ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်သူ
Vol. 61 Ch. 850
စုမင် အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ခြေလှမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ စိတ်ဆန္ဒ ခြောက်ခုမှာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။ အနောက်ဆုံးမှ လိုက်လာသူမှာ နေကပ်ဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာမူ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင် အဆင့်နှင့် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သော အဘိုးအိုပင် ဖြစ်ချေသည်။
စုမင်၏ ခြေဖဝါး မြေသို့ ထိလိုက်၏။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာသည့် အချိန်၌ သူသည် အစစ်အမှန် ယင်လောကမှ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကို စောင့်ကြည့်ရန် တပ်စွဲထားသည့် နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်အနီးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ့နောက်မှ လိုက်လာသော အဘိုးအို၏ အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။
"နန်... တိ... လာ... မီ... တုံ"
ထိုမန္တန်သံ ငါးလုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် စုမင်၏ ရှေ့မှောက် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုလက်ဝါးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြည်လင်နေပြီး ထူးခြားသော နိယာမများနှင့် စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်သည့် မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများဖြင့် စုမင်အား ဖမ်းဆုပ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုမင်၏ နောက်ကျောဘက်၌လည်း အခြားလက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။
စုမင်၏ အထက်နှင့် အောက် အရပ်မျက်နှာတို့၌ ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး ဝဲဂယက်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုဝဲဂယက်များအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်နေပြီး တရားထိုင်နေကြသော လူရိပ်ဝါးဝါးများကို မြင်နေရ၏။ ထိုဝဲဂယက်များမှာ စုမင်၏ အပေါ်နှင့် အောက်မှနေ၍ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူ၏ ထွက်ပေါက်အားလုံး ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။
ထိုလက်ဝါးကြီးများနှင့် ဝဲဂယက်နှစ်ခု ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ပင် အဘိုးအို၏ နောက်ဆုံးမန္တန်သံမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ကြားရသူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံကို အစားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုများ စုမင်အနားသို့ ကပ်လာသည့် အချိန်၌ သူ၏ ညာဘက်မျက်ဝန်းအတွင်းမှ မှော်သင်္ကေတ အရိပ်များမှာ ဝင်းလက်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုမှော်သင်္ကေတများသည် သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ လျှံထွက်လာပြီး သူ့ကို ဝန်းရံလိုက်ကြ၏။ မှော်သင်္ကေတပေါင်း တစ်သိန်းခန့်မှာ စုစည်းသွားပြီး ကြီးမားလှသော ခရမ်းရောင် နှလုံးသားကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုနှလုံးသားကြီးမှာ ခုန်လှုပ်လာသည်နှင့်အမျှ လက်ဝါးကြီးများနှင့် ဝဲဂယက်နှစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများမှာ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ရေလှိုင်းများကဲ့သို့သော စွမ်းအားဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားစေလေတော့သည်။
စုမင်၏ မှော်သင်္ကေတများမှာ ခရမ်းရောင် နှလုံးသားကြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တို့နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုအရာအားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများအောက်၌ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်၏။
သူ ပြန်လည် ပေါ်လာသည့် အချိန်၌မူ သူသည် အစစ်အမှန် ယင်လောက တပ်စွဲထားသည့် နယ်မြေ၏ အစွန်းဆုံး ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ပေတစ်သောင်းခန့်သာ သွားရန် လိုတော့ပြီး ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။
သို့သော် ရုတ်ချည်းပင် သူ့နောက်မှ လိုက်လာသော အဘိုးအိုသည် စုမင်၏ နောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော် သူ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ စုမင်သည် အစစ်အမှန် ယင်လောက၏ နယ်မြေအတွင်း အရပ်မျက်နှာ သုံးဖက်မှ ထိုအဘိုးအိုနှင့် အဆင့်အတူတူရှိသော စိတ်ဆန္ဒ သုံးခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင်မူ နဂါးငွေ့တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတစ်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ဦး နိုးထလာသကဲ့သို့ ပိုမိုရှေးကျသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာချေပြီ။ ထိုစိတ်ဆန္ဒကြောင့် စုမင်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ကျုံ့သွားတော့၏။ ထိုပုဂ္ဂိုလ် နိုးထလာသည်နှင့် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဝါနှင့် အဘိုးအို လေးဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။
"ထိန်းချုပ်..."
နိုးထလာသော ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိတ်ဆန္ဒရှင်က ပထမဆုံး စကားလုံး နှစ်လုံးကို ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ အသံမှာ အစစ်အမှန် ယင်လောက တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းသွားကြတော့သည်။
"အစစ်အမှန် သူတော်စင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ကျင့်ကြံသူများ မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းလိုက်ကြသည်နှင့်အမျှ ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံများမှာ နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
အဘိုးအို ခြောက်ဦး၏ စိတ်ဆန္ဒများနှင့် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင် အဆင့်သို့ နီးစပ်နေကြသော အခြားစိတ်ဆန္ဒ သုံးခုတို့မှာပင် ထိုအခိုက်၌ လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြရလေသည်။
ထိုစကားလုံး နှစ်လုံး၏ ဖိအားကြောင့်ပင် စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဤနေရာ၌ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခရမ်းရောင် သွေးတစ်လုတ်ကို အရှိန်ဖြင့် အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။
သူသည် အမြန်ပင် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသော်လည်း မျက်ဝန်းတို့မှာမူ အလွန်တောက်ပနေသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအဆင့်သို့ နီးစပ်နေပြီဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ထိုသူ့ကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ရပေမည်။
"ကံကြမ္မာ..."
ရှေးကျလှသော ထိုစိတ်ဆန္ဒရှင်က တတိယမြောက် စကားလုံးကို ပြောလိုက်ပြန်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စုမင်၏ ရှေ့မှောက် ဟင်းလင်းပြင်၌ ကြီးမားလှသော မျက်လုံးကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာတော့သည်။
ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ မှိတ်ထားသော်လည်း ထိုသို့ မှိတ်ထားသည့် အခြေအနေမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ မရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
အသံမှာ လေထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲမှာပင် ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ အတွင်း၌ အဆုံးမဲ့သော ရှေးကျသည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေ၏။ ထိုမျက်လုံးက စုမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရကာ သွေးများအား ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။
ထိုအခိုက်၌ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး တစ်စစီ ကွဲကြေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုက စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။
ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ စုမင်တစ်သက်တွင် ကြုံဖူးသမျှ အစွမ်းထက်ဆုံးသူပင် ဖြစ်ချေသည်။
ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ ရှေးကျသော စိတ်ဆန္ဒရှင် ပြောလိုက်သည့် စကားလုံး၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုကဲ့သို့ ဝင်းလက်လာသည်။ ၎င်းမှာ စုမင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး သူ့ကို ၎င်းအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။
စုမင်သည် ထိုမျက်လုံးကြီး အတွင်း၌ စကြဝဠာတစ်ခုနှင့် နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုကိုပင် မြင်နေရသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဂြိုဟ်များနှင့် သက်ရှိပေါင်းစုံ ရှိနေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအတွင်း၌ ပိတ်မိသွားလျှင် သူသည်လည်း ထိုအတွင်းရှိ သက်ရှိများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
'ဒါက ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ... ဒါက စစ်မှန်တဲ့ အရှင်သခင်ပဲ' စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပိုမိုပေါ်လာတော့သည်။ သေခြင်းတရား၏ အရိပ်အယောင်များက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာသည့် ခဏ၌ သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ အလင်းတန်းများအား ဝင်းလက်စေလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။
ဝုန်း...
သူ့နောက်ဘက်တွင် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားသော ကြီးမားလှသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုသစ်ပင်၏ အဆုံးကို မမြင်နိုင်ဘဲ တစ်ပင်လုံးမှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေ၏။ ၎င်းပေါ်လာသည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ မှော်သင်္ကေတများမှာလည်း ဒေါသတကြီး ဝင်းလက်လာကြသည်။ စုမင်သည် သူ၏ အိစန်းကိုယ်ပွား၌ ရှိသမျှ စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော ကံကြမ္မာမျက်လုံးကြီးအား တိုက်ရိုက် ခုခံလိုက်လေတော့သည်။
နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ ကွဲကြေသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း ပြိုကျသွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများ လေထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် ထိုမျက်လုံးကြီးသည် စုမင်၏ သစ်ပင်ကြီးနှင့် ထိတွေ့သွား၏။ ခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားပြီး ခုခံရင်းဖြင့် တစ်စစီ ကွဲကြေတော့မည့် အမှတ်အသားများ ပြလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ မျက်လုံးကြီးမှာ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ စုမင်၏ အိစန်းသစ်ပင်ကြီးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူသည် သွေးများကို အန်ထုတ်ရင်း အနောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။ သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အစစ်အမှန် ယင်လောက တပ်စွဲထားသည့် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုခဏ၌ပင် ရှေးကျသော စိတ်ဆန္ဒရှင်က စတုတ္ထမြောက် စကားလုံးကို ပြောလိုက်ပြန်သည်။
"ရှင်ခြင်း..."
အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော စုမင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နေစဉ်မှာပင် အတင်းအကျပ် အပြင်သို့ ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် စတုတ္ထမြောက် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုလက်ဝါးမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် လုံးဝ မလှုပ်ရှားသကဲ့သို့ပင် ထင်ရသော်လည်း စုမင် ရှေ့သို့ ပြေးသည်နှင့်အမျှ ထိုလက်ဝါးမှာ အဆုံးမဲ့ ကြီးထွားလာပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးတစ်ခုလုံးစာမျှ ကြီးမားလာလေသည်။
ကြီးမားလှသော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်က စုမင်ကို သတိပေးနေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ထိုလက်ဝါးကြီး သူ့ထက် ကျော်သွားရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့် သူ သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ မည်မျှပင် ဝေးဝေးသို့ ထွက်ပြေးပါစေ ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ဆက်လက် ကြီးထွားနေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ အဆုံးကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေသည်။ နောက်ဆုံးစကားလုံး၏ အသံမှာ လေထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်အခါ စုမင် မျက်နှာတွင် ခက်ထန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းမှ လေထုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ အကယ်၍ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ပိတ်စတစ်စဟု တင်စားလျှင် စုမင် လေထုအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းမှာ ထိုပိတ်စ တစ်ပြင်လုံးအား ဆွဲမလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် စကားလုံးကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်နေသော အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်မှာ ပိုမို ပျက်စီးသွားတော့သည်။ စုမင်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ နီမြန်းနေ၏။ သူသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ဖြန့်လိုက်ပြီး စိတ်ဆန္ဒကို အစွမ်းကုန် ပျံ့နှံ့စေလိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် အတွင်းရှိ သူ၏ နဂါးငွေ့တန်းပေါင်း တစ်သိန်းလုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ သူ၏ ရှိသမျှ အစွမ်းအားလုံးဖြင့် ဤနဂါးငွေ့တန်းကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ပျံ့နှံ့စေလိုက်သည်နှင့် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဂြိုဟ်များမှာ တုန်ရင်နေကြပြီး သက်ရှိပေါင်းစုံမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းသွားကြလေသည်။
"ဆောင်း"
စုမင်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း အနောက်သို့ မရပ်မနား ဆုတ်လိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်လှမ်းဖြင့် သူ ပြန်ပေါ်လာကာ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ပြေးလေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ရေခဲလွှာတစ်လွှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့သော နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒ ထိတွေ့သမျှ နေရာတိုင်းကို အေးခဲသွားစေတော့သည်။
"ဆောင်းဦး"
စုမင်၏ အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်အခါ အေးခဲနေသော နေရာအားလုံးမှာ အရည်ပျော်သွားတော့သည်။ အအေးနှင့် အပူ၊ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ဆောင်းဦး၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော လက်ဝါးကြီးကို ခုခံရန် သူ၏ ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ သက်ရှိအနှစ်သာရ နယ်ပယ်အား တည်ဆောက်လိုက်လေသည်။
သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။ ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ခဏချင်း ပြန်ပေါ်လာလိုက်နှင့်ပင်။
"နွေ" စုမင်က ဆိုလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးသော နွေရာသီ သက်ရှိအနှစ်သာရ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အကျပ်အတည်း ကြုံတွေ့နေရချိန်၌ စုမင်သည် သူ၏ သက်ရှိအနှစ်သာရ နယ်ပယ်၏ ဤအစိတ်အပိုင်းကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သေခြင်းတရားမှာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ရှင်သန်ခြင်းများမှာ အလျှံပယ် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ထိုခဏ၌ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။
နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းသွားသည်။ စုမင် နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသည့် အခါ၌မူ သူသည် အစစ်အမှန် ယင်လောက တပ်စွဲထားသည့် နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်မှ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်သော သီးခြားနယ်မြေ တည်ရှိရာ နေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ထိုနေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် အစစ်အမှန် ယင်လောက နယ်မြေမှ ဆန့်ထွက်လာသော လက်ဝါးကြီးမှာ စုမင်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ကျော်လွန်သွားပြီး နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် စုမင်၏ နေရာ၌ ရပ်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မှောင်မည်းနေသော နဂါးငွေ့တန်းကို မြင်ရတော့မည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးမဲ့ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ကိုသာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုလက်ဝါးပေါ်ရှိ လက်ဝါးပြင် လိုင်းကြောင်းများမှာ ချောက်ကမ်းပါးကြီးများ ကဲ့သို့ပင်။ အကယ်၍ ချွေးများသာ စီးကျလာမည်ဆိုလျှင် ထိုလိုင်းကြောင်းများသည် မြစ်ကြီးများ ဖြစ်သွားပေမည်။ လိုင်းကြောင်းများ ဆုံရာ နေရာများမှာမူ လွင်ပြင်ကြီးများအလားပင်။
ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ အဆုံးမဲ့ ဆန့်ထွက်နေပြီး ၎င်းပေါ်၌ သက်ရှိပေါင်းများစွာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ထိုလက်ဝါးကြီးကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ဤမြင်ကွင်းသည် မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
"ပြီးတော့... သေခြင်း"
ရှေးကျသော အသံရှင်က နောက်ဆုံး စကားလုံးကို ပြောလိုက်သည့် ခဏ၌ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ရှိ အဆုံးမဲ့ လက်ဝါးကြီးမှာ သူ၏ လက်ချောင်းများအား လက်သီးဆုပ်အဖြစ် စုစည်းလိုက်လေတော့သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသော နဂါးငွေ့တန်း နေရာတိုင်းမှာ ကွဲကြေသွားရပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လက်သီးဆုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
'ဒါက ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်တဲ့သူတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ'
စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွား၏။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင် တစ်ဦးနှင့် တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဘဲ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မရရှိနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်၏။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤသိမြင်မှုသည် အချိန်လုံလောက်စွာ ရခဲ့လျှင် စုမင်ကိုယ်တိုင် ကံကြမ္မာအရှင်သခင် ဖြစ်လာစေရန် လမ်းပြပေးမည့် လမ်းညွှန်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အထူးကို ရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသူတိုင်းမှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန် သေဆုံးကြရစမြဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်လည်း ထိုသူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံခြင်းမျိုး ရှိရပေလိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရ ဖိနှိပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုသူ၌ မည်မျှပင် အဖိုးတန်သော ရတနာများ ရှိနေပါစေ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်သော စွမ်းအားကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်၏။
ဤကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကြောင့်ပင် စုမင်သည် သီးခြားနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်တော့မည့် အချိန်၌ ခြေလှမ်းများမှာ ရပ်တန့်သွားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသော်လည်း မျက်ဝန်းတို့မှာမူ တောက်ပနေ၏။ သူသည် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော လက်ဝါးကြီးနှင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ နတ်ဘုရား ပညာရပ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်၏။
ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်သူမျှ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အမှန်စင်စစ်တွင်လည်း အကယ်၍ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေသာ မရှိခဲ့လျှင် စုမင်၌ အိစန်း ကိုယ်ပွား ရှိနေလင့်ကစား သူ သေချာပေါက် သေရပေမည်။
သို့သော် သီးခြားနယ်မြေ တည်ရှိနေခြင်းကပင် စုမင်ကို ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရရှိသူအဖြစ် ပထမဆုံးနှင့် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာစေခဲ့ခြင်းပင်။
ဤအခွင့်အရေးမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။