သီးခြားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာခြင်း
Vol. 61 Ch. 842
စုမင်၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏတွင် သူ့ရှေ့၌ ရှိနေသော ကျောက်မိသားစု မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားတော့သည်။ သူသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်းမော့ကာ စုမင်အား မှင်သက်စွာ ကြည့်လိုက်မိ၏။ စုမင်က သူ့ဘက်မှ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပြီး ကာကွယ်ပြောဆိုပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်အတွက်မူ စုမင်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နက်နဲဆန်းကြယ်လွန်းလှသည်။ စုမင် မည်သည့်အရာများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူ မသိသော်လည်း စုမင်က လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် လူပေါင်း တစ်ရာနီးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပုံနှင့် သူကိုယ်တိုင် အပါအဝင် လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စုမင်၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက် ကိုးကွယ်ခဲ့ရပုံတို့အား ပြန်လည် မြင်ယောင်မိသောအခါ သူ၏ စိတ်အာရုံတို့မှာ ဝေဝါးရှုပ်ထွေးသွားရတော့သည်။
မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင်က လက်နက်ချ အညံ့ခံလိုက်ရခြင်းမှာ မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း စုမင်အပေါ် ဖော်ပြမရနိုင်သော ရိုသေခန့်ညားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်းသောင်းချီသော သူတို့၏ အကြည့်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စုမင်ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်ကြယ်၏ ဤသီးခြားနယ်မြေ အတွင်း၌ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပေါ်ပေါက်ဖူးကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။
ယခုလေးတင် သူ့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့သည့် အချက်မှာကား... စုမင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ စွေ့ချန်ကျစ်၏ နိယာမတရားများသည် စုမင်၏ အမိန့်အား အမှန်တကယ်ပင် နာခံခဲ့ကြသည်ကို သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ဤအချက်များအားလုံးမှာ စုမင်သည် ဤနေရာ၌ ထူးခြားဆန်းပြားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင်။
စုမင်၏ စကားအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သောင်းချီသော သူတို့မှာ လူသေကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းများကို အမြန်ဆုံး ငုံ့လိုက်ကြ၏။ စုမင် ပြသခဲ့သော အစွမ်းအစများက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စုမင်၏ စကားသံ ဟိန်းထွက်လာသောအခါ သူတို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှအပ အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။
လူအုပ်ကြီး၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။ ကုန်းစွန်းယင်းမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်နေရင်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသော်လည်း သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ စုမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်ဆန်များမှာ ကျုံ့သွားတော့သည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု သူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ တစ်စုံတစ်ခု အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ပထမအချက်မှာ လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက် ကိုးကွယ်နေကြသည့် မြင်ကွင်းပင်။ သူ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည့် နှစ်များတစ်လျှောက် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
ဒုတိယအချက်မှာမူ... လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကိုးကွယ်ခြင်း ခံနေရသော ထိုသူ၏ ရိုးရှင်းလှသော စကားတစ်ခွန်းကြောင့် လူပေါင်း သောင်းနှင့်ချီမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ ခေါင်းကိုပင် မမော့ရဲကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ စကားတစ်လုံးမျှ မဟရဲကြသဖြင့် ကုန်းစွန်းယင်း၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။
မကောင်းသော အကျိုးဆက်တစ်ခုခု ကျရောက်တော့မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
‘ငါ မရှိတဲ့ ဒီနှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်းမှာ ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဒီလူ... ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး။ သူက ငါ ထွက်သွားပြီးမှ ရောက်လာတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်’
ကုန်းစွန်းယင်း၏ မျက်ဝန်း၌ အရောင်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤနေရာနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာမူ သာမန်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခိုက်၌ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စုမင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ညီလေး... ငါ မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ။ ငါ့နာမည်က ကုန်းစွန်းယင်းပါ၊ ဒီနေရာမှာ ငါ့ရဲ့ ကျောက်တိုင်က ပေပေါင်း တစ်သန်းအထိ ရောက်ခဲ့...”
စုမင်က ကုန်းစွန်းယင်း၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို မေးနေတယ်... မင်းက ဘာကောင်မို့လို့လဲ”
စုမင်၏ ရိုင်းစိုင်းလှသော စကားကြောင့် ကုန်းစွန်းယင်း၏ မျက်ဝန်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ချက်ချင်း ဝင်းလက်သွားတော့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူ့ကို ဤကဲ့သို့သော လေသံမျိုးဖြင့် မည်သူမျှ မပြောရဲခဲ့ကြပေ။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။ သူသည် စုမင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းအား တွန့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ပြုံးနေခြင်း မရှိပေ။
“ငါ့ရဲ့ ကျောက်တိုင် ပေပေါင်း တစ်သန်း ရောက်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကစပြီး မင်းဟာ ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး စကားပြောရဲတဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ။ ကြည့်ရတာ ဒီနေရာကနေ ငါ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ထွက်သွားတာကြောင့် လူသစ်တွေက ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မေ့နေကြပုံရတယ်”
“ကောင်းပြီလေ... ငါ မင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်မပေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ မင်းသိထားဖို့ လိုမယ်။ ကျောက်တိုင် ပေပေါင်း တစ်သန်း ရောက်တဲ့သူတွေဟာ ဒီနေရာက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရရဲ့ ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူတွေပဲ။ ငါတို့ဟာ မင်းတို့လို လူသစ်တွေ အလွယ်တကူ စော်ကားလို့ရတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး” ကုန်းစွန်းယင်းက လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ယာဘက် လက်ကို မြှောက်ကာ မြေပြင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ထွက်လာစမ်း... ငါ့ရဲ့ ကျောက်တိုင်” သူ ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပေပေါင်း တစ်သန်းမြင့်သော ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ ဟိန်းသံများနှင့်အတူ မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ထံသို့ ပျံတက်လာတော့သည်။
ကုန်းစွန်းယင်း၏ အမည်နာမကို ထိုပေတစ်သန်းမြင့်သော ကျောက်တိုင်ကြီးပေါ်၌ ရှင်းလင်းစွာ ထွင်းထုထား၏။ ၎င်းမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလှသည်။ ထိုကျောက်တိုင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“ဒါက ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူတွေကို ပေးအပ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအင်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ သူတို့က တခြားလူတွေရဲ့ ကျောက်တိုင်တွေကို ဖိနှိပ်ပြီး သေးငယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်”
“ဟုတ်တယ်... ဒါက ရွေးချယ်ခံရသူတွေပဲ ရနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအင်ပဲ။ အဲဒီလို ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ယောက်က ပေပေါင်း ကိုးသိန်းကျော်မြင့်တဲ့ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်လို့ ချက်ချင်းပဲ ပေပေါင်း သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တာ ငါ မြင်ဖူးတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သမျှတွေ ခဏချင်းမှာပဲ ပျောက်ဆုံးသွားတာပေါ့။ အဲဒီလူကသာ ချက်ချင်း ဒူးထောက် အသနားမခံခဲ့ရင် သူ စော်ကားမိတဲ့ အဲဒီလူက ဒီနေရာမှာ ရှိနေသရွေ့ သူ့ရဲ့ ကျောက်တိုင်ဟာ ပေတစ်သန်း ဘယ်တော့မှ ရောက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”
“ကုန်းစွန်းယင်းက ရွေးချယ်ခံရသူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မော့စုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာလည်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျောက်တိုင်ကလည်း ပေတစ်သန်းပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ကြရင် ဘာဖြစ်မလဲ မသိဘူး”
လူအုပ်ကြီးအတွင်း၌ ဆွေးနွေးသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းမှာ ဤမြေပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ အခြားသော ကျောက်တိုင်များအားလုံးမှာ ဝေဝါးသွားကြသော်လည်း စုမင်၏ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်တည်းသာ လုံးဝ မတုန်မလှုပ် ထင်ထင်ရှားရှား ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူများ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအင် သက်ရောက်အားပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မိမိအလိုရှိသောသူ၏ ကျောက်တိုင်ကို ဝိညာဉ်အာရုံ အသုံးပြုစရာ မလိုဘဲ အလိုအလျောက် ရှာဖွေပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ စုမင်၏ ကျောက်တိုင် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကုန်းစွန်းယင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။
စုမင်၏ ကျောက်တိုင်မှာလည်း ပေပေါင်း တစ်သန်း မြင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ကုန်းစွန်းယင်းက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ကျောက်တိုင်မှာ ပေတစ်သန်း တူနေကြသော်လည်း သူ၏ ကျောက်တိုင်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကတည်းက ဤအမြင့်သို့ ရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စုမင်၏ ကျောက်တိုင်မှာမူ သူ့နောက်မှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စုမင်၏ ကျောက်တိုင်ကို အနည်းငယ်မျှ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင်။ ၎င်း၏ သက်ရောက်အားမှာ ထူးထူးခြားခြား မရှိနိုင်သော်လည်း စုမင်ကိုမူ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
“ဖိနှိပ်စမ်း” ကုန်းစွန်းယင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ စုမင်၏ ကျောက်တိုင်ကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကျောက်တိုင်ကြီး ဖိနှိပ်ခံရသော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိသလို သူ၏ ကျောက်တိုင်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်... ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်က စုမင်၏ ကျောက်တိုင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ အောက်ခြေမှ စတင်ကာ အက်ကွဲလာပြီး ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြိုလဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်လုံး ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်သွားကြသည်။ ကုန်းစွန်းယင်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် သူ၏ ကျောက်တိုင်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ကာ အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သရဲသဘက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် စုမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။
စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်မှာ အပြာရောင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အပြာရောင် အိစန်း၏ ယဇ်ကောင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်တိုင်ပေါင်း တစ်သောင်း ရှိနေသည်။
အကယ်၍ အပြင်လောက၌သာ ဆိုလျှင် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေသော ဤအဘိုးအိုအား တိုက်ခိုက်ရန် စုမင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌မူကား ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ချေ။ သူသည် သူ၏ လက်ယာဘက် လက်ကို မြှောက်ကာ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဟိန်းသံများမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ရုပ်ဆိုးလှသော အမာရွတ်များကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာရာ ကုန်းစွန်းယင်းမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားတော့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွား၏။
ကျောက်တိုင် ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်းမှာ လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် သူ အဘယ်မှာ မကြောက်ဘဲ နေပါမည်နည်း။
“မလုပ်နဲ့၊ ကျက်သရေ မရှိတဲ့ကောင်... ငါ့ရဲ့ ကျောက်တိုင်ကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့။ မင်းက ရွေးချယ်ခံရသူတွေရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအင်ကို သုံးနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါလည်း သုံးနိုင်တာပဲ”
ကုန်းစွန်းယင်းက စုမင်ကို အထင်လွဲသွားခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။ စုမင်က သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြကာ ဤမြေပြင်ရှိ နိယာမတရားကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ကုန်းစွန်းယင်းမှာမူ ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ဦးအနေနှင့် သူတို့သာ ရရှိနိုင်သော အခြားထူးခြားသည့် စွမ်းရည်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။
“အရှင်သခင်၊ ကျွန်တော် ကုန်းစွန်းယင်းဟာ အရှင်သခင်ကို ဒီနေရာဆီ ကြွမြန်းလာဖို့ တောင်းပန်အပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို နိယာမတရားရဲ့ စွမ်းအားတွေ ငှားရမ်းပေးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျောက်တိုင်ကို ကာကွယ်ပေးပါ၊ ပြီးတော့ ဒီလူကိုလည်း နှိမ်နင်းပေးပါဦး”
ကုန်းစွန်းယင်းက တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ၏ ကျောက်တိုင် ပေတစ်သန်းအထိ ရောက်ရှိပြီး ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည့် အချိန်၌ သူသည် အဆုံးအစမရှိ ရှည်လျားလှသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုအပြာရောင် အလင်းတန်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ့ကို စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။
အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုအပြာရောင် အလင်းတန်းက သူ့အား သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ဝိညာဉ်က အညံ့ခံရမည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ထိုသခင်ကပင် ရွေးချယ်ခံရသူများသာ ရရှိနိုင်သော ထူးခြားသည့် ပညာရပ်များကို သူ့အား ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုကာ အခြားလူများ၏ ကျောက်တိုင်များကို ဖိနှိပ်နိုင်သလို သူ၏ သခင်အား သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ခေါ်ယူနိုင်သော အခွင့်အရေးကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူ၏ သခင်ကို ကိစ္စတစ်ခု ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
ယခုမှာ သူ ထိုအခွင့်အရေးကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ သူ ဤနေရာမှ မထွက်ခွာမီက ဖြစ်၏။ သူသည် သူ၏ သခင်၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာအောင် အပြင်လောကသို့ ထွက်ခွာခွင့် တောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အခြားလူများအတွက်မူ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာ လွတ်လပ်ခွင့်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရွေးချယ်ခံရသူများအတွက်မူ ထိုလွတ်လပ်ခွင့်မှာ အလဲအလှယ်တစ်ခုအနေနှင့် ရရှိခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြ၏။ ထို့ပြင် အပြင်၌ နေထိုင်ခွင့် ရရှိသော အကြာဆုံး အချိန်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ခွင့် မရှိတော့ချေ။
ထိုအခိုက်၌ သူ ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ သခင်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ဤနေရာတွင် အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး နိယာမတရားများအား လွှမ်းမိုးနိုင်သလို အရာအားလုံးကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်နေသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်၏။ သူ့ သခင်၏ စိတ်ဆန္ဒ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤလူငယ်ကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးနိုင်မည် ဖြစ်သလို ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ဦးအား စော်ကားခြင်းမှာ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခု ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကိုလည်း သိစေမည် ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် ဤလူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူ စိတ်ကူးကြည့်နေမိသည်။ ထိုလူငယ်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အသနားခံလာပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးအား အသုံးပြုကာ ကျောက်ထျန်းကန်း၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း အကြီးအကျယ် ရိုက်ချိုးပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့အား ပိုမို နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲသို့ ဆွဲချကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုမျိုးကို ပြန်လည် မြည်းစမ်းစေမည် ဖြစ်သည်။
ကုန်းစွန်းယင်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော စုမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးမှာ လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုလှောင်ပြုံး ပေါ်ထွက်လာသည့် ခဏမှာပင် သူ့သခင်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ကြီးမားလှသော ဟိန်းသံနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် သူ၏ ကျောက်တိုင် အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ ကျောက်တိုင် အက်ကွဲနေခြင်းမှာမူ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။
၎င်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားသော်လည်း ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် အက်ကွဲနေဆဲ ဖြစ်ရာ သူ၏ သခင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ကျောက်တိုင် ပြိုလဲမှုကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်သည့်နှယ် ရှိနေသည်။
ကုန်းစွန်းယင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ မှောင်မိုက်သွားရသော်လည်း သူသည် ကံကောင်းခြင်း အနည်းငယ်ကိုတော့ မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်၏။
“ခရမ်းရောင်”
ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံတစ်သံမှာ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သူ့သခင်၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သော်လည်း ထိုအသံမှာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုအသံကို ကြားနေရုံသာ ရှိ၏။ ထိုစကားလုံးတစ်လုံးကြောင့် သူ မှင်သက်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် အသံတစ်သံကို သူ ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။
“အပြာရောင်”
သူသည် ဤအသံနှင့် ရင်းနှီးနေ၏။ ၎င်းမှာ ကျောက် မိသားစု မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင် အပါအဝင် လူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကိုးကွယ်ခြင်း ခံနေရသော ထိုလူငယ်၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ ကုန်းစွန်းယင်းက ယခုလေးတင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ပြီး သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်ဆင်နေသော ထိုလူငယ်ပင် ဖြစ်၏။
“ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ယဇ်ကောင်ပဲ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးလို့ မရဘူးလား” သူ့သခင်၏ စိတ်အာရုံမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤအသံမှာ ဤမြေပြင်ရှိ လူအားလုံးထဲတွင် ကုန်းစွန်းယင်း တစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြာရောင် အိစန်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ သူ၏ ခေါ်ယူမှုကြောင့် ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ကုန်းစွန်းယင်းကို အံ့သြတုန်လှုပ်ကာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာကား... သူ့သခင်၏ အသံမှာ စုမင်နှင့် စကားပြောရာ၌ ညှိနှိုင်းနေသည့် လေသံမျိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဤအချက်ကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာလည်း ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် မိမိ၏ သခင်ကိုယ်တိုင်ပင် ညှိနှိုင်းနေရသော မည်ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးကို စော်ကားမိခဲ့ပါသနည်း။
“မင်းရဲ့ ယဇ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ကျိုးခန်းကို မင်းရဲ့ ကျောက်တိုင်ကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ ယဇ်ကောင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေး”
စုမင်၏ စိတ်အာရုံမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း ကုန်းစွန်းယင်း၏ နားထဲတွင်မူ ဤသည်မှာ သူ့သခင်နှင့် လုံးဝ တန်းတူရည်တူ ရှိနေသော လေသံမျိုးပင် ဖြစ်နေသည်။ သူ့သခင်၏ စိတ်ဆန္ဒကပင် ညှိနှိုင်းသည့် လေသံဖြင့် စကားပြောခဲ့ပုံကို ပြန်လည် မြင်ယောင်မိသောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ် အတွေးတစ်ခုမှာ ကုန်းစွန်းယင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ထိုခန့်မှန်းချက်ကြောင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရင်သွားရပြီး သူ စုမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အဆုံးစွန်သော တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နေရသော အခြားလူများအတွက်မူ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ မျက်စိထဲတွင် ကုန်းစွန်းယင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ မှင်သက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကိုသာ မြင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီလေ” အပြာရောင် အိစန်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ မဆိုင်းမတွပင် သဘောတူလိုက်သည်။
“ဒီလူကို အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးနိုင်ပေမဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကတော့ မလွတ်စေရဘူး။ ငါတို့ ဝိညာဉ်ဆယ်ခုစလုံး တန်းတူရည်တူ ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြသဖို့အတွက် သူဟာ တခြားလူတွေကို သတိပေးချက်တစ်ခုအနေနဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူ အဆင့်အတန်းကနေ နိမ့်ကျသွားရမယ်”
“ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ယဇ်ကောင်တွေကို မင်းအပေါ် ထပ်ပြီး မရိုမသေ ဖြစ်အောင်တော့ အကြောင်းပြချက် ရှာပြီး မလုပ်ရဘူးနော်”
“ရပါတယ်”
အပြာရောင် အိစန်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ဆုတ်ခွာသွားသလို စုမင်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကုန်းစွန်းယင်း၏ ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားတော့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပေပေါင်း သုံးသောင်းဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိတော့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူအများအကြား၌ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်းများ ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
“ပထမဦးစားပေး ရွေးချယ်ခံရသူရဲ့ ကျောက်တိုင်က... ပေပေါင်း သောင်းဂဏန်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်”
“ကုန်းစွန်းယင်းရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူ အခွင့်အရေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီ။ ဒါက... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မော့စုကို စော်ကားမိလို့များလား။ ဒီမော့စုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။ အရင်တုန်းက သူက ငါတို့နဲ့ အတူတူပဲဆိုတာ ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်”
“မော့စုက ဘယ်လို ကံထူးမှုမျိုး ရခဲ့တာလဲ။ ဒါက... ဒါက...”
“ငါတို့ ဒီလိုလူမျိုးကို ဘယ်တော့မှ မစော်ကားမိဖို့ လိုမယ်။ ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်သူမှ မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူး”
“သူ အစတုန်းက ပုံရိပ်ယောင် ငါးဆင့် လမ်းကြောင်း ကနေတစ်ဆင့် ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်သွားတာ ငါ မှတ်မိတယ်။ အဲဒီလို ပုံရိပ်ယောင် ငါးဆင့် လမ်းကြောင်းကနေ ဝင်သွားတဲ့သူတွေက နောင်ကျရင် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လာကြတာလား။ ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းကလည်း အဲဒီနည်းနဲ့ ဝင်သွားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျိုးခန်း၏ ကျောက်တိုင် အရောင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခရမ်းရောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း စုမင်ပိုင်ဆိုင်သော ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းထဲမှ လွတ်နေသော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်မှာ အပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
သို့သော် ဤသည်မှာ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ကျိုးခန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤအချက်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။
ကုန်းစွန်းယင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ သူသည် စုမင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ထိတ်လန့်မှုမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ထိုအခိုက်၌ စုမင်သည် သူ့သခင်နှင့် အဆင့်တူညီသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ... စုမင်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဤသီးခြားနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီပင်။
သူသည် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုအား မစော်ကားရဲတော့သလို မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှလည်း မပြရဲတော့ချေ။
“အရှင်ခရမ်းရောင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာခွင့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကုန်းစွန်းယင်းက ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့သည်။ စုမင်ကမူ ကုန်းစွန်းယင်းကိုရော သူ့ဘေး၌ ရှိနေပြီး ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်ကိုပါ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူ့ကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေသော ကျိုးခန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုကျိုး... ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်လား”
“ငါ... ငါ ထွက်သွားလို့ ရမလား” ကျိုးခန်းက မိန်းမောနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းကိုမော့ကာ စုမင်အား ကြည့်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုသာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်ပေါ့”
“သူ့ကို... သူ့ကို ပြန်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးလို့ ရမလား” ကျိုးခန်း၏ မိန်းမောနေသော မျက်ဝန်းများတွင် ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
စုမင်က တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်၏။
“ငါ ဒီမှာပဲ နေခဲ့မယ်”
ကျိုးခန်းက သူ၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးသွားသည့်နှယ် နာကျင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသာ ဤနေရာမှ ထွက်သွားလျှင် သူ၏ ဇနီးကို နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ သို့သော် ဤနေရာ၌မူ အနည်းဆုံးတော့... ကျောက်တိုင်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ အမှတ်တရများက သူ့ကို အဖော်ပြုပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအတွင်းမှ လူမှာ မှတ်ဉာဏ် သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသော်လည်း...
စုမင်က တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အမျိုးသမီး အချို့၏ ပုံရိပ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဇနီးအပေါ်ထားရှိသော ကျိုးခန်း၏ သစ္စာရှိလှသည့် အချစ်ကို ရိုသေလေးစားသော်လည်း ဤလောကကြီးတွင် ချစ်သူများအကြား၌ အချစ်အပြင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သော အခြားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာပုံစံများလည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်လော။
သူသည် လှည့်ထွက်သွားရင်း သူ၏ လက်ယာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ မခုခံဘဲ ငြိမ်နေသော ကျောက် မိသားစု မျိုးနွယ်စု အရှင်သခင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို တို့လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာရာ စုမင်က အပြင်လောကရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် လက်အား ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ သူ၏ ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ မော့စု ဟူသော စကားလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပေပေါင်း တစ်သန်းမြင့်သော ကျောက်တိုင်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားတော့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပေပေါင်း သောင်းဂဏန်းမျှသာ မြင့်သော လွတ်နေသည့် ကျောက်တိုင်တစ်တိုင် ဖြစ်သွားလေတော့သည်။
စုမင်သည် ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို နောက်ထပ် မလိုအပ်တော့ပေ။
လူများမှာ ဤအချက်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် တုန်လှုပ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ ဤအချက်ကို နားလည်သူမှာ ကုန်းစွန်းယင်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိ၏။ သူ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ဆိုသည်ကို သူ အကြွင်းမဲ့ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သူဟာ ငါ့ရဲ့ သခင်နဲ့ အဆင့်တူ ဖြစ်နေပြီ။ သူဟာ ရွေးချယ်ခံရမယ့် လျာထားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ တခြားလူတွေကို ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ’
စုမင်က ကျိုးခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူပေါင်း သောင်းချီသော သူတို့၏ အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
ထိုအချိန်၌ စုမင်၏ အသံမှာ ကျောက်ထျန်းကန်း အပါအဝင် ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်ပိုင်ရှင် လူပေါင်း ရာနှင့်ချီသော သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
“ငါဟာ ဒီမြေပြင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ ကျင့်ကြံကြပါ၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ အသိအမြင်တွေ ရရှိအောင် ကြိုးစားကြပါ။ ငါ ကတိပေးပါတယ်၊ ငါ့ရဲ့တာအို ပြည့်စုံတဲ့ နေ့ကျရင် မင်းတို့အားလုံး အကြွင်းမဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်း ရစေရမယ်”