အခန်း (၃၉၅-၃၉၆)

အခန်း ၃၉၅ - ကုဟဲ ထွက်ခွာခြင်း

တစ်ချိန်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့သော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းသည် သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းတစ်စုံတစ်ရာပင် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သိုင်းဘုရင် အဆင့်ပညာရှင်တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ထားသော၊ မျိုးရိုးအမည်မသိသည့် မိသားစုတစ်ခု။

သို့သော် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပြိုကျနေသော တံတိုင်းများနှင့် အပျက်အစီးများသာ။

ဤမြင်ကွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်စရာပင်။

ဤလုပ်ရပ်သည်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် တောင်းဆိုသံများသည် ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

အသီးသီးသော ဂိုဏ်းကိုယ်စားလှယ်များကို ကြည့်ရင်း ရှောင်လင် အကြီးအကဲသုံးပါးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို ကျဲ့ခုန်းထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကိစ္စရပ်၏ အရေးကြီးပုံကို ခံစားနေကြရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးတတ်သော ကျဲ့ခုန်းပင်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ထိုအခြေအနေနှစ်ရပ်ကို တွေးတောမိသောအခါ ကြက်သီးမွေးညှင်းထခြင်းကို မအောင့်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ထိုအချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းကြီးတွေ မဟာမိတ်ဖွဲ့တယ်ဆိုတာ ဒီလောက်မရိုးရှင်းသလို၊ နှုတ်ကတိသက်သက်ပဲလည်း မဟုတ်ပါဘူး"

"ခင်ဗျားတို့ဟာ ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ကိုယ့်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားမပြုနိုင်သေးဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီမဟာမိတ်အဖွဲ့ဟာ ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"တခြားကိစ္စရပ်တွေ ပါဝင်လာမယ်ဆိုရင်တော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီက သူ့ဘာသာသူ ပြန်ပြီး ဆွေးနွေးရပါလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသဘောထားကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။

သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်၏။

မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျဲ့ခုန်းသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်၏။

"တော်ဝင်နန်းတော်ကိုရော ဘယ်လိုမလဲ"

နန်းတော်သည် အမြဲတမ်း ပြဿနာရှိသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

အရှေ့တရုတ်ပင်လယ် ပဋိပက္ခတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြေအနေများကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပြေလည်နိုင်ခြင်းမရှိသော အမုန်းတရားများ ရှိနေကြပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခင်က စုန့်ရှန်းဂိုဏ်း နှင့် လင်ခုန်းဂိုဏ်း တို့၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ရန်လိုမှုသည် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှုဖြစ်သည်နှင့် ယမ်းအိုးကြီးသည် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်က သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဝူတန်က ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နန်းတော်ကို အသိပေးဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပြီ"

"နန်းတော်ဟာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တတ်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်"

"သိပ်ပြီးတော့ လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်လောက်ပါဘူး"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် နန်းတော်ကို သိပ်မယုံကြည်ကြကြောင်း သိသာလှသည်။

လင်းချွမ်းက ရယ်မောရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

"ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ အရာရှိဟောင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်၊ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူတို့ ဂရုစိုက်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ထင်လို့လား"

...

ခုနစ်ရက် ကြာပြီးနောက်၊ မြောက်ပိုင်း နှင်းပြင်ပြင်တွင်။

တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ထိပ်ပေါ်၌။

ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တုန်ခါနေသည်။

ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထူးခြားသော တောက်ပမှုများ ပါဝင်

သည့် အလင်းတိုင်ကြီး ဖြစ်နေ၏။

၎င်းပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ တာအိုလမ်းစဉ်၏ အသံများ မြည်ဟည်းလာသည်။

တိမ်တိုက်များသည် ထိုစွမ်းအားလှိုင်းကြောင့် ချက်ချင်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး နှင်းပွင့်များသည် တောင်ထိပ်တစ်ဝိုက်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။

ထိုနှင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုပုံစံသည် အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး လျှို့ဝှက်သော ဝဲဂယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပုံရသည်။

ရုတ်တရက် စွမ်းအားတစ်ခု ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေသော နှင်းလွှာများသည် အပြင်ဘက်အလွှာကို ခွာချလိုက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း လျောကျသွားသည်။

အေးခဲနေသော မြေဆီလွှာသည် နောက်ဆုံးတွင် နေ့အလင်းရောင်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ထက်မှ နေရောင်ခြည်၊ အဆုံးမဲ့ တောင်တန်းကြီးများနှင့် တစ်သားတည်း ရောယှက်နေသည်။

တောင်ထိပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ဘုန်းကြီးတစ်စုသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တရားထိုင်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဝတ်ရုံပါးများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဓကျမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုရင်း မျက်စိမှိတ်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

၎င်းတို့ရှေ့မှ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းသည် ၎င်းတို့၏ အာရုံကို လုံးဝ မဖမ်းစားနိုင်ပုံရသည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မျက်လုံးဖွင့်၍ မကြည့်ကြပေ။

ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လေစီးကြောင်းများကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဗုဒ္ဓဂါထာသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဘုန်းကြီးများ၏ အာရုံကို ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အသားဖြူဖြူ ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးသည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကုဟဲက သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ"

သူ့စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

ထိုသူမှာ ဝူတန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ကုဟဲပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ကုဟဲ၊ ခင်ဗျား အောင်မြင်သွားပြီ"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် အကြီးအကဲ"

"အရမ်းကောင်းတယ်......"

ချီးကျူးသံများ ဆူညံသွားပြီး ဘုန်းကြီးအားလုံး ဝန်းရံလာကြသည်။

သူတို့နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ကုဟဲ၏ အကြည့်များသည် အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ၊ မြစ်ရှည်ကြီးကို ကျော်လွန်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူတန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လုံဟူပြည်နယ်၏ မြို့တော်အတွင်း၌။

စာရေးခုံပေါ်တွင် ထူးခြားသော သတင်းပေးပို့ချက် နှစ်စောင် ရှိနေသည်။

ထိုပိုးထည်စာရွက်နှစ်ခုတွင် မင်မင်းဆက်၏ ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့များက အသုံးပြုသော လျှို့ဝှက်ကုဒ်များ ပါရှိသည်။

၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုမှာ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ခေါင်းကိုက်သွားနိုင်လောက်၏။

၎င်းကို အထူးလျှို့ဝှက်ကုဒ်ဖြည်နည်းဖြင့်သာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

ထိုစာများအနက် တစ်စောင်မှာ ယင်ဟွိုင်ယွီက သူ၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးထံ ပေးပို့ခဲ့ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စောင်မှာ ယွမ်မင်းဆက် အကြွင်းအကျန်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အစီရင်ခံစာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် မင်နန်းတော်သည် ထိုစာကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ယခင်မင်းဆက်ဟောင်းနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှ၏။

မည်သည့် ရှုထောင့်မှကြည့်ကြည့် ၎င်းကို အထူးဂရုပြုရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် စာကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် သတင်းစကားကို အစိတ်အပိုင်းများစွာ ခွဲလိုက်ပြီး အထူးလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လူအများအပြားထံ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်စာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ထိုသူများသည် အထက်သို့ အဆင့်ဆင့် တင်ပြခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ထိုသတင်းသည် မင်ဧကရာဇ်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဧကရာဇ်သည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိသောအခါ အမျက်ဒေါသ ထွက်လေသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအရ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆက်နွှယ်မှုကို ယခင်က လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ယခုမူ အမှန်တရား ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ ဘုရင်ခံသည်လည်း အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ နန်းတော်၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးနှင့် ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်များဖြင့် ကစားခြင်းသည် ဧကရာဇ်၏ ဒေါသကို အထွက်ဆုံးဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အမိန့်တော်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ဤကိစ္စကို ကြိုတင်သိရှိထားသူများကို အရင်ဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

လက်ရှိ လုံဟူပြည်နယ် ဘုရင်ခံသည်လည်း ဤအခြေအနေကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို အခက်တွေ့နေ၏။

သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး နာရီဝက်နီးပါး ကိုင်ထားခဲ့သော ကလောင်တံကို မင်အိုးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုစဉ် ခန့်ညားသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ထွက်လာသည်။

သူ၏ ဖခင် စားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လန့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ဖခင်မျက်နှာပေါ်ရှိ ခါးသီးသော အပြုံးကို မြင်သောအခါ သူသည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

သူသည် ဖခင်၏ နောက်တွင် ရပ်ရင်း စားပွဲပေါ်မှ စာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုသခင်လေးသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားသည်။

သူသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

"အဖေ ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်ပူနေတာလား"

"အင်း"

ဘုရင်ခံက ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီကိစ္စက သိပ်အရေးကြီးသလို ဖြေရှင်းဖို့လည်း တကယ်ခက်ခဲတယ်"

"အဖေ... ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိပါတယ်"

ဖခင်၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း သခင်လေးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင်၊ ဒါဟာ ယွမ်မင်းဆက်အပေါ် သစ္စာရှိသူတွေက နန်းတော်နဲ့ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုတွေကြားမှာ သွေးခွဲဖို့ လုပ်နေတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ နန်းတော်က ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သိပ်အလုပ်ရှုပ်နေတာ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်"

ဖခင်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိသားစုတွေကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ရမှာလဲ"

"ကျွန်တော်တို့က ဒီပဋိပက္ခကို သူတို့ဆီ ပြန်

တွန်းပို့ပြီး သတင်းစကားကိုပဲ ပါးလိုက်ရုံပါပဲ"

"အဲဒီအခါ ကျွန်တော်တို့ဟာ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ ရန်သူကို နှိမ်နင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ နန်းတော်ဘက်က ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်ရုံပါပဲ"

"ပညာရှင် အနည်းငယ်လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အသာစီးရသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒီအတွက် ဂုဏ်ပြုမှုကိုလည်း အဖေပဲ ရမှာပါ"

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ ဤအစီအစဉ်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပြီ။

လုံဟူပြည်နယ် ဘုရင်ခံသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စားပွဲကို လက်ဖြင့်

ပုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်

တော့သည်။

"ကောင်းတယ်"

အခန်း ၃၉၆ - ကူ အင်းဆက်

နန်းတွင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် သိသိသာသာပင် လျင်မြန်လှ၏။

နဂါးနှင့် ကျား စစ်ဆေးရေးဌာနမှ သခင်လေး၏ အကြံပြုချက်အပြီးတွင် သိုင်းလောကအတွင်း ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သတင်းသည် တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မင်မင်းဆက်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ အထက်တန်းစား မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးသည် အခြေအနေကို နားလည်သွားကြပြီး၊ အင်အားစုများ ပေါင်းစည်းကာ ယွမ်မင်းဆက်လက်ကျန် အကြွင်းအကျန်များကို စတင်ရှာဖွေကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှောင်လင်ကျောင်း၌ ကျင်းပခဲ့သော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ အစည်းအဝေးသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်များသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ လင်ချွမ် နှင့် လင်ယန်ရွှယ်တို့သည်လည်း အိမ်အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

ချားလ်စ်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည့် နေရာသို့ ဖြတ်သန်းလာစဉ်၊ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော တွင်းကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူတို့နှစ်ဦး ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ကြသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လင်ယန်ရွှယ်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

လင်ချွမ်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ပြတ်သားစွာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်မကောင်းစရာ ကောင်းလှသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပြတ်သားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလေ၏။

လင်ချွမ်၏ အတွေးကို နားလည်ပုံရသော လင်ယန်ရွှယ်က သက်ပြင်းချကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါ ရှင့်ရဲ့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါဟာ ကျိန်းသေပေါက် ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ ငါက နစ်နာသူပါ" ဟု လင်ချွမ်က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားကာ...

"ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်"

"ဒီလို ပညာရှင်တစ်ယောက်၊ သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရပြီး တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဘဝပျက်သွားရတာ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာပဲ"

"ဒီအကြွေးတွေကို အဲဒီ ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ လက်ကျန်တွေဆီကပဲ ပြန်တောင်းရမယ်"

လင်ချွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှလုံးတုန်စေလောက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်

များသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာမှာပင် ထိုအရှိန်အဟုန်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ထိုအကြောင်းများကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်

လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် ထိုနေရာ၌ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့လှသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်၏ စွမ်းအားသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာမက ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်ပါ ရှိနေသောကြောင့်သာ သူ သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသူများသာ အနီးတွင် ရှိနေပါက သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း လင်ချွမ် ကြည့်ရာသို့ လိုက်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

ထိုသို့မြင်သော် လင်ချွမ်၏ လက်ဝါးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားသည် ထိုနေရာကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လင်ချွမ်သည် ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ထဲသို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသည် လိမ်ရှုံ့သွားတော့သည်။

တုန်ခါမှုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး လင်ချွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားသွားသလိုပင်။

ချက်ချင်းပင် ထိုဟင်းလင်းပြင်၌ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားသည်။

လင်ချွမ်က လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ဆွဲလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တစ်ပေခန့် ရှည်သော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျလာသည်။

ထိုအရာမှာ လက်သီးဆုပ်ထက် မကြီးဘဲ အပြာရင့်ရောင် ဖြစ်နေသော အရာတစ်ခု။

တစ်ဖက်မှာ ချောမွေ့နေပြီး အလယ်တွင် အမည်းရောင် အကြောင်းတစ်ခု ရှိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထူးခြားသော ဖောင်းကြွရုပ်ပုံလွှာများ ရှိနေသည်။

မကြာမီမှာပင် လင်ချွမ်နှင့် လင်ယန်ရွှယ်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။

ဤအရာသည် ဖောင်းကြွရုပ်ပုံလွှာ မဟုတ်ဘဲ အင်းဆက်၏ ခြေသည်းများ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့ ရှေ့မှ အရာမှာ ချားလ်စ် အစောပိုင်းက ပစ်ထုတ်ခဲ့သည့် အပြာရင့်ရောင် ပိုးတောင်မာ ပင် ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက လင်ချွမ်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ထိုပိုးကောင်ကို မထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်ကာ ၎င်းကို ထိုနေရာထဲသို့ ကျသွားစေခဲ့ပြီးမှ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအင်းဆက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။

၎င်းတွင် မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး၊ အဆိပ်ပြင်းကာ တိုက်စားတတ်သော အနက်

ရောင် မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများပင်လျှင် ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် လောကရှိ အရာရာတိုင်းတွင် အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။

ဤပိုးကောင်သည် အထက်ပါ အားသာချက်များ ရှိသော်လည်း အခြားသော စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ပိတ်မိနေသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ရုန်းကန်နေရခြင်းသာ။

ယခုအခါ ၎င်းသည် လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဤအရာတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သိစိတ် ရှိပုံရသည်။

၎င်းသည် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ သခင်၏ အမိန့်အတိုင်း လင်ချွမ်ကို စတင်

တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်သည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ၎င်း၏ သခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားကြောင်း သိရှိသွားပုံရသည်။

သခင်နှင့် ကျွန်ကြားက ဆက်နွှယ်မှုမှာ ပြတ်

တောက်သွားခဲ့ပြီ။

ခဏမျှ ၎င်းသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ လေထဲတွင် တောင့်ခဲသွားသည်။

ဤအပြောင်းအလဲများကို လင်ချွမ်က သတိပြုမိပြီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ခဏမျှ တွေဝေပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးကို ပြန်လည် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ၎င်းကို ဆွဲယူလိုက်ရာ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အပြာရင့်ရောင် ပိုးတောင်မာသည် အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ထုတ်မလွှတ်တော့ဘဲ သူ့ရှေ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရောက်လာသည်။

သူသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို ကာကွယ်ရန် စွမ်းအားအချို့ကို ချန်ထားပြီး ကျန်အာရုံအားလုံးကို ထိုပိုးကောင်လေးထံသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်ချွမ်က 'ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ' ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဤအရာလေးသည် အဆိပ်ရှိသော သတ္တဝါဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်ရည် အချို့ ရှိပုံရသည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။

၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်သေးငယ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ရည် မရှိသလောက်ပင်။

သခင်၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိပါက ၎င်းတို့တွင် စားသောက်လိုသော ဗီဇသာ ကျန်တော့သည်။

လင်ချွမ်၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤအရာသည် ကူ အင်းဆက် အမျိုးအစား ဖြစ်ရမည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝက စာအုပ်များနှင့် အင်တာနက်တွင် ကူ အဆိပ်များ မွေးမြူခြင်းအကြောင်း သူ ကြားဖူးသည်။

အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များကို အိုးတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်ကာ အချင်းချင်း စားခိုင်းစေပြီး နောက်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် အကောင်ကို ကူ ဟု ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဤကမ္ဘာတွင် သူသည် တစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ် ရရှိလိုက်ပြီ။

ခေတ္တမျှ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို မည်သို့ ခိုင်းစေရမည်ကို စဉ်းစားတော့သည်။

မှော်လက်နက်များကဲ့သို့ပင် ဤအရာသည်လည်း ၎င်း၏ သခင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေရမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုသို့တွေးပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ကာ ထိုအင်းဆက်လေးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ခု ထိတွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

နို့နှင့် ရေကဲ့သို့ ရောယှက်သွားပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ပေါင်းစည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ် စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ထိုအင်းဆက်လေးသည် လှည့်ပတ်ကာ တောင်ပံများ ဖြန့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်ဝင်လာပြီး လင်ချွမ်ကို ကြည့်လာသည်။

ထိုဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် လင်ချွမ်သည် ဤအရာ၏ သဘာဝကို လျင်မြန်စွာ သိရှိလိုက်ရသည်။

ဤသတ္တဝါ၏ ပါးစပ်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ ရှိနေ၏။

၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိပါက သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦးပင်လျှင် များစွာ ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး အင်အား ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ သတိမထားမိပါက ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ မြူခိုးများသည် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားနှင့် ဆင်တူသော်လည်း လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်စားမပြုဘဲ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်နေသော တိရစ္ဆာန်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။

၎င်းတွင် တိုက်စားနိုင်သော စွမ်းအားရှိပြီး အဆိပ်နှင့် အသားများကို စားသုံးသည်။

၎င်းကို အစုံစားသတ္တဝါဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း စိတ်ဝင်စားလာသည်။

လင်ချွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သောအခါ သူမသည် အနားသို့ တိုးလာပြီး ထိုအင်းဆက်လေးကို ယူကာ ဆော့ကစားနေတော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှောင်လင်မှ ထွက်ခွာကာ ဝူတန်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။