သတ်မှတ်ချက်ပြည့်မီခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ကံကောင်းခြင်းအော်ရာနှင့် လူ့ကျင့်ဝတ်မှတ်တို့က ဤနေရာ၌ ဤကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး မရှိသော်လည်း ဤနတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းတွင်မူ ကြယ်တာရာစွမ်းအားများက သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ အပင်ပန်းခံရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဤနေရာ၌ ကြယ်တာရာစွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှပြီး သာမန်အတိုင်း အသက်ရှူနေရုံမျှနှင့်ပင် များစွာ စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ် စုပ်ယူသည့်အခါတွင်မူ နံရံပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခွာနေရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်တာရာစွမ်းအားများမှာ ထျန်းရှန်းနယ်မြေ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ခွန်အား ပိုမိုအသုံးပြုရပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေမှာမူ စွမ်းအားများက သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် တိုးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကွာခြားချက်မှာ မည်မျှကြီးမားကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း မနာလိုဖြစ်နေကြပြီး သူသည် မည်သည့်ရတနာကို အသုံးပြု၍ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရယူနေသနည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။

သူသည် မည်သည့်ရတနာကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ လူ့ကျင့်ဝတ်မှတ်များကြောင့်သာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူတို့ မသိရှိကြချေ။ အခြားသူများ၌ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခြင်းမှာ သူတို့၏ လူ့ကျင့်ဝတ်မှတ်များ မလုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပြင်းထန်လှသော ကံကောင်းခြင်းအော်ရာကို ပိတ်လိုက်သည့်အခါ အလင်းစက်လေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြယ်တာရာစွမ်းအား အနည်းငယ်သာ သူ့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

“ညီလေးထျန်းယွမ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ အဲဒီရတနာကို မသုံးတော့ဘူးလား...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအားများ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါက ရတနာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် စုပ်ယူနေတာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ကံကောင်းခြင်းအော်ရာကို အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားလိုသော်လည်း ၎င်း၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ တစ်စက္ကန့်ချင်းစီအလိုက် တွက်ချက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆန်းကြယ်မှတ်များစွာ ကုန်ဆုံးပေလိမ့်မည်။

“ဒီအရည်အချင်းက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက အားကျစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းကျင့်ကြံတဲ့ စွမ်းရည်က အတော်လေး ထူးခြားပုံရတယ်... ငါတို့ကတော့ အဲဒီလောက်အထိ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိဘူး...”

ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ပြန်လည်ပိတ်၍ ကျင့်ကြံနေတော့သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အစွမ်းမှာ ရတနာတစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် သူ ဆက်မတွေးတော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်သာ ကြိုးစားရပေမည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ ဤနတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းက သူ့အား မည်သည့်အရာများကို တွက်ချက်ပြသနိုင်မည်နည်းဟု သူ သိလိုလှသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ ထူးဆန်းသော အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်းထန်လှသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်များကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ၏ မြင်ကွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများက ဤကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နေရာအနှံ့အပြား၌ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူ မည်သည့်နေရာသို့မျှ ပြေး၍ မလွတ်နိုင်ပေ။

‘ဒါက မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းမယ့်သူတွေ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်လား...’

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအိပ်မက်အတွင်း၌ မြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ချဲ့ကားလွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး၌ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများ ပြည့်နှက်နေပြီး ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလှသည်။ ၎င်းမှာ တူညီသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုဟုပင် မထင်ရဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ခံယူနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းမှာ ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုအရာမှလွဲ၍ အခြား ဘာမှမရှိချေ။ သူ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး အိပ်မက်အတွင်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကိုသာ မြင်တွေ့ရပြန်သည်။

နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းသည် မြင်ကွင်းများစွာကို တွက်ချက်ပြသနိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အများဆုံး တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကိုသာ ပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ အတွက် စမ်းသပ်မှု ဟုတ်၊ မဟုတ်မှာမူ မသေချာပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းသာ ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ သူ့အား စိတ်ပျက်အားလျော့သလို ခံစားရစေပြီး နတ်ဘုရားအရှင်တစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

‘တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကသာ ဒီလို ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အခက်အခဲက အရမ်းကြီးသွားလိမ့်မယ်... ကဏ္ဍစုံကနေ မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်မှာပဲ...’

ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အခက်အခဲမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားရသည်။ ဆန်းကြယ်ထိခိုက်မှုမုဒ်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် တောင့်ခံနိုင်ပါမည်လောဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ စိုးရိမ်ရသော အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ သာမန်အတိုင်း ဖြစ်ပါက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အကန့်အသတ် ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာသာ အခြေခံအကျဆုံး ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ မရှိပါက အကာအကွယ်ပစ္စည်းများပေါ်တွင်သာ အမှီပြု၍ တောင့်ခံရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။

‘ဒါက မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ရဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် ဘယ်သူမှ အောင်မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ...’

ယီထျန်းယွမ်က ထိုအတွေးကို ငြင်းပယ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်အတန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ၏ စမ်းသပ်မှု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ လက်ရှိတွင် သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေသဖြင့် ၎င်းမှာ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ၏ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို သူ အသေအချာ မသိနိုင်ပါချေ။

အကြိမ်ကြိမ် ခံစားကြည့်ပြီးနောက် သူ ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်တော့ဘဲ ဤနေရာ၌သာ ကျင့်ကြံနေတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

-“အတွေ့အကြုံမှတ် ၃ ဘီလီယံ ရရှိပါသည်၊ ၃.၁ ဘီလီယံ ရရှိပါသည်၊ ၃.၂ ဘီလီယံ ရရှိပါသည်...”

အတွေ့အကြုံမှတ်များမှာ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာနေပြီး ရရှိသော ပမာဏမှာ အလွန်ပင် ရူးသွပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ယခင်က ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် ရရှိခဲ့သော ပမာဏထက် အဆပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပိုမိုများပြားလှပေသည်။

ဤနေရာအား အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ မဆန်းချေ။ ဤနေရာ၌ တစ်လကြာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အပြင်ဘက်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အလားတူလှသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ဤနေရာ၌ တစ်လထက် ပို၍ ကြာမြင့်အောင် နေထိုင်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အကြီးအကဲကုတ်ဟွမ် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တစ်လဆိုသည်မှာ အပြင်ဘက်မှ အချိန်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်း၌မူ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ပိုမိုနှေးကွေးလှပေသည်။ မည်မျှအထိ ကြာမြင့်မည်နည်းဆိုသည်မှာ ကျောက်စိမ်းပြား၏ ကုန်ဆုံးမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

အချိန်ကြာမြင့်ပါက တစ်နှစ်ခွဲခန့်အထိပင် ရှိနိုင်ပြီး မြန်ဆန်ပါကလည်း တစ်လထက် သေချာပေါက် ပို၍ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေ၌သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး အတွေ့အကြုံမှတ်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံမုဒ်ကို မသုံးစွဲထားသော အခြေအနေ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သုံးစွဲမည်ဆိုပါက တစ်ကြိမ်လျှင် ဘီလီယံ ၁၀၀ သို့မဟုတ် ၂၀၀ ခန့်အထိ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ဤအရှိန်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် အဆင့်တက်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

‘ကြည့်ရတာ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းဖို့ ဖိအား အနည်းငယ်မျှတောင် မရှိဘူးပဲ...’

သူသည် ဤနေရာ၌ တရားထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ ဤနေရာ၌ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အတွေ့အကြုံမှတ်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေခဲ့ပြီး မည်မျှကြာသွားသည် မသိရမီမှာပင် သူ၏ နားထဲ၌ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“တိန်... ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ အား ဂုဏ်ယူပါသည်၊ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းရန် အတွေ့အကြုံမှတ် ပြည့်မီသွားပါပြီ၊ ယခု အဆင့်မြှင့်တင်မှာလား...”

“လောလောဆယ် မလိုသေးဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အဆင့်တက်ရန် မလောချေ။ သူသည် နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့် စိတ်တိုင်းကျ အဆင့်တက်၍ မရနိုင်ချေ။ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာပြီးမှသာ အဆင့်တက်ရပေမည်။

ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မူလမြင်ကွင်းကိုပင် မြင်တွေ့ရပြန်သည်။ စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းမှာ ဘေးဘက်၌ ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာရန် မလောပေ။

‘ငါ ဒီမှာ ကျင့်ကြံတာ နှစ်ပတ်လောက် ရှိသွားပြီလား၊ အချိန်က အရမ်းမြန်တာပဲ...’

သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသေးသဖြင့် နောက်ထပ် လအနည်းငယ်ခန့်အထိ တောင့်ခံနိုင်ဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

တိုတောင်းလှသော နှစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက် သူသည် စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်း အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ နေရာတစ်ခု ရှာဖွေပြီး မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းကာ တာဝန်ကို အပြီးသတ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးမှာ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းမှ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ယီထျန်းယွမ် ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လံ ရှာဖွေကြတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ထိုလူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၁၀၃ ပြီးပါပြီ။