သဘာဝမျိုးစေ့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း
Vol. 82 Ch. 858
နောက်ဆုံးတွင် လင်းရင်၏ တောင်းဆိုတိုးလျှိုးမှု ဆန်လှသော ဇွတ်အတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ဆန္ဒကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ဤနည်းလမ်းကို အတည်ပြုလိုက်ကြလေသည်။
သဘာဝမျိုးစေ့ကို လင်းရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားမည် ဖြစ်သည်။
ကျွင်းချန်ချင်းက သဘာဝနှလုံးသား၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူရန် စတင်သည်နှင့် လင်းရင်က ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူနှင့် ကျွင်းချန်ချင်း၏ သွေးသား ဆက်နွှယ်မှုကို အသုံးချ၍ သူ့ကို အသေ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။
အစီအစဉ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။
ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ကျွင်းချန်ချင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု အကြီးမားဆုံး ဖြစ်စေရန် လင်းရင်အတွက် အကောင်းဆုံး အချိန်အခါတစ်ခုကို တတ်နိုင်သမျှ ဖန်တီးပေးရန် လိုအပ်၏။
သဘာဝမျိုးစေ့ကို မပြောင်းရွှေ့မီ ထန်ထျန်းနှင့် လင်းရင်တို့က အခြားသော သတင်းအချက်အလက်များစွာကိုလည်း အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြသေးသည်။
ကျွင်းချန်ချင်း၏ အထွတ်အထိပ် ကာလများတွင် လင်းရင်က သူ၏ ဘေးနား၌ အမြဲရှိနေခဲ့သဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို အလွန်ပင် နားလည်ထားပေသည်။
"သူ့ကို လုံးဝ လျှော့မတွက်နဲ့"
လင်းရင်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသန်းချီတုန်းက သူနဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်တို့ တိုက်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ်တော့ အပြင်က ကောလာဟလတွေလိုမျိုး တစ်ဖက်သတ် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ခဲ့ဘူး"
" အချိန်အတော်ကြာအောင် သူတို့နှစ်ယောက်က အပြန်အလှန် အရှုံးအနိုင် မပေါ်ဘဲ ယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြတာ"
" နောက်ဆုံးကျမှ ကမ္ဘာ့အရှင်က ထာဝရ နယ်ပယ်ရဲ့ အထက်က စွမ်းအားကို သုံးပြီး ကျွင်းချန်ချင်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် အနိုင်ယူ နိုင်ခဲ့တာပဲ"
ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"မကြာခင်က အချိန်မြစ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းကလည်း သူ့ရဲ့ ခွန်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်"
" သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလွန်းတယ်"
" ဒါပေမဲ့ သာမန် ခွန်အားတွေပဲ ဆိုရင်တော့ ငါ့အတွက် သိပ်ပြီး ပြဿနာ မရှိပါဘူး"
" တကယ် ကိုင်တွယ်ရ ခက်တာက ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားပဲ"
"အဲ့ဒီ စွမ်းအားက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ အခုလောလောဆယ် ငါ့မှာ အဲ့ဒီစွမ်းအားကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိသေးဘူး"
လင်းရင်ကလည်း သဘောတူညီသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဖန်ဆင်းရှင် စွမ်းအားဆိုတာ လောကမှာရှိတဲ့ စွမ်းအားအားလုံးထက် သာလွန်နေတဲ့ တည်ရှိမှုပဲ။ ထာဝရ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းအားကမှ အဲ့ဒါကို အနည်းငယ် ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မယ်"
" ဒါပေမဲ့ ထာဝရ စွမ်းအားဆိုတာ... ထိန်းချုပ်ဖို့ မလွယ်ဘူးလေ"
" ဖန်ဆင်းရှင် စွမ်းအားကိုလည်း အခုခေတ်မှာ ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ကျွင်းချန်ချင်းက ဖန်ဆင်းရှင် ကောင်းကင်တိုင် ဆီကနေ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်တွေကို ယူသွားခဲ့တာ"
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က အပြည့်အဝ အောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ ဖန်ဆင်းရှင် စွမ်းအားကို ချောချောမွေ့မွေ့ အသုံးမပြုနိုင်အောင် ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တယ်"
ထန်ထျန်းက အင်းဟု တစ်ချက်ဆိုလိုက်၏။
ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအား ပြဿနာကိုသာ ဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ကျွင်းချန်ချင်းကို အနိုင်ယူရန် သူ အလွန်ပင် ယုံကြည်မှု ရှိပေသည်။
ထို့ပြင် တစ်လကျော် အချိန်အတွင်း သူ စုဆောင်းထားသော သုံးစွဲမှုအမှတ် များမှာလည်း မူလ စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခု သူသည် အချိန်မြစ်အတွင်းက ထန်ထျန်း မဟုတ်တော့ချေ။
ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရလျှင်လည်း အရင်ကကဲ့သို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ နှိပ်စက်ခံရသည့် အဖြစ်မျိုး ကြုံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ကောင်းပြီ၊ ငါ နည်းလမ်း ရှာကြည့်မယ်"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခု သေချာပေါက် ဖန်တီးပေးမယ်"
လင်းရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး အခြား အသေးစိတ် ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် သဘာဝမျိုးစေ့ကို စတင် ပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။
စကားများစွာ ပြောမနေတော့ဘဲ ထန်ထျန်းက ကုရှောင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သဘာဝမျိုးစေ့နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ကမ္မ ကြိုးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
ကမ္မ ကြိုး ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် သဘာဝမျိုးစေ့မှာ ချက်ချင်းပင် စတင် ပျောက်ကွယ်တော့မည့် ဟန်ရှိနေချေသည်။ အကယ်၍ လွှတ်ထားလိုက်ပါက ၎င်းသည် ယခင်အတိုင်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သက်ရှိ တိုင်း၏ ကိုယ်ထဲတွင် ကွဲပြားစွာ တည်ရှိနေသော ပုံစံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဂျင်ဂိုသစ်ပင် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် သဘာဝမျိုးစေ့ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရှိန်ကို နှေးကွေးသွားစေခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထန်ထျန်းက ပြတ်တောက်သွားသော ကမ္မ ကြိုးကို လင်းရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သည်။
ကမ္မ ကြိုး ဆက်သွယ်ပြီးသွားသောအခါ သဘာဝမျိုးစေ့၏ အော်ရာမှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်ကို ထန်ထျန်း သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရ၏။
ပျောက်ကွယ်သွားမည့် ဖြစ်စဉ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ ၎င်းက လင်းရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် သဘာဝမျိုးစေ့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။
ကုရှောင်းရွှယ်မှာလည်း ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့သော ဤအရာမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး လွတ်လပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားကာ ဂျင်ဂိုသစ်ပင်အောက်တွင် အမြဲ ပုန်းကွယ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
သဘာဝမျိုးစေ့ လင်းရင်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း အသေအချာ သိလိုက်ရသောအခါ ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။
"အောင်မြင်သွားပြီလား"
လင်းရင် ကိုယ်တိုင်မှာမူ သဘာဝမျိုးစေ့၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားမှာလည်း ဂျင်ဂိုသစ်ပင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် သူမက ထိုဆွဲငင်အားကို မခံစားရသေးပေ။
"အောင်မြင်သွားပြီ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
ထို့နောက် သူက လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်အချိန်မှာ ခေါင်းတလားထဲကို ဝင်မလဲ"
" ဝင်လိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ထွက်လာလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
လင်းရင်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ "အခုပဲ ဝင်မယ်"
" ဒီကမ္ဘာမှာ ဘာမှ တွယ်တာစရာ မရှိတော့ဘူး"
" ကျွန်မရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းက အဲ့ဒီ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက်ပဲ ကျန်တော့တာ"
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ဘဝတွင် နာကျည်းမှု တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
သို့သော် လင်းရင်၏ ဘဝ တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူမ၏ မိခင် အသက်ရှင်နေစဉ် ကာလနှင့် မှတ်ဉာဏ်များ မရခင် လုမင်နှင့် အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်မှလွဲ၍ ကျန်သည့် အချိန်များမှာ အဆုံးမဲ့ နာကျင်မှုနှင့် နှိပ်စက်မှုများသာ ရှိခဲ့ချေသည်။
သူမ၏ ဘဝ တစ်ခုလုံးမှာ ကြေကွဲစရာ ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ထိုပြဇာတ်ကို ကျွင်းချန်ချင်းက ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
"ဒါဆိုရင် မင်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
လင်းရင်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။
ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ဂျင်ဂိုသစ်ပင်က ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားအပေါ် ဖိနှိပ်ထားမှုကို အဝေးမှနေ၍ ဖြေလျှော့လိုက်သည်။
မမြင်ရသော ကမ္မ ကြိုးများက လင်းရင်ကို ချက်ချင်းပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းရင်၏ ပုံရိပ်မှာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
မီးခိုးရောင် ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားမှာ အလင်းရောင်များ ခေတ္တ တောက်ပလာပြီးနောက် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
၎င်းက အသက်စွမ်းအား ကိန်းဝပ်နေသော မျိုးစေ့တစ်ခုကဲ့သို့ မကြာမီ အက်ကွဲထွက်လာတော့မည့် ဟန်ရှိနေပေသည်။
ထိုအသက်စွမ်းအားမှာ... သဘာဝပင် ဖြစ်ချေသည်။
ခရစ်စတယ် ခေါင်းတလားမှာ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာ ချလိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကုရှောင်းရွှယ် တည်ဆောက်ထားသော သစ်ပင်အိမ်လေးအတွင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ရှင် ပြန်လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိနေတယ်"
ထန်ထျန်း ပေါ်လာခြင်းအပေါ် ကုရှောင်းရွှယ်မှာ အံ့သြခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးလျက် ထလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားက ကျွန်မအပေါ် ဆွဲငင်နေတဲ့ အားတွေ ပျောက်သွားကတည်းက ရှင် ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတာ ကျွန်မ သိလိုက်တာ"
" ရှင့်ရဲ့ ကိစ္စတွေကော... အဆင်ပြေရဲ့လား"
သူမက ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားသို့ လာကာ သူ၏ လက်မောင်းကို သဘာဝကျစွာပင် ချိတ်လိုက်၏။
"တော်တော်လေးကို ရှုပ်ထွေးသလို ခေါင်းလည်း တော်တော်စားတယ်"
ထန်ထျန်းက သူ၏ နားထင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့သလို ဒီကမ္ဘာရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုလည်း ကို သိခဲ့ရတယ်"
" အဲ့ဒီ အမှန်တရားတွေက... "
"လက်ခံဖို့ တော်တော် ခက်ခဲတယ်"
ကုရှောင်းရွှယ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ကာ သူမ၏ လက်ကလေးများဖြင့် ထန်ထျန်း၏ ပခုံးကို နူးညံ့စွာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။
"ရှင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ"
" ရှင့်ကို ဘယ်အရာမှ အခက်တွေ့အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ထန်ထျန်းက ပြုံး လိုက်၏။
"မင်းလေး က ကို့ကိုယ်ကို ယုံတာထက်တောင် ပိုပြီး ကို့ကို ယုံနေပါလား"
ကုရှောင်းရွှယ်က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ထန်ထျန်းကို စိတ်အပန်းပြေအောင် လုပ်ပေးနေခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားပြောဖြစ်သည့် အချိန် သိပ်မများသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော နားလည်မှုမျိုး ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်အိမ်လေးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ကုရှောင်းရွှယ် ဘေးနားမှာ ရှိနေရခြင်းက အလွန်ပင် နေလို့ကောင်းလှပေသည်။
သူမ၏ နူးညံ့သော နှိပ်နယ်မှုအောက်တွင် ထန်ထျန်းက မကြာမီမှာပင် စိတ်ပေါ့ပါးသွားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများမှာလည်း ကြည်လင်လာခဲ့သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ ကုရှောင်းရွှယ်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သော လက်ချောင်းလေးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ခဏနေရင်... "
"ကို မင်းကို ဂျင်ဂိုသစ်ပင်နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးမယ်"
"ဒါဆိုရင် ဂျင်ဂိုသစ်ပင် ကမ္ဘာက မင်းရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
ထန်ထျန်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ကုရှောင်းရွှယ်၏ ကိုယ်မှာ သိသိသာသာ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း ဤသို့ လုပ်ခြင်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူမ အသေအချာ သိနေခဲ့ပေသည်။
သို့သော် သူမ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ တိုးညင်းစွာသာ ပြန်ထူးလိုက်ပါတော့သည်။
"အင်း..."