အခန်း (၅-၆)
Vol. 1 Ch. 5-6
5 01
အခန်း (၅) လုကျောင်းယွဲ့ ဘာကောင်းတာတွေ ရှိနေလို့လဲ
အိမ်တွင် နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ ဘဝသစ်ကို ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်ကို တကယ်ပင် လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရပ်မျိုးကို သူမ၏မိဘများကိုပင် ပြောပြရန် မဝံ့ရဲဘဲ တစ်သက်လုံး စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တစ်ယောက်တည်းရှိနေချိန်တွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် အတွေ့အကြုံကို ဘုရားသခင်က သူမ၏ယခင်ဘဝက ဆိုးရွားသောဘဝကို သနားသောကြောင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု မနေနိုင်ဘဲ တွေးမိနေသည်။ တကယ်တော့ တစ်ခါသေပြီးသွားသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် စိတ်မပူတော့ပေ။ သူမ ပို၍ပူပန်သည်မှာ သူမ၏မိသားစုဖြစ်သည်။ မိသားစုသာ ကောင်းမွန်နေမည်ဆိုပါက သူမသည် အကြိမ်တစ်ထောင်သေရသော်လည်း ကျေနပ်သည်။ ဤအရာသည် ယခင်ဘဝက သူမ မသေမီ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို ပယ်ဖျက်ရန် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမသည် တုလျန်နှင့် ထပ်မံလက်ထပ်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မည်သို့ တားဆီးရမည်ကို သူမ မသိသေးပေ။
သို့သော် ဤကိစ္စကို တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း ပြီးစီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမသိသည်။ သူမ၏မိဘများက သဘောတူသော်လည်း အဘိုးအဘွားများ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို တားဆီးရန်အတွက် ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဥ်းစားရန် အချိန်ရှိသေးသည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမအား လှည့်စားခြင်းကို အလွယ်တကူ လက်ခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏မိဘများသည် တုလျန်ကို မည်မျှအလေးထားသည်ကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စတွင် အဒေါ်ကြီးဟူကလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။ ဖခင်နှင့်မိခင်သည် အဒေါ်ကြီးကို မိခင်ကဲ့သို့ အလေးမထားသော်လည်း အစ်ကိုကြီး၏ဆွေမျိုး ဖြစ်သောကြောင့် လေးစားကြသည်။
အဒေါ်ကြီးကြောင့် လုမိသားစုသည် တုလျန် ကြီးပြင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ကို သားချင်းကဲ့သို့ သဘောထားကာ အလွန်လေးစားကြသည်။ အခြားမိသားစုတစ်စုက ထိုသို့သော တောင်းဆိုချက်မျိုး တောင်းဆိုပါက သူမ၏မိဘများက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ငြင်းဆိုခဲ့ကြမည် ဖြစ်သည်။ တုလျန်ကဲ့သို့ ထိုသို့တောင်းဆိုသောအခါတွင် သူမ၏မိဘများသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရုံသာမက သဘောတူညီချက်၏ လက္ခဏာများကိုပင် ပြသနေသည်။
အထူးသဖြင့် ထိုအရာများ မဖြစ်ပွားသေးသောကြောင့် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို တားဆီးရန်အတွက် တရားဝင်အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။
အနာဂတ်တွင် တုလျန်သည် သစ္စာမဲ့ပြီး မုဆိုးမတုသည် လူကောင်းမဟုတ်ကြောင်း၊ တုမိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သူမနှင့် သူမ၏မိသားစုကို ပိုက်ဆံရသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ တုလျန်ကို စာဆက်သင်စေပြီး စာမေးပွဲ ဖြေဆိုနိုင်စေရန်အတွက် ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ အောင်မြင်လာသောအခါတွင်မူ သူတို့ကို စွန့်ပစ်လိုက်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူမသည် မိဘများကို ပြောပြနိုင်ပါမည်လား။
ထိုသို့ပြောပါက သူမ၏မိဘများသည် သူမ ရူးသွားပြီဟု ထင်လိမ့်မည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် ပြုံးကာ အချိန်အတော်ကြာ တုန်လှုပ်စွာ နေပြီးမှ တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ အိမ်ကြီးသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဤအချိန်သည် နံနက်ခင်းဖြစ်ပြီး မိုးသောက်စအချိန် ဖြစ်သည်။ နံနက်ခင်း၏မြူများသည် မပျောက်ကွယ်သေးဘဲ လေထဲတွင် စိုစွတ်မှုများ ရောယှက်နေသည်။ လုမိသားစု၏ခြံဝင်းသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး လူတိုင်းနိုးသေးပုံမရပေ။
လုကျောင်းယွဲ့သည် နိုးလာသောအခါ မိဘနှစ်ပါးစလုံး အခန်းထဲတွင် မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ယနေ့တွင် ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ ထမင်းချက်မည့် အလှည့်ဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားပြီး မိန်ကို ကူညီရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
5 02
ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ အခန်းသည် အိမ်ကြီး၏နောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ မီးဖိုချောင်သို့သွားရန် အိမ်ကြီးကို ပတ်ပြီး အနောက်ဘက်ခန်းကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်ခန်းကို ဖြတ်သွားသောအခါ တတိယမိသားစုခွဲမှ လုကျောက်ရှင်းသည်လည်း နိုးနေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏အခန်းရှေ့တွင် မျက်နှာသစ်နေသည်။
လုကျောင်းယွဲ့ နံနက်စောစော နိုးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုကျောက်ရှင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့ကို မကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လုကျောက်ရှင်းသည် တတိယမိသားစုခွဲ၏ သမီးကြီးဖြစ်ပြီး လုကျောင်းယွဲ့ထက် တစ်နှစ်သာ ငယ်သည်။ သူမနှင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် ညီအစ်မဝမ်းကွဲများဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူကြီးပြင်းလာခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် မကောင်းပေ။
ဤအရာသည် လုမိသားစု ဒုတိယမိသားစုခွဲတွင် လုကျောင်းယွဲ့ ရရှိခဲ့သော ထူးခြားသည့် အခွင့်အရေးများကြောင့် ဖြစ်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် အချိန်မတိုင်မီ မွေးဖွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ငယ်စဥ်ကတည်းက ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မိဘများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ရရှိခဲ့သည်။ လုမင်ဟိုင်နှင့် မိန်တို့ကသာမက ဒုတိယမိသားစုခွဲရှိ အမျိုးသားများသည်လည်း သူမကို အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်။ လုကွမ်းယီနှင့် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ညီမကို ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရန် ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ကြားခံခဲ့ရသည်။ ခုနစ်နှစ်သား ဝူလန်သည်ပင် အပြင်တွင် အရသာရှိသော အစားအစာများ သို့မဟုတ် ပျော်စရာများကို ရရှိသောအခါ ပထမဆုံး စဥ်းစားမိသူမှာ သူ့အစ်မဖြစ်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့၏အဆင့်အတန်းသည် ဒုတိယမိသားစုခွဲတွင် အလွန်မြင့်မားသည်။
ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက တတိယမိသားစုခွဲတွင် လုကျောက်ရှင်း ရရှိခဲ့သော ဆက်ဆံရေးသည် လုံးဝ ကွာခြားသည်။
လုကျောက်ရှင်း၏ ဘဝအကြောင်းကို ပြောရလျှင် အနည်းငယ် ဝေးကွာနေပေမည်။
လုကျောက်ရှင်း၏ မိခင်ဖြစ်သူချောင်သည် လုမိသားစုနှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် ကိုယ်ဝန် မဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အမျိုးမျိုးသော ဆေးများကို သောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ဝန်ရလာသော်လည်း သမီးတစ်ယောက်ကိုသာ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုသမီးသည် လုကျောက်ရှင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ချောင်၏စိတ်ပျက်မှုသည် အလွန်ကြီးမားသည်မှာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ကိုယ်ဝန်ထပ်ရလာခဲ့သည်။ သူမသည် ဤတစ်ခေါက်တွင် သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ စကားပုံတစ်ခုတွင် အပွင့်က အသီးဖြစ်လာသည် ဟု ဆိုထားသည်။ သို့သော် သူမသည် နောက်ထပ်သမီးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့ပြန်သည်။ ထိုသမီးသည် လုကျောက်ရှင်း၏ညီမအရင်း လုကျောက်အာဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချောင်သည် စိတ်ကို ငြိမ်အောင် မထားနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ မရီးများနှင့် ညီအစ်မများတွင် သားများစွာရှိပြီး သူမတွင်မူ သမီးနှစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ ဤအရာသည် သူမ၏စိတ်တွင် အလွန်ဖိစီးမှုဖြစ်စေသည်။ အခြားသူများ၏ စကားများသည်ပင် သူမကို သားမမွေးနိုင်သောကြောင့် လှောင်ပြောင်နေသည်ဟု သူမ ထင်နေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျောက်သည် လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမကို ကောင်းမွန်စွာ မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ သူမသည် အပြင်ဘက် သို့မဟုတ် အိမ်တွင် စိတ်ဆိုးလာသောအခါ သူမ၏ဒေါသကို လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမအပေါ် ပုံချတတ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ချောင်သည် သားငယ်လေးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပြီးနောက်တွင်မူ လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမ၏ အဆင့်အတန်းသည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ ကျောက်သည် သားငယ်လေး အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ပြီး သမီးနှစ်ယောက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။
လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမတို့သည် နှစ်များတစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကြီးပြင်းလာကြသည်။ သမီးဖြစ်သူ၏ မိခင်အနေဖြင့် ချောင်သည် သမီးနှစ်ယောက်အား မိန်းကလေးတစ်ဦး သိသင့်သည့် အရာများကို သင်ပေးသင့်သည်။ သို့သော် ချောင်သည် ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် သမီးနှစ်ယောက်၏ အဝတ်အစားများကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမကို အမြဲတစေ ပေကျံနေစေခဲ့သည်။
တစ်ကြိမ်တွင် လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမတို့၏ ခေါင်းများတွင် သန်းများ ပေါက်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ ယောက္ခမချွေသည် တိတ်ဆိတ်စွာ မနေနိုင်တော့ပေ။ ချွေသည် ပွင့်လင်းသော စိတ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမသည် မြေးများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရမည်ဟု ထင်သည်။ မိသားစု မခွဲသေးသော်လည်း သူမသည် အိမ်တွင်းရေးကိစ္စကြီးများမှလွဲ၍ အခြားကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပေ။
5 03
ချောင်သည် အမြဲတစေ သေးသိမ်သော စိတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ချောင်သည် သမီးနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပြီးနောက် သားတစ်ယောက် လိုချင်ခဲ့သောကြောင့် စိတ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ ချွေသည် ထိုသို့သောပုံစံကို မနှစ်သက်သောကြောင့် သူမကို အကြံပေးခဲ့သော်လည်း ချောင်က သူမသည် သားမမွေးနိုင်သောကြောင့် ယောက္ခမက စိတ်မကျေနပ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချွေသည် ထိုချွေးမ၏ကိစ္စများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ ချောင်သည် သမီးနှစ်ယောက်ကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ရွာတွင် လုမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ချောင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆူပူခဲ့သည်။ ထိုနောက်မှသာ လုကျောက်ရှင်းနှင့် သူမ၏ညီမတို့၏ ဘဝသည် တဖြည်းဖြည်း ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် အနည်းငယ်သာ ကောင်းမွန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့နှင့် နှိုင်းယှဥ်၍ မရနိုင်ပေ။
တစ်ဖက်တွင် ချစ်ခင်နှစ်သက်ခံရသော၊ မိခင်က အမြဲတစေ လှပစွာ ဝတ်ဆင်ပေးပြီး မျက်နှာသစ်ရေကိုပင် မိမိကိုယ်တိုင် မခပ်ရသော ညီမဝမ်းကွဲတစ်ဦး ရှိသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ငယ်စဥ်ကတည်းက ချစ်ခင်မှုမရရှိဘဲ ၆-၇ နှစ်အရွယ်ကတည်းက မောင်ငယ်၏ အနှီးများကို လျှော်ရသော၊ မောင်လေးကို ကောင်းစွာမကြည့်ရှုပါက မိခင်က ရိုက်နှက်တတ်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှိသည်။ လုကျောက်ရှင်း မည်သို့ မမုန်းတီးနိုင်မည်နည်း။
သူမသည် မနာလိုရုံသာမက လုကျောင်းယွဲ့ကိုပါ မုန်းတီးသည်။
လုကျောင်းယွဲ့၏တည်ရှိမှုသည် သူမ၏ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် လုကျောက်ရှင်းသည် လုကျောင်းယွဲ့နှင့် တုလျန်တို့ စေ့စပ်တော့မည်ကို မတော်တဆ သိရှိခဲ့သောအခါ လုကျောင်းယွဲ့ကို ပို၍ပင် မုန်းတီးသွားခဲ့သည်။
လုကျောက်ရှင်းသည် တုလျန်ကိုလည်း ကြိုက်သည်။
တုလျန်သည် ရွာရှိ အခြားလူငယ်များနှင့် မတူဘဲ ပညာတတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသည်။ လုကျောက်ရှင်းသည် တစ်ခါက ကျောက်၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရစဥ် လုမိသားစုသို့ လာလည်သော တုလျန်က သူမကို တားဆီးပေးခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် တုလျန်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်း အရွယ် ရောက်လာသောအခါ လုကျောက်ရှင်းသည် သဘောပေါက်လာပြီး ထိုစိတ်ဝင်စားမှုသည် အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးကြားက ချစ်ခင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။
လုကျောက်ရှင်းသည် မစဥ်းစားနိုင်တော့ပေ။ လုကျောင်းယွဲ့တွင် မည်သည့်ကောင်းသောအချက်များ ရှိနေပါသနည်း။ ဘာလို့ အရာရာတိုင်းက သူ့အတွက် ဖြစ်နေရတာလဲ။
လုကျောင်းယွဲ့သည် လုကျောက်ရှင်း၏ မကောင်းသော အကြည့်ကို ခံစားမိသည်။
ယခင်ဘဝက သူမသာဆိုလျှင် ညီမဝမ်းကွဲသည် တတိယမိထွေး၏ ဆူပူမှုကို ခံခဲ့ရသောကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ဟု ထင်လိမ့်မည်။ သို့သော် ယခင်ဘဝ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့်အတူ သူမသည် ထိုအကြည့်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သိသည်။
ဤအရာသည် စိတ်ဆိုးခြင်းသာမက မုန်းတီးမှုများပါ ပါဝင်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သူမသည် လုကျောက်ရှင်းကို မည်သည့်နေရာတွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပါသနည်း။ ထိုသို့သော အကြည့်မျိုးဖြင့် အဘယ်ကြောင့် သူမကို ကြည့်နေရသနည်း။
သို့သော် ယခင်ဘဝ၏ အတွေ့အကြုံများကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရိုးသားခြင်း မရှိတော့ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာက အတွေ့အကြုံများသည် သူမကို စိတ်ခံစားမှုများကို ဖုံးကွယ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်နေသော်လည်း အသံမထွက်ဘဲ လုကျောက်ရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ သွားရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ကောင်းမွန်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက သူမ၏ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မလိုလားပေ။
“ဒီနေ့ နေက အနောက်က ထွက်လာတာလား။ နင် ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်စောစော နိုးနေတာလဲ။ နင်က နေ့လယ်အထိ အိပ်နေတတ်တယ်လို့ ငါ မှတ်မိတယ်” လုကျောက်ရှင်းသည် လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့သည် ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ စေ့လိုက်သည်။
လုကျောက်ရှင်း ပြောဆိုခဲ့သည်မှာ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက ကိုယ်ခန္ဓာ အားနည်းသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ မိန်တွင် နို့မရှိခဲ့ပေ။ လုကျောင်းယွဲ့သည် အခြေခံအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်းပြီး မိခင်၏နို့ကို မရရှိခဲ့သောကြောင့် ငယ်စဥ်က ပိန်လှီခဲ့သည်။
5 04
ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ဤကလေး ကြီးပြင်းလာမည် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လုကျောင်းယွဲ့သည် ခိုင်မာသောကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆန်ပြုတ်စားခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ မိဘများသည် လုကျောင်းယွဲ့ကို မျက်လုံးအိမ်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လုကျောင်းယွဲ့ အရွယ်ရောက်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသည် သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသော်လည်း ဒုတိယမိသားစုခွဲ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် သူမကို ဆက်လက်ချစ်ခင်ပြီး အလုပ်များ မလုပ်စေခဲ့ပေ။ သူမအတွက် အစားအသောက်များကို သီးသန့်ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ လုမိသားစုသည် အမြဲတစေ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ကြသည်။ လူတိုင်းသည် ညနက်သည်အထိ မအိပ်ဘဲ အလုပ်လုပ်ကြသည်။ လုကျောင်းယွဲ့ကသာ နေ့လယ်အထိ အိပ်တတ်သည်။
ဤကိစ္စကြောင့် ကျောက်သည် အိမ်တွင် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။ မည်သည့်မိန်းကလေးက အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေနိုင်ပါသနည်း။ လုမိသားစုမှ အမျိုးသမီးများသည် လယ်ယာတွင် အလုပ် မလုပ်ရသော်လည်း အိမ်မှုကိစ္စများမှာ များစွာရှိနေသည်။
သို့သော် ဒုတိယမိသားစုခွဲမှ လူများသည် လုကျောင်းယွဲ့ကို အကာအကွယ်ပေးကြသည်။ လုကျောင်းယွဲ့ လုပ်ရမည့်အလုပ်များကို မိန်က လုပ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် လုကွမ်းယီနှင့် ညီအစ်ကိုများက ခွဲဝေလုပ်ပေးခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ခုနစ်နှစ်သားအရွယ် လုကွမ်းကျုံးသည်ပင် ကစားရင်းနှင့် အစ်မဖြစ်သူအတွက် ဝက်စာတစ်ပွေ့ကို ခူးယူလာခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အိမ်မှ အခြားမိသားစုဝင်များက အစ်မကို ဝေဖန်ခြင်းမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။
ယခင်ဘဝက လုကျောင်းယွဲ့သည် ရိုးရှင်းသော စိတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိဘများနှင့် ညီအစ်ကိုများ၏ ချစ်ခင်မှုကို အမြဲတစေ ခံယူခဲ့သည်။ သို့သော် ယခင်ဘဝက အဖြစ်အပျက်များ ပြီးနောက် သူမသည် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို စဥ်းစားသည်။ သူမသည် မိသားစုအပေါ် တင်ရှိနေသော အကြွေးများကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်လိုအပ်နေသည်။
ဤအရာအားလုံးကို လုကျောက်ရှင်းကို ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။
လုကျောင်းယွဲ့သည် ညီမဝမ်းကွဲကို မကြိုက်ပေ။
အခြား အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ လုကျောက်ရှင်းသည် သူမကို အမြဲတစေ အကြောင်းမဲ့ ရန်လိုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက လုကျောင်းယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် တတိယမိထွေးချောင်သည် ပေါင်းသင်းရခက်ခဲသောကြောင့် ပြဿနာများ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် လုကျောင်းယွဲ့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ယခင်ဘဝက လုကျောင်းယွဲ့သည် လုကျောက်ရှင်းနှင့် ရင်းနှီးမှု မရှိခဲ့ဘဲ ဤဘဝတွင်လည်း ရင်းနှီးမှု မရှိရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် လုကျောက်ရှင်းကို စကားပြော၍ လှည့်ထွက်သွားရန် ကြံရွယ်နေစဥ်မှာပင် သူမ၏နောက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
******
6 01
အခန်း (၆) ဘဝနှစ်ခုစာ၏ နောင်တ
“ငါ့အစ်မ စောစောထတာ နင့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ အတင်းအဖျင်းပြောဖို့ အချိန်ရနေရင် လျို့လန်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦး။ မဟုတ်ရင် တတိယအဒေါ် နိုးလာရင် နင့်ကို ဆူလိမ့်ဦးမယ်”
ပြောလိုက်သူမှာ လုကွမ်းကျိ ဖြစ်သည်။
သူသည် လုကျောင်းယွဲ့၏မောင်ဖြစ်ပြီး ယခုအသက် ၁၃ နှစ်ရှိပြီ၊ လုကျောင်းယွဲ့ထက် နှစ်နှစ်ငယ်သည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် အနက်ရောင်ကြမ်းထည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အင်္ကျီလက်ကို အနည်းငယ် ခေါက်တင်ထားပြီး သူ၏အရွယ်နှင့် လိုက်ဖက်သော ကြံ့ခိုင်သွယ်လျသည့် ဖြူဖွေးသော လက်မောင်းများကို ဖော်ပြနေသည်။
လုကွမ်းကျိသည် ဖြူဖွေးသောအသားအရေရှိပြီး လုကျောင်းယွဲ့ကဲ့သို့ မိန်နှင့်တူသည်။
ဤဖြူဖွေးသော အသားအရေသည် ကျေးလက်ဒေသများတွင် ရှားပါးသည်။ နေပူခံလျှင်ပင် မမည်းနိုင်ပေ။ လုကွမ်းကျိသည် သူ့အရွယ် ယောက်ျားလေးများထဲတွင် အရပ်ရှည်ပြီး ဓားပုံသဏ္ဌာန် မျက်ခုံး၊ စွန်ရဲမျက်လုံး၊ နှာတံပေါ်လွင်သော မျက်နှာရှိသည်။ မြင်သူတိုင်း ဤကလေးငယ်သည် ချောမောသည်ဟု ချီးကျူးရမည်။
ဒုတိယမိသားစုမှ ကလေးများအားလုံးသည် ရုပ်ရည်မဆိုးကြပေ။ သားယောက်ျားလေးများထဲတွင် လုကွမ်းကျိသည် အချောဆုံးဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် ဒုတိယမိသားစုတွင် လုကျောင်းယွဲ့နှင့် လုကွမ်းကျိတို့သည် အတူဆုံးဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် သွယ်လျနူးညံ့ပြီး လုကွမ်းကျိကမူ သွယ်လျခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်ခြင်းနှစ်မျိုးလုံးကို ရောစပ်ထားသည်။ အနာဂတ်တွင် သူသည် ချောမောခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးထင်နိုင်သည်။
ကံမကောင်းစွာပင် သူ၏ရုပ်ရည်နှင့်မလိုက်ဖက်စွာ လုကွမ်းကျိသည် စိတ်ထားမကောင်းပေ။
အနည်းဆုံးတော့ လုကျောက်ရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လုကွမ်းကျိသည် စိတ်ထား မကောင်းသောသူဖြစ်သည်။ သူကြောင့် သူမသည် အမြဲတစေ ဒေါသထွက်သော်လည်း ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပေ။
သူမ၏ရန်သူကို မြင်သောအခါ လုကျောက်ရှင်းသည် ရုတ်တရက် ပျော်ရွှင်သွားသော်လည်း ထိုပျော်ရွှင်မှုသည် မပျောက်ဆုံးမီတွင် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မပြောနိုင်ဘဲ လုကွမ်းကျိကို မုန်းတီးသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့ကြောင့် လုကျောက်ရှင်းသည် ဒုတိယမိသားစုမှ ကလေးများ အားလုံးကို ရန်လိုသည်။ သူမသည် မကြာခဏဆိုသလို လှောင်ပြောင်တတ်သည်။ လုကွမ်းယီသည် သူမထက် အသက်ကြီးပြီး အမျိုးသားဖြစ်သောကြောင့် သူမနှင့် အငြင်းမပွားချေ။ တတိယသား လုကွမ်းကျိသည်လည်း ငယ်ရွယ်သေးသောကြောင့် စိတ်ပျက်သော်လည်း ဤမုန်းစရာကောင်းသော အစ်မဝမ်းကွဲကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကို မသိပေ။
လုကွမ်းကျိသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ဖြစ်သောကြောင့် ရင့်ကျက်သည်ဟုလည်း ပြောနိုင်သလို မရင့်ကျက်သေးဟုလည်း ပြောနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လုကျောက်ရှင်းကို အမြဲတစေ စကားများဖြင့် တုံ့ပြန်တတ်သည်။ လုကျောက်ရှင်းသည် အသက်ကြီးလာပြီး သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို တုံ့ပြန်တတ်ပြီး မရှက်မကြောက် ပြောဆိုတတ်သူနှင့် တွေ့သောအခါ ရှောင်ရှားတတ်သည်။
လုကွမ်းကျိသည် စိတ်မပူဘဲ ရယ်မောသောအကြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
လုကျောက်ရှင်းသည် ပြိုင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ တတိယမိသားစု၏အခန်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
လုကွမ်းကျိသည် အစ်မဖြစ်သူကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ဒီလိုလူမျိုးကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံရမှာ။ အစ်မ၊ သူမကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ တစ်နေ့လုံး လှောင်ပြောင်နေတယ်။ အားလုံးက သူမကို အကြွေးတင်နေသလိုပဲ။ တတိယအဒေါ်ကို သွားပြောရဲရင် တော်သေးတယ်။ တခြားသူတွေကို ဒေါသနဲ့ဆက်ဆံတာ ဘာကောင်းလို့လဲ”
သူသည် ထိုစကားများကို ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် တတိယမိသားစု၏အခန်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
“ဘာလို့ စကားပြောတာ သတိမထားတာလဲ။ တတိယအဒေါ် ကြားသွားရင် ငါတို့ အမေကို ဒုက္ခပေးလိမ့်ဦးမယ်”
လုမိသားစုသည် မခွဲရသေးပေ။ ဒုတိယမိသားစုနှင့် တတိယမိသားစုတို့သည် မသင့်မြတ်သော်လည်း ၎င်းသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကြားမှ သေးငယ်သည့်ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။ လုမင်ဟိုင်နှင့် လုမင်ရှန်းတို့သည် ညီအစ်ကိုဖြစ်ကြပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သည်။ တတိယအဒေါ်ချောင်သည် စိတ်ဆိုးလွယ်သူဖြစ်သည်။ သူမသာ ဤစကားများကို ကြားသွားပါက ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားစေလိမ့်ဦးမည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် မိဘများကို ဒုက္ခပေးရန် မလိုလားပေ။
6 02
လုကွမ်းကျိသည် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး လိမ္မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ တတိယအဒေါ် ဒီလောက်စောစော မထပါဘူး”
ချောင်သည် ပျင်းရိသောကြောင့် နံနက်စာမစားမီအထိ အိပ်ရာက မထတတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လုကွမ်းကျိသည် သတိမထားဘဲ မပြောခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမထက် အရပ်ပိုရှည်သော မောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီလောက်စောစော ဘာလို့ ထတာလဲ။ နည်းနည်းလေး ပိုအိပ်လိုက်ပါဦး”
ပြောရင်းဖြင့် သူမသည် သူ့အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး ဒီရက်ပိုင်း အိမ်မှာမရှိတော့ ငါ အမေကို ရေခပ်ပေးရမယ်။ နံနက်စာစားပြီးရင် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တောင်ပေါ်ကို ထင်းခုတ်သွားမယ်” လုကွမ်းကျိက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသော်လည်း လုကျောင်းယွဲ့သည် မျက်ရည်ဝဲလာပြီး မျက်လုံးများ စိုစွတ်သွားလုနီးနီး ဖြစ်ခဲ့သည်။
လုမိသားစုမှ အမျိုးသမီးများသည် လယ်ယာတွင် အလုပ်မလုပ်ရသော်လည်း နေ့စဥ်လုပ်ရမည့် အလုပ်များစွာ ရှိသည်။ မိသားစုများ၏ အိမ်မှုကိစ္စများအပြင် အိမ်၏အလုပ်များကိုလည်း ညီတူမျှတူ ခွဲဝေလုပ်ဆောင်ရသည်။ ထမင်းချက်ခြင်းသည်လည်း အလှည့်ကျ ဖြစ်သည်။ ယနေ့သည် ဒုတိယမိသားစု၏ အလှည့်ဖြစ်ပြီး မနက်ဖြန်တွင် တတိယမိသားစု ဖြစ်သည်။ ထမင်းချက်ရုံသာမက ဝက်စာကိုလည်း ခုတ်ထစ်ရ၊ ဝက်များကို ကျွေးရ၊ ဝက်ခြံများကိုလည်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရသည်။
လုမိသားစုတွင် ဝက်ကြီး သုံးကောင်ကို မွေးမြူထားသည်။ ထိုဝက်သုံးကောင်ကို တစ်နေ့တာလုံး ပြုစုစောင့်ရှောက်ရသည်မှာ လွယ်ကူသောအလုပ် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကြက်များကို ကျွေးခြင်း၊ ရေခပ်ခြင်းနှင့် ထင်းခုတ်ခြင်းများပါ ပြုလုပ်ရသည်။ ထမင်းချက်ရမည့်နေ့တွင် အနားယူချိန် တစ်ခဏမျှ မရှိနိုင်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် သမီးတစ်ဦးရှိခြင်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိသာစေသည်။ သူမသည် မိခင်ကို အိမ်မှုကိစ္စများတွင် ကူညီပေးနိုင်သော်လည်း လုကျောင်းယွဲ့သည် ထိုသမီး၏တာဝန်ကို တစ်ခါမျှ မထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးပေ။
“အစ်မ၊ အစ်မကော ဘာလို့ ဒီလောက်စောစော ထတာလဲ။ နည်းနည်းလေး ပိုအိပ်လိုက်ပါဦး” လုကွမ်းကျိက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ၏စိုစွတ်သောမျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ စောစောထမိလို့ အမေကို အလုပ်တွေ ကူညီပေးချင်လို့ပါ”
လုကွမ်းကျိသည် စိတ်မပါ့တစ်ပါနှင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာမရှိပါဘူး။ ရေခပ်ဖို့နဲ့ ထင်းခုတ်ဖို့က ငါ ရှိတယ်။ ကျန်တာတွေ အမေ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အစ်မ၊ ခန္ဓာကိုယ် မကောင်းဘူး၊ ပင်ပန်းအောင် မလုပ်ပါနဲ့။ အခန်းထဲမှာပဲ ပြန်နားလိုက်ပါ”
လုကျောင်းယွဲ့သည် စိတ်ပျက်နေသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ် အားမနည်းကြောင်း ပြောပြချင်သည်။ သို့သော် သူမ၏မောင်လေးသည် မယုံကြည်ကြောင်း သိသည်။ ဤကဲ့သို့သော စကားများကို သူမသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောဖူးသော်လည်း မိဘများနှင့် အစ်ကိုမောင်များသည် သူမ၏စကားကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် သာမန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အိပ်လို့မရတော့ဘူး။ အမေနဲ့အတူ စကားပြောဖို့ သွားလိုက်ဦးမယ်”
လုကွမ်းကျိသည် အများကြီး မစဥ်းစားဘဲ စိုးရိမ်တကြီး မှာလိုက်သည်။ “ဒါဆို အစ်မ သွားလိုက်။ မပင်ပန်းစေနဲ့။ ငါ အရင် ရေခပ်လိုက်ဦးမယ်”
လုကျောင်းယွဲ့သည် မောင်လေး တံချူနှင့် ရေပုံးများကို ခြံဝင်းမှ ယူသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်သို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
မီးဖိုချောင်တွင် မီးခိုးများ လွှမ်းနေသည်။
ထမင်းချက်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း နွေရာသီတွင် မီးဖိုချောင်၌ ထမင်းချက်ခြင်းသည် အဆိုးဆုံးအလုပ်ဖြစ်သည်။
မီးဖိုချောင်သည် လေဝင်လေထွက်မရှိဘဲ မီးသွေးမီးဖိုအနီးတွင် ထမင်းချက်ရသည်။ ခဏလေးနှင့် ချွေးများရွှဲနေပြီး ထမင်းတစ်နပ် ချက်ပြီးသောအခါ ရေတွင်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် မိန်သည် ချွေးများရွှဲနေသည်။
သူမကို ကူညီမည့်သူမရှိဘဲ မီးမွှေးရ၊ ထမင်းချက်ရနှင့် လှုပ်ရှားနေရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မိသားစုတစ်စုလုံးအတွက် တစ်ယောက်တည်း ထမင်းချက်ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံ မရှိပါက ဤအလုပ်ကို မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ပေ။
ယနေ့နံနက်စာသည် ဆန်ပြုတ်နှင့် ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်ဖြစ်သည်။ ဟင်းကမူ အိမ်လုပ် ပဲငံပြာရည်နှင့် အသီးအရွက်အချဉ်များဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယနေ့နံနက်ခူးလာသော အသီးအရွက်နှစ်မျိုးကိုလည်း ကြော်ရန် ပြင်ထားသည်။
ပဲငံပြာရည်နှင့် အသီးအရွက်အချဉ်များသည် အသင့်ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ ဆန်ကို အိုးထဲ ထည့်ထားပြီး အိုး၏ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်များကို ကပ်ထားသည်။ မိန်သည် အချိန်အလပ်တွင် ဟင်းရွက်များကို ရွေးချယ်ရင်း မီးဖိုထဲမှမီးကို သတိထားနေသည်။
6 03
လုကျောင်းယွဲ့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ချွေးများကို သုတ်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။ “ကျောင်းယွဲ့၊ ဘာလို့ ဒီလောက်စောစော ထတာလဲ။ ဆာနေပြီလား”
ပြောရင်းဖြင့် သူမသည် လက်များကို ရှေ့ဖုံးတွင် သုတ်ကာ ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်များ ကျက်မကျက် ကြည့်ရန် အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သမီးဖြစ်သူ စားနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်များ မကျက်သေးသောကြောင့် မိန်သည် စိတ်ပူသွားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “ခဏစောင့်ဦး၊ ငါ့သမီးအတွက် ကြက်ဥဟင်းချိုတစ်ပန်းကန် လုပ်ပေးလိုက်မယ်”
ကျေးလက်ဒေသမှ မီးဖိုများသည် အပေါက်သုံးပေါက်ရှိသည်။ ဘယ်ညာတွင် မီးဖိုကြီးနှစ်ခုနှင့် အလယ်တွင် မီးဖိုငယ်တစ်ခုရှိသည်။ မီးဖိုငယ်တွင် မီးမမွှေးပေ။ မီးဖိုကြီးနှစ်ခုမှ အပူဖြင့်သာ ရေနွေးကို ဆူအောင်တည်သည်။ နေ့စဥ်အိမ်တွင် ထမင်းစားသူများအတွက် မီးဖိုငယ်တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရေနွေးများရှိနေသည်။
ကြက်ဥဟင်းချိုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသည့်အစားအစာများကို မီးဖိုငယ်ဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ မိန်သည် မီးဖိုငယ်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ရွှံ့အိုးထဲမှ ရေနွေးများ ဆူနေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။
“ကျိအာ၊ ကျိအာ၊ အခန်းထဲက ကြက်ဥအနည်းငယ် ယူလာပေး။ နင့်အစ်မ ဆာနေလို့ ကြက်ဥဟင်းချို လုပ်ပေးမလို့”
ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအချိန်တွင် လုကွမ်းကျိသည် နိုးနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မိန်သည် သမီးဖြစ်သူအား သွားယူခိုင်းရန်ပင် မတွေးပေ။ ထို့ကြောင့် သားဖြစ်သူကို ခေါ်လိုက်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားလိုက်ရပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “အမေ မခေါ်ပါနဲ့တော့။ မောင်လေးက ရေခပ်သွားပြီ။ သမီးလည်း မဆာဘူး၊ ကြက်ဥဟင်းချို မစားချင်ပါဘူး”
“ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလောက် စောစောထတာလဲ” မိန်သည် သမီးဖြစ်သူ နေမကောင်းဖြစ်နေသည်ဟု တွေးပြီး သမီး၏နဖူးကို စမ်းကြည့်ရန် လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။
မိန်၏လက်သည် အလွန်ပူနေသည်။
မီးဖိုချောင်မှ မီးခိုးများကြားတွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် ချွေးများရွှဲနေသော မိခင်၏မျက်နှာကို ကြည့်ကာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ တစ်ဆို့နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
အမှန်တကယ်တော့ လုကျောင်းယွဲ့သည် ရုပ်ရည်အားဖြင့် မိန်နှင့်မတူပေ။ မိန်သည် သူ၏ဖခင် မိန်အဘိုးအိုနှင့်တူသည်။ အရပ်မြင့်မားပြီး ကျယ်လောင်သောအသံ ရှိသည်။ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ရာတွင် တက်ကြွသည်။ ပုံမှန် မြောက်ပိုင်းသူအမျိုးသမီးများ၏ စရိုက်ဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့ကမူ သူမ၏အဘွားလျူနှင့်တူပြီး တောင်ပိုင်းရှိ ရေကန်နံဘေးမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရုပ်ရည်ရှိသည်။ အရပ်ပုပြီး ဖြူဖွေးနူးညံ့သော အသားအရေ ရှိသည်။ သွယ်လျသောခါးရှိသည်။ လေတွင် လှုပ်ခတ်နေသော ဖြူသွယ်သွယ်ကျူများကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။
အမှန်တော့ လုကျောင်းယွဲ့သည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ခန္ဓာကိုယ် မအားနည်းတော့ပေ။ သို့သော် ဒုတိယမိသားစုနှင့် မိန်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သူမကို ကြွေရုပ်လေးကဲ့သို့ သဘောထားကြသည်။ ဤအရာ၏အကြောင်းရင်းမှာ လုကျောင်းယွဲ့၏အဘွား လျူနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ လျူသည် ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းသူ ဖြစ်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် လျူနှင့်တူသောကြောင့် လူတိုင်းက သူမလည်း ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်းသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့အပြင် လုကျောင်းယွဲ့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကိုယ်ခန္ဓာ မကောင်းခဲ့သောကြောင့် လူတိုင်းသည် သူမ အားနည်းသည် ဟူသော စိတ်ကူးကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် လုကျောင်းယွဲ့သည် မိဘများကို မသိတတ်ခြင်း၊ မိဘများ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို နားမလည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမအား မိသားစုက ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်း သောသူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး စိတ်ရိုင်းဝင်အောင် ပြုမူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် လုကျောင်းယွဲ့သည် အားနည်းခြင်းမရှိပေ။ ယခင်ဘဝက သူမသည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ပထမခြောက်လတွင် မုဆိုးမတုက သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထောက်ထား၍ အလုပ်မလုပ်စေခဲ့ပေ။ ထိုနောက်တွင်မူ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် အိမ်မှုကိစ္စအားလုံးသည် သူမ၏တာဝန်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူမသည် ထိုအလုပ်များကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရုံသာမက မိသားစုစရိတ်များအတွက် လက်ပန်းထိုးအလုပ်များကိုပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးကို တွေးမိသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာမိပြီး ပို၍ပင် နောင်တရမိသည်။ သူမသည် ပြောလိုက်သည်။ “အမေ၊ သမီး နေလို့မကောင်းတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဖျားတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သမီး အမေကို အလုပ်တွေ ကူညီပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ”
6 04
မိန်၏တုံ့ပြန်မှုသည် သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ “ဒီလောက် အလုပ်နည်းနည်းလေးအတွက် နင့်အကူအညီ မလိုဘူး။ အခန်းထဲ ပြန်သွားပြီး နည်းနည်းလေး ပိုအိပ်လိုက်။ ထမင်းကျက်ရင် ငါ သွားခေါ်လိုက်မယ်”
လုကျောင်းယွဲ့သည် ဆက်လက်မနေဘဲ မိန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။
ဘာမျှမတတ်နိုင်သောကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် ခက်ခဲစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “အမေ၊ သမီးလည်း မငယ်တော့ဘူး။ အိမ်မှာ အမေနဲ့အဖေက ဂရုစိုက်လို့ အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ထပ်ပြီးရင် ဒီလိုဆက်လုပ်လို့ မရဘူး။ အမေကို ကူညီပေးပါရစေ။ အကူအညီပေးတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကြိုတင်လေ့ကျင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့”
မိန်သည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လုကျောင်းယွဲ့ ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ သူမသည် မိခင်အိမ်တွင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်နိုင်သော်လည်း ယောက္ခမအိမ်သို့ရောက်သောအခါ ဘာအလုပ်မှ မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဤအရာသည် မိန်၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲတစေ ပူပန်နေသောကိစ္စဖြစ်သည်။
သူမသည် သမီးကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သမီး၏ကောင်းမှုကို နားလည်သည်။ သို့သော် အခြားသူများက နားလည်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အိမ်မှုကိစ္စများ မလုပ်တတ်သော ချွေးမကို ယောက္ခမက မကြိုက်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် ခင်ပွန်းနှင့် တုမိသားစု၏လက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူခဲ့သည်။ တုမိသားစုက ထိုသို့တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို မဖျက်သိမ်းခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစုနှစ်ခုသည် ဆွေမျိုးများဖြစ်ပြီး တုမိသားစုသည် သမီး၏အခြေအနေကို သိရှိသောကြောင့် သူမကို ငြင်းဆန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မုဆိုးမတုသည် အာမခံပေးထားခဲ့သည်။
အဒေါ်ကြီးဟူက သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့ကို သမီးအရင်းကဲ့သို့ ချစ်ခင်ပြီး မည်သည့်အလုပ်မှ လုပ်ခိုင်းမည်မဟုတ်ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဤစကားများသည် အမှန်တကယ် မဟုတ်သော်လည်း သမီးကို ချစ်သော ဒုတိယမိသားစု၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိမိခင်များအားလုံးသည် သမီးများအပေါ် သနားကြင်နာကြသည်။
ဤအချိန်တွင် မိန်သည် ပို၍ပင် တွေးနေသည်။ တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို စီစဥ်နေသည်ကို လုကျောင်းယွဲ့ သိနေသော်လည်း အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူမ မသိသေးပေ။ ရုတ်တရက် သမီးဖြစ်သူက အိမ်မှုကိစ္စများကို ကူညီပေးချင်သည်ဟု ပြောပြီး လက်ထပ်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခြင်း ကဲ့သို့သော စကားများကို ပြောသည်။ သမီးသည် လက်ထပ်ပွဲအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။
သမီးသည် စကားနားထောင်ပြီး ရင့်ကျက်သောကြောင့် မိန်သည် သူမကို စိတ်ပျက်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရက်နိုင်ပါ့မလဲ။ အထူးသဖြင့် ယခင်က သမီးသည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့ရသည်။
ရပါတယ်၊ ရပါတယ်၊ အရေးမကြီးပါဘူး။ ပစ္စည်းတွေက သမီးနဲ့ သမက်အတွက်ပဲ ဖြစ်ပြီး တခြားသူအတွက် မဟုတ်ဘူး။ ထို့ကြောင့် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘူး။
ဤအချိန်တွင် မိန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဟင်းရွက်များ ရွေးချယ်နေသော လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ၏မရည်ရွယ်ဘဲပြောလိုက်သည့် စကားတစ်ခွန်းကြောင့် မိန်သည် နားလည်မှု လွဲမှားသွားပြီး တုမိသားစု၏တောင်းဆိုချက်များကို သဘောတူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။
သူမသာ သိခဲ့ပါက သူမ၏စကားများကို နောင်တရနေပေမည်။
******