အခန်း (၇၃-၇၄)

​အခန်း (၇၃) - ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်

​ငွေရောင်ကျောကုန်း မျောက်ပြာတစ်အုပ်သည် သစ်သီးဝလံများနှင့် သောက်ရေများကို ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးထံသို့ လာရောက်ဆက်သနေကြသည်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်မှပင် လျူယန်သည် ထိုမျောက်ပြာများ အဘယ်ကြောင့် ညဘက်တွင်ပါ လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် တိုင်ကျိတောင်တန်းကို စောင့်ကြပ်ရုံသာမက ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးအတွက် အစားအစာ ရှာဖွေပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးသည် အစားအစာများကို စားသုံးရင်း လျူယန်တို့ သုံးဦးကို အထူးမစိုက်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ လျူယန်တို့မှာ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။

​ချူလုံနှင့် မုရုံရွှယ်တို့မှာ သာမန်မျောက်ပြာများကိုပင် မယှဉ်နိုင်သဖြင့် ဤမျောက်ဘုရင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လျူယန် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်၏။

​"မင်းတို့နှစ်ယောက် အမြန်ထွက်သွားကြတော့... ထိုက်ကျိတောင်တန်း အပြင်ဘက်ကို အရင်သွားနေကြ၊ ငါ ဒီကောင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

​မုရုံရွှယ်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ ဒီမှာနေပြီး ရှင့်ကို ကူညီမယ်လေ... ကျွန်မ မကြောက်ဘူး"

ချူလုံကလည်း လိုက်ပြောသည်။

"ကျွန်မလည်း အစ်ကို့ကို ကူညီချင်တယ်"

​လျူယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စေတနာကို ငါသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဒီကောင်ကြီးကို ယှဉ်ဖို့ အင်အားမရှိဘူး... မင်းတို့ ဒီမှာရှိနေရင် ငါက မင်းတို့ကိုပါ ကာကွယ်ပေးနေရမှာဆိုတော့ ပိုပြီး အလုပ်ရှုပ်တယ်... အမြန်သွားကြတော့... ငါ ဒီကောင်နဲ့ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြည့်မယ်၊ အဆင်မပြေရင် ငါလည်း ဆုတ်မှာပဲ... ဒီကောင်ကလည်း တခြားမျောက်တွေလိုပဲ တောင်တန်းနယ်မြေပြင်ပကို လိုက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ဘာသာငါ သတိထားရင် အန္တရာယ်မရှိနိုင်ဘူး"

​ထိုအခါမှ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို လက်ခံကာ တောင်တန်းပြင်ပသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ယခုအခါ နေရာတွင် လျူယန်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

​ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးမှာ အစားစားပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ လျူယန်ကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ လျူယန်သည် ဤသားရဲကြီး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အတွေ့အကြုံ အမှတ်များကို လုံးဝ မမြင်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံး ကြုံဖူးသည့် အခြေအနေပင်။

​သို့သော် လျူယန်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသည်။ SSS-အဆင့် [နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း ] ကြောင့် သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် အဆင့် (၁၀) သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အခြေခံစွမ်းရည် အမှတ်များမှာ ပျမ်းမျှ အဆင့် (၂၀) ရှိသော 'နိုးထသူ'တစ်ဦးထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

​ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးက လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ ကျန်မျောက်ပြာအုပ်ကြီးမှာ ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဤမာနကြီးသော သားရဲကြီးမှာ လျူယန်ကို အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းတိုက်ရန် အစီအစဉ်မရှိကြောင်း သိသာသည်။ ၎င်း၏ အကြည့်မှာ "မင်းလိုလူကို ငါက အရင်စတိုက်နေရမှာလား" ဟု မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။

​လျူယန်မှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ အထင်အမြင်သေးမှုကို ခံရသဖြင့် ဆွံ့အသွားသော်လည်း၊ တချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အလေးအနက် ထားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ အာကာသသိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ [သားရဲတစ်သောင်းလေး] ကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

​သူသည် မြားတစ်စင်းကို တင်ကာ A-အဆင့် စွမ်းရည် [လျှပ်စစ်ဓာတ်သွင်းခြင်း] ကို အသုံးပြုလျက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသော မြားမှာ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း မျောက်ပြာကြီးမှာ နေရာမှပင် မရွေ့ပေ။ မြှားက မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ခါနီးမှသာ ၎င်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် တိမ်းစောင်းကာ ရှောင်လိုက်သည်။

​လျူယန်မှာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် စွမ်းရည်များကို ထပ်မံပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် A-အဆင့် [ခြေရာခံခြင်း]၊ [ခွဲထုတ်ခြင်း]၊ [လျှပ်စစ်ဓာတ်သွင်းခြင်း] နှင့် B-အဆင့် [အဆိပ်ထိန်းချုပ်ခြင်း] တို့ကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​မြားတစ်စင်းမှာ လေထဲတွင် ငါးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လျှပ်စီးအရှိန်၊ ခြေရာခံနိုင်စွမ်းနှင့် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များဖြင့် အရပ်ငါးမျက်နှာမှ မျောက်ပြာကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မျောက်ပြာကြီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ရှောင်ရခက်မည်ကို သိသဖြင့် ၎င်းက မရှောင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ခုခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လျူယန်၏ မျက်စိထဲတွင် မျောက်ပြာကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုကို အစအနပင် မမြင်ရဘဲ အရိပ်များ ဝေ့ယမ်းသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

​မျောက်ပြာကြီး၏ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသောအခါ မြားငါးစင်းလုံးမှာ ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် အမိအရ အဖမ်းခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လျူယန် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

​ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ မြှားတွေကို လက်နဲ့ ဖမ်းနိုင်တယ်လား...။

​သို့သော် မျောက်ပြာကြီးမှာလည်း အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်ရပုံရသည်။ လျူယန်မှာ သူ၏ လေးအဆင့်မှာ နိမ့်ကျနေသဖြင့် [ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအား] ကို အပြည့်အဝ မထုတ်သုံးနိုင်ခြင်းကို နောင်တရမိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျောက်ပြာကြီးမှာ မြားကို လက်ဖြင့် ဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

​မြားဖြင့် မအောင်မြင်သဖြင့် လျူယန်သည် အခြားစွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။ A-အဆင့် [နှင်းခဲထိန်းချုပ်ခြင်း] ဖြင့် ရေခဲစူးများကို ပစ်လွှတ်သော်လည်း ၎င်းက လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ [မီးလျှံထိန်းချုပ်ခြင်း] ဖြင့် ဧရာမ မီးလုံးကြီးကို ပစ်သွင်းလိုက်သော်လည်း မျောက်ပြာကြီးမှာ ရှောင်ပင်မရှောင်ဘဲ ခံယူလိုက်ရာ ဒဏ်ရာရမည့်အစား မီးလျှံများကို သဘောကျနေဟန်ပင် ရှိသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် လျူယန်သည် အမြန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်သော လျှပ်စီးမိုးတိမ်များကို ခေါ်ယူကာ လျှပ်စီးများဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သော်လည်း၊ မျောက်ပြာကြီးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့လေသည်။

အခန်း (၇၄) - ပထမဆုံး S-အဆင့် စွမ်းရည်၊ အသံအရှိန်၏ ဆယ့်ခြောက်ဆ

​ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးသည် လျူယန်၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လျှော့တွက်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် စိတ်မလောဘဲ လျူယန်တွင် မည်သည့်စွမ်းရည်များ ကျန်ရှိသေးသည်ကို အကဲခတ်နေကာ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဘေးပတ်လည်ရှိ ငွေရောင်ကျောကုန်း မျောက်ပြာ အုပ်ကြီးမှာလည်း သူတို့ခေါင်းဆောင်အတွက် အားပေးကာ ဆူညံစွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယမန်နေ့ညက လျူယန်၏ ကျီစယ်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ လျူယန်က သူတို့ခေါင်းဆောင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် မည်သို့အခြေအနေဆိုးနှင့် ကြုံရမည်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ရယ်နေကြပုံရသည်။

​လျူယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤမျောက်ပြာကြီးမှာ အလွန်ပင် မြန်လွန်းလှသည်။ သူ၏ တိုက်စစ်အညွှန်းကိန်းများမှာ မျောက်ပြာကြီးကို လက်ဖျားနှင့်ပင် မထိနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုအချို့ ထိမှန်လျှင်ပင် မျောက်ပြာကြီးက ရှောင်ပင်မရှောင်ဘဲ ခံယူနေပြီး လျူယန်၏ တိုက်ကွက်များမှာ ၎င်းကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ သူ၏ လေးအဆင့်မှာ နိမ့်ကျနေသဖြင့် [သားရဲတစ်သောင်းလေး] ကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်ခြင်းက အဓိက အဟန့်အတား ဖြစ်နေသည်။

​"အဝေးက တိုက်လို့မရရင် အနီးကပ်ပဲ တိုက်ရတော့မယ်"

​လျူယန်သည် ချက်ချင်းပင် A-အဆင့် စွမ်းရည်နှစ်ခုဖြစ်သော [အရိပ်ဝတ်ရုံ] နှင့် [ခြေရာပျောက် တိတ်ဆိတ်ခြင်း] တို့ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ လျူယန်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

​ဘေးပတ်လည်ရှိ မျောက်ပြာများမှာ လျူယန် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ အော်ဟစ်ကုန်ကြသည်။ ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံ ပြင်လိုက်သည်။

​ထိုစဉ် လျူယန်သည် မျောက်ပြာကြီး၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် A-အဆင့် [ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအား ] ကို အသက်သွင်းကာ သွေးနှင့် အသက်ရှူသံများကို လောင်မြိုက်စေလျက် ခွန်အားကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် [မီးလျှံထိန်းချုပ်ခြင်း] ကို အသုံးပြုကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြင်းထန်သော မီးစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

​သူသည် သူ၏ လက်အိတ်ကို အသုံးပြုကာ အင်အားအပြည့်ဖြင့် [မီးတောက်ဘုရင်လက်သီး] ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မီးစွမ်းအင်နှင့် ခွန်အားတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ဤလက်သီးချက်မှာ လျူယန်၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

​မျောက်ပြာကြီးသည် အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ တန်ပြန်လက်သီးဖြင့် ဆီးကြိုလိုက်သည်။ လက်သီးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ပြင်းထန်သော မီးစွမ်းအင်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဖျာထွက်သွားပြီး မြေပြင်မှာပင် သိမ့်သိမ့်တုန်သွားတော့သည်။ မျောက်ပြာကြီး၏ မျက်နှာတွင်လည်း လျူယန်၏ ခွန်အားကြောင့် အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

​လျူယန်သည် အရှိန်အဟုန်ကို မလျှော့ဘဲ စွမ်းရည်များကို ဆက်တိုက် ထုတ်သုံးတော့သည်။ C-အဆင့် [လေထိန်းချုပ်ခြင်း] ဖြင့် အရှိန်မြှင့်ကာ မီး၊ လျှပ်စီး နှင့် နှင်းခဲစွမ်းအင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့ပြင် [မြူမှောင်] စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မြူဖြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး မျောက်ပြာကြီး၏ အမြင်အာရုံကို နှောင့်ယှက်ကာ အရှိန်ကို လျှော့ချပစ်လိုက်သည်။

​မြူဖြူများကြားတွင် လျူယန်၏ တိုက်ကွက်များမှာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအလား ပြင်းထန်လှသည်။ လျှော့တွက်ထားသော မျောက်ပြာကြီးမှာ ယခုအခါ အလေးအနက်ထားကာ အစွမ်းကုန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ မြူဖြူများ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားချိန်တွင် နေရာ၌ အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

​လျူယန်မှာ မောဟိုက်နေသော်လည်း ဒဏ်ရာမရရှိဘဲ အခြေအနေကောင်းနေသည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီးမှာမူ ဒဏ်ရာအတော်များများ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် လျူယန်က အနည်းငယ် သာလွန်သွားခဲ့သည်။

​သို့သော် မျောက်ပြာကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လျူယန်ကို ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်တော့သည်။ ၎င်းသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာတွင် အားနည်းသွားသဖြင့် ၎င်း၏ အားသာချက်ဖြစ်သော 'အရှိန်' ကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​လျူယန်သည် [အသံအရှိန်၏ ရှစ်ဆ] ကို အသုံးပြုကာ ခုခံသော်လည်း မျောက်ပြာကြီး၏ အရှိန်မှာ ပို၍ပင် မြန်နေသေးသည်။ သူသည် မျောက်ပြာကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း လွဲချော်သွားကာ နောက်ကျောမှ ပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ခုကို ခံလိုက်ရသည်။ လျူယန်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ရသည်။ ဤကန်ချက်မှာ သူ့ကို အတော်လေး ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

​သို့သော် လျူယန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်းသာမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကန်ချက်ကို ခံရသည့် အချိန်အတောအတွင်း သူသည် D-အဆင့် စွမ်းရည် [လက်ဗလာ] ကို အသုံးပြုကာ မျောက်ပြာကြီး၏ နောက်ကျောမှ ရွှေရောင်အမွှေးအချို့ကို ဆွဲနှုတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုအမွှေးများပေါ်သို့ [နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း] ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

​[စနစ်]: ရွှေဝတ်စုံဝတ် မျောက်ပြာကြီး၏ အမွှေး (အဆင့်အတန်း မသိရှိရ) မှ ထုတ်ယူမှု အောင်မြင်သည်။ ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် နတ်ဘုရားအရှိန်အပိုင်းအစကို ရရှိသည်။

[စနစ်]: နတ်ဘုရားအရှိန်အပိုင်းအစသည် [အသံအရှိန်၏ ရှစ်ဆ] (A+-အဆင့်) နှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် အသံအရှိန်၏ ဆယ့်ခြောက်ဆ ( S-အဆင့်) ကို ရရှိသည်။

​လျူယန် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ၏ ပထမဆုံးသော S-အဆင့် စွမ်းရည်ကို ရရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​[အသံအရှိန်၏ ဆယ့်ခြောက်ဆ ]

​အဆင့်: S-အဆင့်

​သက်ရောက်မှု: အသုံးပြုပြီးနောက် အရှိန်မှာ အတိုင်းအတာမဲ့ တိုးတက်သွားပြီး အသံ၏အရှိန်ထက် ဆယ့်ခြောက်ဆအထိ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

​နိမ့်ကျလှသော D-အဆင့် [လက်ဗလာ] စွမ်းရည်မှာ ယခုကဲ့သို့ အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု လျူယန် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်ပြီး [အသံအရှိန်၏ ဆယ့်ခြောက်ဆ] ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ ကိုယ်မှာ အရိပ်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျောက်ပြာကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားတော့သည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လျူယန်၏ အရှိန်မှာ မျောက်ပြာကြီးကို အမီလိုက်နိုင်ရုံသာမက တူညီသော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အရှိန်ပြိုင်ရင်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြရာ နှစ်ဖက်စလုံး မောပန်းသွားသည်အထိ အဖြေမထွက်ခဲ့ပေ။

​နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး အဝေးသို့ ခုန်ဆုတ်ကာ အမောဖြေရင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်။ အရှိန်ပိုင်းတွင် လျူယန်မှာ မျောက်ပြာကြီးထက် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း အမှီလိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ခွန်အားပိုင်းတွင်မူ လျူယန်က ပိုမိုသာလွန်နေသော်လည်း မျောက်ပြာကြီးကို အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်လောက်သည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်ပေ။

​ဤတိုက်ပွဲမှာ လျူယန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရသော သရေတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေတော့သည်။