အခန်း (၁၄၅-၁၄၆)
Vol. 14 Ch. 145-146
အခန်း (၁၄၅) - အကုန်အစင် သုတ်သင်ခြင်း
“ကျန့်ကျား...”
“မဖြစ်ရဘူး..”
မိမိ၏ အချစ်ဆုံးတပည့် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှေအမြုတေ အဘိုးအိုမှာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာပြီး အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ခေါင်းပြတ်နေသော ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူမှာ သူ၏ အချစ်ဆုံးတပည့်သာမက သူ၏ အဖော်လည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူမမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။
“မင်းကို သေချင်လောက်အောင် ငါ နှိပ်စက်မယ်”
ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲသည် ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ချန်အန်၏ နောက်ကျောဘက်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ချန်အန်၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။
သို့သော် ချန်အန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်!
ဓားသွားမှာ သူ၏လည်ပင်းနှင့် တစ်လက်မပင် မကွာတော့သည့် အချိန်တွင် ချန်အန်သည် ‘အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ကို အသုံးပြုကာ လေနက်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်၏ အရိပ်ထဲသို့ ခိုဝင်သွားပြီး ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
‘သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ’
လေနက်ဂိုဏ်းသားများအားလုံး ကြောင်အသွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
“ဒါ ‘အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်’ ပဲ”
“အားလုံးပဲ မြေပြင်ပေါ်က ကိုယ့်အရိပ်ကို သေချာကြည့်ထားကြ”
“သူ့ကို ထွက်လာအောင် ငါ အစီရင်တစ်ခု ခင်းပြီး ဖိအားပေးမယ်”
ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲက အားလုံးကို သတိပေးလိုက်သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ရာ အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အတတ်ပညာများကို သိရှိနားလည်သည်။
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းနေသော ချန်အန်သည် အဘိုးအို၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်လေးသွားရသည်။ ဤရွှေအမြုတေ အဘိုးအိုမှာ ထိုနေ့က ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးထက်ပင် ပို၍ လက်ပေါက်ကပ်ပုံရသည်။
‘ဒုက္ခပဲ’
“တုန်းထျန်၊ ကျောက်ယန်၊ ဟိုင်ကျင်း... မင်းတို့ သုံးယောက် ငါ့ဘေးမှာ ဝိုင်းပြီး အစီရင်ခင်းဖို့ ကူညီကြ”
ရွှေအမြုတေ အကြီးအကဲသည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမည်ခေါ်ခံရသော သုံးယောက်ကလည်း “ဟုတ်ကဲ့ပါ” ဟု ချက်ချင်း ပြန်ထူးလိုက်ကြသည်။
ချန်အန် ပျာယာခတ်သွားသည်။ အကယ်၍ ဤအစီရင်က သူ့ကို အတင်းထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ယနေ့ သူ အသက်ဘေးမှ လွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖိအားပေးနေကြတာလဲ”
ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...
သူသည် အစွန်ဆုံးတွင် ရှိနေသော အမျိုးသားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ‘အိပ်မွေ့ချဂါထာ’၊ ‘ကိုယ်ဖျောက်ပဟေဠိ’ နှင့် ‘ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖျက်ဆီးခြင်း’ စသည့် မန္တန်များ၏ အစွမ်းဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးဦးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ရွှပ်!
အသားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည့် အသံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရာဝတ္ထု သုံးခု ပြုတ်ကျသံ ထွက်လာသည်။ အစီရင်ခင်းရန် ထွက်လာသော ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးမှာ နေရာမှာတင် ခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားကြပြန်သည်။
သို့သော် ရှေ့မှ ရွှေအမြုတေ အဘိုးအိုမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ကျေနပ်သော မျက်နှာဖြင့် -
“နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို လှည့်စားပြီး ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ”
“မင်းကို သေချင်လောက်အောင် ငါ နှိပ်စက်ပြမယ်”
အဘိုးအိုက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် အစွမ်းကုန် စုစည်းထားသော လက်ဖွဲ့စက္ကူကို ချန်အန်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
သူသည် ချန်အန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးအားလုံးကို ချိုးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်အန်သည် မရှောင်သလို၊ ရှောင်ရန်လည်း မတွေးခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုလက်ဖွဲ့ကို ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
လက်ဖွဲ့မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး ရွှေအမြုတေ အဘိုးအို၏ နောက်ကျောဘက် အရိပ်မှ ပြန်ထွက်လာသည်။
ရွှပ်!
အသားကို ဖြတ်တောက်သည့် အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ရွှေအမြုတေ အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသပုံရိပ်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဦးခေါင်းမှာမူ ကိုယ်ထည်မှ ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လေနက်ဂိုဏ်းသားများ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း မြေပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။
‘သေသွားပြီလား’
ချန်အန် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၇) သာ ရှိသော သူက ရွှေအမြုတေ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်လိုက်နိုင်သည်လား။
သူ အကြာကြီး ကြောင်မနေခဲ့ပေ။ သတိပြန်ဝင်လာသည်နှင့် ရှေ့တွင် ကျန်နေသော လေနက်ဂိုဏ်းသားများကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ထိုဂိုဏ်းသားများမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် နားမလည်နိုင်သေးပေ။ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ခေါင်းပြတ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏ ခေါင်းများလည်း ပြတ်ထွက်ကုန်တော့သည်။
“မလုပ်ပါနဲ့... ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့”
“ကျွန်မ ရှင်ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်”
“သခင်ကြီး... ကျွန်မအသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ”
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၃) ရှိသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ကျန်တော့သည်။ သူမသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေရှာသည်။ ချန်အန်၏ နှလုံးသားမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ သူက သူမကို မြေပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်ပြီး လည်ပင်းတွင် ဓားဖြင့် ထောက်ထားလိုက်သည်။
“ဆေးဖက်ဝင်ပင်လမ်းကြားက မီးနီဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေပဲ၊ လေနက်ဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ”
ချန်အန်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဆီးပင် ထွက်ကျသွားသည်။ သူမက တုန်ရီသော အသံဖြင့် -
“သ... သခင်ကြီး၊ ကျွန်မ အကုန်ပြောပါ့မယ်၊ ကျွန်မအသက်ကို... အသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်မလားဟင်”
“သုံး...”
“နှစ်...”
ချန်အန်က သူမ၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ပြောင်းပြန် စတင် ရေတွက်လိုက်သည်။
အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူမှာ ပျာယာခတ်သွားပြီး အမြန်ပြောတော့သည်။ “ဆေးဖက်ဝင်ပင်လမ်းကြားက မိစ္ဆာသားရဲတွေ ကျူးကျော်ခံရတဲ့ ဒေသဖြစ်နေပြီ၊ ဒီမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများဆုံးရှိနေတာ၊ ဒါကြောင့် တောအုပ်နီထဲက အခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိသားစုတွေကလည်း ဒီက အရင်းအမြစ်တွေကို လာလုချင်နေကြတာပါ”
“သွေးရောင်နီဂိုဏ်းက အင်အားကြီးပေမဲ့ အခုချိန်မှာတော့ အင်အားနည်းနေပြီ၊ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက ဒီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်လာတဲ့အခါ သူတို့လည်း ခွင့်ပြုပေးလိုက်ရတာပါပဲ”
“အော်... အဲ့လိုလား”
ချန်အန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
သူမကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ် ဟုတ်လား။ သူ စိတ်ဖောက်ပြန်နေမှသာ ထိုသို့ လုပ်လိမ့်မည်။
ချန်အန်သည် သူ၏ဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီး အလောင်းများထံမှ ပစ္စည်းများကို လုယူရန် ထိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်
ကောင်းကင်ယံ၌ မြင့်မားသော အရှိန်အဝါရှိသော အရာအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းမှာ ငှက်မိစ္ဆာများ မဟုတ်ပေ! ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စု ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ထိုအထဲတွင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် အလယ်အလတ်သို့ နီးကပ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။
ချန်အန်သည် ပစ္စည်းရှာရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ချက်ချင်း ထပြေးတော့သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားကာ မကြုံစဖူးသော အရှိန်ဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
သူ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဖိအားပေးနိုင်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကြသည်။
ထိုကျင့်ကြံသူများသည် လေနက်ဂိုဏ်း၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ခေါင်းပြတ်အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လေနက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။
“ဘယ်သူလဲ”
“ဘယ်သူကများ ငါ့လေနက်ဂိုဏ်းသားတွေကို သတ်ရဲတာလဲ”
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ရက်ဒ်ဝုဒ်တောအုပ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ သူမသည် ထိုနေ့က တွေ့ခဲ့သော ချန်အန်ကို ရှာဖွေလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ တောအုပ်နားမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ရင်းနှီးသော အနံ့တစ်ခုကိုလည်း ရလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ချန်အန်၏ အနံ့ပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့သည်။ လေနက်ဂိုဏ်းသားများမှာ သူမ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် လန့်သွားကြသည်။
‘ဒါ ဘယ်သူလဲ’
‘ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီကို ရောက်လာတာလဲ!’
သူမမှာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။
လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ ဒေါသကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာ... စီနီယာက ဘယ်သူပါလဲ”
“ကျွန်တော့် လေနက်ဂိုဏ်းသားတွေကို စီနီယာ သတ်ခဲ့တာလား”
“အကယ်၍ စီနီယာ သတ်ခဲ့တာဆိုရင်လည်း သူတို့က စီနီယာကို စော်ကားမိလို့ နေမှာပါ၊ သူတို့ သေသင့်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် သူတို့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်၊ လျော်ကြေးကိစ္စကိုလည်း ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်”
လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြောဆိုနေသော်လည်း သူ၏ အသက်ရှင်လိုစိတ်မှာ အလွန် ပြင်းပြနေသည်။
သူ ကြောက်နေသည်မှာ မဆန်းပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအမျိုးသမီး ပြသလိုက်သော အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူမ၏ အစွမ်းမှာ ခန့်မှန်း၍ပင် မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကမူ သူ၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ စိတ်အာရုံဖြင့် ချန်အန်၏ ပုံရိပ်ကို လေနက်ဂိုဏ်းသားများ ရှေ့တွင် ပြသလိုက်သည်။ လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“စီနီယာ... ဒီလူက ကျွန်တော့် ဂိုဏ်းသားတွေကို သတ်သွားတာလား”
“ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ၊ ကျွန်တော်က လေနက်ဂိုဏ်းချုပ် ရှိဲ့ထျန်ကျဲ့ပါ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်တဲ့ အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင်လေးပါ၊ စိတ်မရှိပါနဲ့”
လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်သည် အလွန် လိမ္မာပါးနပ်လှသည်။ သူသည် သူ၏ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်ပေးကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပြီး သူမကို မိမိဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး -
“နင်က အူကြောင်ကြောင်နိုင်လှချည်လား၊ ငါက ဒီလူကို သိလားလို့ မေးနေတာ”
“စီနီယာ... ကျွန်တော် မသိပါဘူး” လေနက်ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းခါပြသည်။
“မသိရင်လည်း ပြီးတာပဲ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
သူမမှာ မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူသားအမျိုးသားများ၏ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမ အိမ်မှ ထွက်လာကတည်းက တစ်ကြိမ်မျှ မစားရသေးသဖြင့် အလွန် ဗိုက်ဆာနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ မည်မျှပင် ဗိုက်ဆာပါစေ၊ ခုနက လေနက်ဂိုဏ်းသားများ၏ ဝိညာဉ်ကိုမူ မစုပ်ယူချင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသူများမှာ သူမ၏ အကြိုက်ဖြစ်သော ရုပ်ချောသူများ မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမသည် ချန်အန်၏ ဝိညာဉ်ကိုသာ စုပ်ယူလိုနေသည်။ ချန်အန်မှာ အလွန် ရုပ်ချောပြီး သူမ၏ အလှအပ စံနှုန်းများနှင့် အလွန် ကိုက်ညီလှသည်။
‘ဗိုက်ဆာတာ ကြာလေလေ၊ စားရတဲ့အခါ ပိုပြီး အရသာရှိလေလေပဲ၊ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ရှာပါ့မယ်၊ လောစရာ မလိုပါဘူး’
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရင်း ချန်အန်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေတော့သည်။
အခန်း ၁၄၆ - ထူးကဲသော သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ်
ဆေးဖက်ဝင်ပင်လမ်းကြား၊ အိမ်တွင်းရှိ လှိုဏ်ခေါင်းအတွင်း။
ချန်အန် လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို စောင့်မျှော်နေကြသည့် ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ယောက်ျား"
ချန်အန် ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် သမီးဖြစ်သူကို အစာကျွေးနေသည့် ဆောင်ဟွာယင်းက ချိုသာသော အပြုံးဖြင့် သူ့ထံ ပြေးလာသည်။
ချန်အန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်သူများကို ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ ခဏစောင့်ဦးနော်၊ ကိုယ် အခု ရေစည်ထဲကို ရေသွားထည့်လိုက်ဦးမယ်၊ မကြာခင် ပြီးသွားမှာပါ"
"ယောက်ျား၊ အလောမကြီးပါနဲ့ဦး၊ ပြန်လာခါစပဲ ရှိသေးတာ ခဏလောက် အနားယူပါဦး" ဟု ဝမ်ကျိယန်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ချန်ယုကျန်းကမူ ထိုမျှ နားမလည်ပေးနိုင်ပေ။ သူမက ညီမဖြစ်သူ ချန်ယီခဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဖေဖေ၊ ညီမလေး ယီခဲ့ ခုတင်ပေါ်မှာ သေးပေါက်ချလိုက်တယ်၊ သူ့ကို ဆေးပေးဖို့ ရေအမြန် သွားယူပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။
ချန်အန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျိယန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "သူ့ကို သန့်စင်ခြင်းလက်ဖွဲ့ နဲ့ မသန့်စင်ပေးဘူးလား"
"အဲ့ဒါကို ပြောထွက်သေးတယ်လား ကျွန်မ သိုလှောင်အိတ်ထဲက သန့်စင်ခြင်းလက်ဖွဲ့တွေ အကုန်လုံးကို ရှင်ပဲ သုံးပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား" ဝမ်ကျိယန်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးရင်း မကျေမနပ် ပြန်ပြောသည်။
ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း လှိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ဆေးဖော်စပ်ရန် အချိန်ပိုရလာသော ချန်အန်သည် နေ့စဉ် ဇနီးသည်များနှင့် အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။
ထိုအထဲတွင် ဝမ်ကျိယန်နှင့် အတူနေဖြစ်သည့် အကြိမ်ရေက အများဆုံးဖြစ်သည်။ ညတိုင်းလိုလို သန့်စင်ခြင်းလက်ဖွဲ့များကို အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် လက်ဖွဲ့များ ကုန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျိယန်၏ စကားကို ကြားမှ ချန်အန် သတိရသွားသည်။ သူက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သန့်စင်ခြင်းလက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည့် သမီးငယ်လေးကို သန့်စင်ပေးလိုက်ရာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည် သန့်ရှင်းသွားတော့သည်။
ထို့နောက် ဝမ်ကျိယန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆိုရင် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်း ဘာပဲလိုလို ကိုယ့်ကို ပြောနော်၊ ကိုယ့်အိတ်ထဲမှာ အများကြီး ရှိသေးတယ်"
သူက ကျန်သော ဇနီးသည် သုံးဦးကိုလည်း ကြည့်ကာ ယုံကြည်အားကိုးထိုက်သော အပြုံးဖြင့် "မင်းတို့လည်း အတူတူပဲ၊ လိုတာရှိရင် ပြောကြနော်" ဟု ဆိုသည်။
"ယောက်ျား... ကျွန်မက 'အချစ်' တွေ လိုနေရင်ရော"
သူ့ရင်ခွင်ထဲရှိ ဆောင်ဟွာယင်းက ဆိုးနွဲ့သော အသံလေးဖြင့် စနောက်လိုက်သည်။ ချန်အန်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အကောက်အကောက်များကို ပုတ်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်မပူနဲ့၊ အိပ်ရာဝင်ချိန်ကျရင် မင်းလိုနေတဲ့ အချစ်တွေကို အစွမ်းကုန် ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ယောက်ျားက အရမ်းဆိုးတာပဲ" ဆောင်ဟွာယင်းက နှုတ်ခမ်းလေး စူကာ ကလေးလေးတစ်ယောက် ဖခင်ကို ဆိုးနွဲ့သလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။
ချန်အန်မှာ ထိုပုံစံကို မြင်ပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူမ နားနားသို့ တိုးကပ်ကာ "စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီညကျရင် ကိုယ်က ဒီထက် ပိုဆိုးပြမယ်၊ မင်း ငိုသွားစေရမယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။
"ယောက်ျားက ကျွန်မကို ထပ်ရိုက်ဦးမလို့လား" ဆောင်ဟွာယင်းက ချန်အန်ကို သနားစဖွယ် မျက်လုံးလေးများဖြင့် မော့ကြည့်သည်။
ရိုးရာအစဉ်အလာကို လေးစားပြီး ရှေးရိုးစွဲဆန်သော ဝမ်ကျိယန်ကမူ ထိုသူနှစ်ဦး ကြည်နူးနေသည်ကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ သမီးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။
ဂူရှင်းယွဲ့ကမူ မနာလိုသလို ခံစားနေရသည်။ သူမလည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ထိုသို့ ကြည်နူးချင်သော်လည်း သူမ၏ စရိုက်က ခွင့်မပြုပေ။
ရှန်းချင်းယီကမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မခံစားရပေ။ သူမဘက်က စတင်ကာ ချွဲနွဲ့ရန် စိတ်ကူးမရှိသော်လည်း ချန်အန်က စတင်လာလျှင်မူ သူမ ပြန်လည် တုံ့ပြန်တတ်သည်။
ညရောက်သော်။
မနေ့ညက ရှန်းချင်းယီနှင့် အတူရှိခဲ့သဖြင့် ယနေ့ညမှာ ဆောင်ဟွာယင်း၏ အလှည့်ဖြစ်သည်။ ရေရှားပါးနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ရေအတူမချိုးဖြစ်ဘဲ သန့်စင်ခြင်းလက်ဖွဲ့များကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။
"ယောက်ျား၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က တံခါးပိတ်ပြီး ကားတစ်စီး တည်ဆောက်တဲ့ ပုံပြင်ကို ပြောပြခဲ့တယ်နော်၊ ဒီညရော ဘာပုံပြင် ပြောပြမှာလဲ"
ဆောင်ဟွာယင်းသည် ချန်အန်၏ ဘေးတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော ခြေတံများကို လှုပ်ယမ်းနေသည်။ သူမသည် အတွင်းခံပါးပါးလေးကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ်လွင်နေသည်။
ချန်အန်က သူမ၏ ခြေထောက်လေးတစ်ဖက်ကို ဆွဲယူကာ အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီညက အရှည်ကြီးပဲ၊ ကိုယ် မင်းကို 'တာအိုလမ်းစဉ် သုံးသွယ်' အကြောင်း ပြောပြမယ်"
"ယောက်ျား၊ အဲ့ဒီပုံပြင်က ပြောပြီးပြီလေ၊ တခြားဟာ ပြောပြပါလား"
ဆောင်ဟွာယင်းက သနားစဖွယ် မျက်နှာလေးဖြင့် တောင်းဆိုသည်။ ချန်အန်က အခက်တွေ့ဟန် ဆောင်လိုက်ပြီး "ဟွာယင်းက နားထောင်ပြီးပြီ ဆိုတော့ ထပ်မကြားချင်တော့ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က အဲ့ဒီအကြောင်းပဲ ထပ်ပြောချင်နေရင်ကော"
"ဒါဆိုရင်လည်း ဟွာယင်းက ယောက်ျား ပြောတာကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ နားထောင်ရမှာပေါ့" ဆောင်ဟွာယင်း၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး မျှော်လင့်တကြီး ရှိနေတော့သည်။
ပုံပြင်မှာ ရှည်လျားလှပြီး မိုးလင်းသည့်တိုင်အောင် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည် ကျလာချိန်တွင် ဆောင်ဟွာယင်းမှာ အလွန်ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်ကာ ခုတင်ပေါ်တွင် အမောတကော လဲလျောင်းနေတော့သည်။
ချန်အန်မှာမူ တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် အိပ်စက်ရန် သိပ်မလိုပေ။ သူသည် လုံးဝ မပင်ပန်းဘဲ လန်းဆန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ဆောင်ဟွာယင်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးရင်း ရုတ်တရက် သတိရကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ ဟွာယင်း၊ မနေ့က ရေသွားခပ်တုန်းက ကိုယ် သစ်ပင်မိစ္ဆာတွေကို သတ်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ အမြုတေတွေကို ရခဲ့တယ်"
"မင်းမှာ ပန်းနတ်သမီး သွေးမျိုးဆက် ရှိပြီး သစ်သားဓာတ် မိစ္ဆာအမြုတေ ရှိတယ်လေ၊ ဒီအမြုတေတွေက မင်းကို အများကြီး ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ စမ်းကြည့်ပါဦး"
ချန်အန်က သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သစ်ပင်မိစ္ဆာ အမြုတေများကို ထုတ်ယူကာ ဆောင်ဟွာယင်းကို တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ဆောင်ဟွာယင်းက ၎င်းကို ယူကြည့်ပြီး "ယောက်ျား၊ ဒါကို ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ" ဟု မေးသည်။
"လွယ်ပါတယ်၊ ဒီအမြုတေကို မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြုတေနဲ့ အနီးဆုံးနေရာမှာ ကပ်ထားလိုက်ရုံပဲ" ဟု ချန်အန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ဆောင်ဟွာယင်းက ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ အမြုတေမှ အေးမြသော စွမ်းအင်များ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး လန်းဆန်းသွားသည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"ယောက်ျား၊ ဒါက တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ"
ဆောင်ဟွာယင်းမှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသလို ရင်ခုန်သွားသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပထမဆုံး ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်အန်က ပြုံးကာ "အလုပ်ဖြစ်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒီအမြုတေတွေ အကုန်လုံး မင်းပဲ ယူထားတော့၊ ဒါကို သေချာသုံးပြီး မင်းရဲ့ ပါရမီကို မြှင့်တင်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အဝတ်အစားများ ဝတ်ကာ ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ စောသေးသဖြင့် ဘေးခန်းရှိ ဂူရှင်းယွဲ့ထံသို့ သွားရန် သူ စီစဉ်လိုက်သည်။
အချိန်တွေက မြှားတစ်စင်းလို ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် နှစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း ရေသွားခပ်သည့် အချိန်မှလွဲ၍ ချန်အန်သည် လှိုဏ်ခေါင်းထဲတွင်သာ ဇနီးသည်များနှင့် အချိန်ဖြုန်းကာ သမီးများနှင့် ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။
ယနေ့ ညစာစားပြီးချိန်တွင် ချန်အန်က သမီးငယ်လေးကို ဒူးပေါ်တင်ကာ ဒန်းစီးသလို ဆော့ကစားပေးနေသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
[အမည် - ချန်အန်]
[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၈)၊ ၈%]
[ဆေးဖော်စပ်မှု - အဆင့် ၃ (အစပျိုး) - ၂%]
[စိတ်ဝိညာဉ်အင်အား - အဆင့် ၃ (အစပျိုး) - ၃%]
[မီးဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် - အထူးတန်းစား ၆၅%]
[သံဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ် - အထူးတန်းစား ၁၂%]
[စွမ်းရည်အမျိုးမျိုး - ရွှေလက်ချောင်း (နတ်ဘုရားအဆင့် ၂၁%)၊ အိပ်မွေ့ချဂါထာ (ပါရဂူ ၃၇%)၊ အရိပ်သတ်ဖြတ်ခြင်း (ပါရဂူ ၂၃%)၊ ကိုယ်ဖျောက်ပဟေဠိ (ပါရဂူ ၁၁%) ...]
[ဇနီးသည် - ဆောင်ဟွာယင်း (ကြယ် ၄ ပွင့် - ၇၈%)၊ ဂူရှင်းယွဲ့ (ကြယ် ၄ ပွင့် - ၅၅%)၊ ဝမ်ကျိယန် (ကြယ် ၄ ပွင့် - ၅၈%)၊ ရှန်းချင်းယီ (ကြယ် ၂ ပွင့် - ၆၂%)]
[ရင်သွေး - ချန်ယုကျန်း (ကြယ် ၃ ပွင့် - ၈၈%)၊ ချန်ယီခဲ့ (ကြယ် ၁ ပွင့် - ၄၇%)]
'ဟင်..စနစ်မျက်နှာပြင်က ပြောင်းသွားတာလား'
'ပိုပြီး ကြည့်ရတာ ရှင်းသွားပြီပဲ'
ချန်အန်သည် ပိုမို ရှင်းလင်းသွားသော စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ ဤစနစ်မှာ တကယ်ကို စမတ်ကျပြီး သူ့ဘာသာသူ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ယခုအခါ အချက်အလက်များကို တစ်ခုချင်းစီ ဖွင့်ကြည့်နေရန် မလိုတော့ဘဲ အတန်းလိုက် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပြီးခဲ့သည့်လက တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (၈) သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်မှုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အင်အားမှာလည်း အဆင့် (၃) သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ မီးဓာတ်နှင့် သံဓာတ် ဝိညာဉ်အမြစ်များမှာလည်း 'အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ၊ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံမှု၏ အထက်ကန့်သတ်ချက်ကိုသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံမှု အရှိန်ကိုမူ အများကြီး မမြှင့်တင်နိုင်ပေ။
ဤတောင်ပင်လယ်ဒေသ၏ ဝိညာဉ်ချီ သိပ်သည်းဆမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ပါရမီနှင့် ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ချီ စုပ်ယူမှုမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံမှု ပိုမို မြန်ဆန်လိုလျှင် ဝိညာဉ်ချီ ပိုမို ကြွယ်ဝသော ကမ္ဘာသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်သာ ရှိတော့သည်။
ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် ဤဒေသသည် အဆင့်မြင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မွေးမြူရန် မလုံလောက်တော့ပေ။
သို့သော် ချန်အန် အခု အလေးထားနေသည်မှာ ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အမျိုးအစား အရေအတွက် ဖြစ်သည်။ သူသည် သံ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်အမြစ်များကို စုဆောင်းလိုနေသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်သော အတတ်ပညာများကို သင်ယူနိုင်လိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် 'ဓာတ်ကြီးငါးပါးအတတ်'ဖြစ်သည့် -
သစ်သားဓာတ်ဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်း
ရေဓာတ်ဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်း
မြေဓာတ်ဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်း
ဤအတတ်များကို သင်ယူထားနိုင်လျှင် နောက်နောင် အပြင်သွားသည့်အခါ အလွန် အသုံးဝင်မည်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် တွေ့လျှင်ပင် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ညဉ့်နက်လာသောအခါ သမီးငယ်နှစ်ယောက်မှာ အိပ်ပျော်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝမ်ကျိယန်၏ အခန်းတွင် အတူအိပ်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဂူရှင်းယွဲ့မှာ ရှန်းချင်းယီထံတွင် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပတ်သက်၍ နှိမ့်ချစွာ ပညာသင်ယူနေသည်။
"ယောက်ျား... အနားယူဖို့ အချိန်တန်ပြီနော်"
ထိုအချိန်တွင် ဆောင်ဟွာယင်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အဝတ်အစားလေးဖြင့် ရောက်လာပြီး ချန်အန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်ကာ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တလက်လက် တောက်နေသည်။
ချန်အန်မှာ အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သူမကို ပွေ့ချီကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ အလုပ်လုပ်ရမည့် အချိန် ရောက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
"ဟွာယင်း၊ ကိုယ်ပေးထားတဲ့ သစ်ပင်မိစ္ဆာ အမြုတေတွေကို အကုန် စုပ်ယူပြီးပြီလား" အခန်းထဲရောက်သော် ချန်အန်က မေးလိုက်သည်။
ဆောင်ဟွာယင်းက ချန်အန်၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးရင်း "ဟုတ်ကဲ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ အကုန် စုပ်ယူပြီးသွားပါပြီ၊ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြုတေ ပါရမီက အများကြီး တိုးတက်လာသလို ခံစားရတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
"ဘယ်လိုမျိုး ခံစားရလို့လဲ"
"ဝိညာဉ်ချီ စုပ်ယူတဲ့ အရှိန်က အရင်ကထက် နှစ်ဆကျော် မြန်လာသလိုပဲ၊ စုဆောင်းနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ချီ ပမာဏကလည်း ဆယ်ဆလောက် တိုးလာတယ်"
"အဲ့လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား" ချန်အန် အံ့ဩသွားသည်။ သူပေးလိုက်သည်မှာ အမြုတေ ဆယ်ခုကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည်။
ဆောင်ဟွာယင်းကလည်း "ယောက်ျား၊ ပန်းနတ်သမီး သွေးမျိုးဆက်က ထူးခြားလို့များလား" ဟု ဝေခွဲမရစွာ မေးလိုက်သည်။
"အင်း... အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပဲ" ချန်အန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ ခန့်မှန်းရသလောက် သစ်ပင်မိစ္ဆာ အမြုတေမှာ အာဟာရ ဖြည့်ဆည်းပေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး မည်မျှ တိုးတက်မည်မှာ လက်ခံသူ၏ ပါရမီနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ 'ပန်းနတ်သမီး သွေးမျိုးဆက်' ဆိုသည်မှာ အမည်နှင့်တင် အလွန် ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိလှသည် မဟုတ်ပါလား။
"ယောက်ျား၊ အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ တွေးမနေပါနဲ့တော့၊ ကျွန်မ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး" ချန်အန် စဉ်းစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆောင်ဟွာယင်းက သူ၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ဆွဲလိုက်သည်။ ချန်အန်ကလည်း ဤကောင်မလေးကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ခေတ္တအကြာတွင်...
[ဆေးဖော်စပ်မှု အတွေ့အကြုံ +၄၊ သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ် +၄]
[သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ် - အောက်တန်းစား (၄%)]
'ဟင်'
ချန်အန်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အသိပေးချက်နှစ်ခုကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားတော့သည်။
.........................................................