အခန်း (၈၃၆-၈၃၈)

အခန်း ၈၃၆ - ရန်စခြင်း

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ဖီးနစ်ပြည်နယ်နှင့် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်များသည် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်ပြသလာကြသည်။

သွေးနဂါးမြူနက်များကို တိုက်ခိုက်ရင်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာခဲ့သည်။ တပည့်အများစုမှာ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး တတိယအဆင့်သို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အချို့မှာ တတိယအဆင့်တွင် အခြေကျနေပြီဖြစ်ကာ အချို့မှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အများစုမှာ သူတို့၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ဆက်လက် ဆင်းရန် အစွမ်းမရှိကြတော့ပေ။ အချို့မှာ မတတ်သာဘဲ ထိုင်၍ ကျင့်ကြံရင်း သူတို့၏ ဖေးသွေးမျိုးဆက်က လေနက်ချိုင့်ဝှမ်းမှ မြူနက်များကို ဝါးမျိုကာ အားဖြည့်ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။

ထိုသို့ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း အချို့မှာ ယီယွင်၏ အခြေအနေကို သတိထားကြည့်နေမိကြသည်။

ယီယွင်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူတို့ တကယ်ပင် ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့ ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူလောင်နေပြီး အပ်စိုက်မှတ်အားလုံး ပိတ်ထားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေနွေးအိုးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပူပြင်းနေပြီး မီးတောက်များ ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်းပင်။

ယခု သူတို့ တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဆက်လက် တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ယီယွင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူမြဲပူဆဲ၊ အပ်စိုက်မှတ်များမှာ ပိတ်မြဲပိတ်ဆဲ ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသေးသည်။

ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။

"ငါပြောတာက... အဲဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်နေတာလဲ။

ပေါက်ကွဲပြီး မသေရင်တောင် သူ၏ ရာသီလမ်းကြောင်းတွေ ပျက်စီးသွားတာက မဆန်းတော့ဘူး။ ဖေးမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မတောင့်ခံနိုင်ဘူး" ဟု ယီယွင်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လီယာသည်လည်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယီယွင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုကောင်လေးမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြာရှည်ခံနေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ဤမျှကြာအောင် တောင့်မခံနိုင်ပေ။ သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒက တောင့်ခံနိုင်လျှင်တောင် သူတို့၏ ရာသီလမ်းကြောင်းများက တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လီယာက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး "ဒါက စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကြောင့် ဖြစ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ရာသီလမ်းကြောင်းတွေ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နှစ်လောက် မကြာဘဲ သူ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူက အခု အစွမ်းကုန် သုံးထားပြီးသားပဲ။ သူ နောက်ထပ် အများဆုံး နှစ်နာရီလောက်ပဲ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လောင်းရဲတယ်"

"နှစ်နာရီ ငါ့အမြင်အရတော့ သူက... အဲဒီလောက်ပဲ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ နောက်ထပ် လေးနာရီလောက်အထိတောင် တောင့်ခံနိုင်ဦးမယ် ထင်တယ်..." ဟု မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်တစ်ဦးက မဝံ့မရဲ ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ယီယွင် ဤမျှကြာအောင် တောင့်မခံနိုင်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ကြည့်ရသလောက်မှာမူ ယီယွင်သည် ပို၍ ကြာရှည်ခံနိုင်မည့်ပုံ ရှိနေသည်။

လီယာက ရယ်မောလိုက်ပြီး "လေးနာရီထက် မပိုနိုင်ပါဘူး။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒါကို လောင်းကြမလား။ ဒါပေမဲ့ ဖီးနစ်ပြည်နယ် တပည့်တွေ ရောက်လာပြီး ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်သွားတယ်။ အခုရော မင်းတို့ လောင်းဦးမှာလား"

လီယာ ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ အခြား မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်များမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားကြသည်။ ယီယွင် မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည်ကို သူတို့ အသေအချာ မသိကြပေ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ တတိယအဆင့်မှ လော့ဖုန်းလင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက "လီယာ... ဂျူနီယာမောင်လေး ယီယွင်က ငါတို့ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်ရဲ့ တပည့်ပဲ။ အခု ငါတို့ ဖီးနစ်ပြည်နယ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာ။ ပြည်နယ်နှစ်ခုလုံးက တပည့်တွေက သူတို့ပြည်နယ်အတွက် ဂုဏ်ဆောင်နိုင်ဖို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြတာ။

ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ဖီးနစ်ပြည်နယ် တပည့်တွေနဲ့ မယှဉ်ဘဲ ငါတို့ပြည်နယ်သား အချင်းချင်းကိုပဲ လှောင်ပြောင်နေတယ်။ မင်း လွန်လွန်းနေပြီ မဟုတ်လား"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယီယွင်ကို မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူမှာ လော့ဖုန်းလင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယီယွင်၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ကောင်းမွန်သဖြင့် သူမသည် ယီယွင်အပေါ် ကောင်းသော အမြင်ရှိသည်။

ထို့အပြင် လော့ဖုန်းလင်မှာလည်း ယီယွင်နှင့်အတူ လာမည့် လော့နတ်ဘုရားခန်းမ စမ်းသပ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည့် တပည့်သစ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဆင်တူကြပြီး စီနီယာတပည့်များ၏ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် သူတို့တွင် တူညီသော ရန်သူ ရှိနေသည်။ ယီယွင် လှောင်ပြောင်ခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။

လီယာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်က ဖီးနစ်ပြည်နယ်နဲ့ ယှဉ်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူသားတစ်ယောက်ကို အားကိုးပြီးတော့ မဟုတ်ဘူး... သွေးမျိုးဆက် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ငါတို့ ဖေးမျိုးနွယ်ဝင်တွေကပဲ လုပ်မှာ။ ငါက အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကတော့ အင်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အကျိုးပြုနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"မင်းအတွက်ကတော့ လော့ဖုန်းလင်... ဖီးနစ်ပြည်နယ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တဲ့နေရာမှာ မင်းရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ဘာလဲဆိုတာကိုပဲ အရင် စဉ်းစားစမ်းပါ။ မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က လော့ ဖြစ်နေရုံနဲ့၊ မင်းက ကောင်းကင်ဖေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံနဲ့ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။

လော့မျိုးနွယ်စုမှာ လော့ နာမည်ရှိတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ အချို့သော ဝေးလံတဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေဆိုရင် ငါတို့ လီမျိုးနွယ်စုထက်တောင် နိမ့်ကျသေးတယ်။ မင်း အခုထိ တတိယအဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး။ စမ်းသပ်ပွဲပြီးတဲ့အထိ မင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မလားတောင် ငါ မသိဘူး။ မင်း ပြုတ်တောင် ပြုတ်သွားနိုင်တယ်"

လီယာက လော့ဖုန်းလင်ကို ရက်ရက်စက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သဖြင့် သူမ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မိသားစုမှာ လော့မျိုးနွယ်စု၏ အရေးမပါသော မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အားမကောင်းလှဘဲ ၎င်းမှာ သူမ ယုံကြည်မှု အကင်းမဲ့ဆုံး အရာလည်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း သွေးမျိုးဆက်ကို အားဖြည့်ရန်အတွက်မူ ရှေးဉီးဖေးအရိုးကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ရတနာများသာ လိုအပ်သည်။ သူမ ထိုအရာကို ဘယ်က ရနိုင်မည်နည်း။

သူမ၏ အားနည်းချက်ကို အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် လော့ဖုန်းလင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း လောင်းချင်တာ မဟုတ်လား။ ငါ မင်းနဲ့ လောင်းမယ်။ ငါသာ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ ပြီးတော့ ဂျူနီယာညီလေး ယီယွင်က နှစ်နာရီထက် ပိုပြီး တောင့်ခံနိုင်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ"

လော့ဖုန်းလင်က လောင်းရန် သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လီယာ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လော့ဖုန်းလင် ပဉ္စမအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ဟု သူ အပြည့်အဝ မယုံကြည်သဖြင့် သူ ယုံကြည်မှုမရှိသော အရာကို မလောင်းပေ။

သို့သော် ယီယွင်အတွက်မူ သူ နှစ်နာရီ တောင့်ခံနိုင်လျှင်တောင် လေးနာရီအထိ တောင့်ခံနိုင်ပါမည်လော။ လေးနာရီဟု လောင်းခြင်းက သေချာပေါက် နိုင်မည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပါလော။ လော့ဖုန်းလင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ နောက်ထပ် နှစ်နာရီ ထပ်တိုးလိုက်လျှင် သူမ သဘောတူပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လီယာက ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း လောင်းချင်တာလား။ ကောင်းပြီလေ အကယ်၍ အဲဒီကောင်က နှစ်နာရီထက် ပိုပြီး တောင့်ခံနိုင်သွားရင် သူ တောင့်ခံနိုင်တဲ့ နှစ်နာရီတိုင်းအတွက် ငါ မင်းကို ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးတုံးစီ ပေးမယ်။ အကယ်၍ သူ နှစ်နာရီထက် ပိုပြီး မတောင့်ခံနိုင်ဘူးဆိုရင် မင်း ငါ့ကို ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ပေးရမယ်။ ဘယ်လိုလဲ"

လီယာ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ရှိနေသူများက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

လီယာက အလွန် ကောက်ကျစ်လွန်းသည်။ လော့ဖုန်းလင်က ယီယွင် မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည်ကို လောင်းခြင်းမှာပင် သူမအတွက် အားနည်းချက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုမူ လီယာက လော့ဖုန်းလင်ကို လိမ်လည်ရန် လောင်းကြေးတစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီတိုင်းအတွက် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးတုံးစီ ပေးမည်ဆိုသည်မှာ လော့ဖုန်းလင်အတွက် အကျိုးရှိပုံပေါ်သော်လည်း ရှစ်နာရီ သို့မဟုတ် ဆယ်နာရီကြာအောင် တောင့်ခံရန်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ ၎င်းမှာ ဘယ်တော့မှ မရနိုင်သော မက်လုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လီယာသည် နှစ်နာရီ လောင်းကြေးကို လေးနာရီ လောင်းကြေး ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လေးနာရီ ကြာပြီးမှသာ သူသည် ကျောက်တုံးများကို စတင် ဆုံးရှုံးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လေးနာရီထက် လျော့နည်းသွားပါက သူသည် ဆယ်တုံး နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူအများအပြားက လီယာ၏ လုပ်ရပ်ကို စက်ဆုပ်သွားကြသည်။ လော့ဖုန်းလင်မှာ ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယာက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လော့ဖုန်းလင်၏ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လောင်းကြေးကို ပြောင်းလဲပြီး မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံးများကို လိမ်လည်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရှက်မရှိလှပေ။

ယခုအချိန်တွင် လော့ဖုန်းလင်မှာ ပြန်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ လီယာ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံထားရသဖြင့် သူမ မည်သို့ ငြိမ်ခံနေနိုင်မည်နည်း။ ဤစမ်းသပ်ပွဲတွင် သူမသည် တပည့်သစ်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဆရာမ မည်းဝါး၏ အကူအညီဖြင့် စမ်းသပ်ပွဲသို့ တက်ခွင့်ရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဝေဖန်မှုများကို ခံနေရသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ဆယ်တုံးမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ နှစ်နှစ်စာ လစာ ဖြစ်သည်။ နှမြောစရာ ကောင်းသော်လည်း လော့ဖုန်းလင် ပေးနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ လောင်းတယ်"

ဟု လော့ဖုန်းလင်က သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ယီယွင်ကို နှစ်နာရီထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်ပါစေရန် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။

ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်ရုံသာမက သူမ၏ ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံးများ မဆုံးရှုံးစေရန်လည်း သူမ မျှော်လင့်နေမိသည်။ လော့မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် လော့ဖုန်းလင်၏ မိသားစုမှာ သူမကို အရင်းအမြစ် အများအပြား ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ဆုံးရှုံးသွားခြင်းက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်ကို များစွာ နှေးကွေးသွားစေပေလိမ့်မည်။

အခန်း ၈၃၇ - လီယာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားခြင်း

"ဟဲဟဲ၊ မင်း လောင်းကြေးကို သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ ကျိန်ဆိုလိုက်တော့" ဟု လီယာက ပြောလိုက်သည်။

သူက ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏ လက်ချောင်းမှ သွေးတစ်စက်ကို ထုတ်ကာ လက်ကွက်တစ်ခု ဖော်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ တတိယအဆင့်ရှိ လော့ဖုန်းလင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ လော့ဖုန်းလင်က ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူမ၏ သွေးတစ်စက်ကိုလည်း ၎င်းပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး ကျိန်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ လော့မျိုးနွယ်စု တပည့်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့၏ လောင်းကြေးများတွင် ထိုသို့သော ကျိန်ဆိုမှုများကို အသုံးပြုတတ်ကြသည်။

လက်မှတ်ထိုးပြီးနောက်တွင် နောင်တရရန် နေရာမရှိတော့ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးထက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးက ပို၍ ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။ စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး ကျိန်ဆိုခြင်းကို တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် လောင်းကြေးမှာ အတည်ဖြစ်သွားတော့သည်။

လီယာသည် စတုတ္ထအဆင့်တွင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံရင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ပြုလုပ်နေတော့သည်။

စတုတ္ထအဆင့်တွင် ကျင့်ကြံရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ သူသည် မြူနက်များကို ဝါးမျိုရန် သူ၏ ဖေးသွေးမျိုးဆက်ကို အမြဲတမ်း အားဖြည့်ပေးနေရပြီး အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက မြူနက်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

လီယာသည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် သူ၏ အင်အားများကို စုဆောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကန်းမန်က ယခင်က တပည့်များကို ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့်တွင် အခြေကျရန် မလိုအပ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဒါက လီယာအတွက် အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ သူ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သတ်မှတ်ထားသော ရည်မှန်းချက်မှာ ပဉ္စမအဆင့်တွင် အခြေကျရန်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ခဏတာ တောင့်ခံနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ခြင်းက သခင်ကြီး ကန်းမန်အပေါ်တွင် ကြီးမားသော အထင်ကြီးမှုကို မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း သူ၏ မိသားစုအတွင်းမှာမူ ချီးကျူးထိုက်သော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် မိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များကို ပိုမို ခံစားခွင့် ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

လီယာသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီယာ... နှစ်နာရီ ပြည့်တော့မယ်..."

"အိုး"

လီယာက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ယီယွင်ရှိနေသော လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ ပထမအဆင့်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယီယွင်မှာ အရင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အရေပြားမှာ နီရဲတောက်နေကာ အရေပြားအောက်တွင် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ယီယွင်၏ ချွေးပေါက်များမှာ ပိတ်ထားသဖြင့် စွမ်းအင်များမှာ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ဘဲ စွမ်းအင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့် သွေးကြောများကို မြင်ရခြင်းက အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ယီယွင်မှာ အခုထိ တောင့်ခံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လီယာက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ဘာတွေ အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ။ အခုမှ နှစ်နာရီပဲ ရှိသေးတာ။ နောက်ထပ် နှစ်နာရီ ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား"

လီယာသည် မြူနက်များကို ဝါးမျိုရင်း သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အားကောင်းအောင် လုပ်ကာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

လီယာ၏ အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှသော စိတ်နေစိတ်ထားကို လူများက အတော်လေး အထင်ကြီးနေကြသည်။ လီယာ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်အများအပြားမှာ ယီယွင်၏ အခြေအနေကို ခဏခဏ သတိထားကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် လီယာကိုယ်တိုင်လည်း အနီးကပ် သတိထားနေခဲ့ပါသည်။

စစ်သည်တစ်ဦးတွင် ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအားများ ရှိသဖြင့် သူတို့၏ အချိန်အာရုံခံစားမှုဖြင့် နာရီများ သို့မဟုတ် အမွှေးတိုင်များ မလိုအပ်ဘဲ အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားနိုင်သည်။

မကြာမီ... လေးနာရီ ပြည့်သွားခဲ့ပြီ။

ယီယွင်မှာ ပထမအဆင့်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် မိန်းမောနေပုံရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း သူသည် နိဗ္ဗာန်မီးတောက်များထဲတွင် ထိုင်နေသော ရဟန်းတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် မီးတောက်များက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း သူသည် တရားထိုင်ကာ ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီယာ... လေးနာရီ ရှိသွားပြီ"

လီယာကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်မှတ်သားထားသော်လည်း ဘာမှမသိသော ဂျူနီယာညီလေးတစ်ဦးက သူ့ကို သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယာ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။ ထိုကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်နေတာလဲ။

သူက စကားပြောလိုက်သော ဂျူနီယာညီလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ဂျူနီယာညီလေးက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီယာ... အစ်ကို လော့ဖုန်းလင်ကို ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးတုံး ရှုံးသွားပြီ..."

လီယာ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

လီယာက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးတုံးဆိုသည်မှာ လီယာအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယီယွင် ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံရန်မှာ ကောင်းကင်ဖေး၏ သွေးမျိုးဆက်ပင်လျှင် မလုပ်နိုင်ပေ...

လီယာက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "လေးနာရီက သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ပဲ။ အဲဒီကောင်မလေး လော့ဖုန်းလင်ကတော့ ကံကောင်းသွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ငါ့စကားကို ငါ မဖျက်ပါဘူး"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လီယာက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ ပြန်လည် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့်...

"စီနီယာအစ်ကို လီယာ... ခြောက်နာရီ ရှိသွားပြီ" ဟု စကားများသော ဂျူနီယာညီလေးက ပြန်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

လီယာသည် မျက်လုံးများ ပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ယီယွင်ကို ဝေခွဲမရသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

"ခြောက်နာရီ ရှိသွားပြီ။ မင်းရဲ့ ရာသီလမ်းကြောင်းတွေက တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

လီယာက သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်ကို အတင်းတည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့်...

"စီနီယာအစ်ကို လီယာ... ရှစ်နာရီ ရှိသွားပြီ"

ထိုသတိပေးချက်မှာ နတ်ဆိုး၏ ကျိန်စာကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းကို ကြားပြီးနောက် လီယာ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် တုန်သွားသည်။ သူသည် ၎င်းကို ကြားရမှာကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ရှစ်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ သိနေသည်။

သူ၏ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စကားပြောလိုက်သော ဂျူနီယာညီလေးကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို သတိပေးဖို့ မလိုဘူး"

"အဲ... " ဂျူနီယာညီလေးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပုခုံးကလေး တွန့်ကာ ငြိမ်သွားတော့သည်။

"ရှစ်နာရီ ဘာတွေလဲကွာ"

ယခုအချိန်တွင် လီယာ၌ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ပေ။ နှစ်နာရီတိုင်းတွင် သူသည် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးတုံး ဆုံးရှုံးနေရသည်။

ထိုကောင်လေးက တကယ်ပဲ အဆုံးအထိ တောင့်ခံနေနိုင်တာလား။

"တော်တယ် ကောင်လေး။ ငါ မင်းကို လက်ဖျားခါရမယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ မင်းမှာ အစွမ်းရှိရင် ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ကုန်သွားအောင် လုပ်ကြည့်စမ်း"

လီယာတွင် ပိုင်ဆိုင်မှု အတော်အတန် ရှိပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် လော့ဖုန်းလင်ထက် အသက်ကြီးသည်။ ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမ၏ လစာနှင့် သူ၏ မိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုများကြောင့် သူသည် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး သုံးဆယ်ခန့် ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

"ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံးတွေလား ငါ့မှာ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားကို ဝယ်ဖို့ ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်လောက် ကုန်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ ပေးဖို့ အသင့်ပဲ"

ဤသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ လီယာ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ၁၀ နာရီ၊ ၁၂ နာရီ...

အချိန်မြစ်ရေ စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ လီယာသည် ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်တော့ပေ။

"၁၆ နာရီ ရှိသွားပြီ။ တစ်ခုခု မှားနေတာလား"

ဟု ဂျူနီယာညီလေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟာ... သေစမ်း၊ တစ်ခုခုတော့ ပြဿနာရှိနေပြီ" ဟု လူအများအပြားက ယီယွင်ကို သတိထားကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ယီယွင်က ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်သည်ကို သူတို့ မယုံနိုင်ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် လီယာ၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးမှာ ဤမျှကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး ကျိန်ဆိုခြင်းကို လက်မှတ်ထိုးထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ စကားကို သူ မဖျက်နိုင်တော့ပေ။

ရန်ယွီပင်လျှင် ဤမျှများပြားသော ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံးများကို ဆုံးရှုံးရပါက နှမြောသွားပေလိမ့်မည်၊ သူဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သို့သော် ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ အချိန်မှာ ၂၄ နာရီသို့ ရောက်ရှိသွားကာ တစ်ရက် တိတိ ပြည့်သွားခဲ့သည်။

လီယာသည် အလွန်ပင် ပူပန်လာတော့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ၃၃ တုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုမျှများပြားသော ကျောက်တုံးများ မရှိပေ။ ကျန်ရှိသော ပမာဏကို ပေးနိုင်ရန် သူ၏ ရတနာအချို့ကိုပင် ရောင်းချရပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ၃၀ နာရီ၊ ထို့နောက် ၃၂ နာရီ။ မကြာမီ ဒုတိယနေ့၏ တစ်ဝက်ခန့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

လီယာသည် စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်က ဘာကြောင့် ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်ဦးမည့်ပုံ ပေါ်နေရတာလဲ။

မကြာမီ နေဝင်သွားခဲ့သည်။ မြေသပြာတောင်တွင် နေထွက်နေဝင်ကို ထိန်းသိမ်းပေးထားသော အစီရင်ခံစနစ်တစ်ခု ရှိသည်။ ယီယွင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေစဉ်မှာပင် နေဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယာ ခေါင်းမူးသွားတော့သည်။

သူသည် အရာအားလုံးကို အမှောင်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးတစ်လုတ်ပင် အန်ထွက်တော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

သူ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် "မင်းမှာ အစွမ်းရှိရင် ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ကုန်အောင် လုပ်စမ်း"

ဆိုသည့် စကားမျိုးကို မပြောရဲတော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုမူ သူသည် ယီယွင်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေတော့သည်

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်ပြီး တောင့်မခံပါနဲ့တော့၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မတောင့်ခံနိုင်တော့လို့ပါ"

သို့သော် ယီယွင်မှာ လီယာ၏ ဆုတောင်းသံကို ကြားပုံမရပေ။ ဒုတိယနေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်ကြီး လင်းလာခဲ့သည်။ ယီယွင်မှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ လီယာမှာမူ တစ်ညလုံး တင်းမာသော အခြေအနေဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ယီယွင်မှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့်ပုံပင်။ သို့သော် မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ သူသည် အရင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာ အကောင်းဆုံး ကိစ္စမှာ တတိယနေ့ မနက်ခင်းတွင် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် လွင့်ပျံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ အာရုံငါးပါးကို ပိတ်ထားသော်လည်း ပထမအဆင့်မှနေ၍ ဒုတိယအဆင့်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံဆင်းသွားခဲ့သည်။

လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် မည်သူမျှ မကျန်တော့ပေ။ ဘိုင်ချန်ပင်လျှင် တတိယအဆင့်သို့ အနိုင်နိုင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယီယွင်သည် ဒုတိယအဆင့်တွင် တစ်ဦးတည်းသော လူသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယီယွင်၏ နှေးကွေးသော အရှိန်ကို မည်သူမျှ မရယ်မောကြပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယီယွင်သည် ရှေးဉီးဖေးအရိုး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ပျံဆင်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကိုးခေါင်းမြွေနဂါး ပုံရိပ်ယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မြူနက်များကို ဝါးမျိုကာ မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်နေကာ အလွန်ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေပုံရသည်။

ယီယွင်သည် ပထမအဆင့်ရှိ မြူနက်များ၏ ပြင်းအားကို မနှစ်သက်ရုံသာမက ရှေးဉီးဖေးအရိုး၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရင်း ဒုတိယအဆင့်ရှိ မြူနက်များကိုပင် တောင့်ခံနိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်က ရှေးဉီးဖေးအရိုး၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနေစဉ် ကိုးခေါင်းမြွေနဂါး ပုံရိပ်ယောင်က မြူနက်များကို စုပ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီယာသည် ယီယွင်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ယီယွင် မည်မျှကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်ပါစေ သေချာပေါက် အကန့်အသတ် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ယခု ယီယွင် ဒုတိယအဆင့်သို့ ဆင်းလာခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းမှာ ပိုမို တိုးတက်ရန် နေရာများစွာ ကျန်သေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါ နောက်နေတာလား။

လီယာ၏ မျက်နှာမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်နေသည်။ သူသည် သတိလစ်သွားချင်သည် သို့မဟုတ် လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ချင်တော့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ လူသားတစ်ယောက်က ရှေးဉီးဖေးအရိုးရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ အသေခံပြီးတော့တောင် မယုံနိုင်ပေ။

"ဒါ မဟုတ်သေးဘူး ဒါ မဟုတ်သေးဘူး တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ"

လီယာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် လီယာကို သနားစဖွယ် ကြည့်နေကြသော မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်များစွာ ရှိနေသည်။

လီယာက လော့ဖုန်းလင်ကို လိမ်လည်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံကိုလည်း သူတို့ သိကြသည်၊ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ၇၀–၈၀ ခန့် ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်အထိ ဆုံးရှုံးရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်သည့်ပုံပင်။

ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက လီယာ ယခင်က ရှေးဉီးဖေးနန်းတော်မှာ ရရှိခဲ့သမျှ အားလုံးကို ပြန်အန်ထုတ်လိုက်ရသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ကန်းမန်ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားကာ ယီယွင်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ အစပိုင်းတွင် ယီယွင်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ရာမှ ယခုအခါ စိတ်ဝင်တစားနှင့် နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကန်းမန်ကို အံ့ဩအောင် လုပ်နိုင်သော ဂျူနီယာများမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပါသည်။

အခန်း ၈၃၈ - လေးရက်မြောက်နေ့

"အခုဆို... သုံး... သုံးရက်ရှိသွားပြီ..."

လီယာ၏ ဘေးနားရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီယာနှင့် လော့ဖုန်းလင်တို့ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သည်မှာ သုံးရက်တိတိ ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၇၂ နာရီ ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ လီယာသည် ကမ္ဘာမြေကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျော် ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

လီယာသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်မပါတော့ဘဲ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"ကြည့်ရတာ... ယီယွင်က တစ်လျှောက်လုံး တောင့်ခံနိုင်မယ့်ပုံပဲ။ သူ တစ်လလုံးလုံး တောင့်ခံနေမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဟု တစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်လလုံး....

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီယာ၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားသည်။ ယီယွင်က လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်အထိ တောင့်ခံရန် ကြံစည်နေခြင်းလော။ တစ်လတိတိ တောင့်ခံရန်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအဆင့်တွင် ယီယွင် အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေပုံမှာ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြီးဆုံးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

လော့ဖုန်းလင်မှာလည်း ယခုအခါ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရသည်။ ဘာမှမလုပ်ဘဲနှင့် သူမ၏ အနှစ် ၂၀ စာ လစာထက် များပြားသော ပမာဏကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂျူနီယာမောင်လေး ယီယွင်မှာ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ဤမျှကြာအောင် တောင့်ခံနေသနည်းဆိုသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် လေးရက်မြောက်နေ့၌ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူလောင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အရေပြားမှာလည်း အပူကြောင့် နီရဲတောက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကြည့်ရသလောက်မှာ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်လာပုံရသည်။

ရှေးဉီးဖေးစွမ်းအင်မှာ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထိုစွမ်းအင်ကို မိမိ၏ သွေးသားဖြင့် သန့်စင်ခြင်းမှာ ခန့်မှန်းရခက်သော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ယီယွင်မှာ ဘာဖြစ်သွားသနည်းဆိုသည်ကို အခြားသူများလည်း မသိကြပေ။ သို့သော် ကြည့်ရသလောက်မှာ ရှေးဉီးဖေးစွမ်းအင်မှာ အရင်ကကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

"သူ ရှေးဉီးဖေးအရိုးကို စုပ်ယူပြီးသွားတာလား"

ယီယွင်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လူအများက ထိုသို့ တွေးမိကြသည်။ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုကို ရပ်တန့်လိုက်မှသာ ယီယွင်မှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေမည်ဖြစ်သည်။

"စုပ်ယူမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ရပ်တန့်လို့ရမှာလဲ။ ရှေးဉီးဖေးအရိုးကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားတာ။ အထဲမှာရှိတဲ့ ရှေးဉီးဖေးသွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုပဲ။ အဲဒီသွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေက အမြဲတမ်း ယိုစိမ့်နေမှာ။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ရှေးဉီးဖေးစွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဖီးနစ်ပြည်နယ်မှ လော့ထျန်က ပြောလိုက်သည်။

ရှေးဉီးဖေးအရိုးကို ထားပါဦး၊ ဂျင်ဆင်းကဲ့သို့သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များပင်လျှင် ထိုသို့သော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိကြသည်။ ဂျင်ဆင်းကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ အနှစ်သာရများ ယိုစိမ့်ထွက်လာပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်များ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဂျင်ဆင်းရှာဖွေသူများသည် ဂျင်ဆင်း၏ အမျှင်လေးတစ်ခုမျှပင် မပြတ်တောက်စေရန် အလွန်ပင် ဂရုစိုက်ကြရသည်။

"ဒါက နှမြောစရာကြီး မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်အတွက်တော့ စွမ်းအင်တွေကြောင့် သူ၏ ရာသီလမ်းကြောင်းတွေ ပျက်စီးသွားတာထက်စာရင် ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်" ဟု အခြား ဖီးနစ်ပြည်နယ် တပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဖြုန်းတီးတာ ဒါဆိုရင်လည်း မစုပ်ယူရသေးတဲ့ ရှေးဉီးဖေးအရိုး အစိတ်အပိုင်းကို ငါ့ကိုပေးပါလား" လူအတော်များများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားကြသည်။ မစုပ်ယူနိုင်လျှင် ငါတို့ကို ပေးပါ၊ ငါတို့ ကူညီပြီး စုပ်ယူပေးပါမည်၊ ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ရန်မှာ အလွန် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် အလိုရှိပါစေ၊ ကန်းမန်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည့် ပုံမပေါ်သဖြင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ ပြေးဆင်းကာ ယီယွင်ထံမှ လုယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယီယွင်သည် သူတို့ လော့မျိုးနွယ်စု၏ ရတနာတစ်ခုကို ဤစမ်းသပ်ပွဲ အောင်မြင်ရန်အတွက် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်ဟု သူတို့ ခံစားနေရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယီယွင်သည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လေးရက်တိတိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို သာမန်လူများမှာ ရှစ်နာရီပင် တောင့်မခံနိုင်သော်လည်း ယီယွင်မှာ ၎င်း၏ ခြောက်ဆခန့်ရှိသော အချိန်ကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ယွီက ယီယွင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ပြီး "ယီယွင်... ငါ မင်းကို အရင်က အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေအောက်မှာ ဒီလောက်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ရာသီလမ်းကြောင်းတွေ မထိခိုက်ခဲ့ရင်တောင် မင်း သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးတချို့ ရမှာပဲ"

ဟု ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြောလိုက်သည်။ ကြည့်ရသလောက်မှာ ယီယွင်၏ ရာသီလမ်းကြောင်းများမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရပုံမပေါ်ပေ။ သို့သော် ထိုမျှများပြားသော စွမ်းအင်များကို သူ မည်မျှ ချေဖျက်နိုင်မည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

အခြားသူများ ရက်ပေါင်းများစွာ စားရမည့် အစားအစာကို တစ်နပ်တည်းနှင့် စားနိုင်ရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်မှာ ချက်ချင်း ဝလာမည် သို့မဟုတ် အရပ်ရှည်လာမည်ဟု မဆိုလိုနိုင်ပေ။

"အဲဒီ လူသားကောင်ကတော့ စမ်းသပ်ပွဲအောင်ဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာပဲ။ ကြည့်ရတာ သူ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူး။ ငါတို့က လူသားတစ်ယောက်ထက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘူး။ ပဉ္စမအဆင့်မှာ အခြေကျအောင် ကြိုးစားပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ဆက်သွားကြမယ်" ဟု ဖီးနစ်ပြည်နယ် တပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

ဖီးနစ်ပြည်နယ် တပည့်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်များထက် ပို၍ သန်မာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့်များကို စတင် ကြိုးစားနေကြပြီဖြစ်သည်။ ရန်ယွီမှာမူ ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် အခြေကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်တစ်ခုကို ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ၎င်းထံမှ မြူနက်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့်၌ အခြေကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိ မြူနက်များ၏ ဖိအားမှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် ရန်ယွီအတွက် တောင့်ခံရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ သတ္တမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နောက်ထပ် ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါက မခက်ခဲနိုင်ပေ။

ရန်ယွီ ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် အခြေကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူအများအပြားမှာ မနာလို ဖြစ်သွားကြသည်။ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ထိုနေရာတွင် ကြားခံဝိညာဉ် သွေးမြွေ တစ်ကောင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ကုလော့မှာလည်း ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူသည် စတုတ္ထအဆင့်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့သဖြင့် ရန်ယွီနှင့် ယှဉ်လျှင် သတိမထားမိလောက်ပေ။

သို့သော် ကုလော့ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဆင်းသွားသောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုလော့သည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်သည်အထိ သူ၏ ဖေးသွေးမျိုးဆက်ကို အသုံးမပြုသေးသောကြောင့်ပင်။

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းဖြင့်သာ အတင်းအကျပ် ခုခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မြူနက်ဖေးများက ကုလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ကိုက်ခဲကြသော်လည်း သူသည် မံမီရုပ်အလောင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အခြားတပည့်များက လေနက်ချိုင့်ဝှမ်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေကြစဉ် ယီယွင်မှာမူ ရှေးဉီးဖေးအရိုးကို တိတ်တဆိတ် သန့်စင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လေးရက်အတွင်း ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်သည် ရှေးဉီးဖေးအရိုးကို လုံးဝ ချေဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဉီးဖေးအရိုး၏ စွမ်းအင်များသည် ယီယွင်၏ သွေးသားထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော သေးငယ်သော သလင်းပွင့်လေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယီယွင်သည် ထိုစွမ်းအင်သလင်းပွင့်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချေဖျက်စုပ်ယူနေခြင်းဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ပို၍ နှေးကွေးသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့်ပင် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေနွေးအိုးကဲ့သို့ ပူလောင်နေခြင်းမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဉီးဖေးအရိုးမှာမူ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ရှေးဉီးဖေးအရိုး၏ စွမ်းအင်တစ်ဝက်ခန့်ကိုသာ အကောင်းဆုံး စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ချေဖျက်ရန် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီယွင်မှာမူ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြု၍ အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ရှေးဉီးဖေးအရိုး တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။