သံတုံးကို ကန်မိခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ပျံသန်းထွက်ခွာလာပြီးနောက် လူသူကင်းဝေးရာ အရပ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေ၍ ရပ်နားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“နယ်ပယ် အဆင့်မြှင့်မယ်...”

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို စတင်ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာ နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေ၏။ အကယ်၍ ထိုအတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ဆိုလျှင် ဘေးဒဏ်၏ အာနိသင်ကို များစွာ လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

-“တိန်... ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ အား ဂုဏ်ယူပါသည်၊ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ”

“ဝုန်း... ဂျိန်း...”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများမှာ ဟိုမှသည်းမှ တက်လှမ်းလာကြသည်။ သို့သော် မြင်ကွင်းထဲကကဲ့သို့ နေရာအနှံ့အပြား၌ မိုးကြိုးများ ပြည့်နှက်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင်သာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးများ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှန်းနယ်မြေ၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာ ပိုမို ဒေါသထွက်လာသည့်ပုံ ပေါ်သည်။

သို့သော် ဒေါသထွက်လာသည်ဆိုစေကာမူ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ရှိပုံမရပေ။ အလွန်ဆုံးမှ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၈ သို့ တက်လှမ်းစဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ အားကောင်းလာခြင်းမှာ သဘာဝကျသော်လည်း နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်အတန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်သရွေ့ ယီထျန်းယွမ်အနေဖြင့် စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သူသည် ဘေးဒဏ်ကို စတင်ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ လူရိပ်သုံးခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့အား ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုသော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“မိတ်ဆွေ... မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိတယ်... တစ်ခုကတော့ ပိုပြီးပြင်းထန်လာမယ့် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးရဲ့ ဒဏ်ကို ခံမလား... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ရတနာအားလုံးကို ထုတ်ပေးမလား... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရွေးချယ်လိုက်စမ်း...”

“ဟဲဟဲ... ဒါက မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ရဲ့ အဆင့်တက်ခြင်းပဲ... တကယ်လို့ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့် ပါရမီရှင်ကြီး ဖြစ်လာမှာပဲနော်... ငါဆိုရင် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ကို တက်ဖို့တောင် မဝံ့ရဲခဲ့ဘူး... အဆင့် ၈ တုန်းကတောင် အရမ်းကြောက်စရာကောင်းခဲ့တာ... အဆင့် ၉ ဆိုရင်တော့ ပြောမနေနဲ့တော့...”

“ဟုတ်တယ်... တကယ်လို့ သေသွားမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ဆုံးရှုံးမှုကြီး တစ်ခုပဲ...”

ထိုသူသုံးဦးမှာ ယီထျန်းယွမ် ဘေးဒဏ်ရင်ဆိုင်မည့် နေရာကို စတင်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ သူတစ်ဦးတည်း ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ် ဘေးဒဏ်ရင်ဆိုင်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဓားပြတိုက်ရန် ပို၍ပင် လွယ်ကူသွားတော့သည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ ဟူဟွာထျန်းကျွင်း၊ ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီနှင့် ဟူကျန်းထျန်းကျွင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ညီအစ်ကိုအရင်းများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြသဖြင့် အမည်များကို ဆင်တူပေးထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့ သုံးဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အနီးအနား၌ ပုန်းအောင်းနေကြောင်း သူ အစကတည်းက သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူက ဂရုမစိုက်ဘဲ လွှတ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ်များ လာရောက်ပေးအပ်ခြင်းကို သူ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သုံးဦးစလုံးမှာ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အလွန်အမင်း ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်သော်လည်း အတော်လေးတော့ ကောင်းမွန်လှသည်။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ မနည်းနိုင်ချေ။

“မင်းတို့ကို ရတနာတွေ အကုန်ပေးရမယ် ဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒါက မင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပဲ... မဟုတ်လို့ ငါတို့ဘက်က နည်းနည်းပါးပါး နှောင့်ယှက်လိုက်ရင် ဒီဘေးဒဏ်ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လောက်အထိ တိုးသွားမလဲဆိုတာ မင်း သိမှာပါ...”

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အနီးသို့ တိုးကပ်လာကြပြီး ခြိမ်းခြောက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတို့၏ ဤသို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ များသောအားဖြင့် ထိရောက်လေ့ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ပိုမိုမြင့်မားလေ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်၏ အစွမ်းမှာလည်း ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်သည် တစ်ဖက်လူက တမင်တကာ နှောင့်ယှက်ခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။ ဘေးဒဏ်ရင်ဆိုင်သူ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသူ မည်သူ့ကိုမဆို ဘေးဒဏ်ကို ဒေါသထွက်စေပြီး အစွမ်းကို ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။

ဘေးဒဏ်၏ အမြင်တွင်မူ ထိုသူမှာ ကူညီခုခံပေးရန် ရောက်ရှိလာသူဟု မှတ်ယူသဖြင့် အစွမ်းကို အလိုအလျောက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘေးဒဏ်ရင်ဆိုင်သူများသည် အကာအကွယ်ပေးမည့်သူများ လိုအပ်လေ့ရှိသည်။ မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ခံရရန် အလွန်လွယ်ကူပေသည်။ ရှေ့မှ လူသုံးဦးမှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကို ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့က ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မကြောက်ကြဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့အား တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်၍ မေးလိုက်ရာ ဤကိစ္စမှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်လေး... မင်း မသိဘူးလား၊ ဒီလို စကားပြောတာက မင်းရဲ့ အသက်ဘေးကို ခေါ်ယူနေတာပဲဆိုတာ...”

ဟူဟွာထျန်းကျွင်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေတွင်းတူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိခဲ့လျှင်ပင် ဤစကားကြောင့် သဲလွန်စ ဖျောက်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။

“အသက်ဘေး ဟုတ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကို လူအလို့ ထင်နေတာလား... မင်းတို့ စကားကို နားထောင်လိုက်ရင် ငါက ပိုပြီး မြန်မြန် သေသွားရုံပဲ ရှိမှာပေါ့... မင်းတို့က အစကတည်းက သဲလွန်စ ဖျောက်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာပဲလေ... မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားရင် မင်းတို့လည်း ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမှာပဲ...”

သူတို့ပေးသော ရွေးချယ်မှုမှာ ယီထျန်းယွမ် မသေဆုံးမီ ကစားလို၍သာ ဖြစ်ပြီး သူ့အား အမှန်တကယ် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူ ပြန်ထွက်သွားပါက သူတို့သည် ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး ငါးခုသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုရန် စည်းကမ်းချက်များကို ချမှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တွေ့ရှိပါက အခြားသော နတ်ဘုရားနယ်မြေများ၏ ပူးပေါင်း အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ စကားအရသာ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ စုံစမ်း၍ မရပါက လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ဤနေရာ၌ ပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေသဖြင့် မှားယွင်း၍ သတ်မိခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်ခြင်းမျိုးကို မည်သည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေကမျှ ပြုလုပ်လိုခြင်း မရှိချေ။

ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာမူ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့၏ အခြေအနေအရ ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးကို မည်သို့မျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားပါက မည်သူက တာဝန်ယူပေးမည်နည်း။

“ကြည့်ရတာ မင်းက မအဘူးပဲ... သိသွားပြီဆိုတော့လည်း စကားအများကြီး ပြောမနေတော့ဘူး... သေပေတော့...”

စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ထံသို့ ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။ သူ တိုးဝင်လာသောအခါ သူတို့မှာ လန့်ဖျပ်သွားကြ၏။ သူတို့က သူ့အား ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့အား တိုက်ရိုက် လာရောက် သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

“မင်းတို့က ဘေးဒဏ်ကို ပိုပြီး အားကောင်းစေချင်တာ မဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် ပိုပြီး ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းတာ ကစားကြရအောင်လေ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်ပျံသန်းခြင်းနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးချလိုက်ရာ “ရှူး” ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ အရှိန်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သော ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ့အား ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ရှိရာ အထက်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်မီမှာပင် အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ အထက်သို့ ပျံတက်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်၏ အစွမ်းမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမှာ သူတို့ထံသို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းကြောင့် ကောင်းကင်အရှင်များပင်လျှင် နောက်ဆုတ်သွားရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီသည် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အတင်းအကျပ် အဖမ်းခံထားရသဖြင့် သူ၏ ရုန်းကန်မှုမှာ မည်မျှ အသုံးမကျကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“မြန်မြန်... ငါ့ကို လွှတ်စမ်း”

ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားတော့သည်။

“ရတယ်လေ... အခုပဲ လွှတ်ပေးမယ်... အပေါ်ကို တက်သွားစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့အား ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်ရာ “ဒုန်း” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်အတွင်းသို့ ကန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“ဂျိန်း” ခနဲ အသံနှင့်အတူ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးမှာ ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီသည် အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးကျွမ်းသွားပြီး ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရရှိသွားသည်။ ထို့နောက် အစွမ်းမြှင့်တင်ထားသော အခြား မိုးကြိုးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးကျွမ်းရာ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ ပြန်လည် နာလန်ထူမှု အရှိန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကောင်းကင်အရှင်ဟူယွီ မြေပြင်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဘုရားလှံကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်စွဲ၍ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ စွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ပင် ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ခေါ်ယူချင်တာ မဟုတ်လား... လာလေ”

ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဦးမှာမူ ဘေးဘက်၌ ကြောင်အမ်းကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသော ကိစ္စများမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူတို့ပင် မသိလိုက်ကြချေ။ သူတို့၏ ညီအစ်ကိုမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံ၌ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ မသေသေးသော်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ ရိုက်နှက်ခံနေရသဖြင့် နောက်ထပ် မိုးကြိုးအနည်းငယ် ကျဆင်းလာပါက မီးသွေးခဲ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် သံတုံးကို ကန်မိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြတော့သည်။

အခန်း ၁၁၀၄ ပြီးပါပြီ။