အခန်း (၆၁-၆၂)
Vol. 7 Ch. 61-62
အခန်း (၆၁) - လျူယန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်
တောအုပ်အတွင်း၌ မုရုံရွှယ်သည် သူမ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို ထုတ်သုံးကာ [အာဏာရှင်ခန္ဓာကိုယ် ] ၏ တတိယအဆင့်ကို အသက်သွင်းပြီး မည်းမှောင်တိမ်တိုက် သစ်ကျားကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
သို့သော်လည်း ထိုသစ်ကျားနက်ကြီးမှာ S-အဆင့် ပါရမီရှိပြီး အဆင့် ၂၀ ရှိသော သားရဲကြီးဖြစ်ရာ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော တစ္ဆေမျက်နှာ ရေခူဘုရင်ထက် နှစ်ဆမက သာလွန်နေသည်။ အထူးသဖြင့် သစ်ကျားနက်မှာ အနီးကပ်ရော အဝေးတိုက်ခိုက်မှုတွင်ပါ ကျွမ်းကျင်လွန်းသဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ အားပြုသော မုရုံရွှယ်အတွက် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။
သူမသည် ချူလုံ ၏ ကုသမှုစွမ်းရည်ကြောင့်သာ အသက်ဆက်နိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာများက ပျောက်ကင်းသွားသော်လည်း သူမ၏ ကုန်ဆုံးသွားသော ခွန်အားများမှာ ပြန်မပြည့်နိုင်ပေ။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက မုရုံရွှယ်တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ သူမနှင့် ချူလုံတို့ နှစ်ဦးစလုံး အသက်အန္တရာယ် ကြုံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခြေအနေကို အနီးအနားမှ စောင့်ကြည့်နေသော လျူယန်သည် ဝင်ရောက်ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လေးနှင့်မြားကို သုံး၍ အဝေးမှ ကူညီနိုင်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်အသစ်များကို စမ်းသပ်လိုသဖြင့် သစ်ကျားနက်ကြီးနှင့် ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
လျူယန်သည် A-အဆင့်စွမ်းရည် [အရိပ်ဝတ်ရုံ] ကို အသက်သွင်းကာ ကိုယ်ပျောက်လိုက်ပြီး၊ B-အဆင့်စွမ်းရည် [ခြေရာဖျောက် တိတ်ဆိတ်ခြင်း] ဖြင့် အသံနှင့် အရှိန်အဝါကိုပါ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ ယခုဆိုလျှင် မြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်၊ အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိသော အခြေအနေဖြင့် သစ်ကျားနက်ကြီး၏ ဘေးနားသို့ ကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျူယန်သည် သူ၏ A-အဆင့် လက်နက်ဖြစ်သော ထက်မြက်သည့် ဓားသွားပျော့လက်အိတ်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။
[ဆိတ်သုဉ်းခြင်း ခွန်အား] (A- အဆင့်): သွေးစွမ်းအင်များကို လောင်မြဲစေပြီး ခွန်အားကို (၁၀) ဆ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
[မီးတောက်ဘုရင်လက်သီး] (A-အဆင့်): ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်။
[မီးထိန်းချုပ်မှု] (A-အဆင့်): လက်သီးပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ လျူယန်၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော အနီးကပ်တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
တိုက်ပွဲအရှိန်တက်နေသော မုရုံရွှယ်နှင့် သစ်ကျားနက်ကြီးတို့မှာ ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပြင်းထန်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။ မုရုံရွှယ်မှာ သစ်ကျားနက်ကြီးက လျှို့ဝှက်တိုက်ကွက် ထုတ်သုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လျူယန်၏ လက်သီးချက်မှာ ကိုယ်ပျောက်အခြေအနေမှပင် သစ်ကျားနက်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝုန်း..."
ဧရာမ သစ်ကျားနက်ကြီးမှာ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မီတာပေါင်းများစွာ ဝေးသောနေရာရှိ သစ်ပင်ကြီးများကို ကျိုးကြေစေကာ လဲကျသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများပင် ထွက်လာသည်အထိ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်ကြောင့် သစ်ကျားနက်ကြီးမှာ နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
လျူယန်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ခွန်အားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ [ဆိတ်သုဥ်းခြင်းခွန်အား] နှင့် [မီးတောက်ဘုရင်လက်သီး]တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်သွားခဲ့သည်။
လျူယန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် မုရုံရွှယ်နှင့် ချူလုံတို့မှာ လန့်ဖျန့်သွားကြသည်။
"အစ်ကိုလျူယန်... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အစ်ကို ဖြစ်နေရတာလဲ"
ချူလုံက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
မုရုံရွှယ်ကမူ လျူယန်ကို မျက်လုံးမခွာတမ်း ကြည့်ရင်းမေးလိုင်သည်။
"နင့်မှာ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ရှိတာလား"
လျူယန်က ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံလိုက်သောအခါ မုရုံရွှယ်မှာ လျူယန်အပေါ် သူမ၏ အမြင်များ လုံးဝပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။ သူမသည် လျူယန်ထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လျူယန်က သူမကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်စွမ်းရှိနေသည်ကို နားလည်လိုက်ရသဖြင့် မှင်သက်သွားရတော့သည်။
အခန်း (၆၂) - လက်စားချေဖော်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မီးခိုးတိမ်တိုက်သားရဲ
"ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်လား... အဲ့ဒါမျိုး တကယ်ရှိတာလား၊ အရမ်းကို ဆန်းကြယ်တာပဲ"
ချူလုံက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
မုရုံရွှယ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း လျူယန်ကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမက ဆက်လက်ရှင်းပြလိုက်၏။
"လျူယန်ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်က 'လုံးဝဥဿုံ ကိုယ်ပျောက်ခြင်း'အမျိုးအစား ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် သူက တိုက်ခိုက်နေရင်တောင်မှ ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့ အခြေအနေက ပျက်ပြယ်မသွားတာပဲ... ဒါက ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကို လုံးဝစိုးမိုးထားနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးပဲ"
ဤအချိန်တွင် မုရုံရွှယ်သည် လျူယန်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ စောစောက တိုက်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အဆင့် ၂၀ ရှိသော သစ်ကျားနက်ကြီးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးစေခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားနှင့် လုပ်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှားပါးကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ၎င်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် ထူးခြားလွန်းလှသည်။
လျူယန်နှင့် အဆင့်တူသော မည်သည့်နိုးထသူ သို့မဟုတ် မည်သည့်သားရဲမျှ လျူယန်၏ တိုက်ကွက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ဟု မုရုံရွှယ်တွေးတောမိသည်။ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်က လျူယန်အား ရန်သူ့အနားသို့ မသိမသာ ချဉ်းကပ်ခွင့်ပေးထားပြီး၊ သူ၏ လက်သီးချက်မှာလည်း မည်သူမျှ မခုခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။
မုရုံရွှယ်သည် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူလိုက်သည်။ လျူယန်သာ သူမ၏ ရန်သူဖြစ်ခဲ့ပါက သူမသည် လျူယန်ကို အနိုင်ယူဖို့ ဝေးစွ၊ လွတ်အောင်ပင် ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီရှင်အဖြစ် အထူးအခွင့်အရေးများဖြင့် ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ လျူယန်သည် သူမ ကျော်ဖြတ်၍မရသော မြင့်မားသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ သူမရှေ့တွင် ရှိနေတော့သည်။
ထိုစဉ် လျူယန်က ပြောလိုက်သည်။
"ကဲ... ခရီးဆက်ကြရအောင်... ငါတို့ မြန်မြန်သွားဖို့ လိုတယ်"
လျူယန်သည် မိန်းကလေးနှစ်ဦးအား ခရီးဆက်ရန် စီစဉ်ပေးပြီးနောက်မှ သေဆုံးသွားသော သစ်ကျားနက်ကြီး၏ အလောင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၂၀ ရှိသော S-အဆင့် သားရဲကြီး၏ အလောင်းမှာ သူ့အား အင်အားအမြောက်အမြား ပေးစွမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။
သို့သော်လည်း ထိုခဏ၌ပင် လျူယန်သည် အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုမှ အလွန်အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်တော့သတည်း။
လျူယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။
"အင်အားကြီးတဲ့ သားရဲတစ်ကောင် ဒီဘက်ကို ပြေးလာနေပြီ... တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ထားကြ"
အစောပိုင်းက စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေသော မုရုံရွှယ်နှင့် ချူလုံတို့သည် လျူယန်၏စကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အလေးအနက်ထားကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ခဏချင်းမှာပင် အရိပ်တစ်ခုသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် သူတို့အဖွဲ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။
လျူယန်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ [အရိပ်ခြေလှမ်း] ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ လျင်မြန်သွားပြီး ထိုသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသားရဲသည် လျူယန်ကို တိုက်ခိုက်၍မရမှန်း သိလိုက်သောအခါ အနားရှိ ချူလုံထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။
လျူယန်သည် ကူညီရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မုရုံရွှယ်က ပို၍မြန်ဆန်စွာဖြင့် ချူလုံ၏ ရှေ့သို့ ခုခံကာကွယ်ရန် ပြေးဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သားရဲ၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် မုရုံရွှယ်မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူမနှင့်ထိမိကာ ချူလုံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ချူလုံမှာ ထိခိုက်မှုမရှိသော်လည်း မုရုံရွှယ်မှာမူ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာတော့သည်။ သူမသည် [အာဏာရှင်ခန္ဓာကိုယ်] တတိယအဆင့်ကို အသက်သွင်းထားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား အလွန်သန်မာနေသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ချူလုံသာ တိုက်ရိုက်ခံစားလိုက်ရပါက နေရာမှာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
မုရုံရွှယ်၏ ဒဏ်ရာကို မြင်သည်နှင့် ချူလုံသည် သူမ၏ S-အဆင့် ပါရမီစွမ်းရည်ကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ နို့နှစ်ရောင် အလင်းတန်း သုံးလွှာသည် မုရုံရွှယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးလိုက်ရာ မုရုံရွှယ်မှာ လုံးဝဥဿုံ ပြန်မကောင်းသေးသော်လည်း ခွန်အားတစ်ဝက်ခန့် ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ ထိုသားရဲသည် ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရင်း လျူယန်တို့နှင့် အလှမ်းဝေးရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့သုံးဦးကို အထူးသဖြင့် လျူယန်ကို အံ့ဩသည့်မျက်လုံးများဖြင့် အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ မိမိ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ဖြစ်သော 'အရှိန်' ကို ယခုကဲ့သို့ သေးငယ်သော လူသားတစ်ဦးက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ၎င်း မထင်ထားခဲ့ပေ။
၎င်းသည် သစ်ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း စောစောက 'မည်းမှောင်တိမ်တိုက် သစ်ကျား' နှင့် မတူဘဲ ပို၍ သေးငယ်သည်။ လူတစ်ကိုယ်စာခန့်သာရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးနှင့် ခြေသည်းလေးခုမှာ ဖြူဖွေးသော မီးခိုးတိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး ထက်မြက်သော [မီးခိုးတိမ်တိုက်သားရဲ] ပင် ဖြစ်သည်။
လျူယန်သည် စမတ်လက်ပတ်ဖြင့် အချက်အလက်ကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်၏။
[မီးခိုးတိမ်တိုက်သားရဲ ]
ပါရမီ: S-အဆင့်
အဆင့်: ၁၈
ဖော်ပြချက်: အလွန်လျင်မြန်ပြီး သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ခိုက်မှုရှိသည်။ ဖမ်းဆီးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ရင်ဆိုင်ရပါက သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်တတ်ပြီး ဘယ်သောအခါမှ ထွက်မပြေးတတ်ပေ။ ၎င်း၏ အရှိန်ကြောင့် လွတ်အောင်ပြေးရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
"ဒါက နောက်ထပ် S-အဆင့် သားရဲပဲ"
လျူယန် ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဆင့်မှာ ၁၈ သာရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်မှာ လူသားများ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မလွယ်ကူလှပေ။ မုရုံရွှယ်သာ ချူလုံ၏ အနားမှာ ရှိမနေပါက ချူလုံမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ လျူယန်သည်လည်း [အရိပ်ခြေလှမ်း] ကြောင့်သာ ထိုသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မီးခိုးတိမ်တိုက်သားရဲသည် အနားရှိ 'မည်းမှောင်တိမ်တိုက် သစ်ကျား' ၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်လျှံသွားပြီး လျူယန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤသားရဲနှစ်ကောင်မှာ အဖော်များဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ ၎င်းသည် ၎င်း၏ အဖော်အတွက် လက်စားချေရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"တိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
လျူယန်သည် အခြေအနေကို အမြန်သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုက သစ်ကျားနက်ကြီးကိုပင် တစ်ချက်တည်း သတ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ ဤသားရဲကိုလည်း နိုင်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းလှသည်။ သူက လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း မုရုံရွှယ်နှင့် ချူလုံတို့မှာ အန္တရာယ်ကြုံရနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် လျူယန်သည် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အနားမှ မခွာဘဲ ကာကွယ်ပေးရင်း အဝေးတိုက်စစ်ဖြင့်သာ အနိုင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
"ချူလုံ... နင့်ကိုယ်နင် ဂရုစိုက်၊ ငါတို့ ဒဏ်ရာရရင် အချိန်မီကုပေး... မုရုံရွှယ်... နင်ကတော့ ချူလုံကို ကာကွယ်ပေးဖို့ တာဝန်ယူ၊ အဲ့ဒီသားရဲ အနားကပ်လာရင် အခွင့်အရေးရတာနဲ့ ပြန်တိုက်... ငါကတော့ နင်တို့အနားမှာနေပြီး အဓိက အဝေးတိုက်စစ်ဆင်သူအနေနဲ့ အဲ့ဒီသားရဲကို ကိုင်တွယ်မယ်... အဲဒါက အနားကို တိုးကပ်လာပြီဆိုရင်တော့... မုရုံရွှယ် ငါတို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့"