အခန်း (၃၉၁-၃၉၂)

အခန်း ၃၉၁ - အင်းဆက်နှိမ်နင်းခြင်း

ထိုအပြာရင့်ရောင်အင်းဆက်သည် စူးရှသောအော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နားစည်ကိုဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ရူးသွပ်မှုများနှောနေသည့် အထူးအသံလှိုင်းတစ်ခုသည် လင်ချွမ်၏ စိတ်အာရုံကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

ရုတ်တရက်ပင် သူ၏ဦးခေါင်းထဲတွင် မူးဝေမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

မူးဝေခြင်းနှင့် နာကျင်မှုများကြားမှ လင်ချွမ်သည် တိုက်ခိုက်မှု၏အရင်းအမြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသောအသံလှိုင်းသက်ရောက်မှု မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အဆင့်မှ တိုက်ရိုက်လာသော ရိုက်ခတ်မှုဖြစ်နေခြင်း။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရှုထောင့်သက်သက်မှကြည့်လျှင် ၎င်း၏သက်ရောက်မှုသည် မပြောပလောက်ပေ။

အသံမည်မျှပင်ကျယ်ပါစေ စူးရှသော အော်ဟစ်သံထက် မပိုပေ။

သို့သော် ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကွဲပြားသွားသည်။

၎င်းကို သိရှိလိုက်သည့်ခဏ၌ လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် သတိထား တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းကာ မိမိကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုပုံရိပ်ထဲသို့ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သွတ်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဤပုံရိပ်သည် လင်ချွမ်၏ဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှင့်ပြသထားခြင်းနှင့် အလားတူသည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်၏စင်ကြယ်မှုသည် အလွန်မြန်သောနှုန်းဖြင့် မြင့်တက်လာ၏။

၎င်းကိုအသုံးပြု၍ သူတို့သည် ထိုထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို ခုခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအော်သံသည် လုံလောက်အောင် မထိရောက်သဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ သက်ရောက်မှုရှိပြီး လေထုထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအတောအတွင်း ပိုးတောင်မာသည် လင်ချွမ်ထံသို့ ခုန်အုပ်လာခဲ့ပြီး သူနှင့် တစ်မီတာပင် မကွာဝေးတော့ပေ။

ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် လင်ချွမ်

သည် ၎င်း၏ ရုပ်သွင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်နိုင်လေသည်။

ဤအကောင်တွင် ခြေလက်ခြောက်ခုရှိပြီး ခြေလက်တစ်ခုစီ၌ လေးဆစ်စီ ရှိသည်။

၎င်း၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တိုတောင်းသော အာရုံခံလက်တံ နှစ်ခုရှိနေ၏။

ထိပ်ဖျားတွင် လုံးဝန်းသော အလုံးလေးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် အဖြူရောင်အမှတ်အသား နှစ်ခုရှိသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် မျက်လုံးနှစ်လုံးနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသည်။

၎င်းတို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဟင်းလင်းပြင် သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အင်းဆက်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားကြောင့် တစ်နေရာတည်းတွင် အေးခဲရပ်တန့်သွားပြီး ရုန်းကန်၍မရတော့ပေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်း၏ကျောဘက်အခွံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှ ထူထပ်သော မြူနက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းကို လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသည့် စွမ်းအားများသည် ထိုခဏမှာပင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့၏။

ဤအင်းဆက်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မြူနက်များတွင် အထူးအရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်ပုံရပြီး တိုက်စားခြင်းနှင့် ပျက်စီးစေခြင်း ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိနေသည်။

စွမ်းအားများ ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် ညစ်ညမ်းသွားပြီး တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။

ယခုအခါ သူသည် လေထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေစေရန်အတွက် အနေအထားကိုသာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချားလ်စ်၏ ရယ်မောသံသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

"သိုင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ"

"ဒီရှေးဟောင်း အဆိပ်ရှိတဲ့ အင်းဆက်တွေရှေ့မှာ သူက အသုံးမကျတဲ့သူပဲ"

လင်းချွမ်းသည် သူ၏စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ လက်ပြန်တွန်းထုတ်လိုက်ရာ သူ၏နယ်ပယ် က ချားလ်စ်ကို လွှင့်ထွက်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် စွမ်းအားကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားကြည့်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အသက်စွမ်းအားသစ်သည်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်နေခြင်း။

အခြားစွမ်းအားများကဲ့သို့ တိုက်စားခြင်းမခံရမီ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသော်လည်း အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ။

ထိုအရာသည် သူနှင့် နီးကပ်လာပါက ကြောက်စရာကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူသည် ချားလ်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်

သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချားလ်စ်သည် တိုက်ခိုက်မှုအမျိုးမျိုးကို ထုတ်လွှတ်ကာ နယ်ပယ်ကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေသည်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အနည်းငယ်မျှမရှိဘဲ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"တောက် တောက်"

သိသာသည်မှာ သူသည် ဤအရာအပေါ်တွင် လုံးဝယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းပင်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသည်။

သူမထံမှ သတင်းအချက်အလက်ရရှိရန် စကားပြောဆိုရန် ကြိုးစားခါနီးတွင် ရုတ်တရက် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခု ရလိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အသာအယာရယ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ တကယ်ကို လောဘကြီးမိတာပဲ"

ယခုမှပင် လင်ချွမ်သည် သူ၏အတွေးအခေါ်ရှိ ကွက်လပ်ကို သတိပြုမိတော့သည်။

မသိစိတ်ထဲတွင် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်ရန် မစဉ်းစားဘဲ အရှင်ဖမ်းဆီးလိုစိတ် ရှိနေခဲ့၏။

ဤသေးငယ်သောအင်းဆက်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သေချာလေ့လာသင့်သည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေသည် သိသာစွာပင် ကောင်းမွန်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

၎င်းကို သတိပြုမိပြီးနောက် လင်ချွမ်၏ မျက်ခုံးအစုံတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ်လှည့်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင် နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင်သည် လေထုထဲတွင် လှိုင်းထန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေရင်း ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ဤအဆိပ်ရှိအင်းဆက်သည် ချားလ်စ်၏ အကြီးမားဆုံးလက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

၎င်း၏ခိုင်မာမှုသည် သာမန်မှော်လက်နက်များထက် မနိမ့်ကျပေ။

ဤရိုက်ခတ်မှုသည် ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ရေလှိုင်းထန်မှုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှုပေါင်းများစွာကို ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းသည် မည်သည့်

ထိခိုက်မှုကိုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ချားလ်စ်၏ ရယ်မောသံသည် ပို၍ပင် အထိန်းအကွပ်မဲ့လာ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်၏မျက်ခုံးပေါ်၌ ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ထပ်မံဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် လျင်မြန်သော ဓားခုတ်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အင်းဆက်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားသည်။

သို့သော် ထိုမျှလောက် ကြောက်စရာကောင်းသော ထိုးနှက်ချက်ပင်လျှင် အင်းဆက်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဟားဟားဟား၊ အလကားပဲ..."

သို့သော် သူ၏လှောင်ပြောင်မှုများ မပြီးဆုံးခင်မှာပင် လင်ချွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်၌လည်း အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါပါဝင်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နယ်ပယ်သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုဧရိယာအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ချက်ချင်းပြိုကျကာ တစ်မီတာခွဲခန့် ကျယ်ဝန်းသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် အပြာရင့်ရောင် ပိုးတောင်မာသည် ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။

တဂျစ်ဂျစ်မြည်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ကို လင်ချွမ်က ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

ထို့အပြင် အစအနအားလုံးကိုလည်း အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

ထိုခဏတွင် ချားလ်စ်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် အဝေးတစ်နေရာ၌ ဆွံ့အလျက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ခုနက ဓားချက်သည် လင်ချွမ်အနေဖြင့် အင်အားအစစ်ဖြင့် သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ၎င်းအား ဟင်းလင်းပြင်လဟာနယ် ထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေရန်သာ။

ပြိုင်ဘက်သည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျသွားသော အခိုက်အတန့်ကို အမိအရဖမ်းဆုပ်ကာ လင်ချွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ တစ်ဖန်

တိုးဝင်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မှင်သက်နေသော ချားလ်စ်ကို ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့လိုက်တော့သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရေခဲကျောက်ဓားသည် ပြိုင်ဘက်၏ လည်ပင်းတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် အနေအထားဖြင့် ရှိနေသည်။

ထို့နောက် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါအနည်းငယ် ပါဝင်နေသည့် အေးစက်သော အသံတစ်ခု လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ရှုံးပြီ"

"ဟက်...ငါက အရှုံးပေးမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

"အသနားခံမယ်လို့လား၊ အိပ်မက်မက်နေလိုက်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချားလ်စ်သည် သူ၏အကျပ်အတည်းကို သိရှိသွားသည်။

သူသည် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာသည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်တော့မည်။

အတွင်းစွမ်းအားများသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး အလွန်ဖရိုဖရဲဖြစ်သော ပုံစံဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်။

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ပင်။

လင်ချွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် အခြားတစ်ဖက်သား၏ လည်ချောင်းကို ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း လက်မောင်းကို လေထဲ၌ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်း လက်သွားသည့် တစ်ခဏမှာပင် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် အစီအရင်တစ်ခုသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ဤအစီအရင် လောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် ချားလ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်တိုအတွင်း၌ အလွန်ခိုင်မာသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤဓားချက်သည် သူ့ကို အဆုံးသတ်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။

အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုခဏတာ နှောင့်နှေးမှုအတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်သည် သူ့ကိုသတ်ရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချားလ်စ်ကို သတ်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ။

အခြားတစ်ဖက်သား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျယ်ပြန့်လာသော စွမ်းအားကို ခံစားမိရင်း လင်ချွမ်သည် သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်တိုသည့် အမူအရာကို မဖော်ပြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤအခြေအနေတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ၎င်းကို တားဆီးရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အဆုံးတိုင်ဆိုရသော် ဤနေရာသည် ဝူတန်

ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ့ကို ပေါက်ကွဲခွင့်ပေးလိုက်ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များသည် ကြီးမားလိမ့်မည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝူတန်ခေါင်းဆောင် အများအပြား ဤနေရာ၌ သေဆုံးကြလိမ့်မည်။

ထို့အတူပင် ထိုက်ဟယ်နန်းတော် နှင့် အခြားသော အရေးကြီးသည့် နေရာများသည်လည်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၃၉၂ - ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခြင်း

ထိုအရေးပေါ် အခြေအနေတွင် လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လိမ်ယှက်သွားသည်။

အဆုံးမရှိသော လေပြင်းများသည် လျင်မြန်စွာ ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချားလ်စ် ရှိနေသည့် နေရာကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အတွင်းအား ဒီရေလှိုင်းများ မြင့်တက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုအားများသည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲရှိ လေပြင်းဝဲဂယက်နှင့် ထပ်တူကျသွားရာ လေနှင့်ရေ ဝဲဂယက် တစ်ခုကိုဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

လေ၏ ထက်ရှမှုနှင့် ရေ၏ လှုပ်ခတ်မှုတို့ ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

ပြင်းထန်သော လည်ပတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေအားသည် သတ္တုအများစုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်အထိ အစွမ်းထက်လှသည်။

ချားလ်စ်သည် အစီအရင်ကို အသုံးပြုထားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်လက်မချင်းစီ အခြစ်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း လှီးဖြတ်သတ်ဖြတ်

ခြင်း ခံရသည့် ဝေဒနာကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှလေသည်။

"အားးးး"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားသည်။

နောက်ဆုံး ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်မှုများမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အပေါက် ခုနစ်

ပေါက်နှင့် ချွေးပေါက်တိုင်းမှ ပွင့်ထွက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နဂိုက အကောင်းအတိုင်းရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် အက်ကြောင်းများစွာဖြင့် ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ချားလ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်တော့မည့် ကြွေရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့။

ဤမြင်ကွင်းသည် ခဏတာမျှသာ ကြာလိုက်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ပြန့်ကားလာသော အလင်းလုံးကြီးသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာဖြင့် ပြင်ပလောကသို့ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော ရိုက်ခတ်မှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်

သည်။

ဝဲဂယက်နှစ်ခုမှာလည်း ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်

ပျက်ပြယ်သွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါလှိုင်းများ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားရာ ဝဲဂယက်ရှိခဲ့သော မြေပြင်မှာ မြေလွှာတစ်လွှာပင် ကွာကျသွားရသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်သံကြီးသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များကိုပင် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြင်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဝူတန်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း။

အကယ်၍ လင်ချွမ်သာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ မလုပ်ခဲ့ဘဲ ဝဲဂယက်နှစ်ခုကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအင်အများစုကို မလျှော့ချခဲ့ပါက အခြေအနေမှာ ယခုထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"အဲဒီလူက အကြီးအကဲလင်ကြောင့် ကိုယ့်

ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားတာလား"

"နေပါဦး... ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ဝူတန်ခေါင်းဆောင်များအားလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။

အခြေအနေကို ရိပ်မိသည့် ဓားနတ်ဘုရား နှင့် စွန်းဝမ် တို့မှလွဲ၍ လူအနည်းငယ်သာ အမှန်တရားကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။

ကျန်ရှိသူများမှာမူ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် အတိအကျ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသော်လည်း ထိုမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုကို မြင်ရုံနှင့်ပင် အကျပ်အတည်း ဆိုက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... တောင်ကာကွယ်ရေး အစီရင်ကို ပြင်ဆင်ကြ"

ဝူတန်ခေါင်းဆောင်များအားလုံး အလေးအနက်ထားကာ အစီရင်စုရှိ မိမိတို့၏ သတ်မှတ်နေရာများသို့ အသီးသီး သွားရောက်

လိုက်ကြသည်။

ဆရာတော်သည် နက်နဲသော ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေ၏။

သူ၏ လက်ဖဝါးများဖြင့် နက်နဲသော လက်ကွက် များကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝူတန်တောင်တန်းများပေါ်တွင် စိုက်ထူထားသော ရုပ်တုနက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။

မြေအောက်မှ မြေနဂါးတစ်ကောင် လှည့်လိုက်သကဲ့သို့ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ဆက်တိုက် တုန်ခါနေသည်။

ထို့နောက် မြေကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်ကြောများထံမှ စွမ်းအင်များကို ရုပ်တုများမှတစ်ဆင့် ဆရာတော်က စုစည်းလိုက်သည်။

ဆရာတော်သည် လက်ကွက်များကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံပြောင်းလဲပြီးနောက် ပထမစာလုံးကို လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ထိုစာလုံးမှာ လည်ပတ်လာပြီး သုံးဖက်မြင် ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရုပ်တုများမှ အလင်းတန်းများက ၎င်းနှင့် လာရောက် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝူတန်တောင်၏ ကာကွယ်ရေး အစီရင်စုကြီးသည် ကောင်းကင်ယံ၌ မဖောက်ထွင်းနိုင်သော ဒိုင်းလွှာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

မိမိနောက်ကွယ်ရှိ ကာကွယ်ရေး အစီရင်စုကြီး လင်းထိန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပေါ်သွားသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လေထဲတွင် ရပ်တန့်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်

စေလိုက်သည်။

အဆုံးမရှိသော အတွင်းအားများမှာ သွေးကြောများအတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းနေကြ၏။

သူသည် ရှေ့သို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဂါထာ တစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ရပ်တန့်စေ"

ထိုစကားလုံးကို ဆိုလိုက်သည်နှင့် ကမ္ဘာမြေမှာ တုန်ခါသွားသည်။

ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားသည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအင်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုဖြစ်စေ အရာအားလုံးမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ရုတ်တရက် အေးခဲရပ်တန့်သွားသည်။

လင်ချွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွား၏။

မိမိ၏ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် စွမ်းအင်အများစုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ယခု သူခုခံနေရသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဆင့်မြင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မှုနှင့် ညီမျှနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ကို တောင့်ခံရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။

ထိုသို့ တောင့်ခံထားမှုမှာ ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာသွားသည်။

ထို့နောက်တွင် ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်မှာ အေးခဲနေရာမှ ပြန်လည် နိုးထလာသော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ နှေးကွေးသွားသည်။

ထိုအခါမှသာ လင်ချွမ်သည် သူ၏ နယ်ပယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆရာတော်၏ အနားသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းရောက်ရှိသွားသည်။

လင်ချွမ်သည် အစီရင်စု၏ အထူးစာလုံးများကို သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူ ပါဝင်လာမှုကြောင့် အစီရင်စုတစ်ခုလုံး သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရုပ်တုနက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ နှစ်ဆတိုးလာပြီး ပိုမို ထူထဲလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အားကောင်းလာသော ကာကွယ်ရေး အစီရင်စုနှင့် ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြတော့၏။

အစီရင်စု၏ မျက်နှာပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ကီလိုဂရမ် သိန်းနှင့်ချီသော အလေးချိန်ကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လင်ချွမ်သည် အစီရင်စု၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ထိုပေါက်ကွဲအားများကို အပိုင်းအစများစွာအဖြစ် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဝူတန်တောင်တန်း တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကြက် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သေးငယ်သွားသည်။

တောင်တန်းများသည် ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ ခဏတာမျှ မဟုတ်ဘဲ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းပင်။

အစီရင်စုကို ထိန်းထားသူများမှာ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် စတင် နွမ်းနယ်လာကြသည်။

လင်ချွမ်သည် လူအများအပြား၏ နေရာတွင် အစားထိုး လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သော်လည်း ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများ အားလုံးသာ ထွက်ခွာသွားပါက သူတစ်ဦးတည်းနှင့် ဤအစီရင်စုကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ပြေလျော့သွားသည်။

သူသည် လေထဲသို့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း ရှစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြယ်တာရာများ နေရာပြန်ကျလာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ပြင်ကြီး လင်းထိန်လာပြီး တိမ်တိုက်များ စုစည်းကာ ကြယ်

ရောင် လရောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။