အခန်း (၈၃-၈၄)

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၈၃) - ဝိညာဉ်သားရဲ

မိစ္ဆာအကြီးအကဲ ချုံး သည် လီယွဲ့ထံသို့ သက်တမ်းတိုးဆေးရည် တောင်းခံရန်

ရောက်ရှိလာသော်လည်း လီယွဲ့၏ ပယ်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ လီယွဲ့က ဆိုင်၏

စည်းကမ်းအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ပြောကြားကာ အေးဆေးစွာပင် ဆိုင်ဝင်းကို

စွမ်းအားဖြင့် တိုးချဲ့လိုက်သည်။ သူသည် နံရံကို လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့်

ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရုံဖြင့် ဆိုင်ဝင်းမှာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ဧည့်သည်အသစ်များမှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍

စကားပင် မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။

ချုံးသည် အက်တမ်ကို ဆိုင်အတွင်းသို့ အတင်းဆွဲခေါ်သွားပြီး ကံစမ်းမဲများ

ခြစ်ခိုင်းသည်။ “ငါ့ကို ၅ ရက်အတွင်း အပိုင်းအစ ၁၂ ခုလုံး

ရအောင်ယူပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ” ဟု ပြတ်သားစွာ

အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အက်တမ်မှာမူ ငွေကုန်ကြေးကျ

များပြားလှသော ကံစမ်းမဲများကို တစ်ကိုယ်တော် ခြစ်နေရသဖြင့်

အလွန်ပင် စိတ်ညစ်နေရှာသည်။

ဆိုင်၏ ဝိညာဉ်သားရဲ ကံစမ်းမဲစက်ဧရိယာတွင်မူ လူအများက ကံစမ်းနေကြသော်လည်း

ရလဒ်များမှာ အတော်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ “ပါဝင်ပေးတဲ့အတွက်

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” သာမက သာမန်တိရစ္ဆာန်များသာ

ရရှိကြသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ရယ်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်...

စက်တစ်ခုတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လည်ပတ်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြရာ

စခရင်ပေါ်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မြေခွေးငယ်တစ်ကောင်

ပေါ်လာသည်။

“ဝိညာဉ်သားရဲ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်”

အောက်ခြေရှိ အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ... “ဝိညာဉ်သားရဲ - ခရမ်းရောင်မျက်လုံး

သုံးမြီးမြေခွေး (နုနယ်သေးသော အဆင့်၊ ကနဦး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်)” “အရည်အချင်း -

ကောင်းကင်အဆင့်”

“ကောင်းကင်အဆင့် အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျားတော့ ကံထူးပြီ”

ထိုမြေခွေးငယ်ကို ရရှိသွားသူမှာ ရှန်ကျင်းမြို့မှ ကြွယ်ဝသောကုန်သည် ဂျင်မန်ထန်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူများမှာလည်း အလွန်ပင် မနာလိုဖြစ်သွားကြသည်။

လီယွဲ့၏ ဆိုင်တွင် ပစ္စည်းကောင်းများ တကယ်ရှိနေကြောင်းကို ဤမြေခွေးငယ်က

သက်သေပြလိုက်လေပြီ။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၈၄) - ကျားတောင်မင်း

ဂျင်မန်ထန်းသည် “ကောင်းကင်အဆင့်” မြေခွေးငယ်လေးကို

ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိသွားပြီးနောက်

သူ၏ ဂျင် မိသားစု အနာဂတ်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲများသည်

လူတို့ထက် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရပြီး သစ္စာရှိသောကြောင့် သူတို့အတွက်

စစ်မှန်သော အဖော်ကောင်းများ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် နဂါးမည်းမင်းနှင့်အတူ တောအုပ်မှ “ကျားတောင်မင်း” ဟုခေါ်သော ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသည့် ယော သတ္တဝါကြီး ရောက်ရှိလာသည်။

ကျားတောင်မင်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ခွန်အားကြီးမားသော်လည်း

ဉာဏ်ရည်မှာမူ အနည်းငယ် နုံ့အသူဖြစ်သည်။ သူသည် နဂါးမည်းမင်း၏ သတိပေးချက်များကို

နားထောင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဆိုင်ဝင်းအတွင်းတွင်မူ ရှီပင်းဖုန်းက “မြေအဆင့်” ရှိသော “ရတနာရှာ

ကြွက်ငယ်” ကို ကံစမ်းမဲဖြင့် ပေါက်ဖွားခဲ့သည်။

“အဲ့ဒီ ကြွက်လေးက ငါ့သားနဲ့တူလိုက်တာ... လျှိုမြှောင်တတ်တဲ့ ပုံစံလေးကအစ”

လီယွဲ့၏ ဆိုင်တွင် ရရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို မြင်သည့်အခါ ကျားတောင်မင်းမှာ

ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာသည်။ သူသည် ဤသားရဲများကို မိမိတို့၏ “ယော” မျိုးနွယ်စုဝင်များဟု ယူဆကာ လီယွဲ့က ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားသည်ဟု

ထင်မှတ်နေသည်။

“နဂါးမည်းမင်း... မင်း ဒါကို သည်းခံနိုင်သလား ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့

ဆွေမျိုးသားချင်းတွေလေ”

နဂါးမည်းမင်းမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်သွားပြီး ကျားတောင်မင်းကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ

တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “တိတ်စမ်း ဒီသတ္တဝါတွေက သူဌေးက

ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူဌေးကို သွားပြီး ရန်မစနဲ့၊

အသက်ပေးရလိမ့်မယ်”

ကျားတောင်မင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်သော်လည်း လီယွဲ့၏ အစွမ်းသတ္တိကို

ကြားဖူးထားသဖြင့် ငြိမ်သက်နေလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏

စိတ်ထဲတွင် “လူသားတစ်ယောက်က အသက်ကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”

ဟူသော သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လီယွဲ့မှာမူ ဆိုင်အတွင်းမှ ရူရွှီများကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူ၏ ဆိုင်သည်

ဤလောကတွင် မရှိဖူးသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို ပေးအပ်နေရုံသာမက၊

တန်ခိုးရှင်များနှင့် မိစ္ဆာ၊ ယောတို့၏

ဆက်ဆံရေးကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“အို... ဟို... သွားပါပြီ”

အက်တမ် အက်တမ် မှာ မိမိ၏ လက်မှတ်များကို ရှာမတွေ့တော့သဖြင့် နှလုံးခုန်နှုန်း

မြန်ဆန်လာသည်။ သူလျှိုလုပ်နေသူအတွက် လက်မှတ်ပျောက်ဆုံးခြင်းမှာ

ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။