အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)
Vol. 26 Ch. 253-254
အခန်း ၂၅၃ - သွားကြစို့၊ မင်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမယ်
“ဟင်”
လုရွှယ်ချီ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပေသည်။
ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားလေသည်။
“စီနီယာအကို ဂျိလား”
“သခင်လေး”
ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ဝမ်းသာရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန် ကြည့်ရှုရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန်သည် လက်ရှိတွင် နက်နဲဝိညာဉ် အသွင်ဖြင့် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လုရွှယ်ချီနှင့် ကျန်သူများသည် နတ်ဘုရားမျက်စိ ဖွင့်မထားသောကြောင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ငါပါ”
ဂျိချန်းဖန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ သာယာသော အသံသည် လုရွှယ်ချီနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများကို ပြေလျော့စေခဲ့သည်။
“စိတ်လျှော့ထားကြ၊ မင်းတို့ကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်”
ဂျိချန်းဖန်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကျယ်ပြန့်လှသော နတ်ဘုရားအာရုံသည် လုရွှယ်ချီနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျိချန်းဖန်သည် ခန်းမထဲရှိ ကလေးငယ်လေးဦးကို ကြည့်ရှုကာ ညင်သာစွာပင် အားလုံးကို မလိုက်ပြီးနောက် ရွမ်ချာဂိုဏ်းမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။
စက္ကန့်ဝက်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။
“ဝှစ်.... ”
လုရွှယ်ချီနှင့် ကျန်သူများသည် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားရာမှ ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့ကိုယ်ကိုယ် ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ရှိ ယွီချင်းခန်းမအတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။
လုရွှယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့မှာ မိန်းမောတွေဝေသွားကြ၏။
ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။
၎င်းတို့သည် ရွမ်ချာဂိုဏ်းတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ယွီချင်းခန်းမသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သနည်း။
လုရွှယ်ချီနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် စောစောက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော အသံကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စီနီယာအကို ဂျိ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
ဂျိချန်းဖန်၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ကြသော်လည်း လူများကို လီတစ်ရာအကွာအဝေးသို့ ချက်ချင်းရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
“ဟင်”
ခန်းမအတွင်း၌ တောက်ရွှမ်းနှင့် အကြီးအကဲ လျိုရှန်းတို့သည်လည်း လုရွှယ်ချီ၊ မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့် ကလေးငယ်လေးဦးတို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ရွှယ်ချီ၊ တပည့် ပင်အာ၊ မင်းတို့က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး...” တောက်ရွှမ်းမှာ အံ့အားသင့်နေ၏။
လုရွှယ်ချီနှင့် ကျန်သူများသည် ယွီချင်းခန်းမအတွင်းသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း "ဝှစ်" ခနဲ ရောက်ရှိလာသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်”
ထိုအချိန်တွင် လုရွှယ်ချီသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး တောက်ရွှမ်းကို အမြန်ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
ကျင့်ပင်အာသည်လည်း ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ရင်း ဘေးရှိ ကလေးငယ်လေးဦးကိုပါ တောက်ရွှမ်းအား ဦးညွှတ်ခိုင်းလိုက်သည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်”
“ဂ- ဂါရဝပြုပါတယ် အဘိုးကြီး” ချွန်ရှောင်နှင့် ချိုးတုံးဟု အမည်ရသည့် ကလေးလေးဦးမှာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဦးညွှတ်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့်သာ ရှိသေးသည့် ကလေးငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
တောက်ရွှမ်းက လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကလေးငယ်လေးဦးကို အာရုံမစိုက်ဘဲ လုရွှယ်ချီနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ခုနက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလား”
“တင်ပြပါရစေ ဂိုဏ်းချုပ်”
လုရွှယ်ချီသည် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အစအဆုံး ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေပါတယ်...”
လုရွှယ်ချီသည် အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ရှင်းပြခဲ့သည်။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် တောက်ရွှမ်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ညိုမှောင်သွားလေသည်။
သူသည် ဘေးရှိ အကြီးအကဲ လျိုရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အန္တရာယ်ရှိသော စွမ်းအင်ဖိအားများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအင်ဖိအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
“မိတ်ဆွေ အကြီးအကဲ လျိုရှန်း၊ မင်းမှာ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူးလား”
တောက်ရွှမ်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အဖြစ်အပျက်များကို အတိအကျကို မသိသော်လည်း လုရွှယ်ချီနှင့် ကျန်သူများကို သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် သူ၏ ဂိုဏ်းဝင်တပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး လိမ်ညာရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် ဂျိချန်းဖန်သည်လည်း စောစောကပင် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်...”
အကြီးအကဲ လျိုရှန်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ သူသည် ငိုချင်လျက်နှင့် ရယ်ပြနေရသကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးလှသော အပြုံးတစ်ခုကို အားတင်းကာ ပြုံးလိုက်ရသည်။
သူ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်....
“ဘုန်း....”
ထိုအချိန်တွင် ထုံထျန်းတောင်ထိပ်၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းဆီမှ အလွန်အမင်း အားကောင်းသော စွမ်းအင်ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
“ဝီး... ဝီး... ဝီး...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မမြင်နိုင်သော ဓားချီများသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ထိုသူ၏ ဝတ်စုံနက်သည် လွင့်ပျံနေပြီး အရပ်အမောင်းမှာလည်း မြင့်မားဖြောင့်စင်းလှသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သော အမူအရာ ရှိနေပြီး သူ၏ စကားလုံးများသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
“ဖန်ရှန်းဂူလား... သေချင်နေတာပဲ”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျင်းယွမ်တောင်ထိပ် ခုနစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ဘာဖြစ်နေသည်ကို ခန့်မှန်းနေကြ၏။
တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုမှ တောင်ထိပ်သခင်များနှင့် ရှန်ကျင်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ဓားပျံစီးကာ လာခဲ့ကြသည်။
“ဝှစ်....”
တောင်ထိပ်သခင်များ ထုံထျန်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်လာချိန်မှာပင် ဂျိချန်းဖန်သည် အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်လာပြီး ယွီချင်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အကြီးအကဲ လျိုရှန်းကို ကြည့်ကာ မည်သည့် ဝေခွဲနေမှုမျှ မရှိဘဲ လက်ကိုမြှောက်ကာ တိုက်ရိုက် ညွှန်လိုက်သည်။
“ဘုန်း”
ချက်ချင်းပင် တောက်ပလှသော ဓားဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဓားချီတစ်ခုသည် အကြီးအကဲ လျိုရှန်းထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲ လျိုရှန်းသည် ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာဖျော့တော့သွားခဲ့သည်။
သူက အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ “ငါက ဖန်ရှန်းဂူရဲ့ အကြီးအကဲပဲ၊ မင်း ငါ့ကို...”
“မသတ်နိုင်ပါဘူး” ဟု သူ ပြောလိုသော်လည်း နောက်ဆုံးစကားလုံးနှစ်လုံး မထွက်လာမီမှာပင် အကြီးအကဲ လျိုရှန်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ဓားချီဖြင့် ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
သွေးများသည် ခန်းမအတွင်းသို့ စင်ဟပ်သွားပြီး အေးစက်သော အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
တောက်ရွှမ်းသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် လဲကျနေသော အလောင်းနှင့် အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
“ဂျိချန်းဖန်”
“အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
တောက်ရွှမ်းက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဝှစ်....”
ထိုစဉ်မှာပင် တောင်ထိပ်ခုနစ်ခုမှ တောင်ထိပ်သခင်များ အားလုံး ယွီချင်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
၎င်းတို့ ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ဂျိချန်းဖန်တို့ အုပ်စုနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒါက... အကြီးအကဲ လျိုရှန်း မဟုတ်လား”
တောင်ထိပ်အချို့မှ တောင်ထိပ်သခင်များသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မှတ်မိသွားကြသည်။
ခဏတာအတွင်း အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။ လရောင်အသွေးရှိသော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တာအိုသခင်မ ရွှယ်ယွဲ့သည် သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သူ လုရွှယ်ချီထံသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
သူမ၏ ချစ်လှစွာသော တပည့်မလေး၏ စွမ်းအင်များမှာ အနည်းငယ် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။
“ရွှယ်ချီ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းက ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လုရွှယ်ချီသည် ဂျိချန်းဖန်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ရှိနေကြသော တောင်ထိပ်သခင်များကို ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရွမ်ချာဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။
“ဆရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ စီနီယာအန်ကယ်တို့...”
“ဒါက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကုန်လုံးပါပဲ”
လုရွှယ်ချီက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ”
“ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတာလား”
တောင်ထိပ်သခင် အချို့၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အကြီးအကဲ လျိုရှန်းကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
တောက်ရွှမ်းသည်လည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ အချက်အလက်များမှာ မျက်ဝန်းရှေ့တွင် ထင်ရှားနေသဖြင့် ယုံကြည်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။
ထို့ထက်ပို၍ ၎င်းတို့မှာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ရွမ်ချာဂိုဏ်းသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ လီတစ်ရာခန့်သာ ဝေးကွာပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူများက ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့ရဲလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ပင် ရဲတင်းလွန်းလှသည်။
“ဂျိချန်းဖန်”
“ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်သလဲ”
တောက်ရွှမ်းက ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဂျိချန်းဖန်သည် ချက်ချင်း မဖြေကြားခဲ့ပေ။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များရှေ့တွင် သူ၏ ဝတ်စုံနက်မှာ လွင့်ပျံနေပြီး အရပ်အမောင်းမှာလည်း ခန့်ညားလှသည်။ သူသည် လုရွှယ်ချီနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ....
“သွားကြစို့၊ ငါ မင်းတို့ကို...”
“သတ်ဖြတ်ခြင်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမယ်”
အခန်း ၂၅၄ - ခုနစ်ရက်အတွင်း မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း.... ကျင်းယွမ်တောင်ထိပ် ခုနစ်ခုမှ တပည့်များ ချီတက်ကြပြီ.... အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံနှိမ်နင်းခြင်း....
ဂျိချန်းဖန်သည် ဤမျှစောစော စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
မူလက သူသည် 'ရွှေအမြုတေ မဟာတာအို' ကို အပြည့်အဝ ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖော်ဆောင်ပြီးမှသာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းဝင်များကို အသိပေးကာ သင်ကြားပြသပေးရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း..... ယခုကဲ့သို့ အရေးကိစ္စတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ဂျိချန်းဖန်သည် ဖန်ရှန်းဂူကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ပြီး မိုးကြိုးအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုသော်လည်း ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းဝင်များက သဘောမတူခဲ့ကြပေ။
အမှန်တကယ်တော့ သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်က ဖန်ရှန်းဂူကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကန့်ကွက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပိုမိုခိုင်မာပြီး တည်ငြိမ်သော နည်းလမ်းကိုသာ အလိုရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်.....။
အတိုချုပ်ဆိုရသော် သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားကို နားလည်မှု အားနည်းနေကြခြင်းပင်။ သူ မည်မျှအထိ သန်မာနေပြီလဲဆိုသည်ကို သူတို့ အတိအကျ မသိကြပေ။
ဂျိချန်းဖန်၏ စွမ်းအားကို သူတို့ အမှန်တကယ် နားလည်သွားသည့် အချိန်တွင်မှ သူတို့၏ 'သတိထားမှု' များမှာ မည်မျှအထိ ရယ်စရာကောင်းနေသလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြလိမ့်မည်။
အစစ်အမှန် ခွန်အား၏ ရှေ့မှောက်တွင် သတိထားခြင်းဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လှပေသည်။
လူတိုင်း ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားကို နားလည်သွားပြီးနောက် နေရာတင် မှင်တက်သွားကြတော့သည်။
သူတို့၏ နားလည်မှုများမှာ နည်းလမ်းဟောင်းများထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း စီနီယာများ သိသင့်ပေသည်.....။
ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ယခင်ကကဲ့သို့ အလွန်အမင်း သတိထားနေရန် မလိုတော့ပေ။ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ခွန်အားရှိရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သူက မကျေမနပ် ဖြစ်ဝံ့ပါမည်နည်း.... မကျေနပ်ပါက တိုက်ရုံသာ ရှိသည်....
ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသည် မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုပေ....
စူးရူ သည် သူမရှေ့ရှိ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သူစိမ်းဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ..... ဂျိချန်းဖန်သည် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ကူးထက် သာလွန်လွန်းသည်အထိ၊ ဤခေတ်ကာလရှိ လူတိုင်းကို ကျော်လွန်သည်အထိ သန်မာနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။
တာအိုသခင်မ ရွှယ်ယွဲ့ ၏ လရောင်အသွေးရှိသော တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။
သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို အစအဆုံး တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်မှာမူ ဂျိချန်းဖန်ထံမှ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ လွှဲဖယ်သွားခြင်း မရှိပေ။
တာအိုသခင် တောက်ရွှမ်း နှင့် ကျန့်ပူယီ တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် ရှိ ပညာရှင်များဖြစ်သော သူတို့သာလျှင် ဂျိချန်းဖန် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေသည်ကို အမှန်တကယ် သဘောပေါက်နိုင်ကြသည်။
ယိုစိမ့်ထွက်လာသော ချီ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ပင်လျှင် အလွန်နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်လှပေသည်။
၎င်းအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအာရုံ မှာ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့..... နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်ပမာ ကျယ်ပြောလှပေသည်။
"ဟူး....."
တာအိုသခင် တောက်ရွှမ်းက သက်ပြင်းတိုးတိုးချကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဂျိချန်းဖန်..... အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ မင်းလည်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ငါတို့လည်း မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို အများကြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး....."
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ဂျိချန်းဖန် ဤမျှအထိ သန်မာနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
တောက်ရွှမ်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကိုပင် ချလိုက်တော့သည်။
ယခုမှစ၍ သူသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော ဂျိချန်းဖန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူ၏ အမိန့်တိုင်းကို နာခံသွားတော့မည် ဖြစ်သည်.....။
၎င်းမှာ ခွန်အားက ယူဆောင်လာသော ပြောင်းလဲမှုပင်။ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ လူများသည် အမြစ်တွယ်နေသော အတွေးအခေါ်ဟောင်းများဖြင့် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ဂျိချန်းဖန်၏ ခွန်အားနှင့် မကိုက်ညီတော့ပေ။
ထိုအတွေးဟောင်းများကို ချိုးဖျက်ရမည် ဖြစ်သည်။ အတွေးဟောင်းများကို ချိုးဖျက်နိုင်မှသာ ခေတ်သစ်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ခေတ်တစ်ခုစီတွင် သီးခြားအတွေးအခေါ်များ ရှိကြပြီး အတွေးအခေါ်နှင့် ခွန်အားမှာ ထပ်တူမကျတော့သည့်အခါတွင် အလွန်ပင် ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားတတ်သည်.....။
အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော်လည်း အလုပ်တစ်ခုလုပ်ရာတွင် နေရာတိုင်း၌ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေခြင်းမှာ လူမိုက်ဆန်လှသည် မဟုတ်ပါလား....
ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အတွေးဟောင်းများဖြင့် အကန့်အသတ် အလုပ်မခံလိုပေ။
သူ၌ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံခြင်းရှိနေပြီဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် 'ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအောက်တွင် ငါတစ်ယောက်တည်းသာ အမြတ်ဆုံး' ဟူသော စိတ်ဓာတ်ကို မမွေးမြူရပါမည်နည်း....
ဤသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန်သည် မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်သခင်များကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာဦးလေးတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်..... ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ တောင်ထိပ် အသီးသီးကို ပြန်ပြီး တပည့်တွေကို ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ဆီ စုစည်းပေးကြပါ။ ဒီနေ့မှာတော့....."
"ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူက သူ့ရဲ့ လက်အောက်က တပည့်များကို ဦးဆောင်ပြီး....."
"'ခုနစ်ရက်အတွင်း မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း' စီမံချက်ကို စတင်ပါတော့မယ်...."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်သခင်များမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြသည်။
ရှီဟောင် နှင့် ချူယွီဟုန်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးကာ မေးလိုက်ကြသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ 'ခုနစ်ရက်အတွင်း မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း' ဆိုတာ ဘာလဲခင်ဗျာ........"
ဂျိချန်းဖန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေ၏။ သူသည် လူအုပ်ကို ကျောခိုင်းလျက် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဝတ်စုံနက်မှာ လွင့်ပျံနေကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ခုနစ်ရက်အတွင်း အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်...."
"ဒါဟာ 'ခုနစ်ရက်အတွင်း မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း' ပဲ...."
ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။ သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်ကို မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ၏ စကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။
ခုနစ်ရက်အတွင်း အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးပစ်မည်တဲ့လား....
မည်မျှအထိ ရဲတင်းလွန်းလှသနည်း....
ရှီဟောင်နှင့် ကျန်သူများမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
သူတို့သည် အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ဂျိချန်းဖန်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး -
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်...."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် ထုံထျန်းတောင်ထိပ်မှ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် တပည့်များကို စုစည်းရန် တောင်ထိပ်အသီးသီးသို့ ပြန်သွားကြတော့သည်။
ယွီချင်းခန်းမ သို့ ပြန်လာရန် ပြင်ဆင်ကြတော့၏။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဂျိချန်းဖန်၏ ယခုလက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်အုပ်စု၏ အကူအညီကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် လိုအပ်ပါမည်နည်း....
အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်စေ၊ မဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်စေ..... သူ၏အတွက်မူ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။
တပည့်အုပ်စုကို ခေါ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ကို အညစ်အကြေးနှင့် ပင်ပန်းသော အလုပ်အချို့ကို ခိုင်းစေရန်ပင်ဖြစ်သည်.....
အဟွတ် အဟွတ်..... မဟုတ်သေးပါ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ကို အတွေ့အကြုံ ရစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီးနောက် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် တစ်စုံတစ်ယောက်တော့ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား....
မကြာမီမှာပင် ကျင်းယွမ်တောင်ထိပ် ခုနစ်ခုမှ ထိပ်တန်းတပည့်များမှာ ထုံထျန်းတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
လူပေါင်း တစ်ရာကျော်ခန့်ရှိသော ထိုအုပ်စုသည် ယွီချင်းခန်းမတွင် စုဝေးလိုက်ကြ၏။
"ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာအကိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်...."
ကျင်းယွမ်တပည့်များ အားလုံး ဂျိချန်းဖန်ကို ဦးညွှတ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး ဂိုဏ်းချုပ်စီနီယာအကိုက သူတို့ကို ယွီချင်းခန်းမသို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ယူရသနည်းဟု ဆွေးနွေးနေကြသည်။
နောက်ထပ် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်ပြီလား....
"ဝှစ်...."
ဂျိချန်းဖန်က လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားစေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရှီဟောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့သို့တိုးကာ စကားပြောရန် အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင်။
ရှီဟောင်က သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ယွီချင်းခန်းမရှိ ကျင်းယွမ်တပည့်များကို ကြည့်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာညီလေးတို့၊ ညီမလေးတို့....."
"အခုလေးတင် ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းဟာ အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကတော့ ဖန်ရှန်းဂူဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ရွမ်ချာဂိုဏ်းကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ....."
ထိုစကားအဆုံးတွင် ယွီချင်းခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ ကျင်းယွမ်တပည့်များ အားလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြ၏။
သူတို့သည် ရှီဟောင်၏ စကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဘာ........ ဖန်ရှန်းဂူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းတာလား.... ရွမ်ချာဂိုဏ်းကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြိုးစားတာလား........
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ထိပ်သခင်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ရာ သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားသော အလောင်းတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်.....။
ထိုသူမှာ အခြားမဟုတ် ဖန်ရှန်းဂူမှ အကြီးအကဲ လျိုရှန်းပင် ဖြစ်သည်....
"ဒါက ဖန်ရှန်းဂူရဲ့ အကြီးအကဲ လျိုရှန်း မဟုတ်လား........"
ကျင့်ရှူးရှူး က အလောင်း၏ အမှတ်အသားကို တစ်ချက်တည်းနှင့် မှတ်မိသွားသည်။
သူ၏ စကားထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းယွမ်တပည့်များမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဖန်ရှန်းဂူ၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် သေဆုံးနေတာလား.... တစ်ဖက်လူက အတိအကျ ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ.... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ........
ရှီဟောင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ရှီဟောင်ကပင် ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာညီလေးတို့၊ ညီမလေးတို့...."
"ဒီနေ့ လူတိုင်းကို ဒီနေရာမှာ စုစည်းရတာက တစ်ခုခုကို ကြေညာဖို့ပါပဲ။ အခုလေးတင် ဂိုဏ်းချုပ်က စီမံချက်တစ်ခုကို အဆိုပြုလိုက်ပါတယ်...."
"'ခုနစ်ရက်အတွင်း မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း' တဲ့...."
.....