အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း ၁၇၅ -ဤကဲ့သို့သော သားမျိုးရရှိထားမှတော့ နောက်ထပ် ဘာများ တောင့်တစရာ လိုဦးမည်နည်း။

ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး မိသားစု၏ အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ရောက်သည်အထိ လင်းဟောက်ရန် မှာ စိတ်အာရုံများ ကြည်လင်မလာသေးပေ။

အသက်၁၇ နှစ်အရွယ် သားဖြစ်သူက တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်စီစဉ်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်မှာ မည်သူမဆို ကြားလျှင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိသားစု၏ မဟာဗျူဟာ။

အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ လင်းဟောက်ရန်သည် စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ကာ မိသားစု၏ ရှေ့လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

“အခု ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမှာက တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေဆီက လာရောက်တွေ့ဆုံမယ့်သူတွေကို စောင့်ဆိုင်းဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က သိပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်ပြနေစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်။ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆက်ဆံပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ထားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။”

သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင် ပျက်သုဉ်းသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ အင်အားစုများမှာ ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုဆီသို့ လာရောက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိတ်ဖွဲ့ရန် သို့မဟုတ် စုံစမ်းရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လင်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကသာ သူတို့ကို ပိုမို ကြောက်ရွံ့ ရိုသေစေမည်ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး လင်းရှောင်ကျိ က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။

“မှန်တယ်။ ဟောက်ရန်... မင်းကိုယ်တိုင် ထွက်တွေ့စရာ မလိုဘူး။ ဒီကိစ္စကို အကြီးအကဲ လင်းခိုင်ရှန်း ကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ မင်းက အခု ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ တခြားမျိုးနွယ်စုက လူငယ်တွေကို ထွက်တွေ့နေတာက မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ မညီဘူး။”

“မင်းလုပ်ရမှာက ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်ပြီး တိုးမြှင့်ဖို့ပဲ။ လင်းချန် က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ နိယာမတွေကို ပြုပြင်ပြီး မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့်အချိန်ကျရင် မင်းလည်း အဲဒီအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး လိုက်တက်နိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ဒါက ငါတို့မိသားစု ပြန်လည် အထွတ်အထိပ်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။”

မိခင်ဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်မှု။

လင်းချန်သည် လူကြီးများ စကားပြောနေစဉ် ဘေးမှ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးခါနီးတွင်မှ သူ သိချင်နေသော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... ဖေဖေကတော့ အောင်မြင်သွားပြီ။ ဒါဆို မေမေကော။ မေမေရဲ့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ။”

ယခင်က ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် မိခင် ယွမ်ချင်းရို တို့မှာ အတူတူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဟောက်ရန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းမေမေရဲ့ အခြေအနေကလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ နောက်ဆုံးအဆင့် နိယာမပေါင်းစပ်ဖို့ပဲ လိုတော့တာ။ ဘာမှမထူးခြားရင် နောက်ထပ် နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် အခွင့်အရေးမကုန်ဆုံးခင်မှာ သူလည်း အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသူ့ကို ပြန်တွေ့ရဖို့ကတော့ မင်း အဲဒီလမ်းစဉ်ကနေ ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ရဦးမယ် ထင်တယ်။”

သားလိမ္မာ လင်းချန်။

လင်းချန်က ခေါင်းညိတ်နားလည်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ နှစ်သန်းချီသက်တမ်းရှိသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကြီး’တစ်ပင်ကို ထုတ်ကာ ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... မေမေ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို သွားမနှောင့်ယှက်ချင်လို့ပါ။ ဒီဆေးပင်ကို မေမေ့အတွက် ပေးထားပေးပါ။ သူ ကပ်ဘေးရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုး ကြုံလာရင် ဒါက ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။”

ဆေးပင်ပေါ်လာသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် မွှေးပျံ့သော ဆေးရနံ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဘိုးဘေးကြီးများနှင့်လင်းဟောက်ရန်မှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးလှသော အပင်ကို သားဖြစ်သူက မိခင်အတွက် အေးဆေးစွာ ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ သိတတ်လိမ္မာမှုကို ပြသနေခြင်းပင်။

လင်းဟောက်ရန်သည် ဆေးပင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လင်းချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းမေမေကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ။ သူ ဒါကိုရရင် သိပ်ဝမ်းသာမှာပဲ။”

သူ့သားကို ကြည့်ရင်း လင်းဟောက်ရန်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုများ ပြည့်လျှံနေတော့သည်။

“ဒီလို သားမျိုး ရထားမှတော့ ငါ့ဘဝမှာ ဘာများ ထပ်လိုဦးမှာလဲ။”

လင်းဟောက်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုမှာ သူ၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှု မဟုတ်ဘဲ... လင်းချန်ကဲ့သို့ ပါရမီထူးချွန်ပြီး စိတ်ထားမွန်မြတ်သည့် သားတစ်ယောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

အခန်း ၁၇၆ - တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တုန်လှုပ်သွားခြင်းနှင့် တားမြစ်နယ်မြေ အရှင်သခင်တို့၏ တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်။

မိသားစုအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဘိုးဘေးများနှင့် လင်းဟောက်ရန် တို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်အသီးသီးကို ထမ်းဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းချန်သည်လည်း တားမြစ်နတ်ဘုရားတောင်ထိပ် ရှိ သူ၏ နတ်ဘုရားသားတော်နန်းဆောင်သို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားတာအို၏ လမ်းစဉ်အခွင့်အရေးသစ် မကျရောက်မီ နှစ်ရက်အလိုတွင် သူသည် ရရှိထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ပုံဆောင်ခဲ၁၀၀၀ ကျော်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အဓိကခန္ဓာကိုယ် ကို ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အပြင်ထွက်၍ လေ့ကျင့်နေသော သူ၏ ကိုယ်ပွားနှင့် အဓိကခန္ဓာကိုယ်တို့ တစ်သားတည်း ပြန်လည်ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ လင်းချန်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“သတ်ဖြတ်ခြင်းနိယာမနဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမတွေသာ ပြီးပြည့်စုံသွားရင် ငါ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ရောက်တဲ့အခါ ဖေဖေ့လိုပဲ အဆင့် ၇ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၉ အထိ တန်းရောက်သွားနိုင်မယ်။ အဲဒီကမှတစ်ဆင့် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ ပြည်နယ် တာအို၃၀၀၀ ရဲ့ နိယာမတွေကို ပြုပြင်ရမယ်။”

လင်းချန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ ကျောက်စိမ်းဖျာပေါ်တွင် ထိုင်၍ သွေးပုံဆောင်ခဲများကို စတင်သန့်စင်တော့သည်။

တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တစ်ခုလုံး လှိုင်းထန်သွားခြင်း။

လင်းချန် ကျင့်ကြံနေစဉ် တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တစ်ခုလုံး၌ မုန်တိုင်းထန်သကဲ့သို့ သတင်းကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုက စောင့်ကြပ်နေသော သင်္ချိုင်းဂူတားမြစ်နယ်မြေမှ သင်္ချိုင်းဂူအရှင်သခင် ပျက်သုဉ်းသွားပြီ ဟူသော သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်: မဟာဧကရာဇ် မဟုတ်သော ကျွမ်းကျင်သူများက အရှင်သခင်တစ်ဦးကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တုန်လှုပ်မှု: အစပိုင်းတွင် မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြသော်လည်း အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုများက သွားရောက်အတည်ပြုပြီးနောက် တစ်ကမ္ဘာလုံး ဆွံ့အသွားရသည်။

အင်အားစုအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် လင်းမိသားစုဆီသို့ လာရောက်စုံစမ်းကြသော်လည်း အရှင်သခင် မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကိုမူ အတိအကျ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

သူတို့သိလိုက်ရသည့် တစ်ခုတည်းသော အမှန်တရားမှာရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုကို ဘယ်တော့မှ သွားမရှုပ်နဲ့ ဟူသောအချက်ပင်။

အရှင်သခင်တို့၏ ကြောက်ရွံ့မှု။

ဤသတင်းကြောင့် အကြောက်ဆုံးသူများမှာ အခြားတားမြစ်နယ်မြေများမှ အရှင်သခင်များပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကနာရီအနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ အပြင်ထွက်ကာ လူသားများကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိသော ထိုအရှင်သခင်များသည် ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရရှိထားသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အပြင်သို့ ထွက်မလာရဲတော့ဘဲ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် ပြန်လည်အိပ်ပျော်သွားဟန် ဆောင်နေကြသည်။

သူတို့လည်းသေရမည်ကို ကြောက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ လင်းမိသားစု၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပြီး မိမိတို့နယ်မြေထဲမှာတင် အသတ်ခံရမည်ကို သူတို့ အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားတာအိုလမ်းစဉ်၏ အစ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးဖြစ်သော နတ်ဘုရားတာအို၏လမ်းစဉ်ကျရောက်မည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ ရင်ခုန်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားသားတော်နန်းဆောင်အတွင်း၌ လင်းချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှနေပြီး ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားတာအို၏လမ်းစဉ်... ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရမယ်။”