အခန်း (၃၉၇-၃၉၈)

အခန်း ၃၉၇ - ထောင်ချောက်

တောင်ဘက်ဒေသရှိ ပြည်နယ်တစ်ခု၏ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင် ဖြစ်သည်။

ကောက်ရိုးဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသော ရှုကျွင်း သည် တင်းမာသော မျက်နှာပေးဖြင့် အရက်

ဆိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည်။

ဘေးဝိုင်းမှ စကားဝိုင်းများကို နားထောင်ရင်း ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကြားခဲ့ရသော ကောလာဟလများစွာထဲမှ အမှန်တရားကို သူ ခွဲခြားသိမြင်နေပြီဖြစ်၏။

ယခုအခါ မင်မင်းဆက်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် အဓိကမျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းဂဏအားလုံးသည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နန်းတော်ကလည်း အလားတူ ကြေညာချက်မျိုး ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ယခင် ယွမ်မင်းဆက်အရာရှိဟောင်းများအတွက် အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

သူတို့သည် သာမန်လူများအဖြစ် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သေးသော်လည်း ယခင်က ပြင်ဆင်ထားခဲ့သမျှမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားရသည်။

ထို့ပြင် အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် အမာခံစခန်း အနည်းငယ်မှာလည်း ဖော်ထုတ်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အဖွဲ့အစည်းဝင် အချို့လည်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပုန်းရှောင်၍သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူတို့သည် မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုကျွင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး အရက်ဆိုင်မှ ထွက်ကာ တည်းခိုရန် ဇရပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ထိုညတွင် သူသည် ညဝတ်အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကာ အနီးဆုံးဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဤဂိုဏ်းကို ဝူရှန်းဂိုဏ်း ဟု ခေါ်ပြီး ဤပြည်နယ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။

၎င်းကို အဓိက ကိုယ်ခံပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်သော်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ပထမအဆင့် သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယခု ရှုကျွင်းအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော အင်အားရှိသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ...

တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားလျှင်ပင် ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ရန် မခက်ခဲပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက ဤခရီးစဉ်အတွက် ရည်မှန်းချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တောင်တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ရှုကျွင်းသည် အတော်ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် ယခုအချိန်တွင် တောင်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသူ တစ်ဦးမှ မရှိပေ။

"ဒီလောက် ခမ်းနားတဲ့ တောင်တံခါးကြီးရှိပြီးတော့ တံခါးစောင့်တပည့် အနည်းငယ်တောင် ရှာမရဘူးလား"

ဒါကိုမြင်တော့ သူ သံသယဝင်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

သို့သော် 'ပညာရဲရင် အားကိုးရှိတယ်' ဆိုသကဲ့သို့ပင် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ရှုကျွင်းသည် အန္တရာယ်ကို လျစ်လျူရှုကာ အထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အဖွဲ့အစည်းက ဤဂိုဏ်းကို အရေးမယူရန် ယခင်က ဆုံးဖြတ်မထားခဲ့ပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီလားဟုပင် ရှုကျွင်း သံသယဝင်မိလိမ့်မည်။

တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ခြောက်ကပ်နေသော ခမ်းမဆောင်ကြီးကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုသည်ကို နောက်ဆုံး၌ သိရှိသွားသည်။

မည်သည့် ကိုယ်ခံပညာဂိုဏ်းတွင်မဆို ခမ်းမဆောင်အတွင်း၌ မည်သည့်အချိန်မဆို လူရှိနေရမည်။

သူတို့သည် ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူနှင့် ကွယ်လွန်သွားသော အကြီးအကဲများကို ပူဇော်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

သိုင်းဘုရင်သွေးပါသော ဤထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဝူရှန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အချို့မှာ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အချို့မှာ လက်ဗလာဖြင့် စစ်ဗျူဟာများ ခင်းကျင်းထားကြသည်။

သူတို့သည် ဤအရာအတွက် အစောကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပုံရနေခြင်း။

ခဏအတွင်းမှာပင် ရှုကျွင်းသည် ဝိုင်းရံခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ပထမအဆင့် သိုင်းကျင့်ကြံသူသုံးဦးသည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ ကောလာဟလထဲကလို အနိမ့်ဆုံးအဆင့် မဟုတ်ဘဲ အမြင့်ဆုံးအဆင့် များ ဖြစ်နေကြသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါတို့ အလှည့်စားခံလိုက်ရပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ရှုကျွင်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရန်သူ့အဆင့်မှာ သူ့ထက် များစွာ မြင့်မားနေသဖြင့် သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝူရှန်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်သည် ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအားများ လျော့နည်းသွားသည်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် အရှိန်များမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှုကျွင်းသည် တစ်မိသားစုလုံးကို သုတ်သင်ရန်ဟူသော အတွေးကို မတွေးနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ရိပ်ခနဲဖြစ်ကာ တောင်တံခါးအပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သုံးဦးထဲမှ နှစ်ဦးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့၏။

ထိုသူနှစ်ဦးသည် လက်ဝါးချင်း ထိတွေ့လိုက်ပြီးနောက် လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ရှေ့သို့ ရိုက်

ထုတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါလှိုင်းတစ်ခု လှိမ့်ဝင်လာသည်။

၎င်းတို့သည် လေထုထဲတွင် လေပြင်းနှင့်အတူ ဝဲကရက်ဖြစ်သွားပြီး ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည်။

ရှုကျွင်း၏ မျက်နှာပေးမှာ တည်ကြည်နေလျက်။

သူသည် လက်ထဲတွင် ခွန်အားကို စုစည်းကာ လက်သီးဖြင့် ဝုန်းခနဲ ထိုးချလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများမှာ သွေးကြောများထဲတွင် ဟိန်းဟောက် စီးဆင်းသွားသည်။

သိုင်းဘုရင်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နှိုးဆွလိုက်ခြင်းဖြင့်...

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ သွေးကြောထဲရှိ သွေးများသည် ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ပို၍ပို၍ ပူပြင်းလာသည်။

သူ၏ အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် များပြားလှသော အသက်စွမ်းအား ချီ နှင့် သွေးများ ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော သွေးနီရောင် လက်သီးရိပ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး နဂါးပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျရောက်သွားသည်။

နဂါးသည် ချက်ချင်း ကွယ်ပျောက်သွားပြီး နယ်ပယ်စွမ်းအားကြောင့် ထိုလူနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ကန့်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိသော စွမ်းအားများသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အကုန်လုံးကို ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလား ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် စိတ်ကူးမှာ ခမ်းနားသော်လည်း လက်တွေ့မှာ ခါးသီးလှသည်။

သွေးနီရောင် လက်သီးရိပ်က ရိုက်ခတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ထိုးတက်သွားသည်။

ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး ပထမအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ကာ နယ်ပယ်

စွမ်းအား၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေ၏။

သူနှင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင်များကြားတွင် ကွာဟချက် ကြီးမားနေသေးသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ သာမန်သိုင်းကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သူ၏ နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှုကျွင်း၏ နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်နှစ်ဦးမှာ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း နယ်ပယ်တစ်ခုသည် အဆုံးစွန်အားဖြင့် နယ်ပယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

အထွတ်အထိပ်အဆင့်နှင့် ရှုကျွင်းတို့ကြားတွင် ကွာဟချက် ကြီးမားနေဆဲပင်။

ထိုလူနှစ်ဦး လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း သူတို့ကို သတ်ရန်မှာ ရှုကျွင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ ဆန့်

ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးကို ရုတ်တရက် ဖြန့်

လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှည်လျားသော လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝူရှန်းဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်စေ၊ နန်းတော်မှ စေလွှတ်လိုက်သော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးဖြစ်စေ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှုကျွင်း လွတ်မြောက်တော့မည့် အချိန်မှာပင်...

လူရိပ်တစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

ဤသူမှာ ပထမအဆင့်မျှသာ ရှိပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလယ်အဆင့်နှင့် အနိမ့်

အဆင့်ကြားတွင်သာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို မခံစားရပေ။

သို့သော် ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုထားဖူးသော ရှုကျွင်းသည် ထိုသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

ဤသူကား ဝူတန် မှ ချန်အာကော ဖြစ်နေခြင်း။

"တောက်၊ သူတို့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေပြန်ပြီ"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖော်ပြ၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

အကြောက်တရားကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းလော သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်ခြင်းလော မပြောတတ်ပေ။

ရှုကျွင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။

ဝူတန်မှ ချန်အာကောဆိုသည်မှာ တစ်ပြည်လုံးတွင် ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။

အချက်အလက်များစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယွမ်မင်းဆက် သစ္စာခံများသည် ရန်သူ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။

ကြီးမားသော ကျော်ကြားမှုဆိုသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ ဆိုသကဲ့သို့ပင်။

ချန်အာကော၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဝါကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများ နေနေသာသာ၊ သူတစ်ပါးဆီမှ ကြားဖူးသူများပင် သိကြသည်။

ပြိုင်ဘက်မှာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်၏။

ယခု သင်က သူသည် ပထမအဆင့်၏ အနိမ့် (သို့မဟုတ်) အလယ်အဆင့်လောက်သာ ရှိသည်ဟု ပြောနေခြင်းလော။

နောက်နေတာလား။ ဒါက လိမ်ညာမှုပဲ။

ဤအတွေးနှင့်အတူ ရှုကျွင်း၏ ဒေါသမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

သူသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့ 'မြို့ပျက်ဗျူဟာ' ကို စိတ်ဝင်စားမိရာမှ နောက်ဆုံးတွင် အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။

ယခု ဤလူသည် ဤလှည့်ကွက်ကို ထပ်သုံးနေပြန်ပြီ။

ဒါဟာ လုံးဝကို မလေးစားရာ ရောက်သည်။

"အား"

ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှုကျွင်းသည် ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများသည် သောင်းကျန်းနေသော ယန်ဇီမြစ်ရေကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးတံဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် ဒေါသနှင့် တုန်လှုပ်မှုများကို သယ်ဆောင်လျက် ချန်အာကောဆီသို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"......"

ချန်အာကော၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တို့မှာ ထိုနေရာမှာပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

အခန်း ၃၉၈ - အရှေ့အရပ်မှ လာသော ဓားတစ်လက်

လက်ဝါးကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ဆန်းကြယ်သော လက်ဝါးရိပ်များ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချန်အာကောက လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ထိတွေ့လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အားအင်တစ်ခု လက်ဝါးအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလက်ဝါးရိပ်သည် မူလပုံသဏ္ဌာန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားသော ကျောက်စိမ်းဖြူဗန်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ပြင်းထန်သော လက်သီးရာများမှာ ကျောက်ဆောင်ကို ရိုက်ခတ်သည့် ရေတိုင်ကီသဖွယ် ထိုဗန်းကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ရေစက်များကဲ့သို့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

လက်သီးရိပ်များ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေခြင်းကြောင့် ရှုကျွင်းသည် သူ့နောက်ကွယ်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မမြင်ရပေ။

သို့သော် ချန်အာကော၏ စွမ်းရည်အရ ပြိုင်ဘက်မှာ အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။

ဤအတွေးဖြင့် သူနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လေပွေများ ဝဲကရက်ထနေပြီးမှ ရုတ်တရက် ပျက်ပြယ်သွားကာ လေဓားရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ကျပန်း ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုများတွင် မည်သည့်ပုံစံမျှ မရှိဘဲ ပစ်မှတ်များကို စိတ်အလိုရှိသလို ထိမှန်နေတော့သည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝူရှန်းဂိုဏ်းက ပညာရှင်အများအပြားရဲ့ မျက်နှာထားတွေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ရဲ့ အတွင်းအားတွေကို စတင် လှည့်ပတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ဒိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် အလွှာလိုက် အကာအကွယ်များ ဖန်တီးခြင်းဖြင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် လေဓားများကို ခုခံရန် ကြိုးစားကြသည်။

သူတို့၏ အင်အားဖြင့် ထိုဒဏ်ကို ခုခံရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် ဝူရှန်းဂိုဏ်း၏ အမှန်တကယ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ရှုကျွင်းကို တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ သူ့တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ရ၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အခြား ပညာရှင်နှစ်ဦးသည်လည်း တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် မတော်တဆ ထိခိုက်မှု မရှိစေရန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ချန်အာကောမှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်နေမိသည်။

သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ မူလအင်အားမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ပညာရှင် သို့မဟုတ် ယင်ဟွိုင်ယွီကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူနှင့် ယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ အဆင့်

နှစ်ဆင့် ကွာဟချက်မှာ ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ဤရုန်းကန်မှုက သူ့ကို ပို၍ အခြေအနေ မဟန်ဖြစ်စေသည်။

ထိုဆန်းကြယ်သော လှေကားထစ်ရှေ့တွင် ချန်အာကောသည် အမြဲတမ်း ဖိအားအောက်၌ ရှိနေခဲ့သည်။

ယခု သူခံစားနေရသော ကျင့်စဉ်

အထွတ်အထိပ်က ဖိအားမှာ ထိုစဉ်ကနှင့် ယှဉ်

လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ချုပ်တည်းမှုများမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အတွင်းအားများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ထိုအားအင်များသည် လေထုထဲတွင် ရောယှက်သွားပြီး မြင့်မားသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လေဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိုသစ်ပင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ အစင်းရာများ ထင်ကျန်ရစ်

စေသည်။

သစ်ပင်ရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး ယိမ်းထိုးနေသဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုလဲသွားနိုင်သည့်ပုံ ပေါက်နေသယောင်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အဆမတန် များပြားသော အတွင်းအားများကို အသုံးပြုကာ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

ဒုက္ခပင်လယ်အတွင်း၌ ချန်အာကောသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ ပြန်လည်ရရှိသော စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အတွင်းအားကို ပိုမို ချွေတာစွာ အသုံးပြုတတ်လာပြီး ထိရောက်မှုမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့သည်။

သူ၏ စွမ်းအားများသည် အလွန်အမင်း ဖိသိပ်ထားခြင်းခံရသဖြင့် အလွန်စင်ကြယ်

နေသည်။

အခြား ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်အာကော၏ ခွန်အားမှာ သုံးဆခန့် ပိုမိုသာလွန်သည်။

အတွင်းအားများစွာကို ရင်းနှီးလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ရှုကျွင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အောင်မြင်စွာ ခြေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ချန်အာကော နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို ကြည့်

ရင်း ရှုကျွင်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ဝူတန်က ချန်အာကော်ဟာ အလွန်

အစွမ်းထက်တယ်လို့ လူတိုင်းပြောကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာတော့ ထင်သလောက် မဟုတ်ပါလား"

"အကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် သူ့ကို အသည်းအသန် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"သူက ဒဏ္ဍာရီထဲကလို မသန်မာဘူးပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူက တမင်တကာ လုပ်နေတာလား"

"ဒီလို အားနည်းချက်တွေကို ဆက်တိုက်ပြနေတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိလို့လဲ"

ဤအတွေးက ရှုကျွင်းကို ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

သူသည် မိမိကို ဝိုင်းရံထားသည်ကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရှုကျွင်းသည် နောက်ထပ် လက်ဝါးချက်

တစ်ခု ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ချန်အာကောမှာ လွင့်

ထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကောင်းကင်သို့ တဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားပြီး ဝေးရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခဏတာ လိုက်လံပြီးနောက် ချန်အာကောသည် ၎င်းမှာ မိမိ၏ တတ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ထိုအခါ သူက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်

သည်။

"အရှေ့အရပ်က ဓားတစ်လက် လာနေပြီ"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှုကျွင်းတစ်ယောက်တည်းသာမက တိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်နေသည့် ပထမအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးနှင့် ဝူရှန်းဂိုဏ်းသားအားလုံးက ထိုနေရာသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် ချန်အာကော၏ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးသူ တစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ တစ်ဆင့်စကားဖြင့်သာ ကြားဖူးကြသူများဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လူအများက ကိုယ်ခံပညာလောက၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပညာရှင်ကို ကြည့်ရန် အာရုံစိုက်

လိုက်ကြသည်။

အော်ဟစ်သံ ဆုံးသည်နှင့်...

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအထက်တွင် ကြယ်တာရာပေါင်းများစွာ စုဆုံလာသည်။

၎င်းတို့သည် တိမ်တိုက်အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကြယ်ရောင်တဖျတ်ဖျတ် တောက်နေသော ဓားငယ်လေးတစ်လက်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်

လိုက်သည်။

၎င်းသည် လနှင့်ကြယ်များမှ ဆင်းသက်လာကာ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံလျက် ရှိနေ၏။

ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ငြိမ်သက်နေသော ဓားငယ်လေးသည် တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားလာပြီး လျင်မြန်စွာပင် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ရှုကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ရင်သွားသည်။

ဗီဇအရ ခံစားလိုက်ရသော ကြောက်စိတ်ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်မှာ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ယင်နေမိသည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းသာ။

အလွန်ဝေးကွာနေသော်လည်း သူသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"သေချာပေါက် အဲဒီလူက ငါ့ကို ကစားနေတာပဲ"

"သူ့ရဲ့ ခွန်အားအစစ်ကို မသုံးခဲ့ဘူး"

"ဒီတိုက်ခိုက်မှုမှ ချန်အာကောရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်

ပဲ"

ရှုကျွင်း၏ လက်များက ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လက်ဝါးရိပ် တံဆိပ်များဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး လက်မောင်းများမှာ လေထဲရှိ စက္ကူစများကဲ့သို့ လှုပ်ခါနေလျက်။

ထို့နောက် လိမ္မော်ရောင် ဒိုင်းလွှားတစ်ခု သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အလွန်လေးလံသော အရှိန်အဝါရှိပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကိုပင် ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထို့နောက် သူ့နောက်ကျောမှ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ရှုကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်ပြီးသည်နှင့် အလင်းတောင်ပံတစ်စုံကို ဖြန့်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိုင်းခြားလိုက်သလို၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းကို ဖြတ်တောက်

လိုက်သလိုပင်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရ၏။

"ဖက်"

ကြယ်စင်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဓားငယ်လေးသည် လိမ္မော်ရောင်ဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ ရှုကျွင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် မှန်သွားသည်။

ထို့နောက် ဓားအလင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

နှလုံးသားမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုလဲကျသွားတော့၏။

ရှုကျွင်း၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး အရှိန်ပြတ်ကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောက်ပသော ကြယ်မှုန်လေးများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဓား၏ နောက်ဆုံးအလင်းတန်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင်...

ဝိညာဉ်ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာမူ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားနေ၏။