အခန်း (၇-၈)

7 01

အခန်း (၇) ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်း

ထိုကိစ္စကို ဒုတိယမိသားစု၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးအား ပြောပြီးကတည်းက ဟူသည် ဒုတိယမိသားစု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒုတိယမိသားစု၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးတောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူသည် စိတ်ထဲမှ သိလိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် သာမန်ကိစ္စမဟုတ်သောကြောင့် တွန့်ဆုတ်နေသည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဟူသည် စိတ်ရှည်သည်းခံသူဖြစ်သည်။

သူမသည် မစိုးရိမ်သော်လည်း အိမ်တွင် သတင်းစောင့်နေသော မုဆိုးမတုသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လုမိသားစု၏အိမ်သို့ သွားရန် အဆင်မပြေပေ။ ထို့ကြောင့် မုဆိုးမတုသည် လူတစ်ဦးကိုသုံး၍ ဟူထံသို့ လျှို့ဝှက်သတင်းပေးပို့ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဟူသည် တုမိသားစု၏အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ နင် ငါ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ။ အိမ်မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်” ဟူသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ မျက်နှာတွင် စိတ်မရှည်သော အမူအရာများရှိနေသည်။

မုဆိုးမတုသည် အသက် ၄၀ ကျော် အရွယ်ဖြစ်ပြီး ရှည်လျားသော မျက်နှာ၊ မေးရိုးမြင့်မားသောမျက်နှာ၊ ခုံးတက်နေသော ပါးရိုး၊ ပါးလျသောနှုတ်ခမ်းများ ရှိသောကြောင့် ကြည့်ရုံဖြင့် လူကောင်းမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

သူမသည် လူကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ လူကောင်းဖြစ်ပါက ကျောင်းဆရာတု ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူမ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်သလို သားဖြစ်သူအားလည်း ကျောင်းသို့ စေလွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မုဆိုးမတုသည် တုရွာတွင် အလွန်ရန်လိုသူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် ဘေးတွင်ထိုင်လျက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။ “ကိစ္စ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ”

သူမ၏စိတ်ထဲတွင်မူ ဟူသည် တမင်တကာ ဟန်ဆောင်နေသည်ဟု ကျိန်ဆဲနေသည်။

မုဆိုးမတုသည် သူမ၏ညီမအရင်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အလွန်နားလည်သည်။ အခြားသူများရှေ့တွင် ဟန်ဆောင်တတ်သော်လည်း သူမနှင့်တွေ့သောအခါတွင်မူ အမှန်အတိုင်း ပေါ်လာသည်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ညီအစ်မနှစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်ကွာခြားမှု မရှိသောကြောင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်က မုဆိုးမတုသည် ကျောင်းဆရာတုနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သောကြောင့် ဟူထက် အဆင့်မြင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျောင်းဆရာတုသည် အသက်တိုသောကြောင့် မုဆိုးမတုသည် နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပြီး မုဆိုးမဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ မုဆိုးမတုသည် ဟူရှေ့တွင် အမြဲတစေ ခေါင်းငုံ့ခဲ့ရသည်။

သူမ ခေါင်းမငုံ့၍ မရပေ။ ဘဝက ခက်ခဲသောကြောင့် ဟူကို အကူအညီ တောင်းရသည့် အချိန်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဟူသည်လည်း မုဆိုးမတုရှေ့တွင် မျက်နှာပြောင်းခဲ့ပြီး အမြဲတစေ မောက်မာခဲ့သည်။

‘အခု နင်ပျော်နေပေမဲ့ ငါ့သားလျန် အောင်မြင်လာတဲ့အခါ နင် ငါ့ကို လာတောင်းဆိုရမဲ့အချိန်တွေ အများကြီးရှိလာလိမ့်မယ်’ ဤအတွေးသည် မုဆိုးမတုကို ညီမအရင်းရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့နေစေသော တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

“နင် ဘာလို့ စိုးရိမ်နေတာလဲ။ ဒီကိစ္စကို အလျင်စလိုလုပ်လို့မရဘူး” ဟူက ပြောလိုက်သည်။

မုဆိုးမတုသည် ဆက်လက်ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ မစိုးရိမ်ရမှာလဲ၊ နင်လည်း သိသားပဲ”

စကားတစ်ဝက်သာ ပြောလိုက်သော်လည်း ဟူက နားလည်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွင် မုဆိုးမတု၏ရောဂါကို ကုသရန်အတွက် အိမ်ရှိမြေနှစ်ဧကကို ရောင်းခဲ့ရသည်။ တုမိသားစု၏ဘဝသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။ နှစ်အစောပိုင်းတွင်ပင် မုဆိုးမတုသည် ဟူထံမှ ငွေချေးရန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လာခဲ့သည်။ ဟူသည် ငွေကို ပြန်မဆပ်နိုင်မည်ကို ကြောက်သောကြောင့် မချေးချင်ပေ။ သို့သော် သူမသည် လူများ၏မျက်နှာကိုကြည့်ကာ စကားပြောတတ်သောကြောင့် ခင်ပွန်းရှေ့တွင် ငွေချေးပေးခဲ့သည်။ ဟူသည် ညီအစ်မများကြားမှ ပြဿနာများကို ခင်ပွန်းရှေ့တွင် မဖော်ပြလိုပေ။

7 02

ပထမအကြိမ်ရှိပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ် ရှိလာသည်။ ဟူသည် မုဆိုးမတုကို ငွေထပ်မချေးချင်တော့ပေ။ သို့သော် မချေးပါက ယခင်က ချေးထားသော ငွေများကို ပြန်မရတော့မည်ကို သူမ ကြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် မုဆိုးမတုက သားဖြစ်သူအတွက် အိမ်ထောင် ချပေးချင်သည်ဟု ပြောသောအခါ ဟူသည် ဒုတိယမိသားစုကို စိတ်ဝင်စားလာပြီး ပြဿနာများကို အခြားသူများဆီသို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။

“နင် ပြီးခဲ့တဲ့လကမှ ငါ့ဆီက ငွေအနည်းငယ် ချေးသွားသေးတယ် မဟုတ်လား” ဟူသည် ရွံရှာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မုဆိုးမတုက မမြင်ယောင်ဆောင်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “နင်လည်း သိသားပဲ၊ လျန်က မြို့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီးရှိတော့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ များတယ်။ တခြားသူတွေကို ချွေတာလို့ရပေမဲ့ သူ့ကိုတော့ မချွေတာနိုင်ဘူး”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟူသည် ရွံရှာမုန်းတီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဆင်းရဲပေမဲ့ မာနကြီးလိုက်တာ’ အမှန်တကယ်တော့ တခြားသူတွေကို ချွေတာနိုင်ပေမဲ့ တုလျန်ကိုတော့ မချွေတာနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏တူမ တုချွမ်းဟွားသည် မိခင်၏ပြုမူမှုကြောင့် ထိုသို့သောနည်းလမ်းဖြင့် လက်ထပ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

လက်ထပ်သည်ဟု ပြောသည်ထက် ရောင်းသည်ဟု ပြောခြင်းက ပိုသင့်တော်သည်။

ဟူသည် အမြဲတစေ တွက်ချက်တတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အစ်မရင်း လုပ်ခဲ့သည့်အရာများကို အလွန်မကြိုက်ပေ။

“ဘယ်သူ့ငွေကမှ လွယ်လွယ်နဲ့ ရတာမဟုတ်ဘူး။ နင့်ကို ငွေချေးခဲ့တာကို နင့်ခဲအိုကို ငါ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ အပြင်ထွက်တာ မြန်သွားလို့ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံအများကြီး မပါလာဘူး။ ဒီမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ပါလာတယ်။ အရင်ယူထားလိုက်။ ကြိုပြောထားမယ်နော်၊ အချိန်ကျရင် အပြည့်အစုံ ပြန်ဆပ်ရမယ်”

ဟူသည် မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် ခါးကြားမှ အိတ်ဟောင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံအိတ်သည် ပြားနေပြီး အစွပ်များပင် ဖာထားသည်။ ဟူ၏ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအရ ထိုကဲ့သို့သော ပိုက်ဆံအိတ်မျိုးကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။ မုဆိုးမတုသည် သူမကို မကောင်းသော ကိစ္စများအတွက်သာ လာတွေ့သည်ကို သိသောကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တုမိသားစုနှင့် ဒုတိယမိသားစု၏လက်ထပ်ပွဲ အဆင်ပြေသွားပါက သူမ၏ချေးငွေများကို ပြန်ရမည်ဟုသာ တွေးနေသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ဤရေတွင်းနက်ထဲသို့ ငွေထပ်မံပစ်မချခြင်းဖြစ်သည်။

မုဆိုးမတုသည် စားပွဲပေါ်မှ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ အချိန်ကျရင် ပြန်ဆပ်မှာပါ။ နင် ပြောဖူးတယ်မလား။ လုမိသားစုရဲ့ ဒုတိယမိသားစုနဲ့ မိန်မိသားစုက ချမ်းသာတယ်။ သမီးလေး ရောက်လာရင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရလာတော့မှာ”

ဟူ၏စိတ်ထဲတွင် ရွံရှာမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနေချင်တော့ပေ။ သူမသည် ထရပ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒါပဲနော်။ ငါ ပြန်တော့မယ်”

မုဆိုးမတုသည် သူမ၏လက်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထားလိုက်သည်။ “နေဦးလေ၊ ကိစ္စ ဘယ်လိုဖြစ်လဲဆိုတာ နင် မပြောရသေးဘူး”

ဟူသည် သူမ၏လက်ကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။ “ငါ ပြောပြီးပြီလေ၊ နင် ဘာလို့ စိုးရိမ်နေတာလဲ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း ဆုံးဖြတ်လို့ရမလား။ မြေနှစ်ဧကက အရိုင်းမြက်ပင်လိုပဲ လွယ်လွယ်နဲ့ ရတယ်လို့ နင် ထင်နေလား”

မုဆိုးမတုသည် နှုတ်ခမ်းကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူမ ပြောချင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ စိတ်ထဲမှာ ရှိပြီးသားပါ။ ဒုတိယမိသားစုရဲ့ မိဘနှစ်ပါးစလုံးက တွန့်ဆုတ်နေသေးတယ်။ ငါ ပြန်သွားပြီးတော့ မီးမွှေးပေးလိုက်မယ်။ မကြာခင်မှာ သတင်းကောင်းကြားရတော့မှာပါ”

“ဘာမီးလဲ” မုဆိုးမတုသည် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဟူသည် သူမကို မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည်။ “နင် ပြီးခဲ့တဲ့လက နွားချိုရွာက မော့မိသားစုက နင့်သားနဲ့ လက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုပြီး ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား”

နွားချိုရွာမှ မော့မိသားစုသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချမ်းသာသောမိသားစုအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ သူတို့တွင် မြေဧက ရာနှင့်ချီရှိပြီး သမီးတစ်ဦးသာရှိသည်။ မော့မိသားစု၏သမီးနှင့် လက်ထပ်သူတိုင်းသည် ရွှေရုပ်ကို လက်ထပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မော့မိသားစုသည် တုလျန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ တုလျန်သည် တကယ်ပင် ထူးချွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာပင် မုဆိုးမတုသည် မော့မိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပွဲကို သဘောမတူခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မော့မိသားစုက အိမ်ထောင်ထိန်းသိမ်းမည့် သားမက်ကို လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မုဆိုးမတုသည် မည်မျှပင် ငွေကို တပ်မက်သော်လည်း သူမ၏သားတစ်ဦးတည်းသောသားကို အိမ်ထောင်ထိန်းသိမ်းမည့် သားမက်အဖြစ် မပေးနိုင်ပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက အခြားသူများအတွက် သားမွေးစားပေးသလို ဖြစ်နေပြီး သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

7 03

“ဒီကိစ္စက ဟိုကိစ္စနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

ထို့ကြောင့် လူနှင့်လူ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ကွာခြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဟူ၏အကြံအစည်များကို မုဆိုးမတု၏အဆင့်ဖြင့် မတွေးနိုင်ပေ။

“စကားပုံတစ်ခုရှိတယ်၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိရင် ရွာတွေအားလုံးက လိုချင်ကြတယ်။ ယောကျ်ားလေးအတွက်လည်း အတူတူပဲ။ နည်းနည်းလေး မလှုံ့ဆော်ပေးရင် ဒုတိယမိသားစုက ဘယ်လို အမြန်သဘောတူနိုင်မလဲ။ ကဲ၊ နင်နဲ့ ပြောမနေတော့ဘူး၊ ငါ အိမ်ကို အမြန်ပြန်ရဦးမယ်”

ပြောပြီးနောက် ဟူသည် တုမိသားစု၏တံခါးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

မုဆိုးမတုသည် သူမနောက်တွင် မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲနေသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူမသည် ပြောလိုက်သည်။ “လုမိသားစုက နင်နဲ့ ကြုံရတာ ရှစ်ဘဝစာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတာပဲ!”

သူမသည် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးမှ လက်ထဲရှိ ပိုက်ဆံအိတ်ကို သတိရသွားသည်။

ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖွင့်ကာ ကြေးပြားများကို စားပွဲပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သည်။ မုဆိုးမတုသည် ရေတွက်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မကောင်းတော့ပေ။

“ဒီသေသင့်တဲ့သူက တကယ်ကို နှမြောတတ်တာပဲ။ ဒါက တောင်းစားတဲ့သူကို ပေးတဲ့ ပိုက်ဆံလား”

ဟူသည် လုမိသားစု၏အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုကျောင်းယွဲ့သည် ခြံဝင်းထဲတွင် ကြက်များကို အစာကျွေးနေသည်။

သူမသည် အိုးငယ်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး မိန် ကြက်အစာကျွေးသကဲ့သို့ ဂူးဂူး ဂူးဂူး ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ ဦးဆောင်နေသော ကြက်ဖကြီးသည် ကြက်မများအားလုံးကို ခေါ်လာသောအခါ သူမသည် ကြက်အစာများကို တစ်ဆုပ်ယူကာ ဖြန့်ကျဲပေးလိုက်သည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လုကျောင်းယွဲ့သည် မိန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပေးနေသောကြောင့် ယခုအခါ မိန်သည် သူမကို အလုပ်မလုပ်စေရန် မတားဆီးတော့ပေ။

တစ်ခဏအတွင်းတွင် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ကြက်သံများ ဆူညံသွားသည်။

“ကျောင်းယွဲ့၊ ကြက်စာကျွေးနေတာလား။ နင် လုကျောင်းယွဲ့ တုအိမ်မှာ တစ်ရွာလုံးက နာမည်ကြီးတယ် မဟုတ်လား။ အခုတော့ ပိုပြီး ကြိုးစားလာပြီး ရင့်ကျက်လာတယ်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဒီလိုဖြစ်သင့်တယ်” ဟူသည် ပြုံးလျက် မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့ကို တွေ့သောအခါတွင် အမြဲတစေ ကြင်နာတတ်သော အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများကို နှိမ့်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

“အဒေါ်ကြီး”

ဟူသည် သူမထံသို့ လျှောက်လာပြီး အိတ်ထဲမှ စက္ကူထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ သူမကို ပေးလိုက်သည်။

“ဒီမှာ၊ အဒေါ်ကြီး ဝယ်လာတဲ့ မုန့်။ အခန်းထဲမှာ ပြန်စားလိုက်”

လုကျောင်းယွဲ့သည် လက်ထဲမှ ကြက်စာအိုးကို ချလိုက်ပြီး ရှေ့ဖုံးတွင် လက်ကို သုတ်လိုက်သည်။ “အဒေါ်ကြီး၊ မယူပါရစေနဲ့။ အဒေါ်ကြီး ပြန်ယူသွားပြီး နျူးနျူးလေးကို ပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်မလည်း မငယ်တော့ဘူး။ ကလေးလို စားချင်စိတ်မရှိတော့ပါဘူး”

နျူးနျူးလေးသည် ပထမမိသားစုခွဲ၏သားကြီး လုကွမ်းရင်၏သမီး၊ ဟူ၏မြေးအရင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခုမှ အသက်နှစ်နှစ်သာရှိပြီး ပထမမိသားစုခွဲ၏ ပထမဆုံးမြေးဖြစ်သည်။

ဟူသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး စက္ကူထုပ်ကို လုကျောင်းယွဲ့၏လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ရပြီ၊ ရပြီ။ နင် ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကြီး အဒေါ်ကြီး မျက်စိထဲမှာတော့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကျောင်းယွဲ့လေးပဲ။ ယူထားလိုက်၊ အဒေါ်ကြီးနဲ့ မစိမ်းကားပါနဲ့”

မြေနှစ်ဧကကိစ္စကြောင့် ဟူသည် ထိုကိစ္စတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သက်သေမပြနိုင်သော်လည်း လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းမှုများ ခံစားနေရသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ ဟူနှင့် ရင်းနှီးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် မဆက်ဆံနိုင်သောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

လူတစ်ဦးသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သောအခါ အနည်းငယ် ရှက်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် လက်ထဲမှ စက္ကူထုပ်ကို ယူရမည်လား မယူရမည်လား မသိဖြစ်နေသည်။

7 04

ဟူသည် သူမကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာလဲ၊ အဒေါ်ကြီးနဲ့ စိမ်းကားနေတာလား”

လုကျောင်းယွဲ့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ကြံရွယ်နေစဥ် ဘေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။

“အဒေါ်ကြီး၊ မုန့်ဝယ်ရင် ကျောင်းယွဲ့လေးအတွက်ပဲ မဟုတ်ဘဲ ငါတို့ လျို့လန်လေးလည်း ဒီမှာရှိသေးတာကို သတိထားပါဦး။ မုန့်တစ်ထုပ်တည်းပဲ ဝယ်လာတာ မပြောပါနဲ့” (TN: လျို့လန် ဆိုတာက ၆ယောက်မြောက်ကောင်လေးကို ခေါ်တာပါ)

ပြောလိုက်သူမှာ လုကျောင်းယွဲ့၏ တတိယအဒေါ်ချောင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဘဲဥပုံမျက်နှာ၊ စွန်ရဲမျက်လုံး၊ မျက်ခုံးကျယ်များရှိပြီး ရုပ်ရည်မဆိုးပေ။ သို့သော် သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများသည် အလှတရားကို ဖျက်ဆီးနေသည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ငါးနှစ်သား လျို့လန်ကို ပွေ့ထားပြီး တတိယမိသားစု၏အခန်းရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူမတို့ဘက်သို့ ကြည့်နေသည်။

“လျို့လန်၊ နင့်အဒေါ်ကြီးကို မုန့်တောင်းစားလိုက်”

ချောင်က ပြောလိုက်ပြီး လျို့လန်ကို အောက်ချပေးလိုက်သည်။ လျို့လန်သည် သူတို့ဘက်သို့ ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် မုန့်စားချင်တယ်”

ငါးနှစ်သားအရွယ် ယောက်ျားလေးသည် အလွန်ဆိုးသည်။ အထူးသဖြင့် လျို့လန်ကို ချောင်က အမြဲတစေ ဆိုးသွမ်းအောင် ပြုမူထားသည်။ ဟူက သူ့ကို မုန့်မပေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူမ၏ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး အင်္ကျီကို ဆွဲထားလိုက်သည်။

ဟူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့အတွက် မုန့်တစ်ထုပ်သာ ဝယ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏မြေး နျူးနျူးကိုပင် မပေးချင်ဘဲ လုကျောင်းယွဲ့ကိုသာ ပေးချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် မျက်စိမကွယ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဟူ၏မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်ပျက် အားငယ်မှုများကို တွေ့လိုက်သည်။ သူမသည် ဤမုန့်ထုပ်ကို မလိုချင်သောကြောင့် လျို့လန်ကို ပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လျို့လန်ကို ဆွဲခေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “လျို့လန်၊ ကောင်းလိုက်တာ၊ မဆိုးနဲ့တော့၊ ဒါကို ယူသွားလိုက်”

လျို့လန်သည် မုန့်ထုပ်ကို ယူသွားပြီး လုကျောင်းယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်စကားမပြောဘဲ ချောင်၏ခြေထောက်ဘေးသို့ ပြန်ပြေးသွားသည်။ သူသည် စက္ကူထုပ်ကို ဆွဲဖြဲကာ အတွင်းမှ မုန့်များကို စားလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်မြန်မြန် စားသောကြောင့် မုန့်မှုန့်များက မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပေကျံနေသည်။

ထိုဘက်တွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် ပြန်ထရပ်လိုက်ပြီး ဟူကို ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ “လျို့လန် စားချင်တယ်ဆိုတော့ ပေးလိုက်တာပါ။ ကျွန်မလို အစ်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ မောင်လေးနဲ့ အစားအသောက် လုမစားသင့်ဘူး”

ဟူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမအား ကူညီပေးခဲ့သည်ကို သိသည်။ ချောင်သည်လည်း မျက်နှာပြောင် တိုက်သောကြောင့် လူငယ်များရှေ့တွင် ထိုသို့သော အမူအရာမျိုး ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချောင်သည် လုံးဝရှက်ရွံ့ဟန်မရှိပေ။ သူမသည် လုကျောင်းယွဲ့ကိုပင် ချီးကျူးလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့ ကျောင်းယွဲ့လေးက တကယ်ကို ရိုးသားတာပဲ။ မောင်လေးကို ဘာမှမနှမြောဘူး။ တချို့လူတွေနဲ့ မတူဘူး”

သူမသည် စကားကို ဆွဲဆန့်ပြီး လှောင်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟူသည် သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲများနှင့် အကြီးအကဲများကြားမှ ပြဿနာများသည် လုကျောင်းယွဲ့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် မသင့်ပေ။ အဒေါ်ကြီး ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ကြက်စာအိုးကို ယူကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမကို ချောင်က ခေါ်လိုက်သည်။

သူမသည် သံသယဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချောင်သည် သူမကို မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “တတိယအဒေါ်က နင် ငယ်ငယ်ကတည်းက ကောင်းတယ်လို့ မြင်တယ်။ လျို့လန်ကိုလည်း ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတယ်။ ဒါကြောင့် စကားနည်းနည်း ပြောပြမယ်။ တချို့လူတွေက ကြင်နာတတ်သလို ထင်ရပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာ လိမ်ညာမှုတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူမကို ယုံရင် နင် ဒုက္ခရောက်မှာပဲ”

လုကျောင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ချောင်က သူမ နားမလည်ဟု ထင်သောကြောင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “အကြောင်းမဲ့ မေတ္တာပြတာက လိမ်လည်ခြင်းပဲ။ သူမက လူတိုင်းကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်၊ ကြင်နာတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘယ်သူ့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတာလဲ”

သူမသည် လက်ချောင်းများကို မီးပူတိုက်သကဲ့သို့ လုပ်ပြလိုက်သည်။ “အကုန်လုံး အတုအယောင်ပဲ။ သူမက နှမြောတတ်တယ်။ အိမ်မှာ ကလေးတွေ အများကြီးရှိတာကို မုန့်တစ်ထုပ်တည်းပဲ ဝယ်လာတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးဘဲ နင့်ကိုပဲ ပေးတယ်။ နင်က နျူးနျူးလေးထက်တောင် သူမရဲ့ချစ်ခြင်းကို ပိုရနေတာလား”

ပြောပြီးနောက် ချောင်သည် လုကျောင်းယွဲ့ နားလည်သည်ဖြစ်စေ၊ မလည်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူမသည် ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။ “ကျောက်ရှင်း၊ နင် သေပြီလား။ နင့်မောင်လေးရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မုန့်မှုန့်တွေနဲ့ ပေကျံနေတာ မမြင်ဘူးလား...”

******

8 01

အခန်း (၈) ဆွဲဆောင်ရန်ကြိုးစားခြင်း

ချောင်သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကြောင်းမဲ့ အငြင်းပွားတတ်သူဖြစ်သော်လည်း သူမပြောသောစကားများတွင် အမှန်တရားအချို့ ပါနေသည်ကို မငြင်းနိုင်ပေ။

စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဟူသည် ဒုတိယမိသားစုကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး အမြဲတစေ ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုဆက်ဆံသည်။ တတိယမိသားစုကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဆက်ဆံသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ လျော့နည်းနေသည်ဟု အမြဲတစေ ခံစားရသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ဟူသည် တစ်ခါတစ်ရံ လုကျောင်းယွဲ့အတွက် သရေစာများ ဝယ်ပေးတတ်သည်။ အခြားသူများအား မပေးဘဲ လုကျောင်းယွဲ့ကိုသာ ပေးသည်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက ထိုသို့လုပ်ဆောင်မှုများသည် ပိုမို၍ မကြာခဏ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အရာများစွာသည် အလွန်အမင်း တွေးတောခြင်းကို မခံနိုင်ပေ။ စတင် တွေးတော လိုက်သည်နှင့် အရာများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် ကြက်စာအိုးကို ကြက်အိမ်ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီး အိုးထဲမှ ရေအနည်းငယ်ယူကာ လက်ဆေးလိုက်သည်။ သူမ၏နားများတွင် တတိယအဒေါ်ချောင်၏ လုကျောက်ရှင်းအား ဆူပူနေသောအသံကို ကြားနေရသေးသည်။

သူမ၏တတိယအဒေါ်ချောင်သည် တကယ်ကို ပြောရခက်သောသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နေ့စဥ်ပြုမူပုံများသည် သူမသည် အမြဲတစေ အငြင်းပွားတတ်သူ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို မနှစ်သက်သူများ အိမ်တွင် များပြားသည်။ သို့သော် ယနေ့သူမ၏အပြုအမူများကိုကြည့်သောအခါ ပြောမပြတတ်သော ခံစားမှုတစ်မျိုး ခံစားရစေသည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် ယခင်ဘဝက တတိယအဒေါ်သည် သူမကို ဤစကားမျိုး ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရနေမိသည်။ ကံမကောင်းစွာပင် ထိုအချိန်က သူမသည် ထိုစကားများကို နားမထောင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ တတိယအဒေါ်သည် သူမ၏မိခင်နှင့် မသင့်မြတ်သောကြောင့် သူမကို ရန်တိုက်ပေးနေသည်ဟု တွေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြံထဲတွင် ခဏကြာ ရပ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှ အိုးထဲမှရေကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပြီး တတိယမိသားစု၏အခန်းသို့ လှည့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သောအခါ အဒေါ်ကြီးသည် အမေနှင့်အတူ ဧည့်ခန်းတွင် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းများကို တင်းလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် မိန်၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် လုကျောင်းယွဲ့၏စိတ်နေစိတ်ထားအရ သူမသည် ရင့်ကျက်စွာ ရှောင်ရှားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လူငယ်များသည် လူကြီးများ၏စကားကို နားထောင်ရန် မကောင်းပေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏မိခင်နှင့် အဘွားသည် သူမကို ထိုသို့သင်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လုကျောင်းယွဲ့သည် မထွက်သွားချင်တော့ပေ။ အဒေါ်ကြီးသည် အမေနှင့် ဘာစကားများပြောနေသည်ကို သူမ သိလိုသည်။

လုကျောင်းယွဲ့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဟူနှင့် မိန်တို့၏စကားပြောဆိုသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ယခု လုကျောင်းယွဲ့ ထိုင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စကားများ ဆက်ပြောရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

လေထုက အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။ မိန်သည် သမီးဖြစ်သူကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ကြံရွယ်နေစဥ် ဟူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယညီမ၊ ငါ ပြန်တော့မယ်။ နင်နဲ့ ပြောခဲ့တဲ့ကိစ္စကို စဥ်းစားပေးလိုက်ဦး။ ငါက ငါတို့မိသားစုအတွက်ပဲ ရပ်တည်တာကို နင် သိသားပဲ”

မိန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အစ်မကြီး၊ သတိထားပြီး ပြန်ပါဦး”

ဟူထွက်သွားပြီးနောက် လုကျောင်းယွဲ့သည် သာမန်အတိုင်း မေးလိုက်သည်။ “အမေ၊ အဒေါ်ကြီးက အမေကို ဘာတွေ ပြောသွားတာလဲ”

မိန်သည် အတွေးများမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာပြီး သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ “သမီးလေး၊ ဒါကို ဘာလို့မေးတာလဲ”

သူမသည် အပြင်မှပြန်ယူလာသော အဝတ်အစားများကို ခေါက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာရှိနေပုံရသည်။

8 02

လုကျောင်းယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းများကို တင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “မြေနှစ်ဧကကိစ္စလား”

မိန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏လုပ်ဆောင်နေမှုကို ရပ်လိုက်ကာ သမီးဖြစ်သူကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျောင်းယွဲ့၊ သမီး ဘယ်လိုသိတာလဲ”

တုမိသားစုက မြေနှစ်ဧက တောင်းသည်ဟူသောကိစ္စကို မိန်သည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား သမီးဖြစ်သူကို မပြောရန် သတိပေးထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သမီးဖြစ်သူ စိတ်ပူပန်နေမည်ကို ကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“သမီး အမေနဲ့အဖေ စကားပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရလို့ပါ” လုကျောင်းယွဲ့သည် မျက်နှာကို နှိမ့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

မိန်သည် စကားမပြောပေ။ လုကျောင်းယွဲ့သည် မိဘများ၏စကားကို ခိုးနားထောင်ခဲ့သောကြောင့် အမေ စိတ်ဆိုးနေသည်ဟု တွေးမိသည်။ သူမသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “သမီး တမင်တကာ နားထောင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အမေ၊ အိမ်မှာ ပိုက်ဆံအဆင်မပြေဘူး။ အစ်ကိုကြီးလည်း လက်ထပ်တော့မှာ။ ဒါကြောင့် တုမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပွဲကို ဖျက်လိုက်ပါတော့လား”

ဤစကားများသည် လုကျောင်းယွဲ့၏နှစ်ဘဝအတွင်း သူမ၏လက်ထပ်ပွဲအပေါ် ပထမဆုံး အကြံပြုခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏အရွယ်တူ မိန်းကလေးအများစုကဲ့သို့ပင် အိမ်တွင်ရှိပါက ဖခင်နောက်သို့လိုက်၊ အိမ်ထောင်ကျပါက ခင်ပွန်းနောက်သို့လိုက် ဟူသော စကားကို သင်ယူခဲ့သည်။ ကျေးလက်ဒေသတွင် ထိုအရာများကို သိပ်အလေးမထားကြသော်လည်း ရိုးသားသောမိသားစုမှ မိန်းကလေးများသည် မိမိ၏လက်ထပ်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိကြပေ။ မိဘများက သဘောတူသလား ဟု မေးသောအခါ ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ မိဘများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာပါမည်ဟုသာ ပြောတတ်ကြသည်။

အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် သင် သဘောမတူ၍ မရပေ။ မိဘများက သမီးဖြစ်သူကို မေးလာသည်ဆိုသည်မှာ ကိစ္စအားလုံးကို စီစဥ်ပြီးစီးပြီဟု ဆိုလိုသည်။ သင် သဘောမတူသော်လည်း မိသားစုဝင်များက သဘောတူအောင် အကြောင်းအရာများစွာဖြင့် ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ၏အဘွား လျူ၏သွန်သင်မှုဖြင့် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ လျူသည် တောင်ပိုင်းသူဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းသားများသည် သမီးများအား သင်ကြားမှုအပေါ် ပိုမိုအလေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် လုကျောင်းယွဲ့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်နေစိတ်ထား ရှိခဲ့သည်။

ယခင်ဘဝမှ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေများကြောင့်သာ လုကျောင်းယွဲ့သည် ဤစကားများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက သူမသည် ဤကဲ့သို့ ပြောဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မိန်သည် သမီးဖြစ်သူ၏ စကားနားထောင်ပုံနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို အကျွမ်းတဝင် ရှိနေသောကြောင့် သူမ၏စကားကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

“ဒီကိစ္စကို နင် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကလေးလေးက ဒီကိစ္စတွေကို ဘာလို့ စိတ်ပူနေတာလဲ”

“အမေ...”

“ရပြီ၊ ရပြီ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ အမေ အားလုံးကို အဆင်ပြေအောင် စီစဥ်ပေးမယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုကျောင်းယွဲ့၏စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူမ၏အမေသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဟု ထင်ရသည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “အမေ၊ သမီး တုမိသားစုနဲ့ မလက်ထပ်ချင်ဘူး”

စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် မိန်ကို မကြည့်ရဲပေ။ ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အမေသည် သူမကို ဆူပူလိမ့်မည်ကို သိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အစကတော့ နင် သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်လား”

အစက ဟူသည် အခုမဟုတ်တော့ပေ။ အစကတော့ သူမသည် နောင်တွင် ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးခဲ့ပေ။ သူမ၏မိဘများလည်း မတွေးခဲ့ကြပေ။ ယခင်ဘဝက အရာအားလုံးကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရပါက လုကျောင်းယွဲ့သည် တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ရန် စိတ်မပါတော့ဘူးဟူသော စကားကို ပြောလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာပင် ယခုသည် အစက မဟုတ်တော့ပေ။

“တကယ်တမ်းတော့ သမီး တုမိသားစုနဲ့ မလက်ထပ်ချင်ဘူး” လုကျောင်းယွဲ့သည် ခေါင်းကိုငုံ့လျက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

မိန်သည် သမီး၏စိတ်နေစိတ်ထားကို နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏စကားကို နောက်ပြောင်သည်ဟု မယူဆခဲ့ပေ။ သူမသည် သမီးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်နေစိတ်ထားနူးညံ့ပြီး ကြောက်တတ်သူဖြစ်သည်ဟု တွေးမိသည်။ ထို့ကြောင့် သားများကို ဆူပူသကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြောဆိုဘဲ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများကို ပြင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ပြောစမ်းပါဦး၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက် တုမိသားစုနဲ့ လက်မထပ်ချင်တော့တာလဲ”

8 03

လုကျောင်းယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်ယောက်ျားလေးမိသားစုကမှ မိန်းကလေးမိသားစုဆီက လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းတောင်းလို့ မရဘူး”

မိန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူအား အလေးအနက် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ယောက်ျားလေးမိသားစုက မိန်းကလေးမိသားစုဆီက လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းတောင်းလို့မရဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တုမိသားစုက ဆင်းရဲတာကြောင့်ပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က နင့်တုအဒေါ် နေမကောင်းဖြစ်လို့ အိမ်က မြေနှစ်ဧကကို ရောင်းလိုက်ရတယ်။ အခုဆို သူတို့မှာ စားဝတ်နေရေးတောင် အဆင်မပြေလောက်တော့ဘူး။ ဒီကိစ္စကြောင့် အမေလည်း တုမိသားစုကို ဒေါသထွက်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့က တကယ် မကောင်းဘူးလို့ တွေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်စဥ်းစားကြည့်တော့ သမီးသာ သူတို့နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ရင် သူတို့ရဲ့အခြေအနေကြောင့် သမီးရဲ့ဘဝက ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ အမေ စိတ်ပူနေတယ်။ နောက်ကျရင် အမေက သမီးကို ထောက်ပံ့ပေးရမဲ့အစား လက်မထပ်ခင်တည်းက သူတို့ကို ရက်ရောစွာ ပြုမူတာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် သမီးရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်”

မိန်သည် လျှို့ဝှက်စွာ တွေးတောစဉ်းစားထားပုံရသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းသောနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သမီးဖြစ်သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက တုမိသားစုအား အကြွေးတင်နေစေနိုင်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးတွင် လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများများ ရှိပါက ယောက္ခမအိမ်တွင် အားအနည်းငယ် ရှိလာနိုင်သည်။

မိန်သည် အတွင်းအပြင်အားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ တွေးတောထားသည်။ သူမ တစ်ခုတည်းသာ မစဥ်းစားမိသည်မှာ တုမိသားစုမှ မိခင်နှင့်သားသည် လူကောင်းများ မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တုအိမ်သည် ဝံပုလွေအိမ်ဖြစ်ပြီး တုလျန်သည် လူကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်ကြင်နာမှု၊ သနားကြင်နာမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာကိုမှ အကျိုးအမြတ်ရှေ့တွင် မစဥ်းစားကြပေ။ အကျိုးကျေးဇူးက ပိုအရေးကြီးသည်။ ကျေးဇူးမသိတတ်ဟူသော စကားသည် ထိုသို့သောသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ တုမိသားစုက လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူး” ဤစကားကို ပြောလိုက်ပြီးမှ လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ ပြောလိုက်သည့်အရာကို သတိရလိုက်သည်။

မိန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သမီး၏နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ “ကျောင်းယွဲ့၊ သမီး ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုစကားတွေ ပြောနေတာလဲ။ နင့်တုအဒေါ်တို့က တကယ်တော့ နည်းနည်း ဆင်းရဲတာပဲ ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ လူကောင်း၊ လူဆိုးနဲ့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ နင် အပြင်ကလူတွေရဲ့စကားကို နားထောင်ခဲ့တာလား”

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မိန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရွာတိုင်းတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောတတ်သော အမျိုးသမီးများ ရှိသည်။ မိန်သည် ထိုသို့သောသူများကို အလွန်မုန်းသည်။ ထို့ကြောင့် သမီးဖြစ်သူအား ထိုသို့သောသူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းမပြုရန် တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ မိန်သည် ဤသို့မေးခြင်းတွင် အကြောင်းပြချက်ရှိသည်။ လုမိသားစုတွင် အတင်းအဖျင်း ပြောတတ်သော လျှာရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိသည်။ ထိုသူမှာ ထျောင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိန်သည် ချောင်အား သံသယဝင်သွားပြီး ချောင်က သမီးဖြစ်သူအား တစ်စုံတစ်ရာ ပြောခဲ့သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

ချောင်သည် အမြဲတစေ ရန်လိုပြီး ဒုတိယမိသားစုနှင့် ပထမမိသားစုတို့ ကောင်းမွန်နေသည်ကို မမြင်ချင်ပေ။ မိန်၏အတွေးတွင် သူမသည် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို လုပ်ရဲသူဖြစ်သည်။

“နင့်တတိယအဒေါ်က တစ်စုံတစ်ရာ ပြောခဲ့တာလား”

လုကျောင်းယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏အမေသည် တတိယအဒေါ်က သူမနှင့် စကားပြောခဲ့သည်ကိုပင် သိနေသည်ဟု တွေးမိသည်။ ထို့နောက်မှ သူမ၏အမေ နားလည်မှုလွဲနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “တတိယအဒေါ်က ဘာမှမပြောပါဘူး။ သမီး အခြားသူတွေ ပြောတာကို ကြားလိုက်တာပါ”

“အခြားသူတွေက ဘာတွေ ပြောတာလဲ”

လုကျောင်းယွဲ့သည် ခဏကြာ စဥ်းစားပြီးမှ “တုအဒေါ်က အရမ်းရိုင်းစိုင်းပြီး ရန်လိုတယ်။ သူတို့နဲ့ လက်ထပ်တဲ့သူက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလိမ့်မယ်လို့ ပြောကြတယ်”

ဤစကားသည် ယခင်ဘဝက လုကျောင်းယွဲ့ တုမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ လူများပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာပင် သူမ လက်မထပ်မီက ဤစကားများကို မကြားခဲ့ရပေ။

သို့သော် မိန်သည် ပို၍ပင် နားလည်မှု လွဲသွားသည်။ သူမသည် ထိုအခြားသူသည် ချောင်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ လုကျောင်းယွဲ့သည် နေ့စဥ် အပြင်မထွက်သောကြောင့် ထိုသို့သော အတင်းအဖျင်းများ သူမ၏နားသို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သောစကားများကို အိမ်တွင်ရှိသူဖြစ်သော ချောင်ကသာ ပြောနိုင်သည်။

8 04

မိန်သည် စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပြီး ဤကိစ္စအတွက် ချောင်ကို လုံးဝခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သမီး၏သင်ကြားရေးကို အလွန်အလေးထားသောကြောင့် ချောင်အား ထိုသို့သော အတင်းအဖျင်းများဖြင့် သမီး၏နားကို ညစ်ညမ်းစေရန် ခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“နင့်တုအဒေါ်က ရန်လိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း မတတ်နိုင်ဘူး။ မုဆိုးမတစ်ယောက်က ကလေးသုံးယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာ မလွယ်ဘူး။ သူမက ရန်မလိုရင် အိမ်ထောင်ကို ဘယ်လိုတည်ဆောက်နိုင်မှာလဲ။ အရင်တုန်းက နင့်တုအဒေါ် ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ နင် အခြားသူတွေရဲ့ စကားကို မယုံပါနဲ့”

ဟူကြောင့် မိန်သည် မုဆိုးမတုကို သိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် မုဆိုးမတုသည် ယခုကဲ့သို့ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးသည် ငွေကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ထိုနှစ်က ကျောင်းဆရာတု ကွယ်လွန်ပြီးနောက် တုမိသားစု၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများသည် တုမိသားစု၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ မုဆိုးမတု၏မိဘများက သူမကို အားကိုးမရသောအခါ သူမသည် ညီမအရင်းဖြစ်သော ဟူထံတွင် အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် လုမင်ဟိုင်တို့ ညီအစ်ကိုများသည် မုဆိုးမတု၏မိခင်နှင့် ကလေးများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိန်သည် အတွင်းအကျဆုံး အကြောင်းရင်းများကို ကောင်းစွာသိသည်။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံးသည် ငွေကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသော်လည်း မိန်သည် ဘဝက လူအချို့ကို ပြောင်းလဲစေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

မိန်သည် ထိုနှစ်က ကိစ္စအချို့ကို ရွေးချယ်ပြောပြခဲ့ပြီး သမီး၏စိတ်ထဲမှ မုဆိုးမတုသည် လူကောင်းမဟုတ် ဟူသော စိတ်ကူးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမသည် မုဆိုးမတုသည် ထိုသို့ဖြစ်လာရခြင်းမှာ ဘဝကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူမ၏စိတ်ရင်းက ကောင်းကြောင်း နားလည်စေလိုသည်။

လုကျောင်းယွဲ့သည် သူမ၏အမေကို မဆွဲဆောင်နိုင်တော့သည်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အမေကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် မှန်ကန်သော အကြောင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့တော့ပေ။

သမီးက နှစ်ဘဝနေခဲ့ရတယ်လို့ မိသားစုကို ပြောသင့်သလား။

သမီး၏မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို မြင်သောအခါ မိန်သည် ဆူပူရန် ကြံရွယ်ထားသော စိတ်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမသည် သမီးဖြစ်သူသည် စိုးရိမ်နေသည်ဟု တွေးမိသည်။ ထိုနှစ်က သူမသည် လုမိသားစုနှင့် လက်မထပ်မီတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာရှိခဲ့သည်။ သူမ၏မိခင်က လုမိသားစုမှ ဒုတိယသားသည် လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သမီးရဲ့ဘဝက ကောင်းမွန်လိမ့်မည် ဟု အကြိမ်ကြိမ် နှစ်သိမ့်ပေးသောအခါမှသာ သူမ၏စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သားသမီးများအပေါ် အမြဲတစေ တင်းကြပ်စွာ ဆက်ဆံတတ်ပြီး မိခင်၏နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို မည်သို့ပြသရမည်ကို မသိသော မိန်သည် သမီးဖြစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ သူမ၏မိခင်ကဲ့သို့ပင် သမီးဖြစ်သူကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“ကျောင်းယွဲ့၊ သမီး အများကြီး မစဥ်းစားပါနဲ့တော့။ အမေနဲ့အဖေ တုမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တာကို ကောင်းကောင်း စဥ်းစားပြီးမှ လုပ်ခဲ့တာပါ။ နင့်တုအဒေါ်က နင့်အဒေါ်ကြီးရဲ့ညီမအရင်းပါ။ ငါတို့မိသားစုနှစ်ခုက နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးခဲ့ကြတာ။ သမီး လက်ထပ်ပြီးရင် နင့်တုအဒေါ်က သမီးကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံမှာ အမှန်ပဲ။ သူမက ရန်လိုတာ မှန်ပေမဲ့ အပြင်လူတွေနဲ့ပဲ။ သမီးနဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး။ ထို့အပြင် သူမက တော်ပြီး အိမ်မှုကိစ္စတွေ အားလုံးကို တတ်တယ်။ သမီး လက်ထပ်ပြီးရင် သိပ်မပင်ပန်းရတော့ဘူး။ တုမိသားစုက ကောင်လေးကလည်း စိတ်ထားကောင်းတယ်။ လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့ နေရာမှာလည်း ရိုးသားတယ်။ အခု တုမိသားစုက ခက်ခဲနေပေမဲ့ တုလျန် စာမေးပွဲအောင်သွားရင် တုမိသားစုရဲ့ဘဝက ကောင်းမွန်လာတော့မှာပဲ...”

“...”

******