အခန်း (၁၉၁-၁၉၂)

အခန်း ၁၉၁ - ကြေးမုံထဲကပန်း ရေထဲကလ ကို မင်း အသုံးပြုခဲ့တာလား

လင်းဖုန်းက သူ့အရှေ့ရှိ ချန်ချန်ရှန်းကို ပို၍ပို၍ လေးစားအားကျစွာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

လက်ကိုမြှောက်ပြီး နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်းကို ပြုလုပ်သည့် ရက်စက်မှု၊ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သတိထားမှု၊ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ်နိုင်မှုနှင့် ဇူယွမ်၏ အလောင်းကို မြင်မြင်ချင်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မှု။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ပါရမီမှာ သူနှင့် အလွန် ကိုက်ညီနေပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ချန်ရှန်းသည် သူနှင့် အတူတူဖြစ်ပြီး လင်းဖုန်းကို စိတ်တူကိုယ်တူများ ဆိုသည့် ခံစားချက်ကိုပင် ပေးစွမ်းလေ၏။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးကတည်းက လင်းဖုန်းက လူတိုင်းကို အထင်သေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏အရှေ့ရှိ ချန်ချန်ရှန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို သတိထား ဆက်ဆံရန် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အကြံအစည်မျိုးကိုပင် ဖန်တီးခဲ့ရလေ၏။

သို့သော် ထိုအရာက တန်ဖိုးရှိသည် တစ်နေ့တွင် ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်တည်ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်ရုံး ဖြစ်လာမည်ဟု လင်းဖုန်း ယုံကြည်ထားလေ၏။

လင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပိုမိုပြင်းပြလာသော စိတ်အားထက်သန်မှုက ချန်ချန်ရှန်းကို ပို၍ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။

လင်းဖုန်း လုပ်သမျှ အရာအားလုံးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးများနှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေသော်လည်း ထိုသို့ ကိုက်ညီလေလေ ချန်ချန်ရှန်းက ပို၍ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အတွေးအခေါ်ချင်း ဤမျှ ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေသော လူနှစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မည်နည်း ဟု သူ တွေးတောမိလေ၏။

သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး တမင်တကာ အလိုလိုက်နေခြင်း မဟုတ်လျှင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဆက်တွေးမိသည်။

ချန်ချန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ စကားဆိုလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းနဲ့ ကျွန်တော်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေချည်းပဲလေ... ဘာလို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းမှာ မရှိဘဲ နေပါ့မလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်း၏ သတိထားမှုအပေါ် လင်းဖုန်းက ခေါင်းသာ ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် စကားပြောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူညီငယ်... ချင်းယွင်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် အတွေ့အကြုံရှာဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို ရှာဖွေဖို့ တောင်အောက်ကို ဆင်းရမယ် ဆိုတာ မင်း သိလား..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဤအချက်မှာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ရေးမထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံး၏ စည်းမျဉ်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လက်သုံးသစ်ခန့်ရှိသော စိတ်ဝိညာဥ်စင်မြင့် အထက်တွင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ပေသည်။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် သည် သာမန် သက်ရှိများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကွာခြားလေ၏။ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်သည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်း၏ ရလဒ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းထားသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ယခုအခါ တာအို ဟုခေါ်သော အရာ၏ တည်ရှိမှုကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် တစ်ဖက်သတ် ကျင့်ကြံနေရုံဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကမ္ဘာကြီးကို အဆက်မပြတ် တွေ့ကြုံခံစားပြီး ကိုယ်တိုင် နားလည်ခံစားမှုမှသာ သူတို့၏ တာအို ဘယ်မှာရှိကြောင်းကို အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ကျမ်းများနှင့် မဟာကျင့်ကြံသူ အကြီးအကဲများ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဖြစ်လေ၏။

ထိုအရာများက လမ်းညွှန်မှု အဖြစ်သာ ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပေသည်။

သို့သော် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို အမှန်တကယ် နားလည်ရန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ်၌သာ မူတည်လေ၏။

စာအုပ်များမှ သင်ယူရရှိသောအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် အပေါ်ယံဆန်ပေသည်။ အမှန်တကယ် သိရှိရန် ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ ကျင့်သုံးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤစကားမှာ ပညာရှင်များကို ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများနှင့်လည်း အတူတူ သက်ဆိုင်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု သာမက လောကရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးက ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြလေ၏။

သက်ရှိတစ်ဦးသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထိုသူတို့ကို သာမန် သက်ရှိများဟု မသတ်မှတ်နိုင်တော့ချေ။

ဤအဆင့်တွင် သက်ရှိတစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်း အဆင့် မတိုင်မီ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှင့် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တို့သည် သက်ရှိများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလချီကို အသုံးပြုခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်မှသာ သက်ရှိတစ်ဦးသည် တာအို၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားသိရှိနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိပေသည်။

သေချာသည်မှာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်တွင်ပင် တာအိုကို ခံစားသိရှိနိုင်သော ပါရမီရှင်များ ရှိကြပေသည်။

သို့သော်ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များပင်လျှင် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့၏ တာအို မှန်ကန်မှု ရှိမရှိကို အတည်ပြုရန် လိုအပ်သေးလေ၏။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်မှာတင် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့်မှသာ ရရှိနိုင်သော တာအို စည်းချက်ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည့် လန်ချင်းဆုန်း လိုလူမျိုး ဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပင်။

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်မှာတင် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်မှသာ ခဲယဉ်းစွာ အသုံးပြုနိုင်သော ဥပဒေသများကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည့် ပိုင်ယွီလို လူမျိုး ဆိုလျှင်လည်း တစ်မျိုးပင်။

အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး... ဒီကောင်နှစ်ကောင်က လူမှ မဟုတ်တာဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့ပြင် တောင်ထိပ်ငယ်လေးတွင် လူတိုင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုကို အနည်းနှင့်အများ နားလည်ထားကြလေ၏။

အိုးယန်မှလွဲ၍ သူ၏ တာအိုကို ရှာမတွေ့သေးသော တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ ချန်ချန်ရှန်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခင်ဘဝက သူ၏ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှာ မည်မျှ အမွှမ်းတင်ထားခံရသည်ကို ချန်ချန်ရှန်း အလွန် ကောင်းစွာ သိထားလေ၏။

ယခင်ဘဝက သူ၏ တာအိုသည် သူ့အပိုင် မဟုတ်ကြောင်းကို ချန်ချန်ရှန်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေက လူများကို အံ့မခန်း တောက်ပနေသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာမှာ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်သော မှော်အတတ်များ ဝင်္ကပါများနှင့် ရုပ်သေးရုပ်များကို သူ အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ယခင်ဘဝက သူ၏ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှာ အလွန် အမွှမ်းတင်ခံရသော်လည်း မည်မျှပင် အမွှမ်းတင်ခံရစေကာမူ ထိုအရာက ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

မှော်အတတ်များ ဝင်္ကပါများနှင့် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း တို့တွင် သူ၏ အမြင်နှင့် နည်းလမ်းများသည် သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်... သို့မဟုတ် ဤခေတ်ကာလက စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို တကယ်တမ်း ဘယ်မှာရှိသနည်း ဆိုသည်က ချန်ချန်ရှန်းကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခပေးနေခဲ့လေ၏။

သူ ပြန်လည် မွေးဖွားလာကတည်းက သူ မကျင့်ကြံရသေးမီကပင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုကို စုစည်းထားပြီး ဖြစ်လေ၏။

ဤအရာမှာ လုံးဝ ကြားပင် မကြားဖူးသောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းနိုင်သည် ဆိုမှတော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို အခြေခံအုတ်မြစ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

ဒါဆို သူ့ရဲ့ တာအိုက အတိအကျ ဘယ်မှာလဲ ဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ဝေခွဲမရဖြစ်မှု တစ်ခဏကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

ငါ မြတ်နိုးတဲ့ အရာအားလုံးကို ကာကွယ်တာဟာ ငါ့ရဲ့ တာအိုပဲ... ငါ ဘယ်လိုပဲ လုပ်ရလုပ်ရ... ဘယ်လို စျေးနှုန်းမျိုးပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ... ငါ ကာကွယ်သွားမယ် ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း၏ တခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုနှင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်လာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လင်းဖုန်းက အကုန် မြင်တွေ့ခဲ့လေ၏။

ဤအချက်က လင်းဖုန်းကို ပို၍ပင် ကျေနပ်သွားစေခဲ့ပေသည်... သူ၏ တာအိုကို ခိုင်မြဲစွာ စွဲကိုင်ထားနိုင်သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏အရှေ့ရှိ လင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ လင်းဖုန်းက သူတို့၏ ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်လုံး အရည်အချင်းရှိသော စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်လို ပြုမူခဲ့သော်လည်း မွေးရာပါ အန္တရာယ် အာရုံခံစားမှုက ချန်ချန်ရှန်းကို လင်းဖုန်းအား ကြည့်ရသည်မှာ နေရခက်စေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ထိုအရာက သူ့အတွက် အမြဲတမ်း စဉ်းစားပေးနေသလို ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ကို အမြဲတမ်း အကြံအစည်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

လင်းဖုန်းက ချန်ချန်ရှန်း၏ သတိထားမှုကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ အရက်တစ်ငုံ သောက်ကာ စကားဆိုလေ၏။

"ဂိုဏ်းတူညီငယ်... တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့က အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ ကြိုတင် ခံစားမိတယ်..."

ချန်ချန်ရှန်းက လင်းဖုန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ရွံရှာသွားခဲ့ပေသည်... လင်းဖုန်း၏ အကြိုက်မှာ တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလှပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက လက်ကိုမြှောက်ပြီး အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဲဒီလို မလိုပါဘူး စီနီယာအစ်ကို... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး တစ်ခုခု လုပ်တော့မလို့..."

လင်းဖုန်းက ချန်ချန်ရှန်း အိုးယန် အကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ ထို အသေးစိတ်ကျသော စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို သူ လျှော့တွက်မည် မဟုတ်ချေ။

လင်းဖုန်းက ကြိုးကြာဝါကို ချန်ချန်ရှန်း၏ အရှေ့သို့ ပျံသန်းစေပြီး မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဂိုဏ်းတူညီငယ် အိုးယန် က ငါ့ကို ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."

ချန်ချန်ရှန်းက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် မွှေနှောက်ရှာဖွေပြီး ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ နားတွင် တပ်လိုက်လေ၏။

"ဟယ်လို..." အိုးယန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက လေးစားစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း ဘေးမှာ ရှိနေပါတယ်..."

"အို... သူက ဟန်ရေးပြတဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားလား မဝတ်ထားဘူးလား..." အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေသော လင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မသေချာမရေရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်ပေသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်..."

"သူ ဓား ပါလာလား..."

အိုးယန်က ရုတ်တရက် စကားစပြောင်းကာ မေးလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း ပါကြောင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပေသည်။

"သွား... သူ့ကို ဓားနဲ့ သွားခုတ်လိုက်စမ်း..." အိုးယန်က ဆဲဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဒါက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား..." ချန်ချန်ရှန်းက လင်းဖုန်းကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဘာမသင့်တော်တာလဲ... သွားပြီး သူ့ကို ဓားနဲ့ သွားခုတ်လိုက်စမ်းပါ..." အိုးယန်က အတင်းအကျပ် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏ အမိန့်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခဏမျှသာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လှည့်ကာ သူ၏ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး လင်းဖုန်းထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ချွင်...

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် စူးရှသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းနှင့် လင်းဖုန်းတို့၏ ဓားများ ဆုံတွေ့သွားပြီး လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို လင်း..." ချန်ချန်ရှန်းက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖုန်းက နောက်သို့ လေထဲတွင် လည်ထွက်ကာ ပျံသန်းသွားရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ရပ်နေလိုက်ပေသည်။

လင်းဖုန်းက သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ချန်ချန်ရှန်းကို အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ကာ စကားဆိုလေ၏။

"ဂိုဏ်းတူညီငယ် အိုးယန် က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်..."

ချန်ချန်ရှန်းက မဖြေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို နားတွင် တပ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် ဆက်လုပ်ဖို့ လိုသေးလား..."

သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးမှာ အလွန် ဒေါသထွက်နေပုံ ရလေ၏။ အကယ်၍ သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် သက်ရှိများကို ထည့်၍ရပါက အိုးယန်သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာရန် ပြင်ဆင်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက လင်းဖုန်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ရန် သူ့ကို ပြောချိန်တွင် တောင်ထိပ်ငယ်လေး၏ လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်းရှိ သူ၏ လက်ထဲတွင် လင်းဖုန်း၏ ကျိန်စာတိုက်ခံရသော စက္ကူရုပ်လေး ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်မှာပင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး အတွက် သူ၏အရှေ့ရှိ လင်းဖုန်းကို အချိန်မရွေး သတ်ပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

သို့သော် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး မှ အိုးယန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်...

"ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို သူ့ဆီ ပေးလိုက်..."

ချန်ချန်ရှန်းက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို လင်းဖုန်းထံ ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

လင်းဖုန်း လည်း ထိုအရာကို ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ယူလိုက်ပေသည်။ ချန်ချန်ရှန်းက သူ့ကို ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ဓားဖြင့် ခုတ်ခဲ့ပြီးနောက် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့လေ၏။ ဒီ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေ ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

လင်းဖုန်းက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို သူ၏ နားတွင် တပ်လိုက်လေ၏။ အိုးယန်က ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးထဲတွင် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး တင်းကြပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း ကြေးမုံထဲကပန်း ရေထဲကလ ကို သုံးနေတာကို ငါ သတိမထားမိဘူးလို့ ဘယ်တုန်းက မင်း ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတာလဲ..."

---

အခန်း ၁၉၂ - ဘယ်သူမှ အရူး မဟုတ်ဘူး

ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားသော လင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပမှုများဖြင့် လက်သွားပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို အိုးယန်... ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး..."

"မင်း နားမလည်ရင် မမေးနဲ့... ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး အနားကနေ ဝေးဝေးနေ... နောက်တစ်ခါ ဆိုရင်တော့ ငါ ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး..." အိုးယန်က ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို တိုက်ရိုက် ချလိုက်လေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး တွင် အဝေးတစ်နေရာ၌ ရှိနေသော အိုးယန်သည် ချင်းယွင်တောင်ထိပ် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

"အဘိုးကြီး... သူ့ကို တစ်ကြိမ်တော့ ငါ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီနော်..."

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖုန်းက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို ချလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော ဝေခွဲမရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။ အိုးယန်က ဘာကြောင့် ချန်ချန်ရှန်းကို ဤသို့ လုပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ချေ။

ချန်ချန်ရှန်းကမူ လင်းဖုန်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဘာကြောင့် လင်းဖုန်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ခိုင်းခဲ့ရသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ချေ။

ဒီတစ်ကြိမ် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို သူ ဆွဲဆောင်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လင်းဖုန်းနဲ့ အတူ ထန်နိုင်ငံကို လာခဲ့လို့ ဆိုတာကို သူ ခန့်မှန်းမိသွားလို့များလား ဟု တွေးတောမိလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက လင်းဖုန်း၏ ဦးဆောင်ခြင်းကို ခံနေရသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း လင်းဖုန်း လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ပုံမှန် ဖြစ်နေပုံ ရလေ၏။

အင်ပါယာနန်းတော် အတွင်းတွင် လင်းဖုန်းက ဇူယွမ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အသားအကြွင်းအကျန်များကို ဖျက်ဆီးချင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကို တားဆီးခဲ့သူမှာ ချန်ချန်ရှန်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် မက်မွန်ပွင့်ရွက်မြို့ တွင် လင်းဖုန်းက နှလုံးသားနတ်ဆိုး ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ရက်စက်မှုဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး နှလုံးသားနတ်ဆိုး ကို ထွက်ပြေးရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးခဲ့ချေ။ ချန်ချန်ရှန်း ကိုယ်တိုင် ဤအရာကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ပါရမီကို အယုံကြည်ဆုံး ဖြစ်လေ၏။ လင်းဖုန်းက အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို လှည့်စားချင်ပါက ချန်ချန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှ ပုန်းကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လင်းဖုန်းနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ အလွန် ချောမွေ့ခဲ့ပေသည်။ သူ ပြုလုပ်တော့မည့် ကြီးမားသော လောင်းကြေး ကလွဲလျှင် အခြား အားနည်းချက် မရှိကောင်း မရှိနိုင်ချေ။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လင်းဖုန်း၏ သွေးဆောင်မှု အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် လင်းဖုန်းက သူ့ကို ဤအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မပို့ဆောင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူက ဇူယွမ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အသားများကို အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရပါက ယခုကဲ့သို့ တူညီသော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို အမှန်တကယ် မချဘဲ နေမည်လော ဟု တွေးတောမိသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ မေးမြန်းလိုက်ပြီးနောက် သူ ရရှိခဲ့သော ကောက်ချက်မှာ ယခုကဲ့သို့ တူညီသော ရွေးချယ်မှုကို သူ ပြုလုပ်ဦးမည်ဟူ၍ ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ရန် ဤ သေမျိုးနယ်ပယ် မှ အင်ပါယာမြို့တော် ကိုပင် သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ပေသည်။

‘သေမျိုးနယ်ပယ် ရဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် တွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတယ် ဟုတ်လား’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ငါ ချန်ချန်ရှန်း က အနာဂတ် ရဲ့ ကံကြမ္မာပါ လူကြမ်း ကိုတောင် သတ်ရဲတာ... ဒီလို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် တွေကို ငါ က ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ ဟု စဉ်းစားလိုက်လေ၏။

ဤအချက်ကို တွေးမိသဖြင့် ချန်ချန်ရှန်းသည် လင်းဖုန်းက သူ့အတွက် အပြစ် ယူပေးခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှား ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက အနည်းငယ် တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်း... စီနီယာအစ်ကိုကြီး က ခင်ဗျားအပေါ် နားလည်မှု လွဲနေတာ တစ်ခုခု ရှိနိုင်တယ်... သူ့ကိုယ်စား ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် အရင် တောင်းပန်ပါတယ်..."

လင်းဖုန်းက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီအရာတွေ အားလုံးရဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ ဖြတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ နှလုံးသားနတ်ဆိုး ကြောင့်ပဲလေ... နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ့ကြောင့်ပါပဲ... ဂိုဏ်းတူညီငယ်... မင်း ဒါကို နှလုံးသားထဲ သွင်းထားစရာ တကယ် မလိုပါဘူး..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဤသည်မှာ သူ အတိအကျ ကြားချင်သော စကားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဦးဆောင်ရန် အရူးတစ်ယောက် ရှိနေသရွေ့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေမည် ဖြစ်လေ၏။ လင်းဖုန်းသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အသုံးချခံရသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အနာဂတ်တွင် မည်သည့် အမှားကိုမဆို ဤကံဆိုးသော သူ အပေါ်သို့ တွန်းချနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာက သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ထံသို့ ရှင်းပြရန်လည်း ပို၍ လွယ်ကူသွားစေမည် ဖြစ်လေ၏။

လင်းဖုန်းသည် လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်ပေသည်။ သူသည် ထူးချွန်သော ပါရမီ ရှိသော်လည်း ဆယ့်ခြောက်နှစ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် လူငယ်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သေးပြီး သူ၏ မောက်မာမှု အတွက် အဆုံးတွင် သူ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် နားလည်မှု ရှိသော ဦးညွှတ်မှုဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြရာ ကောက်ကျစ်သောမြေခွေး နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်များ အသီးသီး ရှိကြပြီး နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို ဟန်ဆောင် ပြသနေကြလေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး ၏ လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း ချန်ချန်ရှန်းသည် ယဇ်ပလ္လင် ပေါ်ရှိ လင်းဖုန်း ကို ကိုယ်စားပြုသော ရုပ်တုငယ်လေး ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် အခြား ရုပ်တုငယ်လေး တစ်ခုကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်း... ကျွန်တော့်ကို အကြံအစည်ထုတ်တဲ့ တန်ဖိုး ကို ခင်ဗျား ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား..."

ကြိုးကြာဝါ ပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော လင်းဖုန်းသည် အရက်ကို သောက်ကာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဂိုဏ်းတူညီငယ်... ဒီ လက်ဆောင် ကို မင်း လက်ခံနိုင်ရဲ့လား..."

အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ အဆင့်တက်ပြီးဖြစ်သော လင်းဖုန်း တွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သို့ မပြန်ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိနေပေသည်။

လက်ရှိတွင် လင်းဖုန်း သည် အိုးယန်ကိုလည်း မတွေ့ချင်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းဖုန်း ၏ နှလုံးသားထဲတွင်အိုးယန်သည် ထူးဆန်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သောချီ များသေးငယ်သော အားနည်းချက်လေး ကိုပင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဘယ်တော့မှ မလွှတ်ပေးတတ်သော သူ၏ အသေးစိတ်ကျသည့် စိတ်ဆန္ဒတို့ကြောင့်ပင်။

ဤအရာများ အားလုံးက လင်းဖုန်းကို အိုးယန်သည် ဤကမ္ဘာနှင့် မသက်ဆိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ခံစားရစေခဲ့ပေသည်။

"ကြေးမုံထဲကပန်း ရေထဲကလ ဟုတ်လား..."

လင်းဖုန်း သည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး တွင် အိုးယန် ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော နာမည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေလေ၏။

အိုးယန် အသုံးပြုခဲ့သော ဝေါဟာရမှာ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နှင့် အလွန် သင့်တော်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ကြေးမုံထဲကပန်း ရေထဲကလ ဟုတ်လား... ဟားဟားဟား... နာမည်ကောင်းလေးပဲ..." လင်းဖုန်း သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားခဲ့လေ၏။

သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် တစ်ခါမျှ မပြသခဲ့ဖူးချေ။ သူ၏ ဤ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အကြောင်းကို အိုးယန် ဘာကြောင့် သိနိုင်ရသနည်း ဟု တွေးတောမိသည်။

‘ဆိုလိုသည်မှာ အိုးယန်က သူ၏ အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော’ ဟု ဆက်တွေးလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ လင်းဖုန်း (Lin Feng) နဲ့ လင်းဖုန်း (Ling Feng) ကြားက ကွာခြားချက်ကို သူ ဘာလို့ တွက်မရခဲ့တာလဲ ဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန် တစ်ခု အနေနဲ့ လက်စွပ် ထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့လို့ အိုးယန် က သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို တွက်ချက်လို့ မရခဲ့တာများလား ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အိုးယန်၏ ထျန်းယန်နည်းစနစ် သည် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။ အိုးယန်က သူ့ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့မှသာ သူ၏ အချက်အလက်များကို တွက်ချက်နိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း အိုးယန်က သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ဖြစ်နိုင်တာက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ က နှစ်ယောက် ရှိနေလို့များလား ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါက ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

လင်းဖုန်း သည် အရက်ကို အားပါးတရ မော့သောက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားနေလေ၏။

ဒါပေမဲ့ ဒီကလေး က အနာဂတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဟု တွေးတောမိသည်။

‘ငါ လုံးဝ မသန်မာလာခင် သူ့ကို ထပ်မတွေ့တာ ပိုကောင်းမယ်’ ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

‘တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ... အဲဒီ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှု မဖြစ်လာခင် ငါ ပိုပြီး သေချာ စီစဉ်ရမယ်’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

လင်းဖုန်း သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ အရက်ဗူးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်း ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

နေရောင် မရှိသော ထိုနေရာတွင် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး သူ ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ရူးသွပ်သွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည် ရရှိလာမည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ထပ်မံ ရူးသွပ်သွားကာ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်ကို ထပ်မံ ပြန်လည် ရရှိလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤ သံသရာလည်မှုများ အပြီးတွင် သူ၌ လွန်ကဲသော ဆင်ခြင်တုံတရား သို့မဟုတ် လွန်ကဲသော ရူးသွပ်မှု မှလွဲ၍ အခြား ဘာမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့တော့ချေ။

‘ရူးသွပ်မှု မရှိဘဲ အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ မရောက်နိုင်ဘူး’ ဟု တွေးတောမိသည်။

‘သူက အဲဒီ အမြင့်ဆုံး သူ ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတာပဲ’ ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

လင်းဖုန်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စစ်မှန်သောချီ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ အောက်ရှိ ကြိုးကြာဝါ သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တုန်ခါ၍ သေဆုံးသွားပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့လေ၏။

သို့သော် လင်းဖုန်းက လေဟာနယ် တွင် ရပ်နေပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှာ မိစ္ဆာတစ်သောင်း နိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင် မျိုချခြင်း စပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင် ရှိနေပေသည်။ ထို့ပြင် ထို ကောင်းကင် မျိုချခြင်း စပါးအုံးမြွေ သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် စည်းတံဆိပ် ကို ဖွင့်ရန် သော့ချက် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤအချက်မှာ လင်းဖုန်း က ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော အချက်အလက် ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသူတော်စင် အဖြစ် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သို့ သူ၏ အသက်ကို စွန့်စားကာ ခိုးဝင်ခဲ့သော ဇူယွမ် ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် လည်း ဖြစ်ပေသည်။

လင်းဖုန်း သည် သနားမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် သူ၏ လက်များကို ကြည့်ကာ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် စကားဆိုလေ၏။

"ငါ့ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဂျူနီယာညီလေး က စည်းတံဆိပ် ကို မဖွင့်ဘဲ သေသွားခဲ့ရတယ်... သူ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို နာကြည်းချက် တွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သေခိုင်းလို့ ရမလဲ... ချန်ရှန်း... မင်း ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလဲ..."

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် စည်းတံဆိပ် ကို ဖွင့်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ကပ်ဘေး ကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းမှာ လင်းဖုန်း အလိုချင်ဆုံး အရာ ပင် ဖြစ်လေ၏။

သက်ရှိများ သေဆုံးလေလေ သူ ပို၍ သန်မာလာလေလေ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးတာထက် သေဆုံးမှု ကို ပိုပြီး တိုက်ရိုက် ယူဆောင်လာနိုင်တာ ဘာရှိလို့လဲ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၊ လူသားမျိုးနွယ်၊ ယောင်မျိုးနွယ်... အားလုံးက နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ရဲ့ အာဟာရ တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဟု တွေးတောမိလေ၏။

ဟားဟားဟား...

ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်ပါ။

လင်းဖုန်း သည် ရူးသွပ်နေသော နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် နတ်ဆိုး တစ်ပါးကဲ့သို့ လေထဲတွင် ရပ်ကာ သူ၏ ခမ်းနားသော တာအို ဝတ်ရုံ သည် လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်ဝဲလျက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်းဖုန်း သည် သဲလွန်စမကျန် သူ၏ မူလ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အရိုး တွေ အပေါ်ကို ငါ နင်းပြီး အဲဒီ အမြင့်ဆုံး ပလ္လင် ပေါ်ကို တက်လှမ်းတဲ့ အခါ ငါ တစ်ချိန်က သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်း တွေ အားလုံးကို နှောင်းလူတွေက ချီးမွမ်းသီကျူးကြလိမ့်မယ် ။