အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း (၁၃၇) - အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး (၂)

တောအုပ်နီ တစ်ခုလုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကိန်း ဆိုက်ရောက်နေသကဲ့သို့ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ငိုယိုသံများကို နေရာအနှံ့တွင် ကြားနေရသည်။

"မိစ္ဆာတွေ... ကောင်းကင်မှာ မိစ္ဆာတွေ အများကြီးပဲ!"

"မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်လာပြီ၊ အားလုံး ပြေးကြ၊ ပုန်းကြတော့!"

"ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ!"

ဘုန်း!

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

ဘုန်း! ဘုန်း!

လေးလံသော အရာဝတ္ထုများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည့် အသံများနှင့်အတူ—

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသတ္တဝါများသည် မြေပြင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာကြသည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။

သိပ်မကြာမီမှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ အိမ်များ ပြိုကျပျက်စီးသံများ၊ မသေဆုံးမီ အကူအညီတောင်းကာ အသည်းအသန် အော်ဟစ်နေကြသော နေထိုင်သူများ၏ ငိုသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်။

တောအုပ်နီအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မိစ္ဆာများသည် "ကျွဲနွား" (လူသားများ) ကို စတင် အမဲလိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်ဘက်လမ်းကြား အိမ်နံပါတ် (၈)။

ချန်အန်သည် သူ၏ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ဦးတည်ကျဆင်းလာသော မိစ္ဆာများကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ကာ လေထဲမှာတင် အသေသတ်နေသည်။

အကယ်၍ လွတ်ထွက်သွားသော မိစ္ဆာရှိပါက ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရှန်းချင်းယီက အချိန်မီ လှုပ်ရှားကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အပြတ်ရှင်းပစ်သည်။

"ဒီမိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အခြေတည်အဆင့် တွေချည်းပဲ။ 'မိုးတိမ်ခင်းကျင်းမှု' နဲ့ 'မိုးကြိုးပစ်ခင်းကျင်းမှု' တွေက သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူး၊ ဒါ တကယ့်ကို ပြဿနာပဲ"

ချန်အန်က တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောရင်း အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တရစပ် ကျဆင်းလာသော မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းနေသည်။ လွတ်ထွက်လာသည့် မိစ္ဆာ အရေအတွက်က များလွန်းလှသဖြင့် ရှန်းချင်းယီမှာ စကားပြန်ပြောရန်ပင် အာရုံမရဘဲ "အင်း" ဟုသာ တိုတိုတုတ်တုတ် တုံ့ပြန်နိုင်သည်။

ဘုန်း!

ရုတ်တရက် အိမ်နောက်ဖေးဘက်မှ ပြင်းထန်သော မြေပြင်တုန်ခါမှုနှင့်အတူ ကျသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ အိမ်တစ်ိမ်လုံး သိမ့်သိမ့်တုန်သွားသည်။ ထို့နောက် အခန်းထဲမှ သမီးငယ်နှစ်ဦး၏ ကြောက်လန့်တကြား အော်ငိုသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဝူး!

ရှန်းချင်းယီ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ ထိုဧရာမအရာကြီး အိမ်နောက်ဖေးသို့ ကျလာသည်နှင့် သူမသည် ဓားကိုဆွဲကာ အပြေးသွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် အိမ်နောက်ဖေးသို့ ရောက်သွားပြီး အနီရောင်အမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမျောက်ဝံကြီးမှာ အမြင့် သုံးမီတာခန့်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မာကျောထွက်ပြူနေသော ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ဖိအားမှာ အခြေတည်အဆင့် အလယ်အလတ်ခန့် ရှိနေသဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ဖိနှိပ်လွန်းလှသည်။

သူမ ဤမိစ္ဆာကို သိသည်။ ၎င်းမှာ 'ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာမျောက်ဝံ' ဖြစ်ပြီး အဆင့်တူ သတ္တဝါများထက် အဆပေါင်းများစွာ အင်အားကြီးမားလှသဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ၎င်း၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ဖူးသည်။

ရှန်းချင်းယီသည် သူမရှေ့ရှိ မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ 'ရိပ်ယောင်သတ်ဖြတ်ခြင်း'ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူမသည် မျောက်ဝံကြီး၏ အနောက်ဘက်ရှိ အရိပ်ထဲမှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ချန်အန်၏ ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မျောက်ဝံကြီး၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဒုန်း!

ရှန်းချင်းယီ၏ ဓားမှာ မျောက်ဝံကြီး၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း လည်ပင်း ပြတ်မသွားဘဲ၊ သူမ၏ ဓားကိုင်ထားသော လက်မောင်းသာ တုန်ခါကာ ထုံကျဉ်သွားတော့သည်။

ဘုန်း!

နာကျင်မှုကိုပင် မခံစားရသေးမီမှာပင် မျောက်ဝံကြီးက ချက်ချင်း လှည့်ကာ သူမကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုနှင့်အတူ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ရှန်းချင်းယီမှာ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်သွားသည်အထိ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမတွင် 'နတ်ဘုရား အကာအကွယ်' ပါရှိနေသဖြင့် ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးမသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယောက်ျား... ကျွန်မကို ကူပါဦး!"

ရှန်းချင်းယီသည် သူမအနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်မှန်း သိသဖြင့် အတင်းအဓမ္မ မတိုက်တော့ဘဲ ချန်အန်ကို အကူအညီ လှမ်းတောင်းလိုက်သည်။ သူမ ပြောရန်ပင် မလိုပေ။ သူမ လက်သီးချက် ခံလိုက်ရသည့် တစ်ခဏမှာပင် ချန်အန်သည် 'ရိပ်ယောင်သတ်ဖြတ်ခြင်း' ဖြင့် မျောက်ဝံကြီး၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ဖျားတွင် စုစည်းထားသော အလင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသားကို ချောမွေ့စွာ လှီးဖြတ်လိုက်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ခုနကပင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားနေသော ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခေါင်းပြတ်သွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ အလောင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားကာ သစ်ကိုင်းခြောက်များနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို တထောင်းထောင်း ထသွားစေတော့သည်။

ဘုန်း!

ဘုန်း! ဘုန်း!

ဘုန်း!

ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ မိစ္ဆာအချို့ ထပ်မံ ကျဆင်းလာပြန်သည်။ ချန်အန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ 'ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံး' တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ရှန်းချင်းယီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အိမ်ထဲသို့ ကျလာသော အခြေတည်အဆင့် မိစ္ဆာများကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေအောင် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း!

နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ကျသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နွားခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ထည်ရှိသော 'မိစ္ဆာနွားရိုင်း' တစ်ကောင် ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျလာပြီး အမိုးကို တွင်းကြီးဖြစ်အောင် ဖောက်ထွက်သွားကာ အုတ်ခဲကျိုးများနှင့် ထုပ်တန်းများကို အိမ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျစေတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အိမ်ထဲရှိ ဇနီးများနှင့် သမီးများကို မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ယောက်ျား"

ဝမ်ကျိယန်က အကူအညီတောင်းကာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် တုန်ရီနေရှာသည်။

ချန်အန်က အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အခန်းထဲရှိ မိစ္ဆာနွားရိုင်းထံသို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖောက်

ကျဉ်းမြောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမိစ္ဆာနွားရိုင်းမှာ အခြေတည်အဆင့် အဆင့်မြင့်ပိုင်းနှင့် နီးကပ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ နဖူးအလယ်တွင် သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး၊ အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

"မကြောက်နဲ့တော့... အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ"

ချန်အန်သည် 'အရိပ်ယောင်သတ်ဖြတ်ခြင်း' ဖြင့် ဇနီးများနှင့် သမီးများ အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားကာ ချော့မော့လိုက်သည်။

ကံကောင်း၍သာ ထိုမိစ္ဆာနွားရိုင်းကြီးမှာ သူတို့ပေါ်သို့ တည့်တည့် မကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ချီကျင့်ကြံခြင်း' ပထမအဆင့်မှာသာ ရှိကြသေးသော ဆောင်ဟွာယင်း၊ ဂူရှင်းယွဲ့နှင့် သမီးငယ်လေးနှစ်ဦးမှာ အသက်ဘေးမှ လွတ်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ် ရှန်းချင်းယီမှာ အိမ်နောက်ဖေးမှ အပြေးရောက်လာသည်။ သူမသည် ညီမများနှင့် သမီးများကို ကြည့်ကာ - "ဘယ်သူတွေ ဒဏ်ရာရသွားသေးလဲ" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ဆောင်ဟွာယင်း၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးလည်း မထိန်းနိုင်အောင် တုန်နေရှာသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ အားမရှိတော့ဘဲ ပျော့ခွေနေ၏။ သူမမှာ အိမ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ကျလာသော မိစ္ဆာနွားရိုင်းကြီးကြောင့် တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးမှ ဂူရှင်းယွဲ့မှာလည်း သူမကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုကောင်းကာ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးစေးများ ပြန်နေရုံသာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံဆင့် အဆင့် ၈ ရှိသော ဝမ်ကျိယန်မှာမူ ထိုနှစ်ဦးထက် ပိုမိုတည်ငြိမ်ကာ သူမ၏ သမီးနှစ်ဦးကို လက်မလွှတ်တမ်း ကာကွယ်ထားဆဲပင်။

"ယောက်ျား... ကောင်းကင်က မိစ္ဆာတွေ ကျလာတာ ရပ်သွားပြီ ထင်တယ်"

အခန်း (၁၃၈) - အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး (၃)

ရှန်းချင်းယီသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း မသေချာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ချန်အန်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် သတိမပေါ့ဘဲ နောက်ထပ် မိစ္ဆာအုပ်စုတစ်စု ရုတ်တရက် ထပ်မံကျဆင်းလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေဆဲပင်။

သူ့သမီးနှစ်ဦးမှာ ငိုနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးကို 'အိပ်စက်ခြင်းပညာရပ်' သုံး၍ ငြိမ်သက်စွာ အိပ်ပျော်စေလိုက်သည်။

"ယောက်ျား... အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

"အပြင်မှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေတုန်းပဲ၊ သွားပြီး ရှင်းထုတ်ကြမလား"

ချန်အန် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် - "ရှင်းထုတ်ဖို့ လိုတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုပါ ခေါ်သွားရမယ်။ အိမ်မှာ သူတို့ချည်းပဲ ထားခဲ့ဖို့ စိတ်မချဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့မိသားစု အတူတူရှိနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု ရှန်းချင်းယီက ထောက်ခံသည်။

"မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာကရော ဘယ်လိုလဲ" ချန်အန်သည် ရှန်းချင်းယီ ခုနက 'ကြက်သွေးရောင် မိစ္ဆာမျောက်ဝံ' ဆီမှ အပြင်းအထန် အထိုးခံလိုက်ရသည်ကို သတိရကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ရှန်းချင်းယီက - "ဘာမှမဖြစ်တော့ပါဘူး၊ ဆေးလုံးသောက်လိုက်တော့ ဒဏ်ရာတွေက အကုန်နီးပါး သက်သာသွားပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"

စကားပြောပြီးနောက် ချန်အန်သည် သူ၏မိသားစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ အလွန်ဂရုတစိုက်ဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် တောင်ဘက်လမ်းကြားတွင် ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ထိုမိစ္ဆာများ အိမ်အထိ လိုက်လာမည့်အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လမ်းကြားထဲသို့ ရောက်သောအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့အားလုံး စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။ နေရာအနှံ့တွင် အိမ်များပြိုကျကာ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေ၏။

မိစ္ဆာများမှာ နေထိုင်သူများကို ရက်ရက်စက်စက် ကိုက်ခဲစားသောက်နေကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မိစ္ဆာများကြောင့် တောင်ဘက်လမ်းကြားတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။

ချန်အန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး မိစ္ဆာများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်သွားသည်။

ထိုအတောအတွင်း ဆိုင်ရှင်သေဆုံးသွားသော ဆိုင်များကို တွေ့ပါက ဆိုင်ရှင်ကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးပြီး ဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းများကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လူကသေသွားပြီဖြစ်၍ ထားခဲ့လျှင် အလဟဿ ဖြစ်မည်စိုးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ချန်အန်နှင့် ရှန်းချင်းယီတို့သည် တောင်ဘက်လမ်းကြားရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာများ၏ အလောင်းများမှ 'မိစ္ဆာအမြုတေ'များကိုသာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အသားများကိုမူ သိုလှောင်အိတ်တွင် နေရာမလောက်သဖြင့် ထားခဲ့ရလေသည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ ဒီလမ်းကြားကလူတွေက ချီစွမ်းအားအဆင့်တွေဆိုတော့ သိုလှောင်အိတ် မသုံးနိုင်ကြဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီမိစ္ဆာအသားတွေ အလကားဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထို့နောက် ချန်အန်သည် သုံးမီတာရှည်သော ဓားပျံကြီးကို ထုတ်ကာ - "အားလုံး ဓားပေါ်တက်ကြ၊ တခြားနေရာတွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်" ဟု ဆိုသည်။

လူခုနစ်ယောက်မှာ ဓားတစ်စင်းတည်းပေါ်တွင် ကျပ်ညပ်နေသဖြင့် ရှန်းချင်းယီကလည်း သူမ၏ဓားကိုထုတ်ကာ ဆောင်ဟွာယင်းကို တင်လိုက်သည်။ ချန်အန်ကမူ ဝမ်ကျိယန်၊ ဂူရှင်းယွဲ့နှင့် အိပ်ပျော်နေသော သမီးငယ်နှစ်ဦးကို တင်ဆောင်ကာ ပျံတက်လိုက်သည်။

အပြင်လောကတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးနေပြီး မိစ္ဆာများ၏ စားကျက်မြေ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

ချန်အန်သည် အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် အကြာကြီးမပျံသန်းဘဲ မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ယောက်ျား... နောက် ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ" ဟု ရှန်းချင်းယီက မေးသည်။

"အိမ်ပြန်ကြမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်ပေါ်မှာ နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး။ မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းတူးပြီး အရေးပေါ် ပုန်းခိုရမယ်။ အဲ့ဒါက ပိုစိတ်ချရတယ်"

ချန်အန်၏ အကြံကို အားလုံးက သဘောတူကြသဖြင့် အိမ်သို့ပြန်ကာ မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်း စတင်တူးကြတော့သည်။

ချန်အန်နှင့် ရှန်းချင်းယီတို့မှာ အခြေတည်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်၍ တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် အဝင်အထွက်ပေါက်များစွာနှင့် လေဝင်လေထွက်ပေါက်များပါဝင်သော ခိုင်ခံ့သည့် လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားသည်။

၎င်းမှာ "ဉာဏ်ကောင်းသော ယုန်သည် တွင်းသုံးတွင်းတူးသည်" ဆိုသကဲ့သို့ ပုန်းခိုရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်လာသည်။

လှိုဏ်ခေါင်းတူးပြီးနောက် ချန်အန်သည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများကို ထုတ်ပေးကာ ဇနီးသည်များကို အထဲတွင် အိမ်ကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ အဝင်အထွက်ပေါက်များကို မျက်ခြေဖျက်ရန်နှင့် ကျူးကျော်သူရှိပါက အချက်ပေးမည့် 'လက်ဖွဲ့'များကို တပ်ဆင်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

အလုပ်များပြီးစီး၍ လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ချန်အန်သည် ကောင်းကင်ယံမှ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအင်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အခြေတည်အဆင့်ထက် များစွာသာလွန်သော 'ရွှေအမြုတေအဆင့်'စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံမှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ အနောက်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသောအမွှေးများရှိသည့် အမြီးကိုးချောင်းမှာ ဝင့်ကြွားစွာ ပေါ်ထွက်နေ၏။

"အလို..."

"လူသားကျင့်ကြံသူက တော်တော်ချောတာပဲ"

"ဘွားဘွား ပြောတာ တကယ်မှန်တာပဲ"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချန်အန်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး စနောက်လိုသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချန်အန်မှာ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ဖိအားနှင့် အမြီးကိုးချောင်းကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် မိမိ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်ရန်သူ မဟုတ်မှန်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လှည့်၍ အစွမ်းကုန် ပြေးတော့သည်။

သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော အတွေးမှာ 'အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေး' ဟု သူသံသယရှိသူ အမျိုးသမီးကို သူ၏မိသားစုရှိရာ လှိုဏ်ခေါင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်သွားရန်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

............................................