အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း ၁၉၇ - ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်က ညီအစ်မများ

'...'

အိုးယန်သည် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ နားများက သူ့ကို လှည့်စားနေသည်ဟု သံသယဝင်သွားခဲ့လေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း နှာဘူးကြီးကို မုန်းတီးရာတွင် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သော သခင်မလေးများသည် သူတို့၏ ငွေရောင် သွားများကို ကြိတ်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဂီတတူရိယာများကို ထုတ်ယူပြီး အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့ကို ဝိုင်းရံရန် ဝင်္ကပါပုံစံ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပေသည်။

ရုတ်တရက် ကြွက်သားတောင့်တင်းသော အဘွားအရွယ် မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့လေ၏။

"ဟေး... ဟား..."

မိတ်ကပ် အထူကြီး လိမ်းထားသော ကြွက်သားတောင့်တင်းသည့် မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ လက်သီးများကို တူညီစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ညင်သာစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေ၏... သူတို့၏ လက်မောင်း လှုပ်ရှားမှုများမှ ပြင်းထန်သော အားအင်က လေလှိုင်း တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အိုးယန်ကို မျက်စိမှေးသွားစေခဲ့ပေသည်။

သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေ၏။

ဤ ကြွက်သားတောင့်တင်းသော မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အပြစ်ပေးခြင်းတောင်ထိပ်ရှိ စီနီယာအစ်ကိုကြီးများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် ဤ ကြက်သွန်မြိတ်အိုကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မည်သည့်နေရာမှ ဆွဲထုတ်လာသနည်း ဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှပေသည်။

မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာများသည် အလွန်အကျွံ လိမ်းကျံထားသော နီမြန်းသည့် မိတ်ကပ်များနှင့် ပေါင်ဒါမှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူတို့၏ အလှအပရေးရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပုံမှန်မဟုတ်သော်လည်း ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာမှာ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်နေသော သူတို့၏ အကြည့်များ ပင် ဖြစ်လေ၏။

သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် စားချင်နေသည့်အလား ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဟို... တောင်သခင်... တစ်ခုခု မှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက ဟူယန် ပါ..." အိုးယန်သည် ကွဲပြားသော ရုပ်အဆင်းသွင်ပြင် ရှိကြသော်လည်း သူ၏ အန်ချင်စိတ်ကို လုံးဝ ဆွပေးနေသော မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကြည့်ကာ မုယွင်ကဲ့အား အလျင်အမြန် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဟူယန်ရဲ့ တပည့် ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် သူ့ကို တစ်ဝက် သင်းကွပ် လိုက်စမ်း..."

'တစ်ဝက် သင်းကွပ်တယ် ဆိုတာ ဘာသောက်အဓိပ္ပာယ်လဲ... သူ့ကို အပြည့်အဝ သင်းကွပ်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်...' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက်ကို သူ၏ ခါးမှ ဆွဲထုတ်နေစဉ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲက တစ်ခုအနေနဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းက နည်းနည်း အရမ်း လွန်ကဲလွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်တို့ ယောကျ်ားလေး ကျင့်ကြံသူတွေကို ခွဲခြားဆက်ဆံတဲ့ ဒီလို စည်းမျဉ်းမျိုးကို ဘာလို့ ချမှတ်ထားရတာလဲ... တရားမျှတမှုက ဘယ်မှာလဲ..."

မုယွင်ကဲ့သည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပေသည်။

"ဖုန်လိုင်တောင်ဟာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ယောကျ်ားလေး ကျင့်ကြံသူတွေကို ဝင်ခွင့်မပြုခဲ့ဘူး... ဟူယန် ထွက်သွားကတည်းက ဝင်လာရဲတဲ့ ယောကျ်ားလေး ကျင့်ကြံသူ မှန်သမျှ သင်းကွပ် ခံရမယ်..."

'သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီ အဘိုးကြီးက စားပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလား... သူက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးနေပြန်ပြီလား...'

'ဒီနေရာက အခြေအနေ အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ် ဆိုတာကို ဒေါ်လေး စု က ငါ့ကို မပြောခဲ့ဘူးလေ...'

'ဒီလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ ဒီကို လာရတာက သိုးသူငယ်လေး ကျားသိုက်ထဲကို ဝင်သွားသလို မဟုတ်ဘူးလား...'

လိုချင်တာ ရပြီးရင် ရက်စက်တတ်သော ဟူယန်ကဲ့သို့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်အတွက် ယခုအခါ အိုးယန်သည် သူ့ကို စိတ်ထဲရှိ စနစ်ထဲမှ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ပြီး ကောင်းကောင်း ရိုက်နှက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။

အလွန် အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသော အိုးယန်သည် သူ၏ ဦးနှောက်ကို လျှပ်စီးအလျင်ဖြင့် အလုပ်လုပ်စေကာ ကြွက်သားတောင့်တင်းသော မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူ့ဆီသို့ ခုန်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး မုယွင်ကဲ့ကလည်း အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

'ဒီ ကောက်ကျစ်တဲ့ မိန်းမတွေက ဒီနေ့ ငါ့ကို တကယ် သင်းကွပ်ကြတော့မလို့လား...'

'မဟာဆရာသခင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရဲ့ တက်ကြွတဲ့ ဖက်တွယ်မှုကို ငါ ခုခံနိုင်ရင်တောင် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ နက်နဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတဲ့ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်က ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်...'

'ဒီနေ့ ငါ တကယ်ပဲ ဘာမှ မရဘဲ ပြန်သွားရနိုင်ချေ အရမ်း များတယ်...'

အကြပ်အတည်း အခြေအနေများတွင် လူ့ဦးနှောက်သည် မြန်နှုန်းမြင့်ဖြင့် အလုပ်လုပ်လေ့ရှိပေသည်။ အိုးယန်၏ မျက်လုံးများ ကစားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အကြံတစ်ခု ရလာခဲ့လေ၏။

အိုးယန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လျန်ကျိုက်ကို ကိုင်ထားပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကို သုတ်ရန် အင်္ကျီလက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ငိုယိုပြီး မုယွင်ကဲ့ကို ရှိုက်ငိုလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ မိန်းမတွေက အရမ်းကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တာပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက သူ မသေခင် ခင်ဗျား အကြောင်း တွေးနေသေးတယ် ဆိုတာကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်ရတာလဲ... သူ ကွယ်လွန်သွားပြီ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုကို အသိပေးဖို့ အထူးတလည် လာခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ တပည့်ကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးချင်နေတုန်းပဲလား..."

အိုးယန်၏ အသံသည် သွေးများ ငိုယိုနေသော ကုလားအုပ်ငှက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲကာ မျက်ရည်များ စီးကျနေသဖြင့် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည့်အလား မြင်သူတိုင်းကို ဝမ်းနည်းစေပြီး ကြားသူတိုင်းကို မျက်ရည်ကျစေခဲ့လေ၏။

ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် အိုးယန်နှင့် ဟူယန်တို့ အကြားရှိ နက်ရှိုင်းသော ဆရာ-တပည့် သံယောဇဉ် ကြောင့် စိတ်ထိခိုက်သွားခဲ့ကြပေသည်။

အိုးယန်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဟူထူသည်လည်း အိုးယန်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

"ဘာ... ထူထူရဲ့ ဖေဖေ သေသွားပြီလား..."

'သောက်ကျိုးနည်း... တတိယကောင်က ငရုတ်သီးတွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ... ငါ့မျက်လုံးတွေ သေမတတ် စပ်နေပြီ...' အိုးယန်သည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဖွက်ထားခဲ့သော ငရုတ်သီးကို ဆဲဆိုရင်း ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ငိုယိုနေလေ၏။

အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ နှလုံးသားသည် နူးညံ့ပြီး အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ နှလုံးသား ပို၍ ရက်စက်လေလေ ပို၍ နူးညံ့လာလေလေ ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သရုပ်ဆောင်နိုင်သရွေ့ မုယွင်ကဲ့ကို သေချာပေါက် စိတ်ထိခိုက်သွားစေနိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဟူယန် သေသွားပြီ ဟုတ်လား... ဒီ လှည့်ကွက်ကို ထပ်သုံးနေပြန်ပြီလား... ဆရာနဲ့ တပည့် နှစ်ယောက်စလုံးက တကယ်ကို တူကြတာပဲ..."

'အဲဒီ အဘိုးကြီးကလည်း ဒီ လှည့်ကွက်ကို သုံးခဲ့တာလား...' သူ၏ ဆရာ၏ အရှက်မရှိမှု ကြောင့် အိုးယန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ခွေးအိုကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဟူယန်သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

'ငါ့ရဲ့ ဆရာက ဒီတစ်ခါ တကယ် သေသွားပြီ... ဘယ်သူမှ ငြင်းလို့ မရဘူး...'

အိုးယန်သည် ရုပ်ရှင်မင်းသား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ သူ၏ လျှာဖျားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်လိုက်ရာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဖိတ်စာကို ယိမ်းယိုင်စွာ မြှောက်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါက ချင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းရွှီဇီ ကိုယ်တိုင် ရေးထားတဲ့ လက်ရေး ပါ... ခင်ဗျား မယုံရင် သွားပြီး စစ်ဆေးဖို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကို သွားလို့ ရတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ သေဆုံးသွားပြီး သူ့ရဲ့ တာအို လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ..."

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်၏ သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် သံသယဝင်လာခဲ့ပေသည်။

ရုတ်တရက် ကလေးမလေး တစ်ယောက်၏ စူးရှသော ငိုသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဖေဖေ... ဖေဖေ... စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ထူထူ ဖေဖေကို သွားရှာချင်တယ်..."

ဟူထူ၏ ငိုသံများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်သည် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့ပေသည်။ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးသည် အကဲဖြတ်မှု အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ပြီး သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုနှင့် မည်သို့ ပူးပေါင်းရမည်ကို သိလေ၏။

ဟူထူသည် အိုးယန်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ အားရပါးရ ငိုယိုနေလေ၏။ ဟူယန် ဘယ်ရောက်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း အိုးယန်၏ သရုပ်ဆောင်မှုက သူမကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်၏ လက်တွေ့ကျသော သရုပ်ဆောင်မှု အောက်တွင် ဟူထူသည် ဟူယန် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တစ်ခဏမျှ အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ငိုယိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မိန်းကလေး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ငိုသံများနှင့် ကောင်လေး၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများသည် မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူ အုပ်စု၏ အရှေ့တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အရာအားလုံးကို စစ်မှန်ပုံ ရစေခဲ့ပေသည်။

ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မုယွင်ကဲ့ ပင်လျှင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး စိတ်အားထက်သန်နေသော အဘွားကြီးများကို တားဆီးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်လေ၏။

ထို့ပြင် သူတို့၏ အနောက်ရှိ မိန်းကလေး ရာပေါင်းများစွာသည်လည်း သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ကောင်လေးနှင့် ကလေးမလေးကို ကိုယ်ချင်းစာနာမှု အချို့ဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး အချို့မှာ အလွန် ထိခိုက်လွယ်သဖြင့် မတော်တဆ ငိုယိုမိသည်အထိ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

'အားသာချက်က ငါ့ဆီမှာပဲ...'

သူ၏ လက်တွေ့ကျသော သရုပ်ဆောင်မှုနှင့် ဟူထူ၏ စစ်မှန်သော စိတ်ခံစားမှု ဖော်ထုတ်မှု တို့က သူ့ကို မိန်းမစိုး ဖြစ်စေချင်သော ဤ မိန်းမများကို လုံးဝ လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

သူသည် အမှန်တကယ် ဉာဏ်ရည်ပြည့်ဝသော ပါရမီရှင်လေး တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်နေစဉ်မှာပင် သွယ်လျပြီး ကျောက်စိမ်း ကဲ့သို့သော လက်တစ်ဖက်က အိုးယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များနှင့် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် မုယွင်ကဲ့နှင့် ရှစ်ဆ သို့မဟုတ် ကိုးဆခန့် ဆင်တူသော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် လှပသော မုယွင်ကဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးသည် အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ကြောင်း အကြံပြုနေသည့် ကျိုးပဲ့လွယ်သော အလှတရား တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေပြီး ကျိုးပဲ့လွယ်သော ပန်းအိုး တစ်လုံးနှင့် ပိုတူလေ၏။

အိုးယန်၏ မျက်လုံးများက အမျိုးသမီး၏ အချက်အလက်များကိုလည်း ဖော်ပြပေးလိုက်လေ၏။

အမည် - မုယွင်ဟိုင် (ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ ဒုတိယ တောင်သခင်)

ကျင့်ကြံခြင်း - လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် စတုတ္ထ လွှာ

အရိုးဖွဲ့စည်းပုံ - ၉

ဆွဲဆောင်မှု - ၁၀

ကံတရား - ၉

ဂီတ ပါရမီ - ၁၀

သီးသန့်စွမ်းရည် - အိပ်မက်ဖန်တီးခြင်း

အကဲဖြတ်ချက် - ကောင်စုတ်လေး... ပိုပြီး သတိထားစမ်း...

'မင်းအမေကိုပဲ သတိထားလိုက်...' အိုးယန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆဲဆိုလိုက်လေ၏။

သို့သော် သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း အိုးယန် အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။ သူမသည် မုယွင်ကဲ့နှင့် အလွန် ဆင်တူပြီး သူမတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများ၊ သီးသန့်စွမ်းရည်များနှင့် ပါရမီ တို့ပင် မကွာခြားသော်လည်း သူမတို့၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများမှာ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလေ၏။

'ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ တောင်သခင်နဲ့ ဒုတိယ တောင်သခင်တို့က အမြွှာ ညီအစ်မတွေ များလား...'

'အဲဒီ အဘိုးကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ကံကောင်းရတာလဲ...' အိုးယန်သည် လိုချင်တာ ရပြီးရင် ရက်စက်တတ်သော သူ၏ ဆရာကို အနည်းငယ် မနာလို မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

'ဘာလို့ ကောင်းတဲ့ အရာတွေ အားလုံးက သူ့ဆီမှာပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ...'

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံ ရသော မုယွင်ဟိုင်သည် အိုးယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သူမ၏ ကျောက်စိမ်း လက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များ ဝဲနေလျက် အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့သော်လည်း အရေးတကြီး လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်...

"ဟူယန် တကယ် သေသွားပြီလား..."

---

အခန်း ၁၉၈ - မိန်းမတွေကို ရိုက်နှက်ရာမှာ ငါက အတော်ဆုံးပဲ

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦး၏ ထင်ယောင်ထင်မှားကို ပေးစွမ်းပြီး သနားကြင်နာလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးကာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မြတ်နိုးချင်လာစေပေသည်။

သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း ကျိုးပဲ့လွယ်သော ဖန် ပုလင်း တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အဝေးမှသာ အံ့သြချီးကျူးနိုင်ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ မထိရဲသောအရာ တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေ၏။

အမျိုးသမီး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ် ကြားတွင် ချက်ချင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

"အား... တိမ်ပင်လယ် တောင်သခင်က ဘာလို့ အပြင်ထွက်လာတာလဲ..."

"မြန်မြန်... တောင်စောင့်ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်... လေထုက တိမ်ပင်လယ် တောင်သခင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မညစ်ညမ်းစေနဲ့..."

"အား... တိမ်ပင်လယ် တောင်သခင်က အဲဒီ နှာဘူးရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို တကယ် ကိုင်လိုက်တယ်..."

"တိမ်ပင်လယ် တောင်သခင် ရေချိုးဖို့ နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲကို သွားပြင်ထားလိုက်..."

အသံ ဓားသွား တစ်ခုသည် လေကို ဆုတ်ဖြဲကာ အိုးယန်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့လေ၏။

မုယွင်ကဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဂျူနီယာ တစ်ဦးအပေါ် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော အိုးယန်သည် မုယွင်ဟိုင်၏ လက်မှ အလွယ်တကူ နှင့် အေးအေးဆေးဆေး ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အနောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ကာ ဝင်လာသော အသံ ဓားသွားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေ၏။

သူသည် မုယွင်ကဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသွားပြီးနောက် သူ၏ အရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်ပေသည်။ ဤ မိန်းကလေး ပေါ်လာခြင်းက ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် တစ်ခုလုံးတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေမည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ချေ။

ဖုန်လိုင် တောင်သခင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရသည်အထိ ပင် ဖြစ်လေ၏။

မူလက အိုးယန်ကို ဆာလောင်နေသော ကျားများကဲ့သို့ ခုန်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသော အဘွားကြီးများသည် မုယွင်ဟိုင်ကို ချက်ချင်း ကာကွယ်လိုက်ကြပြီး လက်များကို ဆန့်တန်းကာ စစ်မှန်သောချီများ လှိုင်းထန်လာပြီး စက်လုံးပုံစံ စစ်မှန်သောချီ ဒိုင်းကာ တစ်ခုက မုယွင်ဟိုင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အဘွားကြီးများသည် ရေချိုးရန် အတွက် ထိပ်တန်းအဆင့် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားကြလေ၏။

မိန်းကလေးသည် ဤကမ္ဘာတွင် ပေါ်လာရုံမျှဖြင့် ကမ္ဘာကြီး၏ ချီများကြောင့် ညစ်ညမ်းပြီး ညစ်ပတ်သွားမည့်အလား ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် မုယွင်ဟိုင်၏ ဘေးသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်လာပြီး သူမ၏ ဖီးနစ်ငှက် မျက်လုံးများသည် ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေကာ မုယွင်ဟိုင်အား ပြောဆိုလိုက်လေ၏...

"ယွင်ဟိုင်... မင်းကို ဘယ်သူက အပြင်ထွက်လာခိုင်းလို့လဲ..."

မုယွင်ဟိုင်သည် သူမ၏ အစ်မကို ကြည့်ကာ မသိစိတ်မှပင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"အစ်မ... ညီမက ဟူယန်ရဲ့ သတင်း ကြားလို့ ထွက်လာကြည့်တာပါ... ဒီ လူငယ်လေး ဆီမှာ သူ့ရဲ့ ချီ ရှိနေတယ်..."

ပြောပြီးနောက် သူမသည် ဖြူဖွေးသော လက်ညှိုး တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိုးယန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။ မိန်းကလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြစ်ကင်းစင်မှုသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေပြီး ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူချေ။

သို့သော် အိုးယန်သည် မုယွင်ဟိုင်ကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဟိုင်း..."

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မုယွင်ဟိုင်၏ လက်ကို ဖိချကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့..."

"ဟင့်အင်း..."

မုယွင်ဟိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အစ်မကို ခေါင်းမာမာဖြင့် ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

"အဲဒီ ယောကျ်ားရဲ့ သတင်းက မင်းရဲ့ အသက် ထက် ပိုအရေးကြီးနေလို့လား..."

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်နေသော သူမ၏ ညီမကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဟူယန် တကယ် သေသွားပြီလား ဆိုတာကိုပဲ ညီမ သိချင်တာပါ..." မုယွင်ဟိုင်သည် အိုးယန်က သူမကို အဖြေတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အိုးယန်ကို ခေါင်းမာမာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

သို့သော် အိုးယန်က မဖြေကြားဘဲ ညီအစ်မ နှစ်ဦးကို တိတ်ဆိတ်စွာသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မုယွင်ကဲ့သည် ငွေရောင် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး မုယွင်ဟိုင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှာ အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားခဲ့လေ၏။

သူမ၏ ညီမသည် မွေးစကတည်းက ယခုအချိန်အထိ သူမကို တစ်ခါမျှ မဖီဆန်ခဲ့ဖူးချေ။

'အဲဒီ ယောကျ်ားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကလွဲရင်ပေါ့... အားလုံးက အဲဒီ သေနာကျ ဟူယန်ရဲ့ အပြစ်တွေချည်းပဲ...' ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် သွားများကြားမှ သွားမယ် ဟူသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မုယွင်ဟိုင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အတင်းဆွဲကာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့လေ၏။

အိုးယန်သည် လက်များကို အင်္ကျီလက် အတွင်း ယှက်ထားကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော လူအုပ်ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပေသည်။

အသေးစိတ်ကျသော အိုးယန်သည် ကိစ္စ၏ အဓိက အချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့လေ၏။

ထိုအရာက သူ့ရဲ့ ဆရာ ချထားတဲ့ နောက်ထပ် အကြံအစည် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး ဒီ အကြံအစည်က ဟူထူ တောင်ပေါ် တက်လာကတည်းက စတင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေးတောမိသည်။

ဒါရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ခုနလေးတင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ မုယွင်ဟိုင်နဲ့ သက်ဆိုင်နိုင်တယ် ဟု ဆက်တွေးလိုက်သည်။

'ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခရောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ တကယ် သိတာပဲ အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ အချစ်ကြွေးတွေကို ကျွန်တော့်ကို ဆပ်ခိုင်းနေတာလား...' အိုးယန်သည် သက်ပြင်းချကာ တွေးလိုက်လေ၏။

ဟူယန်သည် ဤမျှအထိ စီစဉ်ထားခဲ့သည် ဆိုမှတော့ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟူထူ အတွက် သင့်တော်သော ဂီတတူရိယာ တစ်ခု ရှာဖွေရန် သက်သက် သေချာပေါက် မဟုတ်သလို အိုးယန်ကို သူ၏ အချစ်ကြွေး ငယ်လေး ဆပ်ခိုင်းရန်လည်း မဟုတ်ချေ။

၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဟူယန်ထံမှ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ် တစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အိုးယန်အား ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သို့ လာစေချင်သော ဟူယန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပန်းအိုး ကဲ့သို့သော မုယွင်ဟိုင်နှင့် ကြီးမားသော ဆက်စပ်မှု တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကိုပင် အိုးယန် သေချာပေါက် သိနိုင်လေ၏။

ဟူထူသည် တအင့်အင့် ငိုရှိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အိုးယန်၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဖေဖေ တကယ် သေသွားပြီလား..."

'ဖေဖေ သေသွားပြီ ဆိုလို့ သူမ အခု အရမ်း ဝမ်းနည်းနေတာကို... ဘာလို့ တောင်ထိပ်ငယ်လေးက စီနီယာအစ်ကိုတွေက ဒီရက်ပိုင်း ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို ပြုမူနေကြတာလဲ...'

'ဝူးဝူးဝူး... ဖေဖေ သေသွားပြီ ဆိုတာ သူမ အခုမှပဲ သိတော့တယ်...'

အိုးယန်သည် သူ့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မော့ကြည့်နေသော ဟူထူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပေကျံနေပြီဖြစ်ပြီး ရယ်စရာလည်း ကောင်းသလို ချစ်စရာလည်း ကောင်းနေပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ အမူအရာကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ဟူထူး၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးရန် လက်ဆန့်တန်းကာ ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးက မျက်နှာချင်းဆိုင်က အဲဒီ အရူးတွေကို လှည့်စားနေတာပါ... ဆရာက ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ... သူက အရမ်း အစွမ်းထက်တာကို... ထူထူက အရမ်း လိမ္မာတယ်... စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ခန့်မှန်းမိလို့ ခုနက အဲဒီလောက်တောင် သေချာ ပူးပေါင်းပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟူထူ၏ မျက်နှာသည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့ပေသည်။ ခုနက သူမ၏ ဝမ်းနည်းနေသော အသွင်အပြင်ကို သတိရသွားပြီး သူမသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... အဲဒီလိုမှန်း ထူထူ သေချာပေါက် သိတယ်... စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အဆိုးဆုံးပဲ... ထူထူက စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို အမုန်းဆုံးပဲ..."

ကလေးများမှာ နှစ်သိမ့်ရန် လွယ်ကူပြီး သူတို့တွင် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိကြချေ။

အိုးယန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ လျန်ကျိုက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းတွင် စစ်မှန်သောချီများ စတင် လှိုင်းထန်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း နှာဘူး ဖြစ်သော သူ့ကို သတိထားနေကြသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

အကယ်၍ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် တစ်ခုလုံးတွင် လူ ဤမျှလောက်သာ ရှိပြီး သူတို့၏ အလုံးစုံ ခွန်အားမှာ တောင်သခင် နှစ်ဦးမှလွဲ၍ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် မပါဝင်ပါက ယနေ့တွင် သူသည် အရာအားလုံးကို သေချာပေါက် ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မည် ဖြစ်လေ၏။

ကြီးမားသော စစ်မှန်သောချီများသည် အိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှေရောင် စစ်မှန်သောချီများသည် အစိုင်အခဲ တစ်ခုကဲ့သို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာ တစ်ခု အဖြစ်သို့ ဖြန့်ကြက်သွားခဲ့ပေသည်။

ဧရာမ အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာသည် စက်လုံး တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး ရင်ပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။ အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာ အတွင်းရှိ မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် သူတို့၏ အဆင့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြပေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖြစ်စေ၊ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်စေ သူတို့ အားလုံးသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားကြလေ၏။

သို့သော် ဂိုဏ်းသို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာပြီး ကျင့်ကြံနေသည်မှာ မကြာသေးသော မိန်းကလေးများမှာမူ တောက်ပသွားခဲ့ကြပေသည်... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အဆင့်သည် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်လှမ်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။

သီးသန့်စွမ်းရည် - လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှခြင်း။

ပြိုင်ဘက်ကို မိမိနှင့် အဆင့်တူ အထိ ဆွဲချပြီး မိမိ၏ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံဖြင့် သူတို့ကို အနိုင်ယူခြင်း။

ဤအရာမှာ ပခုံးများသည် မြင်းများ ပြေးနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်သော အဘွားကြီးများ ပြသထားသည့် စစ်မှန်သောချီ ဒိုင်းကာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန် စဉ်းစားမိခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်... ယခုအခါ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော သူသည်လည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

ယခင်က စစ်မှန်သောချီ အဖြစ်သာ ရှိနေစဉ်က သူသည် စစ်မှန်သောချီကို ထိတွေ့မရသော စစ်မှန်သောချီ လက် တစ်ဖက် အဖြစ်သာ ရိုးရှင်းစွာ ပုံသွင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း အစစ်အမှန်ယွမ်ချီမှာမူ အစိုင်အခဲ နီးပါး အဖြစ်သို့ စုစည်းနိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းစွာ တိုက်ဆိုင်မှုဖြင့် အိုးယန်သည် သူ အသစ် ရရှိထားသော လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှခြင်း သီးသန့်စွမ်းရည်၏ အသုံးပြုပုံ နည်းလမ်းကို သော့ဖွင့်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ထိုအရာမှာ သူ၏ ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သောချီကို အသုံးပြု၍ ပိုင်နက်နယ်မြေ တစ်ခုကို သတ်မှတ်ရန် ဖြစ်ပြီး ဤ ပိုင်နက်နယ်မြေ အတွင်းတွင် ထိုအရာသည် သူ၏ သီးသန့်စွမ်းရည်၏ လွှမ်းမိုးမှု ဧရိယာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဝတ္ထုများတွင် ဖော်ပြထားသော ပိုင်နက်နယ်မြေ သို့မဟုတ် သံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ဆင်တူလေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ လျန်ကျိုက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေး ယာယီ တောင်ထိပ်သခင် အိုးယန်က ဒီနေ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အံ့သြဖွယ် နည်းလမ်းတွေကို တွေ့ကြုံခံစားဖို့ လာခဲ့တာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းပေးပါ..."

တစ်ဖက်လူက အစကတည်းက သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သည် ဖြစ်ရာ အိုးယန်သည် ဤ မိန်းမ အုပ်စုကို အလိုလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

'သူ့ကို သင်းကွပ်မယ်လို့ အော်ဟစ်ရတာကို သဘောကျတယ် ဟုတ်လား...'

'ဟက်... ဟက်....'

'ငါ အိုးယန်က မိန်းမတွေကို ရိုက်နှက်ရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ...'