နင်က သူ မဟုတ်ဘူး
Vol. 61 Ch. 848
"ဟင်းလင်းပြင် စည်းတံဆိပ် မှော်သင်္ကေတကြီးကတော့... သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်ခမ်းပြီး ပျက်စီးသွားပါပြီ။ ကျူးကျော်သူဟာ မဟာလောကကြီး လေးခုရဲ့ အင်အားစုတွေ တပ်စွဲထားတဲ့ နဂါးငွေ့တန်းထဲကို ဝင်လာနေပြီ" ဟင်းလင်းပြင် စည်းတံဆိပ် မှော်သင်္ကေတကြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုကျသွားသည့် တစ်ခဏ၌ ထိုင်အာဂြိုဟ်၏ အေးစက်စက် အသံကြီးက နဂါးငွေ့တန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အမူအရာများ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားကြကုန်၏။ မှော်သင်္ကေတကြီး ပျက်စီးသွားပုံမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန်ပင် မရလိုက်ကြချေ။ ဤကဲ့သို့ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား လိုအပ်သော်လည်း ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူးတို့မှာ ဤလောက၌ ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ရှိချေသည်။ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ တခြားသော မျိုးနွယ်စုများ နိုးထလာလျှင်သာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကျူးကျော်သူသည် လကပ်ဘေးနှင့် နေကပ်ဘေး အဆင့်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်စေ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသည့် မှော်လက်နက်တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်စေ ဖြစ်ရမည်ဟု လူတိုင်းက တွေးတောမိကြလေတော့သည်။
အစစ်အမှန် ယင်လောကမှ စစ်မှန်သော အစောင့်အရှောက်များ တပ်စွဲထားသည့် နယ်မြေအတွင်းရှိ လူများကြား၌ ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားချေပြီ။
"နတ်ဆိုးနတ္ထိနယ်မြေကနေ ဘယ်လိုလူမျိုး ရောက်လာသလဲဆိုတာကို အခု ထိုင်အာဂြိုဟ်ကနေ လူတိုင်းကို ပြသပေးမယ်" တာအိုရန်က ထိုင်အာဂြိုဟ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို နားထောင်ကာ ကြားလိုက်ရသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင်တော့ မရှိသေးချေ။ သို့သော်လည်း အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
သူ၏ ရှေ့မှောက် ဟင်းလင်းပြင်၌ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထိုပုံရိပ်ထဲတွင် လီတစ်သိန်းအထိ ကျယ်ပြောလှသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီး ရှိနေပြီး ထိုလျှပ်စီးပင်လယ်အတွင်း၌မူ လူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေလေသည်။ ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင် ဆံနွယ်၊ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်။
ဤအချက်ကပင် တာအိုရန်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခြင်း ဖြစ်၏။ ရန်သူ့ဘက်၌ လူအများအပြား ပါလာလျှင် သူ မကြောက်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူများလေလေ ထိုသူတို့ထဲ၌ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ ပါဝင်နိုင်ခြေ နည်းလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော်လည်း မှော်သင်္ကေတကြီးအား တစ်ကိုယ်တည်းနှင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည် ဆိုသည်ကိုမူ သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။
သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကလေးငယ် ရှစ်ဦးမှာလည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကုန်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး နှလုံးသားများမှာလည်း တုန်လှုပ်နေကြ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့၏ စိတ်ကူးများထက် များစွာ ကျော်လွန်နေလေသည်။
တာအိုရန်က ထိုခရမ်းရောင်ဆံနွယ်နှင့် လူငယ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ပုံရိပ်ထဲမှ လူငယ်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်၏ အကြည့်မှာ အဆုံးမဲ့သော နဂါးငွေ့တန်းကို ဖောက်ထွက်လျက် တာအိုရန်၏ အကြည့်နှင့် လာရောက် ဆုံမိလေတော့သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုရန်ကို အမှန်တကယ် မြင်နေရသည့်အလားပင်။
ဝုန်း...
"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ" တာအိုရန်က အနောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် လဲကျလုနီးပါး ဆုတ်လိုက်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှလည်း သွေးစအချို့ စိမ့်ထွက်လာ၏။ သူသည် ခေါင်းကို အမြန်မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို..." တည်ငြိမ်အေးစက်သော အသံတစ်သံက ပုံရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
ကလေးငယ် ရှစ်ဦးနှင့် တာအိုရန်တို့သည် ပုံရိပ်ထဲမှ ထိုလူငယ်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ ဟိန်းဟောက်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ့ကို တားဆီးရန် ပြေးဝင်လာကြသည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူတို့မှာ လျှပ်စီးပင်လယ်အတွင်း၌ မြုပ်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
"...မမှတ်မိတော့ဘူးလား"
ထိုစကားသံသည် ထိုင်အာဂြိုဟ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ခဏ၌ တာအိုရန်၏ ကိုယ်မှာ တုန်တက်သွား၏။ ခရမ်းရောင်ဆံနွယ်နှင့် လူငယ်သည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုခြေတစ်လှမ်းဖြင့်ပင် သူသည် နဂါးငွေ့တန်း၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ်များသည် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ပတ်လမ်းကြောင်းများ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ အဝေးသို့ ရှောင်ဖယ်သွားကြလေတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရားပညာရပ်မှာ မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
"...အခုထိလား"
နောက်ဆုံးစကားလုံးကို ပြောလိုက်သည့် အချိန်၌ တာအိုရန်သည် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသည်။ ကလေးငယ် ရှစ်ဦးမှာလည်း အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ သူတို့အားလုံး နောက်သို့ အတူတကွ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုလူငယ်သည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ရာ သူတို့ရှိရာ ထိုင်အာဂြိုဟ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ထိုင်အာဂြိုဟ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
ကမ္ဘာကြီးမှာ တုန်ခါသွား၏။ မြေပြင်မှာလည်း တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားတော့သည်။ ထိုင်အာဂြိုဟ်ထံမှ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တာအိုရန်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် ထိုလူငယ်မှာ ပုံရိပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ အမှန်တကယ် ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရတော့သည်။ သူသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသဖြင့် စုမင်က ပုံရိပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်ဟု တာအိုရန်တို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားကြရသည်။ သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူသည် မြန်လွန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူ ထိုစကားများကို ပြောနေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း လှမ်းခဲ့ပြီး မှော်သင်္ကေတ တည်ရှိရာမှ သူ၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သော ထိုင်အာဂြိုဟ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ထင်ယောင်ထင်မှားမှုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
စုမင်၏ ခြေဖဝါးမှာ ထိုင်အာဂြိုဟ်၏ မြက်ခင်းပေါ်သို့ ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ သူ၏ စကားစုတစ်စုလုံးမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
"ငါ့ကို မင်းတို့ မမှတ်မိတော့ဘူးလား"
စုမင် ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ ဝုန်းခနဲ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ စုမင်ကို ဗဟိုပြု၍ လျှပ်စီးများမှာ တိုက်ကြီး တစ်တိုက်လုံးအား လွှမ်းခြုံသွား၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှာ ခရမ်းရောင် ပြောင်းသွားပြီးနောက် ညှိုးနွမ်းသွားကာ မြက်ခင်း၏ အစစ်အမှန်ပုံစံ ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့သော ဆူးပင်ချုံပုတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြေရိုင်းပြင်ကြီး ဖြစ်နေ၏။
ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့်အမျှ အသိဉာဏ်ရှိသော သားရဲတိရစ္ဆာန်လေးများမှာ သွေးအိုင်အတွင်း၌ ပျက်စီးကုန်ကြသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကွဲကြေသွားပြီး အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါဆိုးကြီးများ တိုးထွက်လာကြ၏။ ထိုသတ္တဝါဆိုးကြီးများမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးလှပြီး သူတို့၏ နောက်ကွယ်၌ မပြည့်စုံသော ဥဒေါင်းပုံရိပ်ဝါးဝါးများကို မြင်နေရသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသတ္တဝါကြီးများသည် ဟိန်းဟောက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းသွားကြ၏။ စုမင်၏ စိတ်ဆန္ဒက သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် သူတို့သည် လက်မတစ်ဆစ်မျှပင် မလှုပ်ဝံ့ကြချေ။
ထိုအခိုက်၌ စုမင်သည် ဤဂြိုဟ်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ခရမ်းရောင် ဧရိယာအတွင်းရှိ နေရာတိုင်းကို သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ဂြိုဟ်များ၊ ကြယ်များနှင့် နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခုလုံး အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ကလေးငယ် ရှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သွေးလိုင်းများ ပေါ်လာပြီး ထိုလိုင်းများမှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ သူတို့၏ အရေပြားများမှာ အရည်ပျော်ကျသွားတော့သည်။ လူသားအရေပြားအောက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေမျက်နှာများ ပေါ်ထွက်လာ၏။
ဤသူတို့မှာ ကလေးငယ်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့မှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဆိုးများနှင့် တူညီသည့် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခိုက်၌ သူတို့သည် အမြင့် ပေသုံးဆယ်ခန့်အထိ ကြီးထွားလာကြ၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးများ ယိုစီးကျနေပြီး မျက်နှာများ တွန့်ရှုံ့ကာ နောက်ကွယ်၌ ဥဒေါင်းပုံရိပ် ရှစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ကုန်းဟွမ်း၏ အမှတ်အသားနှင့် တူညီသော ဥဒေါင်းအမှတ်အသားများမှာလည်း သူတို့၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါအရ သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေပြင်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါဆိုးကြီး ရှစ်ကောင်မှာ တုန်ရင်နေကြရင်း စုမင်ကို ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်ကာ အရူးအမူး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူတို့မှာ အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေကြပြီး ရန်သူမှန်သမျှကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေသည့်အလားပင်။
သို့သော်လည်း ထိုသတ္တဝါဆိုးကြီး ရှစ်ကောင် စုမင် အနားသို့ ကပ်လာသည့် ခဏမှာပင် စုမင်က သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ အသာအယာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကမ္ဘာကြီးအတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသတ္တဝါ ရှစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ရိုက်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုရုပ်ဆိုးလှသော ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုတို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ သူတို့မှာ အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေသော်လည်း ဗီဇစိတ်တော့ ရှိနေသေးသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာ ပြိုကွဲလျက် တုန်ရင်နေကြရရှာသည်။ စုမင် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ထိုလူ ရှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ထိုမြူခိုးများသည် စုစည်းသွားကာ အစိမ်းရောင် ငှက်မွေး လေးမွေးအဖြစ် စုမင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကြွေကျလာလေတော့သည်။
"ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ အရှင်သခင်" တာအိုရန်က စုမင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မှတ်မိသွားသည်။ ဤလူမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်က သူကိုယ်တိုင် အဖွဲ့ကို ခေါင်းဆောင်ပြီး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ရသည့် မော့စုပင် ဖြစ်ချေသည်။ စုမင်ကို မှတ်မိသွားသည့် ခဏ၌ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ထိတ်လန့်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ ဒွန်တွဲကာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ မျက်ခုံးကြားမှ မီးလျှံအမှတ်အသားကို ဝင်းလက်စေလိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို စိတ်ဆန္ဒ သုံးခုက ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွား၏။ ထိုစိတ်ဆန္ဒများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ နဂါးငွေ့တန်းမှာ ပြိုကွဲတော့မည့် အမှတ်အသားများ ပြလာသည်။ ဤသည်မှာ နေကပ်ဘေးနယ်ပယ်မှ အရှိန်အဝါ သုံးခုဖြစ်ပြီး အဝေးမှနေ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့၏ အရှိန်အရဆိုလျှင် နောက်ထပ် အသက်ရှိုက်စာ ဆယ်ကြိမ်အတွင်း ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအရှိန်အဝါ သုံးခု၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ရှေးကျလှသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည့် စိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။ ထိုစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ နေကပ်ဘေးနယ်ပယ်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီး ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းတရား၏ အရှင်သခင်တို့နှင့် နီးစပ်လှပေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိလာရန်မှာ အသက်ရှိုက်စာ ငါးကြိမ်မျှသာ လိုတော့သည်။
သို့သော် ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ ထိုစိတ်ဆန္ဒ ငါးခု၏ နောက်ကွယ်မှ သက်ပြင်းချသံ တစ်သံမှာ ထိုင်အာဂြိုဟ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသက်ပြင်းချသံ အတွင်း၌ သက်ရှိအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေ၏။ ထိုအသံ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ခဏ၌ စုမင်၏ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။
"သူတို့ တော်တော် မြန်ကြတာပဲ" စုမင်က ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများမှာ ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ထိုင်အာဂြိုဟ် တစ်ခုလုံးသို့ လွှမ်းခြုံလျက် ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။
အနီရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦးသည် ထိုင်အာဂြိုဟ်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ခန့်ညားလှသော်လည်း မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အရေးအကြောင်းများ ရှိနေသဖြင့် ထူးဆန်းသောအသွင်ကို ဆောင်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းမှ ရှေးကျလှသောအသွင်မှာ သက်ရှိအားလုံး၏ ဖြစ်တည်မှုကို မြင်တွေ့ထားသကဲ့သို့ပင်။ ထိုမျက်လုံးများမှာ နှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာအောင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ သူသည် နဂါးငွေ့တန်းထဲ၌ ရပ်နေ၏။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမများနှင့် စည်းမျဉ်းများမှာ ပုံပျက်ရှုံ့တွလျက် မှေးမှိန်သွားကြသည်။ ယင်းမှာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။
"ငါ့နာမည်က ဟုန်ဆန်းကျိပါ။ ဒီနတ္ထိနယ်မြေတွေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အစစ်အမှန် ယင်လောက အင်အားစုတွေထဲက ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပေါ့။ မိတ်ဆွေ... ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီအထိ ရောက်လာတာလဲ။ ငါ့ကို ပြောပြပါဦး။ မင်းရဲ့ အနှစ်သာရနယ်ပယ်က ငါ့ကို ဆယ်စက္ကန့်လောက်ပဲ တားထားနိုင်မှာပါ။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုတွေ လုပ်နေတာလဲ" ဟုန်ဆန်းကျိက မေးလိုက်သည်။
စုမင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ထိုင်အာဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မီးတောက်များ ဝန်းရံနေသည့် တာအိုရန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တဲနန်းငယ်လေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားတော့သည်။ ဤနေရာမှာ သူ၏ ပန်းတိုင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။
တာအိုရန်မှာ အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေ၏။ စုမင်၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ စိတ်ကိုပင် ပြိုကွဲစေလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို တားဆီးရန် သတ္တိမရှိတော့ချေ။
ထိုအခိုက်၌ပင် တဲနန်း၏ လိုက်ကာမှာ ပွင့်သွားပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်။ သူမ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်တွင် နာကျည်းမှုများနှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ သို့သော်လည်း စုမင်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူမ မှင်သက်သွားတော့၏။
"နင်က သူ မဟုတ်ဘူး" အမျိုးသမီးက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း အနောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် လက်ဖြင့် မှော်သင်္ကေတ အမျိုးမျိုးကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ သူမ၏ ရှေ့မှောက်၌ အစိမ်းရောင် နေမင်းတစ်စင်း ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုနေမင်းအတွင်း၌ အစိမ်းရောင် ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ရှိနေပြီး ဥဒေါင်းက အမြီးဖြန့်လိုက်သည့် ခဏ၌ ထိုနေမင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်၏။
"ငါက သူ မဟုတ်တာတော့ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါလာတာ မင်းဆီကိုပဲ" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ရင်း အစိမ်းရောင် နေမင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ နေမင်းကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ထိုခဏမှာပင် စုမင်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့၏။ သူသည် သူ၏ ညာလက်အား မြှောက်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီး ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသော အရှိန်အဝါနှင့် အဟုန်မျိုးဖြင့် သူမ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ကာ လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်လေတော့သည်။
"သူ့ရဲ့ ငှက်မွေးတွေနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ငါ့ဆီ အကုန်ပေးလိုက်... မဟုတ်ရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်။ စဉ်းစားဖို့ အသက်ရှိုက်စာ သုံးကြိမ်ပဲ အချိန်ပေးမယ်" စုမင်က ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တစ်...
နှစ်..."