အပြင်မထွက်လာနဲ့

မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုမြို့တော်။

စည်ကားနေသော လမ်းမကြီးများထက်တွင် စုတ်ပြဲနေသောအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပိန်ချုံးနေသောလက်မောင်းများကို ဖော်ပြထားသည့် ဗောဓိဂိုဏ်းမှခြိုးခြံချွေတာသော ဘုန်းကြီးများက ယခင်ကဲ့သို့အိမ်တွင်းစေ့လှည့်လည်ကာ ဧကရာဇ်ချီကိုတောင်းခံရန် လိုအပ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

နတ်ဘုရားမင်းဆက် အုပ်ချုပ်သည့် နယ်မြေများတွင်ကျင့်ကြံသူများနှင့် သာမန်ပြည်သူများက သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဘုန်းကြီးများက ကိုယ်တိုင် အစပြုလှုပ်ရှားရန်မလိုအပ်တော့ဘဲ နိုင်ငံသားများက ၎င်းတို့၏အဆင့်အတန်းကို အလိုအလျောက် မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကြ၏။ မြို့၏အထင်ရှားဆုံး နေရာတွင် ဘုန်းကြီးအိုအပေါ် သာမန်ပြည်သူများ၏ကျေးဇူးတင်မှုကိုဖော်ပြရန် ခမ်းနားသော ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်းတည်ဆောက်ရေးအတွက် အစိုးရရုံးနှင့်ဆွေးနွေးရန် ချမ်းသာသော ကုန်သည်များစွာက ငွေကြေးစုဆောင်းဖို့ စီစဉ်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော စိတ်ခံစားမှုများကို အစိုးရရုံးကပင် ဖိနှိပ်၍မရနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

...

ဝူရှန်းက တရားရုံးအရာရှိများ၏အခြွေအရံများကို ရပ်တန့်ရန် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးဆီသို့တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားကာ သူ၏ရှေ့ရှိခမ်းနားထည်ဝါသော အရိုးစုကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူ အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ဘုန်းကြီးအို၏စုတ်ပြတ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

ကြီးမြတ်သော အာဟတ်တစ်ပါးက ဤမျှအသေးအဖွဲ ဒဏ်ရာမျိုးကို မကုသနိုင်ပါက ဗောဓိဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့သော အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျက်သုဉ်းသွားသင့်ပြီဖြစ်၏။

"ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိုင်နေဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ။" ဝူရှန်း ဟန်ဆောင်မှုကိုဆက်မလုပ်လိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

ဘုန်းကြီးအိုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရိုးကဲ့သို့ ဖြူရော်နေသောလက်များကို ဖြန့်ထားကာ လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တ၏ရုပ်တုလေးသာ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။

သူ၏အောက်တွင် တုတ်တစ်ချောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြား ဘုန်းကြီးပျိုတစ်ပါးက ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ဝါးကို ဝူရှန်းဘက်သို့ မြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်၊ "ဘုန်းကြီးငယ် ဟွေ့ရှင်း ပါ၊ တရားရုံးအရာရှိ သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ။"

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဘုန်းကြီးဟွေ့ရှင်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာမော့လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ညစ်ပေနေပြီးနူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ တောက်ပနေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေးမျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် သူနှင့် သူ၏ဆရာကို တားဆီးခဲ့သူမှာ ဤလူပင်။

ထိုစဉ်က အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါခဲ့ပြီး ယခုလို နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာစကားပြောချိုသာခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူရှန်းက လက်ဝါးတစ်ချက် လှန်လိုက်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူဖိနှိပ်နိုင်သော ပဉ္စမအဆင့် အာဟတ်မျှသာဖြစ်သည့် ဤဘုန်းကြီးပျိုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ ထိုက်ယီအစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ပါး၏ရှေ့မှောက်တွင် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် သူ အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။

သူက ဘုန်းကြီးအိုကို ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိုင်နေဦးမှာလဲ။"

ဟွေ့ရှင်းသည် အထင်သေးခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်ခွံများ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ မှောင်မိုက်သွား၏။

သူသည် သရော်လှောင်ပြောင်ကာ ချေပတော့မည်လုပ်စဉ် သူ၏နောက်ကျောမှ အရိုးများ အသံမြည်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘုန်းကြီးအိုက ခါးကို မတ်မတ်ထားကာ ထိုင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မျက်လုံးများကို ဖွင့်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏အသံမှာ ဩရှရှဖြစ်နေသော်လည်း ရှင်းပြ၍မရနိုင်သောနွေးထွေးမှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ "နတ်ဆိုးတွေ ဆက်မတိုက်ခိုက်တော့တဲ့အထိ၊ သာမန်ပြည်သူတွေစိုးရိမ်ပူပန်မှု ကင်းသွားတဲ့အထိ ငါ ထိုင်နေမှာပါ။"

စကားပြောပြီးနောက် ဘုန်းကြီးအို၏သွေးများပေကျံနေသော နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူ၏ ပြူးကျယ်နေသောမျက်လုံးများမှာ မှောင်မိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းကာ တိတ်ဆိတ်နေသော စမ်းပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝူရှန်းကို လုံးဝ မျိုချသွားတော့မည့်အလားပင်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

ဝူရှန်းက သူ၏မေးစေ့ကို တွေးတောဟန်ဖြင့် ကုတ်လိုက်ပြီးခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။

ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲသည်။

သူနောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေ၏။ "မင်းတို့ ဗောဓိဂိုဏ်းက ပိုပိုပြီးရောင့်တက်လာနေပြီ။"

ဘုန်းကြီးအို၏လုပ်ရပ်များက ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည့်အပြင် သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ်လည်း ရှုမြင်နိုင်၏။

အကယ်၍ သူတို့သည် နတ်ဆိုးအုပ်စုကို မြို့ပြင်သို့ တိတ်တဆိတ် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါက မြို့ထဲသို့လည်းသေချာပေါက် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည်။

အင်ပါယာခုံရုံးက တစ်ကြိမ်သာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စုတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်ခွင့်ပြုလိုက်ပါက၊ ဘုန်းကြီးများက ဘုရားကျောင်းမရှိသော အခြားစီရင်စုများသို့လည်း နတ်ဆိုးများကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဗုဒ္ဓ၏ကောင်းချီးရှိသော နေရာတွင် သက်ရှိများ ငြိမ်းချမ်းပြီးဘုရားကျောင်းမရှိသော နေရာတွင် သတ္တဝါများ ဒုက္ခရောက်ကြရပါလိမ့်မည်။

အနည်းငယ်အသိဉာဏ်ရှိသူ မည်သူမဆို ဝူရှန်းက ဤအခြေအနေကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားကြသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူကမူ မသိချင်ယောင်ဆက်ဆောင်နေဆဲဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

ရွှေရောင်အလင်းစီရင်စု၏ ပြည်သူများရှေ့တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဘုန်းကြီးများအားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ပြည်သူများ၏နာကြည်းမှုများ မြင့်တက်လာလျှင်ပင် ၎င်းမှာ စီရင်စုတစ်ခု၏နယ်မြေအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားနိုင်ပါလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လုပ်ရှားပြီးနောက် သူတို့က အင်ပါယာခုံရုံး၏နာမည်ကို အသုံးပြု၍ ဝူရှန်းကို မိစ္ဆာနတ်ဆိုး တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ဧကရာဇ်ချီကို ခိုင်မာစေနိုင်ပါလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော သစ္စာဖောက်မှုနည်းဗျူဟာများကို တန်ပြန်ရန်အတွက် သစ္စာဖောက်မှုကိုသာပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်၏။

"ဒီဘုန်းကြီးအိုက သခင်ကြီးဘာပြောနေလဲဆိုတာ နားမလည်ပါဘူး။" တဖြည်းဖြည်းဆုပ်လာသော ဝူရှန်း၏လက်သီးများကို ကြည့်နေသည့် ဘုန်းကြီးအိုသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင်တည်ငြိမ်နေပြီး မြို့ပြင်တွင် လျှို့ဝှက်စွာစီစဉ်ထားသော စစ်တပ်ပုံစံများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်သည်။

"ထွက်သွားလို့ရတာ သေချာပေမဲ့ အခု ငါ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဒဏ်ရာရထားပြီး နတ်ဆိုးအုပ်စုကိုလည်း စော်ကားမိသွားပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းကို ဘယ်လို ပြန်ရမှာလဲ။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဟွေ့ရှင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့်တို့က ဝူရှန်းနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏စီရင်စုမြို့တော်သို့လာရောက်ရန် ဗောဓိသတ္တ၏အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤနေရာကို လူသားဧကရာဇ်ချီက ဖိနှိပ်ထားပြီး အင်ပါယာခုံရုံး၏လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များက ဝန်းရံထားကာ နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ အင်အားကြီးသူ အများအပြားနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။

ယခင် ရတနာခုနစ်ပါးဗောဓိသတ္တပင်လျှင် ဟယ်တောင်တွင် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရပြီး စီရင်စုမြို့တော်၏အတွင်းပိုင်းဆိုလျှင်တော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့သည်မှာ အမှန်ပင်။

သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန် ရိုးရှင်း၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ဗောဓိသတ္တက အနောက်တောင်စီရင်စုတွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် လူသားဧကရာဇ်ချီ ပမာဏများစွာကို အရေးတကြီးလိုအပ်နေသောကြောင့်သာ ဝူရှန်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အာဟတ်နှစ်ပါးပေါ်လာရုံမျှဖြင့် လုံလောက်မည် မဟုတ်၌။

"ငါ နားလည်ပါပြီ။" ဖုံးကွယ်ထားသော စကားလုံးများ၏နောက်ကွယ်ရှိ သဘောတရားကို သဘောပေါက်သွားသော ဝူရှန်းက ၎င်းတို့က သူ့ကိုရှင်းလင်းစွာရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နောက်ကျိနေသော လေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ဖြေလျှော့လိုက်၏။ "ငါ မင်းတို့ကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်။"

"အရာရှိသခင်ကြီးက ဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား။"

ဘုန်းကြီးအိုက သူ၏အပြုံးကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါပြောလိုက်၏။

"အပြင်ဘက်ကမြေမျက်နှာသွင်ပြင်က အန္တရာယ်များပြီး ခရီးက ကြမ်းတမ်းတယ်။"

"ကြမ်းတမ်းတယ်၊မကြမ်းတမ်းဘူးဆိုတာ လျှောက်ကြည့်မှပဲ သိနိုင်မှာပါ။"

ဝူရှန်းတည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာတွင်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏လက်ဝါးကို လျင်မြန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော တရားရုံးအရာရှိများက ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်ရာ ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စစ်တပ်ပုံစံက အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ သပ်ရပ်စွာထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဧကရာဇ်ချီများလိုက်ပါလာကာ မြို့အကာအကွယ်ကို လုံးဝလွှဲပြောင်းရယူလိုက်၏။

ထို့နောက် ဝူရှန်း၏အရှိန်အဝါက မြင့်တက်လာပြီး စီရင်စုမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေကာ စတုတ္ထအဆင့် ထိုက်ယီအစစ်အမှန်မသေမျိုး တစ်ပါး၏ခွန်အားကို ပြသလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစိုးရရုံးမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့၏။