အခန်း (၃၉၃-၃၉၄)

အခန်း ၃၉၃ - မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ

တောက်ပသော အလင်းတန်းများအောက်တွင် လရောင်အစီအရင်၏ စွမ်းအားများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် လက်တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းကာ ထိုစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ဝူတန်၏ တောင်ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေပြီး နောက်ထပ်

အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများသည် အထက်ပိုင်းဧရိယာသို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။

တုန်ခါမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော စွမ်းအားများသည် အစီအရင်အပေါ် ထူးထူးခြားခြား သက်ရောက်မှုမရှိနိုင်တော့ပေ။

ဤအချိန်ကျမှသာ ဝူတန်၏ အကျပ်အတည်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြေလည်သွားတော့သည်။

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

အတွင်းအားဖြင့် ထည့်သွင်းထားသော ဂါထာများကြောင့် သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရန် မလိုတော့ပေ။

သူသည် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နေစဉ်မှာပင် ၎င်းစွမ်းအားက အစီအရင်၏ လည်ပတ်မှုကို အလိုအလျောက် ထိန်းသိမ်းပေးထားနိုင်ခြင်း။

ထို့နောက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ရာ ဝူတန်အဖွဲ့သားများရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခုအခါ ချားလ်စ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ကင်းစင်သွားသဖြင့် လင်ချွမ်နှင့် အခြားသော ခေါင်းဆောင်များသည် ကျန်ရှိနေသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များကို နှိမ်နင်းပေးရန် အချိန်ရသွားကြသည်။

ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့ရသော အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။

လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အတွင်းအားများသည် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ဆက်သွယ်ပေးသည့် လမ်းကြောင်းများအဖြစ် တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အားကောင်းသော အတွင်းအားများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ညင်သာစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး အဆိပ်အတောက်များကို လျင်မြန်စွာ မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင်မှ လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လန်းဆန်းလာကြသည်။

အဆိပ်များကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် သတိပြန်လည်လာသော ယင်ဟွိုင်ယွီက ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလာ၏။

"အကြီးအကဲလင်...ခုနက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအားက..."

"အဲဒီစွမ်းအားကြီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"

လင်ချွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်

ပြလိုက်သည်။

ထိုအခါ ယင်ဟွိုင်ယွီသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းပြန်သည်။

"ဒါဆို သူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"ဝူတန်အနေနဲ့ ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ရန်စမိတာမျိုး မရှိဖူးပါဘူး..."

သူစကားပြောရင်း အသံမှာ တိုးဝင်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်နှယ်။

ထို့နောက် သူသည် လင်ချွမ်ကို သတိထားကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏စကားထဲတွင် ပါဝင်နေသော သတိထားမှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားမိသည်။

သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ဆို၏။

"ကျွန်တော်လည်း အသေအချာ မပြောနိုင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ စဉ်းစားစရာ အချက်အလက်အချို့ ရှိပါတယ်"

"ဒါဟာ ကျွန်တော့်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး"

"ဒါဟာ ယွမ်မင်းဆက်ဟောင်း အရာရှိတွေ ဒါမှမဟုတ် အနောက်တိုင်း အင်အားစုအချို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်"

"ယွမ်မင်းဆက်ဟောင်း စစ်တပ်တွေလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယင်ဟွိုင်ယွီသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှ ကိစ္စများ မပြီးပြတ်သေးသည်ကို ယခုမှ သတိပြုမိတော့သည်။

ထိုဘက်တွင် လောလောဆယ် အရေးကြီးကိစ္စ မရှိဟု တွေးကာ သူသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ အတွင်းအားအချို့ကို ထပ်မံပေးပို့လိုက်သည်။

တုန်ခါနေသော အစီအရင်သည် ပြန်လည်

တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထိုအခါမှ လင်းချွမ်းက စတင်ပြောဆိုလေ၏။

"မြောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ ဘုရင်ခံ ပျောက်ဆုံးသွားတာနဲ့ အဲဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ပြဿနာတွေအကြောင်း ခင်ဗျားတို့ ကြားဖူးမှာပါ"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ဒါတွေအားလုံးဟာ မင်မင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချပြီး ယွမ်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးပမ်းနေတဲ့ ယွမ်

လက်ကျန်အင်အားစုတွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ"

"အရင်က ရှောင်လင်မှာ အစည်းအဝေးလုပ်တုန်းက သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ကျောင်းတော်ထဲကို ရဲရဲတင်းတင်း ကျူးကျော်

ဝင်ရောက်လာခဲ့သေးတယ်"

"သူတို့က ဒီနည်းလမ်းကို သုံးပြီး သိုင်းလောက ဂိုဏ်းအသီးသီးကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်အောင် လုပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်တော် တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယင်ဟွိုင်ယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် နားလည်သွားဟန်ရှိသည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် သဲလွန်စများစွာကို ဆက်စပ်ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပြီ"

ဟုတ်ပေသည်၊ ဂိုဏ်းများ၊ မြို့စားမျိုးနွယ်များနှင့် နန်းတွင်းတို့အကြား ပဋိပက္ခများကြားတွင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေနိုင်သူမှာ ထိုယွမ်

မင်းဆက် လက်ကျန်များသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အကျိုးအမြတ်အများဆုံး ရရှိမည့်သူများပင်! ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်လေလေ၊ ဆုံးရှုံးမှုများလေလေ၊ ၎င်းတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရ ပိုမိုလွယ်ကူလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ ယင်ဟွိုင်ယွီ၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် တည်ကြည်

လေးနက်လာပြီး မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အကြီးအကဲလင်... ဒါဆိုရင် ဒီသတင်းကို ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ နန်းတွင်းကို အသိပေးသင့်သလား"

"ဂိုဏ်းကြီးတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်လင်ကတော့ ဒါကို သေချာပေါက် သိထားပြီးသားပါ"

လင်ချွမ်သည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"နန်းတွင်းကိုတော့ အရင်အချက်ကိုပဲ ထပ်ပြီး သတိပေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

"လက်ရှိမှာ နှစ်ဖက်ကြား ရန်လိုမှုက အရမ်းပြင်းထန်နေပြီး စစ်ပွဲကြီးက အချိန်မရွေး ဖြစ်ပွားနိုင်တယ်"

"ဆုံးရှုံးမှုတွေ ခံရမှာက ကျွန်တော်တို့ပဲ၊ ယွမ်

အရာရှိဟောင်းတွေကတော့ ထိုင်ပြီး အမြတ်

ထုတ်နေကြလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်"

သူက ပြန်လည်ဖြေကြားပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်

လိုက်သည်။

ထို့နောက် တောင်ပြင်ပသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ဤအချိန်တွင် ချားလ်စ်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုကြောင့် ကျန်ရှိနေသော သက်ရောက်မှုများသည် သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အစီအရင်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ထိုဧရိယာမှ လွယ်ကူစွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ လင်ချွမ်သည် ချန်အာကောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ များစွာ ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာတာ တကယ်ကို ခက်ခဲပင်ပန်းခဲ့မှာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်အာကောသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း နီမြန်းလာသည်။

သူသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က အားနည်းနေတုန်းပဲ၊ ခုနက ဘာမှတောင် ဝင်မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး..."

လင်ချွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထုထဲသို့ ရုတ်တရက် မြှောက်တင်လိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ဦးသားမှာ ဝူတန်တောင်တန်းများ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများနှင့် များပြားလှသော ကျောက်ရုပ်မည်းများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် ညင်သာသောအသံသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့လွင့်သွားလေ၏။

"ပထမအဆင့် သိုင်းဆရာတစ်ယောက်ဟာ တစ်ခုလုံးသော သိုင်းလောကကို ငုံ့ကြည့်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ"

"ဝူတန်ထဲမှာတောင် မင်းထက် သန်မာတဲ့သူ လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိတယ်"

"သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရင်တောင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတွေမှာ အကြီးအကဲတစ်

ယောက် ဖြစ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ မင်းမှာ ရှိနေပြီ"

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်သေးနေရတာလဲ"

ဤနေရာတွင် လင်ချွမ်သည် ချန်အာကော၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ပထမအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်"

"နှစ်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးမှ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ကို ကူးပြောင်းပြီး အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ ဝမ်ချဲ နဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားတယ်"

"အခုအချိန်မှာ မင်းဟာ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်အာကော၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်မံတုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ၏ လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။

အတိတ်ကာလက သူသည် လင်ချွမ်ကိုယ်စား ရန်သူများကို နှိမ်နင်းရန် နတ်ဆိုးအတတ်ပညာအတွက် ရုပ်သေးရုပ်သဖွယ်သာ အသုံးချခံခဲ့ရပြီး အနှစ်သာရမရှိသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခုတွင်မူ သူသည် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆင့်အတန်းအတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ဝင်

ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။

လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ကပင် ဤမျှအထိ ချီးကျူးခဲ့သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်လျှံလာသဖြင့် ချန်အာကောသည် နောက်ဆုံးတွင် ငိုချလိုက်တော့သည်။

အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ခံစားမှု ပြင်းထန်နေသော ချန်အာကောကို ကြည့်ကာ လင်ချွမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဝေးကွာသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

အောက်ဘက်တွင် သိုင်းဘုရင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲမှုမှ ကျန်ရှိနေသော အစွမ်းအစအချို့သာ ကျန်တော့သည်။

သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန်မှာ စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် လွယ်ကူနေပြီပင်။

သူသည် လက်ညှိုးကို အသာအယာ လှုပ်ရှားကာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုဧရိယာကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

မီးလှိုင်းများနှင့် ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားများသည် ထိုခဏ၌ပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စိတ်၏ စေခိုင်းမှုဖြင့် ထိုနယ်ပယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများက အလိုအလျောက် စတင်

လည်ပတ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်အင်အားများကို စုစည်းပြီး ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

သူ၏ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ လင်ချွမ်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးပြလိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တိုးထွက်သွားပြီး ထိုအင်အားစုများနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ကျကွဲနေသော ဝိညာဉ်များသည် များပြားလှသော ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကြီးနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သဘာဝအတိုင်းပင် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြတော့၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတွင် ပါဝင်နေသော စွမ်းအား အပိုင်းအစများနှင့် သက်ဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်

အပိုင်းအစများသည်လည်း ပါဝင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ပုံရိပ်အချို့သည် သူ၏ စိတ်အာရုံတွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်တောက်ပလာတော့သည်။

အခန်း ၃၉၄ - မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်ချွမ်ရှေ့မှ မြင်ကွင်းများသည် တစ်ရိပ်ရိပ် ဖြတ်ပြေးသွားကာ ပုံရိပ်များအဖြစ် အလျှင်အမြန် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၎င်းမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နံရံများနှင့် အဆောက်အအုံ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်နေခြင်း။

လုံးဝဥဿုံ သုသာန်တစပြင်သဖွယ် ဖြစ်နေသော မြေရိုင်းကြီးပင်။

မီးတောက်အချို့မှာ လောင်မြိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်မီးခိုးလုံးကြီးများသည် မိုးတိမ်များထဲအထိ မြင့်တက်နေသည်။

သေခြင်းတရား၏ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ခြားမှုက မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအစအနများသာ ဖြစ်သော်လည်း လင်ချွမ်မှာ စာနာစိတ်နှင့်အတူ တွန်းလှန်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မိသားစုတစ်ခုလုံး မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရသည့် မြင်ကွင်းပင်။

နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့သည် လင်ချွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်ထင်ရှားရှား ပဲ့တင်ထပ်

နေ၏။

၎င်းက သူ၏အတွေးစများကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ စိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းများ တရစပ် တိုက်ခတ်လာစေသည်။

ခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်ရာဝင်းကြီးမှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေပြီး ထည်ဝါသော နန်းဆောင်များသည်လည်း ဗုံးကြဲခံထားရသည့် မြေရိုင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် ကလေးငယ်များမှာ အသတ်ခံထားရပြီး သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများနှင့် ဦးခေါင်းများကို စုပုံကာ အလောင်းတောင်ပို့ကြီးသဖွယ် ပြုလုပ်ထားကြသည်။

လူပုံမပေါ်တော့သည်အထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်

ခံထားရသော ထိုရုပ်အလောင်းများထဲတွင် လင်ချွမ်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။

တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးကာ တောင့်တင်း၍ အရောင်ပျက်နေသော မျက်နှာများမှတစ်ဆင့် ထိုသူများ အသက်ရှင်စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုနှင့် ငိုကြွေးသံများကို သူမြင်နေရ၏။

၎င်းမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အဆုံးစွန်သော နာကျင်မှုပင်။

မှတ်ဉာဏ်ကိုယ်တိုင် မရှိသော်လည်း ကြည့်နေရုံမျှဖြင့် လင်ချွမ်မှာ ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုစဉ်က ဤအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေခြင်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချားလ်စ်၏ ဒေါသကို လင်ချွမ် နားလည်သွားသည်။

အာကာသဟင်းလင်းပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပုံရိပ်များမှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ချားလ်စ်၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူ၏နောက်ဆုံးတာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် အဆုံးမဲ့ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲသို့ ပေါင်းစည်းပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ယခုအချိန်တွင် လင်ချွမ်၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေသည်။

ဤမှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် သူသည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်၏။

ဤသိုင်းဘုရင်သည် သူ၏မိသားစု ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖျက်ဆီးခံရမှုကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရ၍သာ ကရင်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

လင်ချွမ်မှာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍သာ သူကိုယ်တိုင် ထိုသို့သော စိတ်ပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမျိုးကို တွေ့ကြုံရပါက...

ဒေါသထွက်ပြီး ကရင်စားချေလိုစိတ် မရှိရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ပုံရိပ်များထဲမှ မြင်ကွင်း၊ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အသတ်ခံရသူများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ထိုသူများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူတို့၏ သေဆုံးမှုမှာ သူနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်

ပေ။

သို့ဆိုလျှင် ချားလ်စ်က အဘယ်ကြောင့် သူ့ထံသို့ ကလဲ့စားချေရန် လာရသနည်း။

ဤမေးခွန်းမှာ တွေးကြည့်ရုံနှင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

လင်ချွမ်သည် ယခင်ကလည်း အလားတူအတွေးမျိုးကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူခန့်မှန်းခဲ့သည်မှာ ဆိုဖီတဲလ်မိသားစု သို့မဟုတ် တော်ဝင်မိသားစုထံမှ လက်စားချေမှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင်တော့ သူသည် ဆိုဖီတဲလ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့မိသားစုကို ဆုတ်ယုတ်သွားစေခဲ့သည်။

လူအများရှေ့တွင် တော်ဝင်အမှုထမ်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာလည်း သူတို့၏မျက်နှာကို အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ဤအချက်များအားလုံးက တစ်ဖက်လူကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ဒေါသကို သူ၏ ဂိုဏ်းအပေါ်သို့ လာရောက်ပုံချခြင်းမှာ သဘာဝကျပါသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ၎င်းကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

သူ၏လက်သီးမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားမိသည်။

မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရခြင်းအပေါ် ဒေါသထွက်မှုမှာ ဝူတန်တပည့်အချို့ သေဆုံးမှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။

ဤခံစားချက်များသည် ဆက်တိုက် စုပုံလာပြီး မကြာမီ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

စွမ်းအားလှိုင်းများသည် အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး အာကာသဟင်းလင်းပြင်ပင်

လျှင် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ဒေါသအောက်တွင် ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်၏။

သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အားတင်း၍ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဒါဟာ အထင်အရှားကို လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာပဲ"

ရှောင်လင်၌ သူတိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဝူတန်သည် ထိုတိုက်ပွဲအပြီး မကြာမီမှာပင် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။

လင်ချွမ်အနေဖြင့် ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှုမရှိဟု ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ထို့ကြောင့် အဖြစ်နိုင်ဆုံး တရားခံမှာ ယွမ်

မင်းဆက်၏ အကြွင်းအကျန်များမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်ပေ။

"ဒီကောင်တွေက တကယ်ကို လှည့်ကွက်ဆင်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်တာပဲ"

အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း လင်ချွမ်သည် သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို ပေးပို့လိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးပြီးနောက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အသံထက်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ပုံရိပ်သည် ရှောင်လင်ဘက်သို့ အလျှင်အမြန် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းတွင် နယ်မြေပြောင်း အစီအရင်စနစ်များ မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။

လင်ချွမ် ကိုယ်တိုင် ထားရှိခဲ့သော တစ်လမ်းသွား နယ်မြေကူးပြောင်း အစီအရင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ပြန်သွားချင်ပါက ခရီးဆက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တိမ်တိုက်နှင့် မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး တောင်တန်းကြီးများသည်

လည်း သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် လင်ချွမ်မှာ ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းမှာ လုံးဝပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလျက်။

ယခင်က လင်ချွမ်ကဲ့သို့ အနှိုင်းမဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေချိန်တွင် မည်သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြုလုပ်ရဲမည်နည်း။

သူတို့၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို တင်ပြသည့်တိုင်အောင် အလွန်ပင် သတိထားခဲ့ကြသည်။

လင်ချွမ်ကို မတော်တဆ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ တောင်ပေါ်တွင် ကျားမရှိတော့သဖြင့် မျောက်များက ဘုရင်လုပ်လာကြသည်။

ရှောင်လင်မှာ အဓိက သိုင်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှများပြားလှသော သိုင်းကျင့်ကြံသူများကို မနှိမ်နင်းနိုင်ပေ။

ခဏတာအတွင်း ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေသည်။

လင်ယန်ရွှယ်မှာလည်း သူ၏ဘေးတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ထိုင်နေသည်။

လင်ချွမ် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသောကြောင့် လူအများမှာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဝူတန်မှ ဤအနှိုင်းမဲ့ပညာရှင်က အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့၏ဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းမည်ကို သူတို့ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

လင်ချွမ်၏ အဖော်များဖြစ်ကြသော လင်ယန်ရွှယ်နှင့် ဝူတန်အကြီးအကဲတို့မှာ လူတိုင်း၏ မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်းကို ခံနေရသည်။

ရှောင်လင်၏ အကြီးအကဲ သုံးပါးနှင့် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကျဲ့ခုန်းပင်လျှင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိနိုင်ရန် ရံဖန်ရံခါ အရိပ်အမြွက် မေးမြန်းနေကြသည်။

၎င်းမှာ သူတို့က သူရဲဘောကြောင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လင်ချွမ်သည် ယခင်ကလည်း ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း သူတို့ကတော့ သိထားကြ၏။

တော်ဝင်နန်းတွင်းသည် လင်ချွမ်ကြောင့် ပညာရှင်များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။

ယခု သူသည် ရှောင်လင်နယ်မြေအတွင်း ထူးဆန်းသော စီရင်ထုံးတစ်ခုကို ထားခဲ့ခြင်းမှာ သူသည် တစ်စုံတစ်ရာသော တားမြစ်နယ်မြေ သို့မဟုတ် ရတနာတိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဆူညံလှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ခန်းမအတွင်းရှိ ပညာရှင်များစွာမှာ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။

အပြင်လောကမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်

ဖွယ် ကောင်းလှသည့် အရှိန်အဝါသည် လင်ချွမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း၏ သက်သေပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပညာရှင်အားလုံးမှာ ထိုဖိအားအောက်တွင် ခါးကို မတ်မတ်ဆန့်၍ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

သူသည် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်ချွမ်သည် လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ခုနတင် ဝူတန်ဟာ အနှိုင်းမဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်"

"ဘာ"

"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ......"

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ၊ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခန်းမအတွင်း၌ အာမေဍိတ်သံများ ဆူညံသွားသည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ သိုင်းကျင့်ကြံသူများစွာသည် မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းများအတွက် စိုးရိမ်လာကြသည်။

ဝူတန်မှ အကြီးအကဲ လျှို့ရန် မှာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ အခြေအနေအသေးစိတ်ကို မေးမြန်းလာသည်။

လင်ချွမ်သည် သူစိုးရိမ်နေသည်ကို သိသောကြောင့် လက်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားကာ ထိုလူကို နေရာတွင် ပြန်ထိုင်စေလိုက်သည်။

သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အားလုံးရှေ့တွင် ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချားလ်စ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များကိုပါ ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာသည်။

အကယ်၍ သူတို့က အားကောင်းသော ဝူတန်ဂိုဏ်းကိုပင် တိုက်ခိုက်ရဲသည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ဂိုဏ်းများကိုလည်း တိုက်ခိုက်ရဲမည်မှာ အမှန်ပင်။

ဤအခြေအနေမှာ ရဲတင်းရုံမျှမကတော့ပေ။

ထို့ပြင် လင်ချွမ်ပြောပြသော နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသည့် မှတ်ဉာဏ်အစအနများက သူတို့အား ပိုမိုပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

တိမ်လွှာဂိုဏ်း ပျောက်ကွယ်သွားမှုကို ပြန်တွေးမိပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့ကာ ကြောက်လန့်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ချားလ်စ်၏ မိသားစု ပျက်စီးခြင်းနှင့် တိမ်လွှာဂိုဏ်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ တူညီသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

သူတို့သည် တိမ်လွှာဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ဂိုဏ်းများကိုလည်း အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ရန်မှာ သိပ်ပြီး ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။

မကြာမီပင် ခန်းမအတွင်းရှိ ဆူညံသံများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏ အသံများမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း အားလုံး၏ ဆိုလိုရင်းမှာ တစ်ခုတည်းပင်။

၎င်းမှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန်ပင်။