အခန်း (၃၈၇-၃၈၈)
Vol. 20 Ch. 387-388
အခန်း (၃၈၇) - လောလောဆယ် အနားယူထားပါ
မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူးများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်း၊ အပြစ်မဲ့သူများကို နစ်နာစေခြင်း စသည့် ပြစ်မှုများကြောင့် အသင်းချုပ်သည် ရန်ချင်းရှီကို အကဲဖြတ်မှူးအဆင့်အတန်းမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီး ဥပဒေနှင့်အညီ အရေးယူနိုင်ရန် အာဏာပိုင်များထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
အရာအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ပါက ရန်ချင်းရှီ၏ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ သေဒဏ်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"အကဲဖြတ်မှူးလင်း"
ယခင်နှင့်မတူဘဲ လင်းကျင်း အသင်းချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လူအများအပြားက သူ့ကို ဦးစားပေး နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ဤနေရာရှိ လူများ၏ အပြုအမူမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူ့အပေါ် အမြင်မကြည်သေးသူများပင်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ ပြုံးပြ၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း လင်းကျင်းသည် အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူးဘွဲ့နှင့် မထိုက်တန်ဟု တိုးတိုးဖော်ဖော် ပြောဆိုသံများမှာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ ရာထူးတိုးသွားခြင်းမှာ အရှင်မင်းကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကြောင့်သာဖြစ်ပြီး သူ၏ အမှန်တကယ် အရည်အချင်းမှာ အဆင့် (၂) ထက် မပိုဟု အချို့က စွပ်စွဲနေကြဆဲ ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းမှာ ထိုကောလာဟလများကို မသိရှိပေ။ သိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့ ဘယ်လိုထင်ထင် သူ ဂရုစိုက်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်မှာ မနက်ဖြန် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြပြီး သူ၏ အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းအပေါ် သံသယရှိသူများကို ပါးစပ်ပိတ်သွားအောင် လုပ်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်မီ လင်းကျင်းသည် ရန်ချင်းရှီနှင့် တွေ့ဆုံချင်နေခဲ့သည်။
နန်းတွင်း အကျဉ်းထောင်တွင် ဖြစ်၏။
ရန်ချင်းရှီ၏ ခြေလက်များကို အထူးပြုလုပ်ထားသော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ကိုလည်း ခေါင်းပင် လှည့်၍မရအောင် ခိုင်ခံ့စွာ တုတ်နှောင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သူ ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ သံကြိုးများအပြင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကိုလည်း ချထားခဲ့သည်။
လင်းကျင်း အကျဉ်းခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ထောင်မှူးမှာ လင်းကျင်းကို မှတ်မိသည့်အပြင် အထက်လူကြီးထံမှလည်း အမိန့်ရရှိထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်းအား အနှောင့်အယှက်မရှိ တွေ့ဆုံခွင့် ပေးလိုက်၏။
လင်းကျင်းသည် ရန်ချင်းရှီကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှပြီး လင်းကျင်း မလာရောက်မီက ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှုများကို ခံထားရဟန် တူပေသည်။ သူ၏ ခေါင်းမှာ အသက်မဲ့နေသော အလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လည်ပိုင်ပေါ်တွင် တွဲလောင်း ကျနေခဲ့၏။
သို့သော် သူ မသေသေးကြောင်း လင်းကျင်း သိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အပ်မှာ ရန်ချင်းရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
လင်းကျင်းက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အပ်ကို အကြောမှတ်တစ်ခုဆီသို့ ထိုးဖောက်သွားအောင် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ရန်ချင်းရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်တက်သွားပြီး ခေါင်းမှာ မော့တက်လာခဲ့၏။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မေးစေ့မှာလည်း တွဲလောင်းကျနေပြီး ကုန်းပေါ်တွင် အခြောက်လှန်းခံထားရသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ တကယ့်ကို ဝေဒနာ ခံစားနေရသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ရန်ချင်းရှီမှာ လင်းကျင်း၏ သနားမှုကို ခံထိုက်သူ မဟုတ်ပေ။
လင်းကျင်းသည် ရန်ချင်းရှီ၏ ဆရာမှာ အရှင်မင်းကြီး ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း သမိုင်းဝင် မိစ္ဆာဘိုးဘေးငါးဦးထဲမှ တစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်၊ မဖြစ်ကို အတည်ပြုရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရန်ချင်းရှီမှာ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ လင်းကျင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူ အမုန်းဆုံး လူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
"လင်းကျင်း... မင်းမှာ ငါ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ အချိန်ရှိသေးတယ်... ငါ့ဆရာက 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးပဲ... သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ တစ်ခုလုံး..."
"မင်း စကားတွေ အရမ်းများနေပြီ"
လင်းကျင်းက အပ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ရန်ချင်းရှီ၏ ဘောင်းဘီမှာ စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ ခံစားလိုက်ရသော ဝေဒနာ မည်မျှ ပြင်းထန်သနည်းဆိုသည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။ ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် အခြေအနေ ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုလူမှာ ခြိမ်းခြောက်စကားများ မပြောတော့ပေ။
လေးနာရီခန့် ကြာသွားခဲ့သည်။
လင်းကျင်းသည် အကျဉ်းခန်းအတွင်း ရန်ချင်းရှီထံမှ သတင်းအချက်အလက် မှန်သမျှကို နှိုက်ယူရန် လေးနာရီကြာအောင် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့သည်။ သူ ယခင်က ဝန်ခံထားသော အကြောင်းအရာများသာမက ဝန်မခံရသေးသော အရာများအထိပါ အကုန်အစင် မေးမြန်းခဲ့၏။ ရန်ချင်းရှီထံမှ ဘာမှ ပြောစရာ မကျန်တော့သော အခါမှသာ လင်းကျင်း ရပ်လိုက်တော့သည်။
ယခုအခါ တစ်ပိုင်းသေ ဖြစ်နေသော ရန်ချင်းရှီကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး လင်းကျင်း အကျဉ်းခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။
ရန်ချင်းရှီသည် 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ တပည့် မည်သို့ ဖြစ်လာခဲ့သနည်းနှင့် ထိုလူနှင့် မည်သို့ ဆုံတွေ့ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို လင်းကျင်း အကုန် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့်က ရန်ချင်းရှီသည် မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီးရှိ တောင်နက်ကြီး တစ်ခုအတွင်းတွင် အဘိုးအို တစ်ဦးနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်ပွားများထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်၏။ ထိုစဉ်က အဘိုးအို ပြသခဲ့သော ထူးခြားသည့် အတတ်ပညာများကြောင့် ရန်ချင်းရှီမှာ ချက်ချင်းပင် အထင်ကြီးသွားခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ သူသည် ထိုအဘိုးအိုထံတွင် တပည့်အဖြစ် ခိုလှုံကာ ပညာသင်ယူခဲ့၏။
ထိုစဉ်က 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးသည် ရန်ချင်းရှီကို အတတ်ပညာအချို့ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ၎င်းက သူ့ကို အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်လာစေရန် အထောက်အပံ့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ရန်ချင်းရှီသည် 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ ခိုင်းစေချက်အရ လူများကို လိမ်ညာကာ တောင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ရန်ချင်းရှီသည် သူ လိမ်ညာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော လူများကို တစ်ခါမျှ ပြန်မတွေ့ခဲ့ရတော့ပေ။ ထိုလူများအားလုံး သေဆုံးသွားပြီဟုသာ သူ ယူဆထားခဲ့သည်။
အဲဒီနောက်မှာ ရန်ချင်းရှီကို တောင်ထဲကနေ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးက သူ့ကို တစ်နှစ်မှာ လူဆယ်ယောက်နှုန်း ခေါ်လာပေးဖို့ ခိုင်းစေခဲ့တာပါ။
'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို 'ဘိုးဘေး သွေး' တစ်စက်ကိုလည်း ပေးခဲ့ပြီး အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြဿနာ ကြုံလာခဲ့ပါက သင်ကြားပေးထားသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ သွေးသားရဲကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိုသားရဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရန်ချင်းရှီအား အခက်အခဲများမှ ကူညီ ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
ရန်ချင်းရှီနှင့် မိစ္ဆာအကဲဖြတ်မှူး အသင်းတို့၏ ဆက်နွယ်မှုမှာမူ သူသည် ထိုယုတ်မာသော အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးနှင့် ပတ်သက်မှု မရှိပေ။
ထင်ရှားသည်မှာ ရန်ချင်းရှီသည် အမည်ခံအားဖြင့် 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ တပည့်ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ နယ်ရုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးက စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းမှာ ရန်ချင်းရှီကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ရလျှင် သူ့ထံသို့ နှစ်စဉ် 'ယဇ်ပူဇော်မည့်သူများ' ပို့ပေးမည့်သူ ရှိတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
ရန်ချင်းရှီက သူ မသိဟု ပြောသော်လည်း လင်းကျင်းအနေဖြင့် ထိုတောင်ထဲသို့ ရောက်သွားသော လူများအားလုံးကို 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးက ဝါးမြိုပစ်ခဲ့သည်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
ဤအချက်များအရ လင်းကျင်းသည် ကောက်ချက်တစ်ခု ချလိုက်၏။
'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးသည် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်စွမ်း မရှိဟန် တူပေသည်။ အလွယ်ပြောရလျှင် သူသည် လူသူမနီးသော နေရာတစ်ခုတွင် ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံထားရဟန် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် သူ၏ သက်တမ်းကို ရှည်စေရန်အတွက် လူသားများကို ပို့ပေးဖို့ ရန်ချင်းရှီကို အားကိုးနေရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းကို အတည်မပြုနိုင်သေးသော်လည်း ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။ ၎င်းမှာ လင်းကျင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံအတွက် သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးက ယခုဖြစ်ရပ်အတွက် လက်တုံ့ပြန်လာမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရန်သူမှာ တောနက်ထဲရှိ တစ်နေရာတွင် ပိတ်မိနေသည်ဟူသော သက်သေများကို ရရှိခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်းမှာ များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ရသည်။
ရန်ချင်းရှီအနေဖြင့် အခြားသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားပုံ မရပေ။ သို့သော် သူ သေချာပေါက် သိထားသော အချက်တစ်ခုမှာ 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေးသည် သမိုင်းထဲမှ မိစ္ဆာဘိုးဘေးများထဲမှ တစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ပင်။
"ငါ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အသုံးပြုတုန်းက ပြတိုက်ထဲက မိစ္ဆာသတ်ဓားက ဘာလို့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေရသလဲဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး... အဲဒီသွေးသားရဲက ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေတာ နှမြောစရာပဲ... တကယ်လို့ အဲဒီမိစ္ဆာကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် မိစ္ဆာသတ်ဓားနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ရင် ငါ့အတွက် နောက်ထပ် ကိုယ်ရံတော်ရုပ်တု တစ်ခု ရဦးမှာပဲ"
လင်းကျင်း သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် မကြာမီ အနာဂတ်တွင် 'ရွှယ်ပေါင်' ဘိုးဘေး၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် ထိုလူမှာ လွတ်မြောက်လာပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်ဖြစ်ရာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။
လင်းကျင်းသည် ယခင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုအတွေးကို စွန့်ပယ်ရပေမည်။ ရှောင်ဟော့တွင် ဓမ္မခန္ဓာရှိသော်လည်း သူသည် အဆင့် (၄) သားရဲသာ ရှိသေးသည်။ လင်းကျင်းသည် ယခုတစ်ခါတွင် သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အကုန်သုံးခဲ့ရသလို အသက်အန္တရာယ်နှင့်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြုံခဲ့ရသည်။ နောင်တွင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ရပေမည်။
လင်းကျင်းသည် ထိုနေ့ တစ်နေ့လုံး အခြား မည်သည့်နေရာကိုမျှ မသွားတော့ပေ။ အသင်းချုပ်က သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အခန်းထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲနေခဲ့သည်။
မနက်ဖြန် ကျင်းပမည့် ကောင်းချီးပေးပွဲအတွက်မူ လင်းကျင်း လုံးဝ မစိုးရိမ်ပေ။ ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တန်ရွှင်းနှင့် အခြားသော ပွဲစီစဉ်သူ အရာရှိတစ်ဦး ရောက်လာပြီး လင်းကျင်း သတိထားရမည့် အချက်အလက်များကို ရှင်းပြခဲ့ကြသည်။
၎င်းမှာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ လင်းကျင်းသည် ကောင်းချီးပေးပွဲမှာ ဤမျှအထိ ရှုပ်ထွေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အခမ်းအနား အစီအစဉ်များတင် တစ်နေ့တာ၏ ထက်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။ ပွဲဦးဆောင်သူ အနေဖြင့် သူသည်လည်း ထိုအစီအစဉ်များတွင် ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် အသင်းချုပ်က သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ပွဲတက်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လင်းကျင်း၏ ကိုယ်တိုင်းနှင့်အညီ ချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အသုံးအဆောင်များလည်း ပါဝင်သည်။ လင်းကျင်းသည် ပြောကြားရမည့် မိန့်ခွန်းအချို့ကိုလည်း အလွတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် စာအုပ်များ ဖတ်ရခြင်းနှင့် သားရဲအကဲဖြတ်နည်းများကို လေ့လာရခြင်းထက် ဆယ်ဆခန့် ပို၍ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
လင်းကျင်းသည် အစပိုင်းတွင် ကောင်းချီးပေးပွဲ၌ ကံထူးသူ၏ သားရဲကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ပြရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
အခြားသော သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများအတွက်မူ လင်းကျင်း အလွယ်ကူဆုံးဟု ယူဆထားသော အလုပ်မှာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ပွဲဦးဆောင်သူများကြောင့် ပွဲပျက်ခဲ့ရသော ဖြစ်ရပ်များ ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။
၎င်းမှာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်းမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါမှသာ သူသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး အရုဏ်မတက်မီ ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ချိန်တွင် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့တော့သည်။
နေမထွက်မီမှာပင် အသင်းချုပ်အတွင်း၌ လူများဖြင့် စည်ကားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ နှစ်စဉ် ကျင်းပမြဲဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်ဖြစ်သည့်အပြင် အသင်းချုပ်အတွက် အလွန် အရေးကြီးသော ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။
အခန်း (၃၈၈) - ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်
ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်သည် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ ရိုးရာပွဲတော် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ပွဲတော်ကို နှစ်စဉ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့ နွေဦးရာသီတွင် စတင်ကျင်းပလေ့ရှိပြီး ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများကို ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင်းပကြသည်။ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ဤရိုးရာဓလေ့ကို ထိန်းသိမ်းလာခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားအား ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြသရန်နှင့် သူ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိရန် ဆုတောင်းသည့် အခမ်းအနား တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် လင်းကျင်းသည် ယခုအခါ ပွဲတက်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ ပုံစံမှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသဖြင့် အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ သူသည် ဤပွဲကို ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရုံတင်မကဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အနည်းငယ်မျှ ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုလည်း ခံစားနေရ၏။
သူကိုယ်တိုင်က ထိုကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားကို လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်ကမှ သတ်ပစ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားထံမှ ကောင်းချီးပေးသည့် အစီအစဉ်ကို သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နေရလေသည်။
ဒါက တကယ့်ကို...
ခဏတာမျှ လင်းကျင်းသည် သူ ခံစားနေရသော ခံစားချက်ကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်မှန်းပင် မသိတော့ပေ။
သူ ရယ်ချင်စိတ်ကိုသာ ထိန်းထားရသည်။
ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရား ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြ၏။ အရှင်မင်းကြီးက ၎င်းကို အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေသင့်သလို ပေါက်ကြား၍လည်း မရကြောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်က ကိုးကွယ်နေသော 'ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရား' မှာ တစ်နည်းအားဖြင့် အခြားသော 'ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရား' တစ်ပါးသာ ဖြစ်၏။ အခြားစကားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့ ဆုတောင်းနေကြသည်မှာ လင်းကျင်း သတ်လိုက်သော နတ်ဘုရား မဟုတ်ပေ။
ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု၏ သင်္ကေတတစ်ခု အနေဖြင့် ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားသည် မြင့်မြတ်ပြီး ပြည့်စုံသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အမှန်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် လင်းကျင်း တွေ့ခဲ့သော ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားမှာ မြင့်မြတ်မှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ ယင်းအစား လောဘကြီးခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်းနှင့် အတ္တကြီးခြင်း ဟူသော စကားလုံးများကသာ သူ့အတွက် ပို၍ သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ဘာမှမသိကြသော ပြည်သူများအတွက်မူ သူတို့သည် ဤကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားကို ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ကိုးကွယ်နေကြပြီး ဤယုံကြည်မှုမှာ သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုတွင် နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် စွဲမြဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရားသည် စွမ်းအားကြီးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဟယ်မိသားစုအတွက် ကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။
ဤသို့ ကျင်းပလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ပြီဖြစ်ရာ ပွဲတော်၏ ကောင်းချီးပေးပွဲ အခမ်းအနားမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။ အခမ်းအနား စီတန်းလှည့်လည်ပွဲကို အသင်းချုပ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကျင်းပခြင်းဖြစ်ကာ ကျောက်စိမ်းနဂါး ဘုရားကျောင်းသို့ ရောက်သည်အထိ လှည့်လည်ရခြင်း ဖြစ်၏။
ဤနေရာရှိ လူများမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အစွဲအလမ်းကြီးကြသည်။ ကျောက်စိမ်းနဂါး နတ်ဘုရား အသက်ရှင်နေစဉ်ကပင် သူတို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ကောင်းချီးပေးခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
"အကဲဖြတ်မှူးလင်း... အခု စလို့ရပါပြီ"
အနီးရှိ အကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးက သတိပေးလိုက်သည်။
လင်းကျင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းသော်လည်း ရှုပ်ထွေးလှသော အခမ်းအနားကို စတင်လိုက်တော့သည်။
ယခင်က မြို့တော်ရှိ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်သည် ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်၏ ကောင်းချီးပေးပွဲကို ဦးဆောင်ရန် အကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးကို ရွေးချယ်လေ့ရှိပြီး အများအားဖြင့် လူတိုင်း ရင်းနှီးပြီးသား အကဲဖြတ်မှူးများကိုသာ ရွေးချယ်ကြသည်။
ယခုနှစ်တွင်မူ ကွဲပြားနေခဲ့သည်။ ပွဲဦးဆောင်သူမှာ မရင်းနှီးသော လူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို လူအများ သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။
သူသည် လူသစ်ဖြစ်နေရုံတင်မကဘဲ ကြည့်ရသည်မှာလည်း အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်နေသေးဟန် ရှိသည်။
၎င်းက လူအများကြားတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သံသယများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုလူငယ် အကဲဖြတ်မှူး၏ ဝတ်စုံလက်မောင်းတွင် အကွင်းသုံးကွင်းပါသော သားရဲပုံစံ လက်မောင်းစွပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူအများ၏ အဓိက ဆွေးနွေးစရာ အကြောင်းအရာ ဖြစ်လာတော့သည်။ အပြင်လူများ အနေဖြင့် သူတို့မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြ၏။
ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံတွင် အဆင့် (၃) သားရဲအကဲဖြတ်မှူး ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့မှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသဖြင့် အချို့သူများမှာ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံရှိ အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူး အားလုံး၏ အမည်များကိုပင် အလွတ်ရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤလူငယ်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သိသောသူများလည်း ရှိနေသေးသည်။ အခမ်းအနား ထက်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လက်ဆင့်ကမ်း ပြောကြားရာမှ ယခုနှစ် ပွဲဦးဆောင်သူမှာ မေပယ်မြို့မှ လာသော 'လင်းကျင်း' ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသည် လက်ရှိတွင် ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အငယ်ဆုံး အဆင့် (၃) သားရဲအကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ကြောင်း လူအများ သိသွားကြသည်။
"သူက အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရင်တောင် အသက်က သိပ်မငယ်လွန်းဘူးလား... ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်ရဲ့ ကောင်းချီးပေးပွဲဆိုတာ တကယ်ကို အရေးကြီးတဲ့ အရာလေ... သူ့လို လူငယ်လေးက ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား"
တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
လူအများအပြားမှာလည်း ထိုအတွေးမျိုး ရှိနေကြ၏။
စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမှာ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ပြီး သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများမှာလည်း ကောင်းချီးပေးသည့် လူအုပ်ကြီးနောက်မှ လိုက်ပါရင်း ကျောက်စိမ်းနဂါး ဘုရားကျောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံ၏ အရေးအကြီးဆုံး နှစ်ပတ်လည် ပွဲတော်ဖြစ်သည့်အလျောက် နန်းတွင်း အရာရှိများစွာလည်း ပါဝင် ဆင်နွှဲကြသည်။ အရာရှိများသာမက နိုင်ငံတော်၏ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များပင်လျှင် ပွဲကို လာရောက် ကြည့်ရှုကြ၏။
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းနဂါး ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ အရာရှိများသည် သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ထောင့်တစ်နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ပို၍ အတွင်းကျသော နေရာတွင်မူ တော်ဝင် ဟယ်မိသားစုဝင်များ ရှိနေကြ၏။
ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် ဟယ်ရွှမ်လည်း ရှိနေသည်မှာ မထူးဆန်းပေ။ သူ၏ ဘေးတွင် သားသမီးများ၊ မြေးမြစ်များ ခြံရံလျက် ရှိနေခဲ့သည်။
ပွဲသို့ မင်းသမီးအချို့လည်း တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းထဲတွင် ဆဋ္ဌမနှင့် သတ္တမ မင်းသမီးတို့လည်း ပါဝင်သည်။
ဟယ်ချန်းမှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ပျင်းရိ ငြီးငွေ့နေသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ပျော်ပျော်နေတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် စည်ကားသော ပွဲလမ်းသဘင်များကို နှစ်သက်သည်။ ထို့ကြောင့် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် သူမသည် အပြင်သို့ ထွက်ကာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်၏။
သူမနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာမူ ဟယ်ယု ဖြစ်သည်။ သူမသည် နန်းတော်၏ ငြိမ်းချမ်း တိတ်ဆိတ်မှုကိုသာ နှစ်သက်သူ ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော ပွဲလမ်းသဘင်များမှာ သူမအတွက် ပျင်းစရာကောင်းလှသဖြင့် သူမသည် အမြဲတမ်း ရှောင်ဖယ်နေလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ယခုနှစ်တွင်မူ သူမ၏ စိတ်ကူးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဟယ်ချင်းက သူမ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သောအရာကြောင့် သူမသည် ဟယ်ရွှမ်ကို ပွဲတက်ရောက်ခွင့် ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုခဲ့ရသည်။
"ဒီနှစ် ကျောက်စိမ်းနဂါး ပွဲတော်ရဲ့ ကောင်းချီးပေးပွဲကို အကဲဖြတ်မှူးလင်းက ဦးဆောင်မယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်"
ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဟယ်ယုသည် စီတန်းလှည့်လည်ပွဲကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အားခဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ စောစောကတည်းက သူမသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ လည်တိုင်ရှည်ကာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟယ်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အချိန် မကျသေးပါဘူး... ဒါ အစ်မပုံစံ မဟုတ်ဘူးနော်... အကဲဖြတ်မှူးလင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ အဲဒီလောက်တောင် စိတ်စောနေတာလား"
ဟယ်ချန်း၏ စကားကြောင့် ဟယ်ယု၏ မျက်နှာမှာ ရဲတက်သွားခဲ့သော်လည်း သူမက မကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"လျှောက်မပြောနဲ့... အကဲဖြတ်မှူးလင်းက ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာလေ... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးလို့ပါ... သူ ရောက်လာရင် လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောမလို့ပါ"
"အင်းပါ... အင်းပါ... ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်"
ဟယ်ချန်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။
ပွဲ၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန် တည်ငြိမ် လေးနက်နေသဖြင့် သူတို့မှာ တိုးတိုးလေးသာ စကားပြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က ဧကရာဇ်၏ ဆုတောင်းပွဲများကို နန်းတွင်း ပွဲစီစဉ်သူ အရာရှိကသာ ဦးဆောင်လေ့ရှိသော်လည်း ယခုနှစ်တွင်မူ အရှင်မင်းကြီးသည် ယခင် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို မလိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယင်းအစား သူသည် စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့၏။
သူသည် သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်မှ ပွဲဦးဆောင်သူက ဤကောင်းချီးပေးပွဲကို လာရောက် စီမံပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော နန်းတွင်း အရာရှိများကမူ ဤအပြောင်းအလဲ၏ နောက်ကွယ်တွင် အကဲဖြတ်မှူးလင်း ရှိနေသည်ကို သိရှိထားကြသည်။
ထို့အပြင် ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ရပ်မှာလည်း တစ်မြို့တော်လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ရန်ချင်းရှီကို ရှာဖွေရန်အတွက် မြို့စောင့်တပ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
၎င်းမှာ ဒုတိယဘုရင်ခံ၏ အမိန့်အရ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို ခိုင်းစေခဲ့သူမှာ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် အုပ်ချုပ်သူ လူတန်းစားများကြားတွင် လင်းကျင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးမှုများနှင့် သတင်းအချက်အလက် ဖလှယ်မှုများမှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကာ သူတို့အားလုံးမှာ ကောက်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ၎င်းမှာ လင်းကျင်းသည် အလွန်ပင် အရည်အချင်းရှိပြီး ဧကရာဇ်၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ခံရသူ ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ပင်။
သို့သော်လည်း လူအများစုကမူ လင်းကျင်းမှာ မည်မျှအထိ တော်သော အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်သနည်းဆိုသည့် အချက်အပေါ်တွင်တော့ သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြဆဲ ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံး သဘောတူညီကြသည့် အချက်မှာ ဤကောင်းချီးပေးပွဲသည် လင်းကျင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန်အတွက် အကြီးမားဆုံး စမ်းသပ်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ပွဲတော်၏ နောက်ဆုံး အစီအစဉ်တွင် ကံထူးသော ပြည်သူတစ်ဦး၏ သားရဲကို ကျပန်း ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများအတွက် အလွန် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ အဆင့် (၁) သို့မဟုတ် (၂) အကဲဖြတ်မှူး မည်သူမျှ အဆင့် (၁) သားရဲကို အဆင့် (၂) သို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု မရှိကြပေ။ အဆင့် (၂) မှ (၃) သို့ မြှင့်တင်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော ကြိုးပမ်းမှုမျိုးမှာ အဆင့် (၁) အကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးအတွက် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်ပြီး အဆင့် (၂) များအတွက်မူ ကံတရားအပေါ်တွင် များစွာ မူတည်နေပေသည်။
အဆင့် (၃) သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများပင်လျှင် အဆင့် (၂) သားရဲကို အဆင့် (၃) သို့ မြှင့်တင်ပေးရန် ကြိုးစားရာတွင် ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်မှု ရရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း အဆင့်နိမ့် သားရဲများအတွက်မူ သူတို့တွင် ယုံကြည်မှု ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် လာရောက်ကြသူ အများစုမှာ သာမန် ပြည်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သာမန် ပြည်သူအများစု၏ သားရဲများမှာ အဆင့် (၁) သာ ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ရွေးချယ်ခံရသော သားရဲအားလုံးနီးပါးမှာ အဆင့် (၁) များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို အဆင့် (၂) သို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွဲပြားသွားနိုင်သည်မှာ သားရဲ၏ မျိုးနွယ်စုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း သားရဲတစ်ကောင်ကို ကျပန်း ရွေးချယ်ပြီး အဆင့် (၁) မှ (၂) သို့ မြှင့်တင်ပေးရန်မှာ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများအတွက် အလွန်ပင် စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှပေသည်။ အဆင့် (၂) အကဲဖြတ်မှူးများအတွက်ပင် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် အကယ်၍ လင်းကျင်းသည် ဤအလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိသော အဆင့် (၃) သားရဲအကဲဖြတ်မှူး တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်လေတော့သည်။