အခန်း (၉၁-၉၃)

အခန်း ၉၁ - ရုပ်တစ်ထောင်

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။"

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်း စိတ်ချလို့ရပါတယ်၊ ငါက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဥပမာပြောရရင် ငါ မင်းကို တိုက်ရိုက် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်လို့ ရပေမဲ့ မင်းနဲ့ မျှတတဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလုပ်ဖို့ ငါ ရွေးချယ်ခဲ့သေးတယ်လေ။"

ကျောက်မြေခွေးသည် ကျောက်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူမမျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အချိန်အတော်ကြာအောင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်း တကယ် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"

ကျောက်မြေခွေးက သွားကြိတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးက တဟားဟားရယ်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ ဘယ်လို အာမခံမလဲဆိုတာ ခုနကပဲ မင်း မေးတယ်မလား? ရိုးရိုးလေးပါပဲ။ ဒီလိုလုပ်မယ်... မင်း ငါ့ကို တစ်ချက်သင်ပေးတိုင်း ငါ့ကိုယ်ငါ ဓားနဲ့တစ်ချက်ထိုးမယ်။ မင်း သင်လို့ပြီးတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ခုနစ်ချက် ရှစ်ချက်လောက် ထိုးပြီးသား ဖြစ်နေမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား?"

"ငါက မင်းထက်တောင် ဒဏ်ရာ ပိုပြင်းထန်နေဦးမယ်။ မင်း စကားပြောလို့ မပြီးခင် ငါ သွေးလွန်ပြီး သေတောင် သေသွားနိုင်သေးတယ်။"

"ဟဲဟဲ... ဒီအကြံကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ?"

"..."

ကျောက်မြေခွေးသည် ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ သူနားကြားမှားနေသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားသည်။

"မင်း ဘာမှမပြောတော့ဘူးဆိုတော့ သဘောတူတယ်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်မယ်။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ပြတဲ့အနေနဲ့ ငါ အရင်ဆုံး တစ်

ချက် ထိုးပြမယ်။"

ဖူး

ကျောက်ဖေးသည် ကျောက်မြေခွေးထံမှ ချွန်ထက်သော မြှောင်ဦးဓားကို ကောက်ကိုင်ကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ကျောက်မြေခွေး၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းလုံး ရဲရဲနီသွားသည်။

အချို့သော သွေးစက်များသည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ပင် ဝင်သွား၏။

ပါးစပ်ထဲတွင် ငန်ကျိကျိနှင့် သံချေးနံ့လို အရသာမျိုး ရလာမှသာ ကျောက်မြေခွေးသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိဝင်လာတော့သည်။

သူ ရုတ်တရက် အန်ချလိုက်ရာ သွေးများနှင့်အတူ အစားအကြွင်းအကျန်များ ရောပါလာပြီး လေထုထဲတွင် အလွန်နံစော်သော အနံ့အသက်များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

"အရူး...”

"ငါ့ရှေ့က ဒီကောင်... သူက အရူးပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်မြေခွေး၏ ကျောက်ဖေးအပေါ် ကြည့်သည့် အကြည့်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလာသည်။

"ကဲ... မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ။ မင်း ငါ့ကို မပြောပြဘူးဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် လိမ်ဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ မင်းကို ပြန်ထိုးရမယ့် အလှည့်ပေါ့။"

ကျောက်ဖေးက ပြုံးလျက် ဓားတိုကို ကောက်ကိုင်ကာ ကျောက်မြေခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို ချိန်ရွယ်ပြလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ဘယ်နေရာကို ထိုးရမလဲဟု စဉ်းစားနေပုံရ၏။

ကျောက်မြေခွေးသည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကာ အလျင်အမြန် ပါးစပ်ဟလိုက်ရတော့သည်။ "အား... ပြောမယ်၊ ပြောမယ်၊ အခုပဲ ပြောပြပါ့မယ်... ငါ့ရဲ့ ဒီပညာရပ်ကို ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်လို့ ခေါ်တယ်..."

အရူးတစ်ယောက်ကို ကျိုးကြောင်းပြနေလို့ မရမှန်း သူ သိလိုက်သည်။

ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးပင်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

ဖူး

ကျောက်ဖေး ထပ်မံ ထိုးလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပေါင်ကို ထိုးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီး တစ်ခုပေါ်လာကာ ဘောင်းဘီအနားတစ်ဝိုက်တွင် သွေးများ ချက်ချင်း စိုရွှဲသွားသည်။

ထိုသို့လုပ်ပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် ကျောက်မြေခွေး၏ ပေါင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် ဖောင်းကြွနေသော နေရာတစ်ခုကို မျက်လုံးထောင့်ကပ်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်တစ်ချက်သည် သေမိန့်နှင့်ပင် တူလှသည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရင်သွားပြီး စကားကို အမြန် ဆက်ပြောတော့သည်။

ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူနှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကလေး တစ်စွန်းတစ်စ ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရှေ့က ဒီအရူးက... ရူးလည်းရူးသလို အသည်းလည်း တအားကြီးတာပဲ။"

"ဒီအရူးက သူ စကားပြောလို့ မပြီးခင် တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်မိသွားနိုင်

တယ်”

“အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ အသက်ချမ်းသာရာ ရနိုင်မှာ မဟုတ်လား?"

ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် ကျောက်မြေခွေးသည် သင်ပြပေးရန် ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်လာပြီး ပို၍ပင် ကောက်ကျစ်လာသည်။သူ သတိမထားမိလောက်ဘူးဟု ထင်ကာ စကားပြောနှုန်းကို တမင် နှေးကွေးအောင် လုပ်လိုက်သည်။

အချိန်ကြာလေ ပိုကောင်းလေပင်။

ထိုအရူး သွေးထွက်နိုင်သမျှ များများထွက်ပါစေဟု သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

ဖူး ဖူး ဖူး

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...

ကျောက်ဖေးသည် မိမိကိုယ်မိမိ အချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ထိုးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသလို ဖြူလျော့ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်

နေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူသည် ကျောက် မြေခွေး၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်ဖြစ်သော ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်းကို နောက်ဆုံးတွင် တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤရုပ်ဖျက်အတတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် လက်ရာမြောက်သော ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။

အဆင့် (၇) သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ နီးကပ်နေသော ကျောက်မြေခွေးသည် မကောင်းမှုများစွာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း အဖမ်းမခံရခြင်းမှာ ဤရုပ်ဖျက်အတတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယ ရှိစရာမလိုပေ။

ဤအတတ်ကို အခန်းကြီး သုံးခန်း ခွဲထားသည်။ "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသွင်းခြင်း" ၊ "မျက်နှာပေါင်းတစ်ထောင်" နှင့် "ချီနှင့်သွေး ထိန်းချုပ်ခြင်း" တို့ ဖြစ်သည်။

အစပြုသူများသည် ခန္ဓာကိုယ် ပုံသွင်းခြင်းအပိုင်းမှ စတင်နိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်လာပါက အရိုးနှင့် ကြွက်သားများကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရပ်အမောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ပိုရှည်အောင်၊ ပုအောင်၊ ဝအောင် သို့မဟုတ် ပိန်အောင် လုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် စတင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ခန္ဓာကိုယ် အရိုးများ မမာသေးသည့် ကလေးဘဝကတည်းက စတင်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

အရွယ်ရောက်မှ စတင်လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများကို တစ်ခုချင်းစီ ရိုက်ချိုးရမည့် ဝေဒနာကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အရိုးများများ ချိုးလေလေ၊ ပုံဖော်နိုင်စွမ်း နယ်ပယ် ပိုကျယ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပေါင်ရိုးကိုသာ ချိုးထားလျှင် ပုံစံပြောင်းလဲနိုင်မှုသည် ပေါင်တစ်ဝိုက်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဦးခေါင်းခွံကိုပင် ချိုးထားနိုင်လျှင် သီအိုရီအရ ခေါင်းပုံစံကိုပင် ပြန်လည် ပုံဖော်နိုင်သည်။

၎င်းသည် မျက်နှာလေးထောင့်ကျသူကို မျက်နှာသွယ်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ခေါင်းကြီးသော သားဖြစ်သူကို ခေါင်းသေးသော အဖေဖြစ်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။

သာမန် အသိဥာဏ်ရှိသော မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်မဆို ဤလေ့ကျင့်ခန်း လိုအပ်ချက်များကို မြင်သည်နှင့် ဤအတတ်ကို သင်ယူရန် စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ဦးခေါင်းခွံကို ရိုက်ချိုးပြီး စနစ်တကျ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက အသက်ရှင်ရန်ပင် မလွယ်ကူပေ။

ထို့အပြင် အခြားအရိုးများကို ချိုးလိုက်ပြီး အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှု မရှိပါက ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို ထိခိုက်စေပြီး သိုင်းလောက အနာဂတ်ကို ပိတ်ပင်တားဆီးသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင်... အရိုးချိုးရုံဖြင့်လည်း ဤအတတ်ကို ကျွမ်းကျင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသွင်းခြင်း အပိုင်းကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် မျက်နှာပေါင်းတစ်ထောင်အခန်းကို ဆက်လက် လေ့လာနိုင်သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပိုင်းသည် အရိုးစုကို အဓိကထား ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်၏

မျက်နှာပေါင်းတစ်ထောင် အပိုင်းမှာမူ ကြွက်သားများကို ပိုမို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နည်းကို သင်ကြားပေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်မြေခွေးသည် ဤအတတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်ရာ သူ မျက်နှာကြွက်သားများကို အလွန်တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မျက်နှာအသွင်အပြင်၊ အကြည့်၊ အသက်ရှူသံနှင့် အသံတို့ကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးအပိုင်းမှာ ချီနှင့်သွေး ထိန်းချုပ်ခြင်း အခန်းဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ချီနှင့် သွေး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲမှုများကို သိမ်မွေ့စွာ ကိုင်တွယ်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖျားနာနေသူကဲ့သို့ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားအောင် လုပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် မူးနေသူကဲ့သို့ နီမြန်းသွားအောင် လုပ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

သွေးခုန်နှုန်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန်ကိုပင် ထိန်းညှိနိုင်သည်။

သူတို့သည် ဒဏ်ရာအနာတရ အတုများကိုပင် အစစ်နှင့် ခွဲမရအောင် ဖန်တီးနိုင်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ဤအတတ်ကို ကလေးဘဝကတည်းက လေ့ကျင့်လာခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ကြာသော်လည်း ပထမ အခန်းကြီး နှစ်ခန်းကိုသာ အဆင့်မြင့်မြင့် တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယမြောက် ချီနှင့်သွေး ကဏ္ဍကိုမူ သူလုံးဝ အစပြုနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဖေးသည် သွေးလွန်မှုကြောင့် မျက်နှာ ဖြူလျော့နေသည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ မျက်နှာဖုံး နှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံး ပြောပြီးပြီဆိုတော့... ဒီမျက်နှာဖုံးနှစ်ခုကရော ဘာအတွက်လဲ?"

"ဒါကို လူ့အရေပြား မျက်နှာဖုံးလို့ ခေါ်တယ်။ ဪ... အထင်မမှားပါနဲ့ဦး၊ ဒါက တကယ့်လူ့အရေပြားနဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တောင်တရုတ်ပင်လယ်က သစ်ပင်တစ်မျိုးရဲ့ အစေးနဲ့ လုပ်ထားတာပါ..."

ကျောက်မြေခွေးသည် မျက်နှာဖုံး ပြုလုပ်ပုံကို ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ အဖိုးတန်လှသော ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ကိုပင် ပေးလိုက်ရပြီးပြီဖြစ်ရာ ကျန်တာတွေက သူ့အတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။

ကိုယ်တိုင် ရုပ်ဖျက်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် မျက်နှာဖုံးကဲ့သို့သော ပြင်ပပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤမျက်နှာဖုံး နှစ်ခုမှာ အခြားသူများ အသုံးပြုရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင် ကျောက်မြေခွေး၏ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း တစ်ဦးက အော်ဒါမှာထားခြင်း ဖြစ်၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ကျောက်မြေခွေးလက်ထဲကနေ ပိုင်ရှင်ဆီ မရောက်ခင်မှာပဲ ကျောက်ဖေးလက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ရသည်။

ဆေးမှုန့် ပုလင်းနှစ်လုံးနှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်လုံးမှာ ကျောက်ဖေး ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း အရိုးပျော့ဆေးမှုန့်ဖြစ်နေသည်။

၎င်းကို ဆီမီးခွက် သို့မဟုတ် ဖယောင်းတိုင်မီးဖြင့် ရှို့လိုက်လျှင် ဆေးအာနိသင်သည် လေထဲတွင် အငွေ့ပျံသွားသည်။

အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် ထိုဆေးမှုန့်ကို တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာသို့ တိုက်ရိုက် ပက်လိုက်ရုံပင်။

အဆင့် (၇) သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် ဤဆေးအဆိပ်မိပါက အရိုးများ ပျော့ခွေသွားပြီး အားအင်သုံး၍ မရတော့ပေ။

အဆင့် (၆) နှင့် အထက် သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် ၎င်းတို့၏ ချီနှင့် သွေးစွမ်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ထားနိုင်ပြီး ဤအဆိပ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။

နောက်ထပ် ပုလင်းတစ်လုံးမှာမူ ကျန်းဖေး ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း မိန်းမောဆေးဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန်လူများကိုသာ ပြုစားနိုင်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များသည် ချီစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ထိုစွမ်းအားကို အနည်းငယ် အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် စိတ်ကို ပြန်လည် ကြည်လင်စေနိုင်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ကာမရယူသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း ဤမိန်းမောဆေးကို အသုံးပြု၍ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် လှပသော မိန်းကလေးငယ် ပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အခန်း ၉၂ - ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း

အမှန်ပြောရလျှင် မျက်နှာချောချောနှင့် ကျောက်မြေခွေးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် ကျောက်ဖေးက မည်သည့်သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမျှ မပြသော်လည်း

ကျောက်မြေခွေးအဖို့မူ တစ်ဖက်လူသည် ရုပ်

တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို တစ်ကြိမ်တည်း နားထောင်ရုံဖြင့် အလွတ်မှတ်မိသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် အကုန်လုံးနားမလည်နိုင်သော်လည်း ခုနစ်ပုံတစ်ပုံ သို့မဟုတ် ရှစ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် တောက်လျှောက် ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးစေရန်အတွက် ကောလာဟလများနှင့် အတင်းအဖျင်းအချို့ကိုလည်း တမင်ထည့်သွင်းပြောခဲ့သေးသည်။

၎င်းတို့ကို လျှောက်ပြောရန် သူ မဝံ့ရဲသော်လည်း အများစုမှာ သူ့အတိတ်

အတွေ့အကြုံများသာ ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤဇွတ်တရွတ်နိုင်လှသော အရူးကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်မိလျှင် ချက်ချင်းပင် ဓားဖြင့် အချက်ပေါင်းများစွာ အထိုးခံရနိုင်သည်မဟုတ်ပါလော

ထိုစဉ်က...

ကျောက်မြေခွေးသည် ဤ ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ကို အလွတ်မှတ်မိရန် နှစ်လတိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ ဆရာဖြစ်သူ၏ ရိုက်နှက်ဆုံးမမှုအောက်တွင် လေ့ကျင့်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို ရုပ်ဖျက်အတတ်တွေ အကုန်သင်ပေးပြီးပြီ။ ငါတို့ အရင်က သဘောတူညီချက်အရ... မင်း ငါ့ကို အခု လွှတ်ပေးသင့်ပြီ မဟုတ်လား?"

မြေခွေးသည် ကျောက်ဖေးကို ခိုးကြည့်ရင်း သတိကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် "တကယ်လို့ မင်း နားမလည်တာရှိရင် ငါ ထပ်ပြီး ရှင်းပြပေးလို့ ရပါတယ်" ဟုလည်း ထပ်လောင်းပြောလိုက်၏။

"ဪ... မလိုတော့ပါဘူး၊ မလိုတော့ပါဘူး၊ ငါ အကုန်နားလည်သွားပြီ။ အခုပဲ မင်းကို လွှတ်ပေးတော့မယ်... သတိပေးလို့ ကျေးဇူးပဲနော်၊ မင်းသာ သတိမပေးရင် ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ မေ့တော့မလို့ပဲ။ သက်ပြင်း... ငါ သွေးတွေ တအားထွက်သွားလို့ ဦးနှောက်က သိပ်အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး ဖြစ်နေတာ။"

ကျောက်ဖေးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို ယူကာ ကျောက်မြေခွေး၏ လက်နှင့် ခြေထောက်ကို ချည်နှောင်ထားသော အဝတ်စများကို လှီးဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်...

ကျောက်မြေခွေးသည် တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအရူးက ရုတ်တရက် စိတ်ဖောက်ပြီး သူမလည်ပင်းကို ထိုးလိုက်မှာကို အလွန်ကြောက်နေမိသည်။

ဤဓားတိုသည် ငွေပြား ရာဂဏန်းအကုန်ခံပြီး သွန်းလုပ်ထားသည့် ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ဖြစ်သည်။ နတ်လက်နက်ဟု မခေါ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ထက်မြက်မှုမှာ သာမန်ဓားများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ဓားဖြစ်သော်လည်း

ကျောက်ဖေးမှာ အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် ကြိုးများကို အချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် လှီးဖြတ်ပြီးမှသာ နောက်ဆုံးတွင် ပြတ်

တောက်သွားတော့သည်။

"ငါက အမြဲတမ်း ကတိတည်တဲ့လူပါ၊ အခု မင်းကို လွှတ်ပေးပြီးပြီ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ဖေးသည် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ မှီချလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ သိသိသာသာ အားနည်းနေသည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် နာကျင် ထုံကျဉ်နေသော သူ လက်ခြေများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ဘတ်ကို အသာအယာ ဖိကြည့်လိုက်သည်။

"ရှူးးးး..."

သူ မနေနိုင်ဘဲ အသံထွက်အောင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ နံရိုးအချို့ ကျိုးသွားပြီး အတွင်းအင်္ဂါများလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပုံရသည်။

ခဏလောက် အနားယူပြီး ပြန်လည်ကုသနိုင်မည့် နေရာတစ်ခု ရှာဖို့ လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ဖေးကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

"ဒါဆို ငါ သွားတော့မယ်နော်?"

"..."

ကျောက်ဖေးက ဘာမှထပ်မပြောချင်တော့သည့်ပုံစံဖြင့် လက်ကိုသာ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ကျောက်ဖေးကို ခုနစ်စက္ကန့်၊ ရှစ်စက္ကန့်ခန့် သတိထား စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ သတိကြီးစွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအရူးက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အချက်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ထိုးထားပြီး သွေးများလည်း တစ်နာရီကျော် ထွက်ထားတာ၊ သွေးများက ရေချိုးလို့တောင် ရနေချေပြီ

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ အသက်ရှင်နေတာကိုက အံ့ဩစရာပဲဟု ကျောက်မြေခွေးတွေးမိသည်။

သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း သတိကြီးသူဖြစ်ရာ ဤအကျင့်က သူသွေးသားထဲတွင် စွဲမြဲနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖေး၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် လှီးခဲ့သော်လည်း ကျောက်ဖေးက ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်ကို မမေ့သေးပေ။

သူတွင် အသက်ဘေးက လွတ်အောင်လုပ်နိုင်သည့် ထူးခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိနေမည်ဟု မည်သူသိနိုင်မည်နည်း?

ကျောက်မြေခွေးသည် တံခါးဝမှနေ၍ သတိကြီးစွာ နောက်ဆုတ်ထွက်ခွာသွားသည်။

အပြင်ဘက်က လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူလိုက်ရမှသာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထို့နောက် မဆိုင်းမတွဘဲ အဝေးသို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် ကျောက်ဖေးသည် ကုလားထိုင်ပေါ် မှီထိုင်ရင်း ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ကြည့်နေခဲ့ပြီး တားဆီးရန် မည်သည့်အပြုအမူမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

အချိန်တွေက သတိမထားမိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ညချမ်းမှာ ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်လာ၏။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

ရုတ်တရက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

မကြာမီတွင် ပါးစပ်ချွန်ချွန်၊ မျောက်မျက်နှာနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ထိုမျက်နှာနှင့် ထိုလူသည် ကျောက်ဖေးကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါက မြို့တော်ဖမ်းဆီးရေးဌာနက ရဲမက် ဝမ်ဟန်ရှန်း ပါ။ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ? မင်းကို ဘယ်သူ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာလဲ? အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း..."

ကျောက်ဖေးက မျက်တောင်ကို အသာအယာပင့်ကာ အားနည်းစွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ကဲ... ကျောက်မြေခွေး၊ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ?"

ပါးစပ်ချွန်ချွန်နှင့် ထိုလူက မျက်နှာပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်က ကျောက်မြေခွေးလဲ? ငါက ဖမ်းဆီးကယ်ဆယ်ရေးဌာနက ဝမ်ဟန်ရှန်း လို့ ပြောနေတယ်လေ... ဟင်? မင်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တဲ့လူက ကျောက်မြေခွေးလား? သူ ဘယ်မှာလဲ?"

ကျောက်ဖေးက အားနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဟန်မဆောင်ပါနဲ့တော့။ မင်း ပြာဖြစ်သွားရင်တောင် မင်းက ကျောက်မြေခွေးဆိုတာ ငါ သိတယ်။"

ထိုလူက အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးပင်။

ကျောက်ဖေး၏ မျက်လုံးထဲမှ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါမှသာ... သူ မနေနိုင်ဘဲ ပါးစပ်ပိတ်သွားပြီး မျက်နှာကြွက်သားများ တွန့်လိမ်သွားကာ အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ကျောက်ဖေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို မှတ်မိတာလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား?"

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း "မင်းက ငါ့ကို မင်းလိုပဲ အူကြောင်ကြောင်လို့ ထင်နေတာလား? ဒါက ငါ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပညာရပ်ပဲ၊ သူများတွေကို အလွယ်တကူ ပြောပြပါ့မလား?"

ကျောက်မြေခွေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆို ငါ ဘယ်လို..."

သူ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟရုံသာ ရှိသေးသည်။

ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဝှူးး

တြိဂံပုံစံ မြှားတို တစ်ခုသည် ပေတစ်ဆယ်ခန့် အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်ဖေး၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ဝင်သွားသည်။

ကျောက်ဖေးသည် မျက်လုံးပြူးလျက် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်မြေခွေးက ရက်စက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ မင်းလို အရူးတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေတာကို ကြည့်ပြီး ငါ ကောင်းကောင်း အိပ်နိုင် စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အထူးသဖြင့်... မင်းက ငါ့ရဲ့ ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်နေတော့ မင်းကို သတ်ဖို့ကလွဲလို့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။"

ကျောက်မြေခွေးသည် ထိုနေရာတွင်ပင် အသက်ရှူ အကြိမ် ၁၀ ခန့် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။

ကျောက်ဖေး အသက်မရှူတော့သည်ကို သေချာမှသာ သူသည် သတိကြီးစွာ အနားသို့ တိုးသွား၏။

ထို့နောက် ကျောက်ဖေး ကိုင်ထားသည့် ဓားတိုကို ယူကာ ကျောက်ဖေး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူ ကျောက်ဖေးကို ယခင်က တစ်ကြိမ် သတ်ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျောက်ဖေး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းမရှိဘဲနှင့်တော့ ထိုအရူး ပြန်ရှင်မလာနိုင်တော့ဘူးဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲက အစွမ်းထက်လှသည့် နတ်ဆိုးများပင် ခေါင်းပြတ်သွားပါက မရှင်နိုင်ကြေတာ့ပေ

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျောက်ဖေးသည်သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထက်မြက်သော ဓားတိုဖြင့် ကျောက်မြေခွေး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးလိုက်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အနောက်သို့ အမြန် ဆုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အလွန်သတိကြီးသဖြင့် တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ့ တုံ့ပြန်မှုမှာ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖတ်

ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် ကျောက်မြေခွေး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

"မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ်..."

ကျောက်မြေခွေးသည် တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ ပါးစပ်မှ သွေးများသာ ထွက်လာတော့သည်။

သူ မျက်လုံးများတွင်က ပြောနေ၏

ကြောက်ရွံ့မှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့်... နောင်တများ

ကျောက်ဖေးက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း "မင်း စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ ငါက မင်းလို ကာမရူးကို လွှတ်ပေးခဲ့တာကို မင်းက သေမင်းဆီ ပြန်လာရှာတာပဲ။ အခု မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေလို့ ငါက မင်းကို ပြန်သတ်လိုက်ရတာ၊ ဒါက ငါ ကတိဖျက်တာ မဟုတ်ဘူးနော်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ဖေးသည် ကျောက်မြေခွေး လည်ပင်းကို အမြန် လှီးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ် သူ ကျောက်မြေခွေးကို မပြောပြခဲ့သည့် အချက်မှာ...

အနီးအနားရှိ လမ်းဆုံလမ်းခွများတွင် သူ၏ ကိုယ်ပွားများသည် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်း စောင့်ကြပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင်ပင် သေဘေးနှင့်သာ ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်မြေခွေးသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီးသားဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ကျောက်ဖေးအဖို့ ကျောက်မြေခွေးကဲ့သို့သော လူယုတ်မာမျိုးသည် သူ့ကို အပြတ်ရှင်းရန် ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေခြင်းမှာ မြေခွေး မျက်လုံးထဲတွင် မတွန်းလှန်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား။

ရလဒ်မှာလည်း သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။

သို့သော်လည်း ဤနည်းဖြင့် ကျောက်မြေခွေးကို သတ်ခြင်းက ပို၍ တရားမျှတသွားသည်။

သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေရမည် ဖြစ်သော်လည်း

ယခုကဲ့သို့ လုံလုံခြုံခြုံနှင့် သတ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

မီတာတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးရှိ မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားတစ်ခုတွင် ရပ်နေသည့် ကျောက်ဖေးသည် ရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်

သည်။

သူသည် အနီးအနားရှိ ကိုယ်ပွားများကို အကုန်ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။

ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း ဟူသော ထူးခြားသည့် ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ရရှိရန်အတွက်

သံဓားဂိုဏ်းမှ ခေတ္တ ထွက်လာခဲ့ရသည့် ဤခရီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှပေတော့သည်။

အခန်း ၉၃ အရိုးကျိုးအက်ခြင်း၏ ဝေဒနာ

မြင်ကွင်းကို အနည်းငယ် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် ကျောက်မြေခွေး၏ အလောင်းကို အစိုးရရုံးတော်သို့ ပို့ဆောင်ကာ ဆုလာဘ်အတွက် အမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ဤတာဝန်ကို သံဓားဂိုဏ်းထံမှ လက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း

မူလက အစိုးရဘက်မှ ထုတ်ပြန်ထားသည့် အမှုဖြစ်သဖြင့် ရုံးတော်သို့ အပ်နှံခြင်းမှာလည်း လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။

သို့သော် ဆုကြေးငွေများမှာမူ ကျောက်ဖေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်မလာခဲ့ပေ။

အစိုးရ၏ ဆုလာဘ်ကိုလည်း ရယူပြီး သံဓားဂိုဏ်း၏ အမှတ်များကိုလည်း ရယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် လောကတွင် တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း မလွယ်ကူလှပေ။

ထို့နောက် ကျောက်ဖေးသည် မြို့ထဲရှိ တည်းခိုခန်းလေးတစ်ခုတွင် နေ့တစ်ဝက်ခန့် အနားယူလိုက်၏

နောက်တစ်နေ့ မြို့တံခါးဖွင့်သည်နှင့် ကျန်းယွဲ့မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကျန်းယွဲ့မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် မိုင်အနည်းငယ်အကွာ၊ ရွှမ်ယွဲ့မြစ်ကမ်းဘေးရှိ ရွှမ်မုမြို့လေးတွင် ကျောက်ဖေးသည် ငွေပြားနှစ်ရာကို အသုံးပြု၍ လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ဆံ့သော လှေကြီးတစ်စင်းကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

နှင်းလမြစ်သည် တောင်ပိုင်းနယ်၏ အဓိက မြစ်မကြီးဖြစ်၏ ကျန်းယွဲ့မြို့ကို ဖြတ်သန်းကာ ထုန်ကျိုးရှိ လင်းကျန်းနယ်မြေဆီသို့ အရှေ့ဘက်အတိုင်း စီးဆင်းသွားသည်။

ကျန်းယွဲ့မြို့မှ ထွက်လာလျှင် ဤလှေကိုစီးကာ အရှေ့ဘက်ရှိ လင်းကျန်းနယ်သို့ သွားရောက်ပြီး ထာဝရရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ် ကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မြစ်ရေသည် ကျယ်ဝန်းလှပြီး ရေစီးသန်သော နေရာများ၌ လှိုင်းဖြူများ ထကြွနေကာ တည်ငြိမ်သော နေရာများ၌မူ ကမ်းဘေးရှိ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းကြီးများက မှန်ချပ်ကဲ့သို့ ထင်ဟပ်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် မြစ်ထဲ၌ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော ငါးဖမ်းလှေများနှင့် ကုန်တင်လှေများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

လှေခန်းအတွင်းမှမူ ထူးဆန်းသော ထုရိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

လှေခန်းအတွင်းရှိ ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ကျောက်ဖေး အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

အခန်းတွင်း၌မူ ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။

ထိုကိုယ်ပွားမှာ ထိပ်ဆုံးမှ ခြေဖျားအထိ အရိုးအားလုံး အပိုင်းပိုင်း ကျိုးကြေနေပြီး ကောင်းသောအရိုး တစ်ခုမျှ မကျန်ရှိတော့ပေ

ဦးခေါင်းခွံပင်လျှင် ဆယ်ပိုင်းမက ကွဲအက်နေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆေးဆီများ လိမ်းကျံထားပြီး ပတ်တီးများဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသည်မှာ မုန့်ထုပ်ကြီး တစ်ထုပ်ကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍ ကျောက်မြေခွေးသာ အသက်ရှင်နေဦးမည်ဆိုလျှင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပါက ကြောက်လန့်တုန်ရီသွားမည်မှာ အမှန်ပင်။

ဤသည်မှာ ရုပ်ထောင်သောင်း ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်၏ အခြေခံပင် ဖြစ်သည်။

ဤခန္ဓာ ပုံသွင်းခြင်း အတတ်ကို တတ်မြောက်ရန် ပထမဦးစွာ ကိုယ်တွင်းရှိ အရိုးများကို ချိုးဖျက်ရသည်။ အရိုးများလေလေ၊ ရုပ်သွင်ကို လိုသလို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ပိုရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

ကျောက်မြေခွေးမှာ ဤအတတ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်ကြံလာသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အရိုးချိုးသည့် ဝေဒနာကို ခံစားရန် မလိုတော့သော်လည်း ကျောက်ဖေးကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး ဟာကွက်မရှိ အရိုးချိုးထားသည့် အဆင့်ကိုမူ မမှီနိုင်ပေ။

၎င်းသည် မီးနှင့် ကစားနေခြင်းပင်။

တကယ်တမ်းတွင် သူတို့သည် အသက်နှင့်ရင်း၍ စွန့်စားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယခု တတိယမြောက် ကိုယ်ပွား အောင်မြင်စွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေရန်အတွက် ကျောက်ဖေး အနေဖြင့် ယခင်က ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို စတေးခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်သန်နိုင်မှုသည် ပထမဦးစားပေး အခြေခံလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် အရိုးများ ပြန်မဆက်မီ ပုံသဏ္ဌာန်ကဏ္ဍ၏ အခြေခံများကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ကာ နောက်ထပ်အခန်းဖြစ်သည့် ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် အုတ်မြစ်ချရန် လိုအပ်သည်။

လက်ရှိတွင် ကိုယ်ပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ လိမ်းကျံထားသော ဆေးဆီများသည် ရိုးရိုးဒဏ်ကြေဆေးများ မဟုတ်ပေ။

ယင်းအစား ၎င်းသည် ရုပ်ဖျက်အတတ်ပညာ ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အရိုးသစ်၊ အသားသစ် ဖြစ်စေသည့် ဆေးဆီဟု ခေါ်ဆိုသော အထူးဆေးဆီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း သောက်သုံးရန်အတွက် အရိုးနှင့် ခန္ဓာကြံ့ခိုင်စေသော ဆေးရည်ဟု ခေါ်သည့် လျှို့ဝှက်ဆေးဖော်စပ်

နည်းလည်း ရှိသေးသည်

၎င်း၏ အာနိသင်မှာလည်း ထူးခြားလှသည်။ ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း ရှိ မှတ်တမ်းများအရ ဤဆေးရည်ကို ရုပ်ဖျက်အတတ်၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းမှုကို မြန်ဆန်စေရုံသာမက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက်တွင်လည်း အရိုးများကို ယခင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိလာစေသည်။

နတ်ဆေး၊ သိဒ္ဓိဆေးများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ဧကန်မုချ ထူးခြားထက်မြက်သည့် ဆေးပင်ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ရိုးရိုးပတ်တီးနှင့် ဆေးများသာဆိုလျှင် အရိုးများကို ယခင်ထက် ပိုမိုသန်မာလာအောင် မလုပ်နိုင်သည့်အပြင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန်ပင် မလွယ်ကူနိုင်ပေ။

အနာဂတ်တွင် ဒဏ်ရာသည် အခက်အခဲနှင့် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့လျှင်ပင် အနည်းဆုံး လအနည်းငယ် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာအချို့လည်း ကျန်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် မိုးမခမြို့တွင် ရှိစဉ်က ဆေးဝါးဗေဒဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို ကြိုတင်လေ့လာထားခဲ့သည်။

သူသည် ရွှမ်မုမြို့ ရှိဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ငွေပြားတစ်ထောင်နီးပါး အသုံးပြုကာ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ဆေးဝါးလိုအပ်ချက်၏ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်စာခန့်အတွက် လုံလောက်သည်။

ကျန်ရှိသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကိုမူ ကျန်းယွဲ့မြို့မှသာ ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အရိုးနှင့် ကြွက်သားဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းရန် ရက်ပေါင်းတစ်ရာ ကြာသည်" ဟု အဆိုရှိကြသည်။

ထူးခြားသော ဆေးဝါးများရှိသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးများ၏ အာနိသင်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် ထင်ရှားလှသည်။အရိုးများ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျိုးကြေနေသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုများကြားတွင်ပင်

ကျောက်ဖေးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ သစ်သားဓာတ်စွမ်းအား၏ အံ့ဖွယ်အသုံးဝင်ပုံအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သစ်သားဓာတ် စွမ်းအင်သည် ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ကုသရာတွင် အထောက်အကူပြုသော အာနိသင်ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးနှင့် သစ်သားဓာတ်စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နှစ်ဆသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

ကိုယ်ပွား၏ အရိုးများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်အတွက် တစ်လခန့် ကြာမြင့်လိမ့်မည်ဟု ကျောက်ဖေး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"တစ်လပေါ့..."

ကျောက်ဖေး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

မံမီတစ်ဦးကဲ့သို့ ပတ်တီးများ ပတ်ထားရသော သူ၏ကိုယ်ပွါးသည် အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခု၏ အကူအညီဖြင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲလေ့ကျင့်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း

လူသားမဆန်လောက်အောင်ပင် ခံစားရသည်။

ဤကိုယ်ဟန်အနေအထားများသည်ကိုယ်ပွားလေ့ကျင့်နေသည့် ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကဏ္ဍပင် ဖြစ်သည်။

အရိုးစတင်ကျိုးနေစဉ်အတွင်း အသက်ရှူအကြိမ် ၁၀၀ ကြာအောင် ကိုယ်ဟန်တစ်ခုကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထားရပြီး ထို့နောက်မှ ကြာချိန်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သွားရသည်။

ကိုယ်ပွားစနစ်၏ အားသာချက်ကြောင့် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းနှင့် အခြားသော အစွမ်းအစများသည် သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေ၏

သို့သော်လည်း ရုပ်တစ်ထောင် ပြောင်းလဲခြင်း ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်လခန့် ကြာမြင့်မည်

ဖြစ်ကြောင်း အနိမ့်ဆုံး ခန့်မှန်းထားသည်။

သို့သော် ကိုယ်ပွားရှိနေသည့်အတွက် ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် အရိုးကျိုးသည့် နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရန် မလိုတော့ပေ။

ကိုယ်ပွားမှာ ဤရုပ်ဖျက်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်သွားသည်နှင့် ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ပင်မစိတ်ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်ပွားဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားခြင်းကို ပြီးမြောက်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော နောင်တရစရာမှာ လက်ရှိတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းရန် ခက်ခဲသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါးကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပျံတက်နိုင်သည်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အချိန်တန်သည့်အခါ ၎င်းတို့ကို ယူဆောင်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် ဤအရာအားလုံးမှာ ရင်းနှီးရကျိုးနပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ရုပ်တစ်ထောင် ရုပ်ဖျက်အတတ်သည် ကျောက်ဖေး မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုထိရောက်သည်။

ကျောက်မြေခွေး၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ အနံ့ခံအာရုံဖြင့်သာ ရှေ့ကလူသည် သူဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သော်လည်း မြင်ရသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်မူ မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ရုပ်ဖျက်အတတ်ပညာကို ကျောက်မြေခွေးထက်ပင် ပိုမိုပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ရုပ်ဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်နှင့် သူ၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို ဖော်ဆောင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပြဿနာမျှ မတက်စေဘဲ ပိုမိုနက်နဲသော အကွက်များကို ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နေ့ခင်းပိုင်း အချိန်စောနေသေးသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ရုပ်ဖျက်အတတ် လေ့ကျင့်နေသော အခြားကိုယ်ပွါးအား ကူညီစောင့်ရှောက်ရန် ထားရစ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ အားလပ်ချိန်များတွင် ရိက္ခာများ ဝယ်ယူခြင်းနှင့် မြို့ရှိ တံငါသည်များ၊ လှေသမားများထံမှ လှေစီးခြင်း၊ လှေမောင်းခြင်းအတတ်ကို သင်တန်းကြေးပေးကာ သင်ယူနိုင်ကြသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကျောက်ဖေးသည် သံဓားတောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

စွန့်ပစ်ထားသော မိုင်းတွင်းတစ်ခုအတွင်း။

အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အမှောင်ထုက ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကိုယ့်လက်ဝါးကိုယ်ပင် မမြင်ရလောက်အောင် မှောင်မည်းနေသည်။

ကိုယ်ပွား တစ်ဒါဇင်ကျော်တို့သည် ဤနေရာ၌ ကြယ်တစ်ထောင် လမင်းခွင်းလက်ဝါးကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ကျောက်ခဲမျိုးစုံနှင့် အမှိုက်သရိုက်များကို ပစ်မှတ်များအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဂူနံရံများကို တရစပ် ပစ်ပေါက်နေကြသည်။

သူတို့သည် ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် အဆင့် (၇) ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် သံဓားတောင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးအနေဖြင့် စွန့်ပစ်မိုင်းတွင်းသို့ သွားရောက်ကာ ဤကိုယ်ပွားအသုတ်ကို လဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။

လက်ရှိအရှိန်အဟုန်အရ သူသည် ဤလျှို့ဝှက်လက်နက်အတတ်ကို အလွန်ဆုံး သုံးရက်မှ ငါးရက်အတွင်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပွား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရန်သူကို ကျောက်ခဲများနှင့် ဝိုင်းပစ်မည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ကျောက်ဖေးမှာ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေမိသည်။

ဤနည်းဖြင့် မိမိထက် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကိုယ်ပွားတွေကို အသေကောင်ဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီး လူသတ်ခိုင်းရတဲ့ အလုပ်မျိုး အမြဲတမ်း လုပ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့”