များဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ လှပမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် လှပကြောင်း သိခဲ့သည်။ ငယ်စဥ်က အနီးအနားရွာများတွင် အလှဆုံးနှင့် အချစ်ဆုံး ကလေးမလေးဖြစ်ပြီး ကြီးလာသောအခါတွင်လည်း အနီးအနားရွာများတွင် အလှဆုံး မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လုမိသားစုသည် ချမ်းသာသော မိသားစု မဟုတ်ဘဲ သာမန်လယ်သမားမိသားစုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုဖခင်နှင့် လုမိခင်တို့သည် တစ်ဦးတည်းသော သမီးကို အလွန်ချစ်ကြသည်။ သူမသည် ငယ်စဥ်ကတည်းက ချမ်းသာသောကလေးမလေးကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး ကျေးလက်မိသားစုများတွင် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ဘဝကို နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

ရွာရှိ ပါးစပ်ပါးသော အမျိုးသမီးများက လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးသည် သမီးကို အလွန်ချစ်ကြသည်ဟု အမြဲတမ်း ပြောဆိုတတ်ကြသည်။ မည်သည့် ကျေးလက်မိန်းကလေးကမဆို ငယ်စဥ်ကတည်းက မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ကြပြီး အချို့ကမူ အမျိုးသားများနှင့် ညီမျှသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သို့သော် လုမိသားစုမှ လုကျောင်းယွဲ့ကမူ ထူးခြားနေသည်။

သို့သော် လုကျောင်းယွဲ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပုံမှာ ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ ရုပ်ရည်လှပရုံသာမက စိတ်ထားလည်း ကောင်းသည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုတတ်ပြီး လူတိုင်းနှင့် ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းသည်။ အဆိုးဆုံးသော အမျိုးသမီးများပင်လျှင် ထိုသို့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့သောအခါ အဆိုးမြင်စကားများ ပြောဆိုနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

သာမန်ကျေးလက်မိသားစုများမှ သမီးများသည် အသက် ၁၂-၁၃ နှစ်တွင် စေ့စပ်ကြပြီး ၁၅-၁၆ နှစ်တွင် လက်ထပ်ကြသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် လှပသောကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကတည်းက လက်ထပ်ရန် လာရောက် ကမ်းလှမ်းသူများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးသည် သမီးကို စွန့်ခွာရမည်ကို နှမြောတသ ဖြစ်သောကြောင့် သူမကို နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် အိမ်တွင် ဆက်ထားလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် ယခုအသက် ၁၅ နှစ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း စေ့စပ်ခြင်းမရှိသေးသလို လက်ထပ်ခြင်းလည်း မရှိသေးပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဤအချိန်သည် သူမနှင့် တုလျန်တို့ စေ့စပ်ခြင်းမပြုမီ အချိန်ဖြစ်ကြောင်း လုကျောင်းယွဲ့ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လုကျောင်းယွဲ့နှင့် တုလျန်တို့၏ ယခင်က လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု အကြောင်းကို ပြောရမည်ဆိုလျှင် အနည်းငယ် ဝေးကွာနေပေမည်။

တုလျန်၏မိခင် မုဆိုးမတုသည် လုမိသားစု၏ ပထမမိသားစုခွဲ၊ ဆိုလိုသည်မှာ လုကျောင်းယွဲ့၏ အဒေါ်ဟူ၏ အစ်မရင်း ဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့နှင့် တုလျန်တို့၏ ထိမ်းမြားခြင်းကို ဟူက အကျိုးဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က တုလျန်သည် အသက် ၁၆ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည်လည်း အသက် ၁၅ နှစ်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည် သမီးဖြစ်သူအတွက် ထိမ်းမြားခြင်းကို စတင်စီစဥ်သင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် လှပပြီး လုမိသားစုသည်လည်း ချမ်းသာသည်။ တုမိသားစုသည် ဆင်းရဲသော်လည်း တုလျန်သည် ထူးချွန်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟူ၏ ကြားဝင်စကားကြောင့် လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးသည် တုလျန်ကို အလွန်သဘောကျခဲ့ကြပြီး မိသားစုနှစ်စု စေ့စပ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နှစ်တွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် တုအိမ်တော်သို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က လုကျောင်းယွဲ့သည် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ သူမ လက်ထပ်သောအခါတွင် မိသားစုက သူမအတွက် မင်္ဂလာပစ္စည်းများအပြင် အဆင့်မြင့်သော မြေနှစ်ဧကကိုပါ ပေးခဲ့သည်။

ကျေးလက်ဒေသများမှ မိသားစုများသည် အများအားဖြင့် ဆင်းရဲကြသည်။ သာမန်မိန်းကလေးများ လက်ထပ်သောအခါတွင် မင်္ဂလာပစ္စည်းများမှာ စောင်၊ ပရိဘောဂ၊ အဝတ်အစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့တွင်မူ မင်္ဂလာပစ္စည်းများပင် မပါဘဲ အဝတ်အနည်းငယ်သာ ယူဆောင်သွားရသည်။ သို့သော် လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည် သမီးဖြစ်သူအား မြေနှစ်ဧကကို မင်္ဂလာပစ္စည်းအဖြစ် ပေးခဲ့ကြသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် အနီးအနား ရွာများတွင် အတော်လေး ဂယက်ရိုက်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းက လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးသည် ရူးနေပြီဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ မြေယာသည် ကျေးလက်ဒေသမှလူများ၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်ပြီး သားသမီးများကိုသာ ပေးရသော အရာဖြစ်သည်။ သမီးဖြစ်သူအား ပေးသင့်သည်ဟု မည်သူကမှ မယူဆပေ။

ဤအကြောင်းအရာကြောင့် လုအဘိုးအိုနှင့် ချွေတို့သည် ဒုတိယမိသားစုခွဲကို အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒုတိယမိသားစုခွဲက ဆက်လက် တင်းခံခဲ့ပြီး ထိုမြေနှစ်ဧကသည် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုမှ မဟုတ်ဘဲ မိန်၏အမွေမှ ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် မကျေနပ်သော်လည်း ဘာမျှမပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့် လုမိသားစုတွင် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို လုကျောင်းယွဲ့ အလွန်မှတ်မိနေခဲ့သည်။

3 03

လုကျောင်းယွဲ့သည် သဘောပေါက်ပြီး မိဘများကို သိတတ်သော မိန်းကလေးဖြစ်သည်။ သူမ၏မင်္ဂလာပစ္စည်းများဖြစ်သော မြေနှစ်ဧကသည် မိဘများကို ပြဿနာများစွာ ဖြစ်စေခဲ့သည်ကို သိသောအခါတွင် သူမသည် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယမိသားစုခွဲတွင် သူမတစ်ဦးတည်းသာမက ညီအစ်ကိုသုံးယောက်လည်း ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ထောင်ကျကြမည် ဖြစ်ပြီး မိဘများသည် သူတို့အတွက်လည်း စဥ်းစားပေးရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် စေ့စပ်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။ လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးသာမက အစ်ကိုကြီး လုကွမ်းယီကပါ သူမကို စေ့စပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ လုကွမ်းယီက တုမိသားစု၏အခြေအနေ မကောင်းသောကြောင့် မြေနှစ်ဧကကို စုံတွဲအတွက် ပေးသင့်ပြီး ၎င်းသည် သူတို့၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုအတွက် အခြေခံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ မိသားစုက အခြားအရာများကို မမျှော်လင့်ဘဲ တုလျန်က လုကျောင်းယွဲ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံစေလိုပြီး အနာဂတ်တွင် တုလျန် အောင်မြင်လာပါက မိသားစုကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း ပြောခဲ့သည်။

ဤအရာသည် မိသားစု၏သဘောဆန္ဒ ဖြစ်ပြီး လုကျောင်းယွဲ့ကို စေ့စပ်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော အကြောင်းပြချက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုအရာကို စိတ်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ မှတ်သားထားပြီး အနာဂတ်တွင် တုလျန် အောင်မြင်လာသောအခါ မိသားစု၏ကြင်နာမှုကို မမေ့သင့်ဟု တွေးခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏မိသားစုသည် တုလျန်၏ အကူအညီကို မရရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ဆွဲချမှုကြောင့်ပင် တုမိသားစု၏ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ပိုက်ဆံနှင့် အစားအစာများစွာကို ပေးခဲ့ရသည်။ ဖခင်နှင့်မိခင်တို့သည်လည်း မုဆိုးမတု၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူမကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏အစ်ကိုများ လက်ထပ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ဇနီးများသည် လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်ပံ့ခဲ့သောကြောင့် အိမ်တွင်းရေးပြဿနာများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူမ၏အစ်ကိုကြီးသည်လည်း သူမကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို တွေးမိသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့သည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ရိုးအပြီး စိတ်ထားပျော့ပြောင်းခဲ့ရသနည်း၊ တုမိသားစုကို အဘယ်ကြောင့် ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးခဲ့သနည်း၊ မိသားစုကို အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ဒုက္ခပေးခဲ့သနည်းဟု အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိသားစုက တုမိသားစုနှင့် ထပ်မံစေ့စပ်ရန် ကြံစည်နေသည်ကို ကြားသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့ မည်သို့ ငြိမ်ငြိမ် နေနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

တုမိသားစု၊ ၎င်းသည် သူမ လုံးဝထွက်ပြေးချင်သော ငရဲတွင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤအချိန်တွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် အချို့အချက်များကို နားလည်လာခဲ့သည်။ မိသားစုက သူမကို မင်္ဂလာပစ္စည်းအဖြစ် မြေနှစ်ဧက ပေးခဲ့ခြင်းသည် ယခင်က ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားအကြောင်းရင်းများ ရှိခဲ့ပုံရသည်။ သူမသည် ရိုးအခဲ့သောကြောင့်သာ အကြောင်းရင်းကို မသိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တူမုဆိုးမက သူမ၏မိသားစုကို ထိုအချိန်ကတည်းက လှည့်ဖြား စဥ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တုအိမ်သို့ အစောပိုင်း ရောက်ရှိချိန်က သူမသည် သူမအား လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး နှစ်များစွာ အလိမ်ခံခဲ့ရသည်။

အဒေါ်ကြီးဟူကလည်း ဤအရာတွင် ပါဝင်နေသည်ကို လုကျောင်းယွဲ့ မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။ တုအိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မုဆိုးမတု၏ ကောင်းမွန်သော မျက်နှာထားသည် လအနည်းငယ်သာ ခံခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ အစစ်အမှန်သဘောကို ပြသလာကာ သူမကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည်။ အဒေါ်ကြီးဟူသည် သူမအတွက် ကောင်းမွန်သော စကားများ ပြောဆိုရန်နှင့် မုဆိုးမတုကို သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရန် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

3 04

ယခုအခါ အစသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ယခင်ဘဝက အတွေ့အကြုံများ အားလုံးနှင့်အတူ လုကျောင်းယွဲ့သည် ကိစ္စများမှာ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူမသည် တကယ်ပင် ရိုးအခဲ့ပြီး ယခင်ဘဝက ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်မျိုးနှင့် ထိုက်တန်ခဲ့သည်ဟု တွေးမိသည်။

လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည် တုမိသားစုကိစ္စကို စဥ်းစားနေစဥ်မှာပင် လုမိသားစု၏ ပထမမိသားစုခွဲ၏ အခန်းတွင် ဟူသည်လည်း လုမင်ချွမ်းကို ထိုကိစ္စအကြောင်း ပြောပြနေသည်။

ဟူသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ဖုံးကွယ်ထားလိုသော်လည်း ဤကဲ့သို့သောကိစ္စမျိုးကို ကြာရှည်စွာ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိနေသည်။ ထို့အပြင် သူမတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို လုပ်စေလိုသော ကိစ္စများရှိသောကြောင့် ဤအရာကို ပြောပြရပေမည်။

အကြောင်းအရာကို ပြောပြသည်ဆိုသော်လည်း မည်သို့ပြောပြသည်က ဟူ၏ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဟူက အကြောင်းအရာကို ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ပြောပြသောအခါ လုမင်ချွမ်းသည် ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

လုမင်ချွမ်းသည် လုမိသားစု၏ သားကြီးဖြစ်ပြီး ရိုးသားတည်ကြည်သော စိတ်နေသဘောထားရှိကာ တည်ငြိမ်သည်။ သူသည် မိသားစု၏ သားကြီးဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ညီအစ်ကိုများကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်ရန်မှာ သူ၏တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု အမြဲတမ်း တွေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ မိသားစုကိစ္စများကို မိမိမိသားစု၏ကိစ္စအဖြစ် သဘောထားသည်။

လုမင်ချွမ်း ဒေါသထွက်နေသည်ကို နားလည်နိုင်သည်။ တုမိသားစုကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သော မိသားစုကို သူ မမြင်ဖူးပေ။ သူတို့သည် ဆွေမျိုးများဖြစ်ပြီး ထိုသို့သော မသင့်လျော်သည့် တောင်းဆိုမှုများကို မည်သို့လုပ်ရဲသနည်း။ အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်မိသားစုသည် စေ့စပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆက်သွယ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အရာအားလုံးကို တရားဝင်မကြေညာမီ ထိုသို့သောအဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မင်း ပြောကြည့်၊ မင်းရဲ့အစ်မ ဘာတွေးနေတာလဲ။ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သူ လုပ်ချင်သေးလား”

******

4 01

အခန်း (၄) အဒေါ်ကြီး၏ မရိုးသားသောစိတ်

လုမင်ချွမ်းသည် စိတ်သဘောထားပြည့်ဝသူ ဖြစ်သည်။ ဇနီးဖြစ်သူဟူနှင့် အိမ်ထောင်သက် ရှည်ကြာလာသော်လည်း တစ်ခါမျှ မရက်စက်ဖူးပေ။

ယခုမူ ဟူကို မျက်လုံးပြူးပြူးဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ထိုသို့သောစကားများ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူသည် ဟူအပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို သိသာထင်ရှားသည်။

သူ ဒေါသထွက်သည်မှာ အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။ ဤလက်ထပ်ပွဲကို ဟူက စီစဥ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုမုဆိုးမတုသည် ဟူ၏အစ်မရင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရုတ်တရက် အခြေအနေပြောင်းလဲသွားသောအခါ သူသည် စိတ်ဆိုးပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

အစ်မဖြစ်သူက အလွန်လွန်ကျွံစွာ ပြုမူသောကြောင့် သူ ဒေါသထွက်သည်။ ဤလက်ထပ်ပွဲသည် အဆင်မပြေပါက သူ၏ညီကို မည်သို့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်ကို သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

ဟူသည် လုံးဝိုင်းသောမျက်နှာရှိပြီး ကြင်နာသောပုံပေါက်သည်။ ယခုမူ အိပ်ရာထောင့်တွင် ထိုင်နေသော သူမသည် ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာဖြင့် မျက်ရည်များကို သုတ်နေသည်။

“သူက ကျွန်မရဲ့အစ်မဖြစ်ပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ အစကတည်းက ဒီကိစ္စကို ကြားဝင် မစွက်ဖက်သင့်ပါဘူး။ အခုတော့ ဘယ်သူ့ဘက်ကမှ ရပ်တည်လို့ မရတော့ဘူး”

ဟူသည် ခိုင်မာသော စိတ်သဘောထားရှိသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရိုးသားပြီး တက်ကြွသောကြောင့် ငိုကြွေးသော စရိုက်မရှိပေ။ သူမသည် လုမင်ချွမ်းရှေ့တွင် အားနည်းသောပုံစံကို ခဲယဉ်းစွာ ပြသတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်း၏ပုံစံကို မြင်သောအခါ လုမင်ချွမ်း၏ဒေါသသည် တစ်ဝက်လောက် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

သူသည် နဖူးကို တွန့်ချိုးကာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ မင်းကလည်း တုမိသားစုရဲ့အိမ်ကို ဦးစီးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတွေက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။ ငါ့ညီနဲ့ညီမကို ငါ ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ”

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ သဘောထားပျော့ပျောင်းလာသည်ကို ဟူ မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားသည်။ သူမလည်း သက်ပြင်းချကာ ဝမ်းနည်းသောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်လည်း ကျွန်မအစ်မရဲ့အခြေအနေကို သိပါတယ်။ သူက ကောင်းတဲ့သူပါ။ ကံဆိုးတာက တစ်ယောက်တည်း ကလေးသုံးယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရမလဲ... လူတစ်ယောက်က သူ့ကံကြမ္မာကို သိသင့်တယ်လို့ ကျွန်မ သူ့ကို တစ်ခါမက အကြံပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ကျေးလက်ဒေသကလူတွေက ဒီလို မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာတွေကို စဥ်းစားမနေသင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ခေါင်းမာပါတယ်။ ကလေးတွေကို အောင်မြင်စေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့တာ... ကံကောင်းတာက တုအာ ကလေးက တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်။ သူ့ရဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို ထိုက်တန်တယ်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က သူ ကြီးကြီးမားမား မဖျားနာခဲ့ရင် အခုဆိုရင် စာမေးပွဲ အောင်မြင် ပြီးလောက်ပြီ...”

ပြောရလျှင် ထိုမုဆိုးမတုသည် ကံဆိုးသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ တုမိသားစု၏ အခြေအနေက အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ တုလျန်၏ဖခင်သည် ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိသားစုတွင် မြေယာအနည်းငယ်ရှိကာ အပြင်တွင်လည်း ဆရာလုပ်သည်။ မိသားစုသည် ချမ်းသာသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ချောင်လည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ တုဆရာသည် မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး မုဆိုးမနှင့် ကလေးလေးယောက်ကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က တုလျန်သည် အသက် ၇ နှစ်သာရှိသေးပြီး သမီးကြီး တုချွမ်းဟွားသည် ၁၃ နှစ်၊ သမီးငယ် တုကျွင်းအာသည် ၅ နှစ်ရှိသည်။ ထိုမုဆိုးမသည် ထိုကလေးသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရသောကြောင့် အသက်ရှင်သန်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အိမ်တွင် မိသားစုကို ဦးဆောင်မည့် အမျိုးသား မရှိသောကြောင့် ကျေးလက်ဒေသများတွင် မုဆိုးမနှင့် ကလေးများကို အနိုင်ကျင့်တတ်ကြသည်။ ထိုမုဆိုးမသည် အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ခင်ပွန်း ဆုံးပါးသွားခဲ့သော်လည်း သားဖြစ်သူကို ကျောင်းမတက်စေဘဲ မထားခဲ့ပေ။ ယခင်ကထက် ပို၍ပင် ကြိုးစားပြီး သားဖြစ်သူကို အောင်မြင်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားဟန်တူသည်။

4 02

ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက်မျိုးသည် မှားသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သို့သော် ကျေးလက်မိသားစုများက ဆင်းရဲကြပြီး စာသင်သားတစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ရသော စရိတ်သည် သာမန်မိသားစုများ စိတ်ကူးမယဥ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ တုဆရာ ဆုံးပါးသွားသောအခါ သူ၏ဝင်ငွေများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အိမ်ရှိ မြေယာအနည်းငယ်ကို အားကိုးကာ ထိုမုဆိုးမသည် သားဖြစ်သူကို ကျောင်းထားရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ တုမိသားစုသည် စားဝတ်နေရေးကို ခြိုးခြံချွေတာခဲ့ပြီး အိမ်ရှိမြေယာများကိုပင် ရောင်းချခဲ့ရသည်။ ထိုအခါမှသာ တုလျန်ကို ပညာဆက်လက် သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သာမန်စာမေးပွဲကိုသာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ တုမိသားစု၏ဘဝသည် ခက်ခဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း အစ်မနှင့် ခဲအိုဖြစ်သူတို့ကမူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုမုဆိုးမက လုမိသားစု၏ ဒုတိယမိသားစုခွဲအား လုကျောင်းယွဲ့အတွက် မင်္ဂလာပစ္စည်းအဖြစ် မြေနှစ်ဧက ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တုလျန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လုမင်ချွမ်းနှင့် အတူကြီးပြင်းခဲ့သည်။

တုမိသားစုသည် ဆင်းရဲသောကြောင့် တုလျန်သည် သူ့မိသားစုအတွက် ပညာသင်ကြားရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြိုးစားပြီး စာကျက်သည်။

စာရေးကိရိယာများမှာ အဖိုးတန်သည်။ ထို့ကြောင့် စာရေးတတ်စအရွယ်တွင် သူသည် သစ်ကိုင်းကိုယူကာ မြေကြီးပေါ်တွင် စာများကျက်မှတ်သည်။ နေ့တိုင်း နှစ်နာရီကြာအောင် လေ့ကျင့်သည်။

အနီးအနားရွာများတွင် ချမ်းသာသောရွာနှင့် ဆင်းရဲသောရွာများရှိသည်။ တုမိသားစုနေထိုင်သော တုရွာတွင် ကျောင်းမရှိပေ။ ထိုအချိန်က ထိုမုဆိုးမသည် ကလေးသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်နေရသောကြောင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ငယ်ရွယ်သော တုလျန်ကို ကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် အချိန်မပေးနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တုလျန်သည် ကျောင်းသို့ တစ်နာရီခွဲခန့် လမ်းလျှောက်သွားခဲ့ရပြီး မိုးရွာသည်ဖြစ်စေ၊ လေတိုက်သည်ဖြစ်စေ မပျက်မကွက် သွားခဲ့သည်။

တုလျန် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ပညာသင်ကြားရန် မြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ တူရွာမှ မြို့သို့ ခရီးသည် နှစ်နာရီခန့်ကြာမြင့်သည်။ နွားလှည်းစီးပါက ငွေတစ်ပြားသာ ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တုလျန်သည် မိသားစု၏ ခက်ခဲသော အခြေအနေကို ထောက်ထားသောကြောင့် နွားလှည်းမစီးဘဲ နေ့တိုင်း လမ်းလျှောက်သွားသည်။ မိုးမလင်းမီ ထွက်ခွာပြီး ညနေမှသာ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်။

တာ့ရှီးရွာ တည်ရှိသော နေရာသည် တာ့ချင်းနိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက်တွင်ဖြစ်ပြီး ဆောင်းရာသီတွင် အလွန်အေးသည်။ ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများသည် ဆောင်းရာသီတွင် ဆင်ခြေအမျိုးမျိုးပြကာ ကျောင်းသို့ မလာကြသော်လည်း တုလျန်သည် တစ်ခါမျှ မပျက်ကွက်ခဲ့ပေ။ လုမင်ချွမ်းသည် အေးခဲသောလေနှင့် နှင်းများအောက်တွင် ပါးလွှာသော အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ ကျောင်းသို့ လမ်းလျှောက်နေသော တုလျန်ကို တစ်ခါမက တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ကလေးသည် ပါးနှစ်ဖက်လုံး နီရဲနေပြီး တုန်ယင်နေသော်လည်း အံကြိတ်ကာ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လုမင်ချွမ်းသည် တုလျန်သည် အနာဂတ်တွင် ထူးချွန်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်သိခဲ့သည်။ ထိုသို့သောကလေးမျိုး ထူးချွန်လာခြင်း မရှိပါက ဘုရားသခင်က မျက်စိကွယ်နေသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟူက ဤလက်ထပ်ပွဲကို စီစဥ်ပေးသောအခါ သူသည် မတားဆီးခဲ့ဘဲ နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သမီးအရွယ် ကလေးမရှိသည်ကို အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက တုလျန်ကဲ့သို့သော သမက်ကို သူ မလွတ်ပေးနိုင်ပေ။

လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည်လည်း ဤအရာအားလုံးကို သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဟူက ဤလက်ထပ်ပွဲကို စီစဥ်ပေးသောအခါ လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည် ဒုတိယအကြိမ် စဥ်းစားခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံခဲ့သည်။ တုမိသားစု ဆင်းရဲသည်ကိုလည်း အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။

လုမင်ဟိုင်နှင့် ဇနီးတို့သည် တုမိသားစုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဟူက ဆွေမျိုးဖြစ်သောကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် တုလျန်ကြောင့်သာ လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အနီးအနားရှိ ရွာများတွင် တုလျန်ကို သဘောကျသော မိသားစုများ အများအပြားရှိသည်။ သူသည် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ဟူသည် သူမ၏ခင်ပွန်းကို စည်းရုံးရန် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။

“သူ့ရဲ့တောင်းဆိုချက်က နည်းနည်းတော့ လွန်တာမှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက တောင်းဆိုခဲ့ပြီဆိုတော့ ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်မှာလဲ။ ဒီကိစ္စက တုမိသားစုရဲ့ မှားယွင်းမှုဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင် စဥ်းစားကြည့်ပါ။ တုအာ ကလေးက ဒီလောက် ထူးချွန်တာ၊ ဒီနှစ်မှာ စာမေးပွဲ အောင်မြင်မှာ သေချာတယ်။ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီးရင် သူ အပြင်မှာ ဆရာလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ဘဝက တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာပြီး ဒုတိယမိသားစုခွဲရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး”

4 03

လုမင်ချွမ်းသည် စကားမပြောဘဲ တွေးတောနေသည်။

ဟူသည် ညင်သာစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယမိသားစုခွဲရဲ့အခြေအနေက ကျွန်မတို့ထက် ပိုကောင်းပါတယ်။ တုမိသားစုနဲ့တော့ ယှဥ်လို့ မရပါဘူး။ ညီမလေး လက်ထပ်တုန်းက မင်္ဂလာပစ္စည်းတွေ အများကြီးပါလာခဲ့တယ်။ ညီလေးမှာလည်း တို့ဟူးလုပ်တဲ့ အတတ်ပညာရှိတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဒုတိယမိသားစုခွဲမှာ ပိုက်ဆံအများကြီး စုမိလောက်ပြီ။ မြေနှစ်ဧကက သူတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်မှာ ရီအာက လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။ ပိုက်ဆံအများကြီး ကုန်မှာ သေချာတယ်”

ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ သားကြီး လုကွမ်းယီသည် အသက် ၁၇ နှစ်ရှိပြီး အိမ်နီးနားချင်းရွာမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် စေ့စပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ မိသားစုနှစ်ခုက နှစ်ကုန်တွင် လက်ထပ်ပွဲကို ကျင်းပရန် သဘောတူထားကြသည်။ ဤကိစ္စကို လုမင်ချွမ်း သိသည်။

“ပြီးတော့ ကျိအာနဲ့ ဝူလန်လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒုတိယမိသားစုခွဲမှာ သားသုံးယောက်ရှိတယ်။ မြေယာတွေက သားသမီးတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းရမယ့်အရာတွေပဲ။ ကျွန်မတို့ မိသားစု မခွဲသေးဘူးဆိုရင်တောင် မြေယာ မပေးသင့်ဘူး။ သမီးတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ မြေယာ မပေးဘူး” ဤအရာသည် လူများ၏ ပုံမှန်အတွေးဖြစ်သည်။ သမီးတစ်ယောက် လက်ထပ်သွားသောအခါ ရေလောင်းလိုက်သော ရေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လုမင်ချွမ်းလည်း ဤသို့ပင် တွေးသည်။

“ဒါပေမဲ့ ညီမလေးရဲ့နောက်မှာ မိန်မိသားစု ရှိနေတာကို မမေ့ပါနဲ့”

ဟူ၏စကားဆုံးသွားသောအခါ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဟုတ်တယ်၊ မိန်မိသားစုကလည်း ရှိသေးတာပဲ။

မိန်မိသားစုသည် မိန်၏မိသားစုဖြစ်ပြီး အနီးအနားရွာများတွင် ချမ်းသာသောမိသားစုအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။ မိန်မိသားစုတွင် မြေများအများအပြားရှိပြီး သားများသည်လည်း အရည်အချင်း ရှိကြသည်။ မည်သူမဆို မနာလို ဖြစ်ကြသည်။ မိန်မိသားစုတွင် အမျိုးသားများများရှိပြီး အမျိုးသမီးနည်းပါးသည်။ ထို့ကြောင့် သမီးဖြစ်သူကို အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်။ မိန်အဖိုးအိုတွင် မိန်ဟူသော သမီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး မိန်၏ညီအစ်ကိုမောင်နှမများတွင်လည်း လုကျောင်းယွဲ့ဟူသော သမီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် မိန်မိသားစုတွင် သူမ၏မြေး (သမီး) အဖြစ် ချစ်ခင်ခံခဲ့ရသည်။

လုကျောင်းယွဲ့ မွေးဖွားချိန်တွင် သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာ အားနည်းသောကြောင့် မိန်အဖိုးအိုနှင့် ဇနီးတို့သည် သူမကို မိန်မိသားစုသို့ ခေါ်သွားကာ မကြာခဏဆိုသလို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ကြသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် ကြီးပြင်းလာသည်အထိ လုမိသားစုထက် မိန်မိသားစုတွင် ပိုနေခဲ့သည်။ သူမ အရွယ်ရောက်လာမှသာ မိန်မိသားစုသို့ သွားသည့်အကြိမ်ရေ လျော့ကျလာခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း လုကျောင်းယွဲ့၏ ဦးလေးများသည် သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့နှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့်ကိစ္စမဆို မိန်မိသားစုက မျက်နှာလွှဲထားမည် မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ဟူက ကြိုတင်စဥ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။

မှန်၏၊ ဤကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ဟူက စီစဥ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် အစ်မရင်း၏ ဘဝခက်ခဲမှုကို သနားသောကြောင့် ဒုတိယမိသားစုခွဲကို စဥ်းစားမိခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစုခွဲတွင် ပိုက်ဆံရှိပြီး နောက်ကွယ်တွင် မိန်မိသားစု၏ အထောက်အပံ့ရှိသည်။ တူမဖြစ်သူ ကျောင်းယွဲ့သည် လှပပြီး စိတ်ထားကောင်းသည်။ လက်ပန်းထိုး အတတ်ပညာလည်း ကောင်းသည်။ အခြားသူများ မသိသော်လည်း ဟူသည် လုကျောင်းယွဲ့၏ လက်ပန်းထိုးအလုပ်များကို မြို့တွင်ရောင်းပါက ပိုက်ဆံအများအပြား ရရှိနိုင်ကြောင်း သိသည်။

ထို့အပြင် ဒုတိယမိသားစုခွဲက သမီးကို ချစ်ခင်ကြသည်။ တုမိသားစုက လုကျောင်းယွဲ့ကို လက်ထပ်လိုက်ခြင်းသည် ရွှေဥ၊ ငွေဥ ဥနိုင်သော ကြက်မကို ရလိုက်ခြင်းနှင့် တူသည်။

ဟူသည် သူမ၏စိတ်ကူးများမှာ အနည်းငယ် ကိုယ်ကျိုးရှာသည်ဟု ဝန်ခံသည်။ သို့သော် သူမသည် မှားသည်ဟု မယူဆပေ။ သူမသည် ဒုတိယမိသားစုခွဲအတွက်လည်း စဥ်းစားပေးနေသည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။

သူမ၏တူ တုလျန်သည် အနီးအနားရွာများတွင် ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။ တုမိသားစုသည် ယခုအခါ ဆင်းရဲနေသော်လည်း အနာဂတ်တွင်လည်း ဆက်လက် ဆင်းရဲနေမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယမိသားစုခွဲသည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားပါက အနာဂတ်တွင် ကောင်းကျိုးများ ရရှိနိုင်ပေမည်။ တုမိသားစုက ဒီလောက် ဆင်းရဲနေသော်လည်း အခြားသော မိသားစုများက ဘာကြောင့် လက်ထပ်ချင်ကြသနည်း။ အနာဂတ်တွင် ကောင်းကျိုးများရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

4 04

ဒုတိယမိသားစုခွဲသည်လည်း ဤအရာကို နားလည်သည်ဟု သူမထင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဤအကြောင်းကို ပြောပြသောအခါတွင် သူတို့၏မျက်နှာထား မကောင်းသော်လည်း ချက်ချင်း မငြင်းဆိုခဲ့ကြပေ။

ဤအရာများအပြင် ဟူသည် အခြားသော ကိုယ်ကျိုးရှာသော စိတ်ကူးများလည်း ရှိနေသေးသော်လည်း အခြားသူများအား မပြောသင့်ပေ။

ယခုအခါ သူမလုပ်ရမည့်အရာမှာ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို သူမ၏ဘက်သို့ ပါဝင်လာစေရန်ဖြစ်သည်။

“ဒုတိယမိသားစုခွဲက ဘာပြောလဲ” ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် လုမင်ချွမ်းက မေးလိုက်သည်။

လုမင်ချွမ်းသည် ဟူ၏စကားများကို ယုံကြည်သွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အခြားသူများလည်း ဟူ၏စကားများကို ယုံကြည်သွားပေမည်။ ဟူသည် လိမ္မာပြီး လူတို့၏စိတ်ကို သိသည်။ လုမင်ချွမ်းသည် ရိုးသားသောစိတ်ရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့သည် ဇနီးမောင်နှံဖြစ်ကြသည်။ မဟုတ်ပါက လုမင်ချွမ်းသည် ဟူကြောင့် သေနိုင်ပေမည်။ ဟူသည် လိမ္မာပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်သော အမျိုးသမီးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ပထမမိသားစုခွဲအတွက်သာ အမြဲတစေ စဥ်းစားပေးသည်။

ဟူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယမိသားစုခွဲက နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲနေပုံရပေမဲ့ သဘောတူမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ တုအာလို ထူးချွန်တဲ့ သမက်မျိုးက နောက်တစ်ယောက်ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး”

သူမသည် ထိုကိစ္စကို စတင်ပြောဆိုသောအခါ ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ မျက်နှာထား မကောင်းသည်ကို မပြောခဲ့ပေ။ သူမသည် ထိုအရာကို ပြဿနာအဖြစ် မယူဆဘဲ ဒုတိယမိသားစုခွဲက သဘောတူလိမ့်မည်ဟု ထင်သည်။

လုမင်ချွမ်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဖေနဲ့အမေကော...”

ဤအရာသည် ဟူက သူမ၏ခင်ပွန်းကို သူမ၏ဘက်သို့ ဆွဲဆောင်လိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယမိသားစုခွဲနှင့် တုမိသားစု၏ လက်ထပ်ပွဲသည် တရားဝင် မကြေညာရသေးသော်လည်း အတည်ပြုပြီးပါက လုအဖိုးအိုနှင့် ချွေကို သတင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ မြေးမလေး၏ လက်ထပ်ပွဲသည် အဘိုးအဘွား၏သဘောတူညီချက် မလိုအပ်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဟူသည် သူမ၏ယောက္ခမများသည် တုလျန်ကို အကောင်းမြင်ကြောင်း သိသည်။ သူတို့သည် ဤလက်ထပ်ပွဲကို မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။ သို့သော် မင်္ဂလာပစ္စည်းအဖြစ် မြေယာကိစ္စကို ပြောသောအခါ သူတို့၏သဘောတူညီချက်ကို ရရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဒုတိယမိသားစုခွဲနှင့် တုမိသားစု၏ လက်ထပ်ပွဲကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး အရင်လုပ်ပြီးမှ အသိပေးရန် စဥ်းစားခဲ့သည်။ ဒုတိယမိသားစုခွဲက သဘောတူပါက ယောက္ခမ၏ပြဿနာသည် ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းက ကိစ္စများအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပွားစေပြီး အခက်အခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကိုလည်း ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

ဟူသည် အမြဲတစေ သတိထားပြီး အခြားသူများထက် ပိုမိုစဥ်းစားသည်။

ဒုတိယမိသားစုခွဲက ဤကိစ္စကို သဘောတူမည်၊ မတူမည်ကို ဟူသည် စဥ်းစားနေစရာ မလိုပေ။ တုလျန်သည် သမက်ကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဒုတိယမိသားစုခွဲကလည်း ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒုတိယမိသားစုခွဲက သဘောတူလိုက်တာနဲ့ အဖေနဲ့အမေက ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ တကယ်လို့ ပြဿနာတွေ ရှိလာခဲ့ရင် ရှင်က ကြားဝင်ပြောဆိုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စက မိသားစုနှစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိတာပဲ”

လုမင်ချွမ်းသည် စကားမပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟူသည် သူမ၏ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်မြောက်သွားသောအခါ ကျေနပ်သော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။

******