ရယ်ရခက် ငိုရခက်

ယေဘုယျအားဖြင့် စိတ်အာရုံများကို တစ်ခါတည်း စုပုံလာအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုအထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ၎င်းကို ဖျက်ဆီး၍ ပြန်ထွက်လာရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်အာရုံများ စုပုံလာသည်နှင့်အမျှ အခက်အခဲမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ သေးငယ်သော စိတ်အာရုံများစွာ စုစည်းသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အခက်အခဲ အဆင့်အတန်း တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျင့်ကြံသူများသည် အပြေးမနှင်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အများဆုံးမှ အရှိန်ဖြင့် ခဏမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ရပ်တန့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ တမင်တကာ ကျရောက်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ယခင်က စုပုံလာခဲ့သော စိတ်အာရုံများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ခက်ခဲလှသော ပုစ္ဆာငယ်လေးတစ်ခုကို ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။ ဤနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံသူအများစုက လိုက်နာကြပြီး လက်ရှိတွင် အန္တရာယ်အကင်းဆုံး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အရှိန်ဖြင့် ပြေးမည်ဆိုလျှင်ပင် အကွာအဝေး အနည်းငယ်မျှသာ ပြေးလေ့ရှိကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ တစ်ခါတည်း ပြေးသူမျိုး မရှိချေ။ ဤအကွာအဝေးမှာ အလွန်ပင် ဝေးလံလှသဖြင့် စိတ်အာရုံ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက ကျောက်စိမ်းပြား၏ အကာအကွယ်အာနိသင် ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိပင် ဖျက်ဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အချိန်အလွန် ကြာမြင့်နိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ ထိုသို့ မပြုလုပ်ဝံ့ကြပေ။ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ် များလွန်းလှပေသည်။

ယီထျန်းယွမ် ထိုသို့ ပြုလုပ်စဉ်က အားလုံးက လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မိမိတို့ မျက်စိများ မှားနေပါသလောဟုပင် သံသယ ဝင်မိကြပေသည်။

“ဒါက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား...”

“လွန်အားကြီးတယ်ကွာ... ငါတော့ သူ စိတ်အာရုံထဲ မဝင်ဘဲ ခဏရပ်ပြီး နားနေတာလားလို့တောင် သံသယ ဖြစ်မိတယ်...”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူ သေချာပေါက် စိတ်အာရုံထဲ ဝင်သွားတာပဲ၊ ခုနက အော်ရာ တုန်ခါမှုတွေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတာ။ စိတ်အာရုံထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ အော်ရာက တည်ငြိမ်သွားပြီး လူတစ်ယောက်လုံး သေသွားသလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာလေ...”

“အဲဒါဆိုရင် သူက တကယ်ပဲ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာပေါ့၊ ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ...”

ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြပေသည်။ သူတို့အားလုံးက ယီထျန်းယွမ်ကို ဘေးမှနေ၍ လှောင်ပြောင်ရန် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူသည် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသည့်အပြင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးပြလိုက်သဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပေတော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားပေသည်။ ဤနေရာရှိ စိတ်အာရုံများမှာ အားကောင်းသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ တောင့်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိပေသည်။ ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအောက်တွင် မည်သည့် စိတ်အာရုံကိုမဆို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး တူညီသော အဆင့်အတန်းရှိ ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုမှာလည်း အထူးကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဤစိတ်အာရုံလေးများမှာ သူ့အား မတားဆီးနိုင်ပေ။

‘ဆက်သွားမယ်...’

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးတက်သွားပြီး နောက်ထပ် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပြေးသွားပြန်သည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် မူလနေရာ၌ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း လူတိုင်းက ယီထျန်းယွမ် မည်မျှအကြာတွင် နိုးထလာမည်နည်းဟု ဆွေးနွေးနေကြပြန်သည်။ ယီထျန်းယွမ် ချက်ချင်း နိုးထလာနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ကြတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့သို့ ရောက်လေလေ အခက်အခဲမှာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေလေ ဖြစ်သဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ချက်ချင်း နိုးထလာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထားကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်းက ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် မကြာမီမှာပင် ယီထျန်းယွမ်မှာ နိုးထလာခဲ့ပြန်၏။ ယခင်ကထက် အနည်းငယ် နှေးသွားသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ များစွာ မရှိလှဘဲ မိနစ်ဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာလည်း လက်တွေ့တွင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူအုပ်စုမှာ မှင်တက်မိသွားကြပြန်သည်။ ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေပြီး ယခင်ကထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပိုကြာသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားပြီး စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် လိုက်မီရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း ရှိနေသည့် အကွာအဝေးမှာ အတော်လေး ဝေးလံလှပြီး မိုင်ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ရှိကာ လမ်းတစ်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စီနီယာသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရန် မည်မျှအကြာ အချိန်ယူခဲ့ရသည် မသိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိတွင် လိုက်မီရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။

‘ညီလေးထျန်းယွမ်က တကယ်ပဲ ငါ့ကို လိုက်မီတော့မှာလား...’

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ခေါင်းခါရင်း တွေးလိုက်မိပေသည်။ သူ ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားများမှာ အားပေးစကားများသာ ဖြစ်ပေသည်၊ ယီထျန်းယွမ်အနေဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာရမည်ဟု သူ တစ်ထစ်ချ သိထားပေသည်။

လိုက်မီရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ယူရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးကို ကျုံ့သွားစေခဲ့ပြီး ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မကြာမီ လိုက်မီလာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်လခန့် အချိန်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အတော်လေး မြန်ဆန်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်မှာမူ တစ်ခါတည်းနှင့် လမ်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို လိုက်မီလာခဲ့ရာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်အားလျော့စရာ ကောင်းလှပေသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ယီထျန်းယွမ်အား လှမ်းကြည့်နေကြပြီး ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် သတ္တဝါမျိုး မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာရသနည်းဟု တွေးတောနေကြပေသည်။ နတ်ဘုရားရေစင်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မိမိတို့ဆီတွင် ဤမျှအထိ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော ဂိုဏ်းတူ တစ်ယောက် မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လာရသနည်းဟု အံ့ဩနေကြပေသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူသည် လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သိနိုင်သော လူသားတစ်ဦးက ရှိသမျှလူအားလုံးကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့်သာ ပြေးနေပေသည်။ အချိန်တိုင်းတွင် မိုင်အနည်းငယ်ခန့် ပြေးပြီးနောက် ရပ်တန့်၍ ဖျက်ဆီးကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေပေသည်။

ဖျက်ဆီးရသည့် အချိန်မှာ တစ်ကြိမ်ထက် တစ်ကြိမ် ပိုကြာလာသော်လည်း အချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှပြီး မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ တိုးလာခြင်း ဖြစ်ပေရာ အလွန်ပင် တိုတောင်းလှသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်နေသး၏။ အနည်းဆုံးတော့ အခြားသူများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိုတောင်းလွန်းလှပေသည်။

သူတို့သည် ယခင်က ဤလမ်းကို လျှောက်လှမ်းစဉ် မီတာ ရာဂဏန်းခန့်အတွက်ပင် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ မိုင်ပေါင်းများစွာအတွက် မိနစ်အနည်းငယ်သာ ယူရသဖြင့် ဤကွာခြားချက်မှာ သူတို့ကို သွေးအန်ချင်စတေအောင် ပြုလုပ်နေပေတော့သည်။

ဤနေရာသို့ လာရောက်နိုင်သူတိုင်းမှာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည့်အခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

“ဒီကောင်လေးက ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ၊ ဆယ်မိုင်ကျော်တောင် ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားပြီ၊ တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်...”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီအရှိန်က အရင်က လျိုယွန်းကောင်းကင်အရှင်နဲ့တောင် ယှဉ်လို့ ရနေပြီပဲ...”

“အဲဒီကောင်းကင်အရှင်လျိုယွန်းအကြောင်းတော့ ပြောမနေနဲ့တော့၊ သူကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူပဲ။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင့် ၂ ဒါမှမဟုတ် ၃ နတ်ဘုရားအင်းဆရာ မဟုတ်လား... တကယ်ကို အားကျစရာပဲ။ နတ်ဘုရားရေစင်နယ်မြေကနေ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး ထွက်လာတာ ဘယ်လိုများ ပြုစုပျိုးထောင်ထားလဲ မသိဘူး...”

သူတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ပင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးနိုင်သော အခြား ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သတိရသွားကြပေသည်။ သူသည်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ပင် အလွန်မြန်ဆန်လှပေသည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် သူသည် ဤနေရာ၌ မရှိသဖြင့် အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း ရှိရာသို့ လိုက်မီသွားပေတော့သည်။ စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် ဆက်လက် မလျှောက်လှမ်းတော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ် မည်မျှအကြာတွင် လိုက်မီလာမည်နည်းဆိုသည်ကို ထိုနေရာ၌ပင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။

‘၁၅ မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလား...’

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် ရယ်ရခက် ငိုရခက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မြန်လွန်းလှပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း... ကျွန်တော် လိုက်မီပြီနော်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စီနီယာ့ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပေသည်။

“ဟူး... ညီလေးထျန်းယွမ်... မင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ၊ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်အာရုံတွေကို အေးဆေးပဲ ဖျက်ဆီးနိုင်တာလား...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

“ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ တိုက်ထုတ်လိုက်တာပါ၊ စိတ်အာရုံတွေက ပြန့်ကျဲသွားတာပဲလေ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတွန့်ရင်း ဆိုလိုက်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ အချိန်ပိုယူလာရလို့ စီနီယာ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့...”

“ငါ တကယ်ပဲ ရယ်နေမိတာပါ...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ရယ်ရခက် ငိုရခက်စွာ ဆိုလိုက်ပေသည်။

“မင်းက ၁၅ မိနစ်တောင် မပြည့်တဲ့ အချိန်လေးမှာတင် ငါ နှစ်လကြာ လျှောက်ခဲ့ရတဲ့ အကွာအဝေးကို လိုက်မီလာတာပဲ၊ ဒါက ငါ့ကို တကယ်ကို ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်စေတယ်...”

အခန်း ၁၁၁၀ ပြီးပါပြီ။