​ ကျောက်တိုင်ပေါင်း တစ်သိန်း

ထိုခဏချင်းမှာပင် စကြဝဠာအတွင်းရှိ ဂြိုဟ်ပေါင်း တစ်သိန်းစီတိုင်း၌ တောင်တန်းတစ်တန်းစီ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ၎င်းတောင်တန်းမှာ စုမင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ နဝမ တောင်ထွတ်ပင် ဖြစ်၏။

​ဂြိုဟ်ပေါင်း တစ်သိန်း၌ နဝမ တောင်ထွတ်ပေါင်း တစ်သိန်း ဖြစ်တည်လာသောအခါ မျက်လုံးမှိတ်ထားသည့် စုမင်၏ ကိုယ်ပွား နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်လိုက်ကြသည်။ ရွှေရောင် ချည်မျှင်တန်းများ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကိုယ်ပွားနှစ်ဦးကို ဝန်းရံသွား၏။ စုမင်သည် ထိုမျှင်များကို စိတ်အလိုရှိသလို ကျစ်လျစ်အောင် ကျစ်လျက် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ လူသားပုံရိပ်များကို ဖန်တီးရန် အထုံးများ စတင်ပြုလုပ်တော့သည်။

​ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ စိတ်ဆန္ဒများ နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် စုမင်သည် သူ၏ ခံစားချက်များနှင့် နာကျင်မှုများကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်နှင့်အမျှ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရများကို အသုံးပြုကာ မြက်ရုပ်ကလေးများ ကျစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲ၌ နှစ်မြုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ မေ့ပျောက်၍ မရနိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ လူသား အားလုံးကို နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ရုပ်သေးရုပ်များအဖြစ် ဖန်တီးနေခြင်းပင်။

​ဤသည်မှာ စုမင်အနေဖြင့် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က မပြီးဆုံးနိုင်ခဲ့သော တတိယမြောက် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ နဝမ တောင်ထွတ်၏ ကပ်ဘေးဆီသို့ ပြန်သွားပြီး ရန်သူများကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်ကပင် ဤစိတ်ပြောင်းလဲခြင်းအား အချိန်မရွေး အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

​သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျက်နှာဖုံးကြီးက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုဝန်ထုပ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်သရွေ့ သူသည် တတိယမြောက် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းအား ပြည့်စုံအောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲနေဦးမည် ဖြစ်၏။

​ယခုမူ ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းစင်သွားသောအခါ စုမင်၏ နှလုံးသားထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းအား ပြည့်စုံစေရန် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

​နဂါးငွေ့တန်း ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။ စုမင်၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။ ထိုအပြုံးသည် အတိတ်က အမှတ်တရများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြည်နူးမှုပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုကြည်နူးမှုထဲတွင် စီးမျောနေသလို တစ်ဖန် ပြန်လည် ရရှိလာသော ဆုံးရှုံးမှုများ၏ ခံစားချက်ထဲတွင်လည်း နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ မြက်ရုပ်ကလေးများကို အထုံး ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် အတိတ်အား ပြန်လည် အမှတ်ရနေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

​ဤတစ်ကြိမ် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေခြင်း မရှိသလို ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများလည်း မထွက်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်တစ်ခု၊ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ကိုယ်ဖြင့် စုမင်သည် ပျော်ရွှင်ပုံပေါက်သော်လည်း သေချာကြည့်လျှင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အပြုံးမျိုးဖြင့် ရုပ်သေးရုပ်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကျစ်နေခဲ့သည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ပူဆွေးမှုများက လက်ချောင်းများကို ယှက်နွယ်သွားပြီး ရွှေရောင် မြက်ရုပ်ကလေးများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်တည်လာစေသည်။

​နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ရုပ်သေးရုပ်များ တစ်ရုပ်ပြီးတစ်ရုပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

​ဆယ်နှစ်မျှ ကြာပြီးနောက်... စုမင်၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ပါးပြင်ထက်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး တတိယမြောက် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းသည်လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

​ဤစိတ်ပြောင်းလဲခြင်းသည် စုမင်အတွက် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်မှန်သမျှကို အဆုံးသတ် နိဂုံးချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သလို တစ်ဖန် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းလည်း ဖြစ်၏။

​သူသည် မှတ်ဉာဏ်များထဲရှိ လူသားအားလုံးအတွက် ရုပ်သေးရုပ်များ ကျစ်ပေးခဲ့သည်။ မှတ်ဉာဏ်များထဲရှိ လူတိုင်းတွင် တစ်ရုပ်စီ ရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်အတွက်မူ မရှိခဲ့ပေ။

​မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ပူဆွေးမှုများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်၌ သူ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရမည့် ထာဝရ အမှတ်တရများအဖြစ် ကိန်းအောင်းသွားတော့သည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။ စုမင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ရုပ်သေးရုပ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအပေါ် အခြေခံထားသော ထိုလူသားပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြုံးနေသလိုလို ငိုနေသလိုလို ဖြစ်နေတော့သည်။

​ထိုနှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်း ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာဆီသို့ တစ်ခါပြီးတစ်ခါ သွားရောက်ခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်တိုင်းသည် တတိယမြောက် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များသည် ဟိုတစ်စ သည်တစ်စနှင့် ပြန့်ကျဲနေပုံ ရသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသည့် ချည်မျှင်တစ်မျှင် ရှိနေခဲ့သည်။

​ထိုချည်မျှင်မှာ မြက်ပင်တစ်ပင်နှင့် တူလှပြီး မှတ်ဉာဏ်များသည် ထိုမြက်ပင်ပေါ်တွင် သူ ပြုလုပ်ခဲ့သော အထုံးများနှင့် တူသည်။ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်တွင် စတင်ခဲ့သော စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ပထမဦးဆုံး အထုံး ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်း မှတ်ဉာဏ်များသည် နောက်ပိုင်း ဖြစ်တည်လာသော အထုံးများပင်။ ယခု စုမင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူ၏ စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းအား ကိုယ်စားပြုသော မြက်ပင်ပေါ်၌ နောက်ဆုံး အထုံးကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

​ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေပုံရသော တတိယမြောက် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်း ပြည့်စုံသွားသည့် ခဏ၌ မမြင်နိုင်သော မြက်ပင်သည် သူ၏ စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုအဖြစ် ကျစ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုရုပ်သေးရုပ်မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တာအတွင်း သူ ကျစ်ခဲ့သော ရုပ်သေးရုပ်များထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရှိနေသည့် ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်၏။

​၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

​အတန်ကြာပြီးနောက် စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များမှအပ အခြား မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ပေ။

​"ငါ ထွက်ခွာရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ" စုမင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သော်လည်း ဤစကြဝဠာထဲမှ ထွက်ခွာမသွားခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် နဂါးငွေ့တန်း တစ်သိန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသော ကိုယ်ပွားက ခေါင်းမော့ကာ ဂြိုဟ်ပေါင်း တစ်သိန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော စကြဝဠာကြီးအား ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေ၏။

​သူသည် အိစန်း ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာမှ ထွက်ခွာစေမည့် အတွေးအား စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

​အမှန်စင်စစ် စုမင်သည် အိစန်း ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာမှ ထွက်ခွာစေသင့် မစေသင့် အမြဲတစေ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါမှသာ သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ခြင်းပင်။

​ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် မူလ အိစန်း၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးပြီး မပြည့်စုံသေးပေ။ ယင်မရဏ နယ်မြေ၏ စိတ်ဆန္ဒများကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤအနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြယ် နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားပါက ဤနေရာတွင် ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန် မမြန်ဆန်နိုင်တော့သည်ကို စုမင် သတိပြုမိခဲ့သည်။

​ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာသည် သူ ကြီးထွားရန်အတွက် အလုံခြုံဆုံးနှင့် အသင့်တော်ဆုံး နေရာ ဖြစ်၏။ စုမင်အနေဖြင့် သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားအား ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်း ကိုးခုကိုပါ ဝါးမြိုစေပြီး ပြည့်စုံစေချင်သည်ဆိုပါက ဤနေရာတွင်ပင် ထားရှိခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ ထွက်ခွာသွားပါက သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်သူအချို့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။ သို့သော် စုမင်သာ အချိန်အလုံအလောက် ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် တစ်လောကလုံး သူ့ရှေ့တွင် တုန်ခါသွားရလောက်အောင်အထိ ကြီးထွားလာပေလိမ့်မည်။

​ထို့ပြင် ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာ၌ ထားရစ်ခဲ့ခြင်းဖြင့် အိစန်း ကိုယ်ပွားအနေနှင့် လကပ်ဘေး နယ်ပယ်ရှိသူများကို စုမင် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကူညီပေးရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများအား အသုံးပြုကာ စုမင်၏ အင်အားကို တိုးမြင့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်အား ကျင့်ကြံနေသော ကိုယ်ပွားသည်လည်း ပိုမို အားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

​အိစန်း ကိုယ်ပွား ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ ပြင်ပကမ္ဘာရှိ စုမင်သည်လည်း ပိုမို အင်အားကြီးလာပေလိမ့်မည်။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် မရရှိသေးသရွေ့ အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

​ထို့ကြောင့် စုမင်သည် ဤနေရာရှိ စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်အား ကျင့်ကြံနေသော ကိုယ်ပွားကို ပို၍ အားကောင်းလာစေခဲ့သည်။ ဤကိုယ်ပွားသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း စုမင်၏ စွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိသူများကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု စုမင် ယုံကြည်နေခြင်းပင်။

​ထို့ပြင် အကယ်၍ စုမင်သည် နတ္ထိ အနှစ်သာရ နယ်မြေ အတွင်း၌ မရှောင်လွှဲနိုင်သော အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါကလည်း သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် သူ၏ အစွမ်းထက်မှုကြောင့် အချိန်တိုအတွင်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​၎င်းအပြင် အိစန်း ကိုယ်ပွား ဤနေရာ၌ ရှိနေသရွေ့ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြယ် နယ်မြေသည် စုမင်အတွက် အလုံခြုံဆုံးနေရာ ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာကို သူ၏ ကျင့်ကြံရာ လိုဏ်ဂူအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမများကြောင့် ဤနေရာတွင် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ စုမင် စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

​သို့သော် ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာမှ အချိန်အတော်ကြာအောင် ထွက်ခွာစေရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤနေရာ၏ အားသာချက်များ အားလုံးနှင့် အိစန်း ကိုယ်ပွားအား ပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်၏။

​စုမင်သည် အိစန်း ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာ၌ပင် ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

​သို့သော် ဤဆုံးဖြတ်ချက်အပြင် စုမင်၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာ၌ အခြားသော မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သေးသည်။ ၎င်းမှာလည်း ကိုယ်ပွားကို ဤနေရာ၌ ထားရစ်ခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုပင်။ ထိုမေးခွန်းမှာ စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

​'အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြယ် နယ်မြေဟာ ပြင်ပ ကမ္ဘာမှာတော့ အလွန် အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ နေရာ တစ်နေရာလို့ နာမည်ကျော်တယ်။ ဝင်သွားတဲ့ သူတွေထဲက ပြန်ထွက်လာနိုင်တဲ့သူဆိုတာ အင်မတန် ရှားပါးတယ်။ ဒါကို... နတ္ထိ အနှစ်သာရ နယ်မြေမှာ ရှိတဲ့သူတိုင်းလိုလို သိကြတာပဲ'

​'ဒါပေမဲ့... သူတို့ ဒါကို သိရက်နဲ့ ဘာလို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေ ဝင်လာခဲ့ကြတာလဲ။ ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းလောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ ငါ ဒါကို တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ရွေးချယ်မှုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်မှာပါ'

​'ဒါပေမဲ့ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ လူတွေ ဝင်လာခဲ့ကြတယ်ဆိုတော့ နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။ ငါ ဒါကို ခန့်မှန်းနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ နတ္ထိ နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အစစ်အမှန် မဟာ လောကလေးခုရဲ့ အင်အားစုတွေက လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်မယ့် ဆုလာဘ်တစ်ခု ကမ်းလှမ်းခဲ့တာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ဒီလောက်များပြားတဲ့ လူတွေက အသက်စွန့်ပြီး ဒီကို ဝင်လာခဲ့ကြတာပေါ့။ သူတို့အားလုံးက ရနိုင်မယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကြောင့် မိုက်ရူးရဲ ဆန်ခဲ့ကြတာပဲ'

​'အစစ်အမှန် မဟာ လောကလေးခုရဲ့ အင်အားစုတွေဟာ ဒီနယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အခြားသူတွေထက် ပိုသိနေကြမှာ အသေအချာပဲ။ ငါ့ကို သတ်ဖို့အတွက် လူတွေကို မက်လုံးပေးပြီး ဒီကို လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတာဟာ ကြည့်ရတာတော့ အကြောင်းရှိပုံရပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့...' စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

​'အစစ်အမှန် မဟာ လောကလေးခုက လူတွေထဲမှာ ဒီသီးခြား နယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါသာ သူတို့နေရာမှာ ဆိုရင် ဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မပြောပြနိုင်ဘဲ ငါ့ကို တကယ် သေစေချင်တယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံသူ တစ်သိန်းလောက်ကို ကျွန်ပြုပြီး ဒီသီးခြား နယ်မြေထဲကို ဇွတ်အတင်း လွှတ်လိုက်မှာပဲ'

​'တကယ်လို့ တစ်သိန်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် နှစ်သိန်း၊ သုံးသိန်း... ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မကတဲ့ လူတွေကို လွှတ်ပြီး ငါ သေတာ သေချာအောင် လုပ်မှာပဲ'

​'ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဒါကို မလုပ်ခဲ့ကြဘူး။ သူတို့ ဒါကို မစဉ်းစားမိဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါ လုံးဝ မယုံဘူး။ အဲဒီလို ဖြစ်နေတယ်ဆိုမှတော့...' စုမင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာသည်။

​'သူတို့ ငါ့ကို သေစေချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား သူတို့က အထင်အမြင် မှားစရာတွေ ဖန်တီးချင်နေတာ။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့...' စုမင်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွား ရှိရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။

​'ဒီအိစန်း ကိုယ်ပွားအတွက်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ချို့ယွင်းချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူတို့ ဒါကိုပဲ ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ခဲ့တာလို့ ငါ အသေအချာ မပြောနိုင်ဘူး။ အမှန်တော့ ငါ ဒါကို ရရှိခဲ့တာဟာ ကံကောင်းလွန်းလို့ပဲ။ သူတို့ ဒါကို မစဉ်းစားမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ ဒါကိုလည်း သတိထားရမယ်'

​'နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကတော့... သူတို့က ငါ့ကို ပုံမှန်နည်းလမ်းအတိုင်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို ရယူစေချင်တာ။ ကျောက်တိုင်ကို ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ မြင့်အောင်လုပ်ပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နည်းနည်းနဲ့အတူ ပြင်ပကို နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ထွက်ခွင့်ရအောင် လုပ်စေချင်တာ'

​'နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ရှိတဲ့သူကို သတ်လိုက်ရင် သတ်တဲ့သူအတွက် ရနိုင်မယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိနေလို့လား...'

​ခဏမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် သူသည် ဤမေးခွန်းကို နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားထံမှ အကြည့်အား လွှဲလိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုသို့ ပျောက်ကွယ်သွားစဉ်အတွင်း ရွှေရောင် အလင်းတစ်ချက် လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးငွေ့တန်း တစ်သိန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

​၎င်းမှာ စုမင်က ဤနေရာ၌ ထားရစ်ခဲ့သော ဖယောင်းနဂါး ပေါက်ကလေးပင် ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားများ သိပ်သည်းလှသဖြင့် မြွေငယ်လေးအတွက် အဟာရ ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

​စုမင်၏ ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသော ကိုယ်ပွား ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည့် ခဏ၌ နဂါးငွေ့တန်း တစ်သိန်းအတွင်းရှိ စုမင်၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် မျက်လုံးများအား ဖွင့်လိုက်သည်။

​"ငါ ဒီနေရာမှာ နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဟာ ငါ လုပ်ဆောင်ရမယ့် အရာ တချို့ ရှိနေလို့ပါ"

​အိစန်း ကိုယ်ပွားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပုံပျက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ခရမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီး၏ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းပေါင်း တစ်သောင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စကြဝဠာအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

​ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အိစန်း ကိုယ်ပွားသည် မျက်လုံးများ ပြန်မှိတ်ကာ ကာလရှည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျောက်တိုင်ပေါင်း ကိုးသောင်းအဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်မျှ ရပ်တန့်နေခဲ့သော ကမ္ဘာကြီးအတွင်းသို့ အလင်းတန်းပေါင်း တစ်သောင်း ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ဟိန်းသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

​ကျောက်တိုင်ပေါင်း ကိုးသောင်းရှိ ကမ္ဘာအတွင်း၌ ရှိနေသော လူသား အားလုံးသည် ထိုခဏ၌ ပြင်ပသို့ ဇွတ်အတင်း မောင်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အချို့အတွက် ဤသည်မှာ ပထမဦးဆုံး အကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း လူအများအပြားအတွက်မူ ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများကြားတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် သတိရလာကြတော့သည်။

​လူသားအားလုံး ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်၌ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းပေါင်း တစ်သောင်းသည် မြေပြင်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားသည်။ မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ကျောက်တိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းသည် မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာတော့သည်။ ထိုကျောက်တိုင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည့် နေရာများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် နေရာများပင် ဖြစ်၏။

​ထိုကျောက်တိုင် တစ်သောင်း ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ဤနေရာရှိ ကျောက်တိုင် အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းအထိ ပြန်လည် ပြည့်စုံသွားလေတော့သည်။

​ထိုကျောက်တိုင် တစ်သောင်းမှာ အိစန်း သို့မဟုတ် စွေ့ချန်ကျစ်နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ... စုမင် နှင့်သာ သက်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

​၎င်းတို့မှာ စုမင်၏ ကျောက်တိုင်များ ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်တိုင် တစ်သောင်းပေါ်တွင် အမည်ရေးထိုးမည့် လူသားအားလုံး၏ အသက်သခင်မှာ စုမင် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အချိန်နှင့် စွမ်းအားအားလုံးကို စုမင်၏ အိစန်း ကိုယ်ပွား ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေရန်အတွက် ပူဇော်ကြရပေလိမ့်မည်။

​ထိုအချိန်မှစ၍ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြယ် သီးခြား နယ်မြေရှိ ဤလှည့်ကွက်ကြီးထဲ၌ အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေယူမည့် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ထိုအခိုက်၌ လူပေါင်း ကိုးသောင်းနီးပါးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ အံ့သြခြင်းနှင့် ဝေခွဲမရခြင်းများ ပြည့်နှက်နေ၏။ အချို့ဆိုလျှင် ကျောက်တိုင်သစ် တစ်သောင်းကို ငေးကြည့်ရင်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြတော့သည်။

​လူတစ်ယောက်တည်းသာလျှင် အတိုင်းမသိ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း လူတိုင်း မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည့် စုမင်၏ ကျောက်တိုင် ရှိရာဆီသို့ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် ကျောက်တိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လူတစ်ယောက် ပေါ်လာမည့်အချိန်အား စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

​တဖြည်းဖြည်းနှင့် မော့စုဟု အမည်ရေးထိုးထားသော ကျောက်တိုင်တွင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

​သူသည် ရှည်လျားသော ဆံပင် မီးခိုးရောင်များ၊ ဖြောင့်စင်းသော ကျောပြင်၊ ဖြူလျော့သော မျက်နှာရှိပြီး သူ၏ လက်ယာဘက် မျက်လုံးထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မှော်စာလုံးများ ထပ်ဆင့် ပေါ်ပေါက်နေ၏။ ၎င်းမှာ... ပုံရိပ်ဝါးမြိုခြင်း ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားပြီး အိစန်း၏ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရအား ပိုင်ဆိုင်ထားသော စုမင်၏ ကိုယ်ပွားပင် ဖြစ်တော့သည်။