အခန်း (၉၄-၉၆)

အခန်း ၉၄ - ကိုယ်ခံပညာသစ်များနှင့် လဲလှယ်ခြင်း

တောင်နောက်ဘက်ရှိ စွန့်ပစ်မိုင်းတွင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ပထမဦးစွာ ပြင်ပခန်းမသို့သွား၍ ယခုတာဝန်အတွက် ချီးမြှင့်ငွေနှင့် ရမှတ်များကို သွားရောက်ထုတ်ယူခဲ့သည်။

သံဓားတောင်သည် ကျန်းယွဲ့မြို့နှင့် ဆယ်မိုင်ကျော်သာ ဝေးကွာသောကြောင့် တာဝန်ပြီးဆုံးမှု သတင်းအချက်အလက်မှာ နံနက်ခင်းအတွင်း၌ပင် အသစ်ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်နေသည်။

သံဓားဂိုဏ်းသည် ဤတာဝန်၏ အခြေအနေကို သဘာဝကျကျ သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဂိုဏ်းရမှတ် ၃၇၀ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အပြင်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ချီးမွမ်းခြင်းကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

"တကယ်ပါပဲ... ဒီကျောက်မြေခွေးဆိုတာက လေးစားစရာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေမဲ့ သူဟာ လောကီနယ်ပယ်မှာ လှည့်လည်နေတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက ရှိပြီ။ ဒါကို မင်းက ဒီနေ့ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

ချီးမွမ်းပြီးနောက် အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် ဆိုလာသည်မှာ "မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ထင်းသိုလှောင်ရုံမှာ တာဝန်ခံလုပ်နေရတာ နည်းနည်းတော့ နှမြောဖို့ကောင်းတယ်။ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမကို သွားချင်လား? ငါ ထောက်ခံပေးနိုင်တယ်"

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခန်းမသည် ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ထိန်းသိမ်းရသော နေရာဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း၏ အဓိက အချက်အချာ ခန်းမများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး အမြတ်အစွန်းမရှိသော ထင်းသိုလှောင်ရုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

အကြီးအကဲက ကျောက်ဖေးကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။ ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ကို ကျေးဇူးတင်

လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးက လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ကာ "အကြီးအကဲရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သံဓားဂိုဏ်းကို ရောက်တာ မကြာသေးတော့ အတွေ့အကြုံတွေ ပိုယူပြီး အခြေအရင်ခိုင်အောင် အရင်လုပ်ချင်ပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"အကြီးအကဲမှာ တခြားညွှန်ကြားစရာ မရှိတော့ရင် တပည့်ကို ခွင့်ပြုပါဦး"

ကျောက်ဖေးသည် အကြီးအကဲ တစ်စုံတစ်ခု ထပ်မပြောနိုင်မီမှာပင် နှုတ်ဆက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်

သူသည် သံဓားဂိုဏ်းတွင် ကြာကြာနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းအတွင်း အဖွဲ့အစည်းကွဲပြားမှု၊ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုနှင့် နောက်ကျောကို ဓားနှင့်ထိုးသည့် ကိစ္စရပ်များထဲသို့ သူ အဘယ်ကြောင့် ဝင်ပါမည်နည်း?

ပြင်ပခန်းမမှ ထွက်လာပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျောက်ဖေးသည် လျှို့ဝှက်အမှတ်ခန်းမ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယခုတာဝန်ကြောင့် သူ ရရှိခဲ့သော ရမှတ် ၃၇၀ မှာ မနည်းလှသော်လည်း အဆင့်မြင့် ဆေးနည်းများနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက်မူ ဝေးကွာလွန်းလှသည်။

သို့သော် လုံးဝနည်းပါးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ဤရမှတ်သည် အဆင့် (၇) ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအဖို့ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခန့် လေ့ကျင့်နိုင်မည့် အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်သည်။

ဤနေရာတွင် ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် လေ့ကျင့်ခြင်းဆိုသည်မှာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆေးလုံးများကို ဆက်တိုက် မှီဝဲနေခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

အဆင့် (၇) ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက် အသင့်တော်ဆုံးမှာ ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်ဖြစ်သည်။ ယွမ်ဆေးလုံးအကြီးကဲ့သို့ ပိုကောင်းသော ဆေးလုံးများ ရှိသော်လည်း

တန်ဖိုးနှင့် အာနိသင် မျှတမှုကို ကြည့်လျှင် ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်က အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကပင် သံဓားဂိုဏ်း၏ ရမှတ် ၃၇၀ မှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်း ကျောင်းအုပ် ချန်ယွမ်ရှန်းသည်ပင် ကျန်းလင်းနယ်မြေ တွင် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တစ်နှစ်လျှင် ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးခန့်သာ သုံးစွဲနိုင်သည်။

ကျောက်ဖေးကို တစ်လုံး ပေးခဲ့စဉ်ကပင် သူ အတော်လေး နှမြောနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သံဓားဂိုဏ်းတွင်မူ ဂိုဏ်းရမှတ် ၂၀ ပေးလျှင် ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်တစ်လုံး ရနိုင်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ အရင်းအမြစ် ပေါများမှုအရ ကြည့်လျှင် ကျန်းလင်းနယ်မြေသည် ကျန်းယွဲ့မြို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသလို၊ ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှာလည်း သံဓားဂိုဏ်းနှင့် အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူညီပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းလင်းနယ်မြေမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ အားလုံးသည် ကျန်းယွဲ့မြို့သို့ လာရောက်၍ နေရာတစ်နေရာ ရရှိရန် ကြိုးပမ်းကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း

ကျောက်ဖေးကမူ ၎င်းကို များစွာ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓာတ်ကြီးငါးပါးမှာ ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် နေ့ညမပြတ် သန့်စင်ပေးနေပြီး သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနေသည်။

သူ တစ်နေ့အတွင်း တိုးတက်မှုသည် ယွမ်ဆေးလုံးအငယ်လေးငါးလုံး သောက်သုံးခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အရည်အချင်း တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤအရှိန်မှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤဂိုဏ်းရမှတ်များကို အခြားနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် အသုံးမချဘဲ နေမည်နည်း?

ဥပမာ - ကိုယ်ခံပညာ ကျမ်းစာများကဲ့သို့သော နေရာမျိုးဖြစ်သည်။

တောင်ဖြိုဓားသိုင်းနှင့် ပျံလွှားရိပ်

ခြေလှမ်းတို့သည် အဆင့် (၇) ကိုယ်ခံပညာများသာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖေး၏ လက်ထဲတွင် ၎င်းတို့သည် ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ရှိနေစေကာမူ အဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာမှာ အဆင့်နိမ့် ကိုယ်ခံပညာသာ ဖြစ်သည်။

သစ်သားသည် မည်မျှပင် မာကျောပါစေ သံမဏိကို ယှဉ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထို့အပြင် ကျောက်ဖေးတွင် ပိုမိုကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိသည်။ သူသည် လက်ရှိရှိနေသော ကိုယ်ခံပညာများကို သင်ယူရုံဖြင့် မကျေနပ်နိုင်ပေ။

ယင်းအစား သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ကိုယ်ခံပညာ အကျော်အမော်များကဲ့သို့ ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ကာ မိမိကိုယ်ပိုင် ထူးခြားဆန်းသစ်သော ကိုယ်ခံပညာတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးလိုသည်။

သမိုင်းတွင် ထိုသို့သော သာဓကများစွာ ရှိခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ခန့်က ချင်းဖုန်းဓားဂိုဏ်းမှ ဓားနတ်ဆိုးဟု ခေါ်သော တူကူပိုင်ထျန်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားကျမ်းများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ပိုင်ထျန်း၏ ဓားသိုင်း ၁၃ ချက်ကို တီထွင်ခဲ့ရာ ယခုအခါ ၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏ အထင်ကရ အမှတ်အသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သံဓားဂိုဏ်း၏ လေဆင်နှာမောင်းဓားသိုင်းသည်လည်း ယခင်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လေဆင်နှာမောင်းအလယ်တွင် သုံးရက်သုံးညတိုင် တရားထိုင်ပြီးနောက် လျင်မြန်သော ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို သိမြင်နားလည်ကာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤပုံပြင်များသည် ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် ဒဏ္ဍာရီများအဖြစ် အစဉ်အမြဲ ပြောစမှတ်ပြုခြင်း ခံရသည်

မိမိကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ခံပညာကို ဖန်တီးနိုင်သူများမှာ တစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည်လည်း ထိုသို့သော အောင်မြင်မှုများစွာကို ကြားသိထားရာ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။

သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်ပွားစနစ်မှ ရရှိသော အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မိမိကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ခံပညာကို ဖန်တီးကာ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ရန်မှာလည် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် နှမြောခြင်းမရှိဘဲ ရမှတ် ၃၇၀ လုံးကို ကိုယ်ခံပညာကျမ်းစာများနှင့် လဲလှယ်လိုက်သည်။

သေချာစွာ ရွေးချယ်ပြီးနောက် အဆင့် (၆) ကိုယ်ခံပညာ လေးမျိုးကို မှတ်သားခဲ့သည်

သွေးစွန်းတိုက်ပွဲ ပုံစံဆယ်ခု ဓားသိုင်းသည် စစ်မြေပြင်မှ စစ်သူရဲတစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပြင်းထန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ရန်သူကို လုံးဝ အလျှော့မပေးဘဲ အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်သည့် နည်းစနစ်ဖြစ်သည်

ချင်းဖင်ဓားသိုင်းသည် မြက်ပင်စိမ်းများပေါ်မှ လေတိုက်ခတ်လာပြီး ဓားသည် ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းမှ လာသည် ဟူသော စကားရပ်မှ လှုံ့ဆော်မှု ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဓားကွက်များမှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ခဲကာ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ အင်အားကြီးသူကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အထူးကောင်းမွန်သည်။

နဂါးခြေလှမ်းလှုပ်ရှားမှုသည် သမုဒ္ဒရာ လေးစင်္ကြာကို ဖြတ်သန်းနေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာများတွင် ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် အထူးကောင်းမွန်ပြီး ဓားသိုင်းနှင့် တွဲဖက်သုံးလျှင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသည်။

ချင်းဖုန်းပေါင်ယွဲ့ကျွမ်းသည် အဆင့် (၆) ရှိသော ရပ်တန့်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။ သီအိုရီအရ ၎င်းသည် လေထိန်းကျင့်စဉ်ထက် သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်ကို မွေးမြူရာတွင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်သည်။

ကျောက်ဖေး လက်ရှိ လေ့ကျင့်နေသော လေထိန်းကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် (၉) သာရှိပြီး ပျံလွှားသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရှိ တပည့်များအားလုံး သင်ယူနိုင်သော အခြေခံအတတ်သာ ဖြစ်သည်။

ပိုက်ဆံပေးရုံဖြင့် သင်ယူနိုင်သော ဤကဲ့သို့ အခြေခံပညာမှာ မည်မျှအထိ ကောင်းမွန်နိုင်မည်နည်း?

သို့သော် သိုင်းသင်တန်းသားများသည် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ၎င်းကိုသာ လေ့ကျင့်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ချန်ယွမ်ရှန်းနှင့် လီကမ်းတို့ကဲ့သို့ ကျောင်းပိုင်ရှင်များတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်များ ရှိကြသည်။

လီကမ်း ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်နေသည်ကို ကျောက်ဖေး မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ လေထိန်းကျင့်စဉ် မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

သို့သော် ဤကိုယ်ခံပညာများသည် သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်သောကြောင့် လီကမ်းသည် ကျောက်ဖေးကို သဘောကျသော်လည်း ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သင်ကြားပေး၍ မရပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် သံဓားဂိုဏ်းမှ သင်ယူထားသော ပညာများကို ဂိုဏ်း၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တိတ်တဆိတ် သင်ကြားပေး၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်း၏ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ပြစ်ဒဏ်မှာ အနည်းငယ် ပြစ်တင်မောင်မဲခြင်းမှသည် ပြင်းထန်ပါက ခြေလက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်အထိ ရှိနိုင်သည်။

ကျောက်ဖေးက ဤကိုယ်ခံပညာများကို တဖြည်းဖြည်း မှတ်သားနေစဉ်မှာပင်...

အခြားတစ်ဖက်ရှိ စွန့်ပစ်မိုင်းတွင်းထဲတွင် ကိုယ်ပွား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအနက် သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်မှာ ဤကိုယ်ခံပညာသစ် လေးမျိုးကို စတင်လေ့ကျင့်ပြီး သုတေသနပြုနေကြပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုစဉ်က သူသည် ကိုယ်ခံပညာ အတွေ့အကြုံ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် အနည်းဆုံး အဆင့် (၇) ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်နေကာ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးစလုံးကိုလည်း ပြည့်စုံအောင် တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အရည်အချင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာလောကတွင်ပင် အောင်မြင်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကိုယ်ပွါးများသည် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေသောကြောင့် တစ်ဦး၏ လေ့ကျင့်မှု ရလဒ်ကို အခြားသူများက ချက်ချင်း သိရှိနိုင်သည်။

ကိုယ်ပွါးတစ်ခုသည် အကွက်တစ်ခု သို့မဟုတ် နည်းစနစ်တစ်ခုကို နားလည်သွားသည်နှင့် အခြားကိုယ်ပွားများမှာလည်း ထိုနားလည်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကျမ်းစာခန်းမမှ ထွက်လာပြီး ထင်းသိုလှောင်ရုံသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူ စတင်မှတ်သားခဲ့သော သွေးစွန်းတိုက်ပွဲ ပုံစံဆယ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤကဲ့သို့ လေ့ကျင့်မှု အရှိန်အဟုန်သည် ကြောက်ခန်းမလိပင်

ထို့အပြင် ဤအရာသည်။ ဆရာတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှု မပါဘဲ မိမိဘာသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၉၅ - တာဝန်ခံက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ

မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထင်းသိုလှောင်ရုံရှေ့ရှိ သက်ကယ်မိုးတဲအောက်တွင် ထင်းပုံကြီးများသည် သပ်ရပ်စွာ စုပုံလျက်ရှိသည်။

ကျောက်ဖေး အနေဖြင့် သူ၏တာဝန်များကို ချောင်ပင်းအား ခေတ္တလွှဲအပ်ခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှုရှိပုံရသည်

ရယ်ထောင်နှင့် ကျောက်ယဲ့တို့သည် ချောင်ပင်းထက် ပိုမိုသန်မာကြသော်လည်း၊ တာဝန်ခံရာထူးကို ခေတ္တရယူထားသူ၏ အမိန့်ကို မနာခံဘဲ တာဝန်ကို ပျက်ကွက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အလုပ်မလုပ်လျှင်ပင် ယခုအချိန်တွင် ယနေ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ထင်းခုတ်

တာဝန်ကို ပြီးစီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲမည်

ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ လူနှစ်ဦးရှိနေသည်။ တစ်ဦးမှာ ချောင်ပင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးသည် ကျောက်ဖေး မမှတ်မိသော မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချောင်ပင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်နေပြီး သူ၏ဓားကွက်များသည် လျင်မြန်လှသည်။

ကျောက်ဖေး ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်းရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် အနားသို့ လာရောက်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်းက အဖြစ်အပျက်များကို အစီရင်ခံသည်။

အထူးတလည် ကိစ္စရပ်များတော့ မရှိလှပေ။ အလွန်ဆုံးအနေဖြင့် ယနေ့နံနက်ပိုင်းတွင် အထက်မှ တာဝန်ခံတစ်ဦး ပုံမှန်စစ်ဆေးရန် လာရောက်ခဲ့ခြင်းသာ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချောင်ပင်းက ခေတ္တတွေဝေသွားပြီးမှ အစီရင်ခံသည်မှာ "...တာဝန်ခံ၊ စွန်းယန်က ဒီမနက်စောစောမှာပဲ အပြင်ကို ထပ်ထွက်သွားပြန်တယ်"

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် သူမကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြောပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက နားမထောင်ဘူး။ တာဝန်ခံ ဟူနဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိတယ်လို့ ပြောနေတော့ ကျွန်တော်လည်း သူမကို မတားနိုင်ခဲ့ဘူး"

ချောင်ပင်း၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက်

ကျောက်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာပင် "ဒါဆို သူမ ဒီနေ့လည်း အလုပ်မလုပ်ပြန်ဘူးပေါ့? အဲ့ဒါဆိုရင် စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ သူမကို ပျက်ကွက်စာရင်း ထပ်သွင်းလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချောင်ပင်းက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူတို့သည် စွန်းယန်ကို မကြိုက်ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဤမိန်းမသည် အဆင့်(ဂ)ထင်းသိုလှောင်ရုံသို့ စရောက်ကတည်းက တာဝန်ခံကို မြှူဆွယ်ဖြားယောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုတာဝန်ခံမှာ ကျောက်ဖေးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျောက်ဖေး၏ ယခင်က တာဝန်ခံကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုတာဝန်ခံသည် အခြားနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသော်လည်း စွန်းယန်မှာ မည်သို့မည်ပုံ ဟူထျယ်ရှန်းနှင့် ပတ်သက်သွားသည် မသိရပေ။

အခုတော့ သူမကို မည်သူကမျှ အလိုမလိုက်တော့ဘဲ စည်းကမ်းအတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး စကားတစ်ခွန်း ထပ်ပြောရန် ပြင်နေစဉ်

ခြံဝင်းထဲရှိ မျက်နှာချောင်ချောင်နှင့် လူငယ်မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ ကျောက်ဖေးကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် "ကျွန်တော် အဆင့် (ခ) ဆေးဖော်ခန်းမက တပည့် ဟောက်ရှန်းလျန်ပါ၊ တာဝန်ခံ ကျောက်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး " ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?" ဟု တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဟောက်ရှန်းလျန်၏ နောက်ခံကို ကြားရကတည်းက သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟောက်ရှန်းလျန်က "ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ခံ ဟူက အခြေအနေကို ရှင်းပြဖို့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ သိုလှောင်ရုံက စွန်းယန်က ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ခံဟူနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ချိန်းဆိုမှု ရှိနေတာကြောင့်ပါ၊ သူမဟာ တမင်သက်သက် အလုပ်ရှောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျောက်ဖေးက "အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ? အဲ့ဒါက ဘာကိစ္စလဲ?" ဟု မေးလိုက်၏

ဟောက်ရှန်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားသည်။

ဟူထျယ်ရှန်းသည် စွန်းယန်ကို အချစ်ရေးကိစ္စအတွက်သာ လာရှာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။

ကျောက်ဖေးသည် အမှန်တကယ် မသိခြင်းလား သို့မဟုတ် မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခြင်းလား သူ မဝေခွဲနိုင်ပေ။

ဟောက်ရှန်းလျန်က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် "ဒါ... ဒါကတော့ ကျွန်တော် သိနိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ခံကလည်း ပြောလိုက်ပါတယ်၊ သူ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး စွန်းယန်အပေါ် ချမှတ်ထားတဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေကို ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ တာဝန်ခံကျောက်ကို တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ကျောက်ဖေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ငါ ဟူထျယ်ရှန်းကိုတောင် မသိဘူး။ သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ငါက ဘာလို့ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးခံရမှာလဲ? အထက်က စုံစမ်းစစ်ဆေးလာရင် ဘယ်သူ တာဝန်ယူမှာလဲ?" ဟု တုံ့ပြန်သည်။

ဟောက်ရှန်းလျန်က ခေတ္တတွေဝေပြီးမှ "နေ့စဉ် သတ်မှတ်ချက် ပြည့်မီနေသရွေ့ အထက်က ယေဘုယျအားဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးလေ့ မရှိပါဘူး မလား?" ဟု မေးချေသည်။

ကျောက်ဖေးက ပြန်မေးသည်မှာ "ဒါဆို ငါ မင်းကို မေးမယ်၊ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေထဲမှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လျစ်လျူရှုရမယ်ဆိုတဲ့

စည်းကမ်းရှိလို့လား?"

"မရှိ... မရှိပါဘူး" ဟောက်ရှန်းလျန်က တွေဝေစွာ ခေါင်းခါပြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေပြီး လူတိုင်းက စိတ်ထဲက သိနေကြသော်လည်း စည်းကမ်းထဲတွင် မည်သူက ရေးမှတ်ထားမည်နည်း။

ကျောက်ဖေးက "ဒါဆို ဘာလို့လဲ? ငါကလည်း လုံးဝ လူမဆန်တဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က ဂိုဏ်းတူတွေပဲလေ၊ အမြဲတမ်း တွေ့နေကြရမှာပဲ”

“ဟူထျယ်ရှန်းကို သွားပြောလိုက်ပါ၊ ဒီသိုလှောင်ရုံက တပည့် လေးယောက်ကို ယွမ်ဆေးလုံးအငယ် တစ်ယောက်တစ်လုံးစီ လျော်ကြေးပေးရင် စွန်းယန်ကို ဆယ်ရက်စာ အလုပ်ကြမ်းကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ်။ ချောင်ပင်း၊ ယွမ်ဆေးလုံးအငယ် တစ်လုံးဆိုရင် မင်းတို့အတွက် လုံလောက်လား?"

"လုံလောက်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာဝန်ခံ"

ချောင်ပင်းက ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဖြေလိုက်

သည်။

စွန်းယန်၏ အလုပ်ကို လေးယောက် ခွဲလုပ်လိုက်ရုံနှင့် ယွမ်ဆေးလုံးအငယ် တစ်လုံး ရမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် အမြတ်ကြီးပဲ မဟုတ်ပါလော

ဤကိစ္စ အဆင်ပြေမပြေ မသိရသေးသော်လည်း လက်ရှိတွင် သူသည် ကျောက်ဖေးကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

သံဓားဂိုဏ်းတွင် တစ်နှစ်ကျော် ကြာလာသည်အထိ မိမိ၏တပည့်များကို ဤမျှ ဂရုစိုက်သော တာဝန်ခံမျိုး သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အဲ့ဒါက အတည်ပဲ။ ငါ့အတွက်တော့ ဘာမှ မလိုပါဘူး၊ ငါတို့အားလုံးက တာဝန်ခံတွေပဲဆိုတော့ သူ့မျက်နှာကို ငါ ထောက်ထားပေးပါ့မယ်"

သူက ဧည့်သည်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

ဟောက်ရှန်းလျန်မှာ ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားပြီးမှ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက စကားပါးသူသာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ထင်းသိုလှောင်ရုံ တာဝန်ခံ ဖြစ်နေစေကာမူ တာဝန်ခံတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ သာမန်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော သူက အဘယ်ကြောင့် ရန်စနေမည်နည်း။

ဟောက်ရှန်းလျန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောက်ဖေးက "ချောင်ပင်း၊ မင်းပဲ ဒီထင်းသိုလှောင်ရုံရဲ့ နေ့စဉ်ကိစ္စတွေကို ငါ့ကိုယ်စား ဆက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲပေးပါ" ဟု ညွှန်ကြားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ တာဝန်ခံရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို တပည့် အစွမ်းကုန် ကူညီထမ်းပိုးပေးပါ့မယ်"

ချောင်ပင်းက အားတက်သရော ပြန်ဖြေသည်။

ကျောက်ဖေးမှာ ဤကဲ့သို့သော သာမန်ကိစ္စရပ်များတွင် အချိန်ဖြုန်းနေရန် ပျင်းရိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သံဓားဂိုဏ်းထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာတွင် ရှိသည်။

သို့သော် ချောင်ပင်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို ဆက်လက် ရရှိထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်ကုန်လွန်သွား၏

ညနေခင်းသို့ ရောက်လာချေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ခြံဝင်းအတွင်း ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဓားအလင်းတန်းမှာ ဆီးနှင်းများပမာ ဖြူဖွေးလှပနေသည်။ ကျောက်ဖေး၏ ဓားရှည်သည် ထက်မြက်သော အကွေးအဝိုင်းများကို ဖော်ဆောင်နေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားလှကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ လျှာထုတ်ပြနေသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှသည်။

ဓားသွားဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဓားသိုင်း၏ သွက်လက်မှုနှင့်အတူ သာမန်ဓားသိုင်းများထက် သာလွန်သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ဓားသိုင်းသည် တောင်ဖြိုဓားသိုင်း၏ ဘောင်မှ လွတ်ထွက်နေပြီး အခြားသော ဓားပညာရပ်များ၏ အနှစ်သာရများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"တာဝန်ခံရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ မှီဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

"ဟုတ်ပ၊ ငါတို့ တာဝန်ခံက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ..."

ချောင်ပင်း၊ ရယ်ထောင်နှင့် အခြားသူများက ဘေးမှ ဝိုင်းကြည့်ကာ လက်ခုပ်တီး ချီးကျူးနေကြသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျောက်ဖေး၏ ဓားသိုင်းမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်ပြီး သူတို့ထက် သာလွန်သည်ဟု သူတို့ ယူဆကြ၏

သို့သော်လည်း မည်သည့်အချက်က ထူးခြားသည်ကိုမူ သူတို့ ရှင်းပြနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

"တကယ်ကို ဟိတ်ဟန်များပြီး လူပြချင်တဲ့ ဓားသိုင်းပဲ”

ထိုစဉ် ခြံဝင်းတံခါးဝမှ ကြမ်းတမ်းပြီး လှောင်ပြောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချောင်ပင်းနှင့် သူ၏လူများသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး တံခါးဝသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မျက်ခုံးမွှေး တိုတိုထူထူနှင့် သန်မာထွားကြိုင်းသော လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။

ဤသူမှာ အဆင့် (ခ)ဆေးဖော်ခန်းမ၏ တာဝန်ခံ ဟူထျယ်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။

သူနှင့်အတူ အသက် ၂၇-၂၈ ခန့်ရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါလာသည်။ သူမမှာ ချောင်ပင်းတို့နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်သော စွန်းယန် ဖြစ်သည်။

"လူသတ်တဲ့ဓားဆိုတာ ပြတ်သားပြီး လျင်မြန်ရမယ်၊ အခုလို လူပြဖို့နဲ့ ဟိတ်ဟန်ထုတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ဟူထျယ်ရှန်းက လက်ပိုက်လျက် အထင်သေးသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ညီလေးကျောက်၊ မင်း ဓားသိုင်းကို ဒီထက်ပိုပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ လိုသေးတယ်"

ကျောက်ဖေးမှာ သူတို့ကို မမှတ်မိပေ။

သူသည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ မော့ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည် "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ?"

ဟူထျယ်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ညိုမဲသွားပြီး "ညီလေးကျောက်က တကယ်ကို မှတ်ဉာဏ် မကောင်းတာပဲ။ ငါ့ကို ခုနတင် အရှက်ခွဲထားပြီး အခုကျတော့ မသိသလို လုပ်နေတာလား?" ဟု လှောင်ပြောင်သည်။

"ဩော်..." ကျောက်ဖေးက စကားလုံးကို ဆွဲပြောလိုက်ပြီး ပြုံးစစဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်မှာ "ဒါဆို ဒါက ညီလေးဟူ ပေါ့။ ညီလေးဟူရဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတွေ့ရတော့ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်မှု မရှိသလိုပဲ"

"မတူညီတဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေမှာ မတူညီတဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေ ရှိတာ သဘာဝပါပဲ။ လူသတ်နိုင်သရွေ့ ဒါဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာပါပဲ"

သူက "ညီလေး" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါ်ဆိုနေမှုကြောင့် ဟူထျယ်ရှန်း၏ နဖူးမှ အကြောများမှာ ထောင်ထွက်လာသည်။

ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းအရ မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းမှ တပည့်များအကြား စီနီယာဖြစ်မှုကို အင်အားအပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးက သူ့ကို ခေါ်ဆိုပုံအရ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုသာလွန်သည်ဟု ယူဆနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ညီလေးကျောက် မှားနေပြီ"

ဟူထျယ်ရှန်းက သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ဓားသိုင်းရဲ့ အရည်အသွေးကို ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ သံဓားကလည်း လူသတ်နိုင်သလို သစ်သားချောင်းကလည်း လူသတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ခုကို ရောထွေးလို့ မရဘူး။ မင်းလို ဟိတ်ဟန်ကိုပဲ ဂရုစိုက်တဲ့သူမျိုးဟာ အရာရာမှာ တော်နေသလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ့်တိုက်ပွဲမှာတော့ အကျိုးဆက်ကို ခံစားရလိမ့်မယ်"

အခန်း ၉၆- ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်

ကျောက်ဖေးက ဓားအိမ်ကို အေးအေးဆေးဆေး သုတ်နေရင်း "ဂျူနီယာညီလေး ဟူက ငါ့ရဲ့ဓားသိုင်းကို ဒီလောက်တောင် အထင်သေးနေမှတော့ စမ်းကြည့်ဖို့ရော သတ္တိရှိရဲ့လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဟူထျယ်ရှန်း၏ ယနေ့လာရောက်မှုသည် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်ကြောင်း လူအူတစ်ယောက်ပင် မြင်နိုင်ပါသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်၏။

ကျောက်ဖေးသည် လက်ရှိတွင် မတူညီသော သိုင်းပညာရပ်အချို့ကို ပေါင်းစပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝမအောင်မြင်သေးသော်လည်း အချို့သော နက်နဲမှုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လက်ယားနေခဲ့သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်”

ဟူထျယ်ရှန်းက "ကောင်းတယ်" ဟု သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ပြောကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီလေး ကျောက်က ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုရှိနေမှတော့ မင်းရဲ့စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်တဲ့ ငါက ဒီနေ့ မင်းဆီကနေ သင်ခန်းစာယူရတာပေါ့၊ တကယ့်သေစေနိုင်တဲ့ ဓားသိုင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကိုလည်း မင်းသိအောင် ငါပြပေးမယ်။"

အမှန်စင်စစ် ကျောက်ဖေး ပြောလိုက်သည်မှာ သူပြောချင်နေသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ငါတို့အားလုံးသည် သိုင်းသမားများဖြစ်ကြပြီး အချင်းချင်းကြားတွင် မကျေနပ်စရာများ ရှိနေပါစေဦး၊ ဦးစွာ မည်သူက ပိုသန်မာသလဲဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးမှ တခြားကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ ထိုအခါ အရာအားလုံးက သူ့အလိုလို ပြေလည်သွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးချင်းဆုံရာတွင် လေထုထဲ၌ မီးပွင့်မတတ် ပြင်းထန်နေသည်။

ချောင်ပင်း၊ ရယ်ထောင်၊ စွန်းယန်နှင့် အခြားသူများသည် မသိလိုက်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်ကာ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဟူထျယ်ရှန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ကျောက်ဖေး၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ တောင်ဖြိုဓားချက်ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤဓားချက်မှာ ပြင်းထန်လေးလံပြီး လေတိုးသံ တဝေါဝေါဖြင့် နက်နဲသော အခြေခံစွမ်းအားကို ပြသနေသည်။

ကျောက်ဖေးက အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်လှည့်ကာ ချင်းပင်ဓားသိုင်း၏ အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ဓားရှည်ဖြင့် ထောင့်ဖြတ် ခုခံလိုက်သည်။

ကျွတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားနှစ်စင်း ရိုက်ခတ်မိပြီး မီးပွင့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲအရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

မကြာမီပင် သူတို့နှစ်ဦး ဆယ်ကွက်ကျော် အပြန်အလှန် ဖလှယ်ပြီးဖြစ်သည်။

ဟူထျယ်ရှန်း၏ ဓားသိုင်းမှာ ပြင်းထန်ပြီး အနိုင်ကျင့်လိုသော ပုံစံရှိကာ ဓားချက်တိုင်းတွင် လေတိုးသံများ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးမှာမူ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ရှိပြီး သူ၏ဓားကွက်များသည် ခန့်မှန်းရခက်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လေပြည်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသည်။

ဘေးမှကြည့်နေသော စွန်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဟူထျယ်ရှန်းသည် အပြင်ဂိုဏ်းတွင် အတော်အတန် နာမည်ကြီးသူဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဆေးလုံးခန်း၏ တာဝန်ခံကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်များသည့် ရာထူးကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ နှစ်ဖက်စလုံး တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အင်အားချင်း မျှနေပုံရသည်။

ကျောက်ဖေးမှာ အားနည်းချက်မရှိသလို ရှုံးနိမ့်မည့် အရိပ်အယောင်လည်း မပြပေ။

ဤအချိန်တွင် ဟူထျယ်ရှန်းသည် အကြာကြီး တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း အသာစီးမရသည့်အတွက် မျက်နှာပျက်ကာ စိတ်တိုလာသည်။

သူသည် သွားကို တင်းတင်းစိပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်သော လေပြင်း (၁၈) ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားအလင်းတန်းများသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျောက်ဖေးအပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သလို ကျရောက်လာသည်။

သူ အံ့သြသွားသည်မှာ သူ၏ နည်းဗျူဟာများကို မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲစေကာမူ ကျောက်ဖေးက အမြဲတမ်း ပြီးပြည့်စုံစွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးက ထိလွယ်ရှလွယ်သော ဟန်ချက်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အင်အားချင်း မျှနေပုံရသော်လည်း အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ပါက သူတို့၏ ဓားချက်တိုင်း၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကျောက်ဖေး၏ တွက်ချက်မှုအတွင်းမှာပင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အကွက်တစ်ရာခန့် ဖလှယ်ပြီးနောက် ဟူထျယ်ရှန်းက သက်ပြင်းချကာ "အကိုကျောက်ရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်လှပါတယ်၊ တကယ်ပဲ အထင်ကြီးမိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ လိမ့်ဆင်းနေ၏။

ကျောက်ဖေးကို ကြည့်သည့် သူ၏အကြည့်မှာလည်း တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သို့သော် ယခု "စီနီယာအစ်ကို" ဟု ခေါ်လိုက်ခြင်းမှာ ရိုးသားသော စိတ်ရင်းဖြင့် ဖြစ်၏။

ဟူထျယ်ရှန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်မှာ: ကျောက်ဖေးက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတာ သိသာနေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး တမင်သက်သက် လျှော့ပေးထားတာ။ သူက လူကြီးလူကောင်း ပီသတဲ့သူပဲ။

ကျောက်ဖေး၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို စမ်းသပ်ခံအဖြစ် အသုံးပြုရန်သာဖြစ်ပြီး သူထင်ထားသကဲ့သို့ လူမှုဆက်ဆံရေးနှင့် ထောက်ထားညှာတာမှုများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိသည်ကိုမူ သူ မသိရှာပေ။

ကျောက်ဖေးမှာမူ ယခုအချိန်တွင် အတန်ငယ် အားမရသေးပေ။

သို့သော် ဟူထျယ်ရှန်းက မိမိဘာသာ အရှုံးပေးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူလည်း ဆက်၍ မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "ဂျူနီယာညီလေးဟူက အားနာတတ်လွန်းပါတယ်။ ညီလေးရဲ့ ဓားသိုင်းကလည်း တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်ပါတယ်။ ငါတို့သာ ဆက်တိုက်နေမယ်ဆိုရင် မင်းကို နိုင်မယ်လို့ ငါကိုယ်တိုင်

လည်း ယုံကြည်ချက်မရှိဘူး" ဟု လိုက်လျောညီထွေ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် အပြန်အလှန် ချီးမွမ်းခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်ပင်။

ဟူထျယ်ရှန်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပို၍ ကျေနပ်သွားပြီး စွန်းယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးစက်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိုလာပြီး စီနီယာအစ်ကိုကျောက်ကို တောင်းပန်စမ်း၊ အခုကစပြီး ထင်းဂိုဒေါင်မှာ အလုပ်ကို သေသေချာချာလုပ်။ နောက်တစ်ခါ အလုပ်ခိုဖို့ ကြိုးစားရင် ငါကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး ခွင့်မလွှတ်ဘူး”

"ကျွန်မ တာဝန်ခံကို ဦးညွှတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ မှားသွားမှန်း သိပါတယ်၊ တာဝန်ခံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကိုလည်း လက်ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။"

စွန်းယန်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သော်လည်း ကျောက်ဖေးကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမသည် လူကဲခတ် အလွန်တော်သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ နောက်ခံလူဖြစ်သူပင် လက်မြှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ကြီးမားသော အပင်ကို တွယ်ကပ်ရန် ချက်ချင်း ကြိုးစားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမတွင် အိမ်ထောင်သည်အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုအချို့ ရှိနေသော်လည်း ကျောက်ဖေးမှာမူ ဤသို့သော မိန်းမစားမျိုးကို စိတ်မဝင်စားဘဲ အေးစက်စွာသာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

သူက ဟူထျယ်ရှန်းကို "ဂျူနီယာညီလေးဟူရဲ့ မျက်နှာကြောင့် မင်းအရင်က အလုပ်ပျက်ခဲ့တဲ့ နှစ်ကြိမ်ကို ငါခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟူထျယ်ရှန်း၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ဖေးက "ဒါနဲ့ ဂျူနီယာညီလေးဟူ၊ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့် (ခ) ဆေးဆိုင်က ချန်ချင်းစုန်ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ နောင်ကျရင် သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ချန်ချင်းစုန်က စီနီယာအစ်ကိုကျောက်ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းလား?"

ဟူထျယ်ရှန်းက အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုကျောက်ရဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုမှတော့ ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်တာပေါ့။ ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုကျောက် စိတ်ချလက်ချ နေပါ"

ဤသို့ဖြင့် ပြဿနာများမှာ ပြေလည်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာလည်း ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

...

ဤသို့ဖြင့် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဇွန်လလယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ကျောက်ဖေး၏ ပုံရိပ်မှာ ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်တွင် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ ဓားရှည်မှာ ငွေရောင်အလင်းတန်းများကို ဖန်တီးနေသည်။

သူ၏ ဓားသိုင်းသည် လွန်ခဲ့သော ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ခန့်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ အဟန့်အတားမရှိ စီးဆင်းနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ လေထဲမှ မိုးမခပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့လျက် အားမာန်နှင့် နူးညံ့မှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဓားကွက်များမှာ လုံးဝ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူလှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းသည် နက်နဲသော စည်းချက်တစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် သားနားသော ဓားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

မကြာမီ ကျောက်ဖေးက ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီသိုင်းပညာက ဓားကွက်၊ သိုင်းကွက်နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ။ ဒါကို... နတ်ဘုရားရှာပုံတော်ကျင့်စဉ်လို့ပဲ ခေါ်ရအောင်။"

ရက်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းကြီးစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် "သွေးတိုက်ပွဲ (၁၀) မျိုး"၊ "ချင်းပင်ဓားသိုင်း" နှင့် "နဂါးကူးခြေလှမ်း" ဟူသော သိုင်းပညာ (၃) မျိုးအပြင် ယခင်က "တောင်ဖြိုဓားသိုင်း" နှင့် "ပျံလွှားရိပ်သိုင်း" တို့ကိုပါ ပေါင်းစပ်ပြီး မလိုအပ်သည်များကို ပယ်ကာ အသစ်စက်စက် သိုင်းပညာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

အဆင့်အတန်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ကျောက်ဖေးက ဤသည်မှာ ပဉ္စမအဆင့်ကျင့်စဉ်အတွင်း၌ ရှိသင့်သည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။

သံဓားဂိုဏ်းတွင် အတွင်းစည်းတပည့်နှင့် အထက်ရှိသူများသာ ပဉ္စမအဆင့်ကျင့်စဉ်များကို လေ့လာခွင့်ရှိသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းသည် ဒုတိယသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်မှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားနှင့် တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းရည်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး ယခင်ဘဝက ဖတ်ခဲ့သော သိုင်းဝတ္ထုများထဲမှ ချောင်ဖုန်းကဲ့သို့ပင် သူသည် ရိုးရှင်းသော ထိုက်ကျူသိုင်းဖြင့် ရှောင်လင်၏ ထူးခြားသော ပညာရပ် (၇၂) မျိုးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

အလွန်ထူးခြားသော ပညာရပ်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ဘာမှမဟုတ်သော အရာသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ရိုးရှင်းသော ပညာရပ်တစ်ခုသည်လည်း စွမ်းအားကြီးသော ဆရာတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရပ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကျောက်ဖေးသည် လေထိန်းချုပ်ကျင့်စဉ်၏ အချို့သော အင်္ဂါရပ်များကိုလည်း လေပြေစန္ဒာယှက် ကျင့်စဉ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ရပ်တည်ချက်အသစ်မှာ မူလ လေပြေစန္ဒာယှက်ကျင့်စဉ်ထက် လေ့ကျင့်မှု ထိရောက်မှုကို ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ဆယ်ပုံတစ်ပုံဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်ဟု ထင်ရသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကွာဟချက်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဤပညာရပ်ကို နတ်ဘုရားရှာပုံတော် ကျင့်စဉ်ဟုပင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမည်ပေးလိုက်သည်။

မတူညီသော ကျောင်းတော်များ၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာ ဖန်တီးရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသော်လည်း ဤသည်မှာ သာမန်လူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ပါရမီနှင့်အတူ မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်ကိုမဆို ခံပြီး စမ်းသပ်လေ့လာပေးမည့် ကိုယ်ပွားများကို ဖန်တီးနိုင်သော စွမ်းရည်ကြောင့် ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာ ဖန်တီးခြင်းသည် ကျောက်ဖေးအတွက် မခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာဆိုတာက နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။ သိုင်းပညာက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အတတ်ပညာကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."

ကျောက်ဖေးက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များသည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး မရောက်နိုင်သော အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို မြင်နေရသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူသည် သိုင်းပညာ တိုးတက်ခြင်းထက် အင်မော်တယ်ဖြစ်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ စစ်မှန်သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် ပိုမိုတောင့်တနေမိတော့သည်။