အခန်း (၆၃-၆၄)

အခန်း ၆၃ - ကွေ့မျိုးနွယ်စု

ယွီဟိန်ရှမ်းသာမက စမတ်ဖုန်း ကိုင်ဆောင်ထားသူ အားလုံးသည် စစ်မြေပြင်မှ

ဓာတ်ပုံများကို လူမှုကွန်ရက်ပေါ်သို့ အလုအယက်

တင်နေကြသည်။ ဆိုင်၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့

ရောက်ရှိသွားသည်။ လမ်းသွားလမ်းလာ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း

ဖုန်းအကြောင်း ကြားသိရသည်နှင့် ဆိုင်သို့ အလုအယက် လာရောက်

ဝယ်ယူကြသည်။

လူမှုကွန်ရက် ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင်လည်း စစ်ပွဲအခြေအနေ၊ ဆိုင်မှ ရရှိသော

ရတနာများအကြောင်းကို အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေကြရာ

ဤဆော့ဖ်ဝဲမှာ ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဆက်သွယ်ရေး

ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နောက်တစ်ရက် နံနက်ခင်းတွင် ဆိုင်ရှေ့တွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေသူများမှာ

ယခင်နေ့များထက် ပိုမို များပြားလာသည်။ ဤအချိန်တွင်

မူရုံမျိုးနွယ်စုမှ အဘိုးအို မူရုံပိုင်ချွမ်းသည်

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည်

ပြီးခဲ့သည့်ရက်များက ကံစမ်းမဲကတ်များကို

မျိုးနွယ်စုအတွက် ဝယ်ယူခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ကံထူးရှင် နံပါတ် (၈)

ကို ခြစ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မမလေး... ကျွန်တော် ဆုလာဘ်လာထုတ်တာပါ” ယွဲ့ရုရီက တန်းစီခိုင်းသော်လည်း အနောက်မှ

လူများက သူ့ကို သိရှိသွားသဖြင့် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ မူရုံပိုင်ချွမ်းမှာ

ဆိုင်ရှင်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူတစ်ပါးကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်သူ

ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လီယွဲ့ ထွက်လာသောအခါ မူရုံပိုင်ချွမ်းက ရိုသေစွာဖြင့် ကတ်အပိုင်းအစ ၁၂ ခုကို

တင်ပြသည်။ “ဘာကို လိုချင်တာလဲ” “အသက်ရှူအရည်ပါ”

လီယွဲ့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ဒါကို

တစ်သက်မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ သောက်ခွင့်ရှိတယ်”

မူရုံပိုင်ချွမ်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပုလင်းကို ဖွင့်၍ သောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နွေးထွေးသော စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း

စီးဆင်းသွားသည်။ အရေးအကြောင်းများမှာ ပြေလျော့သွားပြီး ဆံပင်ဖြူများ နေရာတွင်

ဆံပင်နက်များ ပြန်လည် ပေါက်ဖွားလာကာ ၁၀ နှစ်ကျော်မျှ နုပျိုသွားသည်ကို

ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်ပြီး လီယွဲ့ကို

ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဖုန်းတစ်လုံးကို ထပ်ဝယ်ပြီး သူ၏ နုပျိုသွားသော မျက်နှာကို

ဓာတ်ပုံရိုက်တင်လိုက်သည်။

“မူရုံပိုင်ချွမ်း၏ ဓာတ်ပုံ” ရှောင်ကျွဲက ချက်ချင်းမှတ်ချက် ပေးသည်။

“သေစမ်း... ဒီအဘိုးအို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်နုပျိုသွားတာလဲ” မူရုံပိုင်ချွမ်းမှာ

ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အခြားသူများ၏ မနာလိုမှုကို ခံစားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သံရုပ်တူကြီးနှင့် လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ သူမှာ လုန်ကျန်းဖြစ်သည်။

“ဟေး... မူရုံအိုကြီး၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် နုပျိုသွားတာလဲ။ အသက်ရှူအရည်

သောက်လိုက်တာလား” “ကံကောင်းလို့ပါကွာ”

လုန်ကျန်းက သက်ပြင်းချသည်။ “ကံမကောင်းတာက ငါပါ။ တိမ်ထိပ်နှင်းတောင် ကို သွားတော့ အဆင့် ၂ တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို

ခံစားမိလိုက်တယ်။ တော်သေးတယ်၊ အသက်လုပြီး

ပြေးလာခဲ့ရလို့”

မူရုံပိုင်ချွမ်းမှာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ “ကွေ့မျိုးနွယ်စုက အဘိုးအို

ပြန်နိုးထလာတာလား” “မဟုတ်ဘူး... အဲဒီအရှိန်အဝါက သူမဟုတ်ဘူး။

သူတို့မျိုးနွယ်စုမှာ အဆင့် ၂ အသစ် ပေါ်လာတာ

ဖြစ်ရမယ်”

သူတို့စကားပြောသံကို မက်မန်းပင်ပေါ်မှ စီယွီ ကြားလိုက်ရသည်။ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှာ

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသူများ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကွေ့မျိုးနွယ်စုတွင်

တကယ့်ကို အဆင့် ၂ တန်ခိုးရှင် အသစ် ပေါ်လာပြီဆိုလျှင် ယိုမျိုးနွယ်စု

အတွက်တော့ အကြီးမားဆုံးသော ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း ၆၄ - ဖိုင်လွမ်မိဖုရား

ဤသတင်းမှာ အတည်မပြုနိုင်သေးသော်လည်း အဆင့် ၂ ‘အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်’ သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော်လည်း ‘သတိရှိခြင်းမှာ

အကောင်းဆုံးပင်’ ဟု ယူဆ၍ စီယွီသည် မိမိတို့မျိုးနွယ်စုကို အမြန်ဆုံး

သတိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၆ သို့ ပြန်လည်

ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုင်အတွင်း၌ လုန်ကျန်းသည် စမတ်ဖုန်းကို ကိုင်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိသည်။ သူ၏

လက်ချောင်းများမှာ ဖုန်းမျက်နှာပြင်နှင့် မမျှအောင် ကြီးမားနေသဖြင့်

ရိုက်ရသည်မှာ အခက်တွေ့နေသည်။ “ဒီပစ္စည်းလေးက သေးလွန်းတယ်၊

သုံးရတာ သက်သောင့်သက်သာ မရှိဘူး” “ဒါဆို မသုံးနဲ့လေ၊ ဘယ်သူက မင်းကို

ကိုင်ခိုင်းလို့လဲ” မူရုံပိုင်ချွမ်းက လှောင်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အုပ်စုလိုက် စကားပြောနိုင်သည့်ကဲ့သို့သော အဖွဲ့တစ်ခုကို

တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။ အဖွဲ့ဝင်များတွင် ရှောင်ကျွဲ၊ ယွန်းအီ၊ ယန်ရှီ၊

မူရုံပိုင်ချွမ်းနှင့် ဝူမင်းဆက်၏ ‘ဧကရာဇ်’ တို့ ပါဝင်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုင်ရှင် လီယွဲ့ကိုပါ အဖွဲ့ထဲသို့

ထည့်သွင်းလိုက်ကြသည်။

လီယွဲ့သည် အဖွဲ့ထဲ ရောက်သွားသော်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိသဖြင့် ‘’ တစ်လုံးသာ

ပို့လိုက်သည်။ “အားလုံးပဲ... ဆိုင်ရှင် ရှိနေတယ်၊ သတိထားကြ”

လီယွဲ့က “မင်းတို့ ဘာသာ ပြောကြပါ၊ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့” ဟု

စာပို့လိုက်ရာမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

လီယွဲ့သည် ဤသူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို စိတ်ဝင်တစား ဖတ်ရှုနေသည်။ သူတို့

ပြောနေသည့် ‘ကွေ့မျိုးနွယ်စု’၊ ‘အဆင့် ၂ အထွတ်အထိပ်’ ဆိုသည့်

အသုံးအနှုန်းများမှာ လီယွဲ့အတွက်မူ အသစ်အဆန်းများ ဖြစ်သည်။

ညဉ့်နက်သောအခါ ခြံဝင်းအတွင်းမှ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်သွားသည်။ ထိုသည်မှာ

စီယွီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

နှစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ‘သားရဲနတ်ဘုရားတောင်’ သို့

ရောက်ရှိသွားသည်။

“သားလေး” လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ သူ၏ သားငယ်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမသည်

‘ဖိုင်လွမ်မိဖုရား’ဖြစ်သည်။ စီယွီသည်

မိခင်ဖြစ်သူထံသို့ ကွေ့မျိုးနွယ်စုတွင် အဆင့် ၂

တန်ခိုးရှင် ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း သတင်းစကား ပါးလိုက်သည်။

ဖိုင်လွမ်မိဖုရားက အံ့ဩသွားသည်။ “အဆင့် ၂ အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ် ဆိုတာ

မိုးကြိုးဘေးသင့်ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ရမယ်။ အခုတလော ဘယ်နေရာမှာမှ မိုးကြိုးဘေး မရှိခဲ့ပါဘူး၊

ဒါဟာ အခြေအမြစ် မရှိတဲ့ သတင်း ဖြစ်နိုင်တယ်” စီယွီက ခေါင်းငုံ့ကာ “ကျွန်တော်လည်း

သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိပ်တန်း တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်

ပြောတာဆိုတော့ သတိထားသင့်တယ်” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဖိုင်လွမ်မိဖုရားက သားဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ “မေမေ သိပါပြီ၊ တခြား

ဂိုဏ်းချုပ်တွေကိုလည်း အသိပေးလိုက်ပါ့မယ်”

ထို့နောက် သားအမိနှစ်ယောက်တို့ ကံစမ်းမဲဆိုင်အကြောင်း စကားပြောကြသည်။

ဖိုင်လွမ်မိဖုရားမှာလည်း ထိုဆိုင်၏ မှော်ဆန်မှုကို

ကြားသိပြီး အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ “မေမေ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားရင်

ဆိုင်ကို လာလည်မယ်” ဟု သူမက ကတိပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် လီယွဲ့ နိုးထလာသည်။ ဆိုင်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် စည်ကားနေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ကံစမ်းမဲတွင် တစ်ယောက်သောသူက ဆုကြီး (၅ သိန်း) ကို ပေါက်သွား၍

ဖြစ်သည်။ ဆိုင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ထိုသူကို ဝိုင်းကြည့်နေကြပြီး သူ၏

ဝါကြွားနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း မနာလို ဖြစ်နေကြသည်။