အခန်း (၈၅-၈၆)

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၈၅) - ကတ်အစားထိုးခြင်း

ငွေဖြည့်ကတ် ပျောက်ဆုံးသွား၍ လီယွဲ့၏ ဆိုင်တွင် ရှာဖွေရင်း လူအများ၏

အကြည့်ခံရပြီးနောက် လျူမူချင်းသည် သူ၏

ရန်ဘက် ရှီလုံယန်နှင့်အတူ ရန်ပွဲတစ်ခု စတင်မိတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏

တိုက်ခိုက်ပုံမှာ တန်ခိုးရှင်ကြီးများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေးလူမိုက်များကဲ့သို့

ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ရန်ဖြစ်နေသဖြင့် အနီးနားရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများကပင်

အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး ရန်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆိုင်အတွင်းမှ ရလဒ်များကို

စောင့်ကြည့်ရန် ပြန်လာကြသည်။ ထိုစဉ် လျူမူချင်းသည် သူ၏ ပျောက်ဆုံးသွားသော

ငွေဖြည့်ကတ်အတွက် အသစ်ပြန်လုပ်ရန် ယွဲ့ရုရီထံ လာရောက်သည်။

“ကတ်အသစ် ပြန်လုပ်ဖို့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ကျသင့်ပါတယ်ရှင်”

ယွဲ့ရုရီက ထိုကတ်များမှာ အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း

ရှင်းပြလိုက်ရာ လျူမူချင်းမှာ လွန်စွာမှပင် ကျေးဇူးတင်သွားသည်။

‘သူဌေးက ဒီလို အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို အလကားပေးထားတာပဲ၊ အခု

ပြန်လုပ်ခဆိုတာကလည်း ပစ္စည်းဖိုးပဲ ရှိသေးတယ်’ ဟု တွေးကာ

ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ငွေပေးချေလိုက်သည်။

သို့သော် ယွဲ့ရုရီက ကတ်အသစ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်သောအခါ လျူမူချင်းတစ်ယောက်

တွေဝေသွားသည်။ ‘ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ရတာလဲ... အဖိုးတန်ပစ္စည်းဆိုရင်

လုပ်ရတာ ကြာဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလား’ ဟု သံသယဝင်သွားသော်လည်း သူဌေး၏

စေတနာကိုသာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေမိတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ချန်ကျူး မှာ ဂဏန်းငါးလုံးတွဲ လောင်းကစားတွင်

နံပါတ်အချို့ မှန်ကန်သော်လည်း ဆုကြေးမရရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်နေသည်။

အက်တမ်မှာလည်း “နံပါတ် ၈” အပိုင်းအစကို မရရှိသေးသဖြင့်

စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ဆက်လက်ခြစ်နေရသည်။

ဆိုင်အတွင်း၌ လောင်းကစားခြင်း၊ စိတ်ကူးယဉ်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်းနှင့် ဟာသဖြစ်ရပ်များမှာ

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဖြစ်ပျက်နေပြီး၊ လီယွဲ့၏ ဆိုင်သည် ကျင့်ကြံမှုလောက၏ ဗဟိုချက်မအဖြစ်

ပိုမိုခိုင်မာလာနေလေတော့သည်။

ကံတရားကိုရောင်းစားမယ်

အခန်း (၈၆) - အိပ်မက်ထဲထိ ခြစ်နေရသော ကံစမ်းမဲ

ဖုန်းမင်းဆက်၏ မြို့တော်တွင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ ချုံး နှင့်

ဟူယန်ရှောင်တို့မှာ စစ်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်မတူဘဲ

အငြင်းပွားနေကြသည်။ ချုံးမှာ လီယွဲ့၏ အစွမ်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်

စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်လိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သက်တမ်းတိုးဆေးရည်ကိုသာ

အဓိကထား လိုချင်နေသည်။ သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ခံ အက်တမ် အက်တမ် အား

ကံစမ်းမဲများ အမြန်ဆုံး ခြစ်ထုတ်ရန် ဖိအားပေးထားသည်။

အက်တမ်နှင့် မိစ္ဆာအုပ်စုမှာမူ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ထိ မနားတမ်း ကံစမ်းမဲများ

ခြစ်နေကြရသည်။

“အက်တမ်... ငါတို့လက်တွေတောင် အရေပြားတွေ ကွာကုန်ပြီ၊ ဒီနံပါတ် ၈ ဆိုတာကလည်း

တကယ်ကို မပေါ်လာဘူး”

အက်တမ်မှာ မျက်ရည်ကျလုမတတ်ပင်။ သူသည် နေ့ရောညပါ ခြစ်နေရပြီး အိပ်မက်ထဲတွင်ပင်

ကံစမ်းမဲများ ခြစ်နေရသည်။ သူ၏ ငွေကြေးများလည်း ကုန်ခန်းလုနီးပါး

ဖြစ်နေသဖြင့် ချုံးထံမှ ငွေတောင်းယူကာ နောက်ထပ် ၃ ရက်

အချိန်ရယူခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အက်တမ်တို့အဖွဲ့သည် လီယွဲ့၏ ဆိုင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် လူတစ်ယောက်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို

ခံလိုက်ရသည်။ သူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အလွန်ပင် ခွန်အားကြီးမားသည့် “လုံကျန်း”ပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်လေးတို့... မင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက သန်မာလိုက်တာ၊ ဒီအဘိုးအိုနဲ့အတူ တစ်ခုခု

သွားကစားကြမလား”

လုံကျန်းက သူတို့အား ဆိုင်ဝင်းအတွင်းရှိ မက်မွန်ပင်အောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

အက်တမ်မှာမူ “ငါတို့က ကံစမ်းမဲခြစ်ဖို့ လာတာပါ၊ ဒီအဘိုးကြီး

ဘာလုပ်ခိုင်းဦးမှာလဲ” ဟု စိတ်ပူနေမိသည်။

ဆိုင်အတွင်းတွင်မူ လောင်းကစားခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဟာသဖြစ်ရပ်များမှာ

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဖြစ်ပျက်နေဆဲဖြစ်သည်။ လီယွဲ့၏ ဆိုင်သည်

ကျင့်ကြံမှုလောက၏ အငွေ့အသက်ကို လုံးဝ

ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာပင် လီယွဲ့၏

ကံစမ်းမဲစက်များရှေ့တွင် အလုပ်ရှုပ်နေကြရသည်။