ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအို

ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်း၏ စကားများကြောင့် ယီထျန်းယွမ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရပေသည်။ အကယ်၍ အခြားသူတစ်ဦးသာဆိုပါက အားနာနေမည်မဟုတ်ဘဲ အရင်ဆုံး လက်ခံယူလိုက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေရာ ခဏမျှ ပို၍နေနိုင်ခြင်းကပင် များစွာတန်ဖိုးရှိပေသည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်တွင် ကျောက်စိမ်းပြား သုံးခုရှိနေသည့် အခြေအနေတွင်ပင် ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းက ငြင်းပယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်အား လေးစားမိသွားစေပေသည်။

ဤကဲ့သို့ ငြင်းပယ်နိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေရာ ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းသည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ် စေတနာထားကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း... ကျွန်တော့်မှာ သုံးခုတောင် ရှိနေတာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် အချိန်အနည်းဆုံးတစ်ခုကို စီနီယာ့ကို ပေးတာပါ... ကြည့်ရတာ စီနီယာလည်း အခု အဟန့်အတားတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရတာ မဟုတ်လား... နောက်တစ်ခါ ဒီကို ပြန်လာနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်တော့မှန်း မသိနိုင်ဘူးလေ... ကျွန်တော့်ကို အားနာမနေပါနဲ့၊ စီနီယာပဲ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား... ကျွန်တော် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် အကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော့်ကို အသေအချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးကြမှာပဲလို့...”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပေးကြမှာပဲလေ၊ သိပ်မကြာခင်မှာ ဒီကို ပြန်လာနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရဦးမှာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းအား ကျောက်စိမ်းပြားကို အတင်းအကျပ် ပေးအပ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းသည် လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံခြင်း၌ အဟန့်အတားနှင့် ကြုံနေရသဖြင့် ၎င်းမှာ သူ့အတွက် ကျေးဇူးတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အဟန့်အတားနှင့် မကြုံခဲ့ပါက သူသည် နတ်ဘုရားအိပ်မက်ကျွန်းတွင် ထိုမျှအထိ ကြာမြင့်အောင် နေထိုင်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအဟန့်အတားကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက်သာ အသေအချာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆိုလေသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ညီလေးထျန်းယွမ်ကို ကျေးဇူးတစ်ခု တင်သွားပြီပေါ့... ငါ တကယ်ပဲ အဟန့်အတားတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရတာ... အခုထိ ကျော်ဖြတ်လို့ မရသေးဘူး... နောင်ကျရင် ညီလေးမှာ ဘာအခက်အခဲပဲရှိရှိ ဓားနန်းဆောင်ကို လာခဲ့ပါ၊ ငါ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏စကားကို သေချာပေါက် ယုံကြည်ပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့အပေါ်ထားရှိသည့် နှစ်သက်မှုမှာ အတုအယောင် မဟုတ်ချေ။ သူသည် လူတစ်ဦးအား ဆုံးဖြတ်ရာတွင် နှစ်သက်မှုအဆင့်ကို ကြည့်လေ့ရှိရာ မိမိအပေါ် နှစ်သက်မှုနည်းပါးသူ ဖြစ်ပါက ထိုစကားမှာ အလိမ်အညာဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းမှာမူ ထိုကဲ့သို့ မဟုတ်သဖြင့် ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းထိုက်သူ ဖြစ်ပေသည်။

“အဲဒီအချိန်ကျရင် စီနီယာ့ကို အားကိုးရတော့မှာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျောက်စိမ်းပြား သုံးခုအနက် တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းက လက်ခံရယူပြီးနောက် အသေအချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပေသည်။ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် ရခဲလှသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အခုဆိုရင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် နောက်ထပ် တစ်လလောက် အချိန်ပိုရသွားပြီပဲ၊ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီလေးရာ...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး တစ်လထက်မက ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်သေးကြောင်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။

ကျန်ရှိသော ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခုမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသူသုံးဦးမှာ အတူတူ ဝင်ရောက်လာကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသည့် အချိန်မှာလည်း ထပ်တူကျနေပေသည်။

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် မကြာမီမှာပင် ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ဖြစ်သော ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုသို့ ရောက်ရှိသွားကြပေသည်။

ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် ရှည်လျားလှသော လမ်းမကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကြည့်လိုက်ပါက ထိုလမ်းမကြီးမှာ တောင်တန်းတစ်ခု၏ ထိပ်ဆုံးဆီသို့ အကွေ့အကောက်များဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

သူတို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ထိုလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများမှာ တရားထိုင်နေကြသည်ကို ယီထျန်းယွမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အတိအကျဆိုရသော် လမ်းဘေးတွင် ထိုင်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤလမ်းမကြီးမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၌ သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ မရှိသည့်အပြင် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်ပင်များပင် မရှိဘဲ အလွန်ပင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေ၏။

လမ်းမကြီးနှင့် မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာများတွင်သာ ဝိညာဉ်ပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပန်းများ ရှိနေကြသည်။ ဤနေရာ၌မူ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်ထားသည့် လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပြောင်သလင်းခါနေ၏။ ထိုတောင်ကြီးမှာပင် အလွန်ပင် ကြည့်ရဆိုးအောင် ပြောင်သလင်းခါနေခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ဤလမ်းမကြီးသည်သာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြသည့် ကျင့်ကြံသူအများစုကို ဆွဲဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဤနေရာ၌ တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေကြပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း လူဦးရေ တစ်ရာကျော်ခန့် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး ငါးခုမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ အရင်းအမြစ် အမြောက်အများ အသုံးပြု၍ ပြုစုပျိုးထောင်ထားရသူများ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ လူတစ်ရာကျော်အတွက်ပင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ရာကျော် ကုန်ဆုံးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် ရတနာ တစ်ရာကျော် ကုန်ဆုံးခြင်းနှင့် အလားတူလှပေရာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လှပေသည်။ ၎င်းမှာ အသုတ်တစ်ခုမျှသာ ရှိသေးပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် အသုတ်သစ်များ ထပ်မံဝင်ရောက်လာဦးမည် ဖြစ်ရာ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

မည်မျှပင် ပါရမီထူးစေကာမူ အရင်းအမြစ် အမြောက်အများ မရှိပါက ဤမျှအထိ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

‘သန်မာတဲ့သူတွေ တကယ်ပဲ မနည်းဘူးပဲ၊ တချို့ဆိုရင် ကောင်းကင်အရှင် အဆင့် ၈ ဒါမှမဟုတ် ၉ အထိတောင် ရောက်နေပြီ၊ ကြည့်ရတာ နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ ဖြစ်မှာပဲ...’

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာ၌ နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်ဘက်ထက် ကြယ်တာရာစွမ်းအား ပိုမိုသိပ်သည်းလှသဖြင့် ဤနေရာမှာပင် မတက်လှမ်းနိုင်ပါက အပြင်ဘက်တွင်မူ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ဒါက ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုပဲ၊ ထျန်းရှန်းနယ်မြေရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေးနေရာပေါ့... ဒီနေရာက ပြောင်သလင်းခါနေတယ်လို့ မထင်နဲ့ဦး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို အကောင်းဆုံး စုပ်ယူနိုင်တဲ့ နေရာပဲ... တခြားနေရာတွေလိုမျိုး တွန်းကန်အားက အရမ်းကြီးမနေဘူးလေ...”

ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းက ရှင်းပြလေသည်။

“ဘာလို့ ဒီလမ်းမကြီးပေါ်ကို ဘယ်သူမှ တက်မသွားကြတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က လမ်းဘေးတွင် တရားထိုင်နေကြသူများကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်နေသည့် လမ်းပေါ်တွင်မူ လူနည်းပါးလှသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

အပေါ်ဆုံးပိုင်းတွင်မူ မည်သူမျှ မရှိချေ။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ တက်လို့မရလို့ပေါ့...”

ကောင်းကင်အရှင်ဇီကွမ်းက ခေါင်းခါရင်း ဆိုလေသည်။

“ဒီကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုရဲ့ သတင်းစကားတွေအရတော့ ဘယ်သူမဆို ထိပ်ဆုံးကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် မျိုးဆက်တစ်ခုရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်...”

“အရှင်သခင်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ အရှင်သခင် အဆင့်အတန်းဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအရှင်ထက်ပင် သန်မာသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပေရာ ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခု၏ ထိပ်တန်းသန်မာသူ ဖြစ်ပြီး နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ အရှင်သခင်အဖြစ် ရပ်တည်ရန်မှာပင် ဖိအား အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။

“အပေါ်ကို တက်သွားနိုင်ရင် အရှင်သခင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာက အနည်းငယ်တော့ ချဲ့ကားလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

“ဒါက အနည်းငယ်တော့ ချဲ့ကားထားတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့သာ အပေါ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ အရှင်သခင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးက သေချာပေါက် နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ တခြား နတ်ဘုရားအရှင်တွေထက် အခွင့်အရေး များစွာ ပိုများလိမ့်မယ်...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ပုခုံးတွန့်ရင်း ဆိုလေသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက်တော့ အများကြီး တွေးမနေတော့ပါဘူး၊ အခုဆိုရင် နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့်တောင် အရိပ်အယောင် မမြင်ရသေးဘူးလေ... အရှင်သခင် ဆိုတာကတော့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို တည်ရှိမှုမျိုးပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤရှင်းပြချက်ကမှ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။ အကယ်၍ တောင်ထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရုံမျှဖြင့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ချဲ့ကားလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက အရှင်သခင်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို ရရှိနိုင်သဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် အဆင့်တက်ရန် များစွာ အထောက်အကူပြုခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ရှင်းပြချက်ကသာ ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရုံနှင့် အရှင်သခင် ဖြစ်လာမည်ဆိုသည်ကိုမူ သူ မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်ချေ။

‘အခက်အခဲက တကယ်ပဲ ကြီးမားပုံရပေမဲ့ လူအများကြီးကတော့ တက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပဲ...’

ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်နေသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ရှိသူများ တောင်တက်နေကြသည်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

“ဒါကတော့ သေချာတာပေါ့၊ ဒီကို လာတဲ့သူတိုင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်တာအိုကို သေချာပေါက် စမ်းသပ်ကြမှာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီကို လာရတာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့... နောက်ပြီး ဒီနေရာက အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေးနေရာ ဖြစ်သလို ကျင့်ကြံခြင်းက အဓိကပဲ၊ အပေါ်ကို တက်ဖို့ ကြိုးစားတာက အပိုစောင်းကိစ္စပဲလေ၊ နှစ်ခုစလုံးက အချင်းချင်း မဆန့်ကျင်ပါဘူး...”

ထို့နောက် စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက သူ့အား အောက်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းမကြီး၏ အစပြုရာနေရာတွင် ရပ်နားလိုက်ပေသည်။

“ညီလေးထျန်းယွမ်... မင်း ဒီနေရာကနေ စတင်လိုက်ပါ၊ သာမန် အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ မိမိ လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ နေရာတွေကို တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလို့ ရတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ပြန်လျှောက်နေဖို့ မလိုပါဘူး...”

စီနီယာအစ်ကိုဇီကွမ်းက ဆိုလေသည်။

“အဲဒါကြောင့် ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ ဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်တစ်ခါ ပြန်လာတဲ့အခါမှာ ဖြစ်ဖြစ် အစကနေ ပြန်လျှောက်ရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး...”

“ဒါက တကယ်ကို အဆင်ပြေတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်၊ အစကနေ ပြန်လျှောက်ရန် မလိုခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။

အခန်း ၁၁၀၈ ပြီးပါပြီ။