အခန်း (၃၉၉-၄၀၀)
Vol. 40 Ch. 399-400
အခန်း ၃၉၉ - တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်
"သူတို့ တကယ်ပဲ လွတ်သွားကြတာလား"
"အထင်ကြီးစရာပဲ"
ဝေးကွာလှသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ အရိပ်
သဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်သည်
သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်
သည်။
သူသည် ဘေးနားရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း အရိပ်အယောင်မျှမရှိပေ။
သူ့ဘေးတွင် ပိုးထည်ဦးထုပ်နှင့် မြွေပါသားမွေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေ၏။
ထိုသူသည် သစ်သားကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ခေါက်ယပ်တောင်ကို အသာအယာ ခတ်နေ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လျှင် ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဝူရှန်းဂိတ်တံခါး နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ထိုစစ်မြေပြင်နှင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသည်။
စောစောက ဓားချက်မှာ လင်ချွမ်က ထိုမျှဝေးကွာသော အရပ်မှနေ၍ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ချန်အာကော၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံမှာ သူ၏သတ်ကွင်းစွမ်းရည်ကို ပြသခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကြိုတင်သဘောတူထားသည့်အတိုင်း အကူအညီတောင်းခံသည့် လျှို့ဝှက်အချက်ပြချက်သာ။
ဤအစီအစဉ်မတိုင်မီက ချန်အာကောသည် လင်ချွမ်အား သူ၏ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုထက်မြက်အောင် လေ့ကျင့်လိုသည့်အတွက် ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်လိုကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။
မတော်တဆမှုများ မဖြစ်စေရန် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးက ဤလျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို သဘောတူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ချန်အာကော ထိုအသံကို ပြုလိုက်သည်နှင့် လင်း
ချွမ်အား လက်နက်ထုတ်ရန် တောင်းဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် အရှေ့အရပ်မှ ဓားတစ်လက် ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တာရာအလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
ဓားအလင်းတန်းက ရှုကျွင်း ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်ကာ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ သိုင်းကျင့်ကြံသူများစွာသည် ချန်အာကော၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။
ယခုမှပင် သူ မည်မျှသန်မာကြောင်း သိလိုက်ရတော့၏။
လင်ချွမ်သည် ဝေ့ဝမ်အား ဤလုပ်ရပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။
အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်တွင် ရှိနေစဉ်က အချို့သောအရာများကို ကိုယ်တိုင်မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အခြားလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
လင်ချွမ်သည် ဝေ့ဝမ်၏ အမြင်အချို့ကိုလည်း တစ်စုံတစ်ရာအထိ သဘောတူလက်ခံသည်။
ဤလူသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သိုင်းဂိုဏ်းအားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလိုသော ကျန်းဟယ်နှင့် မတူပေ။
သူ၏အမြင်တွင် ထိုဂိုဏ်းဂဏများသည် ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းများ ရှိကြသော်လည်း အချို့သော စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ရှိသင့်
သည်ဟု ယူဆထား၏။
လိုအပ်သည့်ကိစ္စရပ်များတွင် အမိန့်ကိုနာခံကာ မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်တွင် ရှိနေစဉ်က သိုင်းလောကမှ ဂိုဏ်းများစွာသာ ပူးပေါင်းခဲ့ကြလျှင် ထိုတိုက်ပွဲတွင် ဤမျှလောက် အသက်
ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နန်းတွင်းအစိုးရသည် ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ခြင်းပင်။
လင်ချွမ်သည် ဝေ့ဝမ်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံကာ ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကြည့်ရှုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ရှောင်လင်အရေးအခင်း ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် မိသားစုများစွာသည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။
ယခုရရှိလာသော ညီညွတ်မှုသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း အလွန်ရှားပါးသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။
'အသံမထွက်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့၊ အသံထွက်လိုက်ရင်တော့ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေရမယ်' တဲ့။
အင်အားစုအများစုသည် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေကြချိန်တွင် သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်းပင် ပြိုကွဲနေကြပြီး မည်သူကမျှ သူတို့၏ အလားအလာကို မမြင်နိုင်ကြပေ။
သို့သော် သူတို့သည် ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းအတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လာကြသောအခါ ပြဿနာများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဤဂိုဏ်းများ၏ အင်အားနှင့် ဩဇာမှာ အမှန်
တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။
ယခင် ယွမ်မင်းဆက်အရာရှိဟောင်းများ၏ ခံတပ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
နန်းတွင်းအစိုးရသည်လည်း သူတို့၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်အချို့ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုပစ္စည်းများသည် အဆင့်မြင့်အရာရှိများစွာ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝူရှန်းဂိုဏ်းနှင့် အခြားအရေးကြီးသော ဂိုဏ်းများ၏ ခံတပ်များတွင် ထောင်ချောက်များစွာ ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။
ရှုကျွင်း နင်းမိသွားသော ထောင်ချောက်မှာလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်နေခြင်း။
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝေ့ဝမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။
"ဒါကို ကျွန်တော် လုံးဝမမျှော်လင့်ထားဘူး"
"ခင်ဗျားဂိုဏ်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်က တကယ်တော့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာလား"
လင်ချွမ်က အသာအယာ ရယ်မောရင်း အဆင်ပြေပါ့မလားဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုအခါ ဝေ့ဝမ်က ဘေးသို့ အနည်းငယ် လှည့်
လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးပြန်သည်။
"ချန်အာကောကဘပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား ခုလေးတင် ပြောလိုက်တာနော်"
"ကျွန်တော် ဒါကို ထုတ်ပြောလိုက်မှာ မကြောက်ဘူးလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ခံစားချက်
အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာကာ...
"ဒါက သူကိုယ်တိုင် အလိုရှိခဲ့တဲ့အရာပဲ"
သူ ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။
"ဒါ့အပြင် တစ်ယောက်ဖြစ်ဖြစ် နှစ်ယောက်
ဖြစ်ဖြစ် ဘာထူးမှာလဲ"
ဝေ့ဝမ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ခင်ဗျားလို တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခု ဒီမှာရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်နှယောက်ကများ ဒါကို ဖြတ်ကျော်ရဲမှာလဲ"
"တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ဖြစ် နှစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ"
သူပြောလိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်းသွားသည်။
သူ၏ လေသံမှာလည်း လေးလံမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေလျက်။
"ယွမ်မင်းဆက် အရာရှိဟောင်းတွေအကြောင်း ခင်ဗျား ဘာတွေ သိထားလဲ"
"အဲဒီလူတွေက လုံးဝ အားမနည်းဘူးလို့ ကျွန်တော် အမြဲ ခံစားရတယ်"
လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်
သည်။
"သိုင်းဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်တဲ့သူက ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်လို့ရမှာလဲ"
"သူတို့ရဲ့ အင်အားက ကျွန်တော့်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေတယ်"
"ဒါက သဘာဝပါပဲ၊ ယခင် ယွမ်မင်းဆက် သိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ နယ်မြေက ဘယ်လောက်
ကျယ်ပြောခဲ့လဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လေ"
"အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာပဲ"
"နန်းတွင်းအစိုးရ အနေနဲ့ ပိုပြီး အားစိုက်ရလိမ့်
မယ်"
သူ စကားပြောပြီးနောက် လေထုမှာ ပြန်လည်
တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း၊ ယပ်တောင်ခတ်ရင်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောဘဲ နေခဲ့ကြသည်။
ဝေးကွာသော အရပ်မှ အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါမှသာ ထိုသူနှစ်ဦးသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြတော့၏။
......
တောတောင်များအတွင်း၌ မထင်မရှား ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည် ခိုင်မာလာသည်။
ဓားချက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခံရပြီး အတွင်းအားဖြင့် ကြေမွသွားခဲ့သော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ရှုကျွင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တောတောင်များကြားမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ နုပျိုသောမျက်နှာမှာ ယခုအခါ အရေးအကြောင်းများစွာနှင့် အချိန်ကာလ၏ အမှတ်အသားများ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ခေတ္တခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် အသက်ပေါင်း ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ အိုမင်းသွားသကဲ့သို့။
ဤအံ့ဖွယ်နည်းစနစ်ကို ပုံရိပ်ယောင် ကိုယ်ပွား ဟု ခေါ်သည်။
၎င်းကို ယွမ်မင်းဆက် သစ္စာခံအဖွဲ့အစည်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှုကျွင်း၏ သိုင်းဘုရင်သွေးမျိုးဆက်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သိုင်းဘုရင် သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှ၏။
ထိုသို့သော သွေးမျိုးဆက်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရုံမျှဖြင့် မိမိ၏ သားစဉ်မြေးဆက်ထံသို့ အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။
သီအိုရီအရဆိုလျှင် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ငါးဆယ်ရှိလျှင်ပင် ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်က သိုင်းဘုရင် သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ဤသွေးမျိုးဆက်ကို ရရှိလိုက်ပြီဆိုလျှင် ထိုသူသည် ထူးကဲသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုအပိုင်းတွင် တိုးတက်မှု မြန်ဆန်ရုံသာမက သာမန်လူများ ရရှိနိုင်သည်
ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေ၏။
သူ၏ အလားအလာမှာ သိုင်းဘုရင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနိုင်သည်။
တပည့်က ဆရာ့ကို ကျော်သွားသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ခြင်း။
စစ်မှန်သော ပါရမီအပြင် မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက်မှ ဆင်းသက်လာသော အမွေအနှစ်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များသည် မျိုးဆက်သစ်များအား ထူးခြားသော သိုင်းပါရမီကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဘိုးဘေးများ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သိုင်းပညာရပ်များကို ရရှိစေနိုင်သည်။
ဤ ပုံရိပ်ယောင် ကိုယ်ပွား ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံ၍ ဝေဝါးသော ခန္ဓာကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် နှစ်ဖက်စလုံးက တည်နေရာလဲလှယ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဒဏ်ရာနှင့် တည်နေရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းပင်။
ဤအရာသည် အလကားရခြင်းမဟုတ်။
လဲလှယ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျင့်ကြံသူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး အိုမင်းရင့်ရော်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
သက်တမ်း မည်မျှလျော့နည်းသွားမည်ဆိုသည်မှာ ပုံသေမဟုတ်ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံ များနိုင်သလို၊ တစ်ခါတစ်ရံ နည်းနိုင်သည်။
ဒဏ်ရာ၏ ပြင်းထန်မှုအပေါ်တွင် မူတည်ခြင်း။
ထိုဓားချက်မှာ ရှုကျွင်း၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ရုံသာမက အတွင်းအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းပင်။
စစ်မှန်သော သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ခံရပါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိမည်
ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် သူသည် ယခုလက်ရှိအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။
သိုင်းဘုရင် ဖြစ်လာရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။
သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အသက်
ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ယခင်က ပေးဆပ်ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးမှာ ထိုက်တန်သွားခဲ့ပြီ။
ယခုအခါ ရှုကျွင်း၏ မျက်လုံးများတွင် လေးလံမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။
သူသည် အမည်တစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြိုင်တူ ပေါ်လာတော့သည်။
အခန်း ၄၀၀ - ခြေလှမ်း တစ်ဆယ့်ခြောက်လှမ်း
ဒုတိယမြောက် လဆန်း ၃ ရက်နေ့သည် သာယာသော ဆောင်းရာသီနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။
လင်ချွမ်သည် ဝူတန်တောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေ၏။
လင်ယန်ရွယ်သည် သူမ၏ ပုခုံးပေါ်မှ နှင်းပွင့်လေးတစ်ခုကို အသာအယာ ခါချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူမသည် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ရှုခင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ရှိနေသည်။
ယွဲ့ချင်းရိုမှာမူ မကြာသေးမီကပင် တံခါးပိတ်
ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
ချားလ်စ် စောစောစီးစီး ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် သူမသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် လင်ချွမ်နှင့်အတူ နှင်းကြည့်ရှုရန် ရှားရှားပါးပါး အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးနောက် ခြောက်လကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။
လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း နန်းတော်သည် အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။
အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၊ လျှို့ဝှက်အရိပ်တပ်သားများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများစွာတို့သည် ယွမ်မင်းဆက် အရာရှိဟောင်းများ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ၏ စုပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့် ရလဒ်များမှာ သိသာထင်ရှားခဲ့၏။
ဤကာလအတွင်း ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများမှာလည်း အချို့သော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်လာခဲ့သည်။
ဗဟိုစစ်အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပုံရသည်။
ယခုအခါ သူတို့သည် ယုံကြည်မှုရှိလာသဖြင့် မင်မင်းဆက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ စိန်ခေါ်နေကြသည်။
အရှေ့တရုတ်ပင်လယ်တွင် ပဋိပက္ခများ ပြန်လည်ဖြစ်ပွားလာ၏။
သို့သော်လည်း ယုံကြည်မှု အားနည်းသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အသေးစား ထိတွေ့မှုများသာ ရှိပြီး စစ်ပွဲအဆင့်အထိ တကယ့်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မတက်လှမ်းသေးပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့သည် မင်မင်းဆက်ရှိ အင်အားကြီးမိသားစုများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် လင်ချွမ် ယခင်က ပြသခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားကို စိုးရိမ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့မဟုတ် ထိုအချက်နှစ်ချက်စလုံးကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြင်း။
ယွမ်မင်းဆက် အင်အားစုဟောင်းများသည်လည်း ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် မင်မင်းဆက်၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့် အသာစီးကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
ခဏတာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီးနောက် လင်ယန်ရွှယ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အသာဟကာ ပြောလိုက်သည်။
"မကြာသေးမီက ကိုယ်ခံပညာဂိုဏ်းအသီးသီးက ခေါင်းဆောင်အများအပြားဟာ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပုံရတယ်၊ ဒါက တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေတယ်"
လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤအရာကို အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။
သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အရာများစွာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။
သူ၏ အာရုံခံစားမှုတွင် အလားတူအရာများမှာ ပို၍ပို၍ စိပ်လာသည်။
မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ရှေးဟောင်းသတ္တဝါကြီးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီး လောကထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။
တောတွင်းမှ အထီးကျန် ကျင့်ကြံသူ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့လည်း နိုးထလာပြီး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။
မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်တော့မည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိနေ၏။
ယွမ်မင်းဆက် သစ္စာခံများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာမှုနှင့်အတူ မင်မင်းဆက်သည် အပြင်ဘက်မှ ဝံပုလွေများ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံရရုံသာမက အတွင်းပိုင်းတွင်လည်း ပြဿနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မင်မင်းဆက်သည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း သိသိသာသာ ဖိအားပေးခြင်း ခံနေရသည်။
"ဖြစ်နိုင်တာကတော့... နတ်ဘုရားတောင်က တကယ်ပဲ ထွက်ပေါ်လာတော့မှာ ဖြစ်မယ်"
ဤအရာကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ချကာ သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
သူသည် နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စစ်ကံတရားပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
လင်ချွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေလိုက်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်အင်အားကို ထိုပုတီးစေ့အတွင်းသို့ လုံးဝနှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် တောင်တန်းများသည် မြူနှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက တိမ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
သူ၏ စိတ်ကို အာရုံစိုက်လျက် လင်ချွမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။
တိမ်ပင်လယ်ကြားရှိ လမ်းကြောင်းသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခါသွားပြီး မည်သည့်အချိန်
တွင်မဆို ပြိုလဲတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ခါပြီးနောက်တွင်မှ ၎င်းသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။
အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လင်ချွမ်သည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်သည်။
ယခင်ကဲ့သို့ပင် တိမ်တိုက်များမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ လှိုင်းထလာပြန်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တိမ်တိုက်လမ်းပေါ်တွင် နောက်ထပ် ၁၄ လှမ်း ဆက်လှမ်းခဲ့၏။
ထိုအခါမှသာ တိမ်တိုက်တံတားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ရှေ့မှ အာကာသမှာ လိမ်ဖည်သွားပြီး မြင်ကွင်းများမှာ ဝေဝါးသွားသည်။
မှုံရီဝေဝါးသော အခြေအနေတွင် လင်ချွမ်သည် သူ၏ မူလနေရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်သွားပြန်သည်။
စစ်ကံတရားပုတီးစေ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်၏ စိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လေဟောင်းများကို မှုတ်ထုတ်ကာ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တစ်ဆယ့်ခြောက်လှမ်း၊ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်ထက် နှစ်လှမ်း ပိုများလာတယ်"
"မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ် က တကယ်ကို နက်နဲလှတာပဲ"
"သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ရောက်ကတည်းက ငါရရှိတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက ပိုတိုးလာပုံရတယ်"
သူသည် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံလေ့ကျင့်ပြန်သည်။
သူသည် အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို စတင်ပြီး တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း အထူးဝိုင်းရံနှိမ်နင်းရေး လုပ်ငန်းနှစ်ခုကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သည်မှလွဲ၍ လင်ချွမ်သည် ဝူတန်တောင်ပေါ်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အဆိုအရ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်က စစ်ကံတရားပုတီးစေ့ကို ရရှိခဲ့သူမှာ ဟေးချင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ နောက်ပိုင်းအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ပုတီးစေ့ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလေ၏။
ဤအတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာယူကာ လင်ချွမ်သည် ပို၍ ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့သည်။
အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် နည်းစနစ်အချို့ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။
ပုတီးစေ့ကို ဝန်းရံထားသော တိမ်ပင်လယ်အတွင်း ခြေလှမ်းလှမ်းခြင်းမှာ တားမြစ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန်မှာ အလွန်ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒ လိုအပ်သည်။
၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ အင်အားနှင့် မဆိုင်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့်သာ ဆိုင်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သင်သည် ခိုင်မာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်မှသာ လမ်းကြောင်းမှာ တည်ငြိမ်နေမည်။
ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ လင်ချွမ်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။
ယခုအခါ ဆယ်လှမ်းထက်မက လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ တိုးတက်လာခဲ့ပြန်သည်။
ဤတိုးတက်မှုများမှာ မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးကျင့်စဉ် ကြောင့်ပင်။
လင်ချွမ် ကိုယ်တိုင်ပြောသကဲ့သို့ပင် သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ စတင်ခြေချကတည်းက...
ဤနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်စဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ အစွမ်းအစအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။
၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အတွင်းအား၏ နက်ရှိုင်းမှုတွင်သာမက ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဝိညာဉ်တို့ပါ များစွာ မြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ မနည်း ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။
နှစ်နာရီခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် ဝူတန်အကြီးအကဲတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး လင်ချွမ်ကို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲလင်၊ အလွန်မြင့်မားတဲ့ ကျင့်စဉ်
အဆင့်ရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ချောင်ထျန်နန်းတော်ကို ရောက်နေပါတယ်"
"သူမက အကြီးအကဲကို သိတယ်လို့ ပြောပြီး လာတွေ့တာပါ"
"ကောင်းပြီ"
လင်ချွမ်က ပြန်ထူးလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း ထမသွားသေးပေ။
ထို့အစား မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ မထွက်သွားသေးသော အကြီးအကဲကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
"တခြား ဘာရှိသေးလဲ"
မျိုးရိုးအမည် 'စွန်း' ဟုခေါ်သော အကြီးအကဲသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် လင်ယန်ရွှယ်လည်း အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်လို့ ဆရာတော်က ကျွန်တော့်ကို ပြောခိုင်းလိုက်ပါတယ်"
ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး မည်သူက သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်သည်ကို စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။
"ရှန်ယွီ လား"
မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။
သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူမကို ဤမျှ အလေးအနက်ထားရန် မလိုပေ။
"ဒါဆိုရင်... ဖြစ်နိုင်တာက..."
ခဏချင်းမှာပင် လှလှပပ ကပြနေသော ပုံရိပ်
တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
၎င်းနှင့်အတူ ထိုနေ့က လရောင်ရိပ်နှင့် အစီအရင်များလည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
...
ဝူတန်၏ ချောင်ထျန် နန်းတော်အတွင်း၌ ဆန့်ကျင်ဘက် အင်အားစုနှစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်စွာ အားပြိုင်နေကြသည်။
သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ တုန်လှုပ်နေကြပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့ကို ကြည့်ရသည်မှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးသည် ငြင်းပယ်၍မရအောင် လှပကြ၏။
သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါမှာ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ နက်နဲလှသည်။
သို့သော်လည်း အကြီးအကဲလင်နှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးရှိပုံရသည့် ဂိုဏ်းချုပ်လင်သည် ဤအရှိန်အဝါချင်း တိုက်ပွဲတွင် အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်နေပုံရသည်။
'ဝါး... ဒါက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ'
အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ တင်းမာပြီး ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ မည်သူနည်းဟု စဉ်းစားရင်း သူတို့၏ စပ်စုလိုစိတ်မှာလည်း မြင့်တက်နေသည်။
ထိုစဉ် လင်ချွမ် အပြင်ဘက်မှ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
သူတို့သည် အလျင်အမြန်ပင် နှုတ်ဆက်ကာ နန်းတော်အတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အားပြိုင်နေသော တင်းမာသည့် အခြေအနေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လင်ယန်ရွှယ်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"လင်ချွမ်၊ ဒါက ဘယ်သူလဲ"