အခန်း (၁၉၉-၂၀၀)

အခန်း ၁၉၉ - ဒါက

အိုးယန်၏ အသံသည် မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။ အတုံးအအဆုံး လူပင်လျှင် ဤအခြေအနေသည် သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်း နှာဘူးကြီး ကြောင့် ဖြစ်ရမည်ကို သိလေ၏။

သူသည် ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ထူးဆန်းသော ခွေးတစ်ကောင်ကိုပင် သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် တကယ်ကို လူယုတ်မာ တစ်ယောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကြွက်သားတောင့်တင်းသော အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ ဖွံ့ဖြိုးပြီးသား ကြွက်သားများမှာ ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ အထူး ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါက စုတ်ပြဲသွားမည် ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ ဤယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို တကယ် စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပါက သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အမြင်အာရုံ ထိခိုက်မှုမှတစ်ဆင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤအရာများမှာ အပြစ်ပေးခြင်းတောင်ထိပ်ရှိ စီနီယာအစ်ကိုကြီးများ၏ ပုံမှန် လှည့်ကွက်များသာ ဖြစ်ပြီး အိုးယန်အပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိချေ။

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခွေးပန်း တစ်ပွင့်ကို ကျက်သရေရှိစွာ လှည့်ပတ်ပြီး သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို အရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ကာ ဓားသမား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ရေးပြလိုက်လေ၏။

သို့သော် လျန်ကျိုက်က ပါးစပ်ဟပြီး လျှာထွက်နေသဖြင့် အနည်းငယ် ကြည့်ရဆိုးနေပေသည်။

အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသွားခဲ့လေ၏။ အနည်းဆုံး အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိနေသော သူတို့သည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပေသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိပုံရသော ဤလူငယ်လေးသည် သေချာပေါက် ထူးဆန်းနေရမည် ဖြစ်လေ၏။

သူတို့၏ အနောက်ရှိ မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ တူရိယာများကို ထုတ်ယူကာ စတင် တီးခတ်လိုက်ကြပေသည်။

ပုလွေများ၊ ရှောင်၊ ကုချင်း၊ ကုကျန်း၊ ဇီသာ...

အမျိုးမျိုးသော တူရိယာများသည် ရှေးဟောင်းနှင့် ကျက်သရေရှိသော တေးသွားများကို တီးခတ်နေကြလေ၏။

အားနည်းသော အသံလှိုင်းများသည် အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် ရောင်စုံ အလင်းတန်းများကို တောက်ပသွားစေခဲ့ပေသည်။

အဆက်မပြတ် တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများ အောက်တွင် အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့လေ၏။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပထမ လွှာသို့ လျှော့ချခံထားရသော သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပဉ္စမ လွှာသို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပေသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရောင်စုံ ပြေးလွှားနေသော အလင်းတန်းများက သူတို့၏ အနောက်ရှိ ဂီတက သူတို့ကို အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ပေးနေကြောင်း ဖော်ပြနေလေ၏။

" ဂီတက တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကိုတောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား... အသံချဲ့စက် သယ်ရတာကို သဘောကျတဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်နဲ့ တကယ် ကိုက်ညီတာပဲ..."

အိုးယန်သည် ခွေးကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေလေ၏။

အိုးယန် အတွက်မူ အကယ်၍ သူက ပြိုင်ဘက်ကို သူနှင့် အဆင့်တူ အထိ တကယ် ဆွဲချလိုက်ပါက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ အသစ် ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်စေ၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသူ ဖြစ်စေ... လူတစ်ယောက် ဖြစ်စေ၊ ရာပေါင်းများစွာ ဖြစ်စေ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိချေ။

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အနောက်ရှိ မိန်းမပျို ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူတို့ အားလုံးသည် အမှိုက်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောချင်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အားဖြည့်ခံရပြီးနောက် အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဟိန်းဟောက်ကာ အိုးယန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြလေ၏။

ဤအဘွားကြီးများသည် တစ်ဝက် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူများ လည်း ဖြစ်ပုံရပြီး သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပေသည်။ စစ်မှန်သောချီကို အသုံးမပြုဘဲ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု အမြန်နှုန်းကပင် ပုံရိပ်ယောင်များကို ချန်ထားရစ်နိုင်လေ၏။

အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ကွန်ရက် တစ်ခုကဲ့သို့ ခုန်တက်လာကြပြီး အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့ကို လုံးဝ ဝိုင်းရံလိုက်ကြပေသည်။

အိုးယန်သည် ဟူထူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်လေ၏။

"ထူထူ... ဒီမှာ ရပ်ပြီး မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထား..."

ဟူထူသည် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ညည်းသံပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို လိမ္မာစွာ မှိတ်ထားလိုက်ပေသည်။ သူမသည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး အပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိလေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ခွေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါ အိုးယန်က မိန်းမတွေကို ရိုက်နှက်ရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ... ခွေး တစ်ကောင်က ခွေးရူးပြန်ရောဂါ... ခွေး နှစ်ကောင်က ဘိုးဘေးတွေနဲ့ သွားတွေ့... ဒီနေ့ မင်းတို့ အားလုံး သေရမယ်..."

သူ၏ လက်ထဲရှိ လျန်ကျိုက်သည် ရူးသွပ်စွာ ဟောင်ဟောင်နေပြီး ပြိုင်ဘက်များကို ကိုက်ရန် ဟန်ပြင်ကာ ပူးပေါင်းပါဝင်လေ၏။

စစ်မှန်သောချီ နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တို့၏ တိုက်ရိုက် တိုက်မိခြင်းသည် ရှေးကျသော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အထူးသဖြင့် မြင်သမျှလူကို ကိုက်တတ်သည့် ပါးစပ်ကြီး ပါသော ခွေးရူး တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသည့် အိုးယန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ စစ်မှန်သောချီများ လှိုင်းထန်နေလျက် အဘွားကြီး အုပ်စု၏ အလယ်သို့ နဂါး နှင့် ကျား တစ်ကောင်၏ ခြေလှမ်းများဖြင့် ပြေးဝင်သွားကာ သူ၏ လမ်းကြောင်း တစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နေလေ၏။

အဘွားကြီး အများအပြားသည် အနီးသို့ပင် မကပ်နိုင်ဘဲ အဆုံးမဲ့ စစ်မှန်သောချီ ကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားကြပြီး အနီးသို့ ကပ်နိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းသူများမှာမူ အိုးယန်၏ လက်ထဲရှိ ရက်စက်သော ခွေးရူး ကြောင့် စုတ်ဖြဲခံရပြီး လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရလေ၏။

အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော ငါးကီလိုမီတာ ပတ်လည် စွမ်းအင် နယ်ပယ် အတွင်းတွင် အိုးယန်သည် စစ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ စွမ်းအားရှင်များသာ အသုံးပြုနိုင်သော သူ ယခုလေးတင် သင်ယူထားသည့် အဆင့်မြင့် မှော်အတတ်များကို အသုံးပြုရန်ပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူ၏ အနောက်တွင် စစ်မှန်သောချီများ လှိုင်းထန်နေလေ၏။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုံသွင်းမှုဖြင့် အိုးယန်၏ ပတ်လည်ရှိ စစ်မှန်သောချီများသည် ရေဘဝဲလက်တံများ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့ပေသည်။ ရေဘဝဲလက်တံများသည် ချည်နှောင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ချည်နှောင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကာ တောင် တစ်ခုလုံးရှိ မိန်းမပျိုများကို အော်ဟစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

အိုးယန်သည် ဖရိုဖရဲ လူစုကွဲသွားကြသော သနားစရာကောင်းသည့် မိန်းမပျိုများကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

သူ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤမိန်းမပျိုများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို ခံစားစေချင်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကို သိစေချင်ဆဲ ဖြစ်လေ၏။

မုယွင်ကဲ့၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာပြီး အိုးယန်၏ အရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်လာကာ အိုးယန်၏ မျက်နှာဆီသို့ လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

စူးရှသော လက်ဝါး လေသည် အိုးယန်၏ ဆံပင်များကို လွင့်ဝဲသွားစေပြီး အိုးယန်၏ ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သောချီကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်လာခဲ့သော်လည်း နောက်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ လက်ဝါးသည် လျန်ကျိုက်၏ ပါးစပ်ထဲတွင် လုံးဝ အကိုက်ခံလိုက်ရပေသည်။

တစ်ဖက်လူက သနားညှာတာမှု မပြသဖြင့် အိုးယန်သည်လည်း မယဉ်ကျေးတော့ဘဲ မုယွင်ကဲ့ဆီသို့ လှည့်ကန်ချက် တစ်ချက် ကန်လိုက်လေ၏။

လက်ဝါး အကိုက်ခံရသော မုယွင်ကဲ့သည် ဤထူးဆန်းသော ခွေး၏ ပါးစပ်ထဲမှ သူမ၏ လက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲမထုတ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်ကာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

နောက်စက္ကန့်တွင် အိုးယန်၏ လှည့်ကန်ချက်သည် သူမ၏ ခါးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

ဤကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံသည် မမြင်ရသော နံရံ တစ်ခု အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အိုးယန်၏ လှည့်ကန်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်ပေသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လျန်ကျိုက်၏ ခွေး ပါးစပ်ကို မုယွင်ကဲ့က တိုက်ရိုက် ခါယမ်းဖွင့်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူမသည် အိုးယန်နှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဇီသာ တစ်လက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းသည် ဇီသာ ကြိုးများကို ညင်သာစွာ တီးခတ်လိုက်လေ၏။

အသံလှိုင်းများ တုန်ခါသွားပြီး အိုးယန် သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဖြန့်ကြက်ထားသော အလင်းတန်း ကန့်လန့်ကာကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်ရာ အိုးယန်၏ သီးသန့်စွမ်းရည် ဖြစ်သော လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှခြင်းမှာ ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ချေ။

ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပီပီ သူမသည် သူ၏ သီးသန့်စွမ်းရည်၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့လေ၏။

အိုးယန်သည် ခွေးကို မှီကာ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မုယွင်ကဲ့ကို ကြည့်နေလေ၏။ မုယွင်ကဲ့၏ အနောက်တွင် အိုးယန်၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံထားရသော မိန်းမပျိုများနှင့် အဘွားကြီးများ ရှိနေကြပေသည်။

မုယွင်ကဲ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး ခွေးကို ကိုင်ထားသော အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟူယန်က တကယ်ပဲ တပည့်ကောင်း တစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာပဲ... ခွေးနဲ့ စစ်နတ်ဘုရားက သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ် လိုက်ဖက်တယ်..."

အိုးယန်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး မုယွင်ကဲ့ကို အားနည်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"တောင်သခင်... အဲဒီ နာမည်ပြောင်ကို မပြောလို့ မရဘူးလား..."

မုယွင်ကဲ့က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ရှေးဟောင်း စည်းမျဉ်းတွေက မင်းကြောင့် ဘယ်လိုလုပ် ပျက်စီးနိုင်မှာလဲ..."

အိုးယန်က နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိုးကြီးက သူ လာတုန်းက အဆင်ပြေခဲ့ပြီး သူ ထွက်သွားတုန်းကလည်း အဆင်ပြေခဲ့တာပဲ... ခင်ဗျား အခုလေးတင် မြင်ခဲ့တာပဲ... ကျွန်တော်လည်း အဆင်ပြေသင့်တာပေါ့..."

မုယွင်ကဲ့ မရှိချိန်တွင် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၌ သူ ပြဿနာ ဖန်တီးချင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ မုယွင်ကဲ့ကို သူ၏ အစွမ်းကို သက်သေပြရန် ပင် ဖြစ်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာခြင်းက လူများကို သူ၏ စွမ်းရည်များကို သေချာပေါက် ယုံကြည်စေမည် မဟုတ်ချေ။

"ဟူယန် မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အရာကို မင်း လုပ်နိုင်လို့လား..." မုယွင်ကဲ့က ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် ပခုံးတွန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိုးကြီးက အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တယ် ဆိုမှတော့ သူ့ဆီမှာ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် မှားနေလို့ ဖြစ်ရမယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အမှန်တကယ် စိုက်ကြည့်နေမိလေ၏။

'ဒီ လူငယ်လေးက ဘယ်လို ကြီးပြင်းလာတာလဲ...' ဟု သူမ တွေးတောမိလေ၏။

သူက ဆယ့်ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ဤမျှ ရှင်းလင်းပြီး အသေးစိတ်ကျသည့် စိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

တုန်းရွှီဇီက သူမကို ကြိုတင် ပြောပြခဲ့ချိန်တွင် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ် လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကို သူမ မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု ရရှိလာခဲ့ပေသည်။

ဤထူးဆန်းသော လူငယ်လေးသည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ အခက်အခဲကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မည် ပင်။

---

အခန်း ၂၀၀ - အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန်နှင့် ဟူထူတို့ကို တောင်ပေါ် လမ်းခရီး တစ်လျှောက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် အကြောင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုနေလေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ဟာ အရှေ့ပင်လယ်ထဲမှာ တည်ရှိပြီး အရပ်လေးမျက်နှာစလုံး ရေတွေနဲ့ ဝန်းရံထားတယ်... ကျွန်းကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ သဘာဝ ပင်လယ်ဝင်္ကပါ တစ်ခု ရှိပြီး သူတို့ဘာသာ ကမ္ဘာ တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားတယ်... ရှေးဟောင်း စိတ်ဝိညာဉ် အပင်တွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ငါးခု အပေါ် မှီခိုနေလို့ စိတ်ဝိညာဉ် ချီတွေ ပေါများတယ်... အဲဒါက ကမ္ဘာကြီးနဲ့ ကင်းကွာပြီး သီးသန့် တည်ရှိနေလို့ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် စစ်မှန်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ဘုံ တစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ လောကကြီး ထဲက မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူ အများစုက ဖုန်လိုင် ကနေ လာကြတာ..."

'ချေးထိုးပိုး တစ်ကောင်ကတောင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သားသမီးတွေကို ချီးကျူးတတ်သေးတာပဲ... သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် မဟာကျင့်ကြံသူတွေတောင်မှ ဂုဏ်မယူဘဲ မနေနိုင်ကြဘူး...' ဟု တွေးတောမိလေ၏။

အိုးယန်သည် မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်တို့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ အားလုံးက ဒီ တရားဝင် စကားလုံးတွေကို သိပါတယ်... အခုမှ ဝင်လာတဲ့ ဟူထူတောင် ကောင်းကောင်း ပြောတတ်နေပြီ..."

ဤအချက်ကို တွေးမိသဖြင့် အိုးယန်သည် အရှက်မကွဲနိုင်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဟူထူကို သူ၏ အနောက်မှ ဆွဲထုတ်ကာ မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ထူထူ... ဒီ ဒေါ်လေးကို ငါတို့ရဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အကြောင်း ရှင်းပြလိုက်စမ်း..."

အရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသော ဟူထူသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ဟာ ဟန်ပြ သက်သက် ဖြစ်တယ်လို့ ထူးထူးက ရှုမြင်ပါတယ်... လောကကြီး ထဲက မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေတွေ အားလုံးထဲမှာ ထူးထူးရဲ့ တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုတည်းကသာ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးပါတယ်..."

အိုးယန်သည် ပါးစပ်ကွေးနေသော ဟူထူကို မည်းမှောင်နေသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်...

"မင်းကို အဲဒါ ဘယ်သူ သင်ပေးတာလဲ..."

ဟူထူးသည် ထင်ရှားသောအရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဂျူနီယာညီလေး ရှောင်က စီနီယာအစ်ကိုတွေ အများကြီးရဲ့ စကားတွေနဲ့ လုပ်ရပ်တွေ အပေါ် အခြေခံပြီး ရေးထားတာပါ..."

'ရှောင်ဖုန်း စောစော ထွက်သွားတာ ကောင်းပါတယ်... အကယ်၍ သူသာ တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှာ ဒီထက် ပိုကြာကြာ နေခဲ့ရင် တောင်ပေါ်က ပုန်ကန်တတ်တဲ့ တပည့်တွေလို ဘယ်လို ဟန်ရေးပြရမလဲ ဆိုတာကလွဲပြီး တခြား ဘာမှ သူ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...' အိုးယန်သည် ထို အနာဂတ် လူသား ဧကရာဇ် အတွက် အနည်းငယ် ကံကောင်းသည်ဟု မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

မုယွင်ကဲ့သည် အိုးယန် ကိုင်ထားသော ဟူထူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့ပေသည်။ သူမသည် ဟူထူ အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကလေးမလေးကလည်း ဟူယန်ရဲ့ တပည့် လား..."

"ကျွန်မက သူ့အဖေရဲ့... ဝူးဝူးဝူး...." ဟူထူသည် မုယွင်ကဲ့၏ အမှားကို ပြင်ဆင်ရန် လုပ်နေစဉ် အိုးယန်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပေသည်။

"ဟီးဟီးဟီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးက တကယ်တော့ ဆရာ အပြင်မှာ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မွေးစားသမီး ပါ..." အိုးယန်သည် ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောကာ မုယွင်ကဲ့အား ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မွေးစားသမီး ဟုတ်လား... သူက မြေခွေးမ တစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ သားသမီး လား..."

မုယွင်ကဲ့သည် မတ်မတ် ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားကာ သူမ၏ မူလ ချီးကျူးနေသော အမူအရာသည် ချက်ချင်း အေးစက်သွားခဲ့ပေသည်။ သူမသည် ဟူယန်၏ စရိုက်ကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့လေ၏။

အမျိုးသမီး တစ်ဦး မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည့် အမြန်နှုန်းမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ပြည်တွင်း ဇုန်မှ ဗီဒီယိုများကို အိုးယန် လှန်လှောကြည့်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေ၏။ အိုးယန်သည် ဝန်ခံသည့်အနေဖြင့် နှစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိုးယန်၏ လက်ထဲတွင် အကိုင်ခံထားရသော ဟူထူသည် ထိတ်လန့်နေလေ၏။

'ဒီ အဘွားကြီးက ထူထူရဲ့ အမေဟာ မြေခွေး ဆိုတာကို တကယ် မြင်သွားတာလား... အဘိုး... ထူးထူးတော့ ဖော်ထုတ်ခံရတော့မယ်...'

"သူ တကယ် သေသွားပြီလား..."

မုယွင်ကဲ့က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်ရာ သူမ၏ အသံတွင် အောက်မေ့လွမ်းဆွတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့် တုံ့ဆိုင်းမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေပေသည်။

'ဟွန့်... အပြင်ပန်းမှာ မာကြောပေမယ့် အတွင်းစိတ်က နူးညံ့တဲ့ မိန်းမ ပါလား...' ဟု အိုးယန် တွေးလိုက်မိလေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း အနီးနားတွင် ဟူထူ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ စကားလုံးများကို သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒေါ်လေး... ကျွန်တော့် ဆရာရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား..."

မုယွင်ကဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အိုးယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဤကလေး ပြောနေသောအရာများတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရပေသည်။ သို့သော် အိုးယန်၏ ရိုးသားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမသည် အကြောင်းပြချက် မရှိသော ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ခန့်မှန်းလို့ မရပါစေ... ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ ပြဿနာကို သူ ဖြေရှင်းဖို့ ကျရှုံးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား..."

"ကျွန်တော် ရောက်လာတာပဲ မဟုတ်လား... စကားမစပ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိုးကြီးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီကို လာခိုင်းဖို့ အများကြီး လှည့်ပတ်နေခဲ့ရတာ... အဲဒါက အတိအကျ ဘာလဲ..." အိုးယန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က အိုးယန်ကို မဖြေကြားခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူမက မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာက ဘာလဲ ဆိုတာ မင်း မသိဘူး ဆိုမှတော့ ဒီတစ်ခေါက် မင်း လာလည်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်မှ မဟာကျင့်ကြံသူများ အားလုံးသည် မြေခွေးအိုကြီးများ ဖြစ်ကြလေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များကို အရင် မဖော်ထုတ်ကြဘဲ အခြားသူများထံမှ အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားကြပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ ဖဲချပ်များကို ချပြကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးကို ခင်ဗျားလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီပဲ... သူက သူတို့ ခေတ်ရဲ့ ပါရမီရှင် လို့ ခေါ်လို့ ရတယ်... ဂီတ တာအိုမှာ သူက အရင်က မရှိဖူးသလို ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်... ဒီလို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်မျိုးကို သဘာဝကျကျ မြှုပ်နှံထားလို့ မရဘူးလေ... အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ဒီတစ်ခေါက် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကနေ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေဖို့ တစ်ခုခု လာငှားတာပါ..."

သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက သူမကို ချီးကျူးနေသည်ကို ဟူထူ ကြားလိုက်လေ၏။ သူမသည် ပထမဆုံး သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်လေးကို ကော့ကာ မုယွင်ကဲ့ကို ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။

'စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ထူထူကို ပါရမီရှင်လေး လို့ ပြောတယ်... ထူးထူး ဘယ်နေရာမှာ ပါရမီရှင်လဲ ဆိုတာ ထူထူ မသိပေမယ့် ထူထူက ပါရမီရှင်လေးပဲ...' ဟု သူမ တွေးတောလိုက်လေ၏။

အကယ်၍ ဟူထူသာ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ပင်ကိုယ်ပုံစံကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပါက သူမ၏ မြေခွေး အမြီးသည် ကောင်းကင်ယံအထိ ခါရမ်းနေလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

မုယွင်ကဲ့သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ငှားချင်တာလား..."

အိုးယန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။ သူ ဘာလုပ်ချင်သနည်း ဆိုသည်ကို မုယွင်ကဲ့က အမှန်တကယ် ခန့်မှန်းမိသွားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရာက သူတို့၏ ဘိုးဘေး ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လေ၏။ ထိုအရာကို ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောရန် မည်သည့် စကားလုံးများကို အသုံးပြုရမည်နည်း ဆိုသည်ကို အိုးယန် မစဉ်းစားရသေးချေ။

သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လျန်ကျိုက်ကိုလည်း တာအိုရတနာ တစ်ခုဟုသတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ အိုးယန်သည် ခွေး နှင့် အရင် လဲလှယ်ရန် အရှက်မရှိ ကမ်းလှမ်းရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့လေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က လွယ်ကူစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို ဒီ ပြဿနာ ဖြေရှင်းဖို့ မင်း ကူညီနိုင်သရွေ့ ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို မင်းဆီ ငှားပါ့မယ်..."

သူမသည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ အလွန် လွယ်ကူစွာ သဘောတူခဲ့လေ၏။

ဤအချက်က ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် အိုးယန်ကို လေးနက်သွားစေခဲ့ပေသည်။

'ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုရတနာကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ လဲလှယ်ရန် မည်သည့် ပြဿနာမျိုး ကြုံတွေ့နေရသနည်း...' ဟု တွေးတောမိလေ၏။

'ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုခုက နတ်ဆိုးဆန်ရမယ်... ဒီ ပြဿနာက အရမ်း ကြီးမားပုံ ရတယ်...' ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။

အိုးယန်၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တောင်သခင်က ဒီလောက် ရက်ရောနေမှတော့ ဘာပြဿနာက ဒုက္ခပေးနေတာလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလို့ မပြောပြတာလဲ..."

မုယွင်ကဲ့က မတုံ့ပြန်ဘဲ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ငှားချင်တယ် ဆိုမှတော့ အဲဒါကို သွားကြည့်ဖို့ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ..."

"မလောပါနဲ့ တောင်သခင်... ပြဿနာ အကြောင်း အရင် ပြောကြရအောင်..." မုယွင်ကဲ့က ဤကဲ့သို့ ပြုမူလေလေ အိုးယန်သည် ပို၍ ထိတ်လန့်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး သူက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သို့သော် မုယွင်ကဲ့က သူတို့ကို ပြန်လည် ချေပရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးခဲ့ချေ။ သူမသည် လက်ညှိုး တစ်ချောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ တိမ်ဖြူများသည် သူတို့၏ ခြေဖဝါး အောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

တိမ်ဖြူ တစ်ခုသည် မုယွင်ကဲ့နှင့် အိုးယန်တို့ကို လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် မြှောက်တင်လိုက်လေ၏။

သူတို့ သုံးဦးသည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို ဖြတ်သန်း သွားလာခဲ့ကြလေ၏။ မုယွင်ကဲ့၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တစ်ခုခု ငှားရန် လာခဲ့သော အိုးယန်မှာမူ အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

'ဒါတွေက ဘာ ပဟေဠိတွေလဲ... အဲဒါက အတိအကျ ဘာလဲ... အဲဒီ အဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ပေးခဲ့တာလား...' ဟု တွေးတောမိလေ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှုခင်းများမှာ အင်မော်တယ် နယ်ပယ် တစ်ခုကဲ့သို့ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပလှပေသည်။ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပန်းများနှင့် အပင်များ၊ ရှားပါးပြီး ထူးဆန်းသော သားရဲများကို ရေတွက်၍ မရနိုင်ချေ။ မြင့်မားသော တောင်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး အဖြူရောင် ရေတံခွန်များသည် နက်ရှိုင်းသော ရေကန်များထဲသို့ ကျဆင်းနေလေ၏။ ချင်းယွင်ဂိုဏ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှုခင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါမှု အရိပ်အယောင် ကင်းမဲ့နေသော်လည်း ပိုမို နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ထိုနေရာသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သော်လည်း အိုးယန်သည် ထိုအရာများကို တန်ဖိုးထားရန် စိတ်ကူး မရှိချေ။ ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်ကို မည်သည့် ကြီးမားသော ပြဿနာက ဒုက္ခပေးနေသနည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန် သူ၏ ဦးနှောက်သည် ရူးသွပ်စွာ အလုပ်လုပ်နေလေ၏။

'ဒီက မိန်းကလေး ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး စုပေါင်းပြီး မြုံနေကြတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား...' ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေ၏။

'အာ... သူက သူ့ကိုယ်သူ ဒီလိုမျိုး ဘာလို့ ဆုချမှာလဲ...' ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။

သို့သော် ထို ကြွက်သားတောင့်တင်းသော အဘွားကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတိရသွားသောအခါ အိုးယန်သည် ရွံရှာမှု ကြောင့် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် တုန်ယင်သွားခဲ့လေ၏။

'ငါ့ရဲ့ ဖြူစင်ပြီး မညစ်ညမ်းသေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မညစ်ညမ်းစေရဘူး...' ဟု တွေးတောမိလေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် ထိုနှစ်ဦးကို ပန်းပင်လယ် တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။ ရောင်စုံ ပန်းခင်းကြီးများသည် မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကြွယ်ဝသော ပန်း ရနံ့များသည် သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို အဆက်မပြတ် ဖြည့်ဆည်းပေးနေပေသည်။

ထိုရနံ့သည် လတ်ဆတ်သော်လည်း ချိုအီနေခြင်း မရှိချေ။

ထို့ပြင် ပန်းပင်လယ်၏ အလယ်တွင် မြင့်မားသော ကတော့ပုံ တောင်ထိပ် တစ်ခုသည် အထီးကျန်စွာ ရပ်တည်နေလေ၏။

မုယွင်ကဲ့သည် တောင်ထိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဖုန်လိုင် တောင်ရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာ ရှိတဲ့ နေရာပဲ..."

အိုးယန် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ ကြည့်လေလေ သူ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ဤတောင်ထိပ် သည်လည်း ပန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ပန်းပင်လယ်နှင့် ဆက်တိုက် ဖြစ်နေသော အကျယ်အဝန်း တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားလေ၏။

ထိုအရာသည် အလွန် တက်ကြွနေသော်လည်း ဤတောင်ထိပ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ အိုးယန် အတွက် ပို၍ပို၍ ရင်းနှီးနေပုံ ရပေသည်။ သူ ထိုအရာကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

အိုးယန် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး မသေချာမရေရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဒေါ်လေး ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ အင်မော်တယ် နှိမ်နင်းခြင်း တာအိုရတနာကို ဈာပနအခမ်းအနား တွေမှာ အသုံးပြုတာလား..."

Book 20 end.