ကျောက်တိုင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်
Vol. 61 Ch. 839
ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် စုမင်၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများသည် တစ်သောင်းတိတိ မဟုတ်ဘဲ ၉,၉၉၉ တန်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော အလင်းတန်း တစ်တန်းမှာမူ စုမင်၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောက်တိုင်ထံမှ ဖြစ်၏။
ကျောက်တိုင် အရေအတွက်သည် တစ်သိန်းအထိ ပြန်လည် ပြည့်စုံသွားသည်နှင့်အမျှ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ တိတ်ဆိတ်နေကြသော လူပေါင်း ကိုးသောင်းနီးပါးထဲမှ လူအများအပြားသည် စုမင်၏ ကျောက်တိုင်ရှေ့ရှိ ဝဲဂယက်နှင့် ထိုနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသော အားကောင်းသည့် အလင်းတန်းအား သတိပြုမိသွားကြသည်။ ထိုအလင်းသည် တစ်လောကလုံးကို ထွန်းလင်းသွားစေရာ လူသား အားလုံး ထိုနေရာမှ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ငေးကြည့်နေကြတော့သည်။
လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော မျက်လုံးများက မိုစုဟု အမည်ရေးထိုးထားသော ကျောက်တိုင်ဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် စုမင်သည် ဝဲဂယက်ထဲမှ လမ်းလျှောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။
စုမင်သည် ကျောက်တိုင် ဝဲဂယက်ထဲမှ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ လုံးဝ ထွက်လာပြီးသောအခါ နောက်ကွယ်ရှိ ဝဲဂယက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စုမင်သည် ရင်းနှီးလှသော ကျောက်တိုင် မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အဖို့မှာမူ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကုန်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သက်ပြင်းတိုးတိုးသာ ချမိတော့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်က သူသည် ကံထူးမှုတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခု နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ တစ်ဘဝလုံးအား ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် ကြီးမားလှသော ကံထူးမှုနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုကြီးကို သယ်ဆောင်လျက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော အကြည့်များသည် သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော်လည်း စုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုမျှ မရှိပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယခုအခါ ထိုကျောက်တိုင်သည် ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ မြင့်မားနေကာ အခြား ကျောက်တိုင်များကြားတွင် ထိုးထွက်နေသည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် သာမန်အတိုင်း ထင်ရသော်လည်း စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤနေရာရှိ စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမများကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ကျောက်တိုင်၏ အထက် ဟင်းလင်းပြင်၌ စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအရိပ်မှာ ယခုအခါ စုမင်ကို ဦးညွှတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းသည် သူ့အား ဂုဏ်ပြုနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး အမိန့်ပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံ ရသည်။ ထိုအပြုအမူမှာ လုံးဝဥဿုံ နာခံခြင်းပင်။ သူသည် စွေ့ချန်ကျစ်၏ နောက်ဆုံးအမိန့်ဖြစ်သော သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုမှ ဖြစ်တည်လာသည့် ပညာရပ်အား ရွေးချယ်နိုင်စွမ်း ရှိသူကို နာခံရန်ဟူသော အချက်အား လိုက်နာနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"စွေ့ချန်ကျစ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ နိယာမက ဘာလဲ" စုမင်က ထိုအရိပ်ထံသို့ စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ပထမဆုံး နိယာမက အမြင့်မြတ်ဆုံးပါ။ အဲဒီ နိယာမနဲ့ မဆန့်ကျင်သရွေ့တော့ ဒီနိယာမက ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့သူတွေကို ကာကွယ်ပေးမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ လူတွေကို အိစန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကနေ သတ်ဖြတ်ခြင်း မခံရအောင် ကာကွယ်ပေးသလို နိယာမကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတွေကိုလည်း ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မယ်" စွေ့ချန်ကျစ်၏ ရှေးဟောင်းအသံသည် စုမင်၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ပထမဆုံး နိယာမ ဟုတ်လား" စုမင် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံ ရသည်။
"ပထမဆုံး နိယာမကတော့... အိစန်းဟာ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို အဖိုးအခအဖြစ် ပေးပြီး ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ သူတွေကို သတ်ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို တောင်းဆိုနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ သတ်ချင်တဲ့သူဟာ သူ့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ ကျရှုံးခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်လောက်ပဲ အဖိုးအခ ပေးပါစေ ကျွန်တော် ခွင့်မပြုပါဘူး။ နိယာမအရ အဲဒီလူကို သူ့နည်းလမ်းနဲ့သူ ထွက်ခွာခွင့် ပြုရမှာပါ"
စုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်က ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် တိုက်ရိုက် မသတ်နိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည့်အချက်ကို သူ အဖြေရသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နိယာမတရားသာ မရှိခဲ့လျှင် ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် ဤနေရာသို့ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို စေလွှတ်ကာ သူ့အား အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။ ဤမျှအထိ ငြိမ်ခံနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သူသည် စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမများအား ထပ်မံ မစူးစမ်းတော့ဘဲ သူ၏ ကျောက်တိုင်ကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ကျောက်တိုင်မှာ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံ ရသော်လည်း မျက်နှာပြင်မှာ ကြမ်းတမ်းနေသဖြင့် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။
အမှန်တကယ်တွင် အခြားသူများက သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ တွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အိစန်း ကိုယ်ပွားအား ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ဤနေရာ၏ အကျိုးအမြတ်ကို ခွဲဝေယူနိုင်သူ ဖြစ်လာသည့် စုမင် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကျောက်တိုင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအား မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဲဒီလူက... မော့စုလား..."
"ငါတို့ ဖမ်းဖို့ လာခဲ့တဲ့သူပဲ။ ဒါက... သူ..." လူပေါင်း ကိုးသောင်းကျော်ကြားတွင် စကားပြောသံများ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာသည်။
"စောစောက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ငါတို့ ဘာလို့ ကျောက်တိုင် ကမ္ဘာထဲကနေ ရုတ်တရက် အပြင်ရောက်လာတာလဲ။ တောက်... ငါ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တက်တော့မယ့် အချိန်လေးတင် ရှိသေးတာ။ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာကို"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာကျော်ကလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ တစ်ယောက်တည်းပဲ အပြင်မထွက်လာခဲ့တာ။ အခု နှစ်သုံးရာကျော် ကြာတော့လည်း အတူတူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူက ချက်ချင်း ထွက်လာတယ်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ သူနဲ့ မပတ်သက်ဘူးဆိုတာ ငါ လုံးဝ မယုံဘူး"
"ဒီ မော့စု ဆိုတဲ့သူက ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာထဲမှာ ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ... ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းကို ပျောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်သလို ပြန်ပေါ်လာအောင်လည်း လုပ်နိုင်တယ်" ဆွေးနွေးငြင်းခုံသံများ ပိုမို ဆူညံလာသော်လည်း စုမင်ကမူ မကြားသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် သူ၏ ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်၌ ခရမ်းရောင် သစ်ရွက်တစ်ရွက်အား မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုသစ်ရွက်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ စုမင် နားလည်သွားသည်။ သူသည် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ယခုလေးတင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းနီးပါးအား ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ခရမ်းရောင် သလင်းကျောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အတွင်း၌ ခရမ်းရောင် သစ်ရွက်တစ်ရွက်စီ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ထိုခရမ်းရောင် သစ်ရွက်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့နှင့် လုံးဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး စုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူ စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုကျောက်တိုင် တစ်သောင်းကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သလို ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိလည်း ရောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
အမှန်စင်စစ် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုကျောက်တိုင် တစ်သောင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
"အင်း... ဒီလိုကိုး" စုမင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော ကျောက်တိုင် ကိုးသောင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အခြားသော ကျောက်တိုင် ကိုးသောင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အရောင် ၉ မျိုး ကွဲပြားနေသည်အား မြင်ရသည်။ အရောင်တစ်မျိုးစီတွင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းစီ ရှိကြ၏။ ထိုကျောက်တိုင်များ အားလုံးမှာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အရောင်များအတိုင်း သလင်းကျောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အတွင်း၌ ထိုအရောင်အတိုင်း သစ်ရွက်တစ်ရွက်စီ ရှိနေကြသည်။
စုမင်က ကျောက်တိုင်များ အားလုံးနှင့် ထိုသစ်ရွက်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ တည်ရှိမှုအား ဆန့်ကျင်တွန်းလှန်သော စိတ်ဆန္ဒများ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ပိတ်ပင်လိုက်ကြသည်။ စိတ်ဆန္ဒ စုစုပေါင်း ကိုးခု ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ ကျောက်တိုင် အရောင် ကိုးမျိုးနှင့် ထိုအတွင်းရှိ သစ်ရွက်များထံမှ ဖြစ်၏။
စုမင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခရမ်းရောင် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ခရမ်းရောင် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်နေရသနည်း ဟူသည့် အချက်ပင်။
သူ နားလည်ထားသလောက်ဆိုလျှင် ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် ဤနေရာရှိ ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး လူသားများက သူတို့၏ ကျောက်တိုင်ကို ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ မြင့်အောင် လုပ်ခြင်းမှာ ၎င်း၏ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထိုယူဆချက်အပေါ် အခြေခံပြီး သူ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေ မရခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် စုမင် နားလည်လိုက်သည်မှာ အကယ်၍ သူ ထင်သကဲ့သို့သာ ဆိုပါက ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် ဝိညာဉ်ဆယ်ခုထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ရပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ကျောက်တိုင်များ အားလုံး၏ ကြီးထွားမှုအား ထိန်းချုပ်ထားပြီး လူပေါင်း တစ်သိန်းအနက် ကိုးသောင်းနီးပါးကိုလည်း ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။
သို့သော် ခရမ်းရောင် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး ထိုပျံ့နှံ့နေသော မှတ်ဉာဏ်များအား လက်ခံရရှိလိုက်သောအခါမှသာ အမှန်တရားကို စုမင် သိရှိသွားတော့သည်။
သူ၏ ယခင် ယူဆချက်မှာ မှားယွင်းနေခဲ့ခြင်းပင်။
ခရမ်းရောင် အိစန်းသည် ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းလုံး၏ ကြီးထွားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် တစ်သောင်းကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အိစန်းတွင် ဝိညာဉ်ဆယ်ခု ရှိပြီး ဝိညာဉ်တစ်ခုစီက ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းစီကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့်သာ ညီမျှမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမအရ စုမင်အတွက် ကျောက်တိုင်ကို ရွေးချယ်ပေးစဉ်က ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်... သူ ကျောက်တိုင် မြေပြင်သို့ စတင်ရောက်ရှိခဲ့သည့် ပထမဦးဆုံးနေ့မှာပင် သူသည် ခရမ်းရောင် အိစန်း ပိုင်ဆိုင်သော ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းထဲမှ တစ်တိုင်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စုမင် နောက်ထပ် သိရှိလိုက်သည်မှာ သူ၏ ကျောက်တိုင်မှအပ ဤနေရာရှိ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များထဲတွင် ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ ကျော်လွန်သွားသော ကျောက်တိုင် တစ်တိုင်မျှ မရှိခြင်းပင်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်က ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းစလုံး ကြေမွသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စုမင်သည် သူ ဤနေရာသို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က ပေပေါင်း တစ်သန်း ကျော်လွန်နေသော ကျောက်တိုင်များ၏ တည်နေရာနှင့် အမည်များအား သေသေချာချာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။
ယခု ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ထိုကျောက်တိုင်များ အားလုံးမှာ မူလအတိုင်းပင် ရှိနေကြပြီး တစ်တိုင်မျှ တိုးမလာသလို တစ်တိုင်မျှလည်း လျော့မသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဤတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှစ၍ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်တိုင်မျှ ပေပေါင်း တစ်သန်းသို့ အဘယ်ကြောင့် မရောက်ရှိခဲ့ကြသနည်း။ စုမင်သည် ဤအဖြေကိုလည်း အိစန်း ကိုယ်ပွား၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ပေပေါင်း တစ်သန်း ကျော်လွန်ခဲ့သော နောက်ဆုံး ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်၏ ပိုင်ရှင်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က ပြင်ပကမ္ဘာတွင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် ကျောက်တိုင်မှာ ပေပေါင်း သောင်းဂဏန်းအထိ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
'ကြည့်ရတာ... ခရမ်းရောင် အိစန်းဟာ အဲဒီနှစ်က စမ်းသပ်ချက်ကို လက်ခံဖို့အတွက် ကျောက်တိုင် တစ်ရာလောက်ကို ပေပေါင်း ကိုးသိန်းအထိ တက်အောင် တမင်တကာ လုပ်ခဲ့ပုံရတယ်။ ကျောက်တိုင် တစ်သန်းအထိ ရောက်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့လို့ သူလည်း စိုးရိမ်ပြီး အဆင့်တက်ရတာ လွယ်အောင် တမင် လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်' ထိုအချိန်က ကျောက်တိုင် ပေပေါင်း ကိုးသိန်းအထိ ရောက်ခဲ့သူ အများစုမှာ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် ပိုင်ရှင်များသာ ဖြစ်မည်ဟု စုမင် မှတ်မိနေသည်။
သို့သော်လည်း ကျိုးခန်း၏ ကျောက်တိုင်မှာမူ ခရမ်းရောင် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
'ဒီကျောက်တိုင် တစ်သိန်းကို ဆယ်စုခွဲထားတာပဲ။ အရောင်တစ်မျိုးစီက ကျောက်တိုင်တွေဟာ ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ ရောက်နိုင်ကြတယ်။ ငါ အိစန်းကို မသိမ်းပိုက်ခင်တုန်းကတော့ ငါတစ်ယောက်တည်းကပဲ ပေတစ်သန်းအထိ တက်ခွင့် ရတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ငါ့အထင် မှားနေမှန်း သိလိုက်ရပြီ'
စုမင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ အိစန်း ကိုယ်ပွားအတွင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များသည် အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ၎င်းတို့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ပေါင်းစည်းသွားရန် အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဖြေအားလုံးကို ချက်ချင်း လိုက်မရှာတော့ပေ။
'ဒါပေမဲ့ ဒါက ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ အိစန်း ကိုယ်ပွားဟာ လူပေါင်း တစ်သောင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးရင် ပြင်ပကမ္ဘာမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်တိုင် ပေတစ်သန်း ကျော်နေတဲ့သူတွေ အားလုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်'
'အဲဒီလိုသာ ဆိုရင် အခြားအရောင် ကျောက်တိုင်တွေရဲ့ ကြီးထွားမှုကို ငါ တားဆီးနိုင်ပြီး ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်တွေပဲ ဆက်တိုက် အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ငါ့ရဲ့ အိစန်း ကိုယ်ပွားက ကျန်တဲ့ ဝိညာဉ်ကိုးခုကို ဝါးမြိုဖို့အတွက် အများကြီး ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်'
"မော့... မော့စု လား..."
စုမင် အတွေးထဲ နစ်မြုပ်နေစဉ် ဝေခွဲမရသော အသံတစ်သံ သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုအသံကြောင့် စုမင် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မနီးမဝေးတွင် ကျိုးခန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကျိုးခန်းသည် ယခင်ကနှင့် သိပ်မထူးခြားလှသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်မှာမူ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ စုမင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာတော့သည်။ ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ စုမင်နှင့် ရင်းနှီးလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဇနီးသည် ပြောခဲ့သော အချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း အဖြေရလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
"အစ်ကိုကျိုး" စုမင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျိုးခန်းကို ဖော်ဖော်ရွေရွေ ခေါ်လိုက်သည်။
"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ မင်းက... ဘာလို့ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီအောင် ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာထဲကနေ ထွက်မလာခဲ့တာလဲ။ ဟိုတုန်းကနဲ့ အခု ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ထူးခြားမှုတွေက မင်းကြောင့်ပဲလား"
"ငါ့... ငါ့ဇနီးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်နေတာလား" ကျိုးခန်းက အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ အဖြေကို သိချင်လွန်းနေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအဖြေက သူ့ကို လွတ်မြောက်မှု မပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ့ဇနီးကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော မေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ့ဇနီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ သိလိုနေဆဲပင်။
စုမင်သည် ကျိုးခန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ကျိုးခန်း ကသာ သူ့အား အတိတ်က အတွေ့အကြုံများနှင့် သူ့ဇနီး ခန့်မှန်းချက်ကို မပြောပြခဲ့လျှင် စုမင်အနေနှင့် ပုံရိပ်ယောင် ငါးဆင့် လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် စုမင်အနေနှင့် အိစန်းကို သိမ်းပိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနက်နဲလွန်းသဖြင့် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ကြောင့်ပင် ကျရှုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် စုမင်အား အိစန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ သိမ်းပိုက်ခိုင်းမည်ဆိုပါက သူ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ အာမမခံနိုင်ပေ။
စုမင်က ကျိုးခန်း၏ မေးခွန်းကို ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်၌ အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းချက်များနှင့် စဉ်းစားခန်းများအပြီးတွင် ဤနေရာရှိ လူပေါင်း ကိုးသောင်းကျော်ထဲမှ လူအများအပြားမှာ စုမင်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်းက မော့စုပဲ။ အစစ်အမှန် မဟာလောက လေးခုက အလိုရှိနေတဲ့သူ"
"တောက်... မင်းကြောင့်ပဲ၊ မင်းသာ ဒီနေရာကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မဟာ လောကလေးခုရဲ့ အင်အားစုတွေကို သွားပြီး မဆွခဲ့ရင် သူတို့က မင်းခေါင်းကို ဆုငွေထုတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့လည်း ဒီသီးခြား နေရာကို လာပြီး လွတ်လပ်မှု ဆုံးရှုံးကြရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကောင်စုတ်၊ ငါ မင်းကို ဒီမှာ သတ်လို့မရပေမဲ့ မင်းလည်း လွတ်လပ်မှု ဆုံးရှုံးပြီး အပြင်ထွက်လို့ မရတော့တာပဲ။ မင်းလည်း ငါတို့လိုပဲ အသတ်ခံရဖို့ ရွေးချယ်ခံရမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာပဲ။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူ အရင်သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
မနာလိုဝန်တိုမှု ပြည့်နှက်နေသော စကားသံများမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ ထိုစကားများကို ပြောဆိုသူများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤနေရာ၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရဟူသော နိယာမကိုလည်း သိကြသည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာအတွင်း သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခများကြောင့် စုမင်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရိုင်းစိုင်းသော စကားလုံးများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထက် ဟင်းလင်းပြင်မှ ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူပုံရိပ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝေခွဲမရခြင်း၊ အံ့သြဝမ်းသာခြင်းနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်း အစရှိသော အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အသစ်ရောက်ရှိလာသူများ ဖြစ်သော်လည်း စုမင်ကမူ သူတို့ကို ကြည့်မနေပေ။ သူသည် အထက် ကောင်းကင်ယံကိုသာ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။
မှတ်ချက် ၁: ကိန်းဂဏန်းများ အကြောင်း... စာရေးသူ၏ ဖော်ပြချက်အရ အိစန်းကို အစိတ်အပိုင်း တစ်သန်း ခွဲထားသည်။ အရောင် ၁၀ မျိုး ရှိပြီး အရောင်တစ်မျိုးစီတွင် အစိတ်အပိုင်း တစ်သိန်းစီ ရှိသည်။ သီးခြား နယ်မြေ ၁၀ ခု ရှိရာ တစ်ခုချင်းစီတွင် ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းစီ ရှိသည်။ အရောင်တစ်မျိုးစီမှ ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းစီက သီးခြား နယ်မြေတစ်ခုစီ၌ ရှိနေသဖြင့် ကျောက်စီတိုင် ၁၀,၀၀၀ x အရောင် ၁၀ မျိုး = ၁၀၀,၀၀၀ ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။